‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ถ้าผมเป็นคนดีที่สุดไม่ได้ ‎อย่างน้อยก็เลวให้สุดไปเลยแล้วกัน)
‎(คลาร์ก อูโลฟส์สัน)
‎(โทรลแฮตตัน ปี 1947)
‎โอ๊ย!
‎เวรจริงๆ เอาเจ้านี่ออกไปที
‎- เบ่งแรงขึ้นอีก คุณนายอูโลฟส์สัน ‎- หุบปาก!
‎- ระวังบุหรี่ฉันสิยะ ‎- ใจเย็นๆ ค่ะ คุณนายอูโลฟส์สัน
‎ไอ้เด็กเวรตะไล
‎ออกมาสิวะ ไอ้เด็กเวร
‎พวกเขากรีดร้องและตะคอกให้ผมออกไป
‎แต่ผมไม่ชอบถูกสั่งให้ทำนั่นทำนี่
‎ผมเลยพยายามอยู่ในนั้นให้นานที่สุด ‎แต่มันคงถึงเวลาแล้ว
‎อีกอย่าง ผมไม่ชอบการถูกกักขัง ‎โลกทั้งใบอยู่ข้างนอกนั่น
‎งานเลี้ยง ธนาคาร ‎สาวๆ และเรื่องสนุกทั้งหลาย
‎ไปสนุกกันเลยเถอะ
‎อิสรภาพ
‎การแหกคุกครั้งแรกของผม
‎เด็กผู้ชายค่ะ
‎ลูกแม่
‎ร้องดังดีจัง
‎น่ารักน่าชัง
‎เห็นได้ชัดเลยว่า ‎ผมไม่เหมือนเด็กคนอื่นๆ ผมพิเศษ
‎ผมเป็นเช่นนั้นเสมอมา
‎พิเศษสุดๆ
‎เด็ดดวงมาก
‎โอเค นี่คือเรื่องราวของผมตั้งแต่ต้น
‎ฉันจะให้เขาชื่อคลาร์ก
‎เหมือนคลาร์ก เกเบิล
‎คลาร์ก อูเดรธ อูโลฟส์สัน
‎ความจริงและเรื่องจริงเนื้อๆ เน้นๆ
‎ผมสัญญา
‎นอร์มัล์มสตอร์ยเต็มไปด้วยตำรวจ
‎สัมภาษณ์คลาร์ก อูโลฟส์สัน ‎ภายในธนาคารผ่านโทรศัพท์
‎ผมเกี่ยวข้องกับการปล้นธนาคาร ‎นอร์มัล์มสตอร์ยอันโด่งดัง
‎(ธนาคาร)
‎ถ่ายทอดสดสิ ถ่ายทอดสด
‎- แต่ผมถูกลากไปพัวพันในเรื่องนั้น ‎- คลาร์กล่ะ
‎เรื่องสต็อกโฮล์มซินโดรม
‎จับตัวประกัน ‎ดังข้ามประเทศ ทั้งหมดนั่น…
‎มันคือละครน้ำเน่ายืดยาว
‎สองสามวันนั้นมันก็น่าตื่นเต้นดี ‎แต่ผมก็ทำอย่างอื่นไว้เยอะเลย
‎(ตอนจบ คลาร์กนั่นเอง)
‎(สร้างจากเรื่องจริงและโกหก)
‎แต่มาเริ่มกันตั้งแต่ต้น
‎(ถนนแฮลสคริฟต์สสี่ ปี 1952)
‎สนุกเป็นบ้า
‎- ผมชอบเพลงนี้ ‎- ใช่ เหมือนกัน
‎มีแต่คำถามเดิมๆ
‎"คลาร์ก เล่าเรื่องวัยเด็ก ‎กับเรื่องพ่อเเม่ให้ฟังได้ไหม"
‎ถ้าผมได้เงินทุกครั้ง ‎ที่จิตแพทย์เฮงซวยถามแบบนั้น
‎ผมคงไม่ต้องไปปล้นธนาคารแล้ว
‎โอ๊ย!
‎- คุณเอาขวดตีหัวผมเหรอ ‎- ใช่ค่ะ
‎ผมโคตรรักคุณเลย
‎ลุกขึ้นมาเต้นต่อเร็ว
‎ปัง
‎ตายซะ
‎มองมาที่กล้องนะครับ
‎ผมว่าเราคงจะเหมือนครอบครัวทั่วไป ‎ปกติและรักใคร่กันดี
‎ผมเป็นพวกชอบเก็บตัว ‎แต่ผมเข้ากับสาวๆ ได้ดี
‎ผมชอบพวกเธอมากๆ
‎อย่างที่บอก ค่อนข้างปกติ
‎มองหาอะไรวะ! ‎ไอ้พวกเพื่อนบ้านเส็งเคร็ง!
‎- สเตน! ‎- ไม่เคยเห็นอ่างอาบน้ำเหรอ
‎- แล้วฉันจะอาบน้ำยังไง! ‎- หุบปาก นางบ้า!
‎- เขาขโมยจักรยานฉัน! หยุดนะ! ‎- กลับมานี่นะ ให้ตายสิ!
‎(คลาร์ก)
‎และผมมักจะตกหลุมรักสาวๆ เสมอ
‎คะแนนเต็ม คลาร์ก เก่งมากจ้ะ
‎จู่ๆ มันก็แวบขึ้นมา
‎ผมตกหลุมรักทุกวันมาตลอดชีวิต
‎ผมรักคุณ
‎อะไรของแก เลิกเพ้อได้แล้ว
‎เร็วเข้า ไปได้แล้ว ‎ไอ้ปัญญาอ่อนจอมขี้เกียจ
‎เฮ้ย นี่ไม่ใช่บ้านพักคนชรานะ
‎อยากได้ไอ้นี่เหรอ
‎ต้องจูบก่อน
‎ที่แก้มนะ
‎สาวๆ ก็ชอบผมเหมือนกัน
‎และผมก็ชอบพวกเธอ ทุกคน ทุกรูปแบบ
‎บุหรี่สองมวน
‎การหาเงินก็ไม่ใช่ปัญหา
‎- ซินนามอนโรลกับเบียร์ ‎- เอาอีกไหม
‎ตอนสิบขวบ ผมหาเงิน ‎ได้มากกว่าพ่อกับแม่รวมกัน
‎เงินให้สิ่งเดียว ‎ที่ผมต้องการอย่างแท้จริง
‎อิสรภาพ
‎สิทธิ์ในการพูด คิด ‎และกระทำอย่างที่ต้องการ
‎อุลล่า ที่ร้านขนมปังของพ่อผม ‎เธอเป็นคนแรกของผม
‎- นี่ อุลล่า ‎- คลาร์ก
‎ผมพูดให้เธอใจอ่อนมาสักพัก ‎ในที่สุดเธอก็ยอม
‎ก็ได้ มานี่สิ
‎อุลล่า เธอก็ดีนะ
‎ฮอตดอกหนึ่งที่
‎ผมตกหลุมรักมาตลอดชีวิต
‎ผมปล้นธนาคารหลายแห่ง ‎งานเลี้ยง มีเซ็กส์นับครั้งไม่ถ้วน
‎ผมไม่เคยทำงานสุจริต ‎แต่ก็ยังมีเงินใช้เสมอ
‎- รอนนี่ มันขโมยมอเตอร์ไซค์นาย! ‎- ไอ้เด็กเปรต! กลับมานะ!
‎ผมใช้ชีวิตตามใจตัวเอง ‎และมีแต่ความหรรษา
‎เข้าสถานพินิจเยาวชนหกเดือน
‎ผมไม่สนว่าใครจะคิดยังไง
‎ผมเป็นของผมแบบนี้ ‎และผมจะไม่ขอโทษด้วย
‎คุกเยาวชนสี่เดือน
‎ปล่อยนะ!
‎อ่อนหัด
‎เอาเงินมา! ส่งเงินมา!
‎จำคุกเจ็ดเดือน
‎มาสลับกัน
‎ผมสร้างตัวเอง ‎และผมก็ทำได้ดี ไม่เคยนึกเสียใจเลย
‎ถ้าผมเป็นคนดีที่สุดไม่ได้ ‎อย่างน้อยก็เลวให้สุดไปเลยแล้วกัน
‎ทำอีกรอบเถอะ
‎- เป็นบ้าอะไรของแก ‎- ทำเองสิวะ
‎- ไม่เคยพายเรือเหรอ ‎- อาจจะไม่เคยก็ได้
‎ทั้งชีวิตเคยทำอะไรบ้าง
‎- ไปทางนั้น ไอ้เวร ‎- ใจเย็นๆ มันทำเต็มที่แล้ว
‎- จริงเหรอวะ ‎- ช่วยไม่ได้ ก็มันปัญญาอ่อนนี่หว่า
‎- ฉันพยายามอยู่ ‎- ฉันช่วยเอง เอาละ มานี่
‎- อะไรวะ ‎- ทำให้เขาหน่อยน่า
‎นี่มันโคตรน่าเบื่อเลย ‎เราต้องไปหาสาวๆ บ้าง
‎- แถวนี้น่ะเหรอ ‎- ฉันมีอารมณ์ว่ะ
‎นายมีอารมณ์ตลอด 24 ชม.แหละ
‎และฉันก็ปวดฉี่ด้วย
‎- อย่างกับนายจะหาสาวได้ ‎- จะบอกว่านายเก่งกว่างั้นสิ
‎- ฉันหาได้มากกว่าแน่ ‎- ไม่มีทาง
‎- นายคิดว่าฉันได้มาแล้วกี่คน ‎- สอง
‎มากกว่านายคนหนึ่ง มากกว่าสองเท่า
‎- พอเถอะ… ‎- ดูบ้านตรงนั้นสิ
‎- ดูหรูหราดี ไปตรงนั้นกัน ‎- น่าจะมีหมาเฝ้าบ้านนะ
‎- เป็นอะไรกับหมานัก กุนนาร์ ‎- ฉันเกลียดหมา
‎- พวกมันไว้ใจไม่ได้ พวกสัตว์งี่เง่า ‎- หุบปาก กุนนาร์ พาเราไป
‎- เร็ว กุนนาร์ เร็วกว่านี้ ‎- หลบไป
‎- ถอยไป ‎- ตามสบาย
‎- บ้าจริง ‎- ไม่เคยพายเรือเหรอ
‎- มันไม่ง่ายอย่างที่เห็น ‎- ดูนะ
‎- ฉันก็พายแบบนี้เลย… ‎- ไม่ใช่เลย
‎เงียบ
‎- ยินดีด้วย นายพายเรือเป็นแล้ว ‎- ไม่เหมือนนาย
‎ไอ้ระยำ
‎ที่นี่มันอะไรกันวะ
‎มาเถอะ
‎- ขอไปฉี่ก่อน ‎- ใจเย็นๆ
‎ดูบ้านนี้สิ
‎โคตรรวยเลย
‎- มอร์แกน ‎- ได้เลย
‎- ที่นี่มันอะไร ‎- หลบไปให้พ้น
‎- ใจเย็นๆ สิวะ ‎- ได้ฉี่สักที
‎มะเขือเทศ
‎มีอะไรบ้างนะ
‎เรมี มาร์ติน เอ็กซ์โอ สเปเชียล
‎- วิสกี้เหรอ ‎- คอนญัก ไอ้ปัญญาอ่อน
‎นั่งลงจะได้ฉลาดกับเขาบ้าง
‎- สักหน ‎- ก็ได้
‎จัดไปแก้วหนึ่ง
‎- เร็วหน่อย ‎- อะไรวะ ฉันฉี่อยู่นะเว้ย
‎- อันดับแรกให้ดมก่อน ‎- โอเค
‎ว่าไง ตรงนี้มีอะไรเหรอ
‎จิบเดียวนะ
‎อะไรกันวะ
‎- ไอ้โง่ ‎- ขอโทษ ฉันไม่…
‎- นี่ของดีนะ ‎- ก็แค่คอนญัก ไม่เอาน่า
‎ใส่แก้วดื่มดีๆ
‎- บรั่นดีเหรอ ‎- มาร์ติน เรมี
‎- มันคืออะไร ‎- ของดีไง
‎- ให้นายก็เสียของเปล่าๆ ‎- ใช่
‎ก็นะ
‎- ใครอยู่บ้านแบบนี้ ‎- พวกเกิดบนกองเงินกองทองไง
‎ไอ้พวกนายทุนหน้าเลือด
‎- "ฮาร์ปซุนด์" ‎- อะไรนะ
‎- ฮาร์ปซุนด์ ‎- ชื่อของที่นี่
‎ฮาร์ปซุนด์!
‎แล้วไง
‎- ใช่ แล้วไง ‎- พวกนายไม่รู้จักเหรอวะ
‎- นี่คือบ้านพักฤดูร้อนของนายกฯ ‎- ถามจริง
‎ใช่ เรื่องจริง จริงๆ
‎พวกแกมาทำอะไรที่นี่
‎(เทก เออร์ลันเดอร์ ‎นายกรัฐมนตรีสวีเดน 1946 ถึง 1969)
‎คอนญักของฉัน…
‎แค่ชิมหน่อยเดียว
‎ผักของฉัน…
‎หนีเร็ว!
‎- เร็วเข้า กุนนาร์! ‎- ไอ้พวก…
‎เด็กเปรต!
‎- ไปตายให้หมด พวกโง่! ‎- นี่!
‎- รปภ.มา! ‎- มีหมาด้วย ว่าแล้วเชียว!
‎หนีเร็ว กุนนาร์! ‎จะสติแตกตอนนี้ไม่ได้นะ!
‎- ไอ้พวกโง่! ‎- หยุดเดี๋ยวนี้!
‎คลาร์ก!
‎กลับมานี่นะ ไอ้พวกเด็กเวร!
‎- เตือนหนสุดท้าย! ‎- ทางนี้!
‎พวกหมาเวร!
‎- โอ๊ย ‎- เร็วเข้า ไปกันเถอะ
‎- กุนนาร์ ‎- ช่างหัวมัน รีบไปเถอะ
‎อะไรวะ
‎จับได้แล้ว ไอ้หอกหัก
‎ตลกอะไรวะ ไอ้สารเลว
‎เปล่าครับ เปล่าเลย
‎แค่รู้สึกว่าจะกลายเป็นตำนาน
‎เข้าใจแล้ว…
‎- แกรู้จักฉันสินะ ‎- ครับ แต่เป็นตำนานของคุณ
‎คุณจะได้เอาไปเล่าว่าเอาปืนเล็ง ‎คลาร์ก อูโลฟส์สัน แต่ยิงพลาด
‎คลาร์ก อูโลฟส์สัน
‎ไม่เคยได้ยินแฮะ
‎ไม่ ยังหรอก
‎แต่สักวันหนึ่ง
‎หาที่หลบ ท่านผู้มีเกียรติ
‎เขากำลังจะเติมกระสุน
‎ชนชั้นทำงาน ชนชั้นทำงาน
‎เป็นสายพันธุ์ที่น่าขบขัน
‎พวกเขาไม่มีหาง
‎ไม่มีรถ…
‎ไอ้ขยะบ้านี่
‎มีปัญหาอะไรเหรอครับ
‎ก็คุณไง คุณตำรวจ
‎- เวรแล้ว ‎- เวรแล้ว
‎สวัสดี มีใครอยู่ไหม ‎ขอสายคุณนายอูโลฟส์สัน
‎- อิงบริตต์ อูโลฟส์สัน ‎- ครับผม…
‎ผมเสียใจที่ต้องแจ้งว่า ‎ลูกชายคุณเสียชีวิตในอุบัติเหตุรถชน
‎อะไรนะ
‎- คลาร์กเหรอ ‎- เขาอยู่โรงพยาบาลในแคทรินโฮล์ม
‎เสียใจด้วยครับ
‎ไม่ใช่ผมนะ!
‎ว่าไง
‎ยอมรับเถอะ คุณคิดว่าผมตายแล้ว
‎ไม่ คุณเขี่ยผมทิ้งไม่ได้ง่ายๆ หรอก
‎ด้านข้าง
‎อีกด้าน
‎แหม สมัยก่อนผมดูดีจัง
‎แม่ก็นึกว่าผมตาย
‎ถึงกับเอาชุดสูทที่ดูดีที่สุดของพ่อ ‎มาเพื่อฝังผม
‎มันใส่ได้พอดีเป๊ะ ‎แล้วก็ใช้สอยได้จริง
‎เนื่องจากจำเลยเป็นเยาวชน
‎ได้ทำผิดข้อหาทำร้ายร่างกายตำรวจ
‎ลักทรัพย์ในเคหสถานและโจรกรรมรถ ‎จะได้รับโทษในฐานะเยาวชน
‎คือจำคุก 18 เดือน เริ่มต้นทันที
‎แค่ 18 เดือน พวกเขาทำได้แค่นี้เหรอ
‎ฉันเบื่อจะเจอนายในศาลแล้ว
‎คลาร์ก อูเดรธ อูโลฟส์สัน
‎ใช้โอกาสนี้กลับตัวกลับใจซะนะ
‎ได้ครับ
‎ผมจะปฏิบัติตามกฎหมายนับแต่นี้
‎ผมสัญญา
‎(สถานกักกันเยาวชนเลิฟสตา ปี 1966)
‎(สถานดัดสันดาน)
‎(ห้ามเข้า ผู้เกี่ยวข้องเท่านั้น)
‎ว่าไง นิสเซ่ วันหยุดหมดแล้ว
‎- คลาร์ก กลับมาแล้วเหรอ ‎- อูโลฟส์สัน
‎ดีเลย กำลังอยากได้ความสนุก
‎- ครั้งนี้ทำอะไรมาล่ะ ‎- ก็เปล่านี่
‎พวกนายก็รู้จักฉัน
‎ฉันไม่เคยแหกกฎ
‎ผมไม่ใช่พลเมืองตัวอย่างก็จริง
‎แต่คุกไม่ได้ช่วยให้กลับตัวเป็นคนดี
‎แต่หดหู่ไปก็เท่านั้น
‎คุณต้องตักตวงให้ได้มากที่สุด
‎และช่วงเวลาที่ติดคุก ‎จะช่วยทำให้เห็นเป้าหมายชัดเจน
‎นั่นคือการแหกคุก
‎ไหน อูโลฟส์สัน นายสร้างอะไรอยู่
‎- บันไดครับ ‎- อะไรนะ
‎บันได
‎เดี๋ยว นายไม่ได้รับอนุญาต ‎ให้สร้างบันไดนะ
‎ล้อเล่นครับ มันคือที่ถางวัชพืช
‎ดูนะครับ
‎- แบบนี้ ‎- โอเค เข้าใจแล้ว
‎ดีมาก อูโลฟส์สัน
‎ตามสบาย
‎ซุนด์แบร์ก
‎โอเค ไปกันเถอะ
‎เร็วเข้า
‎- คาร์ลสสัน คนที่เหลือไปไหน ‎- ผมจะไปรู้เหรอ
‎หาในก้นคุณดูหรือยัง
‎เอาละนะ
‎ไปเลย
‎ขึ้นไปเลยหนุ่มๆ อิสรภาพรออยู่
‎ไปเลย คลาร์ก!
‎อูโลฟส์สัน!
‎ลงมาเดี๋ยวนี้ ให้ไวเลย!
‎- ลงมา ‎- ลาก่อน ซุนด์แบร์ก
‎ให้ตายสิ ไอ้คลาร์ก!
‎(ชายหาดแนเซ็ต ปี 1966)
‎เร็วเข้า ไอ้ทึ่ม
‎- สาวๆ อยู่ไหน ‎- เต็มไปหมด
‎ผมชอบหนี หนีแล้วรู้สึกดีขึ้น
‎ประสาทสัมผัสเฉียบคม ‎ทุกอย่างชัดเจนขึ้น
‎และสีสันก็มีชีวิตชีวา
‎- ได้ผลว่ะ ‎- แหงสิ
‎ไอ้นกโสโครก
‎- หนูบนฟ้า ‎- ใจเย็น กุนนาร์
‎แม้แต่วันแย่ๆ ที่หลบหนี ‎ก็ยังเป็นวันดีๆ
‎และในวันแบบนี้ เป็นวันที่โคตรดี
‎ลองทำดูบ้างสิ
‎(ฮาร์วาร์ด)
‎คลาร์ก
‎นายจะไปไหน คลาร์ก
‎รอด้วย
‎- นายจะไปไหน ‎- ขโมยนาฬิกา
‎แม่เจ้า
‎- ดูนั่นสิ ‎- ใช่
‎สุดยอด
‎ดูนั่นสิ
‎ลืมได้เลย คลาร์ก ‎พวกเธอน่ะเกินเอื้อม
‎สาวๆ พวกนั้นมีระดับ
‎ระดับคลาร์ก อูโลฟส์สันซะอย่าง
‎- เขาจะไปคุยกับสาวๆ พวกนั้น ‎- พวกไหน
‎ดูสาวๆ พวกนั้นสิ
‎เธอชื่อมาดูรี แต่เรียกตัวเองว่ามาดู
‎เธอคือบางสิ่งที่มาจากโลกอีกใบ ‎ราวกับนางฟ้า
‎สวัสดีครับ
‎ผมตกหลุมรักหัวปักหัวปำ
‎มีอะไรให้ช่วยไหม
‎รักแรกของชีวิตผม
‎พวกคุณสองคนไม่ควร…
‎อุ๊ย!
‎ของดี
‎คุณไม่เคยไปสายเลยสินะ
‎อะไรนะครับ
‎ใช่ครับ ไม่เคยให้ใครรอ
‎เธอเรียนฮาร์วาร์ดเหรอ
‎(ฮาร์วาร์ด)
‎ครับ ฮาร์วาร์ด
‎ใช่ครับ เคยเรียน เรียนอยู่
‎นั่งก่อนสิจ๊ะ
‎ครับ ยินดีอย่างยิ่ง
‎ขอโทษครับ ผมจอห์น เฟรดริก สเวนส์สัน
‎ตั้งตามจอห์น เวย์น
‎- ฉันชื่อมาดู ‎- มาดู…
‎- น่ารักดีนะ ‎- นี่แม่ฉัน ลิซ
‎- อ้อ สวัสดีครับ ‎- สวัสดี ลิซ
‎- ลิซ ‎- ยินดีค่ะ
‎แน่นอน
‎คือ…
‎ครอบครัวผมอยู่ที่อเมริกา
‎แต่ผมอยู่ที่นี่
‎มาเยี่ยม
‎คนรู้จักน่ะครับ
‎คนรู้จัก พวกนั้นน่ะเหรอ
‎ครับ
‎ไม่ใช่ พวกเขายังเด็กเกินไป
‎ผมแทบไม่รู้จักพวกนั้น
‎เราก็อยากได้เหมือนกัน
‎ได้ก็แบ่งปันเพื่อนฝูงบ้าง
‎รู้อะไรไหม จอห์น ฉันรักฮาร์วาร์ด
‎- เหรอครับ ‎- พ่อของมาดูก็จบจากที่นั่น
‎- พูดเป็นเล่น ‎- จริงจ้ะ
‎เป็นมหาวิทยาลัยชั้นดี
‎ใช่เลยครับ
‎ผมชอบที่นั่น เป็นโรงเรียน… ‎มหาวิทยาลัยที่ดี
‎เชิญจ้ะ
‎- ดีจังครับ ‎- เชิญเลย
‎- ขอบคุณมากครับ ‎- ยินดีจ้ะ
‎ผมสงสัยว่า
‎คุณพอจะรู้จักโรงแรมดีๆ แถวนี้ ‎ให้ผมได้พักสักคืนไหม
‎เพราะผมมาเที่ยวพักผ่อน
‎เอาอย่างนี้
‎- ที่จริงเรามีห้องสำรองที่บ้านนะ ‎- เหรอครับ
‎ถือเป็นเกียรติที่มีนศ.ฮาร์วาร์ด ‎มาเป็นแขกที่บ้านเรา
‎คือว่า…
‎ว่าไงจ๊ะ
‎คุณจะกลับอเมริกาเมื่อไรคะ
‎ผมยังไม่ตัดสินใจ ค่อยเป็นค่อยไปครับ
‎เมอร์เซเดส
‎สวยดีครับ
‎- พ่อผมก็มีแบบนี้คันหนึ่ง ‎- พ่อเธอทำงานอะไร
‎นู่นนี่นั่น ธุรกิจน่ะครับ
‎ขอบใจจ้ะ
‎ผมขอนั่งข้างหลังนะ
‎อะไรวะ
‎แล้วเราจะเอายังไง
‎ไม่ต้องห่วง
‎ไปเถอะ เหลือเราสามคนที่หาดแล้ว
‎- ต้องสนุกแน่ ‎- ไม่สนุกหรอก
‎มาดูกับแม่เธอ ลิซ
‎ให้ตาย พวกเธอดูดีมาก
‎ทั้งคู่เลย
‎พวกเธออยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่ ‎ในแวสตรา เฟรอลูนดา
‎ไม่มีผู้ชายอยู่ในบ้าน
‎เป็นปราสาทของราชินีกับเจ้าหญิง
‎ขาดก็แต่พระราชา
‎ถึงแล้วจ้ะ
‎ขอบใจ จอห์น
‎- ขอต้อนรับสู่บ้านเล็กๆ ของเรา ‎- สวยมากครับ
‎นี่ครับ
‎สวยจริงๆ ครับ
‎ขอบคุณ
‎ดื่ม ขอต้อนรับสู่ครอบครัวของเรา
‎- ดื่ม ‎- ดื่ม
‎มันคืออะไรครับ
‎กลิ่นที่คุ้นเคย
‎ล้อเล่นน่ะ
‎จอห์น เธอเรียนเอกอะไร
‎- อะไรนะครับ ‎- ที่ฮาร์วาร์ด
‎นั่นสินะ
‎ที่ฮาร์วาร์ดเหรอ คือว่า…
‎ก็หลายอย่างครับ
‎ผม…
‎เศรษฐศาสตร์
‎- การเงินและเศรษฐศาสตร์ ‎- เหรอ
‎โน่นนี่นั่น
‎ทุนนิยมและอะไรพวกนั้น
‎ระบบเงิน ธนาคาร
‎การได้มาซึ่ง
‎เงินตราประเทศต่างๆ เป็นต้น
‎น่าตื่นเต้นดีนะ
‎ใช่เลยครับ
‎เธอคิดจะทำอาชีพด้านนี้ไหม
‎แม่คะ เลิกสอบสวนเขาได้แล้ว
‎- มันไม่เหมาะสมนะคะ ‎- ไม่เป็นไรครับ มาดู
‎ผมยินดีเล่าเรื่องนั้น
‎งาน ทำงาน
‎ผมพอคิดออกอยู่สองสามงาน
‎โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับธนาคาร
‎เป้าหมายคือเงินของพวกเขา ‎ซึ่งผมเชื่อว่าน่าจะได้กำไรอย่างงาม
‎เป็นนักลงทุนเหรอ
‎ซื้อขายหุ้นฟอเร็กซ์
‎หุ้น กองทุนทรัสต์
‎อาจจะใช่ก็ได้
‎มันคล้ายแบบว่า
‎การจัดการเงินสด
‎ถึงเวลาเดี๋ยวก็ได้
‎ดีแล้วล่ะ
‎ใช่ครับ
‎ถูกต้อง
‎กินต่อนะครับ
‎ให้ตายสิ อร่อยมากๆ ครับ
‎มาดู
‎จอห์น
‎นี่ ตื่นอยู่ไหม
‎คุณมาทำอะไรที่นี่
‎ผมนอนไม่หลับ
‎ขอนอนบนเตียงกับคุณ ‎สักพักได้ไหม แค่คุยกันเฉยๆ
‎ไม่…
‎งั้นไม่ต้องคุยก็ได้
‎- จอห์น ‎- ว่าไง
‎ฉันมีอะไรจะบอก
‎ว่า
‎ฉันไม่เคย…
‎ไม่ต้องกังวล ผมทำมาหลายครั้งแล้ว
‎และ…
‎ผมสัญญาว่าจะอ่อนโยน
‎สัญญานะ
‎ได้ แน่นอน
‎มานี่สิ
‎ถ้าเจ็บก็บอกนะ
‎เสร็จแล้วเหรอ
‎ใช่
‎ยอดเยี่ยมไปเลยใช่ไหม
‎คุณเสร็จไหม
‎ฉันไม่แน่ใจ
‎จะรู้ได้ยังไง
‎ผมคิดว่าคุณเสร็จ
‎จอห์น
‎คุณแม่
‎- ขอโทษครับ ผมผิดเอง ‎- อย่าเรียกฉันว่าแม่
‎- ส่งขนมปังให้หน่อย จอห์น ‎- ได้ครับ
‎เธอชอบท่องเที่ยวไหม จอห์น
‎ครับ ใครไม่ชอบบ้าง
‎นี่ครับ
‎ฉันชอบอิตาลี
‎นี่อร่อยดีนะครับ
‎นานๆ เราจะไปกันที
‎แต่
‎มาดูชอบฝรั่งเศส
‎ฝรั่งเศส
‎อย่างนั้นเหรอ
‎ดีจัง
‎อุ๊ย สวัสดี
‎อร่อยจังเลยครับ
‎ต้องกินเยอะหลังจากเมื่อคืน
‎ดื่ม
‎เชิญครับ
‎ขอบคุณที่ชวนผมมา
‎มาดู
‎ลิซ
‎แล้วเจอกันครับ
‎- ผมอยากจะกลับมาอีก ‎- จ้ะ อย่างที่เราพูดกันว่า
‎คิดซะว่าเป็นบ้านตัวเอง
‎ครับผม
‎- ลาก่อน ‎- แล้วเจอกัน
‎(นูเชอปิง 29 กรกฎาคม ปี 1966)
‎ลิซกับมาดู สาวสวยแม่ลูก
‎ผมชอบทั้งคู่ ‎แต่ลิซมีไว้หลับนอนด้วย แน่นอน
‎แต่ผมอยากเป็นแฟนมาดู ‎ดังนั้นผมต้องสร้างเนื้อสร้างตัว
‎ฉันจะปล้นธนาคาร
‎เออ
‎น่าสนุกดี
‎ฉันเบื่อลักเล็กขโมยน้อยแล้ว
‎ขโมยรถ บุกรุก ขายเหล้าเถื่อน
‎เลิกทำเรื่องขี้ปะติ๋ว
‎เราต้องคิดการใหญ่
‎ฟังดูเจ๋งไปเลย
‎กุนนาร์ไม่ใช่ไอน์สไตน์
‎แต่เขาทำตามคำสั่ง ‎แล้วก็ภักดีหมดหัวใจ
‎เดี๋ยวนะ
‎จะต้องสนุกแน่
‎ปัญหาเดียวคือหมอนี่โคตรบ้าระห่ำ
‎ดูนี่นะ
‎อะไรวะ
‎เราเอาของเล่นนี่ไปด้วยดีไหม
‎เออ
‎ไปได้มาจากไหนวะ
‎เอาเถอะ
‎ทำไมเราต้องการอุปกรณ์กีฬา ‎เพื่อปล้นธนาคารด้วย
‎เราไม่ได้ต้องการอุปกรณ์กีฬา
‎การปล้นธนาคารจะทำให้เรา ‎ต้องเก็บตัวไปสักพัก
‎เราต้องรีบเข้าออก ‎เราต้องการเต็นท์ ถุงนอนและอื่นๆ
‎อะไรนะ
‎เราจะไปตั้งค่ายพักในป่า เข้าใจไหม
‎อ๋อ ใช่
‎น่าสนุกดีนะ
‎นายไม่ไปบ้านเธออีกเหรอ ‎เธอชื่ออะไรนะ มาลูใช่ไหม
‎ไม่ ไปไม่ได้
‎- เธอไม่ได้ชื่อมาลู ‎- นั่นแหละ
‎ที่นี่แหละ ดูต้นทางให้ทีนะ
‎(บูแบร์กส ‎ร้านขายอุปกรณ์กีฬาและจักรยาน)
‎- ทางสะดวกใช่ไหม กุนนาร์ ‎- เออ ปลอดโปร่ง
‎ไอ้หมาเวร
‎ใจเย็น
‎ได้แล้ว
‎ไปกัน
‎นายน่าจะเอานี่ไปให้มิลูเป็นของขวัญ
‎ฉันไม่คิดว่าเธอจะชอบ
‎สาวๆ ชอบของขวัญ
‎มันทำให้เธอดีใจ ‎และอาจช่วยให้เธอมีอารมณ์ด้วย
‎เธอมีหมวกหลายใบแล้ว
‎- และไม่ได้ชื่อมิลู ‎- นึกว่าใช่
‎ทำประโยชน์หน่อย
‎โอเค
‎ง่ายชะมัด
‎- แน่ใจนะว่าไม่เอาหมวก ‎- อะไรนะ
‎จะได้นอนกับเธอหลังจากนั้นไง
‎เผื่อจะได้เซ็กส์เป็นรางวัล
‎กุนนาร์
‎เขามาทำอะไรที่นี่
‎สวัสดีหนุ่มๆ
‎สวัสดีครับ
‎อะไรอยู่ในมือ
‎เราจะไปตั้งค่ายพักแรมกัน
‎ใช่
‎ที่ผ่านมาแล้วก็ให้แล้วกันไปได้ไหม
‎คุณไปทางคุณ เราไปทางเรา
‎นายรู้ว่าทำแบบนั้นไม่ได้
‎แค่อุปกรณ์ตั้งค่ายพักแรมเอง
‎ไหนดู ถุงนอนสองถุงและ…
‎เต็นท์ เครื่องครัวพกพา…
‎และหมวกฮอกกี้
‎(ตำรวจ)
‎ผมจะคืนให้ถ้าพอจะช่วยได้
‎- มันคับเหมือนหอยแม่ชีอยู่แล้ว… ‎- หุบปาก กุนนาร์
‎หนุ่มๆ ฟังนะ
‎แร็กนาร์ หน้าเขาคุ้นๆ แฮะ
‎คนที่พูดถึงหอยแม่ชี
‎คุณจะถกเถียง ‎เรื่องที่เกิดขึ้นคืนนั้นตลอดไปก็ได้
‎ไอ้หน้าละอ่อน กุนนาร์ นอร์ดเกรน
‎และทำไมกุนนาร์ถึงทำแบบนั้น
‎- เขาเป็นใคร ‎- ไอ้เด็กกลัวหมาไง
‎แต่จะสนใจทำไม
‎ไอ้เด็กกลัวหมา
‎มันไม่ได้เปลี่ยนเรื่องที่เกิดขึ้น
‎พวกคุณ…
‎กุนนาร์!
‎อะไรวะ กุนนาร์!
‎เวรแล้ว
‎ไอ้ปัญญาอ่อน
‎เราต้องหนีแล้ว
‎เร็วเข้า!
‎เร็วสิวะ!
‎กรมตำรวจนูเชอปิง จ่าลินด์สเตริม
‎นี่แหละครับ ‎เจ้าหน้าที่ทอมมี่ ลินด์สเตริม
‎เขาหมกมุ่นกับผม ‎ตั้งแต่ได้ยินชื่อผมครั้งแรก
‎คลาร์ก อูโลฟส์สัน
‎จนกลายเป็นการหมกมุ่นตลอดชีวิต
‎คลาร์ก!
‎เขาอยู่ไหน คลาร์กอยู่ไหน!
‎คลาร์กอยู่ไหน คลาร์ก!
‎ไอ้ระยำ!
‎(คลาร์ก)
‎นี่คือจุดเริ่มต้น ‎ของการเดินทางที่ยาวนานตลอดชีวิต
‎ของทอมมี่ โพนี่คนเก่ง และตัวผม
‎แร็กนาร์!
‎ไม่นะ ใจเย็นไว้
‎นายจะต้องรอด
‎ใครก็ได้ช่วยด้วย!
‎- เลนนาร์ท… ‎- อดทนไว้ แร็กนาร์ อดทนไว้
‎บ้าจริง! ช่วยด้วย! ‎ใครก็ได้เรียกรถพยาบาลที!
‎ตำรวจคนนั้น ‎อยู่ต่อไปได้ไม่กี่วันก็ตาย
‎พวกเราจึงได้ขึ้นหน้าหนึ่ง ‎หนังสือพิมพ์ทุกฉบับในสวีเดน
‎ผมรู้มาตลอดว่าผมจะโด่งดัง ‎แต่ไม่ใช่ด้วยเรื่องโง่ๆ แบบนี้
‎(มือสังหารตำรวจ)
‎มือสังหารตำรวจ…
‎ผมไม่ได้ยิงเขาด้วยซ้ำ
‎เอาละทุกคน รู้นะว่าเป็นยังไง
‎คนของเราตาย
‎ไปจับมือสังหารตำรวจพวกนั้นกันเถอะ
‎- ไปได้ ‎- รับทราบ
‎หน่วยหนึ่ง ไปทางทะเลสาบ
‎หน่วยสอง มากับฉัน
‎เคไนน์หน่วยสองกับสามไปทางตะวันตก ‎แอนเดอร์สสัน ไปดูที่เนิน
‎โอเค สหาย ไปจับไอ้ระยำนั่นกัน
‎คลาร์ก เราจะไปไหน
‎คลาร์ก
‎- อะไร ‎- เราจะไปไหนกัน
‎นายตัวคนเดียวแล้ว
‎- ตอนนี้ตัวใครตัวมัน กุนนาร์ ‎- อะไรนะ
‎เอาละ
‎โชคดี กุนนาร์
‎คลาร์ก!
‎บ้าจริง
‎จะมาโทษผมไม่ได้นะ
‎ใช่ว่าผมเป็นห่วงเรื่องตำรวจ
‎แต่ผมเป็นห่วงมาดูต่างหาก ‎ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าที่จริงผมคือใคร
‎จอห์นนี่นา
‎เป็นไงล่ะสามีจากฮาร์วาร์ดของลูก
‎(มือสังหารตำรวจ)
‎ตำรวจ 70 นาย ออกค้นหา ‎คลาร์ก อูโลฟส์สันเป็นวันที่ห้า
‎ไปเลย พวก
‎มีผู้พบเห็นอูโลฟส์สันดื่มกาแฟ…
‎การไล่ล่าดำเนินต่อไป…
‎กำลังไปสตูร์เชิน เปลี่ยน
‎คุณจะต้องตื่นตัวตลอดเวลายามหลบหนี
‎กุนนาร์ นอร์ดเกรน
‎คุณต้องสงบและสุขุมรอบคอบ
‎หยุดเดี๋ยวนี้นะ!
‎โดยเฉพาะตอนที่ทั้งประเทศตามหาตัวคุณ
‎ให้ตายสิ กุนนาร์!
‎เจ้าหน้าที่มาธีอัสสันบอกว่า ‎เขาเห็นแกเป็นคนยิง
‎ครับ แต่ผมไม่ใช่คนที่…
‎ลงมือ
‎พูดมา ทำอะไร
‎- ผมไม่ใช่คนต้นคิดเรื่องทั้งหมดนี้ ‎- แล้วใคร
‎คลาร์ก
‎อะไรนะ
‎คลาร์ก อูโลฟส์สัน
‎(โทรศัพท์)
‎เราก็อยากคุยกับคลาร์ก อูโลฟส์สันนะ
‎แต่ยังหาเขาไม่เจอเลย
‎- ผมรู้ชื่อแฟนเขา ‎- จริงเหรอ
‎เธอชื่ออะไร
‎- ลิซ บริทเมอร์พูดค่ะ ‎- ว่าไง ผมอยากคุยกับมาดูครับ
‎- มาลู ‎- โอเค
‎หรือไม่ก็…
‎- ไม่ใช่เหรอ ‎- ครับ ต้องมิลู
‎- มิลู ‎- ตกลงชื่ออะไรกันแน่
‎มาลูหรือมิลู
‎- ใครโทรมาเหรอคะ ‎- คลาร์ก
‎- จอห์นน่ะ ‎- อ๋อ คนที่หายเข้ากลีบเมฆนี่เอง
‎ใช่ ไม่ แต่…
‎ผมไม่ได้ฆ่าตำรวจ
‎- คุณคงไม่คิดอย่างนั้นใช่ไหม ‎- ฉันไม่รู้ว่าจะคิดยังไง
‎คุณก็รู้ว่าผมไม่ใช่คนแบบนั้น
‎- ฉันก็อยากช่วยเธอ คลาร์ก ‎- ลิซ
‎- จริงๆ นะ แต่… ‎- ผมคิดถึงคุณ
‎- ที่รัก… ‎- มาดูอยู่ไหมครับ
‎ขอคุยกับเธอได้ไหม
‎ไม่ นี่เป็นความคิดที่แย่มาก
‎บ้าจริง
‎ให้ตายสิ กุนนาร์!
‎มาลิน
‎นายแน่ใจนะ
‎- ไม่ ‎- ไม่เหรอ
‎ขอบใจที่ไม่บอกอะไรเลย
‎ผมรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน
‎บ้านหลังใหญ่เป็นบ้า
‎ทอมมี่ เราแกล้งทำเป็นนักวิ่ง ‎มันจะได้ผลจริงๆ เหรอ
‎เออสิวะ
‎ตอนนี้เราปลอมตัวอยู่นะ
‎นายคิดว่าเขาจะโง่พอ ‎ที่จะโผล่มาที่นี่เหรอ
‎เขาน่าจะรู้ว่าเรารู้เรื่องเธอแล้วนะ
‎เกิดบางอย่างขึ้นแล้ว
‎มารอดูกันว่าเขาจะโง่แค่ไหน
‎เธอออกจากบ้านแล้ว ‎เข้าที่ได้เลย ทราบแล้วเปลี่ยน
‎รับทราบ เปลี่ยน
‎คุณจะไปไหน คุณหนูบีทรูท
‎หมอบเร็ว บ้าจริง
‎เกือบไปแล้ว
‎- ดีนะที่เราปลอมตัวอยู่ ‎- ใช่
‎- มาดู ‎- อย่านะ! คุณจะทำอะไร!
‎- ผมเอง ‎- จอห์น
‎ผมต้องมาหาคุณเพื่ออธิบายว่า ‎มันไม่ใช่แบบที่คุณคิด…
‎- คุณโกหกฉัน! ‎- ผมรู้
‎ผมขอโทษ ให้อภัยผมนะ
‎ผมคิดว่าผมต้องเป็นคนอื่น ‎ถึงจะอยู่เคียงข้างคุณได้
‎หมายความว่ายังไง
‎คุณคงไม่สนใจผม ‎ถ้าผมไม่มีเงินหรือตัวเปล่า
‎คนระดับคุณจะมาสนใจคนอย่างผมทำไม
‎ผมไม่ได้ยิงตำรวจ
‎ผมไม่ได้ทำ สาบานได้
‎ผมไม่มีทางทำอะไรแบบนั้น
‎มือคู่นี้
‎ที่สัมผัสบางสิ่งที่งดงามอย่างคุณ
‎จะทำบางสิ่งที่เลวร้ายได้เหรอ
‎- ฉันไม่รู้จะพูดอะไร ‎- คุณไม่จำเป็นต้องพูดอะไร
‎ไอ้นักวิ่งพวกนี้…
‎ผมแค่อยากจะคุยกับคุณ
‎และอธิบาย
‎ผมเข้าใจถ้าคุณไม่อยากเจอผมอีก
‎แต่ผมแค่อยากให้รู้ไว้ว่า
‎ผมรักคุณ
‎ผมอยากจะบอกแค่นี้
‎เดี๋ยว
‎คลาร์ก
‎ก่อนคุณจะพูดอะไร ผมมีบางอย่างให้คุณ
‎สวยจัง
‎แม่ฉันก็มีแบบนี้เลย
‎จอห์น
‎อ้อ
‎ผมใส่ให้นะ
‎ฉันเป็นห่วงคุณแทบแย่
‎แม่ก็ด้วย ฉันว่าแม่เป็นห่วงคุณนะ
‎ผมก็เป็นห่วงท่านเหมือนกัน
‎ผมเป็นห่วงคุณทั้งคู่…
‎มากด้วย
‎ผมคิดว่าบางทีเราสามคนอาจจะ…
‎อะไรเหรอ
‎ผมไม่รู้ ผมสังหรณ์ใจแปลกๆ
‎- ไอ้เวร! ‎- หยุดนะ!
‎- ปล่อยนะ! ‎- คลาสสัน! ฉันจับมันได้แล้ว!
‎- ฝันไปเถอะ! ‎- คลาร์ก!
‎ไอ้ระยำ!
‎- ปล่อยฉัน! ‎- ไม่มีวัน! ฉันไม่ผิด!
‎- ไม่จริง! ‎- ปล่อยเขานะ!
‎ไอ้ตำรวจเวร!
‎คลาสสัน!
‎คลาร์ก อย่า!
‎อย่า!
‎- บ้าจริง คลาสสัน! เร็วเข้า! ‎- คลาร์ก!
‎- อูโลฟส์สัน! ยอมซะ! ‎- ไม่!
‎คลาร์ก!
‎ที่เห็นเบื้องหน้านี้คือ ‎ผู้กระทำผิดหนุ่ม คลาร์ก อูโลฟส์สัน
‎นี่คือตอนที่ทุกอย่างเริ่มขึ้น
‎ผมเริ่มอาชีพแบบก้าวกระโดด ‎และความอื้อฉาวของผมก็ดังทั่วประเทศ
‎เขาถูกนำตัวจากคุกไปยังศาลสเวีย
‎เพื่อรับฟังคำตัดสินโทษ
‎พวกเขาฟ้องผมหลายข้อหา ‎การบุกรุก กระสุนปืนในป่า
‎แต่ผมถูกยกฟ้องข้อหาฆาตกรรมตำรวจ
‎คลาร์กลูกแม่
‎จะโทษผมได้ไง
‎ผมเป็นดาวเด่น และแม่ก็ภูมิใจมาก
‎แม่รู้มาตลอด ‎ว่าลูกเกิดมาเพื่อโด่งดัง
‎ส่วนผมกับมาดูก็รักกันอย่างลึกซึ้ง
‎ผมจะต้องติดคุก
‎แต่น่าแปลก ‎ผมไม่เคยรู้สึกเป็นอิสระเท่านี้
‎อีกไม่นานผมจะเป็นอิสระอีกครั้ง
‎ผมจะไม่เสียเวลาอยู่ในห้องขังอีกแล้ว
‎(สร้างจากวาฟานวาร์เดทซัมแฮนเด ‎หนึ่งถึงสาม โดย คลาร์ก)
‎คำบรรยายโดย ‎สาลินี เชี่ยวไพบูลย์สกุล