Λοιπόν, παιδιά, καλώς ήλθατε και πάλι.
Χαίρομαι που σας ξαναβλέπω όλους,
που ξανασμίγουμε σαν οικογένεια
για τον τρίτο κύκλο.
Αντιμετωπίζουμε μια ιδιαίτερη κατάσταση στο σύμπαν του Star Wars,
όπου συμμετέχουμε σε κάτι μεγαλύτερο,
ΤΖΟΝ ΦΑΒΡΟ ΣΕΝΑΡΙΟ / ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
αλλά διαμορφώνουμε και τη δική μας ιστορία ακολουθώντας τους χαρακτήρας.
Ο πρώτος κύκλος του The Mandalorian είχε βασικά ως θέμα
ΡΙΚ ΦΑΜΟΥΓΙΒΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ / ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
απλές ιστορίες
που αφορούσαν κάθε εβδομάδα κι έναν επικηρυγμένο.
Μπορώ να σε παραδώσω ζεστό...
ή παγωμένο.
Μετά από τα γεγονότα του δεύτερου κύκλου,
ο Τζον κι ο Ντέιβ άρχισαν να διαμορφώνουν άποψη
για το πού θα έπρεπε να κινηθούν στον τρίτο κύκλο.
Εμφανίζονταν πολλοί νέοι χαρακτήρες,
όπως και πολλοί απόγονοι χαρακτήρων στον δεύτερο κύκλο.
Ο καθένας τους είχε τη δική του τροχιά.
Το Σκοτεινόσπαθο. Σου ανήκει.
Δεν μπορεί να το πάρει.
Πρέπει να κερδηθεί στη μάχη.
Βλέποντας την αλληλεπίδραση αυτών των χαρακτήρων
και τι συνέβαινε
στο σύμπαν του Star Wars την εποχή μετά τον πόλεμο,
ορισμένα πράγματα άρχισαν να εξελίσσονται με απολύτως φυσικό τρόπο.
Πήρα όλη τη δουλειά που είχα κάνει με τους Μανταλόριαν,
τη συνδύασα με όλη τη δουλειά
που είχε κάνει ο Τζον με τους Μανταλόριαν
και βρήκαμε τον κοινό μας τόπο.
Στην πορεία, συναντήσαμε άλλους υπέροχους σκηνοθέτες
όπως ο Ρικ Φαμουγίβα που μπήκε στην ομάδα μας,
ο Νόα Κλόορ που μπήκε επίσης στην ομάδα μας,
κι έδωσαν νέα διάσταση σε όλα όσα κάναμε.
Η Κάθι Κένεντι, αφού μου σύστησε τον Ντέιβ
για να συνεργαστούμε στον πρώτο κύκλο,
μας βοήθησε να εντοπίσουμε κι άλλους σπουδαίους σκηνοθέτες.
Έτσι, δεν έχουμε πια την οπτική μόνο ενός ή δύο ανθρώπων
για την εξέλιξη των ηρώων, αλλά είμαστε μια ομάδα.
Ο γαλαξίας μας διευρύνεται και γίνεται
πιο πλήρης από ποτέ.
Το θέμα δεν είναι απλώς να πεις καλά μια ιστορία,
ΜΠΡΑΪΣ ΝΤ. ΧΑΟΥΑΡΝΤ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
αλλά να προάγεις και την κινηματογραφία.
Αυτό είναι συγκλονιστικό.
Σε κάθε κύκλο, ο Τζον ανεβάζει τον πήχη.
Είναι σκέτη απόλαυση να έρχομαι στη δουλειά
και πραγματικά να αναρωτιέμαι
κάτι που πλέον έγινε το μάντρα μου: "Τι θα μάθω σήμερα;"
Βρισκόμενος ανάμεσα στον Ρικ, τον Τζον, τον Ντέιβ, τον Μπράις
κι όποιον άλλον εργάζεται μια συγκεκριμένη μέρα,
μπορείς να μάθεις πολλά. Κι εγώ τα κλέβω όλα.
Τόσο πολύ μ' αρέσει, που θέλω να το ξανακάνω.
Το πνεύμα πάνω στο οποίο βασίστηκε ο πρώτος κύκλος
ήταν η ιδέα ότι αυτοί οι ταλαντούχοι σκηνοθέτες
θα έρχονταν στη σειρά και θα έφερναν την οπτική τους,
πάντα, όμως, υπό τη γενικότερη ομπρέλα
του πώς ο Τζον κι ο Ντέιβ έβλεπαν εξαρχής τον κόσμο.
Καθώς εξελισσόταν κάθε κύκλος,
προστέθηκαν και νέες φωνές.
Έχουμε μαζί μας μερικούς νέους σκηνοθέτες.
Συγκεντρώσαμε την αφρόκρεμα.
Φτιάξαμε μια σπουδαία ομάδα.
Π. ΡΑΜΣΕΪ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ
Σκηνοθέτησα το Spider-Man: Μέσα στο Αραχνο-Σύμπαν,
μεταξύ άλλων.
Νομίζω πως είχαν την αίσθηση ότι κάποιος που είχε δουλέψει στο ανιμέισιον
και είχε εμπειρία
στην προαπεικόνιση που γίνεται
με ιστοριοπίνακες σε πολλές φάσεις του ανιμέισιον
θα ταίριαζε στην εξέλιξη της όλης διαδικασίας.
Νομίζω πως πρέπει να κοιτάς τριγύρω, όχι μόνο προς τα εκεί.
-Δηλαδή, να ξαναγυρίσω εμπρός; -Ναι.
Έτσι θα πιάσουμε ωραία το προφίλ σου.
Ήμουν φαν του Star Wars από τότε που βγήκε η πρώτη ταινία.
Όταν ενημερώθηκα ότι υπήρχε πιθανότητα να συμμετάσχω στη σειρά, δεν το πίστευα.
Έκανα το μοντάζ στην ταινία μου Minari το 2019,
και μου λέει ο μοντέρ μου
"Πρέπει να δεις αυτήν τη σειρά, το Mandalorian".
Και πραγματικά, κόλλησα μαζί της.
Μιλούσα με τους ατζέντηδές μου και τους είπα
"Αν υπάρχει κάποιος τρόπος να επικοινωνήσω με τον Τζον Φαβρό,
"θα ήθελα να του πω ένα 'γεια' και να του ζητήσω δουλειά".
Απρόσμενα, κατάφεραν να βρουν τον Τζον.
Είχε δει την ταινία μου, είπε ότι του είχε αρέσει,
κι είχαμε μια υπέροχη κουβέντα.
Βασικά, του είπα ότι θα ήθελα πολύ να συμμετάσχω στη σειρά αν γινόταν.
Και μου απάντησε "Εντάξει, θα σε πάρουμε".
Πετούσα στα ουράνια. Ήμουν ενθουσιασμένος που θα συμμετείχα.
Κάνεις μια περιστροφή καθώς πλησιάζεις τον πλανήτη.
-Εντάξει. -Θα φαίνεται.
Εντάξει. Πολύ ωραία.
Όταν με κάλεσαν να δουλέψω στο Mandalorian, έπεσα με τα μούτρα.
Προφανώς, είχα ακούσει για το Volume.
Ένιωσα πως είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω κάτι καινούριο.
Κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε το πλάνο να αφορά το μωρό...
Ωραία.
...αφού φύγει αυτός ο τύπος από το κάδρο.
Το κινηματογραφικό μου υπόβαθρο μιλά για τη δουλειά μου ως σκηνοθέτης.
Σκέφτομαι με την καρδιά,
νιώθω με την καρδιά, γυρίζω με την καρδιά.
Το εργαλείο μας είναι η ενσυναίσθηση και το συναίσθημα.
Αυτό διέπει τόσο τα άψυχα
και τεχνικά μας πλάνα,
όσο και την προσπάθεια να κάνουμε τους ηθοποιούς να νιώσουν κάτι.
Η Αυτοκρατορία ήθελε να μας τιμωρήσει.
Να μας ξεπαστρέψει τελείως.
Η εμπειρία αυτή μου άνοιξε τα μάτια.
Ως άτομο που πέρασε
περίπου δύο δεκαετίες
σκεπτόμενη ότι ένα βασισμένο δράμα πρέπει να έχει κυριολεκτικά μια βάση,
ήρθα και συνειδητοποίησα χάρη στο The Mandalorian
πως μπορείς να προσθέσεις οτιδήποτε με το οποίο ο κόσμος να συνδέεται
σ' έναν κόσμο, και να μη χάνεται η βάση.
Ο κόσμος να συμπάσχει, να συγκινείται.
Υπάρχει μια έμφυτη δυσκολία σ' αυτήν τη σειρά,
όσον αφορά στις σχέσεις,
επειδή ο κεντρικός μας ήρωας φοράει συνέχεια περικεφαλαία.
Έτσι, πιστεύω ότι οι θεματικές μας προσεγγίσεις
πρέπει να σχετίζονται με την οικειότητα, την ευαλωτότητα και τη μάσκα
που φοράμε από πάνω.
Το να αφήνεις ένα κράνος ή μια μάσκα να γίνει το πρόσωπο ενός χαρακτήρα
είναι κάτι που συνέδεσα με την αρχική τριλογία μεγαλώνοντας.
Πάρτε για παράδειγμα τον Νταρθ Βέιντερ.
Πάρτε για παράδειγμα, τα ντρόιντ, τον C-3PO, τον R2-D2.
Φρόνιμα, R2. Θα μας μπλέξεις σε φασαρίες.
Ήθελα να ανταποκριθώ σ' αυτήν την πρόκληση.
Το συζήτησα πολύ με τον Ντέιβ.
"Μπορούμε να στήσουμε μια σειρά
"με κρυμμένο το πρόσωπο του κεντρικού ήρωα;"
Αντιπαραβάλλοντάς τον με τον Γκρόγκου,
έχεις ουσιαστικά μια διαρχία.
Από τη μία, ένα ευάλωτο μικρό παιδί με ανθρώπινη ψυχή και ενσυναίσθηση,
κι από την άλλη έναν χαρακτήρα που έχει ζήσει τη ζωή του κι έχει κάνει πολλά.
Μόνο να φανταστεί μπορεί κανείς τι περιπέτειες έχει περάσει αυτός ο τύπος.
Ο συνδυασμός αυτών των χαρακτήρων έγινε ο πυρήνας της σειράς.
Ξέραμε ότι θα έπρεπε αναπόφευκτα να χωριστούν μερικές φορές.
Σ' αυτόν τον κύκλο επεισοδίων έχουμε την επανένωσή τους.
Ένας Μανταλόριαν πρέπει να ξέρει να διαβάζει χάρτες και να μετακινείται.
Έτσι, δεν χάνεσαι ποτέ.
Στο ξεκίνημα του τρίτου κύκλου,
έρχεται αντιμέτωπος με τις επιπτώσεις της απόφασης
που έλαβε στον δεύτερο κύκλο να βγάλει την περικεφαλαία του
για να βοηθήσει το παιδί.
Εντάξει, φιλαράκο.
Ώρα να πηγαίνεις.
Μη φοβάσαι.
Αυτή του η πράξη έχει συνέπειες.
Αφαίρεσες την περικεφαλαία σου.
Κι επιπροσθέτως, το έκανες με τη θέλησή σου.
Δεν είσαι πλέον Μανταλόριαν.
Κι από κει, επεκτείνουμε τον προβληματισμό μας
σε διάφορες απόψεις του τι σημαίνει να είσαι Μανταλόριαν
και τι σημαίνει να είσαι ο Μανταλόριαν.
Το σινάφι σου παράτησε τον Μάνταλορ πολύ πριν την Εκκαθάριση.
Πού ήσασταν τότε;
Η Μπο, από πολλές απόψεις, σ' αυτόν τον κύκλο είναι επίσης ο Μανταλόριαν.
Παρακολουθούμε ως επί το πλείστον την ιστορία και την πορεία της,
τις αρχικές ιδέες της να επιστρέψει
και να ενώσει τον λαό της,
οι οποίες εκτροχιάστηκαν όταν έχασε το Σκοτεινόσπαθο.
Ήρθα για να ενώσουμε δυνάμεις.
Δεν έμεινε τίποτα για να ενώσουμε.
Δεν σκοπεύεις να ανακαταλάβεις τον Μάνταλορ;
Όταν επέστρεψα χωρίς το Σκοτεινόσπαθο, οι δυνάμεις μου εξαερώθηκαν.
Κέρδισε τα γαλόνια της σε περιπέτειες που είδαμε όλοι.
Παρότι αριστοκράτισσα, ήταν μέλος της Φρουράς Θανάτου.
Έχει παραστεί σε πολλές διαφορετικές καταστάσεις.
Κι είναι ένας χαρακτήρας που έχει περιθώρια εξέλιξης.
Δεν είναι όλοι οι Μανταλόριαν κυνηγοί επικηρυγμένων.
Κάποιοι υπηρετούμε έναν ανώτερο σκοπό.
Είναι πιστή στο Σκοτεινόσπαθο.
Όμως, δεν σε καθιστά σπουδαία ηγέτιδα
απλώς η κατοχή ενός όπλου.
Πρέπει να θέλει να γίνει ηγέτιδα, να πιστέψει στον εαυτό της.
Ως χαρακτήρας, δεν είχε ολοκληρώσει την πορεία της
όσον αφορά την κατάληξη της ταυτότητάς της.
Αυτό αποτελεί πρόσφορο έδαφος στη διαμόρφωση του σεναρίου.
Χωρίς αυτό το ξίφος, δεν δικαιούται να διεκδικήσει τον θρόνο.
Σ' αυτόν τον κύκλο, παρακολουθούμε πραγματικά
μια ολόκληρη πορεία, μια ολοκληρωμένη ερμηνεία,
όπου η Κέιτι παραθέτει όχι μόνο απίστευτο ταλέντο και ικανότητες,
αλλά και όλη τη γνώση και την εμπειρία που έχει αποκομίσει
υποδυόμενη αυτόν τον χαρακτήρα πάνω από μία δεκαετία.
Κατάφερες κάτι στο οποίο πολλοί απέτυχαν.
Έμαθα απ' τους καλύτερους, και εννοώ και εσένα.
Μακάρι να έκανα καλά και κάτι άλλο απ' τον πόλεμο.
Όταν ο Ντέιβ με προσέγγισε για να υποδυθώ την Μπο-Κατάν στον Πόλεμο των Κλώνων,
πήρα απλώς τον χαρακτήρα που είχε διαμορφώσει εκείνος
ΚΕΪΤΙ ΣΑΚΧΟΦ ΜΠΟ-ΚΑΤΑΝ ΚΡΙΖ
και τον έντυσα απλώς με τη φωνή μου επί της οθόνης.
Πήγαινε. Θα το διαχειριστώ αυτό.
Όταν μου προτάθηκε να την υποδυθώ σε ζωντανή σειρά,
το σκέφτηκα λιγάκι
επειδή δεν είχα καμία απολύτως ιδέα
για το πώς θα ήταν όχι ως καρτούν.
Έτσι, αναγκάστηκα να μάθω τον χαρακτήρα από την αρχή
και να τον μετατρέψω σε κίνηση,
μιμούμενη το πώς κουνούσε το στόμα της, το πώς περπατούσε και στεκόταν.
Ξεκίνησα ξανά από την αρχή.
Ήταν πιο δύσκολο απ' όσο φανταζόμουν.
Ήμουν μέλος της βασιλικής οικογένειας.
Έλαβα το Δόγμα και με έλουσαν με δώρα.
Η τελετή ήταν ένας θεατρινισμός για τους υπηκόους μας.
Τους άρεσε να βλέπουν την πριγκίπισσα να απαγγέλλει ρήσεις,
και τον πατέρα της να την καμαρώνει.
Συγκινητικό θέαμα.
Δεν ξέραμε πώς θα έκλεινε ο τρίτος κύκλος,
αλλά ξέραμε πως κάποια στιγμή θα μεταφερόμασταν στον Μάνταλορ.
Προς τα κει κατευθύνονταν τα πράγματα.
Και ξέραμε πως έπρεπε να αρχίσουμε
να αντιμετωπίζουμε όσα είχαν συμβεί και όσα είχαμε προετοιμάσει.
Και ξέραμε, επίσης,
πως λόγω των εθίμων και των κανόνων που ορίζονταν στο Δόγμα
σχετικά με τους Μανταλόριαν και την περικεφαλαία,
καθώς θα συνέπρατταν διάφορες ομάδες από Μανταλόριαν
και καθώς είχε αποκαλύψει το πρόσωπό του,
δεν μπορούσαμε να πατήσουμε το reset και να ξεκινήσουμε από την αρχή.
Έτσι, πήραμε την απόφαση
ότι αυτό που θα άρμοζε στον χαρακτήρα
θα ήταν να λάβει ένα είδος εξιλέωσης
για να επανενταχθεί σ' αυτήν την κουλτούρα που τόσο αγαπούσε.
Το Δόγμα μιλά για εξιλέωση.
Δεν είναι πλέον εφικτή η εξιλέωση, μετά από την καταστροφή της πατρίδας μας.
Κι αν τα ορυχεία του Μάνταλορ υπάρχουν ακόμα;
Ο Μάνταλορ αποτελούσε πρόκληση.
Δεν τον είχαμε δει ποτέ σε ζωντανή απεικόνιση.
Ο Ντέιβ Φιλόνι είχε κάνει πάρα πολλά για τη σειρά κινουμένων σχεδίων.
Αποστολή μας ήταν να τα πάρουμε όλα αυτά και να τα ζωντανέψουμε.
Ο Λούκας είχε την ιδέα ο πλανήτης να είναι κατεστραμμένος.
Γι' αυτό και η επιφάνειά του μοιάζει με έρημο,
ενώ οι κάτοικοι του Μάνταλορ ζουν σε τεχνητούς θόλους.
Μέσα σ' αυτούς τους θόλους, ο πολιτισμός ανθεί.
Έπρεπε να ισορροπήσουμε
ανάμεσα στο μέγεθος της καταστροφής και την αισθητική
που θα προσδίδαμε στον Μάνταλορ.
Μελετήσαμε ένα πεδίο πυρηνικών δοκιμών όπου η έκρηξη είχε τόση θερμότητα,
που η άμμος μετατράπηκε σε γυαλί.
Ο Τζον σκέφτηκε ότι η επιφάνεια του Μάνταλορ
είχε υποστεί τόσες πυρηνικές εκρήξεις,
ώστε είχε μετατραπεί σε ένα γυαλιστερό υλικό
πράσινης απόχρωσης όπως ο τρινιτίτης.
Εντρυφήσαμε πάρα πολύ σ' αυτό.
Αγοράσαμε μέχρι και ραδιενεργό τρινιτίτη
που απαιτεί να φοράς γάντια.
Εντέλει, καταλήξαμε σε μια διαδικασία που προέβλεπε τη χρήση μιας ρητίνης
που έδινε την εικόνα της καλλιτεχνικής απεικόνισης και ήταν ανθεκτική.
Χρειαζόμασταν κάτι που θα άντεχε ως το τέλος των γυρισμάτων.
ΤΖΕΪΣΟΝ ΜΑΧΑΚΙΑΝ ΜΙΝΙΑΤΟΥΡΕΣ
Ο Τζον κι ο Ντέιβ λατρεύουν την παραδοσιακή κινηματογραφία.
Πολλές μινιατούρες.
Μου τηλεφώνησε ο Άντριου και μου είπε "Θέλουμε να μας φτιάξεις μια σπηλιά".
Στη συνέχεια, ο Φιλ Τίπετ θα συνεργαζόταν
και θα έφερνε όλη την ομάδα του για να ντύσει το εσωτερικό της.
Όλο το σκηνικό.
Εγώ βασικά σμίλευσα το σχήμα της,
και ήρθε μετά ο Φιλ και την έκανε όμορφη.
Ένα μέρος των αναμνήσεών μας από τα πρώτα Star Wars
προέρχονται από την αισθητική του Φιλ.
Είτε μιλάμε για τη σκακιέρα ντετζάρικ με τα πιόνια που κινούνταν με stop motion
ή το ράνκορ,
ο Φιλ Τίπετ ήταν από τους πρώτους συνεργάτες του Τζορτζ Λούκας.
Σκεφτήκαμε ότι θα ήταν ωραία να συνεργαζόταν ο Φιλ μαζί μας
για την όψη του Μάνταλορ,
ώστε να δημιουργήσουμε κάτι τεχνολογικά προηγμένο μα κι εφιαλτικό.
Θέλαμε τα ορυχεία του Μάνταλορ
να μη μοιάζουν με τίποτα απ' όσα είχαμε δει,
και η αισθητική του Φιλ Τίπετ
θα μας ωφελούσε σίγουρα.
Χρησιμοποιούμε τις μινιατούρες του για φωτογραμμετρία.
Τις ενσωματώνουμε στο Volume και στα ψηφιακά εφέ.
Ήταν βεβαίως πολύ σημαντικό για τους φαν του Star Wars να δουν τον Μάνταλορ,
να δουν τα ερείπια της κατεστραμμένης πόλης.
Κοίτα γύρω σου.
Δεν έμεινε τίποτα.
Μια ξακουστή κοινωνία είναι πλέον ανάμνηση.
Οι χαρακτήρες κινούνται πέρα δώθε,
μπαίνουν όλο και πιο βαθιά στη σπηλιά.
Πώς παρουσιάζεις τη διαβάθμιση διαφορετική αλλά και νέα;
Πάμε από ένα διαφανές πράσινο σε ένα πιο βαθύ;
Και πώς αντιδρά η Μπο ξαναντικρίζοντας τον Μάνταλορ
ως κάποια που είχε μεγαλώσει εκεί και τον είχε δει να καταστρέφεται,
σε αντίθεση με τον Μανταλόριαν που τον φαντασιωνόταν,
αλλά δεν είχε πατήσει το πόδι του;
Πώς βλέπουμε αυτήν τη διαφορά μέσα από τα μάτια τους;
"Αυτά τα ορυχεία χρονολογούνται στην εποχή του πρώτου Μάνταλορ.
"Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, αποτελούσαν το κρησφύγετο του Μυθόσαυρου.
"Ο Μάνταλορ ο Μέγας φημολογείται ότι εξημέρωσε το μυθικό τέρας.
"Από αυτούς τους θρύλους προέκυψε το έμβλημα του κρανίου,
"το οποίο και έγινε σύμβολο του πλανήτη μας".
Ο Μυθόσαυρος προέκυψε από ένα σχέδιο
που εμφανιζόταν στο κοστούμι του Μπόμπα Φετ.
Ήταν ένα σχέδιο που μας φάνηκε απλώς ωραίο την εποχή εκείνη.
Απεικόνιζε το κρανίο ενός πλάσματος με χαυλιόδοντες.
Κατά την πάροδο των δεκαετιών, εξελίχθηκε σε συγκεκριμένο είδος.
Λέγεται ότι τον Μυθόσαυρο τον καβαλούσε ο Μάντ'αλορ.
Ήταν ένα πλάσμα που κατοικούσε σ' εκείνον τον πλανήτη.
Μιλώντας για την ιστορία του Μάνταλορ, έρχεται και κολλάει.
Αλλά προέκυψε αρχικά από εκείνο το σχέδιο.
Το πρωταναφέραμε στον πρώτο κύκλο, όταν μαθαίνει να καβαλάει το μπλεργκ.
Έχεις κάνα λαντσπίντερ ή κάποιο δίκυκλο να μου νοικιάσεις;
Μανταλόριαν είσαι.
Οι πρόγονοί σου καβαλούσαν τον σπουδαίο Μυθόσαυρο.
Αλίμονο αν δεν μπορείς να καβαλήσεις αυτήν τη φοραδίτσα.
Μου άρεσε η σκηνή αυτή γιατί θύμιζε γουέστερν.
Η ίππευση του αλόγου, η εξημέρωση του άγριου μάστανγκ.
Ήταν ωραία αλληγορία.
Αλλά καθώς εμβαθύναμε στο ταξίδι στον Μάνταλορ,
αρχίσαμε να λέμε "Τι μπορούμε να παρουσιάσουμε;"
Πώς μπορούμε να ενσωματώσουμε πολλές από τις ιστορίες που έχουν ειπωθεί
και δεν αποτελούν απαραίτητα κανόνα,
αναγνωρίζοντας, παράλληλα, ότι πολλά σπουδαία δημιουργικά μυαλά
έχουν συμβάλει στο Star Wars κατά το πέρασμα των χρόνων;
Στα άσματα των παρελθόντων αιώνων λεγόταν πως ο Μυθόσαυρος
θα σηματοδοτούσε μια νέα εποχή για τον Μάνταλορ.
Δυστυχώς, αυτό είναι μόνο ένας θρύλος.
Αν στήσεις κάτι στο πρώτο σκέλος μιας ταινίας
κι αυτό εξαργυρώνεται στο τελευταίο,
αισθάνεσαι μεγάλη ικανοποίηση.
Νιώθεις μια αργοπορημένη ευαρέσκεια ότι άξιζε ο κόπος.
Στην τηλεόραση, αυτό το χάσμα μπορεί να εκτείνεται σε πολλά χρόνια.
Και το βρίσκω ιδιαιτέρως ικανοποιητικό.
Η συνάντησή της με τον Μυθόσαυρο είναι μια στιγμή πίστης
όπου βλέπει κάτι που θεωρητικά είναι αδύνατο.
Το ζητούμενο είναι να πιστέψει σ' αυτό.
Αν το πλάσμα βγει από το νερό και αποκαλυφθεί,
παραγίνεται εμφανές.
Πρέπει να είναι κάτι μεμονωμένο, κάτι που βλέπει μόνο εκείνη,
κάτι για το οποίο πρέπει να επιλέξει.
Πιστεύεις τα μάτια σου;
"Το είδα στ' αλήθεια; Πώς είναι δυνατόν;"
Είδες τίποτα έμβιο;
Έμβιο; Σαν τι;
Τίποτα.
Είμαστε κοινωνικά πλάσματα. Συνδεόμαστε μεταξύ μας.
Επηρεαζόμαστε από τα άτομα που συναναστρεφόμαστε,
ειδικά με όσους αντιμετωπίζουμε μαζί δυσκολίες.
Έτσι, κάτι που της φαίνεται απλοϊκό, μπορεί να είναι κάτι...
Το θέμα δεν είναι μόνο να ενημερωθεί εκείνος
για την κατάσταση στον Μάνταλορ,
αλλά ίσως η φρέσκια ματιά του εμπλουτίσει τη δική της οπτική στα πράγματα.
Γιατί όλα αυτά τα αδύνατα πράγματα είναι εντέλει δυνατά;
Γιατί αυτός ο Μανταλόριαν, ο Ντιν Τζάριν, πιστεύει σε δοξασίες
που μόνο τα παιδιά του Μάνταλορ πίστευαν;
Καθώς τον βλέπει να έχει αυτήν την ακλόνητη πίστη,
ο κόσμος γύρω του αρχίζει ν' αλλάζει.
Αλλάζει προς το καλύτερο.
Κι έτσι αλλάζει κι αυτή, γιατί πιστεύει πως ίσως αυτός είναι ο τρόπος.
Όταν βαδίζεις κατ' επιλογή στο Μονοπάτι του Μάνταλορ,
βλέπεις πολλά πράγματα.
Μα ήταν αληθινός.
Αυτός είναι ο τρόπος.
Στον τρίτο κύκλο, δημιουργήσαμε επτά διαφορετικά περιβάλλοντα.
Τα δύο τα είχαμε ξαναδεί.
Ένα από τα πιο συναρπαστικά για μένα ήταν η αναπαράσταση του Κορουσάντ.
Ένα τρισεκατομμύριο μόνιμοι κάτοικοι.
Απίστευτο.
Κι εργάζονται όλοι μαζί για να κάνουν κάτι καλύτερο.
Με κάνει να αισθάνομαι ασήμαντος.
Στο επεισόδιό μου, με το που μεταβαίνουμε στον Κορουσάντ,
ξεκινάμε το επεισόδιο από το κτίριο της όπερας.
Είναι το ίδιο κτίριο που βλέπουμε στην Εκδίκηση των Σιθ.
Γύρισα, λοιπόν,
και είδα πώς απεικονιζόταν ο χώρος σ' εκείνη την ταινία,
τι έλεγε η εικόνα,
και προσπάθησα να το αναπαραστήσω λίγο εδώ.
Στην Εκδίκηση των Σιθ, ο ήρωας ανεβαίνει τα σκαλιά.
Ο Άνακιν τρέχει προς τα επάνω.
Εδώ, ο Πέρσινγκ κατεβαίνει τα σκαλιά.
Τοποθετήσαμε την κάμερα σε παρεμφερές σημείο
για να υπονοήσουμε στους θεατές
ότι αναπαριστούμε μέρη που ίσως έχετε ξαναδεί στο παρελθόν.
Είμαι πολύ τυχερός.
Κι εμείς το ίδιο, δρα Πέρσινγκ.
Πώς σας φαίνεται η πόλη; Άνετη, ελπίζω.
Ναι. Αν και τα πάντα είναι άνετα σε σχέση με τον Εξωτερικό Δακτύλιο.
Ο Κορουσάντ είναι από τους πλανήτες που έχουν μεγάλη ευμάρεια
και πλούσια ιστορία.
Όταν τον σχεδίαζα με τον Τζορτζ Λούκας το 1995,
σχεδιάσαμε το μεγαλύτερο μέρος του.
Στα πρίκουελ βλέπετε μόνο ένα μικρό κομμάτι του.
Ο σχεδιασμός μας, λοιπόν, είχε πολλές διαστρωματώσεις,
αλλά δεν έτυχε ποτέ να τις υλοποιήσουμε.
Μία από τις πιο διασκεδαστικές για μένα
ήταν ότι ο Κορουσάντ έχει πολύ χαρακτηριστικά σπίντερ.
Αεροταξί.
Είδαμε ορισμένα ήδη στα πρίκουελ.
Σκέφτηκα, λοιπόν, "Δεν θα ήταν υπέροχο να υπάρχει μια συνέχεια
"επαναφέροντας τα σχέδια;"
Κάναμε κυριολεκτικά αυτό.
Είναι πανομοιότυπα, ίδια χρωματική παλέτα.
Απλώς κάναμε μερικές παραλλαγές για τις ανάγκες της σειράς μας.
Φτάσαμε κιόλας. Στέγη Αμνηστευμένων.
Παρακαλώ, προσέξτε καθώς εξέρχεστε του οχήματος.
Όταν ανέλαβα αυτήν τη δουλειά, ο Τζον κι ο Ντέιβ μού είπαν
ότι θα τα πήγαινα καλά αν επέλεγα ένα κινηματογραφικό είδος
κι ενέτασσα σ' αυτό το επεισόδιό μου.
Διαβάζοντας το σενάριο, το μυαλό μου πήγε κατευθείαν στον Χίτσκοκ.
Σίγουρα είμαστε μόνοι;
Ναι.
Όλα τα σκάφη είναι παροπλισμένα.
Δεν φυλάσσονται.
Όλη τη σεκάνς που διαδραματίζεται στο τρένο,
προσπαθήσαμε να τη γυρίσουμε σε στιλ Χίτσκοκ.
Ενσωματώσαμε πολλές εικόνες
και είδη αγωνίας που χρησιμοποιεί στην οπτική του γλώσσα.
Ως επί το πλείστον σ' αυτήν τη σειρά, οι χαρακτήρες φορούν κράνη.
Ο Ομίντ και η Κέιτι, όμως, έπρεπε να βγάλουν εις πέρας το επεισόδιο
μέσα από την υποκριτική τους, την όψη τους,
τον λεπτό τρόπο με τον οποίο αντιδρούν σε διάφορα πράγματα.
Ήταν εκπληκτικοί.
Συγκρατήσου, δόκτωρ.
Δεν το 'χω όπως εσύ.
Θα το συνηθίσεις.
Αυτή η τηλεοπτική σειρά δεν είναι συμβατική.
Σ' όλη μου την καριέρα ασχολούμαι με την τηλεόραση.
Τούτο δω είναι αλλιώτικο. Ξεπερνά κατά πολύ τα πάντα.
Είναι πολύ ευρύτερο, συμμετέχουν πολλοί περισσότεροι.
Δεν είχα εντρυφήσει στην κουλτούρα του Star Wars.
Όμως, το υλικό ήταν εξαιρετικά καλό.
Πάνε τέσσερα χρόνια και συνεχίζουμε ακάθεκτοι.
Σας ομιλεί ο αγαπημένος σας σκηνοθέτης.
-Ναι! -Ναι!
Ναι, Καρλ!
Δεν το λέτε εσείς, το λέω εγώ για εσάς.
Καλώς ήλθατε και πάλι στο 304.
Ο Καρλ είχε αναλάβει ένα μεγάλο καθήκον σ' αυτόν τον κύκλο.
Ένα ολόκληρο επεισόδιο μ' ένα σωρό φορητά αντικείμενα.
Έχουμε παιδιά που τα κουβαλάνε πελώρια πουλιά,
ένα σωρό Μανταλόριαν, μεγάλες σκηνές μάχης,
σκαρφάλωμα βράχων...
Το επεισόδιό του αναμφίβολα περιείχε τα πάντα.
Είναι συναρπαστικό για μένα ότι ο πολιτισμός των Μανταλόριαν
είναι κάτι στο οποίο παραπέμπουμε βασικά σε κάθε επεισόδιο.
Στο επεισόδιο που είχα την ευλογία να σκηνοθετήσω,
ξεκινάμε με μια σπουδαία σεκάνς εκπαίδευσης.
Έτσι έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε αυτόν τον πολιτισμό
με τις διάφορες απαιτούμενες ικανότητες.
Το μωρό παίζει σημαντικό ρόλο στο ξεκίνημα.
Έτοιμοι.
Αρχίστε!
Τρεις πόντοι. Νικητής!
Μια μονάδα μέτρησης της ποιότητας της ιστορίας σου είναι η δημιουργικότητα.
Επιδιώκουμε να προσφέρουμε στους θεατές κάτι που δεν έχουν ξαναδεί.
Όπως στον πρώτο κύκλο.
Ο Τζον ήθελε έναν μικρό Γιόντα.
Του λέω "Τι; Γιατί να το κάνουμε αυτό;
"Δεν μου φαίνεται καλή ιδέα".
Όμως, παραμερίζεις τον αρχικό σου φόβο και λες
"Εντάξει, ας το διερευνήσουμε".
Του λέω
"Τζον, αν είναι να το κάνεις, θέλω να 'μαι παρών.
"Ξέρω ότι ο Γιόντα είναι αγαπημένος χαρακτήρας του Τζορτζ.
"Δεν πρέπει να τα κάνουμε μαντάρα".
Όμως, γνώριζα τον Τζον ως σκηνοθέτη.
Ήξερα πως έχει καλή καρδιά
και ιδιαίτερη ευαισθησία στην αφήγηση ιστοριών που αγγίζουν το κοινό.
Έτσι, αυτό το παιδί ίσως εξελισσόταν σε κάτι ιδιαίτερο.
Αλλά δεν το 'χαμε στον νου μας ως μαριονέτα.
Το φανταζόμασταν ψηφιακό.
Είχε κάνει τον Βασιλιά των Λιονταριών και το Βιβλίο της Ζούγκλας
όπου τα ψηφιακά εφέ είναι απαράμιλλα όσον αφορά στην πιστότητά τους.
Ήρθε όμως ο Βέρνερ Χέρτζογκ και μας είπε "Όχι. Έχετε πίστη στη μαριονέτα".
Κι αυτό ακριβώς έκανε ο κόσμος.
Θα ήθελα να δω το μωρό.
Κοιμάται.
Θα κάνουμε ησυχία όλοι.
Ο Γκρόγκου ως μαριονέτα βελτιωνόταν κάθε χρόνο.
Οι χειριστές της Legacy προβληματίζονταν κι αναζητούσαν συνέχεια τρόπους
για να επιτρέψουν στη μαριονέτα να κάνει όσο το δυνατόν περισσότερα αυτόνομη.
Μην υποτιμάτε τη σημασία της ερμηνείας που κάνει γι' αυτό το γεγονός.
Εντάξει.
Είναι η λυδία λίθος όλων.
Δουλεύουμε καλύτερα όταν αντιμετωπίζεται η μαριονέτα ως ηθοποιός.
Της λένε τι να κάνει, εμείς στεκόμαστε κι ακούμε
και εφαρμόζουμε τις επιθυμίες του σκηνοθέτη.
Ας επιτείνουμε λίγο περισσότερο τη Δύναμη πριν τη ρίψη,
κι ας βάλουμε ένα "μπιπ" πριν σηκωθεί το χέρι.
Υπάρχει μια υποβόσκουσα χημεία μεταξύ μας.
Γνωρίσαμε τον χαρακτήρα και τον είδαμε να εξελίσσεται.
Έχει αποκτήσει πλέον μια δική του προσωπικότητα που κατανοούμε όλοι.
Όχι, Γκρόγκου!
Στοπ.
Ο τρόπος με τον οποίο ο Τζον ενσωματώνει τον Γκρόγκου στην αφήγηση,
λέγοντας ενίοτε την ιστορία από την οπτική γωνία του Γκρόγκου είναι πανέμορφος.
Είναι απλώς πανέμορφος. Δεν βρίσκω άλλη λέξη.
Αυτό είναι το Σιδηρουργείο.
Το Σιδηρουργείο αποκαλύπτει αδυναμίες.
Χρειαζόμασταν περισσότερες ιστορίες,
επειδή έχουμε κάνει φλασμπάκ για το τι είχε συμβεί στον Γκρόγκου
και πώς εκείνος ξέφυγε από τον Ναό των Τζεντάι.
Έχουμε δείξει φευγαλέα αποσπάσματα, κλιπάκια από τη μνήμη του.
Πιο πρόσφατα στο The Book of Boba Fett.
Θέλαμε, λοιπόν, να συνεχίσουμε την αφήγηση αυτής της ιστορίας σε μικρά κεφάλαια.
Έπρεπε να σκεφτούμε το επόμενο κεφάλαιο.
Τι ήταν το πιθανότερο να του είχε συμβεί;
Πηγαίνετε το μωρό στον Κέλεραν! Εμπρός!
Ήταν ξεκάθαρο ότι ο Γκρόγκου χρειαζόταν έναν σωτήρα
που προηγούνταν του Μάντο και ήταν Τζεντάι.
Έπρεπε να επιλέξουμε, λοιπόν, ποιος θα ήταν αυτός.
Ήταν πολύ σημαντικό.
Προσωπικά, προτιμώ πάντα άτομα
από την "οικογένεια" της Lucasfilm.
Κάποιον που έχει προϋπάρξει εκπροσωπώντας το Star Wars,
έχοντας επαφή με τους θαυμαστές, κρατώντας το λάβαρο.
Ο Αχμέντ Μπεστ έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην ιστορία του Star Wars.
Μην ανησυχείς, μικρέ. Όλα θα πάνε καλά.
Έρχομαι και βλέπω το μωρό. Αυτό το θέλετε ψηλά ή χαμηλά;
Ναι, δεν είσαι πλέον σε εγρήγορση.
-Μάλιστα. -Κατάλαβες;
Δεν το σηκώνεις πριν πάρεις το δεύτερο.
-Και μετά πας να κανονίσεις. -Το 'πιασα.
Αποτελούσε ανέκαθεν κομμάτι του.
Σε όλες τις χρονικές περιόδους.
Τζον, είχα να τον δω από τότε που ήμουν 16 ετών στα πρίκουελ.
Γιατί τριγυρνούσα στα πρίκουελ.
Και είναι εκπαιδευμένος στις πολεμικές τέχνες.
Υποδυόταν τον Κέλεραν Μπεκ, έναν Τζεντάι, στο Star Wars.
Σκεφτήκαμε ότι ήταν μια καλή ευκαιρία
να τον εντάξουμε στο The Mandalorian.
Δεν είχε περάσει από το μυαλό μου.
Α. ΜΠΕΣΤ ΚΕΛΕΡΑΝ ΜΠΕΚ
Δεν είχα σκεφτεί πως θα επέστρεφα.
Ειδικά κατ' αυτόν τον τρόπο. Είναι τρελό.
Μη φοβάσαι. Πάμε να βρούμε κάποιους φίλους μου.
Κρατήσου, όμως. Θα προσγειωθούμε ανώμαλα.
Όταν έγραψα τον χαρακτήρα της Οπλουργού
στο πρώτο επεισόδιο του The Mandalorian,
σκοπός μας ήταν να δώσουμε πληροφορίες για την κουλτούρα των Μανταλόριαν.
Εξαρχής αποφασίσαμε
ότι αυτός ο χαρακτήρας θα προσομοιάζει σε σαμάνο.
Αυτά μας τα πήραν στη Μεγάλη Εκκαθάριση.
Χαίρομαι που επιστρέφουν στη Φυλή.
Όταν προέκυψε η οντισιόν, μου είπε ο ατζέντης μου
ΕΜΙΛΙ ΣΟΥΑΛΟΟΥ Η ΟΠΛΟΥΡΓΟΣ
ότι μάλλον είχε σχέση με το Star Wars.
Ήξερα ότι θα υποδυόμουν την ηγέτιδα μιας ομάδας που κρυβόταν,
και πως ήταν ζεν σαν άτομο. Μ' αυτά τα στοιχεία ξεκίνησα.
Θυμάμαι ότι στην οντισιόν
έπρεπε να πω την ατάκα "Αυτός είναι ο τρόπος".
Και φυσικά, δεν είχα ιδέα.
Αυτός είναι ο τρόπος.
Ο Τζον είπε ότι ειδικά για εκείνη
θα αντλούσαν έμπνευση από πολλές ταινίες του Κουροσάβα και τον Τελευταίο Σαμουράι.
Γι' αυτήν τη μεγαλοπρέπεια, τη στατικότητα, την αρχοντιά.
Κι αυτό βοήθησε πάρα πολύ.
Η Έμιλι έκανε καταπληκτική δουλειά
ενσαρκώνοντας αυτόν τον χαρακτήρα,
κάνοντάς τον ανθρώπινο,
πάνω από τη μάσκα και το αρχέτυπο.
Ο λαός μας ξεστράτισε από το Μονοπάτι, και δεν αρκεί να το βαδίζουν λίγοι.
Πρέπει να το βαδίζουμε μαζί.
Υπάρχει μεγάλο υπόβαθρο
και πολλά κινητά αντικείμενα σ' αυτό το έπος που φαίνεται
πως αρχίζουν να αποπληρώνουν την ύπαρξή τους σ' αυτόν τον κύκλο.
Πολλοί από εσάς δεν ξέρετε τον Γκριφ Κάργκα,
κι όσοι τον γνωρίζετε, τον πολεμήσατε για να με σώσετε
από την ενέδρα που μου είχε στήσει πριν από πολλούς κύκλους στον Νεβάρο.
Έχει αλλάξει στάση από τότε.
Ρίσκαρε τη ζωή του για να σώσει εμένα και το ορφανό που φροντίζω.
Το επεισόδιό μου περιστρέφεται γύρω από τον Γκριφ Κάργκα και τον Νεβάρο.
Δεν εγκαταλείπω την πόλη μου.
Πρέπει να φροντίσουμε την ασφάλεια των πολιτών.
Ο Γκριφ Κάργκα σ' αυτήν τη φάση είναι κατ' ουσίαν γραφειοκράτης.
Δεν έχασε το τσαγανό του, όμως.
Όταν προκύπτει ανάγκη, βγαίνει μπροστά κι αναλαμβάνει δράση.
Μην εκλαμβάνεις τη φιλοξενία μου ως αδυναμία.
Έτσι αποκαλείς εσύ την εν ψυχρώ δολοφονία του πρωτοπαλίκαρου μου;
Ενώ ήρθε για αναψυχή στον πλανήτη σου.
Αυτός έριξε πρώτος.
Το συγκεκριμένο επεισόδιο αγγίζει διάφορα κινηματογραφικά είδη.
Οι πειρατές μας με ηγέτη τον Γκόριαν Σαρντ
έχουν σίγουρα αναφορές στους κλασικούς κουρσάρους
μέχρι και στα κοστούμια.
Διασκεδάσαμε πολύ μ' αυτό.
Όταν, όμως, ξεκινάει η δράση, η πολιορκία είναι σε εξέλιξη
κι έρχονται οι Μανταλόριαν να σώσουν τους κατοίκους του Νεβάρο,
μετατρέπεται σε μια στημένη μάχη που μοιάζει λίγο
με τη Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν.
Μεταμορφώνεται σε μια ολοκληρωμένη σεκάνς μάχης.
Έχει εκρήξεις, φορητές κάμερες
κι όλα τα στοιχεία μιας κινηματογραφικής μάχης.
Λατρεύω τους ιστοριοπίνακες.
Δεν θα το ξεπεράσω ποτέ αυτό.
Ναι.
Τρία άτομα στον αέρα ταυτόχρονα.
Με μια πύρινη σφαίρα.
Σου βγάζω το καπέλο. Είναι σαν ψηφιακό εφέ.
Σ' αυτόν τον κύκλο δοκιμάσαμε να κάνουμε αρκετά νέα πράγματα
με τα τζέτπακ και τα όπλα που μας δόθηκαν
σύμφωνα με τους κανόνες Star Wars.
Είχαμε τη δυνατότητα να εφαρμόσουμε πολλές διασκεδαστικές ιδέες.
Σ' αυτόν τον κύκλο έχουμε περισσότερους Μανταλόριαν.
Σε μερικές σκηνές, είχαμε πάνω από 30 κασκαντέρ να δρουν ταυτόχρονα.
Το να πρέπει να τους βλέπεις όλους
για να διασφαλίσεις ότι όλοι ενεργούν με τον ίδιο τρόπο και την ίδια ένταση
είναι πάρα πολύ δύσκολο
λόγω του πλήθους και της κλίμακας αυτού που κάνουμε.
Δέχεσαι υποστηρικτικά πυρά καθώς έρχεται.
Προχωράς ως εδώ και ο Τζο σε προσπερνάει για το μαραφέτι.
Όταν δεν πυροβολεί αυτή, πρόσεχε.
Έρχεσαι από δω στο πλάι και την κυνηγάς έτσι.
Φτάνεις ως εδώ.
Όσο είσαι μπροστά, ηγείσαι της επίθεσης.
Τα όπλα είναι αναπόσπαστο στοιχείο των Μανταλόριαν.
Είναι κάτι που διερευνήσαμε με μεγάλο ενδιαφέρον.
Μία από τις προκλήσεις αυτού του κύκλου ήταν ο αριθμός των όπλων των Μανταλόριαν.
Η ποσότητά τους.
Ακολουθήσαμε την ίδια μέθοδο όπως στον πρώτο κύκλο.
Συνήθως ξεκινάμε με την καλλιτεχνική απεικόνιση.
Δείχνουμε τα σχέδια στον Τζον, τον Ντέιβ, τον Ρικ και τον Νταγκ.
Παίρνουμε την έγκρισή τους κι αρχίζουμε να τα φτιάχνουμε.
Αυτές είναι οι σημειώσεις μας για το νέο μπλάστερ του Μάντο.
Προεκτείναμε την κάννη όπως θέλατε.
Την κάναμε μακρύτερη κατά 3,8 εκατοστά. Αλλάξαμε τη λαβή.
Επαναφέραμε την αρχική μορφή της από την κορυφή ως τη μέση.
Μοιάζει με όπλο της Αυτοκρατορίας. Θα φαίνεται ωραίο στα χέρια του Μάντο.
Το μπλάστερ του είναι εμβληματικό.
Λατρεύω αυτό το όπλο. Το είχαμε σε τρεις κύκλους.
Είναι μεγάλη αλλαγή να του δώσουμε καινούριο μπλάστερ.
Πιστεύω, όμως, ότι ταίριαξε πολύ.
Το Star Wars ήταν πάντα ένα αμάλγαμα τεχνολογίας
με τη σωστή ποσότητα καθαρής χειροποίητης δημιουργίας.
Αυτό είναι που κάνει συναρπαστικό τούτον τον κόσμο.
Ενημερώνομαι εξίσου για τα τελευταία εξαρτήματα με τα οποία πρέπει να δουλέψω,
για τα ντρόιντ που φτιάχνονται
ή για τα κοστούμια, πώς στέκονται και πώς είναι φορεμένα,
όσο και για τη δουλειά στο Volume.
Μπορείτε να βάλετε τις περικεφαλαίες σας;
Το να φτιάξεις 60 νέους Μανταλόριαν
από τρεις διαφορετικές φυλές ήταν απίστευτο.
Είχαμε τις στολές των διασωθέντων,
τις στολές της αρχικής ομάδας που κρυβόταν,
πειραματιστήκαμε με τις στολές της ομάδας της Μπο-Κατάν.
Την τέως Φρουρά Θανάτου, τις τέως Γλαύκες.
Τους λέγαμε Πεζοναύτες.
Εμπνευστήκαμε πολύ από τα κινούμενα σχέδια.
Σχεδίασα αυτήν την περικεφαλαία σε μια πτήση μια μέρα.
-Τι μου λες! -Πάνω σε μια χαρτοπετσέτα.
Ήθελα η Μπο-Κατάν να έχει ένα συγκεκριμένο στιλ.
Βασίστηκα, λοιπόν, στη γλαύκα.
Πήρα το ράμφος
-και τα μάτια της γλαύκας. -Ωραία.
Είχε ενδιαφέρον η διαφορετική καλλιτεχνική προσέγγιση.
Φορούσαν όλοι κατά βάση την ίδια πανοπλία,
αλλά μπορούσες να διακρίνεις τον έναν από τον άλλον.
Βασικά, αυτό που κάναμε
ήταν να δημιουργήσουμε μια γραμμή συναρμολόγησης για την πανοπλία.
Μετά, όμως, επινοήσαμε ιδιαίτερες τεχνοτροπίες ειδικά για τους διασωθέντες,
αντικαθιστώντας κομμάτια της πανοπλίας με...
Τι θα έβρισκε κανείς σ' έναν πλανήτη που βίωσε την Αποκάλυψη;
Ξύλο, δέρματα, γούνες,
οτιδήποτε θα έβαζες πάνω σου για να προστατευτείς,
αλλά επειδή τηρείς το Δόγμα των Μανταλόριαν,
θα έβρισκες έναν τρόπο να τους δώσεις παραδοσιακές μορφές.
-Β2 ντρόιντ μάχης. -Ωραίο.
Κάθε ένας Μανταλόριαν λέει μια ιστορία. Αυτό λέω πάντα στους καλλιτέχνες μου.
Θέλω να ξέρω την ιστορία πίσω από τις επιλογές μας
για κάθε ρωγμή, κάθε ραφή.
Η Μαίρη, η ενδυματολόγος μου, τσαντίζεται
γιατί μ' αρέσει να προετοιμάζομαι όπως πριν τον αγώνα.
Δεν την αφήνω να μου βάζει τα χειρόκτια, τα γάντια.
Τα φοράω μόνος μου,
όπως θα έδενα τα παπούτσια μου πριν έναν αγώνα μπάσκετ.
Είναι μέρος τη διαδικασίας.
Αυτός είναι ο τρόπος.
Τις πρώτες φορές που έβαλα την πανοπλία,
ήθελα οπωσδήποτε να δω πώς είναι πάνω μου
επειδή μου φαινόταν πολύ αλλόκοτη.
Κι έχει πλάκα τώρα
που συναντώ πολλούς φαν του Star Wars,
τους Μando Mercs ή τους Rebel Legion που ντύνονται συνέχεια με τέτοιες στολές,
κι όλοι κουνάνε το κεφάλι λέγοντας "Ναι, τα σπάει".
Στην αρχή, είμαστε όλοι σαν ακατέργαστο μέταλλο.
Σφυρηλατούμαστε μέσα από τις δοκιμασίες και τις δυσκολίες.
Η ερμηνεία μέσω μιας στολής διαφέρει πολύ από την ερμηνεία μέσω προσώπου.
Οφείλεις να έχεις επίγνωση του τι υποδηλώνει το κούνημα του κεφαλιού.
Το κάθε γέρσιμο, και το παραμικρό, φαίνεται πολύ έντονα στην κάμερα.
Έπρεπε, λοιπόν, να είμαστε απίστευτα συγκεκριμένοι σε κάθε μας κίνηση.
Περάσαμε μια υπέροχη περίοδο όπου κάναμε διορθώσεις.
Η Μπο-Κατάν Κριζ θα αναχωρήσει για να φέρει εδώ άλλους εξόριστους Μανταλόριαν,
ώστε να ενωθούμε όλοι μαζί και πάλι.
Είναι η τέταρτη σεζόν που συνεργάζομαι με την οικογένεια του The Mandalorian.
Ως επί το πλείστον, σ' αυτό το επεισόδιο παρουσιάζουμε έναν νέο πλανήτη.
Παρουσιάζουμε μια πλειάδα νέων χαρακτήρων που δεν είχαμε ξαναδεί ως τώρα.
Θα είστε πάντα ευπρόσδεκτοι στον παραδεισένιο θόλο μας.
Διάβασα το σενάριο και είπα
"Θα χρειαστούμε νέο καστ. Τι έχεις κατά νου;"
Κι ο Τζον μού λέει "Ναι, έχουμε ήδη επιλέξει τρία βασικά νέα μέλη,
"τον Τζακ Μπλακ, τη Λίζο και τον Κρίστοφερ Λόιντ".
Λέω "Α, μάλιστα! Εντάξει!"
Μπομπάρντιερ! Ο Τζον Φαβρό ισχυρίζεται ότι έγραψε αυτόν τον ρόλο για μένα.
ΤΖΑΚ ΜΠΛΑΚ ΜΠΟΜΠΑΡΝΤΙΕΡ
Μάλλον έτσι είναι.
Λατρεύω το όνομα "Μπομπάρντιερ".
Με βλέπω σαν έναν ζόρικο τύπο
που τους βάζει όλους κάτω στη μάχη.
Δεν το συζητάμε αυτό.
Στο σενάριο λέει ότι παλιότερα ήμουν...
-Ναι, χωράει. -...υπεύθυνος προμηθειών.
-Ο Μπομπάρντιερ χορεύει; -Έτσι νομίζω.
Τον λένε Μπομπάρντιερ. Το όνομά του είναι "μπόμπα".
Πώς γίνεται να είναι υπεύθυνος προμηθειών;
Έχει και μπλάστερ. Δεν το βλέπετε, απλώς.
Έχει πλάκα γιατί η Λίζο και ο Τζακ
είχαν δημοσιοποιήσει την αγάπη τους για το Star Wars,
για τη σειρά, τους χαρακτήρες.
Θεέ μου!
Απίθανο, ε;
Κάτσε να βάλω τη σκούφια Γκρόγκου.
Είμαι μεγάλη φαν.
Ο ενθουσιασμός τους ήταν μεταδοτικός.
Ποιος δεν θα 'θελε να παρτάρει με τον Μπομπάρντιερ;
Όλοι θέλουν να παρτάρουν με τον Μπομπάρντιερ.
Θα ψάξω στα γρήγορα όλες τις χορευτικές φιγούρες
που έχουν εμφανιστεί ποτέ σε ταινία ή σειρά του Star Wars.
Γιατί έχω την αίσθηση πως πρέπει να ξέρω τις κινήσεις.
Αν θυμάμαι καλά, φορούσες μόνο το μαγιό...
Ναι.
...και τραγουδούσες το θέμα του The Mandalorian.
Ναι. Το έπαιζα Μανταλόριαν και τραγουδούσα το κομμάτι.
Φορούσα την περικεφαλαία του Μπόμπα Φετ και τραγουδούσα το θέμα του Mandalorian.
Πολύ μ' αρέσει το κομμάτι.
Μια μικρή γεύση για την κάμερα των παρασκηνίων!
Υποχρέωσή μου, δουλεύοντας με τον Τζακ και τη Λίζο, ήταν να μη λυγίσω.
Επειδή καμία λήψη δεν είναι σαν την προηγούμενη.
Στόχος μου ήταν να μην μπλεχτώ στα πόδια τους.
Ποιος θα τα βάλει με τον πρωταθλητή;
Έβγαζαν απίστευτη ενέργεια, ενθουσιασμό
και πάθος κάθε στιγμή.
Τα φεγγάρια του Παρακουάτ.
Αυτό είναι κομματάρα.
Μας υπενθύμισε ότι "Θεέ μου, γυρίζουμε σειρά του Star Wars.
"Δεν είναι θεότρελο;"
Λοιπόν, αυτό είναι...
Αν θέλετε να τελειώσουμε στην ώρα μας, πάρτε το μωρό από τα χέρια μου.
Κουαντρομπλάστ! Πρώτη φορά βλέπω τέτοια βολή!
Στον Πλαζίρ, βλέπουμε μια εξιδανικευμένη πόλη του μέλλοντος.
Τις περισσότερες εργασίες τις επιτελούν ρομπότ.
Οι πολίτες ψήφισαν ενάντια στη διακοπή παροχής υπηρεσιών από τα ντρόιντ.
Δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς αυτά.
Σκεφτήκαμε "Δεν θα 'ταν ωραία στον Πλαζίρ
"να έχουμε μια καντίνα σε στιλ μπαρ για ντρόιντ;"
Μπορώ να βοηθήσω;
Εξαρτάται. Εδώ είναι το Resistor;
Ναι.
Το πλατό αυτό είναι από τα αγαπημένα μου,
γιατί κοιτάζοντας τριγύρω,
βλέπεις ντρόιντ απ' όλες τις ταινίες μας,
όλες τις χρονικές περιόδους,
όλα στο ίδιο περιβάλλον.
Είναι σαν συλλογή με τις μεγαλύτερες επιτυχίες των ντρόιντ του Star Wars.
Διασκεδάσαμε απίστευτα.
Αν και η σκηνή ήταν περίπλοκη.
Φαίνεται σαν να σηκώνει το μεσαίο δάχτυλο.
Μπεζ ντρόιντ, κατέβασε το αριστερό σου χέρι, παρακαλώ.
Ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία στην απεικόνιση των ντρόιντ
ήταν το γεγονός πως στην πλειοψηφία τους είναι ειδικά εφέ.
Ήταν παρόντα εκεί και τον χειρισμό τους ήλεγχαν άνθρωποι.
Έχουμε τα περισσότερα ντρόιντ σε μια σκηνή,
-αν δεν κάνω λάθος, σε όλο το Star Wars. -Ναι.
Ακόμα και μέσα στο Σαντκρόλερ.
-Ωραία ήταν. -Είκοσι χειριστές.
-Ναι. Είκοσι... -Διασκορπισμένοι.
Πολλοί χειρίζονταν δύο ντρόιντ ταυτόχρονα.
Καθένας χειριζόταν δύο ντρόιντ, ίσως και τρία.
Ξεκινούσες με αυτά εδώ τα ντρόιντ, και λίγο παραπέρα
είχες άλλα δύο να σε περιμένουν.
-Ναι. Πλάκα είχε. -Ναι.
-Ωραίο φαίνεται. -Μπράβο στην ομάδα Legacy.
Ευχαριστούμε πολύ.
Το επεισόδιο της Μπράις είναι πολύ πιο ανάλαφρο
συγκριτικά με άλλα επεισόδια αυτού του κύκλου.
Όμως, ήταν επίσης επιφορτισμένη
μ' ένα εξαιρετικά βαρύ φορτίο στο τέλος,
εκεί που η Μπο-Κατάν πάει να πάρει πίσω τον λαό της.
Επιχειρεί να τους πείσει να την ακολουθήσουν.
Επέστρεψα για να ανακτήσω τον στόλο μου.
Μόνο που δεν είναι πια δικός σου, έτσι;
Τότε, σε προκαλώ
σε πολεμική μονομαχία.
Είναι μια επική μονομαχία μεταξύ Μπο-Κατάν και Αξ Γουβς τον οποίο υποδύεται ο Σάιμον.
Παραδίνεσαι;
Στον πρώτο κύκλο που εμφανιζόταν,
στο επεισόδιό μου, ο χαρακτήρας του Αξ Γουβς αρχικά ήταν να πεθάνει.
Οφείλω να πω, όμως, ότι ο Σάιμον είναι υπέροχος.
Αποφασίσαμε να τον κρατήσουμε εν μέρει επειδή είναι τόσο καλός.
Δεν είχα ιδέα πως θα επέστρεφα.
Και δεν επιστρέφω απλώς, μα εμφανίζομαι σ' αυτήν την κρίσιμη καμπή.
Είχα πάθει πλάκα.
Δεν θα γίνεις ποτέ ηγέτιδα του λαού μας.
Δεν τολμάς να του πάρεις το Σκοτεινόσπαθο.
Αυτόν πρέπει να προκαλέσεις.
Αρκετό αίμα των Μανταλόριαν χύθηκε από δικά μας χέρια.
Οι Μανταλόριαν πιστεύουν
ότι ο κάτοχος του Σκοτεινόσπαθου κυβερνά τον Μάνταλορ.
Και δεν γίνεται να το δεχτείς ως δώρο. Πρέπει να το κερδίσεις στη μάχη.
Όσοι έχουν δει τον Πόλεμο των Κλώνων και τους Επαναστάτες
ξέρουν ότι η Μπο-Κατάν το δέχτηκε μία φορά.
Και η ίδια πιστεύει ότι το γεγονός αυτό οδήγησε στη Νύχτα των Χιλίων Δακρύων,
κατά την οποία καταστράφηκε ο πλανήτης και ο λαός της.
Η Μπο-Κατάν είναι μπαμπούλας.
Κάποτε διεκδίκησε την εξουσία του Μάνταλορ,
βασιζόμενη στην αιματοχυσία και το σπαθί που πλέον κατέχεις.
Πιστεύω πως ο κόσμος ανέμενε τον Μάντο.
Είχε το σπαθί, θα καταλάμβανε τον θρόνο.
Θα μεταβαλόταν από πλανόδιος κυνηγός επικηρυγμένων στον Άραγκορν ή κάτι τέτοιο.
Είχες την εντύπωση ότι προς τα εκεί πήγαινε το πράγμα,
αλλά παρατηρώντας τις ενδείξεις, στην πραγματικότητα, ελπίζω
να καταλήξεις εκεί που οδηγηθήκαμε.
Επειδή, αν προσέξει κανείς, την πρώτη φορά που χρησιμοποιεί το Σκοτεινόσπαθο,
του πέφτει βαρύ. Ακόμα και η Οπλουργός τού το λέει.
Έτσι. Νιώσ' τη.
Είσαι πολύ αδύναμος για να αντιστέκεσαι στο σπαθί.
Θα χάσεις άμα του πας κόντρα.
Δεν μπορείς να το ελέγξεις με τη δύναμή σου.
Όταν η Μπο-Κατάν το παίρνει στα χέρια της εκεί που ο Ντιν Τζάριν είναι παγιδευμένος,
το κραδαίνει σαν να 'ναι παιχνιδάκι.
Λαχταρούσε πολύ το Σκοτεινόσπαθο,
αλλά χωρίς δεύτερη σκέψη, του το επιστρέφει πριν αυτός ξυπνήσει.
Αφού τον έχει σώσει.
Έτσι, αυτό που πολλοί ανέμεναν να εξελιχθεί σε αναμέτρηση μεταξύ των δύο,
καταλήγει σε μια συνεργασία προς μια διαφορετική κατεύθυνση,
σε μια σύμπραξη.
Εντέλει, όλες οι διάφορες φυλές των Μανταλόριαν συμπράττουν.
Μανταλόριαν.
Ήρθε ο καιρός να ανακτήσουμε την πατρίδα μας.
Χρειάζομαι εθελοντές και από τις δύο φυλές.
Είναι αμοιβαία ανάγκη.
Καταλαβαίνουμε συνέχεια
ότι έχουμε ανάγκη τη βοήθεια των άλλων.
Γι' αυτό όλα αυτά μας κάνουν τόση αίσθηση και ταυτιζόμαστε.
Για τον Μάνταλορ!
Στο Star Wars, έχεις ανάγκη την ελπίδα,
την αίσθηση της περιπέτειας, μα πάνω απ' όλα την ανυψωτική διάθεση.
Αυτό είναι σημάδι ότι άρχεται μια νέα εποχή.
Οι ιστορίες και τα βιώματα του Star Wars πρέπει να έχουν ένα εύρος
από το χαριτωμένο και διασκεδαστικό ως το βαρύ και σκοτεινό.
Ήξερες στις παλιές ταινίες πως όταν εμφανιζόταν ο Νταρθ Βέιντερ,
τα πράγματα θα σοβάρευαν.
Ή ότι θα γίνονταν αστεία όταν έβλεπες τους Τζάγουα και τους Ίγουοκ.
Ήταν λίγο πιο ανάλαφρα.
Αλλά ήξερες επίσης ότι αυτά τα ανάλαφρα πράγματα
που φαίνονταν διασκεδαστικά και απλά είχαν αντίκρισμα.
Είχαν κάποιο νόημα.
Ακόμα και τα μικρότερα πλάσματα, και οι πιο ασήμαντοι,
μπορούν να εξεγερθούν και να κάνουν σπουδαία πράγματα.
Άμα θέλατε να δείτε τον μικρό Γιόντα να κυκλοφορεί
μέσα σ' ένα μεταλλικό εξωσκελετό όπως η Ρίπλεϊ στο Aliens,
το 'χουμε.
Ναι.
Μου φάνηκε διασκεδαστική ιδέα.
Προσπαθώ να παραμείνω το παιδί που ήμουν την εποχή των Star Wars.
Σκέφτομαι "Πολύ θα μ' άρεσε αυτό".
Δώσ' του, Γκρόγκου.
ΕΠΙΒΑΙΝΕΙ ΜΩΡΟ
Εγώ κουμάνταρα το IG.
Εγώ είχα δεμένο το IG στους ώμους μου,
κι αυτοί εδώ χειρίζονταν το μωρό που κουβαλούσε.
Ο Ρικ Γκάλινσον έφτιαξε το IG.
Ένα καταπληκτικό έργο τέχνης.
Εκεί που κουρνιάζει ο Γκρόγκου,
υπάρχουν δύο χειριστήρια για να κινείται.
Κουνώντας τα, το ντρόιντ περπατάει,
κι έτσι κινείται και ο Γκρόγκου.
Είναι συνδεδεμένα με μοτέρ. Έχουμε φτιάξει ένα αντίγραφο αυτού του πλαισίου,
του κέντρου ελέγχου, ώστε κουνώντας έτσι τους μοχλούς,
να κάνουν κι αυτοί το ίδιο.
Έτσι, φαίνεται σαν να κουμαντάρει αυτός το ντρόιντ, και όχι το αντίστροφο.
Με το που εμφανίστηκε στο πλατό, ξέραμε πως θα γινόταν κάτι ιδιαίτερο.
Διακυβεύονται πολλά, υπάρχουν θύματα, γίνεται μάχη,
αλλά να που έρχεται ο μικρός Γιόντα,
ο Γκρόγκου, ο οποίος...
Αν μη τι άλλο, η καρδιά του είναι γεμάτη καλοσύνη.
Θέλει να σώζει και να προστατεύει. Αυτός είναι ο σκοπός του.
Προστατεύει τον Μανταλόριαν
που δεν φαίνεται να έχει μεγάλη ανάγκη.
Γκρόγκου, θέλω να δείξεις θάρρος, εντάξει;
Φτάνει πια το τρέξιμο.
Αν δεν ξεπαστρέψουμε τον Μοφ Γκίντεον, δεν θα τελειώσει ποτέ αυτό.
Με όλους τους κακούς,
υπάρχει ένας ένοχος βαθμός συμπάθειας
που τρέφουμε ως θεατές προς αυτούς τους χαρακτήρες.
Ακόμα κι αν μας φαίνονται αποκρουστικές οι πράξεις ή τα κίνητρά τους,
πάντα διαθέτουν ένα χάρισμα.
Από τον Βέιντερ ακόμα, υπήρχε μια έλξη προς αυτούς τους χαρακτήρες,
και πιστεύω ότι αυτό ήταν που προσέδωσε ο Τζιανκάρλο στον ρόλο του Μοφ Γκίντεον.
Χάρη στους πλούσιους φυσικούς πόρους του πλανήτη σας,
δημιούργησα τη νέα γενιά στολών για τους νταρκτρούπερ,
σμιλευμένες με κράμα από μπεσκάρ.
Και η πιο εντυπωσιακή βελτίωση είναι ότι φοράω κι εγώ μια τέτοια.
Ο Τζιανκάρλο είναι αφηγητής.
Σκέφτεται τα πράγματα διεξοδικά.
Τα μελετά, και μετά τα δίνει όλα.
Όταν δουλεύεις μ' έναν τέτοιο ηθοποιό,
ουσιαστικά, έχεις έναν συνεργάτη.
Σε βοηθάει. Σου θέτει τα σωστά ερωτήματα.
Πρόκειται για αληθινή συνεργασία.
Το έκανα μία φορά εδώ γιατί μου φάνηκε ωραίο.
Αλλά μετά το έκανα...
Το έκανα για να ανακτήσω τον πλανήτη Μάνταλορ.
Κι αυτό μ' αρέσει.
-Ναι. -Μ' αυτό θα πάμε.
Η επιτυχία του Μάντο βασίζεται εν μέρει
στο γεγονός ότι μιλάμε για μυθολογία και τη διαδρομή του ήρωα.
Ακόμα και η διαδρομή του Μοφ ως πολέμαρχος,
ως φιλόδοξος φρουρός του γαλαξία,
και η δική του διαδρομή είναι η πορεία ενός ήρωα,
γιατί αναζητά κάτι που δεν κατέχει.
Η πρώτη του ατάκα στον πρώτο κύκλο είναι "Έχεις κάτι που θέλω".
Αυτό είναι πολύ δυνατό.
Υπήρξαν πολλές συνέπειες
από την πτώση της Αυτοκρατορίας.
Κι η φιγούρα του Τζιανκάρλο
μας θυμίζει πώς ήταν παλιά η Αυτοκρατορία.
Ζήτω η Αυτοκρατορία!
Επίσης, όμως, από πολλές απόψεις, λειτουργεί αυτόνομα. Έχει δικές του ιδέες.
Ο Μοφ Γκίντεον φαίνεται να έχει εστιάσει λίγο περισσότερο στα υλικά.
Είχε το Σκοτεινόσπαθο. Αυτό του έδινε παραπάνω δυνάμεις.
Κατασκεύασε τις στολές των νταρκτρούπερ.
Τι είναι αυτό που λείπει από το εγχείρημά του;
Η Δύναμη. Αυτό λείπει.
Θέλει τέτοιες δυνατότητες, που πιστεύω πως θα τον ολοκλήρωναν.
Ήσασταν λαός με ταλέντο, αλλά πλέον ξεφτίσατε.
Όμως, όπως μπορείτε να δείτε, ο Μάνταλορ θα συνεχίσει να ζει μέσω εμού.
Μία από τις προκλήσεις στον Μάνταλορ
ήταν ότι θέλαμε να υπονοήσουμε ότι υπήρχε μια κρυφή βάση
όπου ο Μοφ Γκίντεον διεξήγαγε τα πειράματά του.
Σκεφτήκαμε "Πώς θα 'πρεπε να είναι το περιβάλλον;"
Επειδή ο πλανήτης είχε καταστραφεί,
σκεφτήκαμε πως θα μπορούσαν να υπάρχουν θύλακες με φυσικές σπηλιές
τις οποίες χρησιμοποιούσε η Αυτοκρατορία, και να πειράξουμε την αρχιτεκτονική τους,
να τους προσδώσουμε αυτοκρατορική αισθητική.
Θα είχαμε καταδιωκτικά TIE σε λευκή απόχρωση,
αλλά μετά είπαμε "Αντί να τα έχουμε
"αραγμένα μέσα σ' αυτά τα υπόστεγα,
"γιατί να μην κρέμονται από το ταβάνι σαν νυχτερίδες;"
Όλες αυτές τις λεπτές συναισθηματικές πινελιές
τις προσθέσαμε για να επιτείνουμε την αίσθηση
ότι πρόκειται για μια υπόγεια βάση της Αυτοκρατορίας
μέσα σ' ένα νέο πλαίσιο.
Κι όλο αυτό το περιβάλλον αποτελεί το επίκεντρο
αυτής της τεράστιας μάχης στο τέλος.
Φτάσαμε στην τελική μάχη μεταξύ του Μοφ και της Μπο,
που μετατρέπεται σε μάχη μεταξύ του Μάντο, του παιδιού, της Μπο και του Μοφ Γκίντεον.
Όλα οδηγούσαν σ' αυτήν την κορύφωση.
Θα κάνουμε σπουδαία δουλειά όλη αυτήν την εβδομάδα.
Και θα το απολαύσουμε.
Εμπρός, λοιπόν. Ν' αρχίσει η πρόβα.
Και πάμε.
Το επεισόδιο του Ρικ, το όγδοο επεισόδιο, περιείχε πολλές σκηνές δράσης.
Ήταν δύσκολο, αλλά μου αρέσουν οι προκλήσεις.
Μου φάνηκε πολύ ωραίο.
Ο Λατίφ είναι από τους καλύτερους κασκαντέρ με τους οποίους έχω συνεργαστεί.
Είναι καταπληκτικός.
Σ' αυτόν τον κύκλο, είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε μερικά ακροβατικά
και μερικές μάχες μαζί, κι απόλαυσα το κάθε λεπτό.
Δυσκολευόμουν να πείσω την Κέιτι να μην κάνει κάτι.
Θέλει να κάνει τα πάντα, κι αυτό μ' αρέσει.
Μου λένε σε κάποια φάση
"Λοιπόν, γλιστράς στο πάτωμα, βγάζεις την ασπίδα σου
"και προστατεύεις τον Μάντο,
"αλλά σηκώνεσαι αμέσως και ξαναρχίζεις να πυροβολείς.
"Θα πέφτουν και σπίθες.
"Μην το κάνεις, όμως, Κέιτι. Θα βάλουμε την Τζοάνα".
Τους ρωτάω "Απλώς γλιστράω γονατιστή, σωστά;
"Τρέχω, γλιστράω γονατιστή, βγάζω την ασπίδα, τα όπλα, και συνεχίζω, έτσι;"
Μου λένε "Ναι". Τους λέω, λοιπόν, "Ωραία".
Και το έκανα.
Άκουγες τον Τζέι Τζέι, τον συντονιστή επικίνδυνων σκηνών, να τσιρίζει στο τέλος.
Μου φώναζε σαν να ήμουν το παιδί του
κι έκανα μια σκανταλιά,
για την οποία ήταν και περήφανος, όμως.
Κάνει ένα "Κέιτι!
"Ήταν υπέροχο".
Είχε πολλή πλάκα. Ένιωσα πολύ περήφανη.
Παράδωσε το Σκοτεινόσπαθο και θα πεθάνεις σαν πολεμίστρια.
Θεωρούσα δεδομένο ότι κάποια μέρα
η ζωή του Μοφ Γκίντεον θα τερματιζόταν.
Δεν είχα κανένα πρόβλημα μ' αυτό.
Το θέμα ήταν το πότε και το πώς,
και τι αντίκτυπο θα είχε στο κοινό αυτό που θα του συνέβαινε.
Λατρεύω τα Star Wars, γιατί δεν είναι ποτέ σαφές
τι συμβαίνει.
Ακόμα και με τον Λουκ Σκαϊγουόκερ, έπεσε απλώς στον γκρεμό.
Δεν βλέπεις κάποιον να πεθαίνει με βάναυσο τρόπο,
κι υπάρχει πάντα η πιθανότητα να αναστηθεί από τις στάχτες του.
Όσον αφορά τον Μανταλόριαν, ξεκινά ως ένας μοναχικός τύπος.
Περιγράφεται ως ένας μοναχικός πιστολέρο.
Η εξέλιξη του σ' έναν χαρακτήρα που δεν αποδέχεται απλώς την οικογένεια
και τον Γκρόγκου ως ντε φάκτο γιο του,
αλλά υποδέχεται και άλλους στην οικογένεια
και μεσολαβεί μεταξύ διάφορων ομάδων
με στόχο να ενωθούν, είναι μεγάλη αλλαγή γι' αυτόν.
Είναι μεν Μανταλόριαν, μα δεν κατάγεται από κει.
Κατέληξε να γίνει ένας λόγω του τρόπου ζωής του,
των αξιών του κι αυτών που γνώρισε.
Αυτών που τον έσωσαν.
Ο Γκρόγκου ανήκει σ' αυτήν την οικογένεια όχι επειδή είναι ο βιολογικός του πατέρας,
αλλά επειδή εκπληρώνουν αυτούς τους ρόλους ο ένας στη ζωή του άλλου.
Πλέον είσαι ο Ντιν Γκρόγκου, ασκούμενος Μανταλόριαν.
Το θέμα στα Star Wars είναι συχνά η οικογένεια.
Διάφοροι τύποι οικογένειας.
Όχι μόνο του στιλ μαμά, μπαμπάς και στενοί συγγενείς,
αλλά οικογένειες που δημιουργούνται εξ ανάγκης.
Φίλοι που έρχονται κοντά,
άτομα που έχουν κοινούς δεσμούς
και γίνονται σαν οικογένεια.
Υπάρχουν πια διάφορες ερμηνείες περί οικογένειας,
κι αυτό είναι κάτι με το οποίο οι θεατές ταυτίζονται
στο δικό μας σύμπαν.
Το θέμα είναι τι εκτιμάς,
τι είσαι διατεθειμένος να θυσιάσεις, τι είναι αυτό που αγαπάς.
Και ο ρόλος που εκπληρώνει ο ένας στη ζωή του άλλου.
Μ' αρέσει που καταλήξαμε εδώ.
Δεν ξέρω αν ήταν εξαρχής ο στόχος μας,
μα στα σενάρια δεν έχει σημασία η αφετηρία όσο αυτά που ανακαλύπτεις στην πορεία.
Κλείνοντας τον κύκλο κατ' αυτόν τον τρόπο,
τηρούμε ένα από τα κλισέ των γουέστερν, όπου ο πιστολέρο συνεχίζει την πορεία του
και τα πράγματα αλλάζουν, η παρουσία του ώθησε τα πράγματα στην επόμενη φάση.
Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι ο πιστολέρο ανήκει εκεί.
Ξεκουράζεται για λίγο,
αλλά ξέρει ότι τον περιμένουν νέες περιπέτειες.
Δίνει την αίσθηση πως είναι το τέλος μιας περιπέτειας,
μα αυτό είναι πάντα το ξεκίνημα μιας άλλης.
ΤΑ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ 3ου ΚΥΚΛΟΥ
Υποτιτλισμός: Φίλιππος Ηρακλειώτης