SERIAL NETFLIX
"ROBIĘ WSZYSTKO OD TYŁU, JAK NA AUTOPILOCIE".
CLARK OLOFFSON
Wejść.
Więzienie nikogo nie zmieni. Według pana więźniom jest dobrze?
Nie, nie sądzę, ponieważ…
nikomu nie jest łatwo znajdować się w niewoli.
OPARTE NA PRAWDZIE I KŁAMSTWACH
Gdy byłem mały, lubiłem czytać komiksy.
Pokazywali w nich bandytów w pasiastych strojach.
Z nieogolonymi twarzami i zakazanymi, groźnymi gębami.
Byli straszni.
- Czy tak wyglądają? - Skąd.
Są całkiem jak normalni ludzie.
- Jak się pan czuje? - Wiadomo, że niezbyt dobrze.
Człowiek tylko siedzi bezczynnie.
- Czy więzienie pana naprostuje? - W żadnym razie.
Trzeba mieć pewne nastawienie, żeby przetrwać pakę.
Większości odbija, ale nie mnie.
Odsiadka nigdy mi nie przeszkadzała. Skąd, kocham to.
Choć nudzę się jak skurwysyn.
Moje życie zwykle jest ciekawsze.
Moja kariera ruszyła z kopyta.
Stałem się sławą.
Najbardziej poszukiwanym Szwedem.
Młodym, przystojnymi buntownikiem.
Wrogiem publicznym numer jeden.
Koszmarem każdego faceta
i fantazją każdej córki.
A teraz chcieli mnie zamknąć na całe osiem lat?
Za cholerę!
Cześć, piękna.
WIĘZIENIE ÖSTERÅKER, ROK 1967
- Idzie! - Siema, Clark!
Kurwa, musiałem zwiać.
I to w podskokach.
Lubiłem ucieczki.
To już dla mnie istny sport.
Zwiałem z ciupy 17 razy. To chyba rekord świata.
Ale wcale nie jest takie proste.
Stój!
Sukinsynu!
Jeśli nawalisz, idziesz do izolatki.
Mówią, że izolatkę przetrwają tylko pobożni albo tępi.
Wierzący nie jestem, ale tępawy - co nieco.
TAKO RZECZE ZARATUSTRA
Czytałem więc kupę książek.
O życiu, wszechświecie i takich pierdołach.
LISTOPAD - GRUDZIEŃ
STYCZEŃ
Gdy się bawisz, czas leci.
Wyszedłem więc, nim się obejrzałem.
Olofsson, koniec izolatki.
I masz gościa.
Chwilami, żeby się wyrwać, trzeba się uciec do bardziej twórczych metod.
Co ty na to, żebyś za mnie wyszła?
Co mówisz?
Czy ja dobrze słyszałam?
Skąd mam wiedzieć, co słyszałaś?
Wyjdziesz za mnie?
Pytasz poważnie?
No.
Wiem, że mam nikłe szanse, ale…
wpadłem na to w izolatce.
Oj, Clark…
Byłoby świetnie, zobaczysz. Załatwiłabyś to?
Tak, Clark!
- Pewnie, że za ciebie wyjdę! - Fajnie.
Kocham cię.
- Tak. - To postanowione.
Mamy jeszcze parę minut. Chcesz, żebym dokończył?
- Tak, bardzo. - No to siup.
Bardzo chcę powiedzieć mamie.
- Że co? - Ale się ucieszy!
Clark, na litość boską.
Po co żenisz się z moją córką?
To nie znaczy, że ciebie też nie kocham, mamusiu.
Nie waż się tak do mnie mówić.
Wybacz, mamusiu.
Ejże!
Jezu…
- Jaka śliczna sukienka. - Olśniewająca!
Cała rodzina Madou przyjechała na nasze zaręczyny.
Nie szczędzili środków.
Był tort, szampan,
krewetki w galarecie, kawior z bieługi… Te czarne rybie jajka, kojarzycie.
W chuj pyszne.
Oj, mamo…
- Gdzie narzeczony? - Już jedzie.
Pudło dało mi przepustkę.
Trzeba przyznać, że wzięła mnie trema.
Wszystko było na miejscu. Zaczynał się trwający całe życie romans.
Jestem taka dumna. Moja córcia dorosła!
Tak…
Czekają na ciebie, Olofsson.
Cóż, na pewno nie taki romans, jaki wyobrażali sobie Madou i jej krewni.
Mam na myśli moją miłość…
Tu obsługa.
…do wolności.
HISZPANIA
GRAN CANARIA, ROK 1969
Nabraliście się, że się hajtnę?
W życiu. Wolałem się wybrać na zasłużone wakacje.
Dziękuję bardzo!
Czego się spodziewałaś?
Chodź do środka, kochanie!
Cicho! Przyjedzie!
Nigdy nie zamierzał! Nie dociera do ciebie?
- Przyjedzie, nie znasz go. - Ty też wcale nie.
Właśnie że tak!
- I wiem, że mnie kocha! - Czyżby?
Jesteś po prostu zazdrosna, bo nigdy nie będzie twój!
Ale już z nim spałam!
Właśnie to ci tłumaczę, słonko. Cały czas cię okłamywał.
No chodź do środka!
- Poproszę drinka. - Już.
Proszę bardzo.
Co w tym jest?
- Bacardi z colą. - Zarąbiste.
Ty i ja, dziś wieczorem na parkiecie w La Piba.
Ty i ja!
CLARK ZE ŚRÓDZIEMNOMORSKĄ PIĘKNOŚCIĄ
Mogę jeszcze raz.
Witaj, Clark.
Dzień dobry.
Zgłodniałam.
Spokojna głowa.
Przyniosę aniołkowi śniadanie.
Zaczekaj.
Clark?
- Jesteś goły. - Faktycznie!
Zaczekaj tu.
A ja… zaraz wracam.
Kurde, niezła była ta Ursula.
Życie zbiega było cudowne.
Aż wypatrzyła mnie cholerna para turystów,
chcąca zarobić parę groszy, sprzedając moje zdjęcia do brukowca.
On, rzecz jasna, też je zobaczył.
Clark.
Tommy Lindström. Wiecie, ten glina.
Kurna, tylko nie ty!
Tylko spokojnie. Nie róbmy scen.
Chodź do radiowozu, dobra?
Stój, Clark!
Za nim!
Clark, do cholery, stój!
Stój, na litość boską!
Stójże, Clark!
- To koniec! - Puszczaj mnie, ty sztywniaku!
No cóż, Olofsson.
Twój urlop dobiegł…
Sukinsynu! Kurwa!
Taki żarcik.
- Daj rękę. - Jesteś przemoczony.
Ursula! Pamiętaj mnie!
WIĘZIENIE O NAJWYŻSZYM RYGORZE TIDAHOLM, ROK 1969
Wróciłem więc do hotelu.
Tym razem do nowoczesnego zakładu o najwyższym rygorze.
Nie miałem pojęcia, jak się wyrwać. Czy mogło być gorzej?
BEJRUT: PARYŻ BLISKIEGO WSCHODU
Mogło. Kazali nam oglądać hipisowskie pieprzenie.
Śmierć i rozpacz.
Czerwony dzień… to słabość.
Pamiętajcie, że to końcówka lat '60.
Dzieci-kwiaty i lewacki ruch kwitły w najlepsze.
Polityka była wszędzie.
W muzyce, w teatrze, w sztuce.
- Szkoda, że nie są gołe. - No.
Wszystko miało jakiś polityczny podtekst.
Wciskali nam treści, które wszyscy skazańcy mieli głęboko w dupie.
I nagle ujrzałem ją.
Wiem, że szybko się zakochiwałem.
Jednak tym razem to było coś wyjątkowego.
Brawo!
Świetnie.
Byliście super. Zwłaszcza ty.
- Jesteś bardzo zdolna. - Dzięki.
Maria, nie rozmawiaj z nimi. Nie wiesz, za co siedzą.
To człowiek, taki jak ty i ja.
Nie wiesz, co przeżył. Ja go nie oceniam.
Jak wolisz.
- Czyli podobało ci się? - Tak.
Twoje ciało.
To jest… świetnie nad nim panujesz.
Ktoś musi się odważyć mówić prawdę, no nie?
- Koniec z imperializmem. - Tak jest, chrzanić go.
Gdy tylko cię zobaczyłem, pomyślałem: "Ta dziewczyna…
jest wyjątkowa".
Miło, że to mówisz.
Maria, tak w ogóle.
Clark.
Clark Olofsson.
- Miło cię poznać. - Ciebie też.
Olofsson!
Cóż, służba wzywa.
Było mi bardzo miło.
Nigdy nie miałem doła.
I nikomu źle nie życzę.
Szczególnie nie kobietom.
Przeciwnie, bardziej je lubię.
Nie zliczę, ile razy mnie ratowały.
GÖTEBORG, ROK 1953
Mama szybko nauczyła mnie, że czasem lepiej się zaszyć.
Nie widzi nas.
Ta wiedza często się przydawała.
Nabrał się.
Gdzie wy…
Tak, kocham wszystkich.
Zwłaszcza kobiety.
Czy cenisz także… ich zdanie?
- Ich odczucia i opinie? - Pewnie.
- Tak? - Właśnie mówię.
- Oczywiście. - Tak.
A pani…
nie jest tylko bystra.
Ale i ładniutka.
Jak mówiłem, polityka była wszędzie.
Pudło było polityczne. Seks był polityczny.
A stosunek z bandytą…
był polityczną demonstracją.
W systemie więziennym nie ma mowy o resocjalizacji.
Zgadza się. Jak ja cię kocham.
- Czytałeś Foucault? - Tak, świetna rzecz.
Społeczeństwo chciało cię złamać, ale przetrwałeś.
Kocham cię, wiesz?
Gromski pisze:
"Społeczeństwo opiera się na podziale klasowym,
w którym bandyci są na samym dole".
- Nie masz głosu. - Co?
Jak mają cię usłyszeć, gdy milczysz?
Bez swobód nie ma mowy o wolności.
Podnieś głos, a osiągniesz wszystko, co zechcesz.
Wtedy dostrzegłem Marię.
Co tylko zechcesz.
Była bystra jak cholera.
Co tylko…
Dzięki niej pojąłem, że jeśli stanę się strasznie wkurwiający,
nie będę musiał uciekać.
Jesteś genialna, wiesz?
Bo sami mnie wykopią!
Pięć minut, jedziemy.
Wreszcie miałem plan.
Zrobiło się poważnie.
Koniec opieprzania się.
Od dziś jestem nowym redaktorem naczelnym.
Są pytania?
Tak myślałem.
Do dzieła! Czeka nas kupa roboty!
NIELUDZKIE TRAKTOWANIE
NACZELNY
Tchnąłem nowe życie w Betonowy Dziennik.
Co myślisz?
Ktoś musiał ich pokierować.
Nie…
Bardziej wyolbrzymiaj!
"Kumla: szwedzkie Auschwitz"!
"Sieg Heil, Olofie Palme"!
Napisz, że to ciupa hitlerowski wymysł. Nazistowski.
Idealnie.
Do dzieła.
Wreszcie.
Każdy czytał mój dziennik.
Wkrótce więźniowie zaczęli się skarżyć, na co popadło.
NACZELNIK
Szefostwo więzienia źle się z tym czuło.
Hej, naczelniku.
Oto lista żądań więźniów Tidaholm, składająca się z 39 pozycji.
Niech Palme to załatwi.
I to już, bo inaczej…
Wie pan. Pożałujecie.
Pa.
Dzięki mnie zaczęto się wkrótce burzyć w całej Szwecji.
W Österåker, Norrköping, Kalmarze…
W każdym pieprzonym pudle w kraju.
Nagle wszyscy zaczęli się odzywać.
System tak na serio nas zabija.
Gdy na zewnątrz jest słońce, mamy święte prawo na nie wyjść.
Jaja mi puchną, bo nie ma się gdzie dymać.
Większość rabusiów i innych chłopaków to równi goście.
Rząd zabrał mi cały majątek.
Palme to drugi Hitler.
- Dlaczego zamykają równych gości? - To bez sensu.
- Podobno jaja wybuchają. - Można umrzeć.
Spieprzony system.
I o ósmej gaszą telewizor!
Ich głos…
Omija nas Söderkåkar.
SZWEDZKIE AUSCHWITZ
…był moim głosem.
Wykorzystaj prasę.
Potrzebuje cię tak samo jak ty jej.
Pilnuj, żeby płacono ci za wywiady i zdjęcia.
Płacą za takie rzeczy.
Zaczną cię poważniej traktować.
Spraw, by usłyszeli cię w całej Szwecji, a nawet Europie.
Jesteś niesamowita, wiesz?
Jak można być równie podniecającą i mądrą?
Hej.
Słyszałeś może o głodówkach?
Chodź tu, śmieciu.
Clark?
- Słuchajcie, koledzy! - To Clark.
Trzeba się zjednoczyć i zwalczyć razem system.
- Tak, na pohybel! - Clark chce coś powiedzieć!
Trzeba… zrobić, co w naszej mocy!
Tak jest!
Pokazać dziadom, że nie żartujemy!
Zwalczyć system!
Jesteśmy gotowi zrobić wszystko, żeby dostać, czego chcemy!
Się wie!
Panowie, nie pytajcie, co możecie zrobić dla siebie…
Nie.
…a raczej, co możecie zrobić dla mnie!
Co?
- Znaczy dla siebie! - Że co?
Zresztą nieważne.
Grunt, że postanowiłem,
żeby wszyscy szwedzcy więźniowie…
urządzili…
głodówkę!
Nie!
Brzmi fatalnie.
Ale będzie super!
GŁODÓWKA OGARNIA CAŁY KRAJ
Płatne z góry.
Nie chcemy jeść!
Głodówka!
GŁODÓWKA CLARKA OLOFSSONA
ZEBRAŁ 2500 WIĘŹNIÓW
- No żryjcie! - Nie zmusisz nas!
Więzienia w całym kraju opanowała głodówka.
Władze mają związane ręce,
a rząd jest piętnowany za uchylanie się od odpowiedzialności.
W sprawie Clarka Olofssona nie zapadła dotąd żadna decyzja.
PALME NIE PĘKA
- Żryj! - Otwieraj gębę!
Chcesz zdechnąć z głodu?
CLARK KONTRA WŁADZA
Zawsze uważałem, że życie jest najważniejsze.
Mówimy serio!
W całej Szwecji!
Kocham cię, wiesz?
Łykaj!
Niech Palme się pierdoli!
PIERWSZY MARTWY
Mamy nowe doniesienia.
Jeden z więźniów zmarł wskutek…
Clark.
Wypada, żebyś jadł podczas głodówki?
Tak. Przecież muszę.
Przewodzę rewolucją, muszę być silny.
- Wszystko zależy ode mnie. - Ty wiesz najlepiej.
Chleb też mam.
Świetnie ci idzie.
Jestem taka dumna.
Przyznaję, że ciut kantowałem.
Ale miałem kupę roboty. Co za różnica?
Co zrobić.
Czasami pozory mylą.
Tak jak wtedy pod stolikiem.
Złamałem sobie niechcący rękę.
Bolała jak cholera.
Nie bój się. Dobry z ciebie chłopak.
Ojciec robił wszystko na pełnym gazie.
Spróbuj mi zabrać piłkę!
Dalej, spróbuj!
Zawsze na pełnym.
Tylko na tyle cię stać? Dawaj!
Normalka w tej rodzinie.
Co ci jest?
Wstawaj. Dlaczego grasz jak pizda?
Spójrz.
Kaszankę też przyniosłam.
Twoją ulubioną.
Jak się państwo domyślają, cała ta głodówka jest bardzo niepokojąca.
Media ukazują nas jako morderców i drani.
Ty.
Jak groźny jest ten cały Olofsson?
Z Clarkiem Olofssonem trzeba ostrożnie.
Spotkałem go osobiście i…
na moje oko wydawał się całkiem inteligentny i uprzejmy.
Mówię panu, że na Olofssona trzeba uważać.
- To bandyta… - Rozumiem. A pani jak sądzi?
Cóż, według mnie…
kuracja pana Olofssona nie dobiegła…
jeszcze końca.
Wolałabym więc, żeby tu został.
- "Kuracja", do cholery? - Tak.
Clark Olofsson to skończony narcyz i psychopata.
- Dba tylko o siebie. - I tu się pan myli.
Według mojej opinii to czuły, dobry człowiek. Bardzo obiecujący.
Wszystko, co robi, ma ukryty motyw. Jeśli będziecie znosili tę "rewolucję",
gwarantuję wam, że pożałujecie!
Ale coś muszę zrobić.
Palme ma już dość tych bzdur.
Zrobimy więc tak.
Dostanie, czego chce.
To fatalny pomysł!
UPPSALA, ROK 1972
Przystali na wszystkie moje żądania.
Każdemu więźniowi zaczęło się żyć tysiąc razy lepiej.
W tym mnie. Dziękuję bardzo.
To Clark!
Siema!
Przewieziono mnie do "Studiegården".
Wśród więzień to istny żart.
Przypominało raczej kolonie.
- Chodź coś zjeść. - Jesteś super.
Dawali mi przepustki, kiedy chciałem, więc mogłem być dłużej z Madou.
Nie, Marią. Marią, do cholery.
Życie jest piękne.
Fakt, że w Studiegården jest lepiej.
- Ale to wciąż niesprawiedliwe. - Tak.
Niewola nikomu się nie należy.
W niewoli nic nie powstanie. Krzewi tylko nienawiść.
Ta chmura wygląda jak cipka.
- Myślisz? - No.
Mnie kojarzy się z…
z żaglówką.
Żaglówką odpływającą na niezbadane wody, wolna jak ptak.
Nadszedł już czas zdradzić Marii moje plany.
Nie byłem pewny jej reakcji.
Nie mogę się doczekać, aż będziesz wolny.
Wiesz… nie jestem pewny, czy tyle wytrzymam.
I masz rację,
że w niewoli nic nie powstanie.
Oboje wierzymy w wolność.
Tak, ale…
dokąd byśmy poszli?
- Trzeba zasiać nasienie… - Znam dla nas idealne miejsce.
Bejrut.
Piękne i otwarte, wyrozumiałe i miłosierne.
Całkiem jak ty.
Ja tam pojadę.
Koniecznie.
Zanim ten cholerny system mnie zniszczy.
Zabierz się ze mną.
Zaczęlibyśmy od nowa.
Tylko we dwoje.
Co powiesz?
- Czyli tak? - Tak!
- Do Bejrutu, tak? - Zgadza się!
Do "Paryża Bliskiego Wschodu".
Tak cię kocham.
To była najbardziej wymyślna z moich ucieczek.
Wliczając dziennik, głodówkę,
politykę, dymanie psycholożki, urabianie Marii i tak dalej.
Bez niej nie dałbym sobie rady.
Chodź, kochana, bądźmy wolni!
Wreszcie odzyskałem swoje życie.
Postanowiliśmy jechać aż do Bejrutu.
Byle do Bejrutu!
Weźcie.
Co, kurde?
O kurde.
HAMBURG
Tak!
Ja go znam! To Kaj-Robert!
Oj.
- Kaj-Robert, sukinkocie! - Clark…
Żebyś wiedział, że ja!
Rany.
Maria, poznaj Kaj-Roberta!
- Mój bliski kumpel z dawnych lat. - Hej…
Może nie najbystrzejszy, ale bawiliśmy się jak nikt!
Co nie, Kajan?
Tak jest.
Gazu, Kajan!
Jasna sprawa! To był ubaw po pachy!
Kurna.
Niesamowite, że cię spotkałem. Dokąd jedziesz?
Jeszcze nie wiem. Rozbijam się stopem po Europie.
Myślałem, żeby jechać w tamtą stronę.
Co masz na tablicy?
Hamburg. To w tamtą.
Tak, Hamburg.
Ty to masz szczęście.
Zabieramy Kajana do Hamburga!
- Ekstra! - Czekaj…
- Nie chcę się narzucać. - Coś ty.
Jesteś jak rodzina, Kajan!
Wskakuj!
Kaj-Robert!
Jazda!
- Czym się zajmujesz, Mario? - Jestem…
Kaj-Robert, nie kombinuj.
Maria jest moja. Łapy precz.
Dobrze cię widzieć!
Pamiętam, że miałeś kłopot z kobietami.
Dalej jesteś prawiczkiem?
Nie!
Do kitu, Kajan.
Spokojna głowa.
- Nie. - Znajdę ci jakąś.
Jak dojedziemy.
Reeperbahn…
Rozprawiczymy kolegę na dobre!
KOCHAM HAMBURG
Zdrowie!
Zdrówko.
To jest życie!
To jest życie, powiedziałem. Do dna.
Czekaj.
Zabawimy się dziś.
- Hę? - Oj.
Nie przejmuj się.
Grunt, żebyś nie zgubił.
Nikomu dziś nie można ufać. Zwłaszcza złodziejom.
- Zdrowie. - Cześć.
Durny Szwed.
Jeszcze kolejka! Ja stawiam!
Ja już podziękuję.
Ja tak samo. Chyba wyruszę jutro na południe…
- Nie pierdol, Kajan. - Może jeszcze jedną.
- Rozprawiczymy cię dziś. - Jedna…
- Obiecałem. - …może być.
A ja zawsze dotrzymuję słowa, co nie?
Hej. To jak, może wrócimy razem do hotelu?
Odpoczniemy przed dalszą jazdą?
Bardzo chcę się położyć, rozumiesz?
Tak. No pewnie, że rozumiem.
Jesteś zmęczona, słonko.
Wracaj do hotelu.
Tymczasem ja znajdę Kajanowi dziurkę do wydupczenia.
- Słodkich snów. - Clark…
- Nie musisz… - Chodź, młotku.
Dwa razy bacardi z colą!
Siadaj, Clark dziś stawia.
Dobra, Kajan. Już pora zaszaleć!
- Zdrowie! - Zdrowie.
Wiem, że potrafisz.
Jesteś!
To mój kolega.
Chce się rozprawiczyć.
Dawaj, co powiesz na nią?
Jesteś śliczna!
Ekspres debilny!
Do dna!
Wow.
Widziałaś mojego kumpla?
Jeszcze dwie!
Tam jest! Jak tam wlazł?
- Śliczna jesteś. - Ile?
Wlazłem!
Wynocha stąd!
Clark.
Jak ci na imię?
Mają bar.
Rżnąłeś kiedyś Niemkę?
Nie!
Dajesz, Kajan!
No chodź.
Dajesz, Kajan!
- Twoja żona? - Żona!
Świetna!
Kajan, nie myśl o mnie! Dymaj się!
Durny Szwed.
Precz!
Co jest, kurna?
WYSZŁAM SIĘ PRZEJŚĆ, ŻEBYŚ ODESPAŁ. POWINIENEŚ. - MARIA
Cóż.
Co jest?
O, nie.
Do cholery.
Kajan.
Dzień dobry.
Dobry.
Kajan!
Otwieraj, do cholery!
Dzień dobry.
Jest z tobą Kaj Robert?
Nie gadam po szwedzku.
Ale przekaż koledze,
że to była…
niezapomniana noc.
Do widzenia.
Kajan, kurwa, wstawaj.
Pobudka.
- Gdzie kasa? - Co?
Mów, że ją masz, kurna!
Kurde.
Tak.
Masz.
Cholera, co za ulga!
Już myślałem, że wszystko wyszło. Co za noc.
Nie.
Nie mam kasy.
Trzymałeś ją w tej… swojej torebce.
Słuchaj.
Rozprawiczyłem się wczoraj.
Byłem…
z babką.
Zakochałem się, Clark.
Zakochałem.
- Prawiczostwo? - No. Było tak!
- Tylko tym się martwisz? - Tak, było…
- Choć zostałem bez kasy? - …ekstra.
No tak.
Ty samolubie.
Wybacz.
Jak mam teraz dostać się z Marią do Bejrutu?
Kurwa.
Nie wiem.
Nie…
Coś wymyślisz, Kajan.
- Ja? - No.
- Nie mam forsy. - Wszystko przez ciebie!
Ja wszystko opłaciłem i załatwiłem ci jebanie.
Ale pomogę ci się wygrzebać.
Okradniemy dzisiaj bank.
Wstawaj, jest dużo do zrobienia!
- Nie. - Pewnie, że tak.
- Nie. - Co z tobą, Kajan?
- Nie. - Dymałeś, rozchmurz się!
- Nie. - Fajnie będzie.
Jak za dawnych czasów.
Masz.
Jak on się nazywał?
- On? - Albo ona, jeden pies.
Dziś to bez znaczenia.
Zamieniliśmy parę słów. Wspaniała osoba.
Zdrowie.
Idę pod prysznic.
Wracam za pół godziny.
Ty jebako.
Aha…
- Jestem wściekła! - A co ja zrobiłem?
ZBIEG
To nie do przyjęcia!
Robią z ciebie niereformowalnego bandziora,
gdy w istocie po prostu chcesz być wolny, jak każdy!
Tak…
Strasznie niesprawiedliwe.
Dlatego coś zrobiłam. Wiem, że się ucieszysz.
Odezwałam się do Kvällsöppet.
- Tak? Z tym programem? - No!
Mówiłam, że się ucieszysz.
Do ludzi musi dotrzeć, że to ty jesteś ofiarą.
- Tak… - Udzielisz wywiadu korespondentowi.
Bejrut zaczeka jeden dzień.
Dobra… W sam raz.
Wystąpię, co mi tam.
Co wyście wczoraj robili?
Cóż, ja…
Ja się potknąłem.
Tak.
Jak pieprzony błazen.
Wypieprzyłem się.
Ale Kajan się dymał, więc warto było.
Wreszcie. Tyle czekał.
Zgadza się. Biedaczysko. Tak w ogóle…
Mam coś dla ciebie.
CHŁOPAK PRZYWIÓZŁ MI Z HAMBURGA KOSZULKĘ
- Rozbawiła mnie. - Śliczna.
- Proszę. - Nie musiałeś.
- Coś ty. - Dzięki.
A teraz - do roboty.
Panowie.
W sam raz.
Tak.
Dobrze.
- Niezłe, co? - Nie sądzisz, że to lekka przesada?
Wystarczyłby pistolet. Trzeba mieć umiar.
Nie, umiar to bzdura. Bez dwóch zdań.
Wyluzuj, Kajan. Nie psuj zabawy.
Co znowu?
- Clark, jesteś tam? - Tak, słonko, już wychodzę.
Przesrane.
- Hej! - Hej.
Cześć.
- Co porabiacie? - Nic takiego.
Ale Kaj-Robert nabawił się opryszczki.
Dobrze wiedzieć.
- To jest Bosse z Kvällsöppet. - Miło mi!
- Cześć. - Dzięki za spotkanie.
- Jasne, nie ma sprawy. - To są Dieter i Wolfgang.
Heil wam!
Jasne. Możemy się tu rozstawić?
Pewnie.
Dobra, panowie.
Rozstawmy się przy oknie.
W sam raz.
Podobno się rozprawiczyłeś. Gratuluję.
- Tu, na kanapie. - Tak.
A lampę można dać… tam.
- A zatem. Kręcimy? - Tak.
- Jesteście gotowi? - Tak.
Kręcimy.
Ujęcie pierwsze.
KVÄLLSÖPPET
Dobry wieczór.
Dzisiejszego wieczoru spotykam się z jednym z najsłynniejszych,
a raczej - najbardziej niesławnych Szwedów.
Obecnie ukrywa się za granicą, gdyż w Szwecji grozi mu wieloletni wyrok.
Przed wami: Clark Olofsson.
- Witam. - Dziękuję.
- Jak się masz? - Dobrze.
- Co do wyroku… - Tak?
Sądzisz, że należy cię ułaskawić, bo się zresocjalizowałeś.
Tak, już nie rozrabiam.
Skąd taka gwałtowna zmiana?
Gdy tylko opuściłem szwedzki zakład karny,
zmieniłem się z dnia na dzień.
Zamknięte.
Dziś jestem tym, kogo widzicie przed sobą.
- Zwykłym, uczciwym obywatelem. - Wspaniale.
To jest napad!
Jebani Niemcy.
Bierz kasę.
Co ty robisz? Właź na ladę!
Aj. Ojej…
Czy Szwecja nie jest łaskawa?
Traktujemy więźniów stosunkowo dobrze.
Chcą, żebyście tak myśleli.
Czy to łaskawe, traktować ludzi jak zwierzęta?
Sejf!
Weź od niej klucz.
Otwieraj to!
Jak człowiek ma się zmienić, siedząc w pudle?
Ja kradnę!
Będąc pozbawionym praw?
- Kasa do torby. - Kajan!
- Kasa do torby! - Musi ją dostać.
Proszę.
W niewoli nic nie wyrośnie, jak to mówię.
Logiczne.
Dawaj forsę!
Ja kradnę!
Kurde.
Idź naokoło.
- Jesteś tu z narzeczoną, Marią? - Zgadza się.
Mario, dosiądź się.
- No chodź. - Właśnie.
Oto i Maria.
Witamy.
To ona. Ładna, co?
Jakie macie plany na przyszłość?
Chcemy gdzieś razem osiąść.
Tylko tego chcemy: normalnego życia.
Uczciwego.
"Chłopak przywiózł mi z Hamburga"…
- Nie ujawniamy, gdzie. - No co ty.
Może małego Clarka?
Urocza z was para.
Dziękuję bardzo.
To wszystko na dziś. Widzimy się we wtorek.
Co za debil!
Jedź!
Witamy, panie Lindström.
Wiem, wiem.
Wciskałem w telewizji straszny kit
i wszyscy mi uwierzyli.
Moje panie, to Kaj-Robert.
Okradliśmy właśnie bank.
Ale jak to mówię…
Kolejka dla wszystkich!
…pozory często mylą.
Nie widzi nas.
Jak wtedy, gdy byłem z mamą pod stołem.
Spróbuj odebrać piłkę ojcu!
Dawaj!
- Ej, kurde! - Wywaliłeś się!
Dalej ci do śmiechu?
Gnoju jebany.
Co? Śmiej się dalej!
Sten!
- Zostaw go. - A ty zamknij mordę, szmato.
Patrz, co zrobił ten durny gnój.
- Tylko gracie. - On, kurwa, nie umie!
Bokiem już mi to wyłazi.
- Debilu! - Zamknij mordę, do cholery.
To nie był żaden wypadek.
Ale, jak mówiłem, w tej rodzinie to normalka.
Olofsson.
Należy się 18,25.
Ojciec złamał mi rękę, a na gips poszły całe oszczędności.
Dziękuję.
W tym jego forsa na gorzałę.
Nie widzi nas.
Gdzie wy jesteście?!
Orżnęliście mnie?
Kurwa mać.
Wyszedł. Już go nie ma.
Poszedł sobie.
Spójrz na mamę.
Jestem tu.
Kocham cię, Clark.
Kocham. Mama tu jest.
Zawsze będę.
Tu jesteście!
Kurde, ale się wściekł.
O Boże!
Gotowa?
Tadam!
Wow!
To nim pojedziemy do Bejrutu.
I przy okazji trochę zarobimy.
Wozu nie zgubimy, jak kasy.
Cóż.
Jest bardzo śliczny, ale…
gdzie się podział mój?
Nie przejmuj się, nieistotne.
Dojedziemy do Bejrutu, sprzedamy go i się odkujemy.
Z małą nawiązką. Cwane, nie?
Nawet bardzo, ale wygląda na drogi.
Bo był.
Jak go zdobyłeś?
No jak?
Po znajomości.
Kolega mi zaufał.
Dlatego ubiłem z nim złoty interes.
Wskakuj.
Poważnie.
Nie zrobiłeś nic szemranego?
Kochanie, jak ty możesz?
Pewnie, że nie. Przysięgam.
Wracajmy do hotelu, bierzmy torby, a potem…
do Bejrutu!
Dobra.
To był taki dobry wywiad.
Zobaczyli twoje prawdziwe oblicze. Pokazałeś im, że mieliśmy rację.
Zasługujesz na drugą szansę, odkąd nie kradniesz.
Nie, w żadnym razie.
Tego schowamy tutaj…
Policja, ręce do góry!
Ja…
jestem…
niewinny.
Nie!
Jedziemy.
- Co jest grane? - Boże, co się stało?
Skąd mam wiedzieć?
To nie ja.
Do cholery.
Pieprzony Tommy Lindström.
- Jakim cudem nas znaleźli? - Nie wiem, ale nie jest dobrze.
- Trzeba wiać. - A nasze rzeczy i Kaj-Robert?
- Nie zostawiajmy go. - Niech radzi sobie sam.
Masz nasze paszporty?
Cholerna policja nie chce się odczepić.
Gdzie Clark?
Kaj-Robert? A ty tu skąd?
To nie Olofsson.
Leciałem tu ze Szwecji po niego?!
- Nie moje zmartwienie. - Zmartwienie?
Ten facet to… pierdolona mała płotka! Szlag!
- Jasna cholera. Gdzie jest Clark? - Nic ci nie powiem.
- Mów mi natychmiast! - Jebany glino.
Gdzie Clark? Wykrztuś to!
Będziesz miał tak przerąbane!
Gdzie jest Clark?
- W Baraut. - Baraut?
- Mówił, że jedzie do Baraut. - Gdzie to jest?
Mam paszporty.
Hej, a co to?
- To… nasze pieniądze? - Tak.
Mówiłam ci, że zabrałam je, gdy wychodziłam.
To nie ja.
- Wezmę je i ich przypilnuję. - Aha…
Nie pamiętasz?
Jesteś najlepsza, wiesz?
- Gdzie jest Baraut?! - Nie wiem.
Kurwa mać!
Muszę tam lecieć!
BARAUT JEST W INDIACH
3,966 KILOMETRÓW OD BEJRUTU
- Nie mów, że go wsypałem! - Stul dziób!
Szlag!
Kurwa.
Kurwa…
Kurwa, kocham cię!
Każdy wyciągnął z tego nauczkę.
Kaj-Robert, Tommy, Maria…
Kurde, sam się czegoś nauczyłem.
Zgrywam się. Wszystko poszło zgodnie z planem.
Tak czy siak ruszyliśmy na południe i moje życie wreszcie się zaczęło!
WĘGRY WITAJĄ
POLSKA WITA
ZSRR WITA
Clark i Maria znów w trasie!
Z drogi, tu Clark!
JUGOSŁAWIA WITA
GRECJA WITA
- Nie śpij za kółkiem. - Nie śpię.
Popatrz!
- Zobacz, jesteśmy. - Tak!
Bejrut, Paryż Bliskiego Wschodu.
Czujesz?: Tak pachnie wolność!
Raj dla takich jak ja.
Nieźle, co?
Odpowiada mi, kim jestem.
Lubię się.
Dzięki, że mi to pokazałaś!
Witamy w raju.
Zresztą co ja tam wiem.
Co to, kurna?
NA MOTYWACH KSIĄŻKI PIÓRA CLARKA OLOFSSONA
Napisy: Piotr Kacprzak