Herkese hoş geldiniz demek istiyorum.
Hepinizi tekrar görmek harika.
Üçüncü sezon için tüm ailenin yeniden
bir araya gelmesi harika.
Star Wars galaksisinde özel bir durumun içindeyiz.
Daha büyük bir hikâyenin parçasıyız...
JON FAVREAU YAZAR / BAŞYAPIMCI
...ama bir yandan da bu karakterlerin kendi hikâyesini anlatıyoruz.
The Mandalorian'ın ilk sezonunda...
RICK FAMUYIWA BAŞYAPIMCI / YÖNETMEN
...her hafta
basit bir ödül avı hikâyesi vardı.
İstersen kanlı canlı götürürüm,
istersen de soğuk ve cansız.
İkinci sezonda hikâye gelişmeye başlayınca
Jon ve Dave üçüncü sezonda
neler olabileceğini kestirmeye başladı.
İkinci sezonda yeni karakterler
dâhil oldu ama aslında pek çoğu eskiden var olan karakterlerdi.
Her birinin kendi hikâyesi vardı.
Karanlık Kılıç. Sana ait.
Kabul edemez.
Savaşarak kazanılmalı.
Bu karakterlerin
savaş sonrası
Star Wars evreninde birbirleriyle etkileşime geçmesiyle
olaylar doğal bir şekilde ilerlemeye başladı.
Benim Mandalorlularla ilgili yaptığım çalışmalarla
Jon'un Mandalorlularla yaptığı işleri
ve ileriye dönük tasarladıklarını
birleştirerek ilerledik.
Bu süreçte başka harika hikâye anlatıcılarla tanıştık.
Rick Famuyiwa ve Noah Kloor
ekibimizin bir parçası oldu
ve yaptığımız her şeye derinlik ve boyut kazandırdı.
Birinci sezonda beni ve Dave'i bir araya getiren Kathy Kennedy,
birlikte çalışabileceğimiz
başka harika yönetmenleri tespit etmemizi sağladı.
Böylece dizi sadece bir iki kişinin vizyonu olmaktan çıktı
ve bir grup çalışmasının eseri oldu.
Eskiye kıyasla evrenimiz giderek büyüyor
ve zenginleşiyor.
Hikâye anlatımı yalnızca hikâyeyi iyi anlatmak değildir.
BRYCE DALLAS HOWARD YÖNETMEN
Aynı zamanda film sanatını ilerletmektir.
İşin bu noktası heyecan verici.
Her sezon Jon çıtayı yükseltti.
Buraya gelip dizide çalışmak son derece keyifliydi.
Her gün kendime
şu soruyu sordum, "Bugün ne öğreneceğim?"
Rick, Jon, Dave, Bryce
veya o gün kim setteyse
onlardan bir şey öğrenebilirsiniz, hepsinden sünger gibi kaptım.
Çok güzeldi, bir daha yapalım.
Birinci sezonun temelini oluşturan fikir,
bu yetenekli yönetmenlerin bir araya gelerek
diziye kendi görüş ve vizyonlarını yansıtmalarıydı
ama bunu Jon ve Dave'in başından beri tasarladıkları yapının içinde
uyumlu bir şekilde hayata geçireceklerdi.
Her yeni sezonla birlikte
yeni sesler bu koroya dâhil oldu.
Aramıza katılan birkaç yeni yönetmen olacak.
Çok yetenekli oyuncular geliyor.
Harika bir ekip geliyor.
PETER RAMSEY YÖNETMEN
Örümcek Adam: Örümcek Evreninde'nin
ve birkaç filmin yönetmeniyim.
Animasyon geçmişi olan ve resimli taslaklarla
ön görselleştirme yapmış,
genel olarak animasyon süreçlerine hâkim birinin
The Mandalorian'ın çekim sürecinde
daha başarılı olacağını düşünmüş olabilirler.
Bence bakışın tam tur dönsün, orada kalmasın.
-Yani başa mı döneyim? -Evet.
Böylece güzel bir profil çekimi olur.
İlk Star Wars filmi çıktığından beri serinin hayranıyım.
Bu yüzden dizide görev alma ihtimalimin olduğunu öğrenince havalara uçtum.
2019'da Minari adlı filmimin kurgusu üzerinde çalışırken
editörüm bana
"Mandalorian diye bir dizi var, mutlaka izlemelisin." dedi.
Ondan sonra izlemeyi iple çektiğim bir dizi oldu.
Menajerimle konuşuyordum
"Jon Favreau'yla iletişime geçmek isterim,
"onunla konuşup ondan iş isteyeceğim." dedim.
Şansıma Jon'la iletişim kurdular.
Jon filmimi izlemiş ve beğenmiş.
Çok hoş bir sohbetimiz oldu.
Kısaca, mümkünse dizide yer almak istediğimi söyledim.
O da "Tamam, olur." dedi.
Çok sevindim, dizide çalışacağım için çok heyecanlandım.
Gezegene gelirken gemiyle fıçı tono yapacaksın.
-Tamam. -Bunu göreceğiz.
Tamam. Harika.
Mandalorian'da çalışma teklifi gelince hemen kabul ettim.
Tabii ki Volume'dan haberim vardı.
Daha önce yapmadığım bir şeyi deneme fırsatı olduğunu düşündüm.
Bebek'e odaklı bir çekim olması için ne yapabiliriz?
Harika.
Bu arkadaş karenin içinden uçarak bize gelsin.
Görüntü yönetmenliği geçmişim yönetmenlik koltuğunda bana güven veriyor.
Yüreğimle düşünüyorum,
yüreğimle hissediyorum, yüreğimle çekiyorum.
Seyirciyle empati ve duygu üzerinden bağ kurarız.
Bu ister fiziksel veya teknik olarak
objektif üzerinden olsun,
ister aktör üzerinden seyirciye bir şeyler hissettirmek olsun.
İmparatorluk bizi cezalandırmaya geldi.
Hafızalarımızı silmeye.
Bu deneyim pek çok açıdan bana yeni ufuklar açtı.
Çünkü son on yirmi yıldır
gerçekçi bir drama için
buna uygun bir ortam gerektiğine inanıyordum.
Ama The Mandalorian sayesinde gördüm ki
herhangi bir evrende geçen insanların bağ kurabileceği bir hikâye
gerçekçi bir drama yaratmak için yeterli.
Hâlâ kendinizden bir şey buluyorsunuz, hâlâ duygusal.
Bu dizinin özünde, ilişkiler açısından
aşılması güç bir engel var
çünkü dizi boyunca başkahramanın kafasında bir kask var.
Bu yüzden de dizideki başlıca konular
samimiyet, kırılganlık ve bu iki unsuru örten
maskeler.
Bir karakterin yüzünün maske veya kask olması
orijinal üçlemenin ana unsurlarından biriydi.
Darth Vader'ı düşünün.
Droid'leri, C-3PO veya R2-D2'yu düşünün.
Kendine gel R2. Başımızı belaya sokacaksın.
Bu zorluğun dizinin bir parçası olmasını istedim.
Dave'le bunu çok konuştuk.
"Başkahramanın yüzünü gizleyen
"bir dizi çekebilir miyiz?"
Bu karakteri Grogu ile dengeleyerek
ikili bir başrol paylaşımı oldu.
Bir tarafta insani, savunmasız, empatik, hisli küçük bir çocuk olan Grogu,
diğer tarafta da hayatı boyunca pek çok şey yaşamış bir karakter var...
Kim bilir ne badireler atlatmıştır, ne maceralar yaşamıştır.
Bu iki karakterin birleşimi dizinin kalbi ve ruhu oldu.
Bu yüzden de ikilinin ayrılığı kaçınılmazdı, bunun yolunu yaptık.
Üçüncü sezonda da onları yeniden bir araya getirdik.
Bir Mandalorlu harita okumayı ve yolunu bulmayı bilmeli.
Böylece asla kaybolmazsın.
Mandalorlu ikinci sezonda
Çocuk'a yardım etmek için kaskını çıkarma kararı vermişti.
Üçüncü sezonun başında
bunun istenmedik sonuçlarıyla yüzleşiyor.
Pekâlâ dostum.
Gitme zamanı.
Korkma.
Bu kararın bazı sonuçları oluyor.
Kaskını çıkarmışsın.
Dahası, bunu kendi iradenle yapmışsın.
Artık Mandalorlu değilsin.
Bu vesileyle hem genel olarak Mandalorlu olmanın anlamını
hem de başkahramanın bakış açısına göre Mandalorlu olmanın anlamını
daha derinlemesine keşfetme imkânı yakalıyoruz.
Ait olduğun tarikat, Tasfiye'den çok önce Mandalore'dan vazgeçti.
O zamanlar neredeydin?
Bu sezon pek çok açıdan Bo da Mandalorlu.
Çünkü bu sezon onun hikâyesi ve yolculuğu detaylı şekilde işleniyor.
Gezegene geri dönüp
halkını birleştirme gayesi
Karanlık Kılıç'ı kaybedince suya düşmüştü.
Sana katılmaya geldim.
Katılacak bir şey kalmadı.
Mandalore'un başına geçme planına ne oldu?
Karanlık Kılıç olmadan dönünce tüm gücüm eridi tükendi.
Bo'nun konumunu nasıl hak ettiğini geçmiş maceralarda izledik.
Kraliyet ailesindendi, sonra Ölüm Nöbeti'ne katıldı.
Pek çok farklı hikâyede yer aldı.
Gelişmesi için hâlâ potansiyeli olan bir karakter.
Her Mandalorlu, ödül avcısı değildir.
Bazılarımızın emelleri daha büyüktür.
Bo, Karanlık Kılıç'a inanıyor.
Ama sırf elinde tuttuğun için
bir kılıç seni lider yapmaz.
Gerçekten lider olmak istemesi ve kendine inanması şart.
Kimlik arayışı ve hayat macerası
henüz tamamlanmamış bir karakterdi.
Bu da bize hikâye anlatımı açısından zengin imkânlar sunuyor.
O kılıç olmadan, sadece tahtta hak iddia eden biri.
Bu sezon boyunca karakterin tüm yolculuğunu
izleme fırsatı yakalıyoruz
zira Katee sadece inanılmaz yeteneğini konuşturmakla kalmıyor,
on yılı aşkın süredir bu karakteri oynamanın verdiği
deneyimi ve bilgiyi performansına yansıtıyor.
Birçok kişinin başaramadığı işi başardın.
Sen dâhil en iyilerden öğrendim.
Keşke savaştan başka bir şeyde iyi olsaydım.
Dave, Klon Savaşları'nda Bo-Katan rolünü bana ilk teklif ettiğinde
yapmam gereken tek şey, onun yarattığı karaktere ve vizyona
seslendirme aracılığıyla hayat vermekti.
Sen git. Ben hallederim.
Canlı çekimde karakteri benim oynamam söz konusu olduğunda
bunu oturup düşünmem gerekti
çünkü Bo'nun animasyon dışında
nasıl göründüğüne dair hiçbir fikrim yoktu.
Bu yüzden karakteri sıfırdan öğrenmem
ve bunu harekete yansıtmam gerekti.
Nasıl konuştuğunu, nasıl yürüdüğünü, nasıl kendini taşıdığını
sil baştan öğrendim diyebiliriz.
Bu epey zordu. Beklediğimden zordu.
Kraliyet ailesi mensubuydum.
Öğreti yeminimi edince hediye yağmuruna tutuldum.
Aslında ayinler tebaamız için tasarlanmış tiyatroydu.
Babasının gururlu bakışları eşliğinde Mandalore yemini eden
prensesi izlemeye bayılıyorlardı.
Herkesi heyecanlandıran bir şovdu.
Üçüncü sezon nasıl bitecek bilmiyorduk
ama bir noktada Mandalore'a gitmemiz gerektiğini biliyorduk.
Tüm yollar bizi oraya götürüyordu.
Geçmişte yaşananlarla
ve oluşturduğumuz kurgunun sonuçlarıyla yüzleşmeye başlamalıydık.
Şu da bir gerçekti,
kask takan Mandalorluların inandığı Öğreti
ve beraberindeki diğer kurallar sebebiyle
farklı Mandalorlu gruplar bir araya geldiğinde,
Din Djarin'in kaskını çıkarmış olması
bir düğmeye basar gibi sıfırlanıp geçiştirilebilecek bir durum değildi.
Dolayısıyla bir karar alındı.
Karakterin inanışları gereği
bir tür kefarete ihtiyacı vardı
yoksa çok bağlı olduğu toplumuna yeniden kabul edilemeyecekti.
Öğreti bize kefaretten bahseder.
Yurdumuz olan gezegen yok olduğundan beri kefaret söz konusu değil.
Ya Mandalore madenleri hâlâ yerlerinde duruyorsa?
Mandalore bize ilginç bir zorluk sundu
çünkü daha önce canlı çekim olarak hiç yorumlanmamıştı.
Animasyon dizisi için Dave Filoni pek çok Mandalore çekimi yapmıştı.
Bizim işimiz geçmişte yaptıklarını canlı çekime uyarlamaktı.
Gezegenin harap hâlde olması George Lucas'ın fikriydi.
Dolayısıyla yüzey, tabiri caizse çöl gibi.
Mandalore sakinleri de suni kubbelerde yaşıyor.
Kubbelerin içinde yemyeşil bir hayat var.
Dengeyi kurmak hiç kolay değildi,
"Gezegenin ne kadarı harap olacak, ne kadarı estetik olarak
"güzel olacak?"
Sıcaklığın çok yükseldiği Trinity nükleer test sahasını inceledik.
O kadar ki kum cam benzeri bir maddeye dönüşmüştü.
Jon'a göre Mandalore o kadar çok
nükleer bombardımana maruz kalmıştı ki
yüzey trinitit tarzı yeşil renkli
parlak bir maddeye dönüşmüştü.
Biz de bu konsepti derinlemesine kurcaladık,
hatta elle tutabilmek için eldiven gerektiren
radyoaktif trinitit bile satın aldık.
Sonunda da özel bir reçine kullanarak
konsept tasarımdaki gibi görünen, dayanıklı bir madde oluşturduk
zira bize yapım süreci boyunca dayanacak bir materyal lazımdı.
JASON MAHAKIAN MODEL USTASI
Jon ve Dave eski usul film yapmaya bayılan yönetmenler.
Çok model yaptık.
Andrew beni arayıp "Mağara seti yapmalısın." dedi.
Phil Tippett da projeye dâhil olacaktı
ve ekibiyle birlikte mağaranın içini iyice donatacaktı.
Tüm sahneyi.
Kısacası, ben yapıyı oluşturdum,
Phil de onu böyle güzelleştirdi.
Çocukken izlediğimiz Star Wars'dan hatırımızda kalan şeylerden biri
Phil'in filmlere kattığı estetik anlayışıdır.
İster stop motion karakterli Dejarik satranç masası olsun
ister rancor,
Phil Tippett, George Lucas'la çalışan ilk ustalardan biriydi,
bu yüzden Mandalore'un nasıl görüneceği konusunda
Phil'le çalışmak harika olur dedik.
Hem teknolojik hem de korkunç görünmeliydi
çünkü Mandalore madenlerinin
dizideki her şeyden farklı görünmesini istiyorduk.
Hâliyle Phil Tippett'ın estetik yaklaşımı
bizim için son derece faydalı olacaktı.
Aslında onun modellerinde fotogrametri kullanarak
Volume'da ve bilgisayar ortamında setleri oluşturuyoruz.
Bu bölüm Star Wars hayranları için çok önemli bir bölüm,
Mandalore'u ve yıkılan şehrin kalıntılarını görebilecekler.
Etrafına baksana.
Hiçbir şey kalmadı.
Büyük bir medeniyet artık bir anıdan ibaret.
Bazı mekânlar tekrar ziyaret edildikçe
daha derinlere inilmeye başlanıyor.
Bu yolculuğun farklı ve taze gelmesi için ne yapmalı?
Daha parlak mı yoksa daha koyu bir yeşil mi kullanmak lazım?
Mandalore'u ilk ziyaretinde Bo neler hissedecek?
Bo burada büyüdü ve yıkılışına tanıklık etti
oysa Mandalorlu sadece gezegene gitmenin hayalini kurdu
ama hiç ayak basmadı.
İkisinin farklı hislerini nasıl göreceğiz?
"Bu madenlerin tarihi ilk Mandalore dönemine dayanmaktadır.
"Efsaneye göre, bu madenler eskiden Mythosaur iniymiş.
"Yüce Mandalore'un bu mitolojik canavarı ehlileştirdiği rivayet edilir.
"Gezegenimizin sembolü olan kurukafa mührü
"bu efsanelere dayanmaktadır."
Mythosaur, Boba Fett'in kıyafetindeki
bir çizimden geliyor.
Muhtemelen o zaman havalı görüneceği için oraya konmuştu.
Boynuzlu bir yaratığın kafatasıydı.
Ama geçen on yıllar içinde spesifik bir türe dönüştü.
Mand'alor'un Mythosaur'a bindiği
ve yaratığın o gezegende evrildiği söylentileri dolaşmaya başladı.
Antik Mandalore tarihi konuşulurken gündeme gelmeye başladı.
Ama hepsinin kaynağı o çizimdi.
Birinci sezonda Din, blurgg'e binmeyi öğrenirken bu rivayetlere gönderme yaptık.
Kiralayabileceğim bir landspeeder veya speeder'ın var mı?
Sen bir Mandalorlusun!
Ataların büyük Mythosaur'a binerdi.
Eminim bu genç taya binebilirsin.
O sahnede çok iyi gitti çünkü kovboy filmlerindeki gibi simgeseldi.
Ata binme, yabani atı ehlileştirme falan.
O sahnede tam yerine oturdu.
Ama Mandalore'a gitme durumları belirince
"Gezegene neler koyabilirim?" diye düşünmeye başlıyorsunuz.
Evvel zamandan beri konuşulan öyküleri buraya nasıl dâhil edebiliriz,
ki bu öyküler külliyatın bir parçası olmayabilir.
Nihai amacımız, yıllardır Star Wars'a katkıda bulunmuş
yaratıcı zihinlerin hakkını teslim etmekti.
Çağlar öncesinden kalma şarkılar, Mythosaur'un uyanmasıyla
yeni bir Mandalore çağının başlayacağını söyler.
Maalesef bu sadece bir efsane.
Bir filmin ilk makarasında açtığınız ortayı
son makarasında gole dönüştürmek
gerçekten son derece keyiflidir,
ertelenmiş doyum gibisi yoktur.
Dizilerde bunu yıllar sonra yapma fırsatınız vardır.
Bana göre bu son derece tatmin edici.
Mythosaur'la karşılaşma anı Bo için bir inanç anı
çünkü imkânsız olması gereken bir şey görüyor
ve buna inanması bekleniyor.
Yaratık sudan çıkıp kendisini gösterse
kör kör parmağım gözüne olurdu.
İzole olması, sadece onun gördüğü bir şey olması lazımdı.
Bir tercih yapması lazımdı.
Gözlerine inanıyor musun?
"Bunu gerçekten gördüm mü? Bu mümkün olabilir mi?"
Yaşayan bir şey gördün mü?
Yaşayan mı? Ne gibi?
Hiç.
Biz toplumsal bir canlı türüyüz. Birbirimizle bağ kurarız.
Birlikte vakit geçirdiğimiz insanlardan etkileniriz.
Özellikle de birlikte zorluklara göğüs gerdiğimiz insanlardan.
Dolayısıyla Bo'ya safça görünen bir şey belki de...
Bu bölümde Mandalore hakkında
sadece Din bir şeyler öğrenmiyor,
Din'in taze bakış açısı da Bo'nun gördüklerini yorumlamasını sağlıyor.
Tüm bu imkânsız şeyler nasıl mümkün olabilir?
Niye bu Mandalorlu Din Djarin sadece Mandalorlu çocukların inandığı
tüm bu uyduruk masallara inanıyor?
Ama Bo, Din'in inancını gözlemledikçe
Din'in etrafındaki dünya değişiyor.
İyi anlamda değişiyor.
Bu da Bo'nun değişmesini ve "Belki de yol gerçekten budur." demesini sağlıyor.
Mand'alor'un Yolu'ndan yürümeyi seçen
çok şey görür.
Ama gerçekti.
Yol budur.
Bu sezon, yedi farklı diyar yaratmak gibi zorlu bir görevimiz vardı.
İki tanesi daha önce gördüğümüz yerlerdi.
Benim için en büyüleyici olanlarından biri Coruscant'tı.
Bir trilyon daimi sakin.
İnanılmaz.
Tüm bu insanlar daha iyi bir şeyler üretmek için çalışıyor.
Kendimi değersiz hissettim.
Benim çektiğim bölümde, Coruscant'a geçiş yapıldıktan sonra
açılışı opera binasıyla yapıyoruz.
Bu, Sith'in İntikamı'nda gördüğümüz binanın aynısı.
Bu yüzden
ilk filmi tekrar izleyip o alanın nasıl çekildiğini
ve nasıl bir görsel dil kullanıldığını inceledim.
Bu bölümde de bunun bir kısmını yeniden oluşturmaya çalıştım.
Sith'in İntikamı'nda karakter merdivenlerden yukarı çıkar.
Anakin koşarak merdivenleri çıkar.
Burada da Pershing merdivenlerden iner.
Bu yüzden kamerayı benzer bir noktaya yerleştirmeye çalıştık.
Seyirciye bir anlamda göz kırptık,
"Geçmişte gördüğünüz bir yeri tekrar ziyaret ediyoruz."
Çok şanslıyım.
Aramızda olduğunuz için asıl biz şanslıyız.
Şehri nasıl buldunuz? Rahat edebildiniz mi?
Evet. Gerçi Dış Yaka'ya kıyasla her şey daha rahattır.
Coruscant çok zengin ortamlardan biri,
zengin bir tarihi var.
1995'te George Lucas'la gezegenin tasarımı üzerinde çalışırken
gezegenin büyük çoğunluğunu tasarlamıştık.
İkinci üçlemede bunun sadece ufak bir bölümü görülüyor.
Pek çok tasarım katmanı hazır olsa da
bunları hayata geçirme fırsatımız olmamıştı.
Benim için en eğlenceli şeylerden biri
Coruscant'taki speeder'ların son derece benzersiz tasarım diliydi.
Hava taksileri.
İkinci üçlemede bunların bazılarını görmüştük.
Tasarım devamlılığı açısından bu tasarımları geri getirsek
çok hoş olur diye düşündüm.
Aynen de öyle yaptık.
Neredeyse aynı renk skalasını kullandık.
Sadece dizimize has bir versiyonunu yaptık.
Şuna bakın, gelmişiz. Genel Af Konutları.
Araçtan inerken lütfen adımınıza dikkat edin.
Bu görevi aldığımda Jon ve Dave
bölümü hangi türde yapmak istediğimi çözersem
başarılı olacağımı söyledi.
Senaryoyu okurken aklım hemen Hitchcock'a gitti.
Yalnız olduğumuza emin misin?
Evet.
Gemiler kullanılmaz hâlde.
Korunmalarına gerek yok.
Trende çektiğimiz sekansın tamamını
Hitchcock'vari bir havada çekmeye çalıştık.
Hitchcock tarzı bir görsel dil kullanarak
gerilim havası yakalamaya çalıştık.
Bu dizide pek çok karakter kask takıyor.
Ama Omid ve Katy bu bölümü
performanslarıyla, bakışlarıyla
ve farklı şeylere verdikleri ince tepkilerle taşıyor.
Muhteşemdiler.
Kendine hâkim ol Doktor.
Bu işte benden iyisin.
Yakında sen de alışırsın.
Sıradan bir dizi değil bu.
Kariyerim boyunca çeşitli dizilerde çalıştım.
Bu dizi bambaşka bir şey. Çok daha büyük.
Çok daha kapsamlı. Çok daha zengin.
Star Wars'a çok aşina değildim
ama materyal çok iyiydi.
Dört yıl oldu, hâlâ doludizgin devam ediyoruz.
En sevdiğiniz yönetmeniz konuşuyor.
-Evet! -Evet!
Yürü be Carl!
Siz diyemeyeceğiniz için sizin yerinize söyledim.
Üçüncü sezonun dördüncü bölümüne hoş geldiniz.
Carl'ın bu sezon görevi çok büyüktü.
Çekeceği bölümde çok fazla şey oluyordu.
Kocaman kuşlar çocuk kaçırıyordu,
bir sürü Mandalorlu, büyük dövüş sahneleri
ve kaya tırmanışları vardı.
Yönettiği bölümde gerçekten yok yoktu.
Neredeyse her bölümde Mandalore kültüründen bahsetmemiz
bence gerçekten büyüleyici.
Ve yönetmenliğini yapma şerefine nail olduğum bölümü
muhteşem bir eğitim sahnesiyle açıyoruz.
Bu sahnede Mandalore kültürüne nasıl adım attığınızı
ve ne tür becerilere ihtiyacınız olduğunu görüyoruz.
Bebek bu açılış sahnesinde büyük rol oynuyor.
Hazır.
Dövüş!
Üç sayı. Galip!
Hikâyenize değer katan şey onu ne kadar yaratıcı yapabileceğinizdir.
Seyirciye daha önce hiç görmedikleri bir şey sunmaya çalışırız.
Mesela birinci sezonda
Jon, Bebek Yoda yapmak istedi.
Ben de dedim ki, "Ne? Niye? Neden böyle bir şey yapalım?
"Bu hiç iyi bir fikre benzemiyor."
Ama o ilk korkuyu yendikten sonra
"Şunu cidden değerlendirelim." diyorsunuz.
Sonunda da
"Jon, bunu yapacaksan yanındayım.
"Çünkü Yoda'nın George'un en sevdiği karakterlerden olduğunu biliyorum
"ve bunu batırma lüksümüz yok." dedim.
Ama Jon'un ne tür bir film yapımcısı olduğunu biliyordum.
Harika bir kalbi olduğunu,
insanlara anlamlı öyküler anlatmayı sevdiğini biliyorum.
Bu küçük çocuk belki de sahiden özel bir şeye dönüşecekti.
Ama ilk başlarda kukla olarak tasarlanmamıştı.
Bilgisayarda yapılacaktı.
Jon daha yeni Aslan Kral'ı ve Orman Çocuğu'nu çekmişti,
her ikisinde de efektlerin inandırıcılığı emsalsizdi.
Ama Werner Herzog karşımıza dikilmiş "Hayır. Kuklaya inanın." diyordu.
Ve ne oldu, dünya kuklaya inandı.
Bebeği görmek istiyorum.
Uyuyor.
Sessiz oluruz.
Grogu kuklası her sene daha da gelişiyor.
Legacy kuklacıları sürekli bir şeyler değiştiriyor ve kuklanın
pratik anlamda yapabileceklerinin sınırlarını daima zorluyorlar.
Onun bu anı yorumlamasının önemini hafife almayın.
Tamam.
Çünkü o herkesin mihenk taşı.
Kuklaya aktörmüş gibi talimat verdiklerinde en iyi işimizi çıkarıyoruz.
Ona ne yapacağını söylüyorlar, biz de duyuyoruz.
Yönetmenin taleplerine göre tepki veriyoruz.
Atıştan önce Güç'ü biraz daha uzun tutalım.
Hatta el havaya kalkmadan önce bir es verelim.
Bizimle onun arasında konuşulmayan bir elektrik var.
Zamanla onu tanıyıp gelişimini izliyoruz,
hepimizin anladığı kendine has bir karakteri var.
Grogu, yapma.
Kestik.
Jon'un Grogu'yu bu öykülere dâhil etme biçimi
ve hikâyeyi bazen Grogu'nun bakış açısından anlatması
gerçekten çok güzel, başka türlü ifade edilemez.
Bu, Tav Ocağı.
Tav Ocağı kusurları ortaya çıkarır.
Hikâyeyi derinleştirmemiz gerekiyordu
çünkü flashback'lerle Grogu'ya neler olduğunu
ve Jedi Tapınağı'ndan kaçışını göstermiştik.
Hafızasından ufak, kısa klipler göstermiştik.
Sonuncusu The Book of Boba Fett'teydi.
Velhasıl o hikâyeyi kısa bölümler hâlinde sürdürmek istedik.
Sırada hangi bölüm olduğunu,
neyi anlatacağımızı çözmemiz gerekiyordu.
Onu Kelleran'a götürün! Hadi!
Kesin olan şey, Grogu'nun bir kurtarıcıya ihtiyacı olduğuydu,
Mando'dan önce onunlaydı ve Jedi olmalıydı.
Zamanla bu kişinin kim olduğu önem kazandı.
Bu büyük bir mesele.
Lucasfilm'den, tabiri caizse "aileden" biri olması
beni çok mutlu ederdi.
Her gittiği yerde Star Wars'u temsil eden,
hayran kitlesiyle kaynaşan, bayrak taşıyan biri.
Ahmed Best, Star Wars'un çok önemli bir parçası olmuştur.
Merak etme evlat. Her şey yoluna girecek.
Ben gelip bebeği gördüğümde bu aşağı mı insin yoksa havada mı kalsın?
İnsin çünkü artık tetikte değilsin.
-Doğru. -Aynen.
İkinciyi alana dek tekrar yukarı kalkmayacak.
-Ondan sonra halledeceksin. -Tamamdır.
Serinin bir parçası olarak büyüdü.
Tüm farklı evrelerinde bulundu.
Jon! Onu en son ikinci üçlemede, 16 yaşındayken görmüştüm.
O zamanlar sette takılıyordum.
Ayrıca dövüş sanatları eğitimi var.
Bir Jedi olan Kelleran Beq'i Star Wars evrenine kattı.
Onu The Mandalorian'a katma konusunda
güzel bir fırsat yakaladık diye düşündük.
-Henüz tam idrak etmiş değilim. -Evet.
Açıkçası dönmek hiç aklımdan geçmiyordu.
Hele de bu şekilde. Bu yüzden çok şaşkınım.
Merak etme. Birkaç arkadaşımla buluşacağız.
Ama sıkı tutun, iniş sert olacak.
The Mandalorian'ın ilk bölümü için
Silahtar karakterini yazarken
Mandalore törelerini oluşturmaya çalışıyorduk.
Daha ilk başlarda verdiğimiz karar
bu karakterin şamanistik bir figür olmasıydı.
Bu, Büyük Tasfiye'de toplanmış.
Klana geri dönmesi güzel.
Menajerim dizinin seçmeleriyle ilgili...
EMILY SWALLOW SİLAHTAR
..."Sanırım Star Wars'la alakalı." demişti.
Bu karakterin saklanan bir grubun lideri olduğunu biliyordum.
Dingin bir havası olduğu yazıyordu, tek bildiklerim bunlardı.
Seçmelerde söylediğimiz repliklerden biri
"Yol budur." idi.
Tabii o zaman hiçbir fikrim yoktu.
Yol budur.
Jon, Silahtar karakteri için
Kurosawa filmleri ve The Last Samurai tarzına döneceğimizi söyledi.
O ihtişama, o dinginliğe, o asalete.
Bunun çok faydası oldu.
Emily karaktere hayat verirken
harika bir iş çıkardı,
onu insancıl yaptı,
üstelik maskeye ve arketipe rağmen.
İnsanımız Yol'dan saptı ve birkaçımızın Yol'da yürümesi yetmez.
Hep birlikte yürümeliyiz.
Hikâyenin pek çok detayı
ve farklı açılardan işlenmiş olay örgüleri
bu sezonda nihayet meyvesini vermeye başlıyor.
Pek çoğunuz Greef Karga'yı tanımıyorsunuz.
Tanıyanlarınız ise Karga, Nevarro sokaklarında
bana tuzak kurduğunda beni kurtarmak için onunla savaşmıştı.
O zamandan beri Karga çok değişti,
hatta beni ve himayemdeki kimsesizi kurtarmak için hayatını tehlikeye attı.
Benim çektiğim bölüm Greef Karga ve Nevarro merkezli.
Şehrimi terk etmem.
Halkı güvenli bir yere götürmeliyiz.
Greef Karga artık bir bürokrattır.
Ama hâlâ başının çaresine bakabilecek kapasitedir.
İşler sarpa sardığında üstüne düşeni yapacaktır.
Sakın misafirperverliğimi zayıflık olarak algılama.
Dümencimi soğukkanlılıkla öldürerek mi misafirperverlik ettin?
Hem de gezegeninde gardını indirmişken.
İlk o ateş etti.
Bu bölümde birkaç farklı türden ilham alındı.
Gorian Shard'ın liderleri olduğu korsanlar
kesinlikle eski devir korsanlardan esinlenildi,
kıyafetlerine kadar.
Korsanlar epey eğlenceliydi.
Ama aksiyon ve kuşatma başlayınca
Mandalorlular Nevarro halkına yardıma geliyor
ve çatışma bir meydan muharebesine, âdeta Er Ryan'ı Kurtarmak'tan
bir sahneye dönüşüyor.
Gerçekten büyük bir savaş sekansı yaşanıyor.
Patlamalar var, el kameralarıyla çekimler var,
bir savaş sahnesinde arayacağınız her şey var.
Resimli taslağa âşık oluyorsunuz
ama onu hayatta yapamayız.
Evet.
-Üç kişi aynı anda havada. -Vay be.
Ateş topuyla.
İnanılmaz, resmen bilgisayar efekti gibi olmuş.
Bu sezon farklı şeylerle epey eğlendik,
sırt roketleri, verilen silahlar
ve Star Wars kuralları.
Çok daha farklı eğlenceli fikirle çalışma fırsatımız oldu.
Bu sezon dizide çok daha fazla Mandalorlu var.
Aynı anda otuzdan fazla dublörün çekime dâhil olduğu durumlar oldu.
Herkesin aynı şekilde
ve aynı coşkuyla performans göstermesini sağlamak
en zor yanlarından biriydi
çünkü sayıca çok fazla dublör vardı ve büyük çapta bir işti.
O gelirken sana koruma ateşiyle destek verilecek.
Buraya gelirsin ve Joe şey için yanından geçer...
Ama ateş etmediğinde... İzle.
Buraya gel ve böyle peşinden git.
Buraya gel.
Önde kal, başı çek.
Silahlar Mandalore kültürünün vazgeçilmez bir parçasıdır.
Bunu derinlemesine keşfetmek çok eğlenceli.
Bu sezon Mandalorluların silahları epey başımızı ağrıttı çünkü sayıca
çok fazlaydılar.
Birinci sezondaki metodolojiyi uyguladık.
Önce çizimlerle başladık.
Çizimleri Jon, Dave, Rick ve Doug'a gösterdik.
Onaylarını aldıktan sonra üretime geçtik.
Mando'nun yeni silahıyla ilgili son durum bu.
İstediğin gibi namluyu uzattık.
Artık dört santimetre daha uzun. Ayrıca kabzayı
orijinal silahındaki gibi yaptık, artık daha ortada.
Hâlâ İmparatorluk havası var. Mando için havalı bir silah.
Mando'nun silahı ikonik.
O silaha bayılıyorum. Üç sezondur var.
Ona yeni bir silah vermek büyük bir değişim.
Ama bence çok güzel oldu.
Star Wars ezelden beri teknoloji ile
katıksız el sanatlarının dengeli bir karışımı olmuştur.
Bence bu evreni heyecanlı kılan bu.
Bu yüzden bize verilen dekor malzemeleri beni çocuk gibi heyecanlandırıyor.
Üretilen bir droid
veya dökümlü bir kostüm de öyle. Hepsinde bir yaşanmışlık hissi var,
Volume'daki her şeyde olduğu gibi.
Rica etsem kasklarınızı takar mısınız?
Üç farklı klandan 60 yeni Mandalorlu yaratmak
muhteşem bir deneyimdi.
Hayatta kalan Mandalorlular vardı.
Orijinal grup, yani sığınakta saklananlar vardı.
Son olarak Bo-Katan'ın grubundakiler vardı.
Eski Ölüm Nöbeti veya Gece Kuşu grubu yani.
Onlara "Denizci" derdik.
Kostümlerini animasyon dizisindeki gibi yaptık.
Bu kaskı Southwest ile uçarken havada tasarladım.
-Hadi canım. Sahiden mi? -Kâğıt mendile...
Bo-Katan'ın özel bir tasarımı olmasını istedim.
Bu yüzden kaskı peçeli baykuş kafası gibi.
Gagası ve gözleri
-tıpkı peçeli baykuş gibi. -Harika.
Her birine ayrı bireysel tarzlar vermek eğlenceliydi.
Hepsi temelde aynı zırhı giyse de
birbirlerinden ayırt edilmelerini sağlayacak farklar vardı.
Şöyle bir yol izledik,
zırhları toplu olarak ürettik,
sonra her birine, özellikle de hayatta kalanlar grubuna, özgün detaylar ekledik.
Zırhlarının bazı yerlerini
kıyametten çıkmış bir gezegende bulunabilecek şeylerle değiştirdik.
Ahşap, deri, kürk,
koruma için kullanılabilecek her tür materyal.
Mandalore dinine mensup oldukları için bu materyalleri
geleneksel şekillere dönüştürmenin bir yolunu bulmuşlardır.
-B2 savaş droid'i. -Harika.
Her Mandalorlu bir hikâye anlatıyor. Sanatçılarıma hep bunu söyledim.
Her çatlağın, her dikişin arkasındaki hikâyeyi
bilmek istiyorum.
Kostümcüm Mary'yi hep uğraştırıyorum
çünkü maça hazırlık sürecimi anlatmayı seviyorum.
Eldivenlerimi giydirmesine izin vermiyorum.
Bunu ben yapmalıyım.
Basketbol maçı öncesinde kendi bağcıklarımı bağlamam gibi.
Sürecin bir parçası.
Yol budur.
Zırhı ilk giydiğim seferlerde
nasıl göründüğümü hayal ederek rol yapmaya çalıştım
çünkü içinde çok tuhaf hissediyordum.
Çok komik,
501. Legion, Mando Mercs, Rebel Legion üyeleri gibi
sürekli cosplay yapan pek çok insanla tanıştım.
Hepsi benimle hemfikirdi, "Evet, evet."
Hepimiz hayata ham cevher olarak başlarız.
Önümüze çıkan imtihanlar ve badireler bizi rafine eder.
Maskeli oyunculuk yüzünüzün göründüğü durumlara kıyasla çok farklıdır.
Baş hareketlerinizin tamamen farkında olmanızı gerektirir.
Her küçük hareket kamerada devleşir.
Velhasıl nasıl hareket ettiğimiz konusunda son derece spesifik olmak zorundaydık.
Deneme yanılma sürecimiz harikaydı.
Bo-Katan Kryze, sürgündeki diğer Mandalorluları buraya getirmeye gidiyor,
böylelikle yeniden birlik olacağız.
Bu, The Mandalorian ailesiyle dördüncü sezonum.
Bölümün büyük kısmı yeni bir gezegeni
veya daha önce görmediğimiz karakterleri seyirciye tanıtıyor.
Kubbeli cennetimizin kapıları size her daim açıktır.
Senaryoyu okuduğumda
"Kimler oynuyor?" diye sordum.
Jon'un cevabı ise "Üç anahtar oyuncuyu tespit ettik bile." oldu.
"Jack Black, Lizzo ve Christopher Lloyd."
Bunu duyunca tabii dumur oldum.
Jon Favreau, Bombardier rolünü beni düşünerek yazdığını iddia ediyor.
JACK BLACK YÜZBAŞI BOMBARDIER
Bence öyle yaptı.
Bombardier ismine hasta oldum.
Belalı bir tip olduğumu hayal ediyorum.
Deli savaşırım yani.
Senaryoda bunun bahsi geçmiyor.
Dendiğine göre karakterim sadece...
-Evet, oldu. -...bir tesis planlama subayı.
-Bombardier dansçı mı? -Bence öyle.
Bir kere adamın adı Bombardier, resmen adında "Bomba" geçiyor.
Basit bir tesis planlama subayı olması imkânsız!
Bir silahı var, sadece seyirci görmüyor.
lizzoyerken
Lizzo ve Jack, Star Wars,
bu dizi ve dizinin karakterleri hakkında
ezelden beri desteklerini hiç esirgemedi.
Tanrım!
Muhteşem, değil mi?
Evet, Grogu kapüşonumu da takayım.
Büyük hayranıyım.
Heyecanları resmen bulaşıcıydı.
Bombardier ile âlem yapmayı kim istemez?
Bombardier ile âlem yapmayı herkes ister.
Tüm Star Wars filmlerinde ve dizilerinde
bugüne dek icra edilmiş her dansı araştırmam lazım
zira sağlam bir dans edesim var.
Sanırım o sendin, üstünde sadece mayo vardı...
Evet.
-Mandalorian'ın müziğini yapıyordun. -Evet!
Evet, kaskı takıp şarkıyı söyledim, doğru.
Gerçi kafamdaki Boba Fett kaskıydı ama Mandalorian şarkısını söylüyordum.
O şarkının hastasıyım.
Kamera arkası görüntüleri için bir tat bir doku!
Jack ve Lizzo ile çektiğimiz bölümde yapmaya çalıştığım tek şey gülmemekti
çünkü her çekim bambaşkaydı.
Tek hedefim, parazit yapmamaktı.
Var mı şampiyona meydan okuyan?
Onlar sayesinde çekimin her dakikası son derece enerjik,
coşkulu ve tutkulu geçti.
Paraqaat'ın ayları.
"Paraqaat'ın Ayları",
bu parça hit olur.
Tüm bunlar bize yine bir Star Wars dizisi çektiğimizi hatırlatıyor.
Resmen çılgınlık, değil mi?
Ben bir şey oldum...
Bugün mesai vaktinde bitsin istiyorsanız bu bebeği benden alın.
Dört sayı birden! Hiç böylesini görmemiştim!
Plazir bir anlamda ütopik bir şehir.
İş gücü olarak robotlara bel bağlamışlar.
Vatandaşlar droid hizmetlerinin aksamaması yönünde oy kullandı.
Onlarsız yapamıyorlar.
Plazir'de bir droid barı olsa
harika olmaz mı diye düşündük.
Nasıl yardımcı olabilirim?
Duruma göre değişir. Burası Direnç mi?
Evet, burası.
Bu set en eğlendiğim setlerden biri oldu
çünkü odanın içine baktığınızda
tüm filmlerimizden, farklı dönemlerden
droid'ler görmek mümkün.
Hepsi tek mekânda yan yana.
Star Wars'daki tüm droid'lerin en gözdeleri bir arada.
Bu acayip eğlenceliydi.
Ama bir o kadar da karmaşıktı.
Sanki hareket çekiyormuş gibi görünüyor.
Tamam, esmer droid, lütfen sol kolunu indir.
Droid'lerle ilgili çekim yaparken en önemli noktalardan biri
büyük çoğunluğunun fiziksel olarak sette bulunması.
Gerçekten orada bulunmaları ve insanlar tarafından oynatılmaları.
Sanırım bu bir Star Wars eserinde aynı anda görülen
-en çok droid'li sahneydi. -Evet.
Buna sandcrawler sahnesi de dâhil.
-Harikaydı. -Evet, 20 kuklacı vardı.
-Evet, 20... -Herkes koşuşturuyordu...
-Aynı anda iki kukla idare ederek. -Evet.
Herkesin en az iki kuklası vardı, belki üç.
Bu tarafta iki kukla oynattıktan sonra kamera dönünce
diğer tarafa koşup iki kukla daha oynatırdık.
-Evet. Çok eğlenceliydi. -Evet.
-İyi görünüyor. -Legacy ekibine bir alkış.
Çok teşekkürler.
Bryce'ın yönettiği bölüm
sezondaki diğer bazı bölümlerden daha neşeli bir bölüm.
Öte yandan bu bölüm
oldukça dramatik bir sonla kapanışı yapıyor.
En sonda Bo-Katan kendi klanının yanına giderek
onları peşine takmaya çalışıyor.
Filomu geri almaya geldim.
Artık senin filon değil ki, öyle değil mi?
O hâlde sana meydan okuyorum,
savaşçı savaşçıya karşı.
Simon'ın oynadığı Axe Woves'la efsanevi bir kavgaya tutuşuyor.
Pes ediyor musun?
Woves ilk sezonda,
benim bölümde aslında senaryoya göre ölecekti.
Ama şunu belirtmeden geçemem, Simon harika.
Onu göndermek istemememizin bir sebebi de harika olması.
Geri döneceğimi bilmiyordum.
Dönmekle kalmadım, böyle bir sonda kilit bir rolüm oldu.
Aklım almıyor.
Asla halkımızın gerçek lideri olamayacaksın.
Karanlık Kılıç'ı bile ondan almıyorsun.
Asıl ona meydan okumalısın.
Birbirimizin kanını yeterince döktük.
Mandalore inancına göre
Karanlık Kılıç kimdeyse Mandalore'un hâkimi odur.
Kılıcı hediye olarak kabul edemezsin. Savaşarak kazanman gerekir.
Klon Savaşları'nı ve Asiler'i izleyenler bilir,
Bo-Katan bir keresinde kılıcı hediye olarak kabul etti.
Bin Gözyaşı Gecesi'nin bunun yüzünden yaşandığına inanır.
O olayda gezegen içinde yaşayan insanlarıyla birlikte yok oldu.
Bo-Katan'ın ibret alınacak bir hikâyesi var.
Bir zamanlar sırf kanla ve şu anda elinde tuttuğun kılıçla
Mandalore'da hükümdarlığını ilan etmişti.
Bence insanlar Mando'dan bunu bekledi.
Kılıç ondaydı, tahtı alacaktı.
Gezgin bir ödül avcısından Aragorn gibi bir krala dönüşecekti.
Seyirci herhâlde böyle olacak diye düşünüyordu.
Ama ipuçlarına bakarsanız, ki umudumuz bunların fark edilmesiydi,
hikâyeye yakışan son bu yazdığımız versiyondu.
Dikkat ederseniz Karanlık Kılıç'ı ilk eline aldığında
kaldırmakta zorlanıyor. Silahtar bile bunu söylüyor.
Evet, hisset.
Karanlık Kılıç'la savaşmaya gücün yetmez.
Onunla savaşırsan o kazanır.
Gücünle onu kontrol edemezsin.
Ama Din Djarin yakalandığında kılıcı Bo-Katan alıyor
ve onu eskrim kılıcı gibi sallıyor.
O kılıcı çok istediği hâlde, hiç düşünmeden
ve Din daha uyanmadan kılıcı geri veriyor.
Onu kurtardıktan sonra.
Çoğu insan ikisi arasında bir kapışma beklerken
her ikisi de çok farklı bir şey yaparak
birlikte çalışıyorlar.
Nihayetinde de tüm Mandalorlu gruplar bir araya geliyor.
Mandalorlular.
Gezegenimizi geri almanın vakti geldi.
Her iki klandan da gönüllüler istiyorum.
Birbirlerine muhtaçlar.
Sürekli öğrendiğimiz bir ders var,
hayatta başkalarının yardımına ihtiyacımız var.
Bu yüzden bunlar duygu yüklü, kendinizden bir şeyler bulduğunuz anlar.
Mandalore için!
Star Wars'da, seyirci umut
ve macera görmek ister ama hepsi olumlu bir havada olmalıdır.
Bu önümüzde yeni bir çağ olduğunun göstergesi.
Star Wars'da öykülerin tatlı ve eğlenceliden
ciddi ve karanlığa geçiş yapmasına ihtiyacı var.
Eski filmlerde Darth Vader ortaya çıktığında
işler ciddileşirdi.
Ama Jawa'ları veya Ewok'ları görünce eğlenceli anlar başlardı.
Daha neşeliydiler.
Ama bu eğlenceli ve basit görünen neşeli anların
sonra öyküye büyük katkı yapabileceği de bilinirdi.
Hiçbiri rastgele değildi.
En küçük hayatlar, en önemsiz insanlar
birden ayaklanıp çok büyük işlere imza atabilir.
Bebek Yoda'nın, Ripley'nin, Yaratıklar'da yaptığı gibi
metal bir dış iskelet yardımıyla yürüdüğünü görmek isterseniz
dizide var.
Evet. Evet. Evet.
Bunun çok eğlenceli olacağını düşündüm.
Çocukken Star Wars'u izleyen hâlimle bağımı koparmamaya çalışırım.
"Buna bayılırdım." diye düşünürüm.
Yürü be Grogu.
DİKKAT BEBEK VAR
Ben IG'ye pilotluk ediyordum,
dolayısıyla kukla omuzlarıma asılıydı.
Bu arkadaşlar da içindeki Bebek'i oynatıyordu.
IG'yi Rick Galinson yaptı.
Başlı başına bir sanat eseri.
Grogu'nun oturduğu yerde
yürümesine yardım eden iki kontrol kolu var.
Grogu hareket ettiğinde bu iki kol karakteri yürüyor.
Bu da Grogu'yu yürütüyor.
Bu kollar motorlu ve buradaki kontrol bölgesinin
bir kopyası bizde var, biz kolları nasıl oynatırsak
buradakiler aynen oynuyor.
Böylece biz değil de Grogu robota pilotluk ediyor gibi görünüyor.
O sete geldiğinde özel bir şey olduğunu anladık.
Büyük bir mücadele var, insanların canı yanıyor.
Ortada da bir çocuk var, bu Bebek Yoda.
Grogu...
Saf sevgiyi ve şefkati temsil ediyor.
Tek yapmak istediği şey kurtarmak ve korumak.
Pek korunmaya ihtiyacı
yokmuş gibi görünen Mandalorlu'yu koruyor.
Grogu, cesur olmanı istiyorum, tamam mı?
Sürekli kaçamayız.
Moff Gideon'ın işini bitirmezsek bu hep böyle devam eder.
Konu büyük kötü kahramanlar olunca
seyirci olarak hepimizde
o karaktere karşı duyduğumuz sempatiden dolayı bir suçluluk duygusu olur.
Yaptıkları şeyden veya motivasyon sebeplerinden nefret etsek de
hepsinde belli bir karizma vardır.
Vader'dan itibaren bu karakterlere karşı hep bir ilgi vardır,
bence Moff Gideon karakterine Giancarlo böyle bir karizma katıyor.
Gezegeninizin zengin kaynakları sayesinde
beskar alaşımından üretilen,
gelecek nesil Karanlık Trooper zırhını yarattım.
En büyük iyileştirme de zırhın içinde benim olmam.
Giancarlo bir hikâye anlatıcı.
Her şeyi sonuna kadar düşünüyor.
İyice tarttıktan sonra kendini tamamen adıyor.
Böyle bir aktörle çalışırken
aslında bir ortakla çalışırsınız.
Size yardım ederler, doğru soruları sorarlar.
Gerçek anlamda bir ortaklıktır.
Bir kere yaptım çünkü görünüşü çok hoşuma gitti.
Ama bir kere yaptım...
Aslında onların ana gezegeni Mandalore'u yine almak için yaptım.
Bu da güzel.
-Evet. -Oynayalım.
Mando'nun başarısının ardındaki etmenlerden biri şu,
ortada bir mitoloji var, kahramanın yolculuğu var.
Hatta bir savaş lordu olan
ve galaksiyi ele geçirme arzusundaki Moff'un yolculuğu bile
bir kahramanın yolculuğu.
Çünkü sahip olmadığı şeyin peşinde.
İlk sezon ilk repliği şuydu, "Sende istediğim bir şey var."
Bu çok güçlü bir dürtü.
İmparatorluğun çökmesi
çok farklı sonuçlara sebep oldu.
Giancarlo'nun oynadığı karakter de
eski İmparatorluk'un nasıl olduğunu hatırlatır nitelikte.
Yaşasın İmparatorluk!
Ama temelde kendisi için çalışıyor ve kendine göre planları var.
Moff Gideon daha çok işin fiziki boyutuna odaklanmış görünüyor.
Karanlık Kılıç onu daha güçlü kılıyordu.
Yeni Karanlık Trooper askerlerini yaratıyor.
Oluşturmaya çalıştığı şeyde ne eksikti?
Eksik olan şey Güç'tü.
O tarz bir güç istiyor. Bence Güç onun tam aradığı şeydi.
Eskiden yetenekli bir halktınız ama miadınız doldu.
Ancak görüldüğü üzere, Mandalore benimle yaşamaya devam edecek.
Mandalore'la ilgili zorluklardan biri de
orada Moff Gideon'ın deneylerini yaptığı
gizli bir üs olduğunu ima etmeye çalıştık.
"Burası nasıl bir yer olmalı?" diye düşündük.
Gezegenin yüzeyi harap hâlde olduğu için
yer altında doğal mağaralar olabileceğini düşündük.
İmparatorluk'un yerleşip kendi estetik anlayışlarına göre
mimari değişiklikler yapabileceği bir ortam.
İlk başta TIE Interceptor'ları beyaz yapacaktık.
Sonra bunları yere park etmek yerine
yarasa gibi tavandan sarkıtsak
daha iyi olur diye düşündük.
Amacımız böyle ufak duygusal donelerle
karşımızda İmparatorluk'un olduğunu
ama bu sefer yer altında yapılandıkları
hissini pekiştirmekti.
İşte bu ortam, sezon sonundaki
büyük kapışmanın yaşandığı yer.
Moff ve Bo arasındaki son kapışmayı çekeceğiz,
ki bu Mando, Çocuk, Bo ve Moff Gideon arasındaki kapışmaya dönüşüyor.
Her şey bizi bu noktaya getirdi.
Bu hafta güzel bir iş çıkaralım
ve eğlenmeye çalışalım.
Başlıyoruz, prova çekimi.
Oyun!
Rick'in bölümü olan sekizinci bölümde büyük miktarda aksiyon var.
Zor olmasına zor ama zoru severim.
Bu epey güzeldi.
Lateef bugüne dek birlikte çalıştığım en iyi dublörlerden biri.
Çok ama çok başarılı.
Bu sezon birlikte birkaç dövüş sahnemiz vardı,
her saniyesinden büyük keyif aldım.
Katee ile yaşadığım en büyük sıkıntı ona hayır demek.
Hiç dublör kullanmak istemiyor, bu harika.
Kapışma kısmında
yerden Mando'nun yanına kaydığım ve kalkanımla onu koruduğum
bir sahne var.
Hemen ayağa fırlayıp tekrar ateş etmem gerekiyor.
Her yerden kıvılcım fışkırıyor.
"Ama bunu sen yapma Katee, Joanna ile çekeriz." dediler.
Ben de "Altı üstü dizimle kayıyorum, değil mi?
"Koş, dizle kay, kalkanı kaldır, sonra savaşmaya devam, değil mi?" dedim.
JJ "Ya, evet." dedi. Ben de "Tamam, süper." dedim.
Sonra da hareketi yaptım.
Dublör koordinatörümüz JJ hareketin sonunda bağırıyordu.
Çocuğuymuşum da yapma dediği bir şeyi
yapmışım gibi bana bağırdı.
Biraz da gururlanmıştı.
Aynen şöyle oldu, "Katee!
"Harikaydın."
Çok iyiydi. Kendimle acayip gurur duydum.
Karanlık Kılıç'ı bana verirsen bir savaşçı gibi ölmene izin veririm.
Moff Gideon'ın eninde sonunda
hapı yutması beklenen bir şeydi.
Bunu dert etmiyordum.
Önemli olan ne zaman, nasıl olacağı
ve seyirci açısından ne derecede nihai bir son olacağıydı.
Star Wars'un bu yanına bayılıyorum çünkü karaktere ne olduğunu
açıkça göstermezler.
Luke Skywalker bile, uçurumun kenarından düşer
ama o feci ölümü görmezsiniz.
Küllerinden yeniden doğma ihtimali hep vardır.
Mandalorlu dizinin ilk başında yapayalnızdır.
Kelimenin tam anlamıyla yalnız kovboydur.
Ama zaman içinde bir aile olmaya,
Grogu'yu bir nevi oğlu olarak görmeye başlar
ve başkalarını ailesine kabul eder,
farklı gruplar arasında arabuluculuk etmeye başlar
ve onları birleştirir. Tüm bunlar onun için büyük değişimler.
Din Djarin bir Mandalorlu ama aslen o gezegenden değil.
Mandalorlu olmuş çünkü hayatını belli bir yola adamış,
belli değerleri var, belli insanlarla tanışmış.
Bu insanlar onu kurtarmış.
Din onun biyolojik babası olmadığı hâlde Grogu ile bir aileler
çünkü hayatlarındaki bu eksiklikleri tamamlayan rolleri üstlenmişler.
Artık senin adın Din Grogu, Mandalorlu çırağısın.
Star Wars'da ana tema genellikle ailedir.
Farklı türden aileler.
Anne baba veya yakın akrabalar anlamında değil,
ihtiyaçtan doğan aileler.
Dostlar bir araya gelir,
ortak yanları olan insanlar bir bağ kurar
ve bir aile olurlar.
Aile artık çok farklı yorumlanan bir olgu.
Seyirci bu büyük galakside bu yüzden rahatlıkla
kendinden bir şey bulabiliyor.
Önemli olan, neye değer verdiğin,
neleri feda edebileceğin ve neyden vazgeçemediğin.
Başkalarının hayatında hangi noksanlığı giderdiğin.
Sonunda öykünün bu noktaya gelmesi güzel.
İlk başta hedefimiz buydu diyemem
ama hikâyeciliğin özü çıkış noktası değil, süreçte keşfettiklerin ve ortaya çıkandır.
Üçüncü sezonu kapatırken
kovboy filmlerindeki klişelerden birini yerine getirdik. Kovboy yoluna devam etti.
Mandalorlu'nun varlığı olayları sonraki aşamaya taşımaya yardımcı oldu.
Ama bu, kovboyun o ortama ait olduğu anlamına gelmez.
Belki kısa bir mola verilir
ama ufukta yeni maceralar olduğunu bilirsiniz.
Bir maceranın sonuna geldik gibi görünebilir
ama bu aynı zamanda yeni bir maceranın başlangıcıdır.
ÜÇÜNCÜ SEZON'UN PERDE ARKASI
Alt yazı çevirmeni: Berkcan Navarro