BİR NETFLIX DİZİSİ
"PARTİ BAŞLASIN"
Bu 4,5-5 saat içinde, güvenli kaçış isteyip istemediği konusunda
hiç söz etti mi?
Planlarını bize açıklayıp açıklamadığını bilmiyorum.
Clark Olofsson'ın varışını bekliyoruz.
Olayların nasıl çözüleceğini göreceğiz.
-İngilizce konuşuyor. Başka ne biliyorsun? -Hiçbir şey.
-Şerefsizler! -Yayına geçiyoruz!
Üç ya da dört makineli tüfek atışı aniden yankılandı.
Tanrı'm, Clark.
Banka soyguncusunun hareketleri öngörülemiyor.
Parti başlasın!
Vay it herif.
Tavuk hırsızı Janne Olsson, tam bir baş belası.
Yerin kulağı var.
Başından beri biliyordum.
Selam Slufsen.
Benim, Janne.
-Tanıdım seni zaten. -Hayır, tanımadın.
-Tanıdım. -Hiç sanmıyorum.
Seni oradan çıkaracağım demiştim.
Anladın mı? Üç milyon be!
Bir tane de Mustang ulan!
Var ya…
Ustasından öğrendim.
Yakında buradan kurtulacağız ama önce…
Gel.
Herkes kasada. Bence kızları seveceksin.
Belki de yapmam gereken oydu. Bam! İşi hızlıca çözüp kahraman olurdum.
Herkes kasada.
Ama bunun neresi eğlenceli ki?
Ben bir soyguncuyum, bu fırsatı kaçırmak istemedim.
Zaten yapacak daha iyi bir işim yoktu.
Dört mü? Bana üç demişlerdi.
Adamı dolapta saklanırken buldum, onu da getirdim.
Anladım.
Hadi.
Millet, en iyi dostumla tanışın.
Clark Olofsson.
Merhaba.
Onu görür görmez karar vermiştim.
Kendime üç amaç belirledim.
Birincisi, o bankayı soymak.
İkincisi, o seksi yavruyla yatmak.
Üçüncüsü, oradan bir kahraman olarak çıkmak.
Çantada keklikti.
Lanet olsun Janne. Bu insanlara böyle davranamazsın.
Ne yapıyorsun? Ben İsveççe bilmiyorum.
Adımı söyleyemezsin öyle.
-Şimdi ne yapıyorsun? -Kes şu rolü Janne.
Bu insanlarla bir derdimiz yok, onlar dostumuz.
Diğerlerini de çöz.
Sen dediğimi yap, bir sıkıntı olmayacak.
Söz veriyorum.
Peki bakalım.
-Teşekkür ederim. -Merhaba.
Benim adım Clark. Seninki ne?
Benim adım Kicki.
Güzelmiş.
Kıpırdamadan dur!
-Korkmanı anlıyorum. -Basit bir düğüm işte.
Ben yanındayım.
-Hiçbir şey olmayacak. -Önce sağ, sonra sol.
Of be, açlık ölüyorum. Başka aç olan var mı?
Bakalım elimizde ne var.
Ben size bir şeyler pişiririm.
Pişirirsin…
Evet.
Torbalarda yemek var Tommy. Bir şey gerekirse buradayız.
Neden bunu kabul ettin? Açlıktan ölselerdi.
Ekmeği de al.
Clark açlıktan ölmüştür, uzun yoldan geldi.
Hiller, Tanrı aşkına!
-Yürü! -Affedersin.
-Derdi ne bunun? -Tüm gün böyleydi.
-Amma huysuz. -Bence stresten.
Kimse yok mu?
-Ne yapıyorsun be Clark? -Korkuttum.
-Cidden korkuttun. -Dediğim her şeyi getirdin mi?
Evet efendim. Başka bir arzun?
Tatlı bir şeyler ya da sangria?
-Ne istersen. -Sangria, harika fikir!
-Getirebilir misin? -Hadi ama Clark.
Yoksa gitmemi ve o adamın herkesi öldürmesini mi istersin?
Palme'yi mi arayayım?
Dışarıda ikinizin de beynini patlatmaya çok hevesli
bir ordu adamım olduğunun farkında mısın?
Hayır, bunu yapamazsın! Rehineleri anında öldürür.
Suç da sana kalır.
Janne delinin tekidir.
Janne da kim yahu?
Tommy Pony…
Her zamanki gibi bir adım geridesin.
Bu bankayı soyan kişi Janne Olsson'un ta kendisi.
Tepeden tırnağa silahlı, kafası dumanlı ve de bir tahtası eksik.
Ayrıca çok da tehlikeli biri.
Tek umudunuz benim.
-Sana bir şey söylememi istedi. -Ha?
Palyaço saçlı ve aptal bıyıklı polislerden
nefret ettiğini söyledi.
-Öyle demedim. -Yiyecekleri ver.
Al işte torbaları.
Ekmeği de.
-Sonuç görmeyi bekliyorum. -Şimdi siktir git Tommy.
Sangria dedik, unutma.
-Hiller! -Lanet olsun.
Kral Gustaf Adolf'un sağlığı beklenmedik şekilde kötüye gitti.
Kralı solunum cihazına bağladılar.
…kralın durumu hakkında yorum yapmıyor.
…22 Ağustos'un geç saatlerinde…
Bakın, ne buldum!
…kralın sağlık durumu aniden kötüye gitmeye başladı.
Aynen öyle! Bu ülke iki krala yetecek kadar büyük değil.
Clark!
Nasıl ya?
-Ne oldu? -Neler döndüğünü bilmek istiyorum.
Biraz sabırlı olmalıyız
ama isteklerinden vazgeçme: Mustang, para…
Kızlardan ikisini de götürelim.
Kicki cidden çok seksi.
-Kızlar mı? -Evet.
Kızlar ne işimize yarayacak ki?
Ha? Rehine olacaklar tabii ki.
Ayrıca şoför olarak bana ihtiyacın olduğunu söyle.
-Lanet olsun Clark, biz… -Biz biraz eğlenmeliyiz!
-Ne? -Hey, beni dinleyin.
Bir bakalım.
Kalkıp dans edin yahu!
Hadi tatlım! Biraz eğlenmekten bir şey olmaz.
İşte böyle.
Hadi, herkes.
Kalkın!
İşte böyle.
Bu kadar utanmayın be!
Aferin Sven! Çok iyi.
Şunun utangaçlığına bakın.
Janne, şaka yaptım.
Huysuz adam.
Hava kararmaya başlarken size Norrmalmstorg'dan bildiriyoruz.
Meraklı küçük bir kalabalık toplandı.
O ses de ne?
-Eğleniyorlar gibi geldi. -Tam bir parti olmalı.
-Sweet çalıyor gibi. -Haklısın, Sweet çalıyor.
-Geçen yaz Gröna Lund'da sahne aldılar. -Öyle mi?
Kötü bir fikir olduğunu söylemiştim. Kahretsin Hiller!
Clark ne haltlar karıştırıyor?
Bu da ne?
BANKA
Yayına geç!
-Ne oldu? -Bir bomba gibi geldi.
-Bomba patladı. -Bomba patladı.
Janne! Ne bok yedin sen?
İzle, belki bir şey öğrenirsin…
Slufsen.
Aptal!
Neler oluyor?
-Bir bomba daha. -Bomba patladı.
Bomba olduğunun farkındayım! İki tane bomba…
-Bir tane daha. -Bomba.
Neden bomba patlatıyorlar? Lanet olsun!
Nedenini bilmiyoruz.
Tanrı aşkına!
Ne patlamaydı ama!
-Sakin olman gerek Janne. -Nedenmiş o?
Bensiz eğlenesin diye mi?
Bu işte birlikte olduğumuzu sanmıştım!
İkimiz!
-Elbette bu işte birlikteyiz. -Bana hiç öyle gelmiyor!
-Birlikteyiz! -Hayır!
-Öyle! -Değil!
-Evet. -Hayır.
Evet.
Görünen o ki camlara bir şey olmamış.
Hemen bir sonuç çıkarmayalım ama ayakta durmak güvenli olur.
Seni şişman hain!
Bana şişman deme. Sen önce aynada kendine bir bak.
-Cılız herif! -Ben cılız değilim.
Ben de hain değilim.
Tamam! O zaman rehineleri vuralım!
Rehineleri vuracak.
Lindroth'u bağlayın!
Görüş alanınıza girdiğini söyle.
Lanet olsun!
-Arap gibi giyinmiş bir adam görüyorum. -Vursana o zaman!
Anlaşıldı.
-Hadi ama Clark! -Anlamıyorsun.
Lanet olsun.
-Kafan öyle uçmuş ki anlamıyorsun! -Neyi?
Iskaladım.
-Sen gelene kadar sorun yoktu! -Beni sen çağırdın!
-Her şeyi eline yüzüne bulaştırmışsın. -Neler oluyor?
Şimdi suçlu ben mi oldum?
-Götünü topluyorum. -Sen mi?
Cevap versenize!
Yerinde sabit durmuyor.
-Olofsson'u vurabilirim. -Bunu istemiyor muyuz?
Ateş etmeye devam et, seni çaylak!
-Ateş aç! -Lanet olsun…
-Ne yaptığının farkında değilsin! -Boş laf!
Madem sen çok biliyorsun, Mustang ve paralar nerede?
Ha?
O küçük sikinle düşünüyorsun Clark.
Benim sikim küçük falan değil!
Anladın mı?
Sabit dur be adam.
Senin o tavuk beyninden daha büyük, tavuk hırsızı seni!
Sakın bana tavuk hırsızı deme! Buradaki banka soyguncusu benim!
Ben olmasam hiçbir şey yapamazdın!
Benim hakkımda kitaplar yazacaklar, filmler çekecekler. Sense unutulacaksın!
Kahretsin!
Tommy, yeni gelişmeler yaşanıyor. Birbirlerine silah doğrulttular.
Sen nereden buldun onu?
Şimdi indireceğim seni.
-Ateş et artık! -Hayır…
Lanet olsun Tommy. Senin yüzünden ıskaladım.
Siktir.
Yere yat Janne! Yere yat! Siktir! Tommy?
Öl artık!
Siktir.
Sanırım Clark, Janne'ın hayatını kurtardı.
Norrmalmstorg'daki gergin anlar yerini hareketli dakikalara bıraktı.
Sakin olun, barikatları geçmeyin.
Sıçayım! Başından beri silahın mı vardı?
Evet.
Aptal Tommy bunu verdi.
Aptal Tommy Pony!
"Aptal Tommy Pony" mi dedi?
Aynen öyle dedi.
Aptal Tommy Pony!
Salak herifler!
İKİNCİ GÜN
Tommy Lindström, dün ateş açıldı.
-Soyguncular etkisiz hâlde mi? -Hayır.
O iyimser tavrınızı düşünürsek, bir saat önce burada…
-Hiçbir soruya cevap veremem. -Her şey kontrol altında diyelim.
Polis Amiri Lindroth iyimserdi ve bir plan uyguladığınızı söyledi.
-Evet, Yeni bir planımız var. Biz… -Şu anda bu konuda yorum yapamayız.
O zaman bu basın toplantısının amacı ne?
-Siz söyleyin, benim fikrim değildi. -Benim fikrimdi, ben Hiller.
Korkunç bir fikirdi. Cevaplamayacağım başka sorunuz var mı?
Banka soyguncusunun ciddi tehditlerde bulunduğu iddia ediliyor.
-Bu konuda açıklama yapar mısınız? -Hayır.
Gazeteler son derece cani olduğunu yazıyor.
Daha yeni uyandım ve gazeteleri okuyacak vaktim olmadı.
-Okuduğunuz her şeye inanmayın. -Ne? Gazeteleri biz yazıyoruz!
Bakın.
Bizim gibi sıradan insanlar böyle kötülükleri anlamakta zorlanabilir.
Ancak Clark Olofsson, biz polislere yardım ediyor.
-Clark Olofsson'a güveniyor musunuz yani? -Kesinlikle.
Clark Olofsson'a zerre kadar güvenmem.
Sadece ortalığı karıştıracağından eminim, bunu unutmayın.
Soyguncuyla iş birliği yapıyor gibi.
Ne?
Size tek bir söz veriyorum, rehineleri kurtaracağız.
Suçlulara asla boyun eğmeyiz.
Güç kullanmaktan çekinmeyeceğiz, gerekirse ölümcül güç. Teşekkürler.
Kötü şöhretli bir banka soyguncusunu o bankaya göndermek iyi bir fikir miydi?
Ona bir silah verdiğiniz bile söyleniyor.
Yorum yok.
-Bunu neden kabul ettik ki? -Fotoğraf çekebilirsiniz.
Hiller, H-I-L-L-E-R.
-Hiller! -Sakin ol Tommy.
-Siz bir yorum yapacak mısınız? -Hiller'ın dediği gibi…
Soyguncu geri çekilmeyecek.
-Aptal polisler. -Araba hemen lazım, ben süreceğim.
Üç milyon istedi, Clark da şoförü olacakmış.
Hiçbir yere gitmiyorsun.
Burası Norrmalmstorg, ikinci gün biterken beklemedeyiz.
-Hapse dönüyorsun! -O böyle istiyor!
İki çıtırı, pardon rehineyi götürüyorlar.
-İçimde kötü bir his var. -Rehineler riske atılamaz.
-Onu tanımıyoruz. -Ona güveniyorum.
-Palme'ye sor. -Okyanus mavisi.
İstedikleri araba park edildi.
Neyin peşinde?
Polise ateş açma emri verildi. Stüdyoya dönüyoruz.
ÜÇÜNCÜ GECE
Eğlence eninde sonunda bitecekti.
İlerisi için plan yapıp amaçlarımı gerçekleştirmeliydim.
Tommy ve adamları yakında eğlencenin içine edecekti.
DİKKAT! SADECE BEN ÖLÜRSEM AÇIN!
Maria, sevgili Maria'm.
Burada sadece seninle olan geleceğimizi düşünüyorum.
Bunu ikimiz için yapıyorum.
Umarım bunu biliyorsundur.
Clark…
Hatalarım olduğunu biliyorum ve buradan sağ çıkarsam hepsini telafi edeceğim.
Seni seviyorum. Daima seninim, Clark.
Clark Olofsson'ı bankada dolanırken görebiliyoruz.
Not: Beni bu işe onlar bulaştırdılar, masumum!
Amacım halk kahramanı olmak.
Yeni gelen haber:
Komiser Tommy Lindström, Clark Olofsson'un soyguncuyla
iş birliği yaptığını ve ona güven olmayacağını söylüyor.
Siktir.
Dünkü karmaşık geçen basın toplantısı için Lindström şu yorumu yaptı:
Clark Olofsson'a zerre kadar güvenmem
Sadece ortalığı karıştıracağından eminim, bunu unutmayın.
Soyguncuyla iş birliği yapıyor gibi.
Clark Olofsson'un soyguncuyla iş birliği yaptığını
ve kaçış arabasına şoförlük yapacağını bildirmiştik.
-Haber ihbar hattı. -Alo, ben Clark Olofsson.
-Clark? -Birkaç şeyi netleştirmek istiyorum.
-Clark Olofsson musun? -Kesinlikle öyle.
-Ne istiyorsun? -Bu banka soyguncusu çok tehlikeli.
-Kasaları patlattı. -Rehineler nasıl?
-Rehineler mi? Hayatlarından endişeliler. -Öyle mi?
-Ne yiyorlar ne uyuyorlar. -Öyle mi?
-Tam bir kâbus. -Kâbus mu?
-Ancak ben ilgileneceğim. -Ekleyecek başka bir şeyin var mı?
Bir şey daha var. Soyguncunun teslim olacağını sanabilirsiniz ama olmayacak.
-Tam bir kamikaze gibi. -Kamikaze mi?
Tanrı bilir neler olacak…
Ancak tek bir şeyi netleştireyim.
Ben kimsenin zarar görmesini istemiyorum, soyguncunun bile.
Şiddet olmasın, kan dökülmesin.
"Şiddet olmasın, kan dökülmesin." Takdire şayan.
-Artık kapatmam gerek, hoşça kalın. -Clark, dur!
Merhaba.
Uyandın mı?
Sen misin tatlım?
-Sence şimdi ne olacak? -Ha?
Korkuyorum.
Hayır. Benimleyken korkmana gerek yok.
Yanımda güvendesin.
-Emin misin? -Tabii ki.
-Ne oluyor? Sırası mı? -Sonra devam ederiz.
-Evet, ne var? Alo? -Olofsson, bu iş çok uzadı.
-Kimle konuşuyorum? -Kim olduğumu gayet iyi biliyorsun.
Ha siktir, Palme!
Palme mi?
Hizmetinizdeyim!
Yeri gelmişken söylemek isterim, siz benim konuştuğum ilk başbakan…
Olofsson! Sessiz ol. Sen elindeki fırsatı kullandın.
Şimdi bizim yöntemimizden gideceğiz.
Alo?
Palme?
Palme öfkeli.
Ne oluyor?
Ne yapıyorsun?
Kapıyı aç!
Şerefsiz polisler!
-Açın! -Hayır!
Aptal!
Siktir!
Onları kasaya kilitledik ve elektrikleri kestik.
Karanlıkta boş boş oturuyorlar. Zekice bir hareket oldu.
-Peki ya rehineler? -Yorum yok.
Onu ara ve konuştuklarımızı söyle.
Peki, elimden geleni yapacağım.
Sıkıntı çıkmayacak.
Başbakanlık ofisi, ben Eva Leander.
Alo, ben Kristin Enmark. Kreditbanken'deki rehinelerden biriyim.
Başbakan Olof Palme ile konuşmak istiyorum.
Başbakan uyuyor ama size hemen dönüş yapacak.
-Umarım telefona gelir. -Bekleyin.
-Alo? -Merhaba.
Merhaba, ben Kristin Enmark. Bankadaki rehinelerden biriyim.
-Siz beni hayal kırıklığına uğrattınız. -Nedenmiş o?
Clark da banka soyguncusu da bize bir şey yapmadı.
-Neden silahları var o zaman? -Polisten korunmak için.
İçinde bulunduğumuz durumu bir düşünün.
Bir banka soydular ve polislere ateş açtılar!
Şunu netleştirelim.
-Önce polisler silahlarına davrandı. -Doğru.
Bir memur vuruldu.
Siz hangisini tercih ederdiniz?
Onun elinden vurulmasını mı, altı kişinin öldürülmesini mi?
Aynen öyle.
Onlardan silahlarını indirmelerini ve sizleri bırakmalarını istesene.
-Bunu yapmayacaklar. -Doğru.
Peki ya Clark?
Altı yıl hapis cezası var.
Hayır. Evet, evet.
Bakın, Clark buradaki herkesi sakinleştirmeyi başardı.
Evet.
Eninde sonunda bunun böyle devam edemeyeceğini fark edecekler.
Bakın, aslında Clark'ın bu olanlarla bir alakası yok.
Banka soyguncusu da asla teslim olmayacak.
-Bunun farkına varmalısınız. -Eninde sonunda teslim olacak.
Elisabeth ve ben onunla gitmek istiyoruz.
Banka soyguncusuna ve Clark'a güveniyorum. Hem biliyor musunuz?
-O beni rahatlatıyor. -Doğru.
Gerçekten polisi mi düşman olarak görüyorsunuz?
Evet, eğer bir memur bile içeri girmeyi başarırsa ateş açacak
ve hayatta kalma şansımız kalmayacak.
Evet, kalacak.
Hadi ama cicim ya!
-Burada olsan ayaklarına kapanırdım. -Ama…
Olof, son söz senin.
Norrmalmstorg'u ara ve bir anlaşmaya vardığımızı söyle.
Bir buçuk milyon döviz…
-Üç milyon. -Evet, üç milyon.
Aksi takdirde, lütfen buraya gel ve bizimle yer değiş.
-Teşekkür ederim ve hoşça kal. -Alo?
-Çok iyiydi be! Harikaydı! -Aferin Kicki.
-Aferin. -Başardım.
DÖRDÜNCÜ GÜN
Saat sabah on.
Banka soyguncusu ve Clark Olofsson Olof Palme ile direkt pazarlık hâlindeler…
-Bir şeyler düşünelim. -Basın bizi rezil ediyor.
-Kasaya eşek arıları gönderelim. -Kasaya su bastıralım.
-Kasanın dışında yeri sabunlayalım. -Harika! Bunu nasıl yaparız?
Zekice bir planımız var.
Norrmalmstorg hareketlendi.
Bir strateji uygulamaya koyuluyor.
Polisler, büyük aynalar ve sapları olan küçük aynalar getirdi.
Polisler kum torbaları taşıyor.
Sonra da makineli tüfekli adam gelecek…
-Onu yakalayacağız. -Hiller!
Bir, iki üç…
-Sağa mı? -Sola, sola.
Belini kırma sakın.
Kaynak ekipmanı getirdiniz. Nedenini biliyor musunuz?
Hayır, bilmiyorum.
Dört ambulans hazır bekliyor.
Kapıya dikkat!
Meydanda esrarengiz bir hava var.
Bizleri neyin beklediğini kimse bilmiyor ama büyük bir şey olacak.
-Ona yardım edin. -Bacaklarınızla kaldırın.
Bu, sonun başlangıcı mı?
Bilmiyorum. Rehineler direniyor.
Sanki soygunculardan değil de polislerden korkuyorlar.
STOKHOLM SENDROMU NEDİR?
Şey, bu…
Banka soyguncu, Olofsson
ve rehineler arasında bir bağ oluştuğu doğru.
Bariz bir şekilde rehineler banka soyguncularından
hassas bir tür güvenlik duygusu edindi.
İnsanlar, tehlike anlarında bir güvenlik hissine tutunmadan edemezler.
Rehineler, soygunculara polislerden çok mu güveniyor?
Aslında anlaşılabilir bir durum, sonuçta onların silahları var.
Sonuç olarak, rahatlık hissi de buna dayanıyor.
İşler hiç iyi durmuyordu.
Dış dünyayla bağımız tamamen kopmuştu. Ne yemeğimiz ne suyumuz vardı.
Janne'nin de zulası bitmek üzereydi.
Patlamak üzere bir saatli bomba gibiydi.
Benim kapalı kalmakla bir derdim yoktu.
Hem daha tamamlanmamış işlerim vardı.
Bir sorun mu var?
Hey, hey, hey.
Artık kaldıramıyorum.
-Ne? -Ölmek istemiyorum.
Ölmeyeceksin.
Tatlım…
Seni seviyorum.
Bir şey söyle.
Hadi bana çocukluğunu anlat. Nerede büyüdün?
Aslında birçok yerde.
Aileni anlatsana, baban nasıl biriydi?
Şey, o…
İyi biriydi, çok iyiydi.
Herkes çocukluğumu sorup duruyor.
Merhaba.
Ne önemi varsa…
Tatlım, bak.
Aynı sosyal hizmetler zırvaları. Kimin umurundaysa?
İşte oldu, radyoyu ayarlarsan eğer…
-Hiç ses yok. -Sakin ol. Siktir.
-Başlıyor! -Rahat bırak beni ulan!
Aptal karı…
-Oldu! -Siktir!
Sten! Mahvettin ya, başlamıştı.
Gel bakayım sen. Bana yardım et.
Tut şunu.
-Çabuk! -Şu kabloyu görüyor musun?
Bu, üst katın elektrik kablosu.
Şimdi kabloyu bağla da radyoyu dinleyelim.
-Tamam baba. -Kendim yapardım
ama sen öğrensen daha iyi, ondan bağla.
İşte oldu.
-Evet! Çalıştı! -Bedava elektrik!
-Evet! -Buna ne dersin?
-Anneciğim! -Snoddas bu.
Ne oldu?
-Lanet olsun, bıktım ya… -Daha yeni başlamıştı.
-Elektriğimizi çalmayı kesin! -Bira getir lan bana.
-Clark? -Hey!
-Clark? Clark. -Kahrolası Olofsson!
Kalk hadi. Uyan.
Elektriğinizi kendiniz ödeyin!
Sten, bir şey yanıyor!
Ne yapıyorsun?
Bak ne yaptın, aptal karı! Yangın çıktı işte!
İkinizden de bıktım! Her şeyi mahvediyorsunuz!
Aslında babamı tanımadım. Ben küçükken bizi terk etmiş.
Annem ve iki kız kardeşimle büyüdüm diyebiliriz.
Bence seninle gurur duyuyor.
Hayatını bizim için riske atıyorsun. Bir kahraman olduğunun herkes farkında.
Muhtemelen arkadaşlarının yanında seninle övünüyordur.
Onu gururlandırdığını söylüyordur.
Çok iyi biri olduğunu düşünüyordur.
Eminim seni çok seviyordur, Clark.
Ben de senden hoşlanıyorum, Clark.
Hem de çok.
Ne oluyor ya?
Neler oluyor?
Bir yeri mi deliyorlar?
Bu ses büyük bir sondajdan geliyor.
Kapıdan değil, tavandan gireceğiz.
Tommy ve o aptallar kasanın tavanında delik açıyorlardı.
Kocaman bir sondaj getirmişlerdi
ama sondajın işleyişini ve duvarın kalınlığı bilmiyorlardı.
Bir kere daha.
Polisler kasaya girmemeli, işi profesyonellere bırakın!
Kod mu? Hatırlamıyorum.
Sondaj nerede?
Sondajdan gelen sesler o kadar yüksekti ki kızlar kafayı oynattı.
Panikle çığlık atmaya başladılar.
Kesin şunu! Yeter!
Gazeteciler çığlıkları duydular ve Janne'ın tecavüz ettiğini sandılar.
Evet, tecavüz ihtimali söz konusu.
Oysaki o bir köşede yaprak gibi titriyordu.
Nasıl da ellerine yüzlerine bulaştırmışlardı. Acemiler işte.
Norrmalmstorg'daki olayları takip etmek için bizden ayrılmayın.
BEŞİNCİ GÜN
Çekil.
Ne oluyor?
Ne yapıyor ulan bunlar? Pislik herifler!
-Şerefsizler! -Janne!
-Hayır! Hadi be! -Siktir, vuruldu!
Alın size aşağılık polisler!
Ne? Ne diyorsun ulan sen?
Diyor ki "Cehennemin dibine kadar yolun var, pislik!"
Onu yanağından vurduğun için düzgün konuşamıyor!
Hak etti!
-Lanet olsun Janne! -Sondaja dikkat etsene!
Sondajınız benim sikimde bile değil!
Tommy! Parayı ve Mustang'in anahtarını hemen aşağı gönder ulan!
Aksi takdirde, bu bankanın götünü sikerim ulan!
Sakinleş Janne.
Aşağı yukarı on dakika önce,
sondaj operasyonu sırasında
açılan deliklerden birinden
kasadakiler ateş açtı ve bir polis memuru vuruldu.
Gaz!
-Ne dedi? -Gaz.
-Harika bir fikir! -Ne diyor yahu bu?
Gaz.
-Gaz mı? -Evet?
-Ama o zaman ölmezler mi? -Evet, ölebilirler.
Evet ama istediğimiz de bu değil mi?
Ne? Ölmelerini istediğimiz nereden çıktı?
-Korksunlar. -Duydun mu?
Evet, ne dediğini duydum. Onları korkutalım dedi.
-Gazla mı? -Denemeye değer.
-Gaz insanları öldürür. -Nereden biliyorsun?
-Doğru olduğunu biliyoruz. -Pardon.
Ölümcül olmayanından kullansak?
-Harika fikir! -Evet, çok iyi.
Gaz vereceklerine dair tehdit ettiler.
Biz de kızlarla bir fikir bulduk. Boyunlarına urgan geçireceklerdi,
böylece eğer gaz onları bayıltırsa asılıp öleceklerdi.
İşe de yaradı.
BİZE GAZ VERİRSENİZ REHİNELERİ ÖLDÜDÜRÜM
Yani bir süreliğine.
Banka soyguncusu Olofsson, affedersiniz, oraya bir profesyonel olarak götürüldü
ancak rehineler istem dışı ve itibardan yoksun bir hâlde oraya kapatıldılar.
Ayrıca onların yaşamları tamamen soyguncunun ve Olofsson'un elinde.
Çarpık bir psikolojik durum.
Yani cellatlarına âşık oldular?
Evet çünkü bu cellat onlara güven veren tek şey.
Saat akşam 11 ve haberlerle karşınızdayız.
Gündemimiz, Norrmalmstorg rehine vakası.
Son gerçekleşen şiddet olaylarından sonra halk kuşatmanın hemen bitmesini istiyor.
Güvenilir kaynaklara göre, soyguncu tam bir kamikazeye dönüştü
ve artık her şey olabilir.
Tommy, duyuyor musun?
ALTINCI GÜN (SON GÜN)
Hey!
Bittik, değil mi?
Şu an öyle duruyor
ama yine de elimiz boş kalmak zorunda değil.
Nasıl yani?
Bak ne buldum, bunlardan her yerde var.
On bin kronluk banknotlar.
Üç, dört, beş altı derken altmış bin eder.
Bak şimdi.
Şimdi şu şekilde rulo yaparsak…
Sonra da altmış bin kronu…
Sonra ne?
Ne demek istiyorsun?
-Sonra da bunu arkadan sokacaksın. -Arkadan derken?
Delik!
Parayı arkadan deliğe tıkacaksın.
Götün yahu!
Ulan…
Yok artık!
-Clark, sen tam bir dâhisin! -Biliyorum.
-Evet, yapalım bunu! -Evet.
Ama senin de yardım etmen gerek.
Tabii! Yapalım gitsin.
-Altmış bin. -Evet.
-Bence yüz tane alırsın. -Sahi mi?
Evet.
Ulan! Yavaş! Dikkat etsene!
Bu çığlıklar da ne?
-Hadi ama! -Rahat ol, sıkma kendini.
Derin bir nefes al.
-Sığmaz. -Sığar!
-Sırtın rahat olsun. -Sırtı rahat mı olsun?
Of, çok dar. İşte oldu!
Sokuyorum, Janne.
-Sokuyorum. -İşte böyle!
Girdi işte, hissediyorum!
-Hayır. -Ne?
-Vurmasana, yardımımı sen istedin. -Hadi!
Nefes al!
Dışarı çıkıyor, işe yaramıyor.
-Hayır. -Hayır.
Güzelce soksana!
Sokuyorum!
-Neyi nereye sokuyorlar? -Ne bileyim ben?
Derin bir nefes al.
-Bir, iki, üç! -Yavaş yavaş.
Oldu işte!
Evet, şu an giriyor! Evet!
Girdi.
-Girmiş. -Evet.
O da neydi?
Bir tane daha sok.
Böyle bir zihinsel baskıya sıradan biri ne kadar süre başa çıkabilir?
Belli bir cevap veremem.
Bilgilerime dayanan bir tahminde bulunmam gerekirse
en fazla birkaç gün derdim,
hatta belki daha da kısa.
Akşam sekiz haberlerindeyiz, konumuz Norrmalmstorg soygunu.
Başlıyoruz!
Soyguncu ve Clark Olofsson ile altı gün süren pazarlık sonuç bulamadı.
Polis ve Başbakan Palme aynı yaklaşımla devam ediyor.
"Kanunlar daima üstündür ve suçlulara karşı pes etmeyeceğiz."
Sikeceğim ama!
Sözleri böyleydi.
Kazanmanıza izin vermeyeceğim! Duydunuz mu?
Sizi gidi adi şerefsiz it herifler!
Kalk!
-Hayır, lanet olsun! -Janne?
Bu kadını öldüreceğim!
Hepsi senin suçun!
İndir silahını Janne. Kicki'yi bırak!
Böyle olmamalıydı.
Sadece ikimiz olacaktık!
Mustang ve para…
"Parti başlasın."
Değil mi Clarken?
-Nasıl oldu da bu boka battık? -Bilmiyorum.
-Janne, kes ağlamayı. -Ağlamıyorum ben!
Gerçekten de ağlıyorsun.
-Sorun yok Janne. -Lanet olsun.
-Clark, neler oluyor? -Şimdi olmaz Tommy!
Aman neyse.
Özür dilerim.
Tamam, gazı verin.
Anlaşıldı.
Ne oluyor lan?
Özür dilerim!
Teslim oluyorum!
-Kesin şunu! -Teslim oluyorum!
Duydunuz mu? Özür dilerim!
-Öylece teslim oldu. -Getirelim şu şerefsizi.
Ateş açmaya hazırlanın.
Tamam, kasayı açın.
-Tamam, açın. -Janne!
-Önce rehineler, yavaş yavaş! -Olmaz! Onlar çıkınca beni vurursunuz.
-Çıkın! -Önce ben.
-Kabul etmiyoruz! Önce Janne çıkacak. -Peki, yavaş olsan iyi edersin Janne.
-Adın neydi senin? -Håkan.
-Adın ne dedim lan? -Håkan Rundlöv!
Håkan Rundlöv, dışarı çıkıyorum. Sakın ateş etmeyin.
Olsson dışarı çıkıyor.
-Yakalayın! Janne, tutuklusun. -Teslim oluyorum!
Zaten teslim oldum!
-Clark, çık dışarı ulan! -Geliyorum.
Evet Kicki…
Clark!
Umarım tekrar görüşürüz. Bunu çok isterim.
Clark, hemen çık dışarı!
Kızlar, Sven, hoşça kalın.
-Çıkıyor! -Merhaba.
-Ne kadar uzun sürdü. -Yakalayın!
Ne oluyor?
-Clark, tutuklusun. -Ben sizin tarafınızdayım!
Yavaş.
Ne yapıyorsunuz?
Hey, Tommy!
Flaş haber, kuşatma bitti!
Vay canına!
Banka soyguncusu teslim oldu.
Clark'ı görmek istiyorum!
Banka soyguncusu teslim oldu.
Banka soyguncusu kelepçelerle meydana doğru götürülüyor.
Altı günün ardından meydanda duygusal anlar yaşanıyor.
Şöyle geçin, yavaş.
İlk rehineyi görüyoruz, bir erkek.
Düzeltiyorum, bir kadın.
Kadın rehineler dışarı çıkarılıyor.
Belli ki Clark Olofsson bu işi başardı.
İşte bir rehine daha.
Tamam, seni kaldıracağız.
Tüm ülkece izlediğimiz bu kareler çok etkileyici.
Hepsi tek bir adam sayesinde.
Tüm rehineler çıktı.
-Eğlenceli. -E tabii bu da bir bakış açısı.
-Clark! -Clark Olofsson!
Clark Olofsson'ı çekebilecek miyiz, bir bakalım.
Oğlum benim!
Alkışlar ve tezahürat ile karşılanıyor.
Sayemde o zırlak Janne teslim olmuştu.
Bak şuna.
İşim tamamlanmıştı.
Baban bir kahraman.
Rehineler güvendeydi, kimse ölmemişti.
Rica ederim, Palme. Rica ederim, İsveç.
Başardın Clark.
HALK KAHRAMANI OLMAK - TAMAM
Komiser Thorander'a göre kimse zarar görmedi.
Basın alkış tutuyor.
Clark'ım benim…
Büyük bir adam olacağını söylemiştim.
…herkes rahat bir nefes aldı…
Hey.
Her şey iyi gitti.
Sana ne oldu yahu?
-Beni vurdu. -Ne dedin?
Janne'nin delikten ona ateş ettiğini söylüyor.
-O sen miydin? -Evet.
Onu durdurmayı denedim ama…
Anlarsın ya.
Evet, plan nedir? Disko mu? Bunu kutlamalıyız.
Kutlama ya da disko yok, sen hapse dönüyorsun.
-Ama önce bir yere uğrayacağız. -Bir de tuvalet molası.
Hadi gidelim.
Clark, bol şans!
Hiller, lanet olsun…
Tuvalet nerede? Acil bir durum, bayağıdır tutuyorum.
Pekâlâ. Sağ dön, sonra soldaki ilk kapı.
Soldaki ilk kapı. Buldum.
O yer bana bir şekilde tanıdık geliyordu.
Bir dejavu gibiydi ya da adı her neyse işte. Çok tuhaf.
Teşekkürler.
KASANIN İÇİNDEN İLK FOTOĞRAF
Bir anda hatırladım.
Kahretsin!
Öyleydi.
Birazdan kiminle görüşeceğimi anladım, bizim Olof…
Bakıyorum da kendine bir içki almışsın.
Evet, öyle. Hak ettiğimi düşündüm.
Kesinlikle tüm övgüyü hak ediyorsun.
-Evet. -Tabii her şey dediğin gibi olduysa.
Tabii ki de öyle oldu.
En başından beri size çalışıyordum.
Anlaşmaya sadık kalmanı ve bana bir iyilik yapmanı bekliyorum.
Evet, tabii…
Tabii her şeyin mahkemede çözülmesi gerek
ama sana kötü bir etkisi olmayacağına söz veriyorum.
Seni bir kahraman olarak görmüyorum, Olofsson.
Hayır, sen sadece bir suçlusun.
Sadece seninle tanışmak istedim. Beni etkiliyorsun.
Evet, insanlarda böyle bir etkim var.
Hayal edebiliyorum.
İçkini bitir Olofsson.
Uzun süre boyunca bir daha içemeyeceksin.
Asıl biz orada olmalıydık.
-Onun adına mutlu olmalısın. -Lanet olsun Hiller.
-Kendine iyi bak, Olle. -Sen de, Olofsson.
Şimdi siktir git.
Kicki?
-Clark. -Senin burada ne işin var?
Başbakan beni de görmek istedi.
Bak sen…
-Bir dakika beklese olur mu? -Bir dakika mı?
-Daha fazla bekleyemem! -Ben de.
-Seni seviyorum be. -Ah, Clark.
Ben de seni be.
KIZI TAVLA - TAMAM
-Efendim. -Teşekkür ederim.
-Az önce seks yaptım. -Aferin sana.
Ben ve Kicki…
Clark, kötü haberlerim var.
Böyle bir günde kötü haber mi?
Neymiş?
Baban vefat etmiş.
Ne bekliyorsun? Gidelim.
Tamam.
Gidelim.
Klasik babam işte.
-Adi herif! -Burada istenmiyorsun.
Umurumda bile…
Keyfimi kaçırmak tam da onun huyudur.
Gel de götümü öp!
Hele de böyle bir günde.
Hep aynı terane.
Hep odak noktası kendi olmak ister.
Tek kuruşu olmadan, pantolonu bileğinde, eli sikinde ölmüş.
Onu asla özlemeyeceğim.
Kapı açılıyor.
Anlaşıldı.
-Harika görünüyorsun. -Teşekkürler.
Ne sırıtıyorsun lan it herif!
Zavallıcık.
Herkes kameraya gülümsesin.
Asla. Onu asla özlemeyeceğim.
Olofsson, ziyaretçin var.
-Merhaba tatlım. -Selam canım.
Tam bir sirk, değil mi?
-Palme yardımımı istedi, yani mecburdum. -Harika!
-Ben de herkesi kurtardım. -Biliyorum tatlım.
-Sen bir kahramansın. -Evet.
Çok iyiydin.
Mektubumu aldın mı?
Evet, aldım.
-Çok da beğendim. -Her kelimesinde ciddiydim.
-Peki ya diğeri? Onu da aldın mı? -Evet.
-Al. -Harika.
-Ne var içinde? -Ha? Şey…
Öleceğini sandığında yazacağın şeyler.
-Korkunç olmalı. -Evet.
Sen harikaydın, gerçekten.
Sen muhteşemsin. Biliyorsun, değil mi?
Asıl sen muhteşemsin.
Gel buraya.
DİKKAT! SADECE BEN ÖLÜRSEM AÇIN!
Dâhi olduğumu söylemiş miydin?
Gerçekten öyleyim. Zaten çoktan fark etmişsinizdir.
BANKAYI SOY - TAMAM
Doğru ya neredeyse unutuyordum…
Dediğim gibi, dâhiyim.
CLARK OLOFSSON'UN VAFAN VAR DET SOM HÄNDE? I-III KİTAPLARINDAN UYARLANMIŞTIR
Alt yazı çevirmeni: Burak Patan