Замисли ако некој се вклучи, тоа е првото нешто што ќе го кажам.
Не грижи се, никој не се “вклучува“ зашто ова е подкаст, не радио емисија.
Да.
Можеме да го исечеме тоа, нели, Пејшнс? Добро е, нели?
Затоа што оди толку добро. Мислам, еден гостин прави голема разлика.
Толку многу добри работи. Ќе надминеме еден час, мислам.
Колку време зборуваме?
Дванаесет минути.
Добро.
Да. Знаеш што? Може да не го сечеме, нели?
Затоа што е смешна грешка, нели? Баш е забавно.
Подкастите треба да бидат лабави и непрофесионални.
Тоа е шармот.
Ќе го отвориш?
Денес во “Цени го времето“
мојот гостин е прекрасниот Томи Томлин, повремен фризер во “Јас сум тоа!“
и цело време ќе ми ја средува косата во мојата нова серија, “Што велиш?“
Точно, луѓе, ме извлекува од пензија на 85 години.
Зошто да не? Возраста нема врска со квалитетот.
Имав 30-годишна жена што ми ја правеше косата на “Г-ѓа Хат“,
и не беше добра.
Мораше сама да ја средувам. -Треба да ја камшикуваат.
Сериозно. Имаш една работа. Направи ја добро.
Добро што носев шапка. -Сепак, кој ја ебе.
Добро, Џејн е тука. -Извинете, заглавив во Трејдер Џоуз.
Баш како што и си мислев.
Злато за подкаст овде.
Кажува што и да му е на ум. -Што ми е гајле? Имам 85 години.
Испораката на авокадо доцнеше,
и дневната смена мораше да остане и да ги нареди.
Никогаш повеќе нема да се случи, од утре се префрлив на ноќна смена.
И имам слободни вторници за снимање на серијата.
Браво.
Таа работи во Трејдер Џоуз? -Да.
Ми рече дека има освоено Оскар. -Има.
Да имав Оскар, не би работел во Трејдер Џоуз.
Добро, Мики, немој... Томи. -Томи.
Сакам да знаеш,
те сакам, Бет Бенедикт. -Добро, чао.
Не знам колку време имаме... -Кастинг.
Тоа ја прави или ја руши серијата. -Те сакам.
Ранливи актери што се изложуваат на ризик.
Не знам... -Не, не ова. Го сакам доброто.
Дома сум!
Охохо.
Му реков дека се врати.
Здраво, Џејн. -Здраво. Прошири за да го фатиш Марк.
Слушна? Камо ние имаме некоја Џејн
во серијата што ја правам, да кажува “Прошири за да го фатиш Марк.“
Тоа би било кул.
Ти кажа Вал дека снимам нешто што се вика “Финансиски фраери“?
Да, ми кажа. И што е ова, Марк?
Зошто јас да бидам единствениот што не е во реалити шоу?
Точно. Имаме наш Маурисио овде.
Да. Марки Марк, ќе ми помогнеш со ова?
Не можам да го мрднам кастинг сајтот.
Секогаш ми излегува типов, а не сакам да го гледам.
Значи, Марк, ја напушти вистинската финансиска работа за да го правиш ова?
Зошто?
Да, затоа што почнува ново поглавје. Време беше.
Не знам како оди ова.
Добро, ќе го средам.
Имаш мастило на столот, Вал. -Да?
Столовите од велур што мораше да ги имаш. -Да, гледам.
Не, не триј!
Ти треба ОксиКлин. -Добро.
Можеме да го поправиме тоа.
Може подоцна.
Извини. -Можеме подоцна.
Зошто Марк се вознемири?
Не работи, знаеш? Овој сајт не работи.
Зошто не можам едноставно да имам хартија?
Со список на имиња и фотографии.
Зошто тоа го немам никаде?
О, имам. Еве го.
Спас.
...Бет Бенедикт.
Нема белешки.
Директно на проба.
Ти се верува, Џејн? Нема белешки.
Нема белешки од НуНет.
“Не, не, Нанет“.
Тоа е претстава, да.
Никогаш не ја видов, ама го знам насловот.
Еј. Убава шапка.
Фан на “Г-ѓа Хат“.
Видете го ова.
Сцена 24.
Нашиот нов дом далеку од дома следните шест години, а?
Стискајте палци и показалци.
Видете колку филмови се снимале овде.
Видете, “Војникот Бенџамин“.
Ви се верува?
Џејн. “Сега, патнику“, 1942.
Бет Дејвис.
Тоа беше омилениот филм на Мики.
И бил снимен токму овде на оваа сцена.
Знаеш, Мики секогаш велеше...
Кога имаше нешто разочарувачко, знаеш?
Како гардероба или нарачка за ручек, велеше:
“Да не бараме месечина кога ги имаме ѕвездите.“
Симпатично, нели?
Да го каже тоа?
Погледнете ги сите овие легендарни филмови.
И сега “Што велиш?“ може да биде големиот ТВ хит за Сцена 24, а?
Ајде да влеземе.
Треба да влеземе.
Тоа беше добро, нели, Џејн?
Види го овој трем.
Прекрасно. -Не сакаш да пиеш чај таму?
Извини.
Џими?
Нема забелешки. -Здраво, Вал. Да, знам.
А сценариото сè уште бара работа.
Студиото се плаши да му го каже тоа на “Матриксот“?
Џими. -Кога ќе влезе Р2-Д2 овде
и ќе ни ги собере душите?
Не треба да зборуваме за тоа.
Не грижи се, Вал. Знам како оди.
Тука сум да видам како оди и малку да ги размрдам.
Одам на пуш-пауза. -Бев.
Јави се и дознај кога доаѓаат сценаристите на сцената.
Извини. Не доаѓаат.
Но рекоа дека ако имаш забелешки можам да им ги испратам, па...
А ти кој си, душо?
Марко, асистент на сценаристите.
Мислам дека ни треба...
Мислам дека ни треба нова слатка сцена.
Нешто со повеќе срце. -И јас тоа го мислев.
Веројатно меѓу Бет и нејзиниот внук, нели?
Зашто само тие останаа од семејството.
Да оди на крај на сцената со грнчарството за да се скрати фарсата.
Толку добро. Да, добро.
Испратено.
Веќе? -Да.
Изгледа речиси човечки.
Добро, деца, ќе почнеме за 15 минути
со отворањето каде дознава дека брат ѝ е мртов.
И комедија е!
Братот мртов. -Извини, ми се поду стомакот.
Мораше да одам дома и да облечам пошироки панталони.
Имаше мувла на масата за читање.
Мислам дека и овде има мувла.
О, да? Добро е да се знае. Добро.
Па, сите бевте добри на читањето.
И знаев дека и ти ќе бидеш.
А ова е мојата документарна екипа, па само однесувајте се природно.
Да? -Добро.
Да, морам да одам, камерата е вклучена. -Добро.
Па, ти си толку згоден и талентиран.
Благодарам.
А ти...
Ти си вистинска кучка.
Сакав да кажам во серијата.
Не мислев...
Мислев дека правиме импровизација. -О, добро.
Ама забавно! Добро.
И здраво, моја “долгогодишна неостварена љубов.“
Здраво, Валери. -Здраво.
Френк Флин. Сме се сретнале. -Здраво.
На сетот на серијата на Том Питерман, “Ники Ники, чук-чук“.
Јас бев црвот Гери.
Не можев да те препознам, затоа што...
Го гледав само овој дел од твоето лице во дупката во костумот на црвот.
Бил во црвја дупка?
Тоа е смешно.
Урнебесно.
Волтер, многу се радувам што ја правиш серијава.
Навистина, затоа што те имам видено во сè.
Благодарам. -Благодарам. Да.
Валери, здраво. -Здраво.
Питер Дејвид Принс. Сите ме викаат П.Д.П., полесно е.
Добро, П.Д.П., баш смешно. Тие луди тројки.
Знаеш?
Одиш, се враќаш веднаш како друг?
Толку забавно. -Благодарам.
Имам чувство како веќе да те знам.
Работеше со брат ми близнак, Ајван. Ајван Принс?
И тој е актер? -Не, студираше во Северна Калифорнија.
Го ангажира да работи во екипата на нешто од пред 10 години.
Мојот пилот за концепт за Енди Коен.
Колку е мал светот.
Затоа што излезе дека сум работела со брат му на П.Р.П.
П.Д.П. -Близнакот.
Ајван. -Да, знам. Ајван.
Да. Не. Како е Ајван? -Да.
Мртов.
Почина пред осум години.
Да? -Предозирање со дрога.
Беше несреќа.
Се Хит-Леџераше.
Знаеш, мислам дека затоа...
Мислам дека затоа ја добив улогата за тројката.
Имав многу силна врска со брат ми близнак.
Знам дека ако беше тука, ќе...
Ќе се радуваше што конечно сум редовен во серија.
Да.
Извини. Извини, не требаше да спомнам.
Не знаев... Не очекував... -Не, не.
Жими сè, сепак сум смешен.
Да, да. -Сепак сум смешен.
Да, си. Тоа се чувства, нели?
Ништо повеќе од чувства.
И разбирам, Р.И.П., зашто... -П.Д.П.
Остави ме да ја довршам мислата.
Братот на Бет, Бун, умира во ова.
Нели? Толку многу синхроницитет овде. -Точно.
Нели? Знаеш?
Смртта боли, нели? Да? -Да.
Значи, имаш само љубов и поддршка овде.
Не ми се верува дека го пропуштив читањето.
Предната капија немаше паркинг место за мене.
Ми рекоа да одам во паркинг зградата, не.
Да. -Здраво.
Го пропуштив и твојот говор за добредојде на актерите?
Не, не одржав говор.
Еден од актерите ни кажа дека...
Дека брат му починал.
И сите навистина се поврзавме.
Знаеш? Па немаше потреба од говор за добредојде.
Да. -Добро.
Претстави ме.
Добро. Ова е Били Стентон, тој е извршен продуцент.
Здраво на сите, навистина ми е жал што го пропуштив читањето.
Апсолутно не е мој стил.
Но немаа паркинг место за мене.
Знам, кого му е гајле? Но потоа пробаа да ме стуткаат во зградата
и еднаш кога ќе кажеш “да“ на тоа, никогаш не излегуваш.
Јас сум во зградата. -Да, и јас сум.
Дали си и ти во зградата? -Не, овде сум надвор.
А јас сум до тебе. -Извини, што не е во ред со зградата?
Како можеме да излеземе од зградата?
Никогаш не требаше да бидам во зградата.
Само да знаете дека имам канцеларија овде,
и ако ви треба нешто, било што, тука сум за вас, добро?
Се гледаме на Еми.
Фала, Били. -Извини.
Да. -Имам нешто за тебе. Да.
Што е ова? -Новата сцена што ја побара г. Бароуз.
Веќе е готова?
Добро.
Акција!
Секако, немам проблем твојата нова жена да се чувствува како дома овде, Бо.
Всушност, Би-енд-Би сега може да значи “Кревет и шмизла“!
Што ми се случи со животот?
Минатиот месец бев совршено среќна што бев несреќна и сама,
а сега животот ми го киднапира мојот мил внук и неговата човечка правосмукалка!
Здраво, тетка Бет. -Здраво.
Еве нешто што знам дека го чекаше.
Дали е тоа мојот нов каталог за пролетни луковици?
Би било убаво да добијам добра вест.
Не, ова е извештајот од обдукцијата.
Тоа не е шега. Тоа е вовед.
Може да биде полошо. Не баш.
Тоа е само нешто што луѓето го велат за да не си ги ископаат очите.
Тоа е шегата.
Пишува дека тато починал од срцев инцидент.
Изгледа, срцето му откажало.
Затоа што беше толку големо.
Татко ти имаше најголемо срце, Бо.
Веројатно се изморило носејќи толку многу љубов.
Многу те сакаше.
И тебе те сакаше, тетка Бет. -Да.
Ме сакаше.
И крај на сцената!
Одлично, Вал. Само гледај да бидеш малку понапред.
Да. Ќе биде подобро кога ќе ги средам сите физички делови.
Види кој дошол. Сценаристот. Мислев нема да дојдеш денес.
Па, нова сцена е. -Да, фала многу за сцената.
Затоа што е добра, нели, Џими? -Убав додаток е.
Тоа е “ооо-бљак“.
Што е “ооо-бљак“?
Тоа е сцена каде што публиката вели “Ооо“, а сценаристите велат “бљак.“
Толку гадно и сентиментално. -Добро, сакаш да ја измениме?
Да биде помалку бљак?
Не е моја. Никогаш не би напишал такво нешто. На Ал е.
Кој е Ал?
Да, тоа е програмата за пишување со вештачка интелигенција.
Се вика Аласист. Ја викаат Ал.
Џош, што правиш тука?
Ми рече дека ќе ја прошеташ г-ца Лејди,
а потоа ја гледам како не шета.
Дојдов да ја видам новата сцена.
Зошто? Пушти ги да работат.
Тој е гениј, а таа е извршен продуцент.
Само имиња, вие сте главните.
Мери, ова е “ооо-бљак“. -Џош, во ред е.
Дали воопшто го прочита? -Се гледаме утре на пробата.
Сцената е ужасна, а ним им се допадна.
Сериозно? Се натпреваруваш со Ал?
Не, Мери, јас се грижам.
Јас сум гласот на жените од одредена возраст.
Боже. -Нашите имиња се на сценариото!
Па, тоа е вознемирувачко.
Брачен пар, работат заедно. -Тие не.
Таа машина напиша доста добра сцена за 10 минути.
Всушност за 50 секунди, г. Бароуз.
Но малку почекав за да не изгледа пребрзо.
Пауза за ручек. -Добро.
Пауза за ручек! -Добро, да.
Џими изгледа загрижен за ВИ. -Да.
Како се чувствуваш за тоа?
Ни требаше нова сцена, добивме нова сцена.
Добро, гардероба.
Откривање која е Бет.
Што носи?
Создавање на сите тие “интересни слоеви“.
А костимографите имаат многу одлични идеи.
Идеи кои никогаш не би ви текнале.
Добро, добро е за камерата?
Да, добро е. Го имаме. -Добро.
Добро, Валери, ако сакаш да дојдеш тука.
Фала.
Добро. -Добро.
Значи, ова е пресекот на светот во кој живеам.
Добро. -Значи, Кетрин Хепберн,
ако сакаме да направиме нешто како осамена стара мома од Нова Англија.
Нели? Госпоѓа Ропер, ако сакаме да биде забавна, ексцентрична.
А потоа... -А потоа Мод.
Тоа беше песна од серијата “Мод“.
Да, ако сакаме да биде наметлива сопственичка на гостилница.
Да, да.
Па, добро.
Знаеш, мислам дека...
Изгледот од Нова Англија е веројатно најблизок до тоа што го мислев.
Само без шапка.
Ја обожавам шапката.
Па, носев шапка во мојата последна серија.
Се викаше “Г-ѓа Хат“.
Носев голема, широка шапка за сонце.
Шапката е сè. -Па, не, не е сè.
Затоа што сè уште имаш ролка и безоблична бела кошула.
Охо, добро.
Знаеш, тоа е мулти-камера.
Сè е со осветлување од горе, па ќе фрла сенки.
Нели? Нема да функционира.
Па што ќе правиме со твојата коса?
Мислиш да биде во пунџа и седа?
Зошто? -Сценариото вели “жена на одредена возраст.“
Тоа е реалност.
Не е моја реалност.
Јас сум жена на одредена возраст, и сè уште ја фарбам косата.
Не ни знам дали имам седи влакна.
Да, во ред.
После ќе се видам со фризерот. Да зборуваме за твојот оддел.
Значи, да останам во мојата лента?
Може и така да се каже.
Да, толку паметно.
Добро, Картер, да.
Па, госпоѓа Ропер е урнебесна.
Точно. Да, таа е смешна.
Но тоа е шега, знаеш? Мислам, да.
Бет е вистинска личност, знаеш, во вистинскиот свет.
Не знам, што ако носи нешто како...
Па, не баш ова, ама знаеш, повеќе како ова?
Многу ласкаво.
Не е смешно. -Нема проблем.
Зашто јас сум смешна. Сценариото е смешно.
А ако не е смешно, јас ќе го направам смешно.
Значи, не ова.
Точно. -Добро, имам и други избори.
Супер. Добро. Да.
Ребека!
Да видиме. Извини.
Значи... -Стварно сакаш кафтан.
Смешно е.
Иако изгледа дека имаш одбивност кон смешното.
Немам одбивност кон смешното, душо.
Го имам правено тоа, знаеш?
Носев лоши тренерки, знаеш, големата шега.
И подготвена сум да го направам тоа ако е таков ликот.
Но овој лик ја движи приказната напред, и има чувства, нели?
Не е само една шега и толку.
Лори има мини сукња и маица од универзитет Мојанус, нели?
Тоа е шега. -Не го правам тоа.
Што велиш?
Не ја гледам така.
Па, сценаристите ја гледаат така.
Изгледа е напишано од стрејт маж, Валери.
Мислиш?
Не, за неа, не знам.
Ја гледам како секси.
Како некоја голема, лабава јакна.
Големи панталони, многу модерно, знаеш?
Така ја гледам. -Точно, само, знаеш што?
Мислам сценаристите ќе сакаат да ја видат шегата со маицата.
Еден од нив ми рече конкретно, тоа му е омилена шега.
Само се обидувам да ти помогнам, душо.
Не, мислам дека сфаќам. -Да.
Само...
Таа може да биде смешна, но ти не можеш.
Постарата актерка е загрозена од помладата.
Загрозена? Ти велам да ја направиш посекси. Мини сукња.
Не. Не влегувам во ова каде актер ми кажува
што да носи друг актер, не влегувам во таа ситуација.
Добро, но тоа е во ред зашто ова не е таква ситуација.
Ова не е актер што зборува за друг актер,
туку извршен продуцент што зборува со костимограф
за тоа што ѝ треба на серијата.
Тоа е сè, добро?
Затоа ќе те оставам да размислиш
како ќе направиш сè ова да функционира.
Нема ништо да пробаш? -Не, нема. Тоа е губење време!
Ми се допадна што те видов така.
Многу ме налути, Џејн.
Не ме слушаше.
Како шефица. “По мое или никако.“
Добро, не сум сигурна дека тоа го правев.
Да. Го правеше.
И ми се допадна.
Па...
Секој заслужува втора шанса.
Требаше да каснам нешто.
Можеби се лутам зашто сум гладна.
Картер?
Размислив малку, ќе пробам некои работи.
Добро? Да, да.
Па, еве ме, пак во седлото.
И ако некој праша, имам 70 години.
Добро, да.
Почнете со снимање. Ти донесов салата. -Ти оди лево, ти десно.
За да јадеме и да го преџвакаме тоа што се случи меѓу мене
и костимографот.
Не јадам јавно, но фала.
Добро. Да, па...
Не. Овие се многу “истреси и оди“. Уште не ја употребив мојата магија.
Тоа не се мои перики. Кај се моите?
Бојава е погрешна и нема да ми одговара на главата.
Имам свои перики.
Добро. Нова информација. -Да.
Па, знаеш, не знаев дека треба да ги донесам.
Затоа што не ме потсети.
Извини, ама Мики ќе ги земеше или ќе ми кажеше да ги донесам.
Сега? Не можам.
Не знаев дека имаш перики, па не можев да ти кажам да ги донесеш,
затоа што јас не сум Мики.
Никогаш нема да бидам Мики.
Мики не е тука. -Точно.
Добро.
Добро, знаеш што?
Веројатно треба да ја погледнам оваа нова сцена.
Валери. -Оди, оди.
Приватност, те молам.
Валери, може малку?
Те молам. Не можам по скали.
Секако. Да.
Секако.
Извини, не знаев дека имаш свои перики.
Па, како би знаел?
И јас се извинувам.
Не ни мора да мислиш на ова. Имаш доволно работа.
Да. -Ќе кажам на ТаскРабит да ми ги донесат.
Не, во мојот магацин се, јас ќе ги донесам.
Фала, тоа би ми било од голема помош.
Сега, можеби јас можам да ти бидам од голема помош?
Секако.
Ова не е за периките.
За Мики е.
Имаш некоја недовршена работа таму.
Па, грешиш.
Но фала.
И ќе ги донесам периките.
Лошо момче.
Вал, што се случува? -Мики е тука, нели?
Нели? -Сонуваш?
Не, само... Го донесовме од Брентвуд, нели?
Нели? -О, да, да.
Не сум го видела.
Не сум го видела. Може да е во магацинот?
Може да е во некоја кутија?
Кога последен пат се сеќаваш дека го виде?
Па...
Со целата лудница околу преселбата, не сум сигурна.
Знам дека во Брентвуд го имав на полица,
до мојата награда “Избор на публиката“.
Да. Знаеш, само додека не сфатам
каде ќе сакаше да ја расфрлам неговата пепел.
А тоа е сега.
Затоа што пак сум во ситком, нели?
Од моментот кога стапнав на таа сцена, Џејн,
само помислив, да, Мики.
Еве го.
Неговиот омилен филм беше снимен на таа сцена.
Еве ја, организаторката што ми се јавува по еден час.
Здраво, Синтија.
Здраво, кукло. -Здраво. Ти ја добив пораката.
Извини што доцнам, но го имам фајлот со инвентар.
Супер.
Да, ја барам пепелта на Мики.
Во урна?
Не, не е урна. Не.
Тоа е во црна лакирана кутија, мала.
Со вграден тиркиз.
Јас ја дизајнирав.
Добро. -Да.
Во втората порака рече дека си ги прегледала сите лични кутии.
Да. -Може да е во професионалните кутии?
Не, не. Мики не би бил во професионалните.
Сигурна си дека го имав?
Затоа што имам запис за сè
и немам човечки останки.
Па, не би пишувало “човечки останки.“ Затоа што...
Знаеш, тоа е Мики.
Постојано велиш “Мики,“ а јас немам ништо што вели “Мики.“
Сигурна си дека не е во професионалните?
Повторно, Мики не би бил во професионалните.
Мики е во личните.
Би дошла кај тебе, но ти си во Калвер Сити,
а јас сум на Олимп.
Точно, далеку е. -Да.
Да. -Па, ќе ти го испратам пдф-от.
Добро, фала, кукло. Добро.
Фала. Чао. -Да, добро. Чао.
И фала за ништо.
Петнаесет илјади долари за да преселиш некого, и ми праќа пдф. Добро.
Фала.
Знаеш што? Мислам... Да. Ќе морам да почнам одново.
Не смеам да го изгубам Мики.
Точно?
Доволно лошо е што не можев...
да бидам со него во болница.
Се сеќаваш, КОВИД?
Не ни дозволуваа да посетуваме, не можев да го посетам.
Не ме пуштаа внатре.
Не сакав да биде таму сам, болен.
Боже.
Знаеш што? Ајде...
Ќе го најдеме. -Не, не можам...
Веќе не можам да седам тука.
Ќе го бараме друг ден, во ред е.
Можеме само да ги земеме периките и да си одиме.
Да. Премногу е, знаеш?
И едноставно е...
ладно овде, нели?
За екипата, веројатно е ладно. Да си одиме.
За нивно добро. Земи...
Ги имаш сите? -Да.
Фала, Џејн. Добро, да.
Ќе дојдеш? Ајде.
Прва проба со костими.
Не можеш да кажеш дека не сум тимски играч.
Чеша.
Вал, не ти ги гледам очите. Извади ја шапката.
Готово. -Добро, може да почнеме.
Да почнеме од крајот на телефонскиот повик
пред влезот на внукот.
И акција!
Тетка Бет.
Бо! Погледни се!
Може малку подоцна?
Ми се моча од џиновската чаша сок во Мојанус, Конектикат.
Леле. Тоа е вистинско место?
О, да. Лори дури зеде маица на бензинската.
Лори? Која е Лори? -Јас сум Лори.
И тоа, само Л-О-Р-И. Без А, У, Е.
Лори. -Не е натпревар за правопис, душо.
Погрешно. Не.
Извини. -Џош.
Ебати мулти-камерата.
Добро, сечи.
Каде е маицата со Мојанус? Тоа беше мојата најдобра шега.
Сечи. -Каде е?
Извини. Јас...
Не, тоа е Габриел.
Не е таа. Костимографот ја отфрли, знаеш.
Сакаше само да носи нешто секси, лабаво.
Е па, напишав “маица Мојанус и кратка сукња“.
Да... -Да се тргнеме од сцената.
Добро сум. Тоа е мојата најдобра шега.
Му реков дека ќе сакаш да ја видиш.
И што? Не му беше гајле?
Па, не сакаше да слуша од актери.
Не, заеби ова. Отпуштен е.
Џош, смири се. -Каде е костимографија?
Не го правиме тоа во оваа серија.
Нема да оди без Мојанус.
Ќе ми покаже некој каде се костимите? -Џош, сериозно, смири се.
Не! Извини! Не!
Сето ова е доволно тешко.
Таму е.
Каде? -Таму е.
Добро.
Зад океанот.
Не го гледам знакот! Извини. Не го гледам знакот.
Не заебавај.
Каде? -Позади тоа.
Да, супер е. Таа.
Значи, за “порано“ и “сега“?
Тоа е “порано“. Не гледаш според косата?
Добро. А оваа фотографија?
“Порано“ или “сега“? -”Порано“. Мислам.
Неверојатно е како не сум се променила.
Да. -”Порано“.
Што музика да ставиме? -Што и да е тренди.
Добро.
А што е ова прекрасно нешто? -Што?
Боже. Еве го.
Џејн. Тоа е Мики.
Да. Секако, го ставив со добрата перика.
Го гледаш тиркизот? Се сеќаваш?
Тоа беше неговиот ѓердан.
А тоа е... Се сеќаваш на неговиот украс за боло кравата?
Секако. -Да?
Алал да ти е.
Да.
Па, Мики, душо.
Камо да беше тука.
Но зошто да бараме месечина кога ги имавме ѕвездите?
Да. Добро.
О, Мики. Мики, Мик, Мик.
Чао, ортак!
Летај!
Само да знаеш, точниот цитат е:
“Да не бараме месечина, ги имаме ѕвездите.“
Тоа е мојата верзија.
Што правите таму горе? -Готови сме.
Слегуваме.
Џејн, го сними тоа? -Да, беше одлично.
Да. Точно. -Слезете веднаш, ве молам.
Да, слегуваме. -Сега!
Да! -”Сега“ сега.
Слегуваме. Можеш да го тргнеш мегаболот... Мегафонот.
Скелето е само за работници.
Нели беше совршено?
Беше совршено. -Леташе низ целиот комплекс.
Прекрасно. -Го виде?
Беше како магла. -Добро.
Да. Што се случи? -Извини.
Чадорот се закачи на... -Добро.
Добро. Добро сум.
Нели беше совршено? -Не можеше да биде подобро.
Сјаеше. -Да.
Светкаво.
Сè уште сјае.
Превод: Сандра Авросиевска