Downloaded from YTS.MX
EEN NETFLIX ORIGINAL-COMEDYSPECIAL
Official YIFY movies site: YTS.MX
U hebt vanavond een show, toch?
Ja.
Er is te veel verkeer om te landen.
Wat doe ik? -Geen probleem.
Je kunt me overal laten uitstappen.
Bedankt.
Heel erg bedankt.
O, god.
Wat een moment.
Wat een gevoel. Wat een prestatie is dit...
...van jullie kant.
Wat jullie net hebben doorstaan...
...uitgaan, zich bezighouden met...
...gewone obstakels van het leven.
Moeilijke mensen, regelen, plannen.
Vervelende vrienden, met wie je nu hier zit.
Die, om een of andere reden onnodig ingewikkeld heen en weer sms'en.
'Wie gaat er?' 'Wanneer gaan we?' 'Hoe komen we daar?'
'Haal me maar op.' 'Ik haal je wel op.'
'Het is op weg' 'De andere richting.'
'M'n auto.' 'Jouw auto.' 'Eén auto.' 'Twee auto's.'
'Gaan we eten? Heb je gegeten? Ik niet'
'Eet je nog? Ik rammel.' 'Ik zit vol.'
'Ik eet al de hele dag snoep. Ik heb vast voedsel nodig.'
'En de kaarten? Wie heeft de kaarten? Heb je de kaarten?'
Hoe vaak heb je 'kaarten' gehoord? 'Vergeet de kaarten niet.'
'Heb je de kaarten?' 'Ja.'
'Heb je hun kaarten?' 'Ik heb er geen voor ze.
Ze moeten hun eigen kaarten kopen. Ze betaalden me de vorige keer niet.
Waarom zijn je vrienden zo irritant?
De mensen wie je hebt gekozen.
Het slaat nergens op. Je zou ze zo dumpen...
...als het niet nog vervelender was...
...om nieuwe mensen te vinden, met hun vervelende problemen...
...waar ze nooit wat aan doen.
Namen en nummers veranderen, oude contacten verwijderen.
'Laat maar. Ik ga wel verder met die idioten.
Dezelfde maaltijden, feestdagen en films. Met wie maakt toch niet uit.'
'Ik wil gewoon uit.' Dit is uit.
Mensen praten over uitgaan.
'We moeten uitgaan. Laten we uitgaan. We gaan nooit.'
Nou...
...het is zover.
Het mooie van uitgaan, is dat je niet lang weg hoeft te zijn.
Net lang genoeg om het volgende gevoel te krijgen.
En dat gevoel is 'Ik moet teruggaan.'
Na al het werk dat je hebt gedaan om te komen waar je nu bent...
...ben je nu pas halverwege deze nachtmerrie.
Waar je ook bent in het leven, op een gegeven moment moet je daar weg.
Op het werk wil je naar huis.
Thuis: 'Ik werk de hele week. Ik moet uit.'
Je bent uit, het is laat. 'Ik moet terug.'
'Ik moet opstaan. Naar 't vliegveld.'
'Wanneer stappen we in?' Vliegtuig vertrekt.
'Wanneer land het?' Het landt. 'Waarom openen ze de deuren niet?'
Niemand wil ergens zijn.
Niemand houdt van iets.
We zijn chagrijnig, prikkelbaar...
...en we gaan ermee om door van locatie te veranderen.
En dus...
...bedenken we dit soort dingen, wat we nu doen.
Dit is een verzonnen, nep, gehyped, niet-noodzakelijk, speciaal evenement.
Dat is het.
Heel veel mensen werkten erg hard...
...zodat wij wat tijd kunnen doden.
Daarom ben ik hier. Ik had ook niets te doen.
Dat kan ik zeggen. Jullie kennen me.
Kom nou, wij kennen elkaar op een zeker niveau...
...elektronisch weliswaar...
...nu al vele jaren.
We gaan samen door het leven. Mooi.
Jullie weten wat ik heb gedaan, gemaakt, hoe ik leef.
Jullie weten...
...dat ik nu overal ter wereld kon zijn.
Nu, wees eerlijk. Als jij mij was...
...zou je hier dan nog een doen?
Misschien of misschien niet.
Toch ben ik blij hier te zijn. Het is hier geweldig.
Dit kan mijn favoriete plek in de hele wereld zijn.
Hier en nu. Zou kunnen.
We houden van je. -Dank je, lieverd. Ik ook van jou.
Dit is mijn favoriete intieme relatie.
Ik hou van jullie, jullie van mij. We zullen elkaar nooit ontmoeten.
Wat we doen om onszelf te overtuigen dat het niet klote is.
Morgen zeg je: 'M'n leven is niet klote. Ik zag 'n komiek uit de jaren 90...
...in het Beacon Theatre op Broadway.'
Ook al is je leven wel klote.
Dat weet ik want ik weet dat ieders leven klote is. Je leven is klote, de mijne ook.
Misschien niet zo erg.
Maar toch, in de enorme kloterigheid...
...van 't leven, ieders leven is klote. Prima.
Voel nooit slecht dat je leven klote is.
De beste les van het leven: 'Klote' en 'geweldig' liggen dichtbij.
Ze zijn niet zo anders.
We wonen in New York. Ik heb genoeg van goede restaurants.
'We zijn gister naar een geweldig restaurant geweest.
Je zou er dol op zijn. Hij zou er dol op zijn. Zou hij er niet dol op zijn?
'Jij.' Weet je hoe je vrienden je uitkiezen?
'Jij. Nietwaar?
Hij zou daar dol op zijn.'
'Vond jij het leuk?' 'Ik niet zo, maar jij.'
Ik hou niet van geweldige restaurants. Ik wil niet slecht.
'Hoe is 't eten?' 'Niet slecht.' 'Klinkt geweldig. Zo klaar.'
'De dagschotel?' 'Als het goed is, zet het op het menu.'
Ik ben niet geïnteresseerd in eten dat nog auditie doet.
Geen idee waar je het over hebt.
'Schroeien in de pan. Kruidenkorst.
Besprenkelen met een reductie van wat anders.'
Stop met sprenkelen. We kunnen het niet meer aan.
Te veel sprenkelen.
Als je 't niet reduceert, hoef je 't niet te sprenkelen.
Het eten duurt tweeënhalf uur.
Je kont doet pijn. Het is niet half zo goed als een kom ontbijtgranen en Pepsi.
Rekening komt altijd in dat boekje, het verhaal van de rekening.
Dit is het verhaal.
Er was eens rib. Dat is het verhaal.
Buiten met je vrienden:
'Was dat geweldig?' Iedereen zegt: 'geweldig'.
'Ik vond 't niet geweldig. Wat vond je?'
'Het was klote. Die plek is klote.'
Veel geweldige plekken zijn klote.
Op een honkbalwedstrijd neem je een hotdog.
De hotdog is koud. Het broodje is niet geroosterd.
De verkoper is een ex-gevangene in een werkprogramma.
Je houdt elke keer van die hotdog.
Is het klote? Ja.
Is het geweldig? Ja.
Zo dichtbij zijn ze.
'Klote' en 'geweldig' zijn de enige twee beoordelingen die mensen nog geven.
'Die nieuwe film zou geweldig zijn.'
'Echt? Ik hoorde klote.'
'Hoezo? Hij zou geweldig zijn.'
'Het begin zou geweldig zijn en daarna is het klote.'
'Da's klote.' 'Ja. Het had geweldig kunnen zijn.'
'Klote' en 'geweldig' zijn hetzelfde.
Je loopt met 'n ijsjes over 't straat.
Het ijsje valt van het hoorntje op de stoep. Dat is klote.
Wat zeg je? 'Geweldig.'
Eten is een goed onderwerp. Laten we daar over praten.
We waren in Vegas en iedereen zegt: 'Jerry, je moet het buffet doen.
Er is een buffet.
Je kunt krijgen wat je wil bij het buffet.'
Wat is het idee van het buffet?
'Het is slecht.
Hoe kan het erger?
Waarom geven we mensen die al moeite hebben met portiecontrole niet...
...een of andere losgeslagen Caligula-eetorgie...
...van onbeperkte consumptie?
We maken van de ingang een chocolade-siroop waterpark.'
Het buffet is alsof je je hond in de dierenwinkel de boodschappen laat doen.
Je geeft hem je portemonnee en zegt:
'Waarom ga je niet binnen en haal...
...de juiste hoeveelheid hondenbrokken?
Gebruik je hondenverstand.
Ik wacht in de auto.
Laat het raam open zodat ik kan ademen.'
Mensen doen het niet goed in een eetomgeving zonder toezicht.
Je loopt geen restaurant binnen: 'Ik wil 'n parfait...
...ribbetjes, pastei, krab, koekjes en een omelet.'
Mensen bouwen hun laatste maaltijd...
...op deze borden.
Het is een perfect werkend model van al hun emotionele en persoonlijke problemen.
Ze lopen er gewoon mee rond. 'Daar heb ik nu mee te maken.
Het is een salade met een bolletje ijs op.
Ik probeer m'n problemen op te lossen aan het buffet.'
Je klampt vreemden aan: 'Hoe kom je daaraan? Wat is dat? Dat zag ik niet.
Is dat kippenbout? Dat moet ik proberen. Geef me de jouwe.
Je kunt er nog krijgen.'
Laten we...
Alsjeblieft.
Blijf zoveel mogelijk bij de groep.
We gaan langs veel stukken.
Ik wil geen achterblijvers.
Toen ik klein was, was voor mij de grootste gebeurtenis met eten...
Toen ze de Pop-Tart uitvonden ontploften m'n hoofd.
We konden de Pop-Tart niet begrijpen.
Het was te geavanceerd.
In de supermarkt leek het wel een ruimteschip.
We waren apen in de modder, aan het spelen met stokken.
Grommen, wijzen.
'Pop-Tart is er.'
Denk terug aan de Pop-Tart. Het was de jaren 60.
We hadden toast.
Er was sinaasappelsap, jaren van tevoren bevroren.
Je moest het met een mes afkappen.
Alsof je een moord pleegde om 's ochtends wat druppels te krijgen.
Havermout. Alsof je je lippen om een hakselaar wikkelde.
Na het ontbijt moest je vrij nemen zodat de wonden konden genezen.
M'n moeder begreep het recept niet.
'Mam, de hoeveelheid water in dit gerecht is cruciaal.
Je maakt het te dik.
Ik kan niet eens roeren in m'n kom.
Ik ben 7. Ik lijk wel te roeien op een Grieks slavenschip.
Was dat ontbijt?'
In dat duistere en hopeloze moment...
...verschenen de Kellogg's Pop-Tarts plots uit Michigan...
...waar, zoals jullie weten, het hoofdkantoor van Kellogg's ligt.
Een stad die ik wil bezoeken.
Omdat het lijkt op Sillicon Valley voor superwetenschappers van ontbijtgranen...
...gemaakt met geglaceerde, fruitgevulde rechthoeken...
...in dezelfde vorm als de doos.
Met dezelfde voedingswaarde als de doos.
Dat was het moeilijkste.
Ik weet niet hoe lang 't duurde, maar na de uitvinding zijn ze...
...als Mozes uit het lab gekomen.
'De Pop-Tart is er.
Twee per pak.
Twee gleuven in een broodrooster.
Eens kijken of je dit kan verpesten.
Waarom twee? Eén is niet genoeg, drie is te veel.
Ze kunnen niet oud worden, want ze waren nooit vers.'
Wat is er nog irritant, behalve alles?
Hoe zit het met de dictatuur...
...waar je onder leeft, siddert van angst van je telefoon?
'Waar is m'n telefoon? Ik vind 'm niet.
Ik heb hem. Hij is hier. M'n telefoon is er.'
Ik heb het van die zak naar die zak verplaatst.
Ik wist even niet waar het was. Dat was op het nippertje.
Je bent zo gehypnotiseerd dat je je telefoon aan iemand geeft...
...om iets te laten zien. Na twee seconden:
'Oké. Geef me het terug.
Je hebt het gezien. Geef terug.
Ik ben nu helemaal offline.'
Als de batterij haast leeg is...
...lijkt je hele lichaam geen stroom meer te hebben.
Ik voel me gewoon moe als de batterij bijna leeg is.
Ik kan niet eens lopen.
'Ga door zonder mij. Ik moet naar een oplader.'
Een telefoontje: 'Luister, ik weet niet hoeveel tijd ik heb.
Ik wou dat ik wat woorden terug kon nemen.
Als ik op straat dood ga, zeg dan iedereen dat ik morgen met ze praat.'
'Ik moet contact houden met mensen. Daarom is de telefoon zo belangrijk.
Mensen zijn erg belangrijk.'
Ze lijken niet zo belangrijk.
Je scrolt door hun namen als een Franse homofiele koning.
'Wie behaagt me vandaag?
Wie zal ik kiezen?
Wie zal ik verwijderen?'
We scheiden niet van de telefoon.
Het is een deel van ons.
Wie ben jij zonder telefoon?
Welke toegang tot informatie heb je?
Wat je nog weet.
Wat doe je zonder je foto's? Ga je beschrijven wat je zag?
Dat willen we niet.
We willen niemand spreken die geen telefoon heeft.
Daarom heet het iPhone. Het is half mezelf, half telefoon.
Da's een volledig persoon.
Waarom zijn er nog mensen?
De enige reden dat mensen nog bestaan is omdat telefoons zakken nodig hebben.
Ik dacht dat ik Uber had om me te verplaatsen.
Toen besefte ik dat ze Uber erop zetten zodat de telefoon...
...mij gebruikt om te verplaatsen.
Wie is de Uber in deze grote prostitutie-ring?
Ik ben de kleine bitch die de telefoon draagt.
De auto's zijn de hoeren die de hele nacht vreemden oppikken.
De telefoon is de pooier die zegt: 'Neem wie ik zeg. Ik regel 't geld.'
We zeggen telefoon. Zo gebruiken we 'm niet.
Niemand praat aan de telefoon.
Zodra je kon kiezen tussen praten en typen, hield praten op. Voorbij.
Praten is overbodig. Ouderwets.
Ik voel me soms hier een smid eerlijk gezegd.
Ik kan je dit hele ding sms'en. We kunnen hier nu weg.
Waarom zou ik informatie van een gezicht willen als het van een scherm kan?
Is 't niet ongemakkelijk?
Een gezicht komt naar je: 'Nou, ik zal vertellen wat ik denk'
Hun lippen en hun tanden en hun tandvlees en hun…
Er is een gemiste scheerplek, een stuk korst, wat slijm.
Je ziet lunchresten tussen hun tanden.
'Stuur me gewoon een e-mail.
Ik kan het niet meer.
Je gezicht is het slechtste nieuws van vandaag.'
We willen sms'en.
We houden van dat woord. Leuk om te zeggen. Het is...
...kort, strak, een beetje beet.
'Sms'en. Sms.'
'Ik weet niet waar het is.
Niet zeggen. Stuur een sms.'
Weet je nog toen we ze kregen?
Niet echt. Dat weet ik niet meer.
Ik ook niet.
Ik weet dat we het hebben.
Ik weet dat we het niet hadden.
Ik weet niet hoe. Ik weet het niet meer.
Hebben ze het ons verteld?
Was er een aankondiging?
Er was geen reclame. Dat herinner ik me niet.
'Wil je menselijk contact maar heb je genoeg van mensen?
Probeer sms.
Wil je iemand informatie geven, maar zijn stomme stem niet horen als hij reageert?
Je moet sms'en.'
Vinden we prima. Snel. Efficiënt. Niet snel genoeg voor sommigen.
In plaats van 'oké' sms'en veel mensen alleen de 'K' en laten de 'O' weg.
Wat? Welke microseconde heb je bespaard?
Is dat efficiënt?
Wat geeft dat?
Twee minuten per dag om filmpjes te bekijken van skateboarders...
...die met hun kloten tegen een reling slaan?
Iemand sms'te me laatst 'B' in plaats van 'Bedankt'.
Ik wil je kloten tegen een reling slaan.
Dat is geen bedankje.
We zijn zo benieuwd naar de volgende dat er 3 dotjes zijn...
...om te zeggen dat 't komt. 'We maken een goede voor je. Wacht maar.
Je gelooft niet wat hij gaat zeggen.'
Ik kan het niet laten zien.
We werken er nog aan in de sms-machine, maar het wordt een juweeltje.
Je ziet de tandwielen draaien.
Soms krijgen we dotjes en dan geen sms.
Wat is er gebeurd?
Ik wil weten wat dat was.
Alsof iemand naar je toekomt en zegt:
'Laat maar.'
De telefoons worden steeds slimmer.
Waarom wij niet?
Waarom op voicemail zeggen dat ik moet wachten op de biep?
Dit is de 21e eeuw, verdomme.
Ik denk dat we allemaal op de hoogte zijn.
De Masaistamleden van de Afrikaanse vlakte weten van de biep.
Ze laten niets achter tot...
Waarom zeggen ze nog steeds dat ik m'n naam en nummer moet zeggen?
Zijn dit instructies voor iemand?
Krijgt iemand berichten: 'Dit is een vrouw. Vaarwel '?
'Hij is dood, bel me.' 'Wie was dat?'
En de camera in de telefoon?
Ik vraag me af of ze voor ze zoiets doen...
...ze samenkomen en zeggen: 'Is dit wel een goed idee?
Denk je niet dat die functie alleen zoveel foto's kan opleveren...
...video's, berichten en reacties...
...dat alle levenskracht van de mensheid leegloopt...
...als een plas pis langs de weg?
Denk je niet dat dit kan gebeuren?'
'Nee.'
Ook niet dat elk restaurantdiner eindigt een foto-bullebak:
'Oké, iedereen. Foto.
Kom op.
We moeten een foto maken.'
'Waarom? Het was stom. Ik wil dit niet onthouden.'
We zorgen ervoor dat de minst technisch onderlegde in de buurt de foto maakt.
Iemand die oud, nerveus, onhandig, verward of dom is.
Iemand die dingen niet kan vasthouden, zien of indrukken.
Die als hij de telefoon krijgt...
...de cameramodus verlaat en niet meer terugkrijgt.
'Ik weet niet. Kan iemand...
Weet iemand hoe?'
Die nemen we zodat we nog langer kunnen staan...
...met 'n nepglimlach en onze arm...
...om iemand die je anders nooit zou aanraken.
We zijn fotoverslaafd.
Het is niet te stoppen. Ik wil de klaptelefoon terug.
Ik zie ze op tv. Er zijn telefoons voor ouderen...
...met enorme knoppen. Heb je die reclame gezien?
Telefoons voor ouderen. Twee knoppen: je kind, ambulance.
Dat is het.
Vergeet nummers. Die heb je niet nodig.
Waarom updaten we niet enkele termen uit de techwereld zoals 'e-mail'?
Waarom staat er 'mail' in 'e-mail'?
Is er een overeenkomst tussen e-mail en wat er gaande is in de posterijen?
Een van hen werkt op een digitaal glasvezelnetwerk.
De andere is een verblufte en verwarde verafgelegen tak van de Scouts...
...die op straat stuntelen in gênante shorts...
...en jasjes met betekenisloze insignes en medailles.
Rijden 7 kilometer per uur, voor 6 meter...
...aan de verkeerde kant van 'n mentaal gehandicapte jeep.
Ze hebben een financiële instorting om de drie en een half jaar...
...omdat hun bedrijfsmodel uit 1630 niet meer werkt.
'Hoe gaan we de achterstand inlopen?'
Ik begrijp niet hoe een 21e-eeuws informatiesysteem...
...gebaseerd op likken, lopen en een willekeurig aantal centen...
...het moeilijk heeft om te concurreren.
De postmeester-generaal komt op tv om hun problemen uit te leggen.
Hij is in paniek, ringen onder z'n ogen, ongeschoren, zonder slaap.
'Dit houden we niet lang meer vol.
We moeten de prijs van de postzegels nog een cent opslaan.'
Wij: 'Nee, rustig maat. We weten niet eens hoeveel een postzegel is.
Achtenveertig, drieënvijftig. Maak er een dollar van, je komt er wel.
Als er nog geld over is, koop dan een broek en een echte auto.'
Ik zou tegen de posterijen zeggen:
'Als je ons echt wil helpen. Open de brieven...
...lees ze en e-mail ons wat er staat.
We geven je een cent voor elke brief...
...want dat lijkt veel geld te zijn in jouw wereld.'
Maar we zijn mensen.
Mens.
De mens is een sociale soort, zoals we kunnen zien.
We zijn geneigd samen te komen, samen te voegen en samen te smelten.
We wonen hier in New York.
Dat slaat nergens op.
Als je een vliegtuig uit New York neemt en naar de stad kijkt...
...wat zie je dan rond de stad?
Er is alleen maar leeg, open, mooi, glooiend land.
Niemand te zien.
'Laten we hier samenpakken.
Ongemakkelijk, bovenop elkaar, verkeer, file.
Daar houden we van.
Mensen zijn graag dicht bij elkaar...
...omdat het dan makkelijker is om kritiek te uiten...
..over de persoonlijkheden en activiteiten van mensen.
We geven graag onze gedachten, onze opmerkingen, onze meningen.
Soms zijn onze meningen op.
We verzinnen ze.
'Het is wat het is' is tegenwoordig een populaire mening.
Een idioot zei het vandaag vast tegen je.
Je kunt geen dag door zonder dat iemand zegt: 'Nou, het is wat het is.'
Waarom leef je?
Om lege woorden te zeggen die de kamer vullen met nietszeggende geluiden?
Ik heb liever dat iemand in m'n gezicht blaast...
...dan nog één keer 'het is wat het is' te horen.
Kom naar me toe en doe…
Want ik krijg evenveel informatie.
Mensen zeggen dat graag.
Als je een woord twee keer herhaalt in een zin straalt dat zelfvertrouwen uit.
Zaken zijn zaken.
Regels zijn regels.
Een deal is een deal.
'Als we binnengaan, zolang we weten wat wat is en wie wie...
...wat gebeurt, gebeurt er en het is wat het is.'
We zeggen ook dingen om ons beter te laten voelen.
'Hij stierf terwijl hij deed wat hij leuk vond.'
Ja, nou, goed.
Maar dat doet hij nu niet meer.
Ik weet niet hoe leuk hij het nog zou vinden...
...na de negatieve uitkomst.
Ik wil sterven als ik iets doe dat ik haat zoals 't schoonmaken van chemische wc's.
Grijp m'n borst, laat de borstel vallen, val om:
'Fantastisch. Dat hoeft nou niet meer.'
Als je de gelegenheid hebt om gebruikt te maken...
...van een draagbare, plastic, openbare wc.
Dat is een heel andere plek dan waar je ook komt in je leven.
Jij bent ook wat anders als je eruit komt.
Wat van slag, zoals een veteraan of iemand die in een traumacentrum werkt.
'Gaat het?' 'Ja, het gaat prima.
Ik heb wat tijd nodig. Het komt goed.
Ik ga een eindje lopen. Ik moet over het leven nadenken.
Het voelt niet alsof het gaat zoals ik wilde.'
Trouw nooit met iemand die uit een van deze wc's komt...
...en zegt 'Zo erg is het niet.'
Trouw er niet mee.
Je hebt fantastische kwaliteiten. Je ontmoet vast iemand.
Neem geen genoegen met zo iemand.
Want die wc's zijn makkelijk.
Ik vind de veerspanning op de deur...
...altijd iets lichter dan ik dacht.
De deur gaat zo makkelijk open.
'Kom. Wij hebben iets voor je.'
Een plek om te poepen in ruil voor een mentaal beeld...
...dat je nachtmerries bezorgt voor het volgende anderhalf jaar.
Met PTSD:
Trekveerdeur van een mobiel toilet.
Hoe mogen ze dat nou een toilet noemen?
Het is geen...
Je poept in een gat met een doos overheen.
Het is beestachtig.
Het is voor hyena's.
Je doet zoals de hond als-ie het doet in het gras.
Weet je wat ze doen?
Dat wil je doen na een van die dingen.
'Wat doe je?'
'Ik probeer de laatste minuten uit m'n hoofd te krijgen.'
Jullie zijn een geweldig publiek.
Bedankt voor jullie komst.
Jerry. -Gast.
Goed.
Laten we even schakelen in onze mooie tijd samen.
Dus dat zijn dingen die ik in de buitenwereld zie.
Ik wil jullie meenemen naar Jerry's wereldje...
...en je een beeld geven van wat er in m'n privéleven gebeurt.
Ik geef eerst de basisgetallen. Iedereen houdt van cijfers.
Ik ben 65 jaar.
Mijn excuses voor de schokwaarde...
...van dat getal.
Ik ben 19 jaar getrouwd.
Ik heb drie kinderen.
M'n dochter is de oudste. Ik heb nog twee jongens.
Ik ben graag in de zestig.
Het is mijn favoriete decennium tot nu toe.
Als je in de zestig bent en mensen vragen je wat, zeg je gewoon nee.
Geen reden, geen excuus, geen verklaring.
Op zeventig hoef ik niet eens meer te antwoorden.
Ik ken die mensen. Je zwaait als je zeventig bent.
'Hé, wil je naar die rommelmarkt?'
Ik vind het nu leuk.
Het is ontspannend.
Ik wil niet groeien, niet veranderen. Ik wil niets verbeteren.
Ik wil m'n interesses niet uitbreiden...
...niemand ontmoeten of iets leren wat ik nog niet weet.
Ik lieg niet meer in restaurants.
'Hoe gaat het?' 'Ik vind dit niks.'
'Wilt u de rekening?' 'Nee, ik wil aangifte doen.'
Ik draai me niet graag om. Als ik zo door de straat loop.
'Jerry, dit moet je zien.'
Die beweging doe ik niet meer graag. Ik wil gewoon niet.
'Dit moet je zien.' 'Oneens.'
Ik ben niet oud, niet moe.
Ik heb gewoon veel gezien.
Ik zie 't op de terugweg als 't voor me ligt. Wat denk je?
Of niet. Of ik googel het.
Of ik neem aan dat het iets is wat ik al eerder heb gezien.
Veel mensen maken een bucketlist.
Ik ook en ik veranderde de b in een f en ik was klaar.
Ik wil dat je die optie hebt.
Je kunt alles afvinken.
Of je wijzigt bovenaan een letter, je kan de wedstrijd kijken.
Ik ben laat getrouwd. Ik was 45. Ik had problemen.
Ik genoot van die problemen, herinner ik me.
Toen ik single was, bezocht ik geen getrouwde vrienden.
Ik vond hun leven zielig en deprimerend.
Nu heb ik geen single vrienden meer.
Ik vind hun leven zinloze en onbelangrijke ervaringen.
In beide gevallen had ik gelijk.
Aan welke kant van het huwelijk je ook bent, je snapt niet wat de anderen doen.
Ik kan niet bij singles zijn. Geen vrouw, we zijn uitgepraat.
Heb je een vriendin? Da's kinderspel, vriend.
Jij speelt paintball.
Ik zit in Afghanistan met echte wapens.
Getrouwde mannen spelen met een vol magazijn en echte kogels.
Dit is geen oefening.
Een single zit op 'n draaimolen met een draaihoutje.
Ik rij met een truck vol springstof over een zandweg.
Singles vanavond hier:
'Jerry, wat als ik getrouwd wil zijn?
Wat moet ik hebben? '
Je hebt maar beter antwoorden.
Je hebt maar beter antwoorden voor haar.
Vrouwen hebben veel vragen.
Hun hersenen zijn sterk, actief en altijd alert.
Jij slaapt. Zij doet onderzoek.
Het vrouwelijke brein is altijd bezig.
Het is een van de bekwaamste en capabele organen in het biologische universum.
Girlpower.
Nou en of.
Er is niets dat het niet kan.
Het lost alle problemen van de aarde en het leven op.
Als dat klaar is, gaat het verder met het hypothetische.
Theoretische situaties...
...die zich al dan niet voordoen.
De vrouw moet weten hoe je zou reageren.
'Als je je eigen dood ensceneerde en ik erachter kwam.
Wat zou je dan zeggen?'
'Waar hebben we het nu over?'
'Ik heb het vannacht gedroomd, dus ontken het niet.'
Trouwen is als een tv-quiz en je zit altijd in de flitsronde.
Ik heb een podium gekocht. Het staat in m'n woonkamer.
Ik word 's ochtend wakker en sta er achter...
...en probeer alle vragen van m'n vrouw te beantwoorden.
Ik heb een knop.
'Ik neem films die we samen zagen voor 200.'
M'n vrouw is de terugkerende kampioen van vorige week.
'Details van een gesprek van 10 minuten om 3 uur 's ochtends, 8 jaar geleden.'
En ik wil graag alles inzetten, Alex.
Ik ga voor de overwinning.'
De man heeft geen idee.
'Het spijt me. Je hebt het sekspakket niet gewonnen...
...of het tv-sportevenement zonder schuldgevoel.
Bedankt voor het spelen. Luister je wel?
En vergeet niet die grote vuilniszak mee te nemen uit de studio.'
Een van de dingen die ik niet wist voor ik trouwde die ik daarna ontdekte...
...is dat elke dag de toon van mijn stem zou bespreken.
Ik was me er niet van bewust dat ik zo vaak op de verkeerde toon spreek.
Ik dacht dat het een huwelijk was. Het is een musical.
Ik loop door 't huis met 'n rond, zwart gleeclub-ding.
En die dan?
Kom ik dichterbij?
'Het is je toon.' 'M'n toon?' 'Ja.'
'Wat is er mis met mijn toon?' 'Je toon staat me niet aan.'
'Wat moet ik doen?' 'Verander je toon.'
Ooit gehoord?
Vrouwen hebben gelijk, zoals altijd.
De mannelijke toon verandert in de loop van de relatie.
In het begin, als de man de vrouw achterna zit...
...in de hofmakerij- of flirtfase, spreken we twee octaven hoger.
We verhogen onze stem twee octaven. We praten in het begin zo.
Want Chinees of Italiaans eten is prima.
Misschien maken we een ritje of een wandeling.
Mijn echte stem die ik nu gebruik om met jullie te communiceren...
...is niet welkom in mijn huis.
Daarom praat ik juist met jullie.
Denk je dat ik zo praat in mijn huis met deze autoriteit?
Wat scherpte in mijn stem? Denk je dat ik zo praat in mijn huis?
Nee.
Als ik m'n eigen huis binnenkom...
...die ik heb betaald, trouwens. Niet relevant, maar ik zeg het even.
Als ik zo zeg...
Als ik zeg:
'Ik moet eten hebben.'
Als ik het zo zou zeggen.
Elke vent die ik ken zou zeggen: 'Eet wat je wil. Het maakt me niet uit.'
Elke vrouw zal zeggen: 'Waarom schreeuw je tegen me?'
'Ik schreeuw niet.
Ik heb gewoon honger.'
Dan is er een ruzie en bij een ruzie ben je aan het wildwatervaren.
Je draagt een plastic helm. Je gaat onder. Je duikt op. Blijven peddelen.
Dan verandert de toon van de vrouw. Het zijn ook de vrouwen.
Alle vrouwen, ergens in elke ruzie met de man, imiteren graag de stem van de man.
Door hun geweldige organisatiesysteem...
...slagen ze erin om allemaal dezelfde imitatie te doen.
'Je zegt altijd: "Nee, dat kan ik niet doen.
Dat zei ik niet.
Ik ga misschien. Ga maar.
Ik denk niet dat ik me op mijn gemak zou voelen.
O, met jouw vrienden. We gaan met je vrienden."
Niet zoals m'n vrienden. Dan zeg je: "Ik denk niet dat ik..."'
Wie is die vent?
Waar heb je hem gezien?
Niemand praat zo.
'Omdat je jezelf niet hoort. Je moet horen hoe je klinkt.
Jij doet "Ik denk niet. Weet je."'
Het doet me denken aan de Lollipop Guild:
we zijn de Lollopop Guild
Want het gaat om luisteren.
Wil je huwelijksadvies?
Luister goed.
Veel vrouwen klagen dat hun man niet luistert.
Ik heb 't m'n vrouw nooit horen zeggen. Misschien wel.
Ik weet het niet, maar...
...dit weet ik wel.
Dames, jullie man wil jullie gelukkig maken.
Hij werkt eraan.
Hij is het van plan.
Hij denkt er elke seconde aan.
Hij kan het niet.
Hij weet niet hoe.
Soms doen we het.
We weten niet hoe we het deden.
We kunnen niet vragen: 'Wat heb ik gedaan?'
Dat lijkt alsof je niet weet wat je doet.
Je kan niet niets doen.
Vrouw zegt: 'Ongelofelijk dat je dit doet.'
Man zegt: 'Doe wat?'
Vrouw begint te huilen.
Man zegt: 'Ik deed niets.'
Vrouw zegt: 'Precies.'
Dus het is als een schaakspel.
Maar het bord is stromend water...
...en alle schaakstukken...
...zijn van rook.
Je bent niet alleen. Nooit vergeten in het huwelijk.
De maatschappij, cultuur, technologie helpen je op je huwelijkspad.
In je auto, bijvoorbeeld...
...twee zones, aparte knoppen aan elke kant, airconditioning.
Zou het een getrouwd persoon zijn die dat heeft bedacht?
'Hé, dit kan van pas komen...
...als iemand bij je is waarmee je voor 't leven verbonden bent...
...en je wil dat ze hun bek houden.'
'Ik heb ijskoud. Ik rooster. Ik kook.
Het blaast op me.'
Als mijn vrouw zegt: 'Het blaast op mij'
Is dat hetzelfde als een normaal persoon zegt: 'Een beer zit op mij.'
Dat is het niveau.
Ik reageer ook op dat niveau.
'Snode bries van vijandige ventilatie valt m'n partner aan...
...die me 3 kinderen gaf zonder verdoving.
Ze had ze zelf opgevangen als er niemand was.
Maar ze kan niet overleven drie graden van haar ideale temperatuur.'
Ik weet zeker dat die stomme dual zone ook werkt...
...om luchtmoleculen met andere temperaturen uit elkaar te houden...
...in een afgesloten ruimte van een meter breed van een auto.
Ik haal 's ochtends m'n koffie:
'Ik wil graag m'n koffie zwart links, room en suiker rechts.
En da`s geen probleem.
In chique restaurants vragen ze: 'Wil je plat of spuitwater?'
'Beide. Hetzelfde glas, gescheiden.
Ik doe het altijd in m'n auto.'
Dit is een echt huwelijksmoment.
Man in de auto, vrouw op de stoep.
Hij haalt haar op na het werk.
Hij heeft de auto niet volledig tot stilstand gebracht.
Ze had de deur open.
Ze sprong op één been...
...en probeerde steun te vinden op de armleuning...
Je krijgt maar een voet in een rijdende auto.
Je kunt je de woordenwisseling voorstellen...
...die plaats vond voor rest van de rit naar huis.
Maar da's het huwelijk.
Het zijn twee mensen die bij elkaar blijven zonder te zeggen: 'Ik haat je.'
Wat je niet mag zeggen. Goed?
Dat kun je niet zeggen.
Je mag het voelen.
Dat geeft niet.
Zeg het niet.
Zeg iets anders. Wat dan ook. 'Waarom is er nooit plakband in dit huis?'
'Plak' is 'ik', 'band' is 'haat', 'huis' is 'je'.
Maar het is beter zo.
Je zegt niet: 'Ik kan je nu wel vermoorden.'
Maar: 'Je bent soms zo grappig.'
'Jerry, we willen graag in meer detail begrijpen...
...hoe je dit precies deed...
...want we zagen dat je een gewone vrijgezel van 45 was.
En toen veranderde je ineens. Trouwen, vrouw, kinderen, familie. Hoe deed je dat?
Hoe paste je aan?
Hoe kon je je voortplanten en samenwonen terwijl je leerde tegemoet te komen...
...om ergernis te voorkomen?'
Goede vraag.
Want een getrouwde man zal niet overleven...
...als hij geen sterk bewakingsmechanisme heeft voor zijn brein-spraak-functie.
Je praat niet zomaar in het huwelijk.
Het is riskant.
Als ik bij m'n vrouw ben, van wie ik zo veel hou, en ik aan wat denk.
Het eerste wat in me opkomt is: 'Nou, dat kan ik niet zeggen.'
Misschien kan ik zeggen dat ik het hoorde zeggen.
En dan kunnen we samen een warm moment delen...
...en het eens zijn dat het een idioot moet zijn.
We kunnen het prima vinden.
We hebben drie kinderen.
We zijn net terug van 'n leuke vakantie.
Of hoe ik het noem:
Laten we veel betalen om in een hotel te ruziën.
Ik weet niet wat we nog hebben gedaan.
Laten we ruziën op de fiets.
'Ik ga je vermoorden.' 'Ik jou nog meer.'
Laten we vloeken op een ongerept, wit strand.
Laten we ruziën over hoe goed andere kinderen zich gedragen.
Zouden zij gisteravond op het balkon...
...andere gasten met cashewnoten van 12 dollar proberen raken.
M'n dochter is mijn oudste.
Ze is 18, net klaar met school, naar de universiteit.
Dat is een grote stap als je ouders bent.
Dank jullie.
Deden we prima.
Ze is klaar met school.
Dus veel mensen vragen me:
'Hoe voel je je? De eerste die het huis verlaat?'
Prima.
Het gaat wel.
Het is alsof je een babyalligator hebt gevonden...
...en in je bad doet en iedereen:
'Kijk. Heb ik gevonden. Een babyalli...
Steek je vinger in z'n mond. Voel je de tanden? Kleine tanden.'
De tijd verstrijkt en je zegt:
'Ik denk dat we dit ding weg moeten krijgen.
Dit is...
Dit voel niet juist.
Dit ding is eng.
Dit ding moet buiten leven...
...en andere levende wezens vermoorden en opeten.
Dat hoort hij te doen.'
Ik ben graag papa. Ik was bij de geboorte.
Het meest dramatische moment van het leven.
Als 2 mensen een kamer binnenkomen en er 3 uitkomen...
...vond er iets belangrijks plaats.
Aan het einde van het leven gaan we terug naar dezelfde kamer...
...hetzelfde bed, dezelfde dingen.
En weer komen er een ander aantal mensen buiten...
...dan er binnengingen...
...maar dat is de mens-zijn-business.
We moeten voorraad beheren, vers product, de productieketen draaiende houden.
We krijgen ze binnen en buiten. Da's de taak van het ziekenhuis.
Het is rust, netheid.
Als het niet lukt, helpen we je loslaten.
Er staat 'ziekenhuis', maar kan ook 'Bed, bad & voorbij' zijn.
De baby's blijven komen. Het boeit ze niet.
Denk je dat het ze boeit dat de wereld een boeltje is?
'We komen binnen.
Wij willen erbij.'
Als rekken verse donuts.
Nog meer baby’s.
Waarom zijn ze hier?
Ze komen ons vervangen.
Dat is hun missie.
Zie je niet wat er gebeurt?
Ze duwen ons eruit.
Hun eerste woorden zijn 'mama', 'dada'...
...en 'doei'.
'We zullen zien wie de luiers draagt als dit voorbij is.'
Dat denken de baby's.
Maar nog eens, de vader worstelt om bij te houden.
Mama's die hier zijn, we willen zijn wat jullie willen dat we zijn.
We kunnen het niet.
We willen het doen.
De baby is geboren. Het is ongelofelijk.
Voor de vrouw nemen instincten over.
Voor de man is er niets.
Hij is dezelfde man en staat daar.
Zelfs na jaren, staren m'n kinderen naar me...
...door de kamer alsof ze zeggen:
'Sorry, helpt iemand je?
De paardjerijden-man is er weer. Hebben we iets nodig? '
Vermijden is het mannelijke instinct.
Golf, de ultieme vermijdingsactiviteit.
Een spel zo onzinnig moeilijk, zinloos, irrationeel, tijdrovend.
Het woord 'golf' kan alleen maar staan voor:
'Ga, Ontsnap, Laat Familie.'
Veel vrienden van me spelen. Ze zijn er dol op.
'Je zou er dol op zijn.
Het is een uitdagend spel.'
'Ja, dat zal best.
Ook lastig om een Tic Tac van 90 meter in een schoenendoos te gooien.'
In de fantasie van de golfvader, komt hij thuis en rent de familie hem tegemoet...
...om de spannende verhalen van zijn golfavonturen te horen.
In werkelijkheid beseft niemand dat hij is vertrokken of teruggekeerd.
Van acht en een half uur idioot hakken door zand en onkruid...
...terwijl je dronken in een clownauto door een neppark rijdt.
Maar toch blijft de vader trots...
...rondlopen in bizarre outfits, tijdens het weekend.
Alle vaders kleden zich in de kledingstijl van het laatste goede jaar van hun leven.
Wat een man ook droeg toen hij trouwde.
Hij bevriest dat moment...
...in de modegeschiedenis en behoudt dat tot het einde.
Je ziet vaders in de straat: '05, '91, '83.
Met de kinderen naar de bioscoop.
Nieuwe aankondiging in de bioscoop:
'Haal het afval rond je stoel op na de film.'
O, oké.
Misschien breng ik ook m'n oranje pak en een houten prikstok mee.
Misschien werk ik na de aftiteling de snelweg af.'
Ik raap niets op.
Ik heb het daar gegooid.
Er is een deal tussen ons en de bioscoopmensen.
De deal is dat je ons afzet.
In ruil daarvoor als ik klaar ben met iets, doe ik m'n hand open.
Laat het acht rijen rollen.
Ik steek mijn arm niet in dat donkere, enge gat...
...om 3 Goobers los te wrikken die zijn vastgelast sinds The Shawshank Redemption.
Wat hebben ze voor ons gedaan?
Ons een bekerhouder gegeven? Is dat onze luxefunctie?
Een automatische popcornschieter die elke vijf seconden vuurt...
...om de lijk-ervaring af te maken.
De bekerhouder, object dat onze cultuur bepaalt.
We houden geen bekers vast.
We willen niet grijpen.
Handenvrij.
Een cowboyhoed met bier aan elke kant en een buisje naar beneden.
Een hondenriem met extra riem als de hond trekt, duw ik `n knop...
...hou hem aan de lijn alsof ik vis.
In een openbaar wc verwacht ik een sensor op de wc, gootsteen, urinoir.
Ik doe hier niets.
Waarom ziet de gootsteen ons niet?
Je moet een magische act uitvoeren zodat het werkt.
Wie heeft het wc-hokje met onderaan raampje ontworpen?
We zien de levenloze, ingeklapte broekspijpen...
...en tragische schoentjes die net onderuit...
...de machteloze riem steken die daar hulpeloos ligt.
Hoeveel geld is het om die muur nog een voet te laten zakken?
Het is de goedkoopste muur ter wereld.
Het is een metalen paneel. De panelen sluiten niet eens in de hoeken.
Waarom niet?
Soms loop je langs en zie je een geterroriseerd menselijk oog.
Heb je ooit oogwit gezien in die ruimte? Gewoon een pupil?
Waarom doen we mensen dit aan?
Ik ben geen paard. Ik wil geen hok.
Dan kan ik m'n hoofd over de deur hangen. Dat doen de paarden.
M'n collega's herkennen m'n schoenen. Ik kan evengoed m'n gezicht laten zien.
'Hé, Bob, hoe gaat het?
Ja, daarom moest ik uit die vergadering rennen.
Ik had zelf een kleine Power Point-presentatie.'
Bedankt, New York. Jullie waren geweldig.
Ik hou van jullie.
Jullie hebben me gemaakt. Dat waardeer ik.
Bedankt dat je kwam kijken.
Hopelijk heb je genoten.
Goedenavond.
In de helikopter, wat je zou doen...
...is wat vooruit leunen voor je springt.
Wat is die? -Jij staat in de opening.
Hé! -Hoe gaat het?
Ja!
Heel goed. -Dank je.
Ondertiteling door Sofie Vandenberghe