SERIAL NETFLIX
Rekinopies szalony tak
Kocha wodę, kocha park Reksin!
Rekinopies, milusi jest
Reksin!
METEORY
Gotowi na dzisiejszy majestatyczny syreni deszcz meteorytów?
Od zawsze!
No jasne.
Potwierdzam.
Tak jest.
Gotowi.
Deszcz spadnie, gdy Księżyc znajdzie się nad szczytem.
No to ruchy, ludzie.
To się zdarza raz na sto lat.
Nie przegapimy tego.
Tędy.
Nie tak szybko, wilku morski.
Według mojego urządzenia Znajdź-Drogę 5000
to jest najszybszy szlak.
Nos reksina mówi, że tędy.
A moja technologia mówi tędy.
Nie, tędy.
- Tędy. - Nie, tędy.
To głupie.
Wiadomo, kto ma nosa.
Jasna sprawa. Kapitan Quigley i technologia.
Żartujesz, Royce?
Reksin wyczuje szczyt na kilometr.
To tylko jego psia strona, nie mówiąc o rekiniej.
Jestem z tobą.
Zwierzęta dokonują niesamowitych rzeczy.
Lubię słuchać o naszej rybce, ale popieram kobiety.
No to ścigamy się na szczyt.
Uwaga na spoiler – wygramy.
Wchodzimy w to.
Prąd jest zbyt silny.
Może przeprawimy się za pomocą pnączy?
Tato, to trujący bluszcz.
Jakiś pomysł?
Dalej.
Użyj instynktu.
Dobra nasza! Nieźle, kolego.
Musimy się pospieszyć, bo przegramy.
Stać, żółtodzioby.
Włączę Mega Błotnego Majtka 2.0.
Niech mnie kule biją! Tego się obawiałam.
To ruchome piaski!
Nie bój ryby.
Przeprawimy się moją armatką.
Nie ma to jak kobieta.
Na co czekacie?
Załoga na pokład!
I na linę.
Kocham technologię.
Przekażcie Kailani, że ją kocham!
To nie ruchome piaski, tylko błoto. Myślałem, że…
Nie guzdrać się. Księżyc już wzeszedł.
Hej, hop!
Weźcie je ode mnie!
Wygraliśmy.
- Jesteśmy pierwsi. - Nie, my!
Nieważne, kto dotarł tu pierwszy. Trzeba wejść na szczyt.
Szybko, Max.
Zaraz się zacznie.
Na GPS Neptuna! Wejdziemy tam pierwsi.
Nie, my wejdziemy.
Pa, pa.
Przydały się moje buciory z przyssawkami.
Ten mały gadżecik to załatwi.
Trujący bluszcz.
Muszę wytrzymać ten świąd.
To nic nie da.
Nie dotrzemy na szczyt.
Przykro mi. Chyba przegapimy deszcz meteorytów.
Musimy poczekać kolejne sto lat.
Wiesz, jak ocalić ten tonący statek?
Tak.
Uwaga, szczury lądowe!
Nie przegapimy meteorytów!
Niby jak? Próbowaliśmy wszystkiego.
Nie wszystkiego.
Reksin i Barb będą współpracować.
Jesteście gotowi?
Tak jest, kapitanko!
Gotowe!
Do dzieła!
Tato!
Mamy cię.
Tak!
Udało się!
W samą porę.
- Niesamowite. - Przepiękne.
Oto prawdziwy skarb.
Piękne.
Dziękuję wam. Bez was nie dalibyśmy rady.
Nie ma za co.
Ale prawdziwym przywódcą jest ten oto wilk morski.
To Barb jest przywódcą.
Doceniam miłe słowa, ale to ty jesteś przywódcą.
Nie, ty.
- Ty. - Ty.
NIEULUBIENI KUMPLE
Nic nie wyciągnie nas dziś z wody.
Wy dwaj, wychodzić z wody!
- Co jest? - Tylko spokojnie.
Dowiedziałam się, że w wodzie mogą znajdować się
morskie pchły zombie.
Morskie pchły zombie?
Mówiłam spokojnie!
Wyglądacie OK.
Ale jeśli skóra zacznie was swędzić, wyszorujcie się tym.
Wierzcie mi.
Nie chcecie, by pchły się rozmnożyły.
Na razie.
Chodź.
Spłuczmy piasek z plaży.
Wszystko w porządku?
No.
Dobra. Czas na kąpiel.
Rety!
Obczaj morskie pchły z bliska.
Są przerażające.
Mogą powodować niekontrolowane turlanie się,
mimowolne pajacyki i… powłóczenie nogami jak zombie.
Reksin… swędzący!
Masz morskie pchły zombie!
Słyszałeś Annabelle.
Musimy wyszorować cię… tym.
Reksin! Nie ruszaj się!
Nie!
Reksin nie lubi szczotek.
Przestań!
Nie mogą się rozmnożyć.
Reksin!
Już mi nie uciekniesz.
Reksin!
Narka.
Nie!
Reksin z pchłami zombie. Cóż takiego może się stać?
Gdybyś wyszorował Reksina,
pchły nie zamieniłyby ludzi w zombie!
To wszystko wina Maxa.
To wina Maxa!
Reksin złapał pchły?
Zombie? Fajowo.
Wiem, ale spoko wodza. Mam plan.
Będę szczera. Twój plan jest do bani.
Tak. Reksin się nie nabierze.
Paluszki rybne.
Idzie.
Udało się.
Dobra pora na „a nie mówiliśmy”?
Bo mówiliśmy.
Musimy go złapać.
O tak.
Co robisz Sylvestrowi Sta-gnomowi?
Jesteś otoczony.
O tak.
Reksinie, wracaj!
Reksinie!
Nigdy go nie złapiemy.
Pamiętajcie! Dziś wielkie otwarcie myjni w Mglistych Zdrojach!
Na paluszki rybne! Mam plan.
Oby lepszy niż ostatni.
Statystycznie gorzej być nie może.
Reksinie, wracaj.
Chcę cię tylko wyszorować tą przerażającą i nieprzyjemną szczotką.
Nie wyszorujesz Reksina żywcem.
Dobra, wchodzimy.
Zapraszam na wielkie otwarcie myjni w Mglistych Zdrojach!
Prościutko.
- Reksin? - Reksin!
To było…
fajne.
Jeszcze raz.
Czekaj. Spójrz, Reksinie.
Już cię nie swędzi.
Pchły zniknęły!
Tak.
Myjnia była lepsza niż wymyślna szczotka.
Twój plan nie był taki zły.
No i nie będą mnie obwiniać za zombie.
Nieważne.
Reksin się cieszy, że pchły zniknęły.
Ja też. Dobrze, że się nie rozprzestrzeniły.
Ale swędzi!
SPAĆ JAK DZIECKO
Max!
Nie martw się, Dirku Swaggerze.
Powstrzymamy inwazję kosmitów.
- Mia? - Rybka!
Mia je zdjęcie?
Mia chce smoczusia.
O rany! Zaraz obiad.
Wiesz, jaka jest mama, gdy się spóźniamy.
Już dobrze. Zaraz będziemy w domku.
Smoczek w parku.
Reksin śpiący. Jutro znajdzie smoczek.
Smo…
Smoczuś!
No dobrze. Reksin teraz pójdzie po smoczek.
Za mocno!
Mia, zaczekaj.
Nie oddalaj się.
Smoczuś.
Mia, stój!
Mia!
Stój!
Nie, pieski. Reksin musi iść.
Zwolnij, Mio.
Dobrze.
Smoczuś!
Oddawaj smoczek!
Smoczuś!
Rybko!
Smoczuś!
Oddawaj smoczek!
Mój smoczuś!
Smoczuś!
- Próbowaliśmy. - Rybko?
Tak!
Dziękuję, rybko.
Nie ma za co.
Dobra, zaczynamy dzień.
Mio, skarbie, pora wstawać.
Mama!
Nie tędy.
- Tak. - Tak.
Najsłodszy widok na świecie.
Niech sobie śpią.
- Mia kocha Reksina. - Za mocno.
Reksin też kocha Mię.
Napisy: Monika Bartz