Minie jeszcze sto lat, zanim powstanie Imperium.
Zakon Jedi i Republika Galaktyczna prosperują nietknięte wojną.
Ale są i tacy, którzy w mrocznych zakątkach galaktyki
potajemnie uczą się władać Mocą.
Jedna z nich, samotna zabójczyni, szuka zemsty, ryzykując zdemaskowanie...
Gdzie ta Jedi?
Mistrzyni Indara.
Słucham, dziecko.
Przyszłam wyrównać rachunki.
Zaatakuj mnie. Pokaż swoją moc.
Odważna jesteś, młoda wojowniczko, ale nie zamierzam robić ci krzywdy.
Atakuj!
Jedi nie atakują nieuzbrojonych przeciwników.
To nieprawda.
Kto cię szkolił?
Zaatakowała mnie kobieta władająca Mocą.
Uciekajcie!
To ty.
Po co tutaj przyszłaś?
Po to, żeby cię zabić.
Odpuść, póki jeszcze możesz.
Nie masz szans wygrać tej walki.
Jedi wyciągają broń tylko wtedy, kiedy chcą kogoś zabić.
AKOLITA
Dzień dobry, Pip.
Nie musisz krzyczeć.
Dzięki.
Robota czeka.
Osha! Dlaczego wczoraj nie przyszłaś?
Ominął cię wypad do Nar Shaddaa. Była cała załoga.
- Serio? - Tak.
Nie twoja sprawa, co robię, kiedy mam wolne, Fillik.
Czyli tyrałaś jak zła?
Nie, zła nie tyrała, tylko nie ma czym się chwalić.
Co to był za alarm?
Coś z generatorem tarczy.
Przecież Federacja nie używa tarcz.
Może dlatego, że są popsute?
Dlaczego to tyle trwa? Włączajcie tarczę i to natychmiast!
Mechnecy już ją naprawiają, kapitanie.
Te brudasy są kompletnie do niczego?
W przeciwieństwie do naszego ładunku.
My tu wszystko słyszymy.
I trochę mi przykro, bo Fillik może i jest do niczego,
ale jeśli idzie o mnie, to błagam.
Bardzo śmieszne. Emiter odłączył się od generatora pola.
Tak, widzę przewód.
Zespawam go.
Czekaj. Ciśnienie podskoczyło.
I... zawór do wymiany.
Ogarnę.
Mae! Co robisz?
Nie dam ci stąd wyjechać... Mama! Ratunku!
Nie! Mamo!
Streszczaj się.
Już, Pip.
Jedi?
To twoi znajomi?
Czemu zawdzięczamy to, że Jedi zaszczycają nasz skromny statek?
Nazywam się Yord Fandar, jestem rycerzem Jedi.
To moja padawanka - Tasi Lowa.
Poszukujemy byłej Jedi, znanej jako Osha Aniseya.
To statek towarowy. Nie mamy na pokładzie pasażerów.
Jest mechnekiem.
Naprawia statki na zlecenie. Pracuje to tu, to tam.
Po co mielibyśmy zatrudniać mechneków?
Władze Republiki zarządziły, że tylko droidy mogą reperować sta...
Poziom minus jeden. Koja dwadzieścia trzy.
Dziękujemy za współpracę.
Yord?
Widzę, że przeszedłeś Próby.
Tak, jestem rycerzem. Już od dwóch lat.
Nie sądziłam, że tego dożyję.
A ja, że cię jeszcze kiedyś zobaczę.
Chyba nie ma nic dalej od Coruscant niż korpo-sektor.
Więc co cię tu przywiało?
Leciałeś taki kawał, żeby mnie odwiedzić?
O co chodzi?
Może lepiej usiądź.
Od kiedy jesteś mechnekiem?
Od kiedy opuściłam Zakon, czyli sześć lat.
Niebezpieczna praca.
Ale ma swoje plusy.
Szkoliłam się na Jedi.
Ale te umiejętności gdzie indziej niespecjalnie się przydają.
A potrzebowałam kasy.
Kiedy wstąpiłaś do Zakonu?
Miałam osiem lat. Yord to wszystko wie.
Kiedy cię przyjmowano, największym problemem był twój wiek.
I to, że byłaś w żałobie.
Moja sytuacja była dość nietypowa, ale to Rada Jedi podjęła decyzję.
Straciłaś całą swoją rodzinę.
Zginęły twoje matki, siostra.
Całe plemię spłonęło w pożarze
chwilę przed tym, jak Mistrz Sol wcielił cię do Zakonu.
Delikatnie mówiąc, nie było z tobą łatwo.
Najciężej zerwać z przywiązaniem do tych, których się straciło.
Więc po co tu jesteście?
Nocą na planecie Ueda zabito jedną z nas.
Kogo?
Mistrzynię Indarę.
A ty pasujesz do opisu podejrzanej.
Myślicie, że ja ją zabiłam?
Gdzie byłaś zeszłej nocy?
Tu, gdzie teraz. W tej koi.
Po co miałabym ją zabijać?
Jeśli dobrze pamiętam, właśnie Indara zaleciła Radzie Jedi,
by przerwała twoje szkolenie, kiedy...
Odejście z Zakonu było bardzo trudną decyzją,
ale sama ją podjęłam.
Nikt mnie nie zmuszał.
Naprawdę myślisz, że byłabym zdolna zdradzić Zakon,
a potem pokonać i zabić mistrzynię Jedi?
Od razu ją rozpoznam.
To ona!
Ona zabiła tę Jedi i zdemolowała mi bar!
Nie ma znaczenia, co ja myślę.
Świadek nie miał wątpliwości.
Transport więzienny zabierze cię na Coruscant.
Popełniacie błąd.
Zamknijcie oczy.
Bo one mogą was zwodzić.
Nie możecie im ufać.
Połączcie się z Mocą.
Uwierzcie.
Wyobraźcie sobie, że nurkujecie w niej jak w oceanie.
A teraz poddajcie się jej ciężarowi,
bezruchowi, ulotności.
Powiedzcie, z czym się wam kojarzy ten stan.
Z równowagą.
Dobrze.
Z życiem.
Wspaniale.
Ja widzę ogień.
Jest coraz większy.
I chce spalić wszystko, co próbuje go zgasić.
Moc ma wielką siłę.
Tak jak ogień albo ocean.
I z tą siłą trzeba się liczyć.
Ale to temat na inną lekcję.
Idźcie na obiad.
Mistrzyni Vernestra.
Sol, przyjacielu,
Młodziki mają szczęście, że uczy je tak wrażliwy nauczyciel.
To ja mam szczęście, że mogę się od nich uczyć.
Pamiętam, kiedy ty byłeś jak one. Malutki i nieśmiały.
Co mogę dla ciebie zrobić?
Nie mam dobrych wieści.
Byłeś przyjacielem Indary, prawda?
Tak.
I wciąż nie rozumiem, czym zasłużyła sobie na taką śmierć.
Aresztowaliśmy podejrzaną.
To twoja była padawanka. Osha Aniseya.
Nie wiedziałam, że po tylu latach wciąż budzi w tobie emocje.
Osha była...
oddaną padawanką.
Nie wyobrażam sobie, żeby miała zabić Indarę.
Mamy silne dowody, które świadczą przeciwko niej.
Lata temu razem z Indarą uratowaliśmy Oshę z pożaru na Brendok.
Pamiętam.
Uważała nas za swoich wybawców.
Musiała zajść jakaś pomyłka.
Gdyby wyszło na jaw,
że była Jedi zamordowała mistrzynię naszego Zakonu...
Nasi wrogowie polityczni wykorzystaliby to przeciwko nam.
Trzeba zachować dyskrecję. Działać szybko. Musimy dać przykład innym.
Czy mimo sentymentu, jaki do niej żywisz, mogę liczyć na twoje wsparcie?
Jak najbardziej, Vernestro.
Dybbuk.
Słucham?
Taki pasożyt, którym cię uciszają, jak za bardzo rozrabiasz.
Boli go to?
A skąd? Facet ma ubaw życia.
To ci strasznie ryje banię.
A to prawda, że zabiłaś Jedi?
Nie.
Bo my chcemy stąd zwiać. A ty?
Jak zwiać? Dokąd? Przecież lecimy w nadprzestrzeni.
Statek pilotują droidy.
Wyłączymy je i uciekniemy kapsułami.
Fajnie, że macie taki sprytny plan,
ale to pewna śmierć!
Wolisz, żeby zajęli się tobą Jedi?
Tak. Akurat im ufam.
To miłej odsiadki!
Awaria systemu.
- Awaria systemu. - Teraz!
Awaria systemu.
Awaria systemu...
Otwiera się! Wychodźcie!
Szybko, raz, raz.
- Biegiem! - Ruchy!
Chodźcie, tędy!
Szybko!
Dawaj! Do kapsuł.
Zostawicie mnie tak?
Pa, pa, morduj Jedi dalej!
Wsiadajcie!
- No chodź! - Ruchy!
Raz, raz. No chodź! Odpalaj!
Pip!
Nie teraz!
Co się dzieje, Jecki?
Wybacz, Mistrzu, że przeszkadzam.
Vernestra Rwoh prosi, byś zjawił się na poziomie więziennym.
Już do niej idę.
A dlaczego...
- Mogę o coś szczerze zapytać, Mistrzu? - Słucham.
Dlaczego trzymasz hologram byłej padawanki?
Przecież to tylko pogłębia przywiązanie i sentymenty.
- A te emocje mogą prowadzić do... - Każde wspomnienie jest lekcją.
„Jeśli nie będziemy kontemplować przeszłości”...
„Będziemy powielać jej błędy”.
To nie był nasz pomysł!
Tylko tej, co zabija Jedi! Ona to wszystko wymyśliła!
Był bunt więźniów. Transportowiec rozbił się na Carlac.
Co z Oshą?
Nie ma jej wśród ocalałych.
Ta dziewczyna to bestia.
Czułem jej ciemną stronę.
Strzeż się jej!
Wycisz swój umysł i powiedz mi, co stało się z tą młodą więźniarką.
Pomogła mi. A ja ją zostawiłem i uciekłem ostatnią kapsułą.
To nie znaczy, że nie zabiła Indary.
Mamy na Carlac jakieś ślady życia?
Wysłaliśmy sondy zwiadowcze, żeby zbadały szczątki wraku.
Pozwól, że osobiście polecę na Carlac i przywiozę Oshę.
Szanse, że nie zginęła, są minimalne.
Wiem, że przeżyła. Wyczuwam to.
Martwię się, że taka misja może okazać się zbyt niebezpieczna.
A my cię tu potrzebujemy, Sol.
Szkoliłem ją.
Jeśli jest winna, to jest to moja porażka.
Chcę wziąć za nią odpowiedzialność.
Mały oddział. I po cichu.
Niech Moc będzie z tobą.
Hej.
Dziękuję, że zabierasz mnie ze sobą.
Nie tak wyobrażałem sobie twoją pierwszą misję.
Jestem gotowa.
Możliwe, ale nas dwoje to za mało.
Yord też leci?
A co z nim nie tak?
Nic. Po prostu... to Yord.
Mistrz Sol.
Dziękuję, że mogę jechać na tę misję.
Powinienem sam przywieźć Oshę. Przepraszam za ten błąd.
Startujemy za pięć minut.
Dam z siebie wszystko.
Yord.
Weź się ubierz.
Witaj, Osha.
Mae?
Cześć, siostrzyczko.
Brendok?
Osha.
Czekaj!
„Ze mną ty, z tobą ja. Jednym są, choć ciała dwa.
Tak jak słońca blask na niebie...
Chłodny cień na morza dnie...
Ja daję ci ciebie”...
„A ty dajesz mi mnie”.
Wciąż pamiętasz.
Mae, to naprawdę ty?
Tak.
Myślałam, że nie żyjesz.
To ty zabiłaś Indarę?
Tak.
Wszystkich ich zabiję.
Jesteś, Pip.
Spokojnie.
Nic ci nie będzie.
Nie uwierzysz, co właśnie widziałam.
Mogę o coś szczerze zapytać?
Nie musisz prosić o pozwolenie.
Jak dobrze znasz tę byłą padawankę?
Oshę.
Jak dobrze ją znasz?
Szesnaście lat temu
stacjonowałem na jej ojczystej planecie Brendok.
Byłem tam, kiedy jej siostra wywołała pożar,
który pochłonął całą jej rodzinę.
Tylko Oshy udało się przeżyć. Wziąłem ją wtedy pod swoje skrzydła.
Miała siostrę?
Tak. Bliźniaczkę.
Czemu nigdy mi o tym nie mówiła?
W aktach też tego nie ma.
- A nie myślisz, że... - Nie.
Mae nie żyje.
Tak miała na imię. Mae.
Widziałem jej śmierć.
Jesteśmy. Zaraz lądujemy.
Niemożliwe, że wyszła z tego cało.
Ale widać, że ktoś tutaj chodził.
Najwyżej zbieracze złomu.
Chodźcie ze mną.
Stój! W imieniu Republiki i Zakonu Jedi!
Osha!
Sol!
Ja jej nie zabiłam!
Odsuń się od krawędzi.
Błagam, Sol...
Uwierz mi! To nie ja...
Osha!
Osha.
Mae żyje.
Wierzę ci.
Musimy cię zabrać ze sobą. Chodź.
Schowaj miecz.
Jedi żyją marzeniami.
I wydaje im się, że inni też chcą nimi żyć.
Jeżeli spróbujesz ich zaatakować bronią,
pokonają cię.
Oni nie boją się ani stali, ani laserów.
Dlatego Akolita...
Akolita do zabijania nie używa broni.
Akolita... zabija marzenia.
NA PODSTAWIE „GWIEZDNYCH WOJEN” GEORGE'A LUCASA
Napisy: Alicja Roethel