We beginnen waar jij opstaat en hij terugkomt.
Jongens en meiden, goedemorgen. Welkom bij seizoen 2 van Huckleberry.
Welkom terug.
Welkom terug, of voor het eerst. Ik ben Kim, regie-assistente.
Seizoen 2.
Hoe heet je? -Ik heet Kayden.
Goed, daar gaan we.
Welkom terug bij de serie.
Er gaat veel geknokt worden met veel personages die overal vandaan komen.
Heel veel choreografie.
Doe een paar passen en leun naar voren.
Seizoen 2. Je loopt een wereld binnen. Ze brengen die personages tot leven.
Het is echt geweldig.
In seizoen 2 vind ik het vooral belangrijk dat het de mensen raakt.
We creëren nieuwe dingen, nieuwe personages en nieuwe planeten.
Terwijl we ondertussen de nostalgie bewaren die we hebben...
...voor alles wat met Star Wars te maken heeft.
Dit is beter voor Boba Fett. Want zo kennen we hem.
Als je hebt vastgesteld hoe de serie eruitziet, is er meer ruimte voor lol...
...terwijl je toch de ervaring uitdiept voor het personage en de kijker.
Vrijmaken.
Kan iedereen me goed genoeg zien? Goed, de scène begint...
Dit komt na een aantal shots van een rondvliegend ruimteschip.
Dit is hangar 35.
Dat is een paar hangars verder dan waar de Millennium Falcon werd bijgetankt.
Het is goed.
Zoals bekend, kunnen we met Amy van het gebaande pad afwijken.
Wees daarop voorbereid. Juich creativiteit toe.
Bij aflevering 1 vond ik het geweldig om Jon als regisseur te hebben.
Hij weet wat hij wil. Hij werkt graag met de acteurs.
Hij deinst terug, jij deinst terug, maar er gebeurt nog niks.
Je kijkt wat er aan de hand is, en hier begint de Leone-stijl.
De camera komt naar voren, je ziet de bommen, de kop draait zich om.
Dichterbij dan dit komen we niet.
Als hij beweegt of loslaat, dan gaat hij ervandoor.
Hij weet hoe je verhalen moet vertellen. Hij begrijpt het grotere plaatje.
Mensen vervallen meestal in details en hopen dan dat alles bij elkaar komt.
Dat is mijn werk, ons werk. Wij moeten ons moment pakken. Hij regelt het verhaal.
Voor seizoen 1 wilde ik erbij kunnen zijn om als producent op de serie toe te zien.
Maar ik wilde ook graag in die regisseursstoel zitten...
...om dingen te proberen die voor anderen misschien iets te ambitieus zouden zijn.
Zo kon ik het mezelf knap moeilijk maken.
De kraytdraak is 'n voorbeeld van iets obscuurs wat Jon uit de films haalde...
...dat zich ontwikkeld heeft tot iets belangrijks.
In A New Hope zagen we alleen botten.
Maar nu is het een monster in aflevering 1.
Dougs groep heeft hem ontworpen en bedacht hoe hij er in volle glorie uitziet.
Het was een flinke uitdaging. Jon had de lat echt hoog gelegd.
Hij wilde dat we met iets spectaculairs kwamen dat binnen de kaders paste.
We hadden botten van de kop en nek gezien. Hoe konden we daar onze draak van maken?
Een van de leuke ideeën was, dat als hij groter werd hij meer ledematen kreeg.
Dus hoe ouder, des te meer ledematen hij heeft.
En dat gaf ons de gelegenheid om er iets mee te doen.
Laten we de gelegenheid die Jon ons biedt benutten en zien hoe ver we kunnen gaan.
En het werd een enorme draak. Jon vond hem prima. Hij was 50 meter.
En toen Jon in de weer ging met de lay-out-shots, werd hij nog groter.
Toen we hem bekeken in de omgeving, leek hij niet zo heel erg imposant.
En dus begonnen we hem groter te maken. Hij werd 180 meter. Jon zei: Dat is goed.
Vanuit animatie-oogpunt moesten we bepalen hoe hij zich voortbewoog.
Dus bedachten we dat hij het zand vloeibaar zou maken...
...met geluidsgolven, zodat hij door het zand kon zwemmen.
Hij is altijd verborgen. Je ziet hem nooit in z'n volledigheid.
Net als bij die haai in Jaws.
Hoe minder je onthult, des te beter het is.
Hoe mysterieuzer, des te krachtiger het ontwerp.
We staan voor de ingang van The Volume.
Terwijl ik schrijf, probeer ik te bedenken wat we in deze ruimte anders kunnen doen.
We maakten buitenopnamen, in spelonken, in ijstunnels...
We kregen nu de gelegenheid om iets te maken...
...met een ondergrondse arena, een verboden gebouw.
In seizoen 2 werd The Volume groter.
Hij is 30 meter lang en 7,5 meter hoog.
We kregen van ILM een fenomenale kleurenbesturing...
...waarbij je kon bepalen hoe de pixels op je scherm kwamen.
Ik draai nu de hele lucht rond om een betere compositie te vinden.
We konden ook donkere scènes draaien. Dat was echt geweldig.
Wil je de kunst bekijken? -Graag.
Die heb ik getekend.
Mijn zoon zag me. Hij heeft hier ook geschilderd. Hij is 18.
Hij zei: Je hebt dit vaker gedaan, pap. Ik: Dat denk ik niet.
De kunstenaar die dit heeft geschilderd, David Choe, is begonnen met graffiti.
Hij vroeg me: Waarom is er geen graffiti? Die was er wel in de animatieseries.
Ik zei: Het kan wel. Ik ga zo een aflevering regisseren. Wil je mee?
En zo kwam het dat David Choe alle exterieurs op de set heeft beschilderd.
Het moet toch laag over laag? Bij graffiti gaat het om lagen.
Het mag geen muurschildering zijn, maar een muur vol generaties graffiti.
Ik vind dat we hier lekker wereldvreemd zijn bezig geweest.
De lage graffiti's zijn van de Jawa's. Die kunnen niet zo hoog komen.
Dit is een levend kunstwerk.
Ik kan hier alle fantasieën uit m'n jeugd op kwijt.
Voor mij was dit een win-win, want Jon had een alienrolletje voor me.
Ik maak hier een geultje, zodat je het hier kunt opvullen.
En als je het er dan overheen doet...
Dus je bouwt niet vanuit een bult, maar vanuit een holte.
Wat echt heel erg tof was, was dat we een eigen ruimte kregen.
Zo konden we ter plaatse heel veel dingen maken.
Net als dat oude ILM-atelier waar we Star Wars-aliens maakten.
De regisseur en Dave en Jon komen alle drie met ideeën.
Dat proberen we dan zo goed mogelijk te interpreteren...
...om de make-up goed te laten passen bij een persoon.
Wij zijn een van de afdelingen die werken met praktische elementen.
We proberen altijd te zorgen dat ons werk goed past bij de achtergrond.
Vooral bij The Volume kunnen we naar het totale plaatje kijken.
En we zorgen ervoor dat onze composities bij de kostuums passen.
En uiteindelijk is het heel erg cool.
Ze komen zo naar binnen. Het zijn twee Gamorreanen.
Ik weet niet of jullie Star Wars kennen, maar het zijn groene varkensmannen.
Zij bevechten elkaar tot de dood. Dit is een strijd om leven en dood.
Ik snap dat die repetitie vreemd was omdat er niks was om tegen te spelen.
Op de dag zelf vechten er twee varkens. Gebruik dat om jezelf op te laden.
Jullie zullen vandaag de hele dag hier zijn. En morgen ook.
Dus gooi er lekker veel energie in.
We beginnen met het eerste team.
Voor deze aflevering bespraken we alle vechtstijlen uit het universum.
Die varkens hebben een bepaalde stijl. Ze zijn niet erg verfijnd of gracieus...
...maar erg sterk en een beetje lomp.
Ze zijn wat gestroomlijnder dan de Gamorreaanse bewakers in Jabba's paleis.
We hebben een bijl voor ze gemaakt.
Hij is van aluminium. Het is een holle strijdbijl.
We hebben enkele details toegevoegd.
Waaronder elektra, dus als ze vechten vliegen de vonken er vanaf.
Ik vind het geweldig dat mensen hier naar een soort kickboksgala kijken...
...waar hij een soort maffiabaas bezoekt.
Bij Star Wars kun je verschillende genres gebruiken.
We hadden western, samoerai, een beetje overval, een beetje oorlog.
En in deze aflevering wil ik dat gangstersfeertje.
Als ik andere Mandalorianen kan vinden, kunnen zij mij gidsen.
Jij schijnt te weten waar ze zijn.
Het is ongemanierd om meteen ter zake te komen.
Geniet van het entertainment. Hij is een van de beste uit m'n stal.
Uit m'n stal... van m'n stal. Is het: van m'n stal of uit m'n stal?
Jij moet zo'n belangrijke maffiabaas zijn, ook als je geen Don Corleone nadoet.
Ik probeer het.
Met zo'n air van: Hé, eerst eten, dan pas zaken doen.
Oké, goed.
Laat me even iets proberen.
Jij schijnt te weten waar ze zijn.
Het is ongemanierd om meteen ter zake te komen.
Geniet van het entertainment.
Hij is een van de beste uit m'n stal.
Goed, nog een keer.
Ik was erg tevreden over de aflevering.
Het is te gek dat we de Star Wars-historie op een nieuwe manier in beeld brengen.
Het was leuk om direct met de acteurs te werken.
Daar krijg ik niet de kans toe als er andere regisseurs bij betrokken zijn.
Maar ik heb die samenwerking wel gemist.
En ik was blij dat ik Sam Hargrave als second unit had.
Wat het deels zo leuk maakt, is dat je het met een team doet.
Een team van creatieve mensen die samenwerken.
Ik hou van regisseren, maar ik geniet ook van het werken met andere regisseurs.
Maclunkey.
Dat is iets wat Greedo zegt.
Maar als het donker wordt... Maclunkey betekent zoveel dingen.
Wil je dat Mando 'Maclunkey' zegt? -Ja. Als hij het licht uit schiet.
Hij zegt: Mando, laat me niet achter. -Maclunkey.
Kom op zeg. Als je dat hardop zegt... Dat kan toch niet.
Aflevering 202.
Hierin plaatsen we het Kind in heel veel spannende situaties.
Het is misschien wel de spannendste aflevering van het seizoen.
Hier lopen we langs een donkere ruimte... -Want toen wij naar de beelden keken...
...zei je dat je meer schaduw wilde zodat het leek of er maar één uitgang was.
Jon wilde een afzonderlijke ijsplaneet, dus niet Hoth.
We vroegen ons af: Hoe doen we dat?
Want zodra je een sneeuwplaneet ziet, denken mensen: dat is Hoth.
Dus bedachten we een gletsjerplaneet. Dat is een ander soort ijs.
Het was geweldig om met Peyton te werken. Hij heeft heel veel fantasie.
Het was een aflevering met 'n kort script, dus was er veel ruimte om te ontdekken...
...en dat heeft hij ook gedaan.
Er was een regisseur zoals hij voor nodig om hier extra leven in te blazen...
...en door te gaan op wat er al geschreven was.
Jon gaf me het script en ik las het. Er stond geschreven: ijsspinnen.
Het viel me meteen op. Het had iets van een pulpserie.
Het viel me op omdat dit sterk doet denken aan de originele Star Wars.
Hierdoor werd George Lucas geïnspireerd. Het voelde meteen goed.
Het ontwerp dat we voor ogen hadden...
...was geïnspireerd op werk van Ralph McQuarrie voor The Empire Strikes Back.
In m'n jeugd genoot ik van Ralphs ontwerpen.
Hij bedacht zoveel wezens die nooit gebruikt zijn.
En een ervan was een spin die op Dagobah leefde.
Het was een prachtig ontwerp. Hij was wit.
Ik heb altijd het idee gehad dat hij in een koude omgeving thuishoorde.
En toen bedachten we om dat wezen als ijsspin op die planeet te zetten.
Het is een geweldig wezen waarvan we bijna de hele levenscyclus zien.
We zien eerst de eitjes en dan zien we kleine, middelgrote en grote spinnen.
En uiteindelijk de grote baas, de moederspin.
Peyton heeft 'n mooi gevoel voor humor dat een heilzame werking heeft op zo'n scène.
En voor mij is dat het kenmerk van Star Wars-actie.
Het is niet alleen maar luguber.
Het wordt hier en daar verzacht met een grappige opmerking...
...of wat leuke actie of zoiets. En volgens mij is dat daar goed gelukt.
Deze aflevering gaat vooral om een vent met een helm, een pop en een kikkerdame.
Dat is de actrice Misty Rosas. Zij draagt een kikkerpak van Legacy.
Een functioneel pak met 'n functioneel masker.
Met wat CG-verfraaiingen.
Je ziet weinig gezichten in deze aflevering.
En dat sprak me aan. Dat voelde echt als Star Wars.
Je vraagt je wel af hoe je wat diepgang uit die kikkerdame krijgt?
Maar Misty weet dit personage ongelofelijk goed neer te zetten.
Zoals zij dit wezen belichaamde, zoals ze dat ook met Kuiil deed...
...is heel gevoelig. Je houdt meteen van dit personage.
Misty is een superster. Het is hartverscheurend...
...hoe zij een innemende kikkerdame heeft neergezet.
Het fysieke spel dat ze laat zien...
...is het soort prestatie dat ervoor zorgt dat dit werkt in de Star Wars-wereld.
In deze digitale versie zie je hoe ze als een kikker begint te springen.
We willen dat het geloofwaardig overkomt dat ze zover kan springen.
Maar ook het onhandige als we haar over het ijs zien glijden...
...en overal tegenaan botst, in plaats van dat ze atletisch door het beeld springt.
Het duurde even voor dat klopte.
Dat personage levert komische momenten op, maar ook angstaanjagende.
Maar het verhaal gaat uiteindelijk altijd om de Mandalorian en het Kind.
Dat moet de emotionele kern zijn.
En het feit dat er ook kleine acteurs in het universum kunnen meedoen.
Dat is geweldig. Het gaf me veel voldoening.
Niet doen.
Bryce is zo'n positief iemand.
Ze werkt heel aanstekelijk en die energie verspreidt zich naar de acteurs en crew.
Ze betrekt iedereen erbij.
We voelden ons er allemaal verantwoordelijk voor...
...om haar aflevering spectaculair te maken.
De manier waarop Bryce op de set leiding gaf...
...met veel warmte en heel gedetailleerd...
...dat krijg je echt van haar mee. Je voelt ervaring.
Het voelt alsof ze hiervoor bestemd was.
Misty en John, snappen jullie het?
Dus jullie ontmoeten elkaar hier. Jullie omhelzen elkaar.
Misty draait zich om. Jij kijkt er even naar.
Mijn aflevering speelt zich vooral af op de planeet Trask.
Dat is een planeet met veel water...
...waar veel Mon Calamari en Quarren leven.
Bedankt. De repetitie zit erop.
Wat voor dit jaar een grote uitdaging was, was de Trask-boot.
Hij lag stabiel, maar het moest een deinend schip worden.
In de studio gefilmd, met water, met wind en allerlei andere effecten.
Uiteindelijk bouwden we een tank van 15 bij 15.
Ik bekijk meestal met Visual Effects hoe het eruit komt te zien.
Dan bepalen we wat nodig is.
Het was interessant om uit te zoeken hoe we dit realistisch konden laten lijken.
Je kunt niet zomaar zeggen: dat lukt met visuele effecten.
Je wilt het net zo opnemen, als je dat in het echt ook zou doen.
Alleen dan gelooft het publiek dat het echt is.
Een van de eerste shots was een shot met een kraan.
En Jon wees erop dat het niet mogelijk was om zo op de oceaan te draaien.
Met andere woorden, doe geen dingen die je in het echt ook niet kan doen.
Dat zegt hij tegen alle filmmakers zodat opnames realistisch blijven.
Dit is Mon Calamari voor aflevering 203.
In het pak zit Frank Ippolito. Hij is de maker ervan.
De kostuums zijn van echte wol die we geverfd en verouderd hebben.
Het speelt in 'n stelsel hier ver vandaan, dus alles moet vintage zijn.
Geen futuristische dingen. Alles moet de oude wereld ademen.
Seizoen 2 is twee keer zo omvangrijk.
Er wordt gedraaid met twee units tegelijk, met allebei geweldige regisseurs.
Je wilt je dus voor iedereen voor 1000% inzetten.
Ik zoek een geweldig team bij elkaar.
Wij kunnen alle uitdagingen die op ons pad komen, oplossen.
Ze vertrouwen ons. Jon en Dave vertrouwen op de mensen die ze ingehuurd hebben.
We werken nauw samen met Rekwisieten, Special Effects en Production Design...
...zodat we allemaal op één golflengte zitten.
Dat voorkomt dat we overdonderd raken door de massaliteit van alles.
Dave Filoni bedacht het personage Bo-Katan.
De stem van Bo-Katan kwam van Katee Sackhoff in Clone Wars, in Rebels...
En toen ik het script las en Bo-Katan zag staan, dacht ik:
Wordt dat Katee Sackhoff?
Het was te gek om dat personage door Katee tot leven te laten komen.
Vooral omdat Katee dat personage al bijna tien jaar gespeeld heeft.
Dit is haar eerste dag als de liveaction Bo-Katan.
We zijn eerder animatie-Mandalorianen geweest...
...maar nooit eerder tegelijkertijd op dezelfde plek.
We hadden wel veel scènes samen. -Heel veel.
Jaren geleden zei ik tegen haar: Misschien komt er ooit een liveaction.
En zij zei: Ja, vast, Dave. Heel leuk.
En toen ze in vol ornaat op de set kwam met haar helm...
...keek ze me aan zo van: jij zei dat dit zou kunnen gebeuren. En kijk nu eens.
Ze speelt dit soort personages op een geweldige manier.
Voor mij is zij gewoon Bo-Katan.
Mercedes, ofwel Sasha Banks tijdens haar worstelcarrière...
...had heel veel flair.
Het leek mij goed voor de serie om een Mandaloriaan te hebben...
...die die vurigheid had en de energie, maar ook het fysiek.
Want als je een nieuw personage introduceert...
...dat geen verleden heeft in de andere Star Wars-titels...
...dan wil je wel indruk maken.
Omdat het een aflevering was over Mando die andere Mandalorianen treft...
...was het essentieel dat we dat goed kregen.
Mando staat hier, jij loopt naar Mando.
Kijk naar het patroon in de beweging van Lucas.
Hij trekt zijn wapen en er ontstaat een vuurgevecht.
Laat maar zien.
Ik probeer zo weg te komen. -Misschien ziet het er zo cooler uit.
Als je het niks vindt, dan doen we het zo.
Als hij naar binnen sluipt en schiet, hoort hij erbij.
Ik denk dat als zij schieten, hij niet schiet.
Dat moeten we proberen.
Probeert hij weg te sluipen? -Ja, dat doet hij.
En als ze schieten en naar binnen snellen...
...dan doen ze tegelijkertijd dit.
Als hij bij hen is, hoort hij erbij.
Dus je wilt hem apart hebben?
Ja. Als zij tevoorschijn komen, zijn ze net één machine. Hij niet.
Ik heb zoveel plezier op de set van The Mandalorian.
Het is een geweldige groep...
...van creatievelingen, techneuten en artiesten.
En we zijn allemaal geobsedeerd door Star Wars.
We zijn net kinderen van zes die in de tuin Star Wars aan het spelen zijn.
De setdagen waarop ik het meest plezier had...
...waren met Jon en Dave. Dat was zo geweldig.
Het was zo leuk.
En dan voel je in je zak en je laat iets achter.
Jij betaalt de rekening? Mag zij de rekening betalen?
In mijn universum betalen de dames zelf.
Zijn jullie er allemaal klaar voor? Daar gaat ie.
Ook al zeg je 'hoi' tegen haar, wacht met je reactie tot ze er is.
Zodat de camera's je kunnen zien. En dan kom je terug.
We doen het nog eens.
Carl Weathers speelde weer de rol van Greef Karga...
...maar regisseerde ook aflevering 4, een uitgelaten avontuurlijke tocht.
Omdat we seizoen 1 al achter de rug hadden...
...voelden we de serie en de verhalen beter aan.
Hoe meer ik erin kwam, des te meer ik...
...mijn acteerpet kon opzetten als ik in een scène zat...
...terwijl ik me nog steeds bewust was van wat we zouden zien.
Het is een geweldige aflevering.
Ik ben erg trots op Carl en dan met name vanwege de geweldige actiescènes.
Carl weet wat actie is.
Het was heel fijn werken met hem. Hij voegde iets toe.
Stuntmensen vinden het fijn een regisseur te hebben...
...die weet hoe het is om fysiek bezig te zijn in een film.
Wat actie betreft, daar heb ik voor de camera veel ervaring mee.
En daarvoor was ik een atleet, een beroepsatleet.
Ik weet hoe het voelt om geraakt te worden.
Ik weet hoe het voelt als je in een scène zit...
...en er gebeurt van alles.
Bang. De camera zwenkt hierheen en ziet mij komen.
Ik ga naar jullie toe.
Jullie kijken weg als ik 'niet nodig' zeg.
Carl en ik spreken een bijzondere taal, denk ik.
We zijn allebei al een tijdje actie-acteurs.
Ik denk dat hij mijn achtergrond begrijpt.
Hij is een echte kunstenaar.
We staan nu in Nevarro. Dit is seizoen 2. Volgens mij is dit de derde week.
Zoals je kunt zien is alles opgeknapt.
Cara Dune en Greef Karga hebben de stad schoongeveegd.
Mando stopt hier voor een reparatie en helpt bij een kortstondig avontuur.
Het was zo te gek om een aflevering te maken die een samenkomst was...
...van personages die we kennen en acteurs waarmee ik gespeeld heb.
Het was een soort familiereünie.
Je schip ziet er niet goed uit. -Een akkefietje met de Nieuwe Republiek.
Ik werk graag met Gina. Ondanks haar stoere buitenkant...
...is ze van binnen heel gevoelig en kwetsbaar.
En zoals ze dat verwerkt in het personage van Cara Dune, haar achtergrondverhaal...
Dat zorgt ervoor dat je niet kunt wegkijken.
In seizoen 1 was Cara Dune erg bleu.
Ze wilde het liefst met rust gelaten worden en alleen zijn.
Ze wou met niemand iets te maken hebben.
Maar in seizoen 2 zien we hoe ze naam voor zichzelf heeft gemaakt.
Ze steekt de handen uit de mouwen.
Er is hier veel veranderd.
Cara Dune is gepromoveerd tot marshal.
Daarom wilde ik dat haar kostuum laat zien dat ze een hogere rang heeft gekregen.
Ik knapte haar harnas een beetje op. Gaf het een nieuwe lik verf.
Maar er zitten nog steeds deuken in.
Ze is een stoere dame en ik wilde dat zeker ook respecteren.
Ze laat veel kracht zien.
Dat wilde ik vorig seizoen al zien, dus dit seizoen komt dat zeker voorbij.
Ze trapt, deelt kopstoten uit en meer van waar ze goed in is.
Ik hou van regisseren.
Dat is al een aantal jaar een passie van me.
Hoe vaker ik het doe, des te vaker ik het wil doen.
Hij maakt nog een paar offstage-shots, want anders zien we die berg niet.
Offstage horen we: Waar wacht je op? Een uitnodiging?
Ik kan dan de grove lijnen doen...
...en de acteurs kunnen in detail treden.
Ik vind Horatio zo grappig. Hij is grappig.
Hij is zo spitsvondig en aanwezig.
Geweldig gedaan.
Dit is Star Wars.
Er is een bepaald niveau van kennis en bewustzijn...
...van het publiek, die je moet hebben.
Het is iets waar ik trots op ben.
Je hebt geen idee wat er op je afkomt als je begint aan je reis als filmmaker.
Maar als zoiets op je pad komt, denk je: dank u wel.
Deze hele aflevering is op de set. In The Volume of op de set.
Maar de verhaallijn speelt zich volledig buiten af.
Dat hangt samen met de belichting en omdat 't er geweldig gaat uitzien in The Volume.
Maar we moeten de sfeer, de details goed neerzetten...
...om het idee te geven dat we echt op die locatie zijn.
Kijk naar eender welke Kurosawa-film en hoe hard de wind waait...
...en hoe gevoelig dat het verhaal maakt, dan is dat iets om te overwegen:
Dat de omgeving zelf een grote rol moet spelen in dit verhaal.
In aflevering 5 nam Dave Filoni ons mee op een magische reis...
...naar een Kurosawa-achtige samoerai-cultuur.
Als je de zwaardgevechten ziet in Samurai, met Toshiro Mifune...
...of de anderen, dan nemen ze elkaar altijd de maat...
...want één verkeerde zet is fataal.
Dave heeft smaak, hij begrijpt actie, spel, drama.
Die aflevering is prachtig.
Daves aflevering is echt heel genuanceerd.
Ik vind die qua klank heel kunstzinnig.
Het was ook geweldig...
...om te zien hoe hij een animatie- personage omzette in liveaction.
Het was vooral voor Dave Filoni heel belangrijk...
...dat het publiek dat is opgegroeid met Ahsoka...
...het gevoel had dat wat we deden in The Mandalorian...
...alles wat vooraf was gegaan, respecteerde.
Ze zat met opzet niet in seizoen 1, omdat ik het niet wilde verpesten.
George en ik hebben dit personage gecreëerd.
Zij is een van mijn eerste ontwerpen voor Clone Wars.
Ashley Eckstein werd de stem van het personage...
...en zij gaf zoveel energie aan Ahsoka in de animatie.
Mensen kennen dit personage. Ze hebben haar zien opgroeien.
Het was een uitdaging om alle bestaande elementen...
...om te zetten in deze liveaction-versie.
Zo cool.
Ahsoka is zo'n specifiek, prominent personage...
...en Rosario is zo dapper, en ik weet hoe...
Ze gaat dat personage gewoon fantastisch neerzetten.
Laten we de kap naar beneden doen voor deze scène en dit moment.
Dat heeft ze off-screen gedaan. -Begrepen.
Zodra je aanvalt en doodt, is de kap omhoog. Dat is cool.
Dus ze komt ermee op? -Ja, met de kap naar beneden.
Dit is zo krachtig. Jouw gezicht is zo krachtig. Zo, ja.
Op sommige momenten staar ik naar haar en denk ik: ze lijkt precies...
Ze kwam tot leven? -...op wat ik heb getekend.
Rosario heeft haar bestudeerd, ze kent het personage...
...maar nu moet ze het worden...
...zoals nooit eerder is gebeurd.
Haar personage was lastig.
Ze moest er menselijk realistisch uitzien...
...maar ze moest ook de fans van het Clone Wars-personage tevredenstellen.
Ik vond het geweldig om met haar te werken. Het is spannend.
Je wil dat dingen kloppen.
Alles wordt enorm overdacht...
...en zij kon me dat laten vergeten en me plezier laten hebben.
We hebben nog een scène samen. -Ik weet het. Geweldig.
We wilden dat haar sabels rank en heel elegant waren.
In feite zijn het een katana en een shoto. We wilden ook werken...
...met de technologie die communiceerde met ons lichtpaneel.
Door alle batterijen en zenders...
...en al het draadloze spul dat we erin moesten doen...
...werd de sabel groter en groter en Dave zei:
Nee, zo mag hij er niet uitzien.
We hebben veel versies uitgeprobeerd om 'm smaller te krijgen.
We gingen met een externe batterij werken om 'm er goed uit te laten zien.
Stop. -Ja, zodra hij klaar is...
...krijg jij 'm. -Spannend.
Ziet er goed uit. -Wat heb jij vandaag gedaan?
De grote vooruitgang in lichtsabels in de afgelopen jaren...
...zit in de interactieve belichting van de personages in de shots.
De DP kan nu kaderen op basis van...
...waar het licht van de lichtsabel vandaan komt in de scène.
Het kan dus ineens een heel stemmige scène worden.
Ahsoka loopt tussen de bomen door en je ziet haar silhouet...
...tot ze de lichtsabels aanzet en haar gezicht verschijnt.
Als je zakt, krijg je meer...
Hoe lager je zakt, hoe meer...
Dat is goed. -Prachtig.
Rosario heeft charisma en laat vurigheid zien in alles wat ze doet.
Ze duikt er echt in.
Ze concentreert zich enorm. Ze kijkt naar je, ze wil het echt weten.
Als je haar iets leert, volgt ze meteen.
Nog een stap, linkervoet naar voren.
Ik draai naar binnen... Zo vasthouden en dan omhoog komen?
Om de oude films eer aan te doen...
...moet je dat samoerai-gevoel krijgen, daar is het op gebaseerd.
Slaan. Slaan.
Vloeiende bewegingen, van de ene naar de andere, in plaats van...
Het zwaard was heel vloeiend, dus het was nog steeds samoerai...
...maar niet zo afgepast.
Opnieuw. -Als hij zegt:
Ik wil dat jij hem brengt.
Laat Grogu dan naar hem kijken met zo'n blik van: echt?
En terwijl zij praat, kijkt hij weer terug naar haar.
Echt zo'n momentje. Als mijn vader zou zeggen: Ik wil dat jij hem brengt...
Denk jij: Waar heb je het over? -Ja, niet geschokt, maar...
...gewoon zo'n blik van... -De ander zien.
Ik wil geen personages opvoeren die niets toevoegen.
Dus toen ik deze aflevering schreef met haar erin...
...ging het echt om hoe we achter de naam van het Kind zouden komen.
Wie zou die kennen?
Grogu en ik kunnen elkaars gedachten voelen.
Fascinerend aan haar is, dat zij ons eerste personage is dat Yoda echt kende.
Dus het roept bij haar herinneringen op...
...die lijken op wat de kijkers ervoeren toen zij het Kind voor het eerst zagen.
Ik heb zoveel geleerd van het maken van die aflevering.
Hopelijk kan ik dat in toekomstige afleveringen gebruiken.
Blijf altijd leren.
Dat is de Wijze van de Jedi: Blijf altijd leren.
Wil je hem vasthouden, de baby?
Je bent gemeen.
Ik besterf het. -Zo, ja. Wacht even.
Dat is je betovergrootvader.
Dat is zo.
Robert Rodriguez blies me helemaal omver.
Ik heb één dag met je gewerkt...
...en je hebt mijn kijk op het universum veranderd.
Hij is zo chill. Hij neemt z'n gitaar mee, hangt wat rond.
Maar je weet dat het in zijn hoofd doorgaat.
Het is zo cool van Robert...
...dat hij gevaar en durf inbrengt in een aflevering...
...en een iconisch personage inluidt.
Niemand had dat beter gekund dan Robert.
Iedereen houdt van Boba. Het is een geweldig personage.
Het gaat om authenticiteit en soms verbinding...
...met andere bekende Star Wars-delen, als het zinvol is.
Waar moest dat personage opdagen? Vast in deze aflevering.
Denk je dat iedereen weet... Gaan mensen doorhebben dat het Boba is?
Ja, meteen.
Maar ze zullen zeggen: Nee, dat is...
Mando? -Mando. En dan zullen ze zeggen:
Nee, dat klinkt als Boba Fett. Ze houden ons voor de gek.
Ze hebben al gezegd dat het Boba niet is.
Ons personage had niet zulke sporen.
Ik was negen toen de eerste Star Wars-film uitkwam.
Ik heb hem al vaak gezien en al zijn re-releases.
Ik was al een groot fan van Boba Fett voordat Empire Strikes Back uitkwam.
Boba was al een ster voor de film in première ging.
Wij kinderen wilden de film zo graag zien, met hem erin.
En alle zogenaamde premiejagers waren toen gewoon cool.
En dat je zijn gezicht niet kon zien, hulde hem in mysterie.
Hij was de keerzijde van Han Solo.
Hij had een jetpack, een cool schip, een heel coole naam.
Ik herinner me die tijd nog goed:
Het mysterie rondom hem. Hij was altijd mijn favoriete personage.
Ik voel me vereerd dat ik zijn personage mag terugbrengen...
...en de zoon van Jango mag worden.
De laatste keer dat we hem zagen, was toen hij in de sarlacc viel.
Wat krijgen we nou?
Je moest dus geloven dat hij de maag van dat beest had overleefd.
Met al die maagzuren en zo.
Jon en Dave wilden duidelijk maken dat hem echt iets was overkomen.
In onze eerste make-up-test lieten we zien hoe ver we konden gaan.
Toen verfijnden we het, zodat je iets meer van hem ziet.
Iets meer menselijkheid, zodat die behouden is.
Wat het ook is, het moet doen denken aan hoe mensen het zich herinneren.
Laten we die van Jabba nemen. -Anders vasthouden.
De kolf moet toch onder z'n arm? -Hou de kolf onder je arm.
Ja, dat doet me denken aan Boba.
Dat naar beneden. -Even opzoeken.
Dat maakt het echt Star Wars, en dat zegt elke acteur die we aankleden.
Als ze het kostuum aantrekken, zeggen ze: Dit is het.
Vooral Tem, die Boba Fett speelt.
Toen hij zijn kostuum aantrok, veranderde zijn houding.
Zie je het verschil? Je ziet het perspectief.
Je voelt je heel krachtig in dat harnas.
Hij is de leider.
Hij is de leider van het stelsel. Met hem wil je geen ruzie.
Het is alsof je zo'n saloon binnenloopt en de saloondeuren gaan open.
Het eerste wat je uitzoekt is wie daar de grote revolverheld is.
Anders ga je eraan, dus...
En ik ben die vent.
Door mij duurt een gevechtsscène van drie pagina's nu negen minuten...
...omdat ik het zo geweldig vond om Boba terug te brengen.
Ik zei meteen tegen Jon dat ik een idee had.
Ik wil deze versie van Boba Fett al zien...
...vanaf dat ik klein was. Boba moet anders zijn.
Hij kan niet zomaar een Mando zijn.
Hij moet anders bewegen, anders aanvoelen...
...een heel andere ruimte innemen...
...en een gewichtigheid hebben, die laat zien waarom hij zo'n legende is.
Hij moest zijn naam waarmaken, de naam die wij als kind al fluisterden.
Dat mysterieuze personage zijn, met een verleden waardoor je meer wilt weten.
Als Mando een revolverheld is, dan moet Boba een barbaar zijn.
Om te laten zien wat ik bedoelde...
...pakte ik mijn halloweenkostuums van Boba Fett en een stormtrooper.
Die trok ik mijn zoons aan, waarna ik in de achtertuin Boba's aankomst filmde.
Ik had geen stuntmannen ter beschikking...
...dus gebruikte ik mijn Star Wars-poppetjes.
Want een beeld zegt meer dan duizend woorden en zo kon ik uitleggen...
...wat ik van plan was met een crew.
Toen ik het aan Jon en Dave Filoni liet zien, zei Dave:
Wacht, zag ik daar zojuist poppetjes?
Ik zei: Ja, ik had niks anders bij de hand.
Hij zei: Nee, je begrijpt het niet. Dat maakt dit de coolste animatie ooit.
En ik dacht: dit zijn mijn soort mensen.
Nog iets over mijn personage Boba: in het gevecht...
...en de manier waarop hij vecht...
...verwerk ik veel van mijn Maori-achtergrond.
Zoals de Haka. 'Ha' is adem. 'Ka' is vuur. 'Vuuradem'.
Temuera liet Jon zijn traditionele Maori-dans zien.
Dus veel draaien met een stok, stampen, de tong uitsteken en alles.
Jon zag dat en hij vroeg me of we die stijl erin konden verwerken.
Na erover gesproken te hebben, vroegen we Josh een Maori-wapen te maken.
Temuera vroeg specifiek om een eigen gaffi stick.
Hij wilde er een die langer en ranker was.
Als je naar de andere kijkt in eerdere films...
...dan is de stok veel dikker en breder.
Hij was niet geschikt voor de choreografie van dit gevecht.
We wilden iets heel specifieks maken voor deze actie. De actie is vrij meedogenloos.
Hij gaat achter stormtroopers aan. Daar kijk ik echt naar uit.
We moesten voor het eerst op locatie filmen, door de omvang ervan.
The Volume is ongelooflijk, maar er zitten beperkingen aan.
Direct zonlicht op een groot gebied.
Die specifieke belichting is moeilijk na te bootsen in The Volume.
Als we direct zonlicht gebruiken, gaan we meestal naar de buitenset.
Maar die was nu niet groot genoeg, dus gingen we naar Simi Valley.
Het terrein was zo lastig.
Alles wat we boven op die rotsen wilden hebben, moesten we zelf dragen.
Het is heel droog in Simi Valley. Vuur was niet toegestaan.
Geen explosies dus.
Behalve als Fennec op de rots rent.
Dat waren praktische explosies.
Dat kon omdat ze ver genoeg verwijderd waren van alles dat ontvlambaar was.
En de brandweer is erbij, als je dat soort dingen doet.
En de mensen van Special Effects hebben overal brandblussers staan.
Dat was heel veilig, maar alle grotere explosies waren allemaal visual effects.
Ik hou ervan fysiek bezig te zijn.
Elke dag renden en sprongen we.
We waren aan het parkouren boven op de Rocky Mountains.
Op een gegeven moment zaten we heel hoog in de bergen.
Ik zie de cameraman met 20 kilo slepen, ik probeer te klimmen en te dalen...
...en we proberen gifsumak en ratelslangen en zo te vermijden.
Ik dacht: laten we teruggaan naar The Volume.
Ik besloot te doen alsof dit de enige andere keer is...
...de enige aflevering, waarin we Boba Fett zien.
Die moet tevreden stemmen.
Ik wil niet zomaar aannemen dat hij weer opdaagt in andere afleveringen.
Hij moet meteen het summum zijn.
Dat is waar Boba Fett voor staat.
Deze aflevering moest uitdrukken:
'Boba is terug' en dat was mijn belangrijkste missie.
met Rodriguez, ja
seizoen twee van The Mandalorian maken
o, ja, wij hebben The Mandalorian blues hier zo
op de zandvlakten van Tatooine
Het is een interessant proces tijdens het filmen...
...want Jon is een schrijver en hij schrijft veel scènes.
En Dave en ik zijn volgens mij de enigen...
...naast Chris Yost, die hieraan meegeschreven hebben.
Bij dat proces hoorde het bijschaven van het script...
...als verschillende ideeën samenkwamen en verschillende dingen vorm kregen.
Rick heeft alles in zijn hoofd. Hij is zo cool en ontspannen.
Begrijp je me? Als je de afleveringen ziet, die hij heeft gedaan...
...denk je dat hij heel gespannen zou zijn.
Maar hij is heel ontspannen. Zo van: Nu gaan we dit doen. Dan dat.
En zoals hij alles samenbrengt. dat is geweldig.
Ik waardeer hem enorm en ik werk heel graag samen met Rick.
Hij is mijn... Ik wil elke dag wel met Rick werken.
Als je iets wil proberen met je personage, heeft hij zoiets van: Ga je gang.
Veel regisseurs willen de controle houden: Ben wat ik wil dat je bent.
En Rick heeft zoiets van: Oké, wat kun je laten zien?
Dat komt direct na: Waren jullie twee niet...
Hij merkte het op als je dingen ontdekte...
...en dan boog hij mee die richting op.
Dat was cool. Want in Ricks aflevering zet Mando voor het eerst zijn helm af.
Dat is de eerste keer dat we zijn gezicht zien, in seizoen 2.
En volgens mij is dat de eerste keer... Nee, ik weet het zeker.
Dat is de eerste keer dat een mens zijn gezicht ziet...
...sinds hij het masker opzette.
Zijn jullie de tanktroopers die het rhydonium hebben geleverd?
Ja, meneer.
De verhaallijn is heel efficiënt en subtiel.
Het gaat over alles riskeren:
Normen en waarden, het Credo. Alles om het Kind te redden.
Laten we de verkenningsmissie hier ten einde komen...
...of ga ik doen wat ik zei nooit te zullen doen?
Volgens mij besluit hij op dit moment...
...wat deze code echt voor hem betekent. En het Kind beschermen gaat boven alles.
Ik vind het mooi dat je midden in Star Wars...
...waar heel veel spectaculaire actie in zit...
...deze stille, gespannen scène kunt hebben...
...tussen deze mensen met verschillende belangen...
...die de ander proberen te snappen.
Allemaal helden van het Keizerrijk.
Een leuk en afwijkend intermezzo in de wereld van Star Wars en Mando.
Niemand heeft ooit gezien wat er in dat schip gebeurt, als het draait.
We kennen alleen de buitenkant. Dus dat is...
Dat was een inspiratie om het op deze set te doen.
We maken gebruik van wat deze set kan. -Draaien is een mooie truc.
Het schip draait als het opstijgt. Het begint plat en dan gaat het zo.
De piloot ligt dus op zijn rug en na het draaien...
...zit hij rechtop. Maar beneden is de navigatieruimte...
...en als het schip opstijgt en naar vliegmodus draait...
...blijft dat deel gelijk.
Ik wist meteen dat we dat in The Volume gingen proberen.
Dat vond ik geweldig, want ik denk dat het iets is...
...dat kinderen die met dat schip speelden...
...zich hebben afgevraagd hoe het binnenin zou zijn als het draaide.
Het was lastig om te zien of dit zou werken op de schermen.
Maar om dat met traditionele special effects te doen...
Stel je dat eens voor, dan had je een enorme rig nodig.
We maakten een verhoogd dek met wat stoelen erop.
Er staat ook een bedieningspaneel, maar dat is de set.
De rest van het voertuig is digitaal.
Actie.
We filmden het uiteindelijk op de set tegen de LED's.
Iedereen was opgewonden. Dat was het moment in seizoen 2...
...dat leek op het aanzetten van de hyperruimte in seizoen 1.
Iedereen was opgewonden, iedereen wist waar we waren...
...en iedereen voelde zich weer net een kind. Geweldig.
Daar krijg je nooit genoeg van.
Een van de geweldige dingen die we deden in seizoen 2...
...was het bouwen van een miniatuur kruiser van anderhalve meter.
Dit gedeelte schuift eruit en geeft toegang tot de voorste ruimte.
Maar hierbinnen zit een kleine TIE-fighter.
En hier past die TIE-fighter. Precies hier.
John Knoll gebruikte zijn motion-control rig...
...om daar een aantal shots van miniaturen van te maken.
Het is een klassiek Star Destroyer-achtig schip...
...maar het is een uniek ontwerp met binnenverlichting. Prachtig.
We waren zo opgewonden als schoolkinderen toen de eerste takes binnenkwamen.
Het is alsof we teruggevoerd worden naar eind jaren 70, begin jaren 80.
We doen precies wat George deed en we hebben die eigenschap ook.
Het voert mij terug naar toen ik als kind dat model wilde.
Het is spectaculair.
We hebben de miniaturen ook op een iets andere manier gebruikt.
We maken het miniatuur en in plaats van het te filmen...
...wordt het gescand en zo op het scherm gezet.
In aflevering 7 heeft de miniatuurmodelmaker...
...12 à 15 TIE-fighter balls gemaakt en een geweldige tafelbladset...
...om op het scherm te tonen.
Zo kun je de praktische modellen gebruiken in de technologie van vandaag.
Het is speciaal als je iets zelf met de hand maakt.
Dan krijg je een look die uniek is voor Star Wars.
Wat ik met deze aflevering wilde doen...
...is dat we soms scherpe contrasten zien in Star Wars.
Je hebt het licht en het donker...
...en de Rebellen of het Keizerrijk.
Wat ik wilde doen is het daarover hebben...
...omdat dingen niet altijd zwart of wit zijn.
Er is zoveel grijs gebied. Vooral als we het hebben over macht.
Het gebruik van macht en de overdracht van macht.
Ik wilde kijken hoever we de grenzen kunnen blijven oprekken...
...en hoeveel groter we deze verhalen kunnen maken.
Op het Keizerrijk.
Bam, tegen de vloer en dan ernaar kijken...
...en dan bijna jezelf verbazen. 'Ik denk dat ik het weet.'
Stoppen maar.
Ik ben al bijna mijn hele leven fan van Star Wars.
Ik had mezelf niet kunnen uitstaan als ik de finale had geweigerd.
Het was heel spannend dat Mando zo cruciaal was voor de reddingsmissie.
En Bo-Katan en Koska en Fennec en Cara...
...die zich door het schip heen vechten. Dat was fantastisch.
Toen ik het script las, wilde ik het zo graag doen.
Draai naar deze positie hier.
En dan hoor je 'ping', de deur gaat open en...
Bij een aflevering van The Mandalorian vraag je je af...
...welke personages erin zitten en hoe de scènes zijn.
En in 208 heeft Moff Gideon de Darksaber...
...en Mando heeft nu de beskar staf.
Wat gebeurt er als die twee wapens het tegen elkaar opnemen?
Dat is niet zomaar een lichtzwaardduel, dat wordt iets totaal anders.
Hoe ziet het eruit?
Het was heel lastig om de Darksaber goed te krijgen.
Want Dave en George hadden dit samen bedacht.
Dave ervaart dat object echt als van hem...
...en heeft een mening over hoe het op het scherm moet overkomen.
Dit was mijn opdracht. -Het is zilver.
Ja, dat is anders nu. Het kan zilver zijn.
Hij kan het schilderen. -Hou op.
Er ging veel tijd zitten in het juiste energie-effect...
...dat je naast de kling ziet.
Het ziet er heel spectaculair uit en het voelt anders aan...
...terwijl het toch een echte Star Wars-film blijft.
En zo zal het gaan.
Er wordt veel gevochten met de Darksaber.
En we moesten opnieuw bedenken hoe we die gingen maken.
Dit is een aluminium handvat om meer mee te kunnen doen.
Het is heftig. Het voelt goed.
Moff Gideon is niet goed in zwaardvechten. Hij is meer een bureaucraat.
Maar hij heeft de Darksaber in zijn bezit...
...net als oprechte woede.
We kwamen bijna in de problemen...
...door te veel Darksaber-rekwisieten te gebruiken.
Josh van Rekwisieten was er niet blij mee, maar hij was er wel op voorbereid.
Maar Giancarlo acteerde vol razernij en dat zie je in de voltooide aflevering.
Mijn god.
Giancarlo's energie spat er vanaf.
Mijn vaardigheden worden zo ook beter.
Als hij zo met hart en ziel aanvalt, moet ik ook scherp zijn.
Dan moet alles er sterk en strak uitzien. We zijn echt in gevecht.
Dat zie je terug in de scène en mensen zullen het geweldig vinden.
Je houding is ook goed. -Dank je.
Alles stil.
Oké, front twee, we gaan de armen optillen over drie, twee, één...
Stop.
Wat ook bijzonder was aan de ontwerpen van de Dark Troopers was dat Jon...
...zoals altijd, het echt wilde filmen.
Hij wilde geen volledige CG-versie.
We moesten kijken...
...naar hoe Darth Vaders oppervlakken het licht reflecteerden.
De schouderhelmen en helm hebben geen perfect oppervlak.
Met een 3D-model word je oppervlak perfect tenzij de maker ervan besloot...
...om het niet perfect te maken.
Jon vond het dus belangrijk dat we de acteurs op camera filmden.
Voor de liveaction-versie wisten we dat we stuntacteurs nodig hadden.
Daarom konden we de proporties niet te veel aanpassen...
...maar het moest toch lijken op de oorspronkelijke inspiratie.
Om te benadrukken dat er geen mens in de droïde zit...
...voegen wij er bij Visual Effects alle zuigers rondom de nek aan toe.
En de verbindingen rondom de ellebogen en knieën, enkels en schouders.
Die moeten naadloos zijn.
Pincet.
Nee, hij had er altijd twee. Het is raar.
Je ziet het niet, maar er zit er één hier omheen gedraaid...
...en de ander gaat achterlangs. -De onderkant ook.
Deze kleine dingen zijn zo vies. En ze kriebelen.
Ze kriebelen.
We wilden heel graag Jabba's paleis in The Volume.
Maar we konden geen goede overgang vinden...
...om van echte naar digitale wanden te gaan.
Alles moest precies overeenkomen met de blauwdrukken...
...van de oorspronkelijke film, Return of the Jedi.
Je moet hetzelfde gevoel krijgen dat je had toen je hem voor het eerst zag.
Daar zitten veel hoeken en gaten achter.
De vorm was niet geschikt als The Volume-set.
Dus hebben we het echt gebouwd. En het lijkt precies.
Heel cool. En hier kijken we doorheen als we filmen.
Jabba's paleis is scheur voor scheur opnieuw gebouwd.
Je denkt: wauw, we zijn in het paleis...
...en daar hangt dat rare ding in het trapgat...
...waar Carrie Fisher haar hoofd tegen stoot.
Elk detail is precies...
Want iedereen heeft een eigen band met elke frame in die films.
Dan loop je die set op en natuurlijk is dat ding daar.
Het is precies hetzelfde.
Als we dingen nabouwen zoals Jabba's paleis...
...dan tonen we er respect voor.
Niet alleen respect voor hoe die plek eruitzag...
...zoals bij de cantina...
...maar ook voor de makers ervan.
Voor de mensen die de nalatenschap van Lucasfilm vormen.
Door hen hebben wij dit werk.
We moeten die reputatie waarmaken, en die creativiteit.
Van Return of the Jedi tot waar we nu zijn...
...we wisten dat er jaren verstreken waren sinds Bib Fortuna het overnam.
We probeerden te bedenken wat er veranderd zou zijn...
...en wat gelijk was gebleven.
We hebben de troon daar neergezet, terwijl er in het origineel volgens mij...
...een band was, en ze waren aan het feesten.
Het was iets lichtvoetiger.
Wij maakten 't iets somberder, iets onguurder, dat gevoel daar.
Jabba the Hutt, ik snap dat hij dat is.
Maar als ze zeggen dat er andere Hutts zijn... Die zijn ook allemaal dik.
Maar dan word je... -Vraatzuchtig. Het is vraatzucht.
Het verandert. Zoals je door de ring uitgemergeld raakt.
Het is een metafoor voor vraatzucht.
Wat als hij wel dik is?
Tot waar die ketting loopt.
Ik denk dat het zou helpen als je dat accentueert.
Ja, daaronder gebeurt het. Oké, dus dit wil je doen?
Matt Wood zit in het Bib Fortuna-kostuum.
Hij komt van Geluid en we werkten met hem aan seizoen 1.
En Dave heeft lang met hem gewerkt aan Clone Wars.
Hij is belangrijk voor Lucasfilm.
Maar het gaat er vooral om dat je hem speelde in...
Ja, in Phantom Menace en de prequels.
Je bent hiervoor in de wieg gelegd.
Klopt, George liet het me al in 1997 doen.
Nooit gedacht dat ik het weer zou doen.
Matthew Wood. -Matt Wood.
Hij vond het fantastisch om te doen, dat was heel cool.
Twee grote tentakels, een kap, een gezichtsprothese.
Contactlenzen, een vals gebit...
...vingerkokers en een dikmaakpak.
Deze staf is ook cool. -Ik ben dol op de staf.
Deze staf zat niet in de films, maar was...
Kun jij er iets over vertellen?
Ja, als kind had ik een Bib Fortuna-poppetje...
...die door Michael Carter werd gespeeld, en om de staf te hebben...
...die bij het poppetje hoorde, maar niet in de films zat...
Hier is hij.
Ik heb nog nooit iemand zo gelukkig gezien in zo'n enorm kostuum.
Maar als je in Jabba's paleis staat...
...wil je jezelf wel even knijpen...
...en dan bedenk je dat je op een set staat...
...die is nagemaakt van bijna 40 jaar geleden.
Niet alleen willen mensen die plek zien...
...hij verdient het ook om opnieuw bezocht te worden.
Als je aan het eind van seizoen 2 komt...
...zag je de mogelijkheden voor extreme emotie.
En dat was echt de uitdaging om al die elementen samen te brengen...
...en ik voelde me heel verantwoordelijk om dit goed te doen.
Deel uit mogen maken van The Mandalorian...
...is sowieso geweldig.
Want we wisten niet of het wel of niet zou lukken.
Doordat het zo wordt verwezenlijkt, op zo'n visueel vertrouwde manier...
...blijft er een surrealistische relatie bestaan...
...met het kind dat je was...
...en de films die je zag in de bioscoop.
Het gaat niet alleen om het nabouwen van een set...
...of om personages die we al kennen.
Het gaat om wat we met ze doen, hoe we ze neerzetten.
Dat hoort allemaal bij de magie.
Het is een mix van ongelooflijk talent...
...vanuit zoveel verschillende plekken, maar iedereen presteert, week na week.
Als je gebeld wordt voor Star Wars, denk je: ik doe mee.
Ik stop er m'n ziel en zaligheid in.
En elke afdeling doet dat.
Het is echt een team. En iedereen voegt wat toe.
Volgens mij slaat het zo enorm aan bij het publiek...
...omdat het zo enorm verrassend is.
Alle stijlfiguren komen op een volledig nieuwe manier samen...
...in de stijl van George Lucas. Het voelt heel waarachtig aan...
...omdat dat Jon en Dave echt voor ogen stond. Zij wilden iets maken...
...dat integer was ten opzichte van wat George deed.
Alles zit erin. En hopelijk is dit een gelegenheid...
...om alle verschillende groepen fans samen te brengen voor één ervaring.
Dit is de Wijze.
DE MAKING OF VAN SEIZOEN 2
Vertaling: Frank Bovelander