‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪ปิ๊กนี่โคตรห่วยเลย
‪สายสะพายของฉันมันไม่ดี มัน…
‪โอเคๆ เอาเลย
‪ห่าเอ๊ย
‪โอเค รอแป๊บ มาลดเสียงกลางกัน
‪แจ่ม
‪หนึ่ง สอง สาม สี่
‪หยุดๆ
‪เล่นอะไรน่ะ
‪ฉันก็แค่… ก็นายบอกให้เล่นอะไรเร็วๆ
‪ได้อ่านโน้ตเพลงที่ฉันแต่งไหม
‪อ่าน
‪(เครื่องจักรแห่งความทรมาน)
‪รู้ไหมว่าโพลีริทึมคืออะไร
‪รู้
‪ผมไม่รู้หรอก
‪นี่ไม่ใช่กลองของผม มันเป็นของฮันเตอร์
‪และเขาก็เป็นคนตั้งชื่อวง
‪ปกติผมไม่ตีกลองชุด ผมตีกลอง
‪กลองแบบนี้ อยู่ในวงโยธวาทิตมาสองปีแล้ว
‪ผมทำเพื่อหนีวิชาพละ ‪แต่ฮันเตอร์บอกว่าไม่สำคัญหรอก
‪สิ่งเดียวที่ต้องทำเพื่อให้เก่งคือมุ่งมั่นและเสียสละ
‪เพลงเมทัลสำคัญแค่นั้น
‪หรือมันอาจจะเกี่ยวกับอำนาจ ‪หรือการต่อต้านผู้มีอำนาจ
‪หรือผ้ายีนส์ หรือมอเตอร์ไซค์ หรือความเร็ว
‪หรือปีศาจ
‪ผมไม่เข้าใจเลย ‪แต่ฮันเตอร์บอกว่าไม่ต้องเข้าใจก็ได้
‪สิ่งเดียวที่ผมต้องทำคือ…
‪- เล่นอะไรที่มันเฮฟวีๆ น่ะ ‪- ได้
‪เหมือนเพลง "ร็อกออฟเอจเจส" เหรอ
‪เฮฟวี
‪เล่น
‪อะไรเฮฟวีๆ
‪เล่น
‪อะไรเฮฟวีๆ
‪เราต้องการมือเบส มือเบสจะยิ่งใหญ่สำหรับเรา
‪- ใช่ ชัวร์ป้าบ ‪- ชัวร์ป้าบ
‪ชัวร์ป้าบ
‪(โรงเรียนมัธยมเกล็นวูดเลค)
‪(ไวกิ้งส์ สู้ๆ ไวกิ้งส์)
‪หยุด
‪วันนี้พอแค่นี้ก่อน
‪เอมิลี ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
‪เพลงที่เธอเล่นไม่ใช่เพลงที่พวกเขาเล่น
‪ครูไม่แน่ใจว่าเธอ ‪เล่นเพลงมาร์ชอยู่รึเปล่าด้วยซ้ำ
‪เราเคยคุยเรื่องนี้กันแล้ว เธอต้องฟังและเล่น
‪มันคือออร์เคสตรา ‪ครูรู้ว่าเราอยู่ในวงโยธวาทิต แต่…
‪ครูเข้าใจว่าเธอหัวเสีย
‪ไปตายซะ!
‪ไปตายซะ! บ้าเอ๊ย! ‪หนูไม่สนใจหรอกว่าหนูเล่นอะไรอยู่
‪หนูไม่สนหรอกว่าพวกเขาเล่นอะไรอยู่
‪ไปตายซะ!
‪วงครูแม่งโคตรกาก!
‪โคตรกะหลั่วเลย!
‪- น่าเสียดายที่เธอเล่นไม่ได้เหมือนที่เธอขว้าง ‪- หนูไม่สนหรอก ไปตายซะ
‪ไปตายซะ!
‪ไอ้หน้าหมี!
‪เธอพูดแบบนั้นในอเมริกาไม่ได้นะ
‪ผมว่านั่นดูเมทัลมากเลย แต่ก็ไม่แน่ใจ
‪ผมจะถามฮันเตอร์ดู
‪เขาชอบทำอะไรมาหลายอย่าง
‪แต่เขาชอบเพลงเมทัลนานกว่าอย่างอื่น
‪ตอนที่แม่เขาจากไปตอนม.หนึ่ง ‪เขาตัดสินใจว่ามันคือกุญแจสำคัญของทุกอย่าง
‪ถ้าเราทุ่มเทให้เมทัล ‪เราจะครอบครองโรงเรียนนี้ได้
‪ระวังหน่อย
‪ทุกคนจะเห็นสิ่งที่เราเป็นจริงๆ ‪และบูชาเราเหมือนเทพเจ้า
‪ผมยินดีจะลองดู ฮันเตอร์เป็นเพื่อนซี้ผม
‪ตั้งแต่เขาทำให้มอลลี่ เลอวีน ‪เลิกดึงผมผมตอนป.สามได้
‪เขาคอยดูแลผมเสมอ
‪สกิป ฮอฟฟ์แมนแม่งเลวจริงๆ
‪ฉันว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะชนฉันหรอก ‪ฉันแค่ยืนขวางทาง
‪- เคลย์ มอสส์ ‪- พร้อมแข่งรึยัง
‪สิ่งที่ฉันพร้อมคือ ‪ปาร์ตี้หลังงานคืนสู่เหย้าของนายว่ะพวก
‪ใช่ พ่อแม่ฉันอยู่ที่เจนีวา
‪เพราะงั้นนายขนคนไปทั้งโรงเรียนได้เลยนะ
‪- บอกทุกคนได้เลย ฉันเชิญทุกคน ‪- ได้เลย
‪- ไปละ ‪- เจอกัน
‪ไงพวก
‪เป็นไงบ้าง
‪ถามแม่นายเรื่องกลองเบสคู่รึยัง
‪เธอว่าไง
‪แม่บอกว่าแม่ไม่มีเงิน 1,000 ดอลลาร์
‪โอเค แล้วกระเดื่องคู่ล่ะ
‪เสียงรัวไม่เหมือนกันหรอกแต่จะได้การกระแทก
‪แม่บอกว่าแม่ไม่มีเงิน 150 ดอลลาร์เหมือนกัน
‪เธอเรียนวิชาการพูดกับฉัน ‪ฉันว่าเธอเป็นคนอังกฤษ
‪หรือคนสกอต ไม่รู้เหมือนกัน
‪ได้ยินว่าเธออาละวาดใส่ครูคุมวงโยฯ
‪ใช่
‪เป็นผู้หญิงอารมณ์แปรปรวน
‪ผมไม่เคยไปปาร์ตี้
‪ผมสงสัยมาตลอดว่าคนแบบนี้ทำอะไรกันที่ปาร์ตี้
‪คนที่วงไม่ได้มีชื่อแบบสกัลฟักเกอร์
‪ตอนนี้ผมรู้แล้ว
‪เราอยู่ที่นี่แล้ว
‪กลางงานปาร์ตี้
‪เจ๋งว่ะ
‪ไอเดียแจ่มมาก
‪ก็เขาบอกว่าเขาเชิญทุกคน
‪พวกเขาทำได้ไง
‪พูดเรื่องอะไรของนาย
‪เพลงนี้มีแค่สามคอร์ด ‪แต่พวกเขายังเล่นให้ดีไม่ได้เลย โคตรกระจอก
‪ดูมือกลองสิ เมาไปถึงไหนต่อไหนแล้ว
‪ฉันหมายถึงพวกเขาทุกคนน่ะ ‪พวกเขาทำแบบนี้ได้ไง
‪เหมือนเป็นเรื่องง่ายสุดๆ
‪โอเค ฟังฉันนะ พวกเราจะรุ่งแน่นอน
‪สักวันคนพวกนี้จะต้องพูดว่า
‪"แม่เจ้า เควิน ชไลบ์ ‪กับฮันเตอร์ ซิลเวสเตอร์น่ะเหรอ
‪ฉันเรียนม.ปลายที่เดียวกับพวกเขา
‪ตอนนั้นฉันน่าจะไปขลุกอยู่กับพวกเขาว่ะ"
‪แต่มันจะสายเกินไปแล้ว
‪เพราะเราจะยุ่งมาก ‪กับการขลุกอยู่กับคนในวงไอเอิร์นเมเดน
‪เยี่ยม
‪ฮันเตอร์ พอชินแล้วก็ไม่แย่เท่าไหร่ว่ะ จริงๆ นะ
‪ฮันเตอร์ พูดจริงๆ นะ วงเราจะต้องเจ๋งมาก
‪ฉันจะซ้อมวันละห้าชั่วโมง ‪ฉันจะเก่งกว่าริงโก สตาร์
‪เฮฟวีเมทัลพ่อทุกสถาบัน!
‪ฉันปวดฉี่ว่ะ
‪- เสร็จแล้วฉันจะขับรถไปส่งนายนะ ‪- หลังจากนี้แหละ หลังจากฉี่เสร็จ
‪มองอะไรยะ
‪มองเธอไง
‪ทำไม
‪เพราะเธอสวยไง ‪มีเหตุผลอื่นที่คนมองเธออีกเหรอ
‪ไม่มีใครมองฉันหรอก
‪- ช่างพวกเขาสิ ‪- อะไรนะ
‪- ทำไมพวกเขาไม่มอง ‪- ฉันบอกเหตุผลนายได้เป็นล้านข้อ
‪หน้าฉันเล็กเกินไป…
‪ผมกำลังคุยกับผู้หญิง ผมไม่กลัวเธอด้วยซ้ำ
‪เบียร์นี่สุดยอดเลย
‪และฉันตัวซีดมาก
‪ปาร์ตี้นี้เป็นไอเดียที่เจ๋งมาก ‪ผมไม่สนสิ่งที่ฮันเตอร์พูดเลย
‪- และจมูกฉัน… ‪- เขาเองก็อาจจะสนุกอยู่ก็ได้
‪ว่าไงพวก
‪เฮ้ย มันด่านายว่ากระจอกว่ะ
‪- เปล่านะ ฉัน… ‪- นายด่าฉันว่าอะไรนะ
‪- ฉันไม่ได้พูดอะไรกับใครเลย ‪- นายพูด
‪งั้นเหรอ
‪เออ
‪พวกเขาถึงได้ไม่มองฉัน
‪ทุกคนมองหล่อน
‪หล่อนเหรอ แต่ฉันไม่ได้มองหล่อน
‪ฉันไม่รู้จักทั้งเธอและหล่อนนะ ‪ฉันเป็นคนไม่มีอะคาติ
‪ฉันเป็นผู้… ผู้ตัดสินที่ไม่มีอคติ
‪นายตลกดีนะ
‪เฮ้ย อะไรวะเนี่ย
‪เป็นไรไหมพวก เจ็บไหม
‪- ให้ฉันช่วยนะ ‪- ไม่ ให้ฉันช่วยนายดีกว่า
‪ไปเรียนดนตรีซะ
‪พวกนายมันห่วยแตก
‪ฉันขอโทษที่นายรู้สึกแบบนั้น นายเล่นดนตรีเหรอ
‪ใช่ ฉันมีวง
‪ฉันกับเพื่อนคนนี้ วงดนตรีจริงๆ
‪วงดนตรีจริงจัง ไม่ได้เอ๋อแดกเหมือนพวกนาย
‪เข้าใจแล้ว งั้นเราคงได้เจอนาย ‪ที่แบทเทิล ออฟ เดอะ แบนด์สนะ
‪ไม่มีแบทเทิล ออฟ เดอะ แบนด์ส ‪มาตั้งแต่เดฟ มิกดัลล์โชว์ไข่บนเวทีแล้ว
‪ปีนี้มีนะ
‪ไปสมัครกับผอ.สวอนสันได้เลย ‪แต่อย่าพูดว่า "เอ๋อแดก" ละกัน
‪เพราะเธอเป็นตัวแทนจากสเปเชียลโอลิมปิค
‪- เอาละทุกคน มาปาร์ตี้กันต่อดีกว่า ‪- เอากุญแจรถนายมา
‪เร็วเข้า
‪ไง
‪ฉันเป็นคนต่อไปนะ
‪ฮันเตอร์ ครูยุ่งอยู่
‪ถ้าเธออยากรอจนครูคุยกับเมริโนส…
‪ครูต้องให้เราแข่งแบทเทิล ออฟ เดอะ แบนด์ส
‪ได้
‪การไม่ให้เราเล่น ‪เพราะเราเป็นวงโพสต์เดทเมทัล
‪จะเป็นการละเมิดสิทธิ ‪ในบทบัญญัติเพิ่มเติมฉบับที่ 1 ของเรา
‪สิทธิในบทบัญญัติเพิ่มเติมฉบับที่ 1 ของเธอ ‪ในฐานะผู้เยาว์ไม่ชัดเจน
‪แต่ครูเห็นด้วยว่าการไม่ให้เธอเล่นเป็นเรื่องผิด
‪แล้วทำไมไม่มีใครบอกพวกเราเรื่องนี้เลย
‪- ก็ครูไม่รู้ว่าเธอมีวงเดทเมทัล ‪- โพสต์เดทครับ
‪ขอบใจนะแฟรงค์
‪วงโพสต์เดทเมทัล
‪เรายินดีให้เธอเข้าร่วม
‪ตราบใดที่การแสดงของเธอเหมาะสม
‪ฉันต้องจัดการหล่อนนิดหน่อย แต่เราได้แข่งแล้ว
‪สุดยอดเลย
‪ฉันว่าเราควรเริ่มมองหามือเบสแล้วละ
‪ใช่ ใช่เลย
‪นี่เป็นเรื่องใหญ่สำหรับเรา
‪แบทเทิล ออฟ เดอะ แบนด์ส ‪คือจุดเริ่มต้นของผู้คน ดูนี่สิ
‪ทรอย นิกซ์
‪แม่เจ้า
‪มือกีตาร์และนักร้องวงกิโลตัน ‪ผู้ชนะแบทเทิล ออฟ เดอะ แบนด์ส ปี 1996
‪พวกเขาคือเทพ
‪โรงเรียนนี้ไม่มีใครชอบเพลงเฮฟวีเลย
‪แต่วงกิโลตันก็เล่นเพลงโหดจนคว้าชัยชนะได้
‪ในปี 1997
‪พวกเขาเป็นวงเมทัลไร้สังกัด ‪ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประเทศ
‪พวกเขาอาจอยู่บนเวทีเดียวกับ ‪เมทัลลิกาหรือแพนเทอราได้เลย
‪แต่ดันวงแตกซะก่อน
‪ฉันว่าการดื่มก็มีส่วนนะ
‪แต่นายกับฉัน ไม่มีวันวงแตกแน่นอน
‪นี่คือช่วงเวลาสำคัญของเรา
‪เพลงเฮฟวีจะเฟื่องฟู
‪เราชนะแบทเทิล ออฟ เดอะ แบนด์ส ‪เอาชัยชนะนั้นไปหางานโชว์
‪แล้วโชว์พวกนั้นจะทำให้เราได้เซ็นสัญญา
‪โอเค
‪สัญญาแบบไหนเหรอ
‪เวร ฉันต้องถ่อไปถึงหอประชุมซีแน่ะ
‪แต่มาเจอกันหลังเลิกเรียนนะ เรามีงานต้องทำ
‪ซาตานจงเจริญ
‪ว่าไงร็อบบี้
‪- ขึ้นรถสิ ‪- เราจะไปไหนกัน
‪(อเมริกันเอ็กซ์เพรสแพลตตินัม ‪ดร.อลัน ซิลเวสเตอร์)
‪มันดูไม่ค่อยเมทัลเท่าไหร่ ‪ที่จะถามว่าพ่อเขาอนุญาตเหรอ
‪ผมเลยไม่ถาม
‪แต่นี่…
‪นี่ดูเมทัลสุดๆ เลยใช่ไหมล่ะ ผมว่าใช่นะ
‪ไม่แน่ใจว่าพ่อแม่ผมจะคิดเหมือนกันไหม
‪กลองพวกนี้จะยิ่งใหญ่สำหรับเรา
‪เขาพูดถูก
‪มันใหญ่มาก
‪หนวกหูโว้ย!
‪ขอยืมรถหน่อยได้ไหมครับ
‪แวะไปส่งน้องให้ด้วยละกัน
‪พ่อจะไปรับน้องช่วงพักระหว่างทำงาน
‪ฉันคลานเก่งที่สุด
‪และฉันลอยตัวแนวดิ่งในน้ำได้นานเป็นอันดับสอง
‪เก่งมากเอิร์ล
‪และฉันกระโดดน้ำตู้มได้เจ๋งสุด ใครๆ ก็บอก
‪ของพวกนี้คืออะไร
‪กลองของพี่
‪กลองมันงี่เง่า
‪ใช่
‪(เครื่องจักรแห่งความทรมาน)
‪ฉันนึกว่าเธอเล่นคลาริเน็ตซะอีก
‪ไม่ใช่หรอก
‪ฉันแค่เล่นเพื่อจะได้เข้าวงโยฯ ‪และไม่ต้องเรียนพละ
‪ฉันก็ทำแบบนั้นเหมือนกัน
‪ฉันเควิน
‪เอมิลี
‪ฉันเห็นเธอที่สนาม
‪ใช่ ฉันผิดเองแหละ
‪ฉันไม่ได้กินยามาเป็นอาทิตย์แล้ว
‪ฉันกินยาลดกรด…
‪เธอชอบเพลงเฮฟวีเมทัลบ้างไหม
‪แบบเรื่องร็อกออฟเอจเจสเหรอ
‪ไม่ใช่
‪เป็นแบบ…
‪โพสต์เดทเมทัลม่องเท่งมากกว่า
‪ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร
‪แล้วรองเท้าแตะของสไปเดอร์ไคลม์บิง ‪ก็เป็นของมาล์มสทีนแห่งกอร์กอรอท
‪ชื่อหวานอะไรขนาดนี้ มาล์มสทีนแห่งกอร์กอรอท
‪ไม่รู้สิพ่อ พ่อก็ลองถามคุณนายทั้งหลายของพ่อ
‪ตอนที่พ่อยัดลูกโป่งน้ำใส่นมพวกเธอสิ
‪ศัลยแพทย์พลาสติกน่ะ
‪ผมเข้าใจดันเจียนส์แอนด์ดรากอนส์ ‪น้อยกว่าเพลงเมทัลซะอีก
‪แต่มันเป็นโอกาสที่เราจะได้ใช้เวลากับคนใหม่ๆ
‪โดยเฉพาะคนที่เล่นเบส
‪มาล์มสทีน…
‪ถ้าเขามาอยู่วงสกัลฟักเกอร์ ‪เราก็จะเป็นวงใช่ไหมล่ะ
‪และแข่งแบทเทิล ออฟ เดอะ แบนด์สได้
‪ถ้าคนชอบเรา ‪พวกเขาอาจขอให้เราเล่นตามปาร์ตี้บ้าง
‪ผมอยากให้ฮันเตอร์ชอบหมอนี่
‪บางครั้งเขาก็ไม่ค่อยน่ารัก ‪กับคนอื่นเวลาเขาอึดอัด
‪และการอยู่ใกล้พ่อทำให้เขา…
‪มาล์มสทีนไม่อยากจะเชื่อ
‪ว่าหัวขโมยฮาล์ฟลิ่งจะโง่และเนรคุณมากพอ
‪ที่จะหลอกคนเถื่อนลูกครึ่งออร์ค
‪ที่เพิ่งช่วยเขาจากคางคกน้ำแข็งห้าตัว
‪แต่เขาคิดว่าเขาจะเมตตา
‪จนเขานึกได้ว่ามีแต่คนอ่อนแอที่เมตตา
‪เขาเลยชักเฮลล์สลิงเกอร์ ‪อาวุธ +3 ของเขาออกมา…
‪ฮันเตอร์
‪และบอกให้ออเรียค สตอร์มฮอลโลว์หุบปากซะ
‪ก่อนที่เขาจะเริ่มโจมตีครั้งแรก
‪- บวกสิบ โดนเต็มๆ ‪- ฮันเตอร์ อย่างี่เง่าน่า
‪เขาใช้ดาบฟันซี่โครงของพวกหัวขโมย
‪การโจมตีครั้งที่สอง
‪ขาขาดไปแล้ว
‪และสำหรับการโจมตีครั้งสุดท้าย…
‪โอ้ ซวยแล้ว
‪รีบไปหาดร.ซิลเวสเตอร์ ‪เพื่อปลูกถ่ายอวัยวะหลังผ่าตัดซะ
‪เพราะฉันเพิ่งตัดจู๋นาย
‪ได้เลย
‪อย่าลืมแล้วกันว่าการปลูกถ่ายอวัยวะพวกนั้น ‪คือค่ากีตาร์ของแก
‪ค่าแอ็กชั่นฟิกเกอร์ชายโสดขาดรัก
‪และเสื้อยืดบูชาซาตานปัญญาอ่อนทั้งหลายของแก!
‪ฉันจะไปตีเทนนิสแล้ว!
‪เห็นบัตรเครดิตของฉันไหม
‪จะไปไหน
‪กลับบ้าน
‪เกมนี้ห่วยแตกเมื่อเทียบกับคอลออฟดิวตี้ ‪เควิน เจอกันในชั้นเรียนนะ
‪ฮันเตอร์ เรากะจะชวนเขามาเล่นเบสให้เรานะ
‪เขาขิงว่าเขาเก่งมาก
‪แบบนี้แหละดีแล้ว เราไว้ใจคนแบบนั้นไม่ได้หรอก
‪จะบอกให้นะ เธอเก่งมาก
‪เราต้องการมือเบสเว้ย มือเบสแนวเมทัล
‪เธอเล่นเมทัลได้
‪ไร้สาระที่สุดเท่าที่ฉันเคยได้ยินเลยว่ะ
‪ทำไมล่ะ ทำไมมันถึง ‪ไร้สาระที่สุดเท่าที่นายเคยได้ยิน
‪เพราะผู้หญิงที่เล่นเชลโลโคตรจะไม่เมทัลซะจน ‪การคิดถึงมันทำให้ไข่ฉันหายไปเลย
‪มีหลายทีนะฮันเตอร์ ‪ที่ฉันไม่รู้ว่านายกำลังพูดเรื่องอะไร
‪เมทัล ไม่เมทัล…
‪ฉันอาจจะไม่เหมาะกับสกัลฟักเกอร์ก็ได้ว่ะ
‪โอเค สลับที่กับฉันหน่อย
‪- อะไรนะ ‪- สลับเหอะน่ะ
‪เขยิบมา เปิดประตู แต่อย่าลงไป
‪- เฮ้ย ได้เบอร์เธอมาไหม ‪- แน่นอนอยู่แล้ว
‪เบอร์อะไรล่ะ
‪ฉันรู้ว่าฉันบอกว่าจะไปขอเบอร์เธอ ‪แต่ฉันได้สแนปแช็ตมา
‪ไม่นะ ไม่!
‪- ไม่! ‪- ไม่เป็นไรหรอก
‪- ก็เหมือนกันนั่นแหละ ‪- ไม่เหมือนกันซะหน่อย
‪อะไร
‪พ่องตาย ไอ้หน้าหมี
‪ไปเร็ว! เชี่ยแล้ว!
‪ไปเร็ว! เชี่ย!
‪ไปๆ!
‪ทำไมวะ นายทำแบบนั้นทำไม
‪ยืนหยัดเพื่อสิ่งที่ถูกต้อง ซิ่งเลย!
‪ทำไมวะ
‪เหยียบเลย ถ้ามันเข้ามาใกล้ ‪นายก็ซวยเหมือนกัน
‪ถ้านายชะลอ นายตาย นั่นแหละเมทัล
‪นี่มันหนังปัญญาอ่อนของคีอานู รีฟส์ชัดๆ
‪แม่งเอ๊ย
‪ระวังนะ มันจะเห็นนายถ้ามันเข้ามาใกล้พอ
‪ฉันทำอะไรอยู่เนี่ย ให้ตายสิ
‪นายแม่งโคตรเชี่ยเลย
‪โอเค เราหนีมันได้ เลี้ยวซ้ายที่แอสเพน
‪- อย่าขับช้าลง ตรงไปเรื่อยๆ ‪- ตรงไปไหน ที่ไหน
‪- นั่นไง! ‪- เข้าไม่ได้หรอก
‪ฉันรู้จักรถคันนี้ดี!
‪เข้าไปเหอะ!
‪ไม่!
‪เช็ดเข้!
‪อ๊าก! เชี่ย
‪เช็ดเข้!
‪พวก
‪ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว
‪เมทัลคือความมุ่งมั่น
‪และการยืนหยัดเพื่อความถูกต้อง ‪และการต่อต้านผู้มีอำนาจ และความเร็ว
‪แม่งสุดยอดเลย
‪เมทัลกำลังควบคุมทุกอย่าง
‪นี่อะไร
‪การบ้าน
‪แบล็กแซ็บบาธ
‪ไอเอิร์นเมเดน
‪จูดาสพรีสต์
‪เมทัลลิกา
‪แอนแทรกซ์
‪สเลเยอร์
‪เมกาเดท
‪มอเตอร์เฮด
‪กันส์แอนด์โรสเซส
‪เรจอะเกนสต์เดอะแมชชีน
‪แพนเทอรา
‪เอมเพอเรอร์ ทูล
‪ดีโอ เมชูกาห์
‪โอเพท สลิปน็อต
‪มาสโตดอน แลมบ์ออฟก็อด
‪นี่คือวิชาประวัติศาสตร์ของนาย
‪ศึกษามัน อยู่กับมัน
‪ดูดโค้กบนกระดาษพวกนี้แหละ
‪ส่วนฉันจะซ้อมนี่
‪ท่อนโซโล่เพลง "เครื่องจักร" ‪แม่งโคตรเจ๋งเลย
‪ฉันสั่งทำไอ้นี่มา
‪เพื่อความโชคดี
‪(สกัลฟักเกอร์)
‪งั้นฉันจะไปศึกษาไอ้นี่นะ
‪ห่าเอ๊ย
‪แม่งเอ๊ย โอเค
‪(จากเควิน!)
‪("วอร์พิกส์" ปารีส 1970)
‪บ้าเอ๊ย
‪ไง
‪หวัดดี
‪โห เธอเจ๋งเป็นบ้า
‪ฮันเตอร์อาจจะเปลี่ยนใจก็ได้ ‪ถ้าผมบอกเขาว่าเธอเทพแค่ไหน
‪การออกเสียงและการเปล่งเสียง
‪นี่เป็นเครื่องมือที่สำคัญที่สุดสองอย่าง ‪ในกล่องเครื่องมือสื่อสารของเธอ
‪การออกเสียงคือวิธีที่เราสร้างเสียง ‪ที่ออกมาจากปากของเรา
‪ผอ.สวอนสันอยากพบฮันเตอร์ ซิลเวสเตอร์ครับ
‪พวกมันถูกพักการเรียนแค่สองอาทิตย์เอง
‪สวอนสันอยากให้พักเดือนนึง ‪แต่โค้ชจอมตุ๋ยของพวกมันดันมาเสือก
‪ใช่ แต่ยังไงพวกมันก็ไปแล้ว
‪กลับมาที่โรงเรียนไม่ได้
‪แต่พอพวกมันกลับมา พวกมันเล่นตูดฉันแน่
‪ที่ทำให้โดนพักการเรียน
‪ทำให้โดนพักการเรียนเหรอ ก็พวกมันผิดเอง
‪พวกมันทำผมนายเยิน
‪ฉันชกขากรรไกรมันก่อน
‪โอเค ที่ปาร์ตี้ของเคลย์ มอสส์
‪พวกมันผลักนายใส่ลำโพงต่อหน้าทุกคน
‪พวกมันเป็นคนเริ่ม
‪เออ แต่ฉันว่า ‪ไอ้พวกเวรนาซีบ้านนอกแถวบ้านนาย
‪คงไม่เห็นแบบนั้นว่ะ
‪ทรงนี้เป็นไง
‪เท่ดี เออ เท่เลยแหละ
‪เออ ฉันดูเหมือนเจสัน นิวสเต็ด ‪วงเมทัลลิกาเลย มือเบสน่ะ
‪อ๋อ คนที่โดนไล่ออกน่ะเหรอ
‪เหมือนไวกิ้งมากกว่านิวสเต็ดว่ะ
‪ใช่ เหมือนมาสคอตโรงเรียน
‪ไม่ ไม่เหมือนมาสคอตโรงเรียน
‪เหมือนมาสคอตโรงเรียน ‪น้อยกว่าทุกอย่างบนโลก
‪เหมือนจู๋เด็กมากกว่ามาสคอตโรงเรียนอีก
‪ถ้าจู๋เด็กงอกอยู่บนจู๋เด็กเอง ผมฉันก็จะเหมือน…
‪(ซาตานจะทำอะไร)
‪(เขาจะมาคัดตัวมือเบส ‪หลังเลิกเรียนวันนี้ที่ห้องจี 343)
‪(คัดตัวมือเบส)
‪โทษทีที่มาช้ามาก ดีใจนะที่พวกนายยังอยู่กัน
‪ไม่มีปัญหา
‪ใช่ ไม่เป็นไรเลย
‪โอเค แล้ว…
‪นายเล่นเพลงอะไรได้
‪พวกนายเริ่มเล่นก่อนไหม ‪แล้วเดี๋ยวฉันเล่นตามเอง
‪เจ๋ง
‪นายศึกษาไปถึงไหนแล้วเรื่อง…
‪ฉันหัดเล่นเพลงของเมทัลลิกา จูดาสพรีสต์
‪กำลังหัดเล่นเพลงของสเลเยอร์ ‪และมีปัญหานิดหน่อยกับ…
‪โอเค เรามาลอง…
‪ลองเล่น "ฟอร์ฮูมเดอะเบลล์โทลส์" กัน
‪โอเคไหม เล่นได้ไหมเคฟ
‪ได้ โอเค
‪หนึ่ง สอง สาม สี่ หนึ่ง สอง
‪เออ โอเค เจ๋ง โอเคเลย
‪เรามา…
‪เมื่อกี้เจ๋งมาก พยายามเล่นให้เป็นเพลงกันนะ
‪พยายามเล่นให้เป็นเพลง ‪จะได้ดูว่าเราเล่นเข้ากันได้ไหม
‪แล้วค่อยมาจัดการ ‪เรื่ององค์ประกอบการแสดงบนเวทีกันทีหลัง
‪ได้ ดีเลย
‪สอง สาม สี่
‪ฉันแค่…
‪ฉันสับสนน่ะ เพราะฉันไม่รู้จะทำไงดี
‪นายจะเล่น หรือนายจะเมาก็ได้
‪แต่จะเล่นทั้งที่เมาไม่ได้ มันไม่เวิร์ก
‪เราไม่ต้องการมือเบส ‪เพื่อเอาชนะไอ้งั่งพวกนั้นหรอก
‪มีแค่เราสองคนก็พอ
‪โอเค เหมือนวงไวท์สไตรปส์
‪อ่อนว่ะ ไม่ นี่ ฟังนี่สิ
‪มีแค่สองคน
‪แปลว่าเราจะไม่ต้องแบ่งรางวัลกันสามคน…
‪น่าคิดนะ
‪(โดนซะไอ้เห่ย)
‪ใจร้ายชะมัด
‪สุดๆ เลย
‪รู้สึกไม่ใช่จังหวะที่ดีที่จะบอกฮันเตอร์เลย
‪ว่าผมไม่อยากอยู่ในวง ‪ที่ฟังดูเหมือนคนโดนทรมานร่างกาย
‪แต่ผมคิดว่าถึงเวลาที่เขา ‪จะต้องพิจารณาทางเลือกที่ดีทางเดียวที่เรามีแล้ว
‪ไม่ เป็นทางเลือกที่เจ๋งเลยต่างหาก
‪ได้เวลายืนหยัดเพื่อความถูกต้องแล้ว
‪เรามีเวลาสองสัปดาห์ ‪และเธอเรียนรู้ทุกอย่างได้ในสองวัน
‪ไม่ได้มีอะไรเป็นการส่วนตัวนะเอมิลี
‪แค่เธอไม่เข้ากับภาพลักษณ์ ‪ที่เราพยายามจะนำเสนอ…
‪เหมือนที่ฉันเคยบอกเควินแล้ว
‪เพราะเธอเป็นผู้หญิงเหรอ
‪ไม่ใช่
‪แล้วโจน เจ็ตต์ล่ะ
‪เธอก็เจ๋งไม่ใช่เหรอ
‪- แล้วเดอะรันอะเวย์สล่ะ ‪- นั่นแหละโจน เจ็ตต์
‪- โอเค แล้วก็มีลิตา ฟอร์ด ‪- นั่นคือเดอะรันอะเวย์ส
‪แล้วก็มี… ใครแล้วนะ…
‪- เควิน ‪- ใครนะ…
‪- ที่ร้องเพลงนั้นน่ะ ‪- เควิน
‪เควิน เควิน เควิน
‪เราเป็นวงเมทัล
‪เราไม่ใช่วงอินดี้เมทัล ‪เราไม่ใช่วงอัลเตอร์เมทัล
‪เราไม่ใช่วงประมาณว่าเมทัล เราเป็นวงเมทัล
‪แล้วการที่วงเรามีมือเชลโลแทนที่จะเป็นมือเบส
‪มันจะดูเกย์มาก
‪เธอต้องเข้าใจบริบททั้งหมดนั่นนะ
‪เกย์เหรอ
‪เกย์เหรอ วงเราชื่อสกัลฟักเกอร์
‪สกัลฟักเกอร์
‪นายตั้งชื่อแบบนั้นเพื่อเอาใจสาวๆ เหรอ
‪เราจะตายโดยไม่ได้เสียซิง ‪ในวงที่ชื่อสกัลฟักเกอร์นะ
‪ฉันหมายความว่าเราไม่…
‪พอเหอะ ทำอย่างกับเธอไม่รู้
‪ฮัลโหล
‪ไง นี่เควินนะ
‪ไง
‪นี่ ฉันอยากขอโทษอีกครั้ง
‪ที่ฮันเตอร์หยาบคาย และ…
‪- เรื่องที่เขาพูดน่ะ เขา… ‪- ไม่เป็นไร
‪ฉันเองก็เหมือนกัน
‪ยังซิงน่ะ
‪ฉันรู้ว่ามันน่าตกใจ
‪เปล่า ฉันพูดถึง ‪เรื่องที่เขาพูดว่าการมีมือเชลโลผู้หญิง
‪ในวงเมทัลมันดูเกย์น่ะ
‪อ๋อ โทษที
‪เขาพูดจาแย่มากจริงๆ
‪เขาอาจพูดถูกก็ได้
‪ไม่ เขาพูดไม่ถูก และ… เธอก็พูดไม่ถูก
‪ไม่ถูกยังไง
‪เรากำลังพูดถึงความเกย์ ‪หรือเฮฟวีเมทัลหรือความซิง
‪ทุกเรื่องเลยมั้ง
‪มันดูเกี่ยวข้องกันหมด
‪นายใช่ใช่ไหม
‪เกย์เหรอ ฉันว่าไม่นะ
‪ฉันว่ามันมีขอบเขตอยู่
‪หมายถึงยังซิงน่ะ
‪ใช่ ซิงสุดๆ
‪แล้ว… นายอยากไหม
‪อยาก…
‪นายอยากไม่ซิงไหม
‪ฉัน…
‪อยาก
‪แล้วเธอล่ะ
‪รู้ไหมว่าเทมเพิลโซเลลอยู่ที่ไหน
‪ที่คลีวี่น่ะเหรอ รู้สิ
‪อีกครึ่งชั่วโมงไปเจอฉันที่ลานจอดรถได้ไหม
‪แล้วช่วยเอาไอ้นั่นมาด้วยได้ไหม
‪ไว้ใส่ของของนายน่ะ
‪แม่ครับ
‪- ผมต้องใช้รถ ‪- ได้
‪พ่อแกน่าจะกลับมาจากร้านประมาณสองทุ่ม
‪- แล้วเราต้องไป… ‪- แม่ ผมต้องใช้รถ
‪(ร้านดอกไม้สจวร์ต ‪ดอกไม้สำหรับทุกโอกาส)
‪เชี่ยเอ๊ย…
‪ฉันรู้
‪เราบอกว่าหกโมงสิบห้า
‪นี่สองทุ่มแล้ว
‪- พอดีมีเรื่องนิดหน่อยน่ะ ‪- อะไร
‪มีเรื่องอะไร
‪ไม่มีอะไร
‪นึกว่ามีเรื่องอะไรซะอีก เห็นนายบอกว่ามี
‪ฉันพูดผิดน่ะ ไม่มีอะไรหรอก
‪ฉันพอนึกออกนะว่าอะไรที่สำคัญกว่าการซ้อมวง
‪ที่จริงฉันนึกไม่ออกหรอก
‪แต่ฉันไม่เข้าใจว่า ‪จะไม่มีที่อะไรสำคัญกว่าได้ไงเควิน
‪ไม่มีอะไรสำคัญกว่า ‪หรือไม่มีอะไรไม่สำคัญกว่า
‪ฉันหมายความว่า…
‪ฉันไม่ต้องการความตลกโก๊ะกังจากนาย
‪ฉันต้องการมือกลอง มือกลองตัวจริง
‪เมทัลคือความมุ่งมั่น เควิน
‪มันคือความทุ่มเท เสียสละ
‪การทรมานร่างกายและทุกอย่าง
‪มันจริงจัง
‪และถ้านายจะไม่ทำแบบนั้น
‪ถ้านายจะเอาแต่ "ผู้หญิงเล่นเชลโล ‪หรือโผล่มาตอนที่อยากโผล่"
‪งานนี้ก็ไม่เวิร์กหรอก
‪และเราจะไม่ชนะแบทเทิล ออฟ เดอะ แบนด์ส
‪และนายจะเป็นไอ้ขี้แพ้ไปตลอดชีวิต
‪เฮ้ย
‪เฮ้ย!
‪ไง
‪ไปหัดตีกลองมาจากไหนเนี่ย
‪ไม่รู้สิ
‪เพื่อนฉันแค่เอาเพลงพวกนี้มาให้ฉัน แล้วฉันก็ฝึกตี
‪ฉันไม่ใช่มือกลองตัวจริงหรืออะไรหรอก
‪นายเมายาปะเนี่ย
‪เมื่อกี้เจ๋งจะตาย
‪เหรอ
‪ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
‪(รายชื่อเพลงวงมอลลีคอดเดิล ‪เชปออฟยู)
‪เป็นแบบนี้หมดเลยเหรอ ‪จังหวะเดียวกันหมดทั้งเพลงเลย
‪- ใช่ ‪- ประมาณนั้น
‪ขอร้องล่ะเควิน ฉันสัญญากับพี่สาวฉันไว้ ‪และเธอตื่นเต้นมากที่พวกเราจะเล่นให้
‪แต่อีกตั้งเดือนนึงกว่าเรย์จะกลับจากการบำบัด
‪และก็เราเบื่อที่จะเล่นกับมือกลองขี้เมาแล้ว
‪- ใช่ ‪- ช่างไอ้โง่นั่นเหอะ
‪ฉันก็อยากเล่นนะ
‪แต่อย่างที่บอก ฉันอยู่วงเดียวกับฮันเตอร์
‪และแบทเทิล ออฟ เดอะ แบนด์ส ‪ก็สำคัญกับเขามาก
‪- มีตั้งหลายคนที่เล่นสองวง ‪- เอริก แคลปตันเล่น 60 วงได้
‪และฉันเคยได้ยินนายเล่นแล้ว
‪นายเล่นเพลงเราได้ในสิบนาทีแน่ๆ
‪ตอนนี้ไม่ต้องห่วงเรื่อง ‪แบทเทิล ออฟ เดอะ แบนด์สหรอก
‪ห่วงแค่งานแต่งพี่สาวฉันก็พอ
‪- ขอคิดดูก่อนนะ ‪- ฉันเข้าใจนายนะ
‪แต่งานแต่งจะจัดสุดสัปดาห์นี้แล้ว
‪อย่าคิดนานนักล่ะ
‪บ้าเอ๊ย
‪นายกะพริบตา
‪- ฉันกะพริบตา ‪- นายกะพริบตา
‪สามในห้าครั้งไหม
‪ฉันว่าเธอต้องจ้องตาเก่งกว่าฉันแน่ๆ
‪นั่นยาเธอเหรอ
‪ยาเพิ่มความสุขของฉัน
‪ไม่ต้องกินแล้วเหรอ
‪มานอนบนตัวฉันสิ
‪ยังก่อน
‪เราแค่
‪นอนแบบนี้กันเถอะ
‪ฉันชอบ
‪ทำให้ฉันรู้สึก
‪โดนบดขยี้
‪ที่สนาม ตอนที่ฉันเห็นเธอครั้งแรก…
‪อืม
‪รู้สึกดีไหมที่
‪ได้ขว้างของและตะโกนใส่คนอื่น
‪ไม่
‪รู้สึกดีที่ไม่อยากขว้างของและตะโกนใส่คนอื่น
‪นายคือยาเพิ่มความสุขของฉัน
‪ก็แค่งานแต่ง
‪นายต้องเข้าใจอะไรบางอย่างก่อนนะเควิน ‪เราเข้ากับคนอื่นไม่ได้หรอก
‪นายจะพยายามแค่ไหนก็ได้ นายอาจจะหาแฟนได้
‪แต่นายก็ยังเข้ากับคนอื่นไม่ได้
‪เธอก็เข้ากับคนอื่นไม่ได้เหมือนกัน ‪ทำไมเราสามคนจะเข้ากันไม่ได้ล่ะ
‪เราไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้น ‪ฉันไม่อยากพูดเรื่องนั้นเลยด้วยซ้ำ
‪- เรากำลังพูดเรื่องที่นายทรยศ ‪- แต่ฉันอาจจะอยากคุย
‪ฉันเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งสกัลฟักเกอร์ ‪และฉันไม่เอาโยโกะ
‪พี่พูดว่า "ฟัก"
‪เราทั้งคู่เป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งสกัลฟักเกอร์
‪- อย่า! ‪- ฉันก่อตั้งมากกว่านาย
‪ฉันแต่งเพลง ซื้อเครื่องดนตรี ออกแบบเฟซบุ๊ก…
‪ช่างเฟซบุ๊กแม่งเหอะ!
‪ฉันเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งสกัลฟักเกอร์ ‪และฉันไม่เอาโยโกะ!
‪- หยุดพูดว่าฟักได้แล้ว ‪- หุบปาก!
‪จบการสนทนา
‪ไม่ นายจะบอกให้จบการสนทนาไม่ได้ ‪นายไม่มีอำนาจนั้น
‪ก็ได้ จบการสนทนา
‪และนั่นคือวิธีถักเสื้อกันหนาว
‪ดีมากแอนเดรีย
‪ได้ยินวิธีที่เธอออกเสียงและเปล่งเสียงไหม
‪ได้ยินถึงข้างหลังเลยใช่ไหม
‪และต่อไป ฮันเตอร์
‪ความตายยุติทุกอย่าง
‪แต่บางสิ่งก่อนจบสิ้น
‪งานเขียนที่มีเกียรติบางชิ้น
‪อาจจะยังไม่จบ
‪ไม่ใช่คนไม่เหมาะสมที่ต่อสู้กับเทพเจ้า
‪"ยูลิสซิส" ของเทนนิสัน ‪พวกนายอาจจะรู้จากวิชาภาษาอังกฤษ
‪ถ้อยคำนี้เกี่ยวกับเมทัล
‪เมทัลคือทุกอย่างที่เกี่ยวกับ "ยูลิสซิส"
‪การต่อสู้กับเทพเจ้า
‪การมุ่งไปยังดินแดนที่ไม่รู้จัก
‪ผู้คนที่ข้ามช่องแคบแบริง ‪เมื่อ 12,000 ปีก่อนน่ะเหรอ
‪เมทัล
‪คนที่ชื่อคอน-ติกิน่ะเหรอ
‪เมทัล
‪คนบนเรือเมย์ฟลาวเวอร์
‪ก็คงเป็นเมทัลถ้าไม่ใช่เพราะพระเยซูไร้สาระ
‪แล้วยูลิสซิส เขาทำอะไร
‪อ่านดันเต้สิ เขาจะบอกนายเอง
‪ยูลิสซิสไปรวมตัวกับ ‪ลูกเรือที่แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่เขาจะหาได้
‪จากนั้นเขาก็ล่องเรือเลยเสาเฮอร์คิวลีสออกไป
‪จากนั้นเขาก็จมน้ำ
‪และถูกดึงลงนรกไปเลย
‪นรกขุมที่แปด
‪จะมีอะไรเมทัลกว่านั้นอีก
‪ก็มีแต่ขุมที่เก้าเท่านั้นแหละ
‪ดังนั้น… การไปให้ถึงฝั่งฝันกับเพื่อนที่แข็งแกร่ง
‪ลงนรกถ้าจำเป็นต้องลง…
‪ฟังดูเจ๋งมากเลยใช่ไหม
‪แต่มันไม่ง่ายสำหรับยูลิสซิสเลย
‪เพราะเขามี…
‪เขามีเพเนโลปี
‪คุณนายยูลิสซิส คอยถ่วงเขาอยู่ตลอด
‪"อยู่บ้านเถอะนะ"
‪"เป็นกษัตริย์เถอะ"
‪"ไปทำงานทุกวันนะ"
‪เขาเสียเวลาหลายสิบปีไปกับเรื่องนั้น
‪- ฮันเตอร์ ‪- หยุดนะ
‪แต่วันหนึ่ง ยูลิสซิสตัดสินใจ ‪ว่าเขาจะเลิกกับผู้หญิงของเขา
‪ฮันเตอร์ พอได้แล้ว!
‪มันเลี่ยงไม่ได้
‪ไม่ช้าก็เร็ว เมทัลในตัวเขาจะลุกขึ้นมา
‪และบดขยี้ทุกอย่างที่ขวางหน้า
‪- ไอ้ชาติชั่ว! ไอ้เวรตะไล! ‪- เธอมันบ้า!
‪ฉันจะ… ฉันจะฆ่าแก
‪อย่าเข้ามาใกล้ฉันอีกเป็นอันขาด!
‪อย่าฟาดกีตาร์!
‪นั่นมันไม่เหมาะสมเลยนะ ‪แทบจะให้อภัยไม่ได้เลย
‪- ผมเห็นด้วยสุดๆ ‪- ครูกำลังพูดถึงเธอ
‪อะไรนะ
‪นั่นคือสิ่งที่เธอได้เรียนรู้จากการมีปฏิสัมพันธ์
‪กับคนปัญญาอ่อนชั่วๆ อย่างสกิป ฮอฟฟ์แมนเหรอ
‪วิธีทรมานคนที่อ่อนแอกว่าเธอน่ะ
‪นี่ ผมมีปัญหาส่วนตัวกับเธอ…
‪ครูจะสนปัญหาส่วนตัวของเธอ ‪กับสาวน้อยผู้น่าสงสารนั่นก็ได้
‪แต่เธอต้องเขียนสิ่งที่เธอทำลงไปในนี้
‪ถ้าคุณจอห์นสันสนับสนุนคำอธิบายของเธอ
‪ครูจะรวมมันไว้ในการแจ้งเตือนทางวินัย ‪ที่ครูจะส่งให้พ่อเธอ
‪ถ้าหล่อนไม่สนับสนุน ครูจะให้เธอพักการเรียน
‪(แบทเทิล ออฟ เดอะ แบนด์ส)
‪(เอมิลี ‪รออยู่หน้าห้องเรียนการพูดนะ)
‪เพื่อนนายโคตรงี่เง่าเลย
‪อะไรวะเนี่ย
‪ทำบ้าอะไรเนี่ย
‪นายกลัวทุกคน ‪และแทนที่จะแสดงมันออกมาเหมือนที่ฉันทำ
‪นายดันทำกับคนอื่นแย่ๆ ‪และทำให้พวกเขาเกลียดนาย
‪เยี่ยม พวกเขาไม่ยุ่งกับนาย พวกเขาไม่ยุ่งกับฉัน
‪เราเหลือกันแค่สองคน ภารกิจสำเร็จแล้ว
‪- ไม่… ‪- ไม่ หุบปากเลย
‪นายต้องการฉัน ‪มากกว่าที่ฉันต้องการนายเยอะมาก
‪ถ้าไม่มีฉัน ‪เรื่องเพ้อฝันโง่ๆ ของนายก็หายเกลี้ยง
‪แต่ถ้าไม่มีนาย ฉันอาจได้ใช้ชีวิตจริงๆ
‪ไม่… ไม่ได้นะ
‪ไม่ได้
‪เราคือสกัลฟักเกอร์นะ
‪ก็ได้ เอาเลย ‪เชิญไปสนุกกับแฟนโรคจิตคนใหม่ของนาย
‪และวงกากๆ วงใหม่ของนายเลย และ…
‪และร็อกออฟเอจเจส!
‪ฉันผิดเอง
‪ฮันเตอร์ต่างหากที่ผิด เขางี่เง่ามาก
‪ฉันคงไม่น็อตหลุดถ้าไม่หยุดกินยา
‪มันไม่ใช่ความผิดของเธอ
‪ไม่เอาน่า อย่า…
‪ฉันไม่ได้โกรธ
‪เธอไม่ได้ทำอะไรผิด ‪เธอไม่ได้มีอะไรผิดปกติเลย
‪มีสิ
‪ความเข้มข้นของเซโรโทนิน ‪ในไซแนปส์ของฉันมันต่ำเกินไป
‪โอเค แต่คนอื่นผิดปกติยิ่งกว่าซะอีก
‪เธอมีสิทธิ์โกรธ โดยเฉพาะโกรธฮันเตอร์
‪ทำไมฉันถึงเป็นแบบนี้
‪คนอื่นไม่ได้ทำให้ฉันเป็นแบบนี้
‪ฮันเตอร์ไม่ได้ทำให้ฉันเป็นแบบนี้
‪พ่อแม่ฉันก็รักฉัน
‪พวกเขาพยายามเต็มที่
‪ไม่ใช่ความผิดพวกเขา
‪เธอไม่ใช่ความผิดของใครทั้งนั้น
‪เธอไม่ใช่…
‪ความผิด
‪เธออาจมีบางอย่างผิดปกติ แต่…
‪เธอสมบูรณ์แบบ
‪นายเคยโกรธไหม
‪บางครั้ง
‪ฉันเข้าใจ
‪บางครั้งก็เศร้าด้วย
‪รู้ไหมว่าทำไม
‪ไม่รู้
‪เพราะคนอื่นทำเหมือนนายไม่มีตัวตนไง
‪เหมือนนายไม่ได้อยู่ตรงนั้นด้วยซ้ำ ‪เหมือนนายมันไร้ค่า
‪แต่นายเป็นมากกว่านั้น นายดีกว่านั้น
‪นายไม่ได้ไร้ค่า นายมีค่า
‪นายเป็นคนสำคัญ
‪ฉันคือร็อบบี้
‪เออ ใช่เลย
‪เราจะไม่ยอมให้ใครข่มเหงอีกแล้ว
‪ถอดชุดออกซะ ไอ้ครัสตี้ตัวตลก
‪เราต้องคุยกันเรื่องเรียงความ ‪"สิ่งที่ผมทำที่โรงเรียนวันนี้" กัน
‪เสียใจด้วย พ่อทำตัวเป็นพ่อสายเกินไปหน่อย
‪กลับเข้าบ้าน!
‪ไปเย่อกับพยาบาลอีกคนเลยไป!
‪บ้าเอ๊ย
‪นี่เป็นทรัพย์สินส่วนบุคคล
‪มือกลองของฉันอยู่ในนั้น
‪ฉันจะเข้าไป
‪ไม่ได้ ออกไปจากที่นี่ซะ
‪นายเป็นใคร
‪ถึงมาห้ามคนที่
‪ต่อสู้กับเทพเจ้า
‪เมื่อกี้เจ๋งมากเลยพวก เจ๋งจริงๆ
‪ใช่ สนุกดี
‪นายเล่นโคตรดี ‪เราไม่เคยเล่นได้แบบนั้นมาก่อนเลย
‪ฉันอยากให้นายรู้ไว้ว่าถ้า…
‪ถ้านายอยากเล่นกับเรา ‪ที่แบทเทิล ออฟ เดอะ แบนด์ส
‪เราก็ยินดีมาก
‪หรือถึงนายจะไม่อยากเล่น
‪ถ้านายแค่อยากมาเจอกัน ก็ได้เหมือนกัน
‪ขอบใจ
‪ฉันอาจรับข้อเสนอทั้งสองข้อเลยก็ได้
‪นายแน่มาก
‪- อยากไปนั่งกับเพื่อนๆ ไหม ‪- อยากสิ อยาก
‪ขอฉันทำธุระตรงนี้ให้เสร็จก่อนนะ
‪- ดีแค่ไหนที่พวกเขาไม่เอาเรื่อง ‪- ผมต้องการของของผมคืน
‪อาวุธที่ยึดได้จากผู้เยาว์ในขณะที่ถูกจับกุม
‪จะถือว่าเป็นค่าปรับไหมของเมือง
‪นี่คือฟางเส้นสุดท้าย ไม่ เดี๋ยว
‪ไม่ นี่ต่างหากคือฟางเส้นสุดท้าย
‪ตรงนี้เลย
‪(กีต้าร์เซ็นเตอร์)
‪(13,516.24 ดอลลาร์)
‪พ่อจะทำไงเหรอ
‪(ศูนย์สุขภาพดีเส้นทางปลอดภัย)
‪แบทเทิล ออฟ เดอะ แบนด์สจะแข่งศุกร์นี้…
‪แกจะไม่ได้ลงแข่ง!
‪ไปกันเถอะ
‪ไปเร็ว
‪นี่!
‪นายมือกลอง
‪ฉัน…
‪ฉันไม่มีชุดว่ายน้ำ
‪เจอนายทีไร นายก็เมาทุกทีเลย
‪ใช่
‪ขอลองใส่แว่นนายหน่อยสิ
‪ชอบจัง
‪ฉันเคยเห็นทิโมธี ชาลาเมต์ ‪ใส่แว่นแบบนี้ในไอจีทีนึง
‪ฉันชอบหนังเรื่อง คอล มี บาย ยัวร์ เนม
‪ซึ้งมากเลยเนอะ
‪เรื่องนั้นเขาหล่อมาก
‪ญาติฉันที่ซานตาบาร์บาราเคยอึ๊บกับเขาด้วย
‪นายจ้องฉันอีกแล้ว
‪ฉันมองไม่เห็นเธอด้วยซ้ำ
‪ฉันก็ไม่รู้จักชื่อนายด้วยซ้ำ
‪เควิน
‪เคนดัล
‪ทีนี้เห็นฉันรึยัง
‪โย่ พวก
‪รออ่านคู่มือแอ้มสาวอยู่รึไง
‪ไม่เอาน่า แล้วเอมิลีล่ะ
‪พวกเขามีความสัมพันธ์ที่แท้จริง
‪ซึ่งเกิดจากไว้ใจและความซื่อสัตย์ทางอารมณ์นะ
‪แต่นี่อะไร ไม่เอาน่าพวก มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
‪เดี๋ยวนะทอม
‪เคนดัลก็เป็นคนเหมือนกัน เธอชอบเควิน
‪เธอแสดงความปรารถนาของเธอออกมา ‪ไม่ได้ผิดอะไรเลย
‪ก็ใช่ แต่เอมิลีซื่อสัตย์มาก ‪ทำแบบนี้เธอจะเสียใจนะ
‪เมื่อก่อนเราก็เกเรกันทุกคน
‪เขาเป็นแค่มือกลอง เขาควรได้สิ่งที่เขาต้องการ
‪ถ้าอยู่ในอ่างน้ำร้อนนั่น เขาจะได้สิ่งที่หามาได้
‪เมื่อปีที่แล้วผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนพวกนี้เป็นใคร
‪แต่ตอนนี้ หลังจากดื่มแชมเปญไปหนึ่งขวด ‪พวกเขาก็พูดได้ดีมาก
‪นี่
‪นี่!
‪นายเจอคนที่รักนายแล้วนะ
‪แล้วนายรักเธอด้วยไหม
‪งั้นก็อย่าทำตัวงี่เง่าเลยเควิน
‪ฉันขอโทษ
‪ฉันต้องไปแล้ว
‪ฉันมีแฟนแล้ว
‪ขอบคุณร็อบ ฮาลฟอร์ดแห่งจูดาสพรีสต์
‪(กีต้าร์เซ็นเตอร์)
‪เราต้องไม่หันหลังให้คนที่รักเรา
‪ฉันจะซื้อเล่มนี้
‪- ไม่ต้องหรอก ‪- ฉันอยากซื้อ
‪นี่ไง
‪อันสุดท้ายแล้ว
‪ฉันหาเล่มนี้มาเป็นชาติแล้ว
‪- คุณน่าจะมีแน่ๆ ‪- อะไรนะ
‪- ฉันเป็นคนเจอนะ ‪- อะไร เอามานะ
‪นายจะไม่รู้จักแลมบ์ออฟก็อดด้วยซ้ำ ‪ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน
‪ไอ้เวร
‪(เควิน)
‪(ฮันเตอร์ ซิลเวสเตอร์ ‪ซี-101)
‪ผมต้องออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ ผมมีเรื่องสำคัญ…
‪เรากำลังจะประเมินนายเบื้องต้นกันใช่ไหม
‪มาเริ่มกันเลยดีกว่า
‪ฉันดร.นิกซ์
‪ทรอย นิกซ์เหรอ
‪ใช่
‪ทรอย นิกซ์คนนั้นน่ะเหรอ
‪วงกิโลตันอะนะ
‪ใช่ คนนั้นแหละ
‪พวก พวกคุณเทพมาก
‪- ผมเรียนอยู่ที่เกล็นวูดเลคน่ะ ‪- ฉันเห็นแล้ว
‪เสียใจด้วยนะ
‪- ตอนนี้คุณเป็นหมอเหรอ ‪- ใช่
‪เคยเป็นคนติดเหล้า
‪ที่แบบนี้ช่วยให้ฉันไม่ฆ่าตัวตายแบบผ่อนส่ง
‪ฉันเลยกลับไปเรียนต่อ ได้ปริญญาจิตวิทยามา
‪ตอบแทนสังคม อะไรแบบนั้น
‪แล้ววงกิโลตันล่ะ
‪เพื่อนร่วมวงของฉันมีปัญหา
‪พวกเขาไม่ซ้อม ไม่ศึกษาเพลง
‪- ก็เลยวงแตกเหรอ ‪- นั่นก็ส่วนนึง
‪แต่ส่วนใหญ่เป็นเพราะคนพวกนั้นมันห่วยแตก
‪ไม่ยอมทำอะไรเพื่อใครเลยนอกจากตัวเอง
‪ฟังนะ ถ้านายจะทำเพลงกับใคร ‪นายจะทัวร์คอนเสิร์ตกับใคร
‪นายจะต้องใช้เวลา ‪กับคนพวกนั้นทั้งวัน ทุกวันเป็นปีๆ
‪นายก็ควรจะชอบใช้เวลาอยู่กับคนพวกนั้น
‪ไม่งั้นชีวิตนายจะห่วยแตก
‪แล้วนายก็จะเริ่มดื่มเพื่อให้ลืม ‪ว่าชีวิตนายเส็งเคร็งแค่ไหน
‪และรู้ตัวอีกที…
‪นายติดเหล้าใช่ไหม
‪ไม่
‪ยา กัญชา
‪- โค้ก ‪- ไม่
‪- ยาไอซ์ ‪- ไม่
‪- ผงขาว ‪- ไม่
‪- แอลเอสดี ‪- ไม่
‪- ยาอี ‪- ไม่
‪- สูบบุหรี่ไฟฟ้าไหม ‪- ไม่
‪- ทำร้ายตัวเอง ‪- ไม่
‪- นอนมากไป ‪- ไม่
‪- น้อยไป ‪- ไม่
‪คิดเรื่องฆ่าตัวตายไหม
‪ทำลายทรัพย์สินที่ไหนบ้างไหม
‪เท่าที่พวกเขารู้คือไม่
‪งั้นอะไร
‪แค่บ้าเพลงเมทัลน่ะ
‪เจอเรื่องแบบนี้ตลอดเลยว่ะ โอเค มานี่
‪ลุกขึ้น ไปกันเถอะ
‪นี่ เดี๋ยวก่อน
‪คุณจะไปไหน
‪นายปกติดี
‪ทีนี้ไอ้เวรนี่…
‪ไง
‪เขาพังมาก เขากับฉันมีงานต้องทำอีกเยอะ
‪เพราะฉะนั้นฉันจะมัวดูแลนาย ‪แค่เพราะนายชอบเพลงโหดๆ ไม่ได้
‪ฉันจะแนะนำให้นายกลับบ้าน
‪คณะกรรมการจะทำตามคำแนะนำของฉัน ‪พวกเขาทำเสมอ
‪พวกเขากลัวฉันน่ะ
‪- ขอบคุณครับ ขอบคุณ ‪- ไม่มีปัญหา
‪เราจะให้นายออกจากที่นี่ภายในวันจันทร์
‪ทำไมต้องวันจันทร์ด้วย
‪พวกเขาพิจารณาคำแนะนำช่วงสุดสัปดาห์
‪โอเค มีทางไหนที่จะทำให้ ‪พิจารณาเสร็จคืนนี้ได้บ้าง
‪ไม่มีทาง
‪พวกเขากำลังขับรถจากัวร์ ‪ฟังเพลงสติงกลับบ้านกันแล้ว ทำไม
‪พรุ่งนี้มีแข่งแบทเทิล ออฟ เดอะ แบนด์ส ‪และวงผมพร้อมที่จะชนะสุดๆ
‪โอเค นี่ ดูนี่นะ
‪สกัลฟักเกอร์
‪เจ๋ง
‪สุดยอดสงครามของสุดยอดวงดนตรี
‪เสียใจด้วย
‪ถือซะว่านายจะได้มีเวลาซ้อมอีกปี
‪แล้วเจอกันนะไอ้น้อง
‪ไม่ละ ขอบใจนะ
‪ไง เคลย์
‪ใช่ เราจะซ้อมกันก่อนไหม
‪ไม่เหรอ โอเค ไม่ ไม่จำเป็นหรอก ไม่เป็นไร
‪ได้ เจอกันที่โรงอาหารตอนเจ็ดโมง
‪โอเค ขอบใจนะเคลย์
‪(เควิน)
‪นี่ฮันเตอร์ ฉันไม่อยู่ ทำใจซะ
‪บ้าเอ๊ย
‪ใครแม่งโทรเข้าบ้านวะเนี่ย
‪ฮัลโหล
‪อ๋อ ไง เควิน
‪ไม่ ตอนนี้ฮันเตอร์ไม่อยู่
‪เขาอะไรนะครับ
‪แล้วเขาอยู่ไหน
‪ฉันรู้สึกว่านี่เป็นวิธี ‪ที่เขาขอร้องให้ฉันกลับมาอยู่ที่วง
‪เขาไม่ควรอยู่ในนั้น
‪อาจจะควรก็ได้
‪เขาต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ เขาทำไม่ดีกับทุกคน
‪แม้แต่นาย นายควรจะเป็นเพื่อนซี้ของเขานะ
‪นายพูดเองนะว่าเขางี่เง่ามาก
‪ฉันคงไม่มีวันเข้าใจ ‪ว่าเขางี่เง่าแค่ไหนถ้าไม่ใช่เพราะเธอ
‪และฉันคงไม่ได้เจอเธอถ้าไม่ใช่เพราะเมทัล
‪และฉันคงไม่คิดถึงเมทัลได้สักห้าวินาที ‪ถ้าไม่ใช่เพราะฮันเตอร์
‪แปลว่านายติดหนี้เขาเหรอ
‪เขาเป็นเพื่อนซี้ของฉัน
‪ฉันต้องพาเขาออกมาจากที่นั่น
‪เธอจะไปกับฉันไหม
‪เดี๋ยวนะ ตอนแรกนายบอกว่าฉันควรเกลียดเขา
‪แต่ตอนนี้อยากให้ฉันช่วยเขาเนี่ยนะ
‪มันคือการที่เธอช่วยฉันช่วยเขามากกว่า
‪ไม่เป็นไรนะ
‪ฉันทำไม่ได้! หลังจากที่เขาทำแบบนั้น
‪งั้นก็ไม่ต้อง ไม่เป็นไร ฉันพูดจริงๆ
‪โอเคไหม
‪โอเค
‪ฉันต้องไปแล้ว
‪(ศูนย์สุขภาพดีเส้นทางปลอดภัย)
‪มีอะไรให้ช่วยไหมคะ
‪ครับ คิดว่ามี
‪เพื่อนสนิทผมเขามีปัญหา เขา…
‪- ชอบดม ‪- น้ำมันเหรอ
‪- น้ำมันสน บิวเทน โพรเพน ‪- ครับ ทุกอย่างเลย
‪เขาเอาทุกอย่างผสมกัน ‪แล้วพ่อแม่เขาก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี
‪ผมเลยอยากเอาโบรชัวร์ไปให้พวกเขา
‪เธอเป็นเพื่อนที่ดีนะ โบรชัวร์อยู่ข้างหลังนั่น
‪รอตรงนี้นะ ฉันจะไปเอามาเพิ่ม
‪พวกคุณสี่คนทำได้ดีเกินคาดอีกแล้ว
‪ที่นี่ดูเหมือนปาร์ตี้จริงๆ
‪- ขอบคุณครับ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪เอาละ ก่อนที่พวกคุณจะบอกเรา ‪ว่าจะเลือกของหวานชิ้นไหน
‪ทำไม…
‪รีโมตอยู่ไหน
‪เอาละ คุณสองคน จะเลือกของหวานชิ้นไหน
‪เราเลือก…
‪- อะไรเนี่ย ‪- เอาจริงดิ
‪เควิน
‪มานี่
‪นี่ พวก ขอบอกเลยนะว่าฉัน…
‪ค่อยบอกเหอะ มา เร็วเข้า
‪นายรู้จักเรย์นี่
‪เขาเป็นมือกลองวงมอลลีคอดเดิล
‪เขาเป็นคนดีนะ
‪พาเขาไปด้วย
‪รู้ใช่ไหมว่าเราต้องพานายกลับมาหลังแข่ง
‪โอเคเลย
‪ฉันก็อยู่ข้างนอกไม่ไหว ฉันไม่มีกลไกในการรับมือ
‪แล้วเราจะออกไปยังไง
‪โอเค
‪เอาละ เร็วเข้า
‪เดินออกไปนะครับ
‪เร็วเข้า
‪- อย่าวิ่งนะ ‪- เดินต่อไป
‪ออกไปข้างนอก
‪เธอ!
‪เชี่ย
‪ไอ้นี่ มันโคตรไร้ประโยชน์
‪ปิ๊กบางขนาดนี้ ‪ไม่มีทางได้เสียงคมชัดที่ความเร็วสูงได้หรอก
‪นี่
‪ลองใช้อันนี้
‪ขอบคุณครับ
‪- นี่รถนายเหรอ ‪- ใช่ครับ
‪น่าเอาไปปลูกสะระแหน่ว่ะ
‪นายน่าจะมีเพื่อนซี้ที่ดีกว่านี้
‪ก็คงใช่ แต่นายเป็นเพื่อนคนเดียวที่ฉันมี
‪ฉันขอโทษเควิน
‪อย่าขอโทษฉันเลย
‪เธอเกือบทำกะโหลกฉันแตกเลยนะ
‪และเธอก็ทำกีตาร์ฉันเป็นรูใหญ่มาก
‪พฤติกรรมของเธอมันรุนแรงและคาดเดาไม่ได้
‪เธอเป็นเมทัลที่ไร้ที่ติ
‪เพราะงั้นเธอช่วย…
‪ช่วยรับคำขอโทษของฉันไว้
‪และไปทุบกะโหลกคนอื่นกับเรา ‪ที่แบทเทิล ออฟ เดอะ แบนด์สได้ไหม
‪ฉัน…
‪ฉันทำไม่ได้
‪เอมิลี
‪ฉันไม่พร้อม
‪บ้าเอ๊ย
‪(คืนนี้! ‪แบทเทิล ออฟ เดอะ แบนด์ส)
‪มอลลีคอดเดิล พวกเธอเป็นวงต่อไป
‪พวก
‪- พวก ‪- ฉันขอโทษ
‪พวกนายเจ๋งมาก ‪และฉันอยากเล่นกับพวกนายอีก แต่…
‪ฉันอยู่ได้วงเดียวเท่านั้น
‪ฉันพามือกลองนายมาให้
‪เขาเมารึเปล่า
‪ฉันเข้าใจนายนะ
‪ไม่เป็นไร
‪ไงพวก
‪ฉันตั้งใจจะขอโทษ ‪เรื่องที่เกิดขึ้นที่ปาร์ตี้ของฉันตั้งนานแล้ว
‪เออ ฉันก็ขอโทษ
‪เรื่องงานแต่งงานทั้งหมดเหมือนกัน
‪- มัน… ‪- มันประหลาด
‪ใช่ และฉันขอโทษเรื่องที่ฉันพูดถึงวงนายด้วย
‪พวกนายเก่ง…
‪ในสิ่งที่พวกนายทำ
‪งั้นก็ขอให้วงที่เจ๋งสุดชนะ
‪แล้วพวกนายเล่นกันสองคนเหรอ
‪ใช่ ดูจะเป็นแบบนั้น
‪เหมือนไวท์สไตรป์เหรอ
‪ใช่ เหมือนไวท์สไตรปส์
‪เจ๋ง
‪นายโชคดีที่มีเขานะ
‪ใช่เลย
‪- โย่ ฉันเลิกพักการเรียนแล้ว ‪- ไง
‪ยินดีต้อนรับกลับมาโว้ย
‪ไปกันเถอะ มีเหล้าอยู่ในรถคันใหม่
‪ขอบคุณเกล็นวูดเลค โรงเรียนนี้เจ๋งสุดยอด!
‪- ฉันรักพวกนาย ‪- นิกซ์พูดถูกเรื่องปิ๊กนี่
‪ฉันทำได้
‪เราเล่นได้เด็ดดวงแน่
‪ใช่ แต่มันจะฟังดูเป็นไง
‪ไม่มีเสียงต่ำ ไม่มีคอร์ด ไม่มีริฟฟ์…
‪ไม่ มันจะเป็นเหมือนกับ…
‪เหมือนพวก… แจ๊ส
‪ตอนนี้ฉันพร้อมแล้ว
‪พวก
‪มาลุยกันเลย
‪หนึ่ง สอง สาม…
‪- สกัลฟักเกอร์! ‪- สกัลฟักเกอร์!
‪ไม่ได้ มันไม่เหมาะสม ต้องแกะออก
‪ไม่ครับ แกะออกไม่ได้ เราทาสีไว้เลย
‪ครูยอมให้เธอเอากลองนั่นขึ้นเวทีไม่ได้
‪เอาแล้ว
‪- อีไล ช่วยหนูหน่อยนะคะ ‪- ได้สิเอมิลี ต้องการอะไรเหรอ
‪หนูต้องเข้าห้องศิลปะค่ะ
‪ทุกท่านคะ ‪ขอเสียงปรบมือต้อนรับวงสกัลฟลาวเวอร์
‪(สกัลฟลาวเวอร์)
‪นี่เป็นเพลงเกี่ยวกับ
‪เครื่องจักรแห่งความทรมาน
‪แม่ปล่อยให้ฉันเลือดออก
‪ทำให้ความฝันของฉันขาดเลือดหล่อเลี้ยง
‪พ่อ พ่อ ไม่ได้ยินเสียงเรียกของลูก…
‪เฮ้ย นั่นฮันเตอร์ ซิลเวสเตอร์ ‪กับเควิน ชไลบ์ใช่ไหม
‪แล้วเธอชื่ออะไรแล้วนะ ‪มือคลาริเน็ตกะหลั่วนั่นน่ะ
‪น่าจะอยู่ในวงกับไอ้พวกนั้น
‪ฉันสร้างมันให้พวกนายทุกคน
‪เครื่องจักรแห่งความทรมาน
‪โคตรเห่ย
‪เครื่องจักรแห่งความทรมาน
‪เครื่องจักรแห่งความทรมาน…
‪พวก
‪อย่านะ
‪เย่ เมทัล!
‪เฟืองแห่งความเจ็บปวดกำลังบดขยี้
‪ตัดลานตัวสำคัญออกไป
‪ดึงคันโยก
‪กระแทกปุ่มเริ่มเพื่อทำลาย
‪มงกุฎราชางานพรอมของนายคือสิ่งแรกที่ปะทะ
‪กลายเป็นถังใส่ความห่าเหว
‪ฉันสร้างมันให้พวกนายทุกคน
‪เครื่องจักรแห่งความทรมาน
‪ฉันสร้างมันเพื่อพวกนายทุกคน
‪เชี่ย
‪เชี่ยแล้ว
‪ฉิบหายละ
‪เรียกรถพยาบาลเร็ว ใครก็ได้โทร 911 ที
‪ฮันเตอร์ อย่ามองขานายนะ
‪นิ้วเท้าฉันชามาก
‪ต้องขยับมัน เร็วเข้า ไอ้พวกเวร
‪คันชักเชลโลเวรนี่พังแล้ว
‪- โอ๊ย พวก ‪- อุ๊ย โทษทีๆ
‪ค่อยยังชั่ว
‪ยินดีด้วย
‪ผู้ชนะเหรียญทองแดง
‪เหรียญเงินต่างหาก เราได้ที่สอง
‪เออนี่ ดูเหมือนแกจะดังใหญ่แล้วนะ
‪(สกัลฟลาวเวอร์โดนเด็ด ‪ในศึกแห่งวงดนตรีโกลาหล)
‪อย่างน้อยผมก็ไม่โดนตำรวจจับ
‪ถือว่า
‪พัฒนาไหม
‪ก็
‪เป็นข่าวก็ต้องดีอยู่แล้ว
‪เอาละ
‪ฉันมีเดต
‪เธอเป็นหมอเด็ก
‪นมใหญ่ ของจริง
‪ไม่ใช่ลูกค้า
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าเราแพ้
‪(ผู้ชนะแบทเทิล ออฟ เดอะ แบนด์ส ‪มอลลีคอดเดิล)
‪ไม่เป็นไรหรอก ไม่เป็นไรเลย
‪พวกเขาเป็นคนดี คนดูเลือกแล้ว ‪นี่คือสิ่งที่คนดูต้องการ
‪ไม่ ช่างหัวพวกแม่งดิ
‪ช่างหัวพวกแม่ง ทุกคนเลย
‪คนจะจดจำใคร เราต่างหาก
‪นั่นคือพวกเรานะ พาดหัวข่าวน่ะ
‪- เราทำได้ดี ‪- ไม่ เราทำได้โคตรเจ๋งต่างหาก
‪เธอเล่นท่อนอินโทรได้โคตรเทพ
‪ใช่ อย่างเทพ แบบโยโย มาเลย
‪- และที่นายโซโล่… ‪- แม่งเอ๊ย อย่างกับฝันไป
‪แต่ไอ้ตัวแสบนี่ล่ะ
‪หูย แฟนฉันตบหน้าพวกเขา ‪ด้วยกระดอคู่ของเขาเลย
‪ใช่ ใช่เลย
‪รู้อะไรไหม
‪ปล่อยให้พวกเขาเป็นกระแสไปเถอะ ‪กระแสมาแล้วก็ไป
‪แต่ไม่ใช่พวกเรา
‪เราเป็นอมตะ
‪มันคือการเริ่มต้นสำหรับเรา ‪ตอนนี้คนรู้จักชื่อเราแล้ว
‪เราคือสกัลฟลาวเวอร์
‪สกัลฟลาวเวอร์!
‪เราแม่งเล่นโคตรเทพ
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล