WITAJCIE PONOWNIE.
DOBRZE WAS WIDZIEĆ.
CIESZĘ SIĘ, ŻE RODZINA W KOMPLECIE
ROZPOCZYNA TRZECI SEZON.
Sytuacja w galaktyce Gwiezdnych wojen jest wyjątkowa.
Stanowimy element całości,
SCENARZYSTA / PRODUCENT WYKONAWCZY
ale tworzymy też swoją odrębną historię.
W pierwszym sezonie The Mandalorian skupiliśmy się
PRODUCENT WYKONAWCZY / REŻYSER
na prostych historiach
opisujących przygody łowcy nagród.
Możesz lecieć w kabinie
albo w chłodni.
Wydarzenia drugiego sezonu miały już pewną ciągłość,
dlatego Jon i Dave mogli nadać nowy kierunek
trzeciej odsłonie serialu.
W drugim sezonie
wprowadziliśmy wiele znanych postaci.
Każda miała swoją trajektorię.
Mroczny Miecz. Teraz należy do ciebie.
Nie może go przyjąć.
Musi go zdobyć w walce.
Patrząc na interakcje bohaterów
i to, co się działo
w galaktyce po zakończeniu wojny,
pewne rzeczy rozwinęły się w bardzo naturalny sposób.
Moją pracę nad Mandalorianami
trzeba było połączyć z tym, co zrobił
i wyobraził sobie Jon.
Musieliśmy znaleźć złoty środek.
Po drodze spotkaliśmy innych fantastycznych autorów,
takich jak Rick Famuyiwa,
takich jak Noah Kloor,
którzy do nas dołączyli i dodali serialowi głębi.
Kathy Kennedy, odkąd Dave i ja zaczęliśmy współpracę
przy pierwszym sezonie The Mandalorian,
wyszukała wielu świetnych fachowców, z którymi współpracujemy.
Teraz spotkanie serialowych bohaterów nie było już wizją kilku osób,
a efektem pracy całej naszej grupy.
Nasza galaktyka stała się większa
i pełniejsza niż wcześniej.
Opowiadamy dobrą historię,
REŻYSERKA
ale też rozwijamy kinematografię.
Ekscytuje nas to,
a Jon w każdym sezonie podnosi poprzeczkę.
Czystą przyjemnością było przyjść do pracy
i zadać sobie pytanie,
które jest już moją mantrą: „Czego się dziś nauczę?”
Od Ricka, Jona, Dave'a, Bryce i wszystkich,
którzy danego dnia pracują na planie,
można się uczyć, a ja kradnę wszystko.
Było tak dobrze, że chcę powtórzyć.
Pierwszy sezon powstał,
ponieważ naprawdę utalentowani reżyserzy
postanowili dołączyć do produkcji i podzielić się pomysłami,
cały czas mając na uwadze ogólną wizję świata,
którą na początku roztoczyli przed nimi Jon i Dave.
Każdy kolejny sezon
oznaczał nowe głosy w dyskusji.
MAMY KILKU NOWYCH REŻYSERÓW.
UDAŁ NAM SIĘ DRAFT.
WYŁOWILIŚMY WSPANIAŁY NARYBEK.
REŻYSER
Reżyserowałem Spider-Man: Uniwersum
i kilka innych rzeczy.
Uznali, że ktoś, kto pracował w animacji
i ma spore doświadczenie
w prewizualizacji i związanym z nią
rozrysowywaniem kadrów,
dobrze wpasuje się w proces.
Musisz omieść wzrokiem pomieszczenie.
- A potem do przodu? - Tak.
Będziemy cię widzieli z profilu.
Jestem fanem Gwiezdnych wojen właściwie od pierwszego filmu.
Nie wierzyłem, że mogę dołączyć do zespołu.
W 2019 roku pracowałem nad filmem Minari.
Montażysta powiedział,
że muszę obejrzeć serial o nazwie The Mandalorian.
Zrobiłem to i się wciągnąłem.
Powiedziałem agentom,
że gdybym mógł porozmawiać z Jonem Favreau,
przywitałbym się i poprosił o pracę.
Udało się nam skontaktować.
Powiedział, że podobał mu się mój film.
Odbyliśmy miłą rozmowę.
Powiedziałem wprost, że jeśli to możliwe, chciałbym współpracować.
On na to: „Dobrze. Bierzemy cię”.
Nie mogłem uwierzyć. Byłem bardzo podekscytowany.
Obrót i zbliżasz się do planety.
- Dobrze. - Pokażmy to.
Świetnie.
Kiedy zaproponowano mi udział, nie wahałam się.
Słyszałam o tej produkcji.
To była szansa, żeby spróbować czegoś nowego.
Możemy zrobić tak, żeby to wyglądało na ujęcie z Grogu?
Spoko.
Nadleci i przemknie przez kadr.
Na moją pracę mają wpływ poprzednie doświadczenia w branży.
Myślę sercem,
czuję sercem, kręcę sercem.
Naszą walutą są empatia i emocje.
Wykorzystujemy ją fizycznie
i technicznie przez obiektyw
lub pracując z aktorem i sprawiając, że coś poczuje.
Imperium postanowiło nas ukarać.
Wymazać naszą historię.
To doświadczenie otworzyło mi oczy.
Przez wiele lat uważałam,
że gdy coś jest dramatem,
to musi się trzymać konwencji dramatu.
A dzięki serialowi The Mandalorian uświadomiłam sobie,
jak wiele może wchłonąć ten świat,
nie tracąc nic ze swojej konwencji.
Wciąż można się z nim utożsamiać, także emocjonalnie.
Ten serial jest z założenia wyzwaniem,
jeśli chodzi o relacje bohaterów.
Główna postać cały czas ma na głowie hełm.
Dlatego tak bardzo skupiliśmy się
na oddaniu intymności, wrażliwości i swego rodzaju maski,
jaką nakładamy na te sfery.
Twarzą postaci jest maska.
To kojarzy mi się z oryginalną trylogią.
Przychodzi mi na myśl Darth Vader.
Przypominam sobie droidy, C-3PO i R2-D2.
Zachowuj się, R2, bo wpędzisz nas w kłopoty.
Bardzo chciałem podjąć wyzwanie.
Dave i ja rozmawialiśmy o tym.
Jak pokazać głównego bohatera,
którego twarz jest zakryta?
Wprowadzając balans w postaci Grogu,
dodajemy równorzędny wątek,
ludzkie, wrażliwe, pełne empatii i emocji dziecko.
Stawiamy je obok postaci, która przeżyła i zrobiła naprawdę wiele.
Możemy sobie tylko wyobrażać, z jakimi wyzwaniami mierzył się ten facet.
Połączenie tych postaci naprawdę zagrało.
Wiedzieliśmy, że ich rozstanie jest nieuniknione,
a w tym sezonie mieli się połączyć.
Mandalorianin musi znać się na mapach i dobrze nawigować.
Po to, żeby nigdy się nie zgubić.
Na początku trzeciego sezonu
Mando mierzy się z konsekwencjami swojej decyzji
z sezonu drugiego, w którym zdjął hełm,
żeby pomóc Dziecku.
No, kolego.
Czas ruszać.
Nie musisz się bać.
Miało to swoje konsekwencje.
A zatem zdjąłeś swój hełm.
Co gorsza, zrobiłeś to z własnej, nieprzymuszonej woli.
Nie jesteś już Mandalorianinem.
Eksploracja tego wątku otwiera przed nami
wiele różnych poglądów na kwestię tego, co znaczy być Mandalorianinem
i co znaczy być tym jedynym.
Twoja sekta porzuciła Mandalore na długo przed Wielką Czystką.
Gdzie wtedy byłeś?
Pod wieloma względami Bo również jest tą jedyną.
W tym sezonie sporo się mówi o jej historii i podróży,
o tym, jak chciała wrócić
i zjednoczyć swój lud,
co nie udało się, ponieważ straciła Mroczny Miecz.
Chcę się włączyć do walki.
Żadna walka się już nie toczy.
A twoje plany, żeby odbić Mandalore?
Gdy wróciłam bez Mrocznego Miecza, moi sojusznicy mnie opuścili.
Widzieliśmy przygody, które ją ukształtowały.
Pochodzi ze szlachty, należała do Straży Śmierci.
Jest postacią wielowymiarową,
i to taką, którą można rozwijać.
Nie wszyscy Mandalorianie są łowcami nagród.
Niektórzy mają ważniejsze sprawy.
Wierzy w Mroczny Miecz,
ale sama broń to za mało. Żeby być przywódcą,
nie wystarczy miecz.
Musi chcieć przewodzić i musi w siebie uwierzyć.
Jej podróż jeszcze się nie skończyła.
Ta postać może przejść wiele zmian.
Oferuje nam mnóstwo możliwości kreowania przygód.
Bez tego miecza jest zwykłą pretendentką, jakich wiele.
W tym sezonie Katee może w pełni zaprezentować
rozwój i możliwości swojej postaci,
wykorzystać swój niesamowity talent, a także całą wiedzę
i doświadczenie, które zdobyła,
grając tę postać od ponad dekady.
Osiągnęłaś to, co innym się nie udało.
Uczyłam się od najlepszych, w tym od ciebie.
Chciałabym być dobra w czymś innym poza wojną.
Kiedy Dave zaproponował mi rolę Bo-Katan w Wojnach klonów,
chodziło jedynie o to, by wziąć postać, którą stworzył,
i wokalnie przełożyć jego wizję na ekran.
Idź. Poradzę tu sobie.
Gdy pojawił się pomysł zagrania jej w filmie aktorskim,
musiałam to poważnie przemyśleć.
Nie miałam najmniejszego pojęcia,
jak ta postać wygląda poza animacją.
Musiałem się jej nauczyć od nowa
i przełożyć to na ruch.
Odkryć, jak układa usta, jak mówi, jak stoi...
Zaczynałam od nowa.
To było trudniejsze, niż myślałam.
Należałam do rodziny królewskiej.
Przyjęłam kodeks i obsypano mnie podarkami.
Ale to wszystko było tylko teatrem dla poddanych.
Chcieli patrzeć, jak ich księżniczka klepie formułki,
a jej ojciec patrzy na nią z dumą.
Teatrzyk dla pokrzepienia serc.
Nie wiedzieliśmy, jak skończy się trzeci sezon,
ale musieliśmy w końcu przenieść się na Mandalore.
Tak prowadziła nas akcja
i wiedzieliśmy, że będziemy musieli
zacząć sobie radzić z tym, co zaszło i co zamierzyliśmy.
Wiedzieliśmy również,
że ze względu na znajomość kodeksu Mandalorian
i zasad obowiązujących po zdjęciu hełmu,
gdy różne grupy zebrały się razem,
a on odsłonił twarz,
nie możemy po prostu zresetować akcji i zacząć od nowa.
Decyzja została podjęta.
Żeby zachować wiarygodność,
nasz bohater musiał w jakiś sposób odkupić swój postępek,
skoro miał zostać ponownie zaakceptowany przez drogą dla siebie kulturę.
Kodeks dopuszcza odkupienie winy.
Niestety odkupienie nie jest możliwe, odkąd unicestwiono naszą ojczyznę.
A jeśli kopalnie Mandalore nadal istnieją?
Mandalore była ciekawym wyzwaniem,
bo nie pokazano jej w filmie aktorskim.
Dave Filoni tworzył ją dla serialu animowanego,
a my musieliśmy dostosować planetę do naszych potrzeb.
George Lucas uznał, że to będzie zniszczona planeta.
Jej powierzchnia to właściwie pustynia.
Mieszkańcy Mandalore żyją w kopułach,
wewnątrz których rozwinęła się bogata kultura.
Musieliśmy dobrze wyważyć proporcje
między zniszczeniami a konstrukcjami,
które zamierzamy pokazać.
Przy próbie jądrowej na poligonie Trinity temperatura była tak wysoka,
że piasek stopił się w materiał podobny do szkła.
Jon zaproponował, że powierzchnia Mandalore
przetrwała kilka takich wybuchów
i stopiła się w błyszczący zielonkawy materiał
o barwie przypominającej trynityt.
By oddać to jak najdokładniej,
kupiliśmy nawet radioaktywny trynityt,
który wymagał obsługi w rękawicach.
W końcu postawiliśmy na specjalną żywicę,
która zgadzała się z grafiką koncepcyjną i była dość wytrzymała,
żeby dotrwać do zakończenia prac.
MODELARZ
Jon i Dave uwielbiają tradycyjny sposób robienia filmów.
Wykorzystują modele.
Andrew zadzwonił i powiedział, że muszę wyrzeźbić jaskinie,
żeby Phil Tippett z zespołem
mógł się włączyć i zaprojektować ich wnętrza
i różne smaczki.
Zaproponowałem formę,
a Phil popracował nad jej urodą.
Gwiezdne wojny, jakie zapamiętaliśmy z dzieciństwa,
to w dużej mierze styl Phila.
Tak było w przypadku szachów holograficznych i generowanych postaci
czy w przypadku rancorów.
Phil Tippett był współpracownikiem George'a Lucasa.
Uznaliśmy, że dobrze byłoby współpracować z nim
przy tworzeniu Mandalore.
Chcieliśmy uzyskać połączenie techniki z koszmarem,
żeby kopalnie Mandalore
wyglądały inaczej niż wszystko inne.
Uznaliśmy, że styl Phila Tippetta
pomoże nam osiągnąć zamierzony rezultat.
Wykorzystujemy jego modele i fotogrametrię,
żeby projektować efekty wizualne.
To ważny odcinek dla fanów, którzy mogą zobaczyć Mandalore
i ruiny zniszczonego miasta.
Rozejrzyj się.
Nie ma co zbierać.
Po naszej cywilizacji pozostały zgliszcza.
Ludzie wytyczają tropy i nimi podążają,
zagłębiając się w znany świat.
Jak zadbać o to, by całość wyglądała świeżo?
Zmienić odcień zieleni?
Co czuje Bo, gdy widzi rodzimą planetę,
która na jej oczach została zniszczona?
Co czuje Mandalorianin, który w pewnym sensie ją czcił,
ale nigdy na niej nie był?
Jak wygląda Mandalore z ich perspektywy?
„Te kopalnie sięgają czasów Mandalora Pierwszego.
Zgodnie z dawnymi wierzeniami były siedzibą Mitozaura.
Do czasu, aż Mandalor Wielki ujarzmił mityczną bestię.
Legenda ta przetrwała w naszej kulturze,
a emblemat czaszki stał się symbolem Mandalore”.
Mitozaur wywodzi się z grafiki
umieszczonej na kostiumie Boby Fetta.
Musiała się komuś wydać odpowiednia.
Była to czaszka jakiegoś stwora z kłami.
Po kilkudziesięciu latach stwór rozwinął się w konkretny gatunek.
Mówi się, że Mitozaura dosiadał Mandalor
i było to stworzenie, które ewoluowało na planecie.
Pojawia się w rozmowach o starożytnej historii Mandalorian,
ale to wszystko wzięło się z tego szkicu.
Wspomnieliśmy o tym w pierwszym sezonie podczas nauki jazdy na blurrgu.
Masz jakiś śmigacz albo grawicykl do wynajęcia?
Jesteś Mandalorianinem!
Twoi przodkowie jeździli na wielkich mitozaurach.
Nie mów, że nie dasz rady z tym źrebakiem.
Podobała mi się ta scena rodem z westernu.
Jazda konna, okiełznanie mustanga...
To była zabawa,
ale gdy dotarliśmy do Mandalore,
zaczęliśmy kombinować, co jeszcze możemy z tego wyciągnąć.
Jak wpleść te wszystkie historie, które już opowiedziano,
a które nie są kanonem,
lecz wytworem wielu płodnych umysłów,
które przez lata współtworzyły świat Gwiezdnych wojen?
Pradawne pieśni wieszczyły nadejście Mitozaura,
który da początek nowej erze w dziejach Mandalore.
Niestety Mitozaur to tylko legenda.
Jeśli na samym początku zaplanujesz coś,
co sprawdzi się na końcu,
czujesz wielką satysfakcję.
Wiesz, że twoje planowanie się opłaciło.
W telewizji można tak planować na wiele lat.
To niezwykle satysfakcjonujące.
Ukazanie się mitozaura jest dla niej próbą wiary.
Widzi coś, co nie powinno być możliwe.
I musi uwierzyć.
Gdyby stwór wyszedł z wody i się pokazał,
byłoby to zbyt oczywiste.
To musi być coś przeznaczonego wyłącznie dla niej,
żeby została zmuszona do wyboru.
Czy uwierzyć oczom?
Czy naprawdę to widziałam? Jak to możliwe?
Było tam coś żywego?
Żywego? Na przykład?
Nieważne.
Jesteśmy gatunkiem społecznym. Porozumiewamy się ze sobą,
a nasze otoczenie ma na nas wpływ,
zwłaszcza ludzie, z którymi stawiamy czoło wyzwaniom.
Choć dla niej wydaje się to naiwne,
tłumaczy mu,
co naprawdę dzieje się na Mandalore,
lecz jego perspektywa może też zmienić jej postrzeganie rzeczywistości.
Dlaczego wszystkie te niemożliwe rzeczy są możliwe?
Dlaczego Din Djarin wierzy w te wszystkie bzdety,
w które miały wierzyć tylko dzieci Mandalorian?
Ona to widzi. On wierzy, a jego wiara
zaczyna zmieniać otaczający go świat.
I to na lepsze.
Wtedy i ona się zmienia, bo myśli, że to jest sposób.
Gdy wchodzisz na drogę Mandalorianina,
zaczynasz widzieć wiele rzeczy.
Był prawdziwy.
Tak każe obyczaj.
Musieliśmy przygotować siedem różnych typów lokalizacji.
Dwa widzieliśmy wcześniej.
Dla mnie najciekawszy był powrót na Coruscant.
Bilion stałych mieszkańców.
Niesamowite.
Jeden wielki współpracujący organizm.
Czuję się lekko nieistotny.
Po przeniesieniu akcji na Coruscant
zaczynamy odcinek w operze.
Tej samej, którą widzimy w Zemście Sithów.
Podejrzałem,
jak ta przestrzeń została ukazana w filmie
i jaki język wizualny zastosowano.
Spróbowałem to w pewnym stopniu odtworzyć.
W Zemście Sithów Anakin wchodzi,
a raczej wbiega po schodach.
U nas Pershing po nich schodzi.
Spróbowaliśmy umieścić kamerę w tym samym miejscu.
Puściliśmy do widzów oczko:
„Wracamy w miejsca, które mogliście zobaczyć w przeszłości”.
To wielki zaszczyt.
Przede wszystkim to zaszczyt dla nas.
A jak się żyje w mieście? Wygodnie?
Taki. W porównaniu z Zewnętrznymi Rubieżami to istny raj.
Coruscant jest jedną z planet
o bardzo bogatej historii.
Gdy w 1995 projektowałem ją z George'em Lucasem,
stworzyliśmy prawie całą planetę.
W prequelach pokazana została jej drobna część.
Mieliśmy gotowe liczne warstwy tego projektu,
które nie zostały wykorzystane.
Jednym z moich ulubionych pomysłów
są śmigacze na Coruscant,
taksówki powietrzne.
Część widzieliśmy w prequelach.
Uznałem, że warto zachować ciągłość projektu
i wrócić do tego pomysłu.
Tak zrobiliśmy.
Wykorzystaliśmy te same kolory.
I tak na potrzeby serialu powstała nasza wersja śmigaczy.
O proszę, dotarliśmy. Izba Abolicyjna.
Proszę uważać przy wysiadaniu.
Gdy zacząłem pracę, Jon i Dave powiedzieli mi,
że powinienem określić formułę,
w której nakręcę odcinek.
Czytając scenariusz, od razu pomyślałem o Hitchcocku.
Na pewno jesteśmy sami?
Tak.
Wszystkie statki uziemione.
Po co ich pilnować?
Scena, którą kręciliśmy w pociągu,
miała być sfilmowana w stylu Hitchcocka.
Stąd charakterystyczne ujęcia
i rodzaje suspensu, których zwykle używa.
W tym serialu sporo postaci nosi hełmy.
Omid i Katy udźwignęli ten odcinek
dzięki swojej grze, mimice,
subtelnym reakcjom na drobiazgi.
Byli fenomenalni.
Weź się w garść, doktorze.
Łatwo ci mówić.
Przyzwyczaisz się.
Nie robimy typowej telewizji.
Wiem, bo robiłem ją przez całą karierę.
To coś zupełnie innego, większego,
szerszego, o wiele bardziej zaangażowanego.
Nie przepadałem za Gwiezdnymi wojnami,
ale ten materiał był świetny.
Minęły cztery lata, a my dalej hulamy.
To wasz ulubiony reżyser.
Tak!
Brawo, Carl!
Wam nie wolno, dlatego ja to mówię.
Witajcie w odcinku 304.
Carl miał w tym sezonie istotne zadanie.
Przez cały odcinek sporo się działo.
Wielkie ptaki porywały dzieci,
do tego mnóstwo Mandalorian i rozbudowane sceny walki,
a nawet wspinaczka.
W jego odcinku było dosłownie wszystko.
Fascynujące jest to,
że w każdym odcinku nawiązujemy do kultury Mandalorian.
I każdy odcinek, który miałem szczęście reżyserować,
zaczynaliśmy piękną walką treningową.
Mieliśmy więc wprowadzenie w kulturę
i umiejętności, które są niezbędne jej członkom.
Dziecko odgrywa w tym ważną rolę.
Gotowi?
Zaczynać!
Trzy punkty. Zwycięzca.
Miarą historii jest nasza kreatywność.
Staramy się dać widzom coś, czego nie widzieli.
Jak w pierwszym sezonie,
gdy Jon uparł się na Baby Yodę.
A ja: „Co? Dlaczego? Po co?
To nie jest dobry pomysł”.
Ale zapominasz o obawach i mówisz:
„Zastanówmy się nad tym”.
Powiedziałem:
„Jeśli naprawdę chcesz, jestem z tobą,
bo Yoda to jedna z ulubionych postaci George'a
i nie możemy tego zepsuć”.
Znałem Jona jako filmowca
i wiedziałem, że ma serce
i potrafi opowiadać historie ważne dla ludzi.
I że to dziecko może się okazać wyjątkowe.
Nie nastawialiśmy się na lalkę,
tylko na efekty.
Jon kończył pracę nad Królem Lwem i Księgą dżungli,
gdzie efekty wizualne były niezrównane,
a Werner Herzog mówi nam: „Nie. Uwierzcie w lalkę”.
Świat uwierzył.
Pokaż mi niemowlaka.
Dopiero co zasnął.
Będziemy bardzo cicho.
Lalka Grogu z roku na rok jest lepsza.
Chłopcy z Legacy wciąż przy niej majstrują i wyszukują sposoby,
żeby była jak najbardziej praktyczna.
Doceń wagę jego interpretacji tej chwili.
Dobrze.
On jest kamieniem probierczym.
Najlepiej traktować lalkę jak aktora.
Mówią jej, co ma robić, a my słuchamy
i reagujemy na polecenia reżysera.
TROCHĘ DŁUŻEJ POGRAMY Z MOCĄ,
A POTEM NIECH PODNIESIE RĘKĘ.
Poznajemy naszą postać
i patrzymy, jak się rozwija.
Ma osobowość, którą rozumiemy.
Nie, Grogu.
I cięcie.
Podoba mi się, jak Jon wprowadza Grogu w te historie,
a czasem nawet opowiada je z jego punktu widzenia.
To jest po prostu piękne. Po prostu.
To jest Kuźnia.
Kuźnia odsłania nasze słabości.
Musieliśmy dokończyć historię.
Pokazaliśmy, co spotkało Grogu,
jak uciekł ze Świątyni Jedi.
Pokazaliśmy fragmenty jego wspomnień,
ostatnio w Księdze Boby Fetta.
Chcieliśmy kontynuować opowieść małymi rozdziałami.
Musieliśmy ustalić, jaki będzie następny
i co mogło się stać.
Dostarczcie go Kelleranowi.
Grogu musiał mieć obrońcę, najlepiej Jedi, który go ocalił,
i to przed Mando.
Należało jeszcze ustalić, kto nim będzie.
To kluczowa decyzja.
Zawsze się cieszę, gdy pada na kogoś
z rodziny Lucasfilm,
kto reprezentuje Gwiezdne wojny,
jest rozpoznawany przez fanów, niesie nasz sztandar.
Ahmed Best był ważnym elementem Gwiezdnych wojen.
Nie martw się. Będzie dobrze.
Wchodzę i widzę, że to dziecko. Co z mieczem?
Opuść, bo już się nie pilnujesz.
Jasne.
Podnosisz dopiero po drugim.
- I działasz. - Jasne.
Dorastał jako część tej historii.
Przez wszystkie jej epoki.
Jon! Widzieliśmy się, gdy miałam 16 lat!
Kręciłam się po planach prequeli.
Trenuje też sztuki walki.
W Gwiezdnych wojnach grał Kellerana Beqa, Jedi.
Uznaliśmy, że to dobra okazja,
żeby wprowadzić go do serialu.
Jeszcze to do mnie nie dotarło.
Nie spodziewałem się, że wrócę.
Zwłaszcza w takim stylu. Szaleństwo.
Spokojnie. Spotkamy się z moimi przyjaciółmi.
Trzymaj się, bo lądowanie będzie twarde.
Kiedy w pierwszym odcinku
tworzyłem postać Zbrojmistrzyni,
staraliśmy się ustalić, czym była ta mandaloriańska tradycja.
Zdecydowaliśmy,
że Zbrojmistrzyni będzie czymś w rodzaju szamanki.
Zrabowano go w czasie Wielkiej Czystki.
Dobrze, że wrócił do Klanu.
Idąc na przesłuchanie, usłyszałam,
ZBROJMISTRZYNI
że to chyba coś z Gwiezdnych wojen.
Wiedziałam, że moja postać przewodzi ukrywającym się
i jest jakąś kapłanką zen. Więcej informacji nie miałam.
Pamiętam, że na przesłuchaniu
musiałam powiedzieć: „Tak każe obyczaj”.
Nic jeszcze nie wiedziałam.
Tak każe obyczaj.
Jon powiedział, że specjalnie dla niej
wrócili do filmów Kurosawy i Ostatniego samuraja.
Stąd ten majestat, bezruch, ta królewskość.
Bardzo mi to pomogło.
Emily świetnie się spisała.
Tchnęła w tę postać życie
i uczyniła ją ludzką,
bazując jedynie na masce i pierwowzorze.
Porzuciliśmy dawne zwyczaje i nie wystarczy garstka, która się nawróciła.
Powinni to zrobić wszyscy.
Wiele historii pobocznych
i mnóstwo elementów sagi
zeszło się w tym sezonie.
Wielu z was nie wie, kim jest Greef Karga.
Wiedzą ci, którzy ratowali mnie z pułapki,
jaką zastawił na ulicach wiele cyklów temu.
Od tego czasu bardzo się zmienił.
Ryzykował życie, żeby ocalić mnie i znajdę, którą się opiekowałem.
Akcja mojego odcinka toczy się wokół Greefa Kargi i Nevarro.
Nie opuszczę mojego miasta.
Trzeba stąd natychmiast wyprowadzić ludzi.
Greef Karga był wówczas biurokratą,
ale i gościem, który potrafi sobie radzić
i który w razie konieczności przystąpi do zdecydowanego działania.
Nie pomyl mojej uprzejmości ze słabością.
Takiś uprzejmy, że w biały dzień zabijasz mi kamrata?
Co to wpadł z przyjacielską wizytą?
Pierwszy zaczął strzelać.
Ten odcinek dotyka kilku różnych gatunków.
Piraci dowodzeni przez Goriana Sharda
kojarzą się z klasycznymi bukanierami,
tak się też noszą.
Dobra zabawa trwa,
akcja się rozkręca, oblężenie również,
a wtedy na pomoc mieszkańcom przybywają Mandalorianie
i wywiązuje się zaciekła bijatyka
w stylu Szeregowca Ryana.
Mamy tam pełnoprawną bitwę.
Z wybuchami, ujęciami z ręki,
typowymi elementami sekwencji bitewnych.
Widzisz i kochasz, ale nie damy rady
czegoś takiego zrobić.
Fakt.
Trzy osoby wylatują jednocześnie.
W kuli ognia.
Wyszły ci niezłe efekty wizualne.
W tym sezonie mogliśmy się bawić ekwipunkiem.
Eksperymentowaliśmy z plecakami odrzutowymi, bronią,
zasadami Gwiezdnych wojen.
Mogliśmy zrealizować sporo ciekawych pomysłów.
W tym sezonie jest dużo więcej Mandalorian.
Czasem jednocześnie pracowało ponad 30 kaskaderów.
Musieliśmy wszystkich doglądać
i upewniać się, że grają równo.
Nie było łatwo,
głównie ze względu na rozmach produkcji.
Dostaniesz trochę wsparcia ogniowego.
Podejdziesz, a Joe cię ominie.
Kiedy nie strzela, patrzysz.
Możesz podejść i ruszyć za nią.
I tutaj.
Dopóki jesteś z przodu, prowadzisz.
Broń jest elementem kultury Mandalorian
i odkrywanie różnych jej rodzajów daje sporo frajdy.
Jednym z wyzwań była ilość mandaloriańskiej broni.
Wielka ilość.
Stosujemy metodę z pierwszego sezonu.
Zaczynamy od grafiki.
Pokazujemy ją Jonowi, Dave'owi, Rickowi i Dougowi.
Jeśli ją klepną, bierzemy się do roboty.
To notatki dotyczące nowego blastera Mando.
Rozszerzyliśmy lufę, jak chciałeś.
Jest dłuższy o prawie 4 cm. Zmieniliśmy rękojeść,
bo chcieliśmy wrócić do oryginalnej.
Dalej kojarzy się z Imperium. Fajna giwera.
Blaster Mando jest kultowy.
Uwielbiam go. Służy od trzech sezonów.
Wymiana blastera to nie byle co,
ale wyszło całkiem nieźle.
Gwiezdne wojny zawsze były mieszanką technologii
z tradycyjnym rzemiosłem i rękodziełem.
Chyba dlatego ten świat jest tak ciekawy
i dlatego tak świruję na widok każdego nowego rekwizytu
albo budowanego droida,
albo kostiumu i tego, jak się go nosi.
Tak jest ze wszystkim.
Moglibyście włożyć hełmy?
Stworzenie 60 nowych Mandalorian
z trzech plemion było niesamowitym wyzwaniem.
Najpierw zajęliśmy się ocalałymi,
którzy musieli się ukrywać,
a potem grupą Bo-Katan,
byłymi członkami Straży Śmierci i Nocnymi Sowami.
Dla nas to marines.
Inspirowaliśmy się animacją.
Hełm projektowałem w samolocie.
- Serio? - Na serwetce.
Bo-Katan musi mieć charakterystyczne wycięcie.
Wzorowałem się na płomykówce.
Tu jest dziób,
- a tu oczy. - Super.
Każdego ubieraliśmy osobno.
Wszyscy nosili podobne zbroje,
ale trzeba ich było odróżniać.
Mieliśmy wspólną montażownię
do produkcji zbroi, którym potem dodawaliśmy
różne unikalne elementy, zwłaszcza w przypadku ocalałych.
Zastępowaliśmy fragmenty zbroi takimi,
które można wykonać na zniszczonej planecie.
Z drewna, skóry, futer,
wszystkiego, co może dawać ochronę,
ale ponieważ chodziło o Mandalorian,
nadawaliśmy zbrojom tradycyjne kształty.
- Droid bojowy B2. - Super.
Każdy Mandalorianin ma swoją historię. Zawsze to powtarzam.
Chcę, żeby każde pęknięcie i każdy ścieg
wpisywały się w tę historię.
Moją kostiumografkę, Mary, drażni to,
że opowiadam o przygotowaniach do gry.
Nie pozwalam zakładać sobie rękawic.
To mój rytuał,
jak wiązanie butów przed meczem kosza,
element przygotowań.
Tak każe obyczaj.
Podczas pierwszych scen w zbroi
musiałam sobie przypominać, jak w niej wyglądam,
bo było mi bardzo źle.
To zabawne,
gdy spotykam członków 501.,
Mando Mercs czy Rebel Legion, którzy wciąż się przebierają
i ze współczuciem mi przytakują.
Z początku jesteśmy jak surowa ruda.
Lecz dzięki próbom i wyzwaniom stajemy się doskonali.
Granie w kostiumie nie przypomina grania z odsłoniętą twarzą.
Tu naprawdę trzeba być świadomym każdego ruchu głowy.
Każde przechylenie, drgnięcie, okazuje się znaczące.
Musieliśmy doskonale panować nad tym, co robimy.
To był piękny czas prób i błędów.
Bo-Katan Kryze wyrusza, żeby sprowadzić tu innych Mandalorian na wygnaniu,
byśmy znów mogli połączyć siły.
To mój czwarty sezon z rodziną The Mandalorian.
Przez większą część odcinka pokazujemy nową planetę,
nowe postaci, których dotąd nie widzieliśmy.
Zawsze będziecie mile widziani w naszym małym raju.
Po lekturze scenariusza spytałam:
„Czyli czas na casting?”.
A Jon: „Mamy już trzech kluczowych nowych członków obsady.
To Jack Black, Lizzo i Christopher Lloyd”.
Ja na to: „Jasne”.
Bombardier! Jon Favreau twierdzi, że napisał tę rolę dla mnie.
KAPITAN BOMBARDIER
Chyba tak było.
Bombardier to świetna ksywa.
Uważam, że jestem twardzielem
i dałbym sobie radę w bitwie,
ale nikt o tym nie mówi.
W scenariuszu napisali tylko, że byłem kiedyś...
- Pasuje. - ...planistą infrastruktury.
- Bombardier jest tancerzem? - Chyba tak.
Nazywa się Bombardier. Bombowe nazwisko.
Jak może być planistą infrastruktury?
Na pewno ma blaster, tylko go nie widać.
Lizzo i Jack nie kryli się
ze swoim entuzjazmem wobec samych Gwiezdnych wojen,
serialu i bohaterów.
Boże!
Super, prawda?
Mam kaptur Grogu.
Jestem twoim fanem.
Ich entuzjazm był po prostu zaraźliwy.
Kto nie chciałby poszaleć z Bombardierem?
Każdy o tym marzy.
Będę musiał sprawdzić, ile tańca
pokazano w filmach lub serialach ze świata Gwiezdne wojen.
Bo czuję, że muszę się poruszać.
TO BYŁEŚ TY W KOSTIUMIE KĄPIELOWYM.
TAK!
- TAŃCZYŁEŚ JAK MANDALORIANIN. - TAK!
- TAK! W WERSJI ROCKOWEJ. I ŚPIEWAŁEM. - TAK.
MIAŁEM HEŁM FETTA, ALE WYKONYWAŁEM MOTYW PRZEWODNI Z THE MANDALORIAN.
UWIELBIAM TEN KAWAŁEK.
To przedsmak tego, co pokażemy w Na planie!
Moja praca z nimi sprowadzała się do tego, żeby niczego nie zepsuć.
Przy nich nie można się nudzić.
Po prostu schodziłam im z drogi.
Kto chce się zmierzyć z mistrzem?
W każdą możliwą czynność wkładali mnóstwo energii,
entuzjazmu i pasji.
Księżyce Paraqaat...
Księżyce Paraqaat.
To hit!
To nam kolejny raz przypomina, że kręcimy Gwiezdne wojny.
Ale numer!
To jest...
Jeśli chcecie zdążyć, zabierzcie ode mnie dziecko.
Quadro-blast! Jeszcze nie widziałem takiej serii.
Plazir to wyidealizowane miasto przyszłości.
Siłę roboczą stanowią tam głównie roboty.
Mieszkańcy głosowali przeciwko przerwom w funkcjonowaniu droidów.
Nie potrafią już bez nich żyć.
Uznaliśmy, że zrobimy tam kantynę,
ale będzie to bar dla droidów.
Czym mogę służyć?
To zależy. Czy to Bar Rezystor?
Potwierdzam.
Bardzo lubię ten plan.
Widać na nim droidy
ze wszystkich naszych filmów,
z różnych epok.
Wszystkie zgromadzono w jednym miejscu.
To jak składanka największych przebojów droidów z Gwiezdnych wojen.
To była świetna zabawa,
ale bardzo skomplikowana.
Wygląda, jakby pokazywał środkowy palec.
Opuść lewą rękę, proszę.
Przy pokazywaniu droidów ważne jest,
by były to działające modele,
funkcjonalne i obsługiwane przez ludzi.
To chyba rekord, jeśli chodzi o liczbę droidów
w dowolnej scenie ze świata Gwiezdnych wojen.
Włączając w to wnętrze piaskoczołgu.
- Super. - 20 lalkarzy
uwijało się i obsługiwało
nawet dwa droidy jednocześnie.
Każdy miał co najmniej dwa, może trzy.
Zaczynasz z tymi tutaj,
kamera rusza, a ty lecisz do kolejnych.
Świetna zabawa.
- Super. - Zespół Legacy!
Dziękuję.
Odcinek Bryce jest bardziej żartobliwy
niż inne w sezonie,
ale i jej trafiło się
naprawdę ciężkie zakończenie.
Bo-Katan wraca do swoich ludzi i próbuje ich przekonać,
by znów za nią poszli.
Wróciłam odzyskać moją flotę.
Tyle że ona już nie należy do ciebie.
A więc wyzywam cię.
Walczymy jeden na jednego.
Bo-Katan i Axe Woves, którego gra Simon, stają do walki.
Poddajesz się?
W swoim pierwszym sezonie
Axe Woves miał w moim odcinku zginąć.
Ale Simon jest taki cudowny,
że między innymi dlatego tak bardzo chcieliśmy go zatrzymać.
Nie miałem pojęcia, że wrócę.
A wróciłem, i to jak!
Nie mogę uwierzyć.
Nigdy nie będziesz prawdziwym przywódcą.
Nie umiesz mu nawet odebrać Mrocznego Miecza.
To z nim powinnaś się pojedynkować.
Straciliśmy już chyba zbyt wielu braci.
Mandalorianie wierzą,
że ten, kto posiada Mroczny Miecz, włada Mandalore.
Miecza nie można dostać. Trzeba go sobie wywalczyć.
A każdy, kto widział Wojny klonów i Rebeliantów wie,
że Bo-Katan go przyjęła.
Wierzy, że doprowadziło to do Nocy Tysiąca Łez,
czyli zniszczenia jej planety i ludu.
Jej los powinien być przestrogą.
Zgłaszała pretensje do tronu Mandalore,
mając na ich poparcie jedynie swe pochodzenie oraz Mroczny Miecz.
Myślę, że ludzie czekali na Mando.
Miał miecz i powinien zasiąść na tronie,
z wędrownego łowcy nagród zmienić się w kogoś pokroju Aragorna.
Wydawało się, że to kuszący pomysł,
ale gdy weźmie się pod uwagę wskazówki, można dojść do naszych wniosków
i pójść naszym tropem.
Widać, że gdy pierwszy raz używa Mrocznego Miecza,
jest on za ciężki. To samo mówi Zbrojmistrzyni.
Czujesz?
Jesteś za słaby na to, by pokonać Mroczny Miecz.
Zwycięży, jeśli będziesz z nim walczyć.
Nie próbuj władać nim na siłę.
A Bo-Katan bierze Mroczny Miecz, gdy Din Djarin zostaje uwięziony,
i szermuje nim niczym floretem.
Tak bardzo pragnęła tego miecza,
a bez zastanowienia oddaje broń, zanim Din się obudzi.
I go ratuje.
Widzowie spodziewali się walki między nimi,
a oni wybierają inną drogę
i zaczynają współpracować.
W końcu łączą się wszystkie grupy Mandalorian.
Mandalorianie.
Już czas odzyskać naszą planetę.
Potrzebuję ochotników z obydwu klanów.
Potrzebują się.
Tak jak my czasem potrzebujemy
pomocy innych ludzi.
Dlatego te kwestie są tak ważne i aktualne.
Za Mandalore!
Gwiezdne wojny mają budzić nadzieję,
zachęcać do przygody i przede wszystkim dodawać pozytywnej energii.
To znak, że ta epoka będzie należała do nas.
Dlatego potrzebujemy wielu różnych historii i opowieści,
od przyjemnych i uroczych po ciężkie i mroczne.
W starych filmach, gdy zjawił się Vader, wiadomo było,
że robi się poważnie.
A gdy na ekranie pojawiały się Jawowie lub Ewoki, robiło się zabawnie
i lekko.
Ale wiadomo też było, że te beztroskie istoty
mogą później odegrać swoją ważną rolę.
Mogą się przydać.
Ci najmniejsi, najbardziej nieistotni,
mogą dokonywać rzeczy wielkich.
Jeśli chcecie zobaczyć Baby Yodę
paradującego w metalowym egzoszkielecie przypominającej ten Ripley z Obcego,
śmiało.
Tak, tak.
Uznałem, że to zabawny pomysł.
Staram się pamiętać o dzieciaku, który kiedyś oglądał Gwiezdne Wojny.
Myślę: „Byłbym tym zachwycony”.
Idź, Grogu, idź!
DZIECKO NA POKŁADZIE
To ja poruszałem egzoszkieletem.
Przypięli mnie do niego.
Oni sterowali Baby Yodą,
a Rick Galinson zbudował szkielet.
To prawdziwe dzieło sztuki.
Grogu ma pod ręką sterowanie,
które umożliwia mu poruszanie się.
On się porusza, a oni przemieszczają całość,
jakby chodził.
To jest ruchome. Mamy też duplikat podwozia,
którym sterujemy. Manewrujemy dżojstikami,
a model reaguje.
Wygląda to tak, jakby to Grogu sterował, nie na odwrót.
Wiedzieliśmy, że ten sprzęt oznacza coś wyjątkowego.
Stawka rośnie, ludzie odnoszą rany i dochodzi do bitwy,
ale Baby Yoda to przecież dziecko.
Dobrze wiemy, że Grogu
ma wielkie serce i jest pełen współczucia.
Chce ratować i chronić. To jego cel.
Chroni Mandalorianina,
choć ten tego nie potrzebuje.
Grogu, teraz musisz być bardzo dzielny, rozumiesz?
Koniec uciekania.
Jeśli nie załatwimy Moffa Gideona, to to się nigdy nie skończy.
Każdy wielki złoczyńca
ma zarezerwowany pewien grzeszny poziom sympatii,
na którą może liczyć ze strony widzów.
Choć potępiamy ich czyny lub motywacje,
urzeka nas ich charyzma.
Tak było od czasów Vadera i sądzę,
że właśnie to Giancarlo wniósł do roli Moffa Gideona.
Bogate zasoby waszej macierzystej planety
pomogły mi stworzyć nową zbroję, pancerz Mrocznego Szturmowca
wykuty ze stopu beskaru.
Najmocniejszą stroną tej zbroi jest to, że noszę ją ja.
Giancarlo jest gawędziarzem.
Lubi wszystko przemyśleć.
Rozważa coś, a potem działa.
Pracując z takim aktorem,
zyskujemy partnera.
Tacy aktorzy pomagają, zadają właściwe pytania.
To prawdziwa współpraca.
Zrobiłem to tutaj, bo mi się spodobało.
Ale wcześniej też.
Zrobiłem to, żeby odzyskać Mandalore.
I też mi się podoba.
Dlatego gramy.
Mando odniósł sukces również dlatego,
że odwołujemy się do mitologii i podróży bohatera.
Przemiana Moffa jako wodza,
strażnika galaktyki z aspiracjami,
również jest podróżą bohatera,
bo szuka on czegoś, czego nie ma.
Jego pierwsza kwestia w sezonie to: „Masz coś, czego chcę”.
Mocna rzecz.
Upadek Imperium
wywołał liczne reperkusje.
Giancarlo przypomina nam,
czym było dawne Imperium.
Ku chwale Imperium!
Ale jest też wolnym strzelcem i ma własne pomysły.
Moff Gideon skupił się na materiałach.
Miał Mroczny Miecz, który dodał mu siły,
i tworzy pancerz Mrocznego Szturmowca.
Czego mu brakuje, by wszystko połączyć?
Mocy.
Pragnie tej potęgi, która sprawi, że będzie kompletny.
Uzdolniony z was lud, ale wasz czas się skończył.
Na szczęście dzięki mnie wasza spuścizna przetrwa.
Jednym z wyzwań na Mandalore było to,
że chcieliśmy zasugerować istnienie ukrytej bazy,
w której Moff Gideon prowadził eksperymenty.
Jak powinna wyglądać?
Planeta jest wprawdzie zdewastowana,
ale może przecież posiadać jaskinie,
które Imperium odnalazło i zmodyfikowało,
a potem w swoim stylu przekształciło.
Chcieliśmy umieścić w niej białe interceptory TIE,
ale pomyśleliśmy,
że zamiast ustawiać je na podłodze,
podwiesimy je pod sufitem jak nietoperze.
Stosując takie subtelne sygnały,
staramy się podpowiedzieć widzom,
że to również jest teren Imperium,
ale ukazany w nowym kontekście.
To właśnie tutaj
rozegra się końcowa bitwa.
Zaczynamy ostateczną walkę pomiędzy Moffem i Bo,
która zmieni się w walkę między Mando, Dzieckiem i Bo a Moffem Gideonem,
czyli w wielki finał.
Dajmy z siebie wszystko.
I dobrze się bawmy.
Zaczynamy próbę.
Start.
W odcinku Ricka, ósmym, mamy sporo akcji.
Nie jest łatwo, ale uwielbiam wyzwania.
Całkiem nieźle!
Lateef to jeden z najlepszych kaskaderów, z jakimi pracowałam.
Jest świetny.
W tym sezonie mieliśmy okazję nakręcić kilka skomplikowanych walk
i świetnie się przy tym bawiłam.
Najtrudniej mi odmawiać Katee,
która wszystko chce robić sama.
W pewnym momencie mówią:
„Ślizgasz się po podłodze, podnosisz tarczę
i chronisz Mando,
a potem wstajesz i zaczynasz strzelać,
a wokół lecą iskry.
Ale ty tego nie rób, nakręcimy to z Joanną”.
Powiedziałam: „To tylko jazda na kolanie.
Bieg, ślizg, tarcza, broń i dalej, tak?”
- „Tak”. - „Spoko”.
I to zrobiłam.
JJ, koordynator kaskaderów, krzyczał na mnie,
jakbym była jego dzieckiem
i zrobiła coś, czego mu zabroniono,
ale widziałam, że jest ze mnie dumny.
Mniej więcej tak: „Katee!
Było super”.
Byłam z siebie taka dumna!
Oddaj mi Mroczny Miecz, a pozwolę ci umrzeć z godnością.
Wiadomo było, że pewnego dnia
Moff Gideon będzie musiał umrzeć.
Nie przeszkadzało mi to.
Zależało mi jedynie na tym,
kiedy i jak do tego dojdzie i jak będzie to namacalne dla widza.
Podoba mi się, że w tej franczyzie nic i nigdy
nie jest przesądzone.
Nawet w przypadku Luke'a Skywalkera, który łączy się z Mocą.
Nie widzimy brutalnego zgonu.
Zawsze istnieje możliwość, że postać powstanie z popiołów.
Mandalorianin zaczyna jako samotnik.
Jest samotnym rewolwerowcem.
Stopniowo zmienia się w kogoś, kto nie tylko akceptuje rodzinę
i uznaje Grogu za syna,
ale otwiera się na innych
i rozsądza spory między grupami,
zbliżając innych do siebie. To spora zmiana.
Jest Mandalorianinem, ale nie z urodzenia.
Staje się nim dzięki temu, jak żyje,
co ceni, kogo napotyka
i kto go ratuje.
Grogu staje się częścią rodziny nie ze względu na biologiczną więź,
a dlatego, że obaj postanowili przyjąć role ojca i syna.
Jesteś teraz Din Grogu, mandaloriańskim uczniem.
W Gwiezdnych wojnach zazwyczaj chodzi o rodzinę,
o różne rodziny.
Nie tylko te złożone z mamy, taty i najbliższych,
ale też takie, które powstają z konieczności.
Przyjaciele, którzy żyją razem,
ludzie, których połączyła więź,
stają się rodziną.
Rodzina bywa obecnie różnie interpretowana,
ale to właśnie ta wartość ma znaczenie dla mieszkańców
wielkiej galaktyki.
Chodzi o to, co cenisz,
co jesteś gotów poświęcić, co jest ci drogie.
I chodzi o rolę, jaką odegrasz w życiu innych.
W tę stronę poszedł serial.
Nie wiem, czy o to nam chodziło,
ale wartością opowieści jest też to, jak się rozwija i zmienia.
Kończąc sezon w taki, a nie inny sposób,
postawiliśmy na typowe rozwiązanie: rewolwerowiec rusza dalej.
Zjawił się, pomógł, doprowadził do zmian,
lecz to nie znaczy, że znalazł swoje miejsce.
Może zostanie i odpocznie,
ale szlak wzywa.
Może się wydawać, że to zakończenie przygody,
ale koniec jednego jest zawsze początkiem drugiego.
DISNEY ZA KULISAMI GWIEZDNE WOJNY: THE MANDALORIAN
ZA KULISAMI: THE MANDALORIAN SEZON 3
Napisy: Wojtek Stybliński