Wat is de lading? - Passagiers.
Ik, de jongen, twee droïdes...
...en geen vragen.
Problemen?
Ik keek keer op keer naar Star Wars. De formule was mij nog niet bekend.
Ik had geen enkel referentiekader.
Dat was mijn toetreding tot alles wat Star Wars hielp creëren.
Ik leerde zo over de western. Ik leerde zo over samoeraifilms.
Bij mijn voorstel zei ik: Ik wil niet zozeer beïnvloed worden door Star Wars...
...maar ik wil beïnvloed worden door wat George heeft beïnvloed.
Laten we goed kijken naar de samoeraifilms en de films van Kurosawa.
En dat leidde naar het Lone Wolf-principe dat ook heel toepasselijk leek.
De westerns waren onze grondslag.
Hij vroeg dan: Heb je die film gezien?
Ik zei dan: Nee, maar we kunnen beter de trilogie nog eens bekijken.
Dan kunnen we analyseren wat hen drijft.
Die eenvoudige, maar tevens complexe onderliggende karakterisering van hen.
En overal vind je die Star Wars-vibe terug.
Neem nou Han Solo. Die is gekleed als een revolverheld.
Ik weet niet wie je bent, maar vanaf nu luister je naar mij.
Luister, Uwe Edelachtbaarheid.
Ik luister alleen naar mezelf.
Dat je nog leeft.
We kwamen met wat ideeën...
...werkten aan de logica en dan maakte hij er een script van.
Zodra het script klaar was, was het storyboard de eerste stap.
De regisseurs en producenten hielden toezicht op het storyboardproces.
Het story department stond onder leiding van Dave Lowery.
We kregen een eerste inzage in de vorm van potloodtekeningen...
...en wij maakten hiervan een kloppend geheel...
...met tijdelijke dialogen en effecten.
Wegwezen.
Houd stand.
Zodra iets goed werkte op papier, stapten we over naar pre-vis.
Toen ik zag hoe ze hier met pre-vis werkten...
...dacht ik: dit is zo waanzinnig.
De manier waarop ze pre-vis gebruikten toen ik nog acteerde...
...was vooral bij scènes met veel visuele effecten.
En dan met name bij een actiescène...
...waar je tijdens de opnames heel secuur bij moest zijn.
Filmmakers komen dan met een pre-vis, dat staat voor previsualisatie.
Het is een opmaak van hoe die scène eruit komt te zien.
En het is ontzettend nuttig.
PROCES
Het was de eerste week in The Volume.
Jij en ik zaten naast elkaar en volgens mij vroeg ik aan jou:
Wat is het verbazingwekkendste deel?
Jij zei dat het verhaal tijdens de redactie beter en duidelijker was.
Waarschijnlijk refereerde je aan... - En dat maakt storytelling veel strakker.
En hoe dichter wij bij dat animatieproces komen...
...waar je langer een verhaal kunt herhalen...
...heeft live-action iets bestendigs...
...waarbij je, als je op de set bent...
...je niet per se niet meer terug kunt om dingen opnieuw op te nemen...
...maar het meeste wat je doet is wel blijvend. En je moet door.
Alles van het proces dat je de gelegenheid geeft om het verhaal te herhalen...
...maakt de film beter.
Het dwingt de filmmakers om zich vroeg te binden...
...en te begrijpen wanneer falen nog goedkoop en eenvoudig is.
Dat leer je van animatie. Want al vanaf Sneeuwwitje...
...praat men nog over die ene scène die de film nooit gehaald heeft.
Het idee dat er verspilling zit in animatie, strookt niet met de cultuur.
Daarom plannen we alles.
Daarom wilde ik vanaf het begin visual effects erbij hebben...
...net zoals mijn productie-ontwerper.
Ze moeten er vanaf het begin bij zijn. En niet pas ergens aan het eind.
Het is fascinerend om te horen hoe live-actionmensen over dit proces spreken.
Ik kom van animatie en ik ga terug naar waar de andere animators zijn...
...en dan komen we samen en zeggen: Ze praten over ons proces.
Ze zeiden 50 jaar.
Soorten verouderen verschillend.
Misschien kan het wel eeuwen leven.
We zullen dat nooit weten.
We nemen het levend mee.
De opdracht was duidelijk. Het doel moest vernietigd worden.
Bij deze serie gebeurde er iets heel, heel unieks.
Jon bedacht een workflow waarbij we gebruik konden maken van pre-vis...
...maar dan voor de hele episode en voor elke episode.
Dat is iets wat nooit gebeurt...
...maar nu wel kon, vanwege The Volume.
En omdat alle visuele effecten en andere noodzakelijke dingen...
...ver voor de opnames gereed moesten zijn.
We hadden overal pre-vis voor nodig.
Zelfs als het geen actieshot of een visual effectshot was.
Omdat het in The Volume bestaat, is het een visual effectshot.
Alle technologieën die we gebruiken zijn afhankelijk van de pre-vis-planning.
Dat combineerden we met wat ik had geleerd bij Jungle Book en Lion King.
Oftewel alles vooruit plannen met mo-cap...
...een cut bepalen en dan bepalen welke live-actionshots je nodig hebt.
Dan een minimale set bouwen, bij Jungle Book hadden we een green screen.
Van daaruit bouw je een complete digitale omgeving.
Je draait op een doorsnee set, lijnt die uit met de mo-capcamera...
...en combineert het green screen met de digitale omgeving.
En Mowgli en de kleine set worden ingepast bij de digitale personages en achtergrond.
Hier gingen we een stap verder.
Ga.
Voor The Mandalorian weken we af van de gebruikelijke pre-vis-pijplijn...
...en richtten we ons meer op The Lion King.
Met een game engine kon de crew camera's besturen binnen de virtuele wereld...
...om zo het spel van acteurs of stand-ins op te nemen.
Daarna gebruikten we een camera-uitrusting die normaal bij fotografie wordt gebruikt.
Die hebben we geëncodeerd zodat we cinematische bewegingen konden opnemen...
...binnen de virtuele omgeving.
De regisseurs kregen de kans om er eerder bij betrokken te raken...
...dan gewoonlijk bij een tv-serie.
We brachten ze samen met hun crew en editors...
...en zo kwamen ze met de eerste cut van de serie door gebruik van virtuele cinema.
Soms regisseerden ze mensen in motion capture-pakken...
...om een beeld te vormen van hoe het eruit zou komen te zien.
Soms werkten ze met het stuntteam...
...voor stunts met gebruik van motion capture.
Ze konden er dan camera's op zetten...
...en snel monteren voor een eerste blik.
We konden zo bepalen wat er nodig zou zijn...
...om alles voor te bereiden voor de echte opnames.
Het voordeel was dat we daardoor samen konden komen...
...om de eerste cut van de episode te bekijken.
Hoewel het er als een game uitzag, omdat er geen echte mensen in zaten...
...gaf het ons wel een beeld.
We wisten of er aanpassingen nodig waren voordat we begonnen met draaien.
ONSCHATBARE VOORBEREIDING
Het doel was om deze hele shoot te benaderen als 'n superheldenfilm reshoot.
Waarbij je alles van tevoren wist, net als wat het verhaal nodig had.
De set van de reshoots van Iron Man waren voor mij het meest efficiënt.
Je filmde. Je deed alle planning. En filmde opnieuw.
Visuele effecten erbij. Dan de montage. Maar echt perfect wordt het niet.
Eigenlijk zou je één of twee weken extra moeten hebben.
Bij de reshoots van Thor, hebben we een huzarenstukje uitgevoerd.
In vijf dagen namen we 360 shots op.
Je denkt: dit is de lijm. Dit zijn de stukken die ik nodig heb.
Je bent heel efficiënt bezig. - Omdat je weet wat het is.
Je blijft het maar opnieuw doen, ook al is het een shot van een glas op tafel.
Want wie weet wat er nog kan gebeuren.
Maar bij de reshoots is het meteen klaar. Het is immers maar een shot van een glas.
Dat hadden we nodig. Zo is het goed.
Door alles in VR te filmen en met pre-vis te werken...
...afhankelijk van de betreffende scène...
Daarom zat jij er als animatieman bij, want daar is alles pre-vis.
Jij kon dan bijspringen...
...bij dingen als de mudhorn-scène of luchtscènes...
Bij scènes zonder acteurs kon jij de visie van de regisseur verhelderen.
En ook, en we hebben het hiervoor zelfs nog meer verfijnd...
Nu hebben we MVN-pakken, daar begonnen we mee bij jouw episode.
Bij het gevecht. - Hoe ging dat?
Deze ervaring was voor mij volslagen anders.
Ik maakte voorheen independent films en films met een bescheiden budget.
Daar had je geen storyboards.
Je begon gewoon met je handlangers te schrijven en je maakte je film.
Dat hele proces met pre-vis...
...en het verhaal van tevoren opbouwen, was nieuw voor mij.
Ik had zoiets van: dus dat kun je doen als er voldoende geld is.
Dan kun je eerst de film draaien.
Dit werkt ook veel beter als stunt-vis.
Dan zijn ze niet aan het hannesen met allemaal camerahoeken die ik niet wil.
Ik zet de camera's op hun plek en kan draaien.
Rijden.
Het is een heel andere ervaring dan het tv-werk dat ik eerder heb gedaan.
Normaal krijg je 8 à 9 dagen voorbereiding en dan moet je gaan draaien.
Voor deze serie kreeg ik twee maanden en was de complete episode in pre-vis.
En zelfs als we wat tegenslag hadden en tijd te kort kwamen...
...hadden we van tevoren al het materiaal ontwikkeld...
...en het aan elkaar kunnen plakken...
...zodat we het niet op de dag zelf nog moesten uitpluizen.
We voeren het gewoon uit. Dat was geweldig.
Nee, alsjeblieft.
Ik deed episode 3. Het voelde als een mix van een western- en een samoeraifilm.
Dat was mijn eerste gedachte: een revolverheld met een samoerai-code.
Ze haten je allemaal, Mando. Omdat je een legende bent.
Veel van mijn voorbereidende werk...
...zat in het kijken naar heel veel Kurosawa-films.
Yojimbo diende voor een groot deel als referentie.
Bijvoorbeeld met de impasse op straat en onze manier van filmen.
Welkom terug, Mando.
De impasse was vol actie. Die was intens.
Hij vergde veel planning.
We hadden meer dan 25 premiejagers.
En de Mandalorianen die arriveerden.
Het duurde drie dagen inclusief de extra opnames.
Het was best veel werk en op den duur dacht je:
Als dit een grote film zou zijn, een blockbuster...
...dan kregen we twee weken. Nu hadden we maar drie dagen.
Je moet werken binnen de restricties om het te laten slagen.
Maar je probeert wel de kwaliteit van een grote film te leveren.
Dit is Star Wars. Je kunt niet iets leveren wat niet gelijkwaardig is.
Het was een uitdaging, maar wel heel leuk.
Er was een moment, ik denk op dag twee of drie...
...waarbij we zoveel kogels en explosies hadden gebruikt dat ze opraakten.
We moesten er zuiniger mee omspringen...
...omdat we maar voor een beperkt aantal een vergunning hadden.
We hebben in die periode alleen al 7000 kogels afgevuurd.
Krankzinnig.
Dit is de Wijze.
VOORUITKIJKEN
Wat vanuit mijn oogpunt fascinerend was, was de dojo die we hadden...
...waarin we samen een nieuwe stijl ontwikkelden.
Iedereen bracht z'n eigen expertise mee.
Jullie hadden allemaal andere vaardigheden.
Wat jullie misschien zagen als 'zo wil Jon het hebben'...
...was eigenlijk ontstaan uit afzonderlijke gesprekken...
...die mij weer op weg hielpen. Het was een organisch proces.
Het ging erom hoe we iets konden bewerk- stelligen met veel voorbereidingstijd...
...en weinig tijd om het af te werken.
Hoe gebruik je de animatiecultuur...
...die ik al had leren kennen door Jungle Book en Lion King?
En met Dave erbij...
Het was iets wat ik probeerde om te draaien.
'Hoe zou Pixar dit doen?' Iemand zei dan tegen me:
Zo werk je met een afdeling pre-vis.
En dan ontstond er een selectie...
...en uit die selectie kwam de blauwdruk om verder te gaan.
Aan het eind was het heel anders.
In het begin gaven jullie aanwijzingen aan de pre-vis-jongens van THIRD FLOOR.
Aan het einde werkten jullie met stuntmensen in MVN-pakken.
Dat zijn gaming mo-cap-pakken. - Precies.
Op een set die we precies zo hadden ingericht als de VR-versie.
Jij deed alle vechtscènes.
Kun je daar iets over zeggen? Ik was niet vaak op de set.
Of ik daar iets over kan zeggen?
Hou het niet achter. - Ik hou dingen achter. Ik weet het.
Dat was toen het begon...
Niet dat het niet leuk was, maar het was een heel ander niveau van werken...
...want nu waren we...
Ik kon nu meteen doen wat er in me opkwam...
...door met de stuntcoördinator en zijn mensen te praten.
Om dat dan in realtime op te nemen en meteen in pre-vis te verwerken.
Jij wilde er camera's op zetten.
Ik heb opnames van die scène gezien alsof je hem al had opgenomen.
Precies. Ik hoefde nu niets meer met THIRD FLOOR en Chris te bespreken.
Je maakt gewoon iets zoals het zich voordoet.
Ik weet nog dat je zei:
'We gaan hiermee spelen.' Ik was enthousiast.
Jij was de eerste. - We hadden gesproken over...
...bepaalde vechtstijlen die ik leuk vind.
We hebben allebei iets met samoerai- en kungfufilms.
En we kwamen tot de conclusie dat dit mogelijk was met onze jongens.
En welke scène was dat?
Dit was de scène waarin Mando...
...Xi'an helpt uit te breken.
Hij gaat de gevangenis in.
Er zijn heel veel gevangenbewaarders...
...die uit het niets tevoorschijn komen en hen aanvallen.
En Bill Burr is typisch Bill als hij zegt: Je kent Mando.
Jij zou de ultieme krijger moeten zijn. Wat ga je nu doen?
En voor je het weet komt Mando in actie...
...en schakelt alle droïdes een voor een uit...
...met allerhande Mando-trucjes...
We moesten de droïdes veranderen, weet je nog?
Ik had eerst geroepen dat het zwevende droïdes moesten worden.
Maar het leken... - Het leken net grote vuilnisemmers.
Als ik ze wil laten bewegen, heb ik wel armen en benen nodig.
Doug Chiang, teken jij even iets...
Uiteindelijk kwamen er mensen bij en als je nu die scène terugkijkt...
Waanzinnig dat het is wat we die dag hadden opgenomen.
Het was de enige sessie die we hadden.
Ik had stage 17 afgeplakt en die scène werd daarin gedraaid.
Je had het afgeplakt. Je ging meteen naar VR. Zag wat er gebeurde.
Stelde de camera's op, maakte een proefopname en daarna het echte werk.
Precies.
Dat hadden wij niet bij Jungle Book.
En nu is de vraag hoe we deze tools in dit proces kunnen inzetten?
Het was echt goed. En nu doen we dat bij elke scène van seizoen 2.
Dat is te gek.
Ik ga zo weer aan de slag, als ik het script heb.
Vertaling: Frank Bovelander