SERIAL NETFLIX
"ZWYKŁA PRACA TO STRATA CZASU. OMIJA CIĘ CAŁA FRAJDA".
CLARK OLOFSSON
OPARTE NA PRAWDZIE I KŁAMSTWACH
Norrköping. Dupsko Szwecji.
A paka to istna rudera.
Odsiadka pozwala człowiekowi przemyśleć swoje zbrodnie i zachowanie.
Wyciągnąć nauczkę, odpokutować i stać się kimś lepszym.
Przynajmniej według władz.
Ale w istocie cały czas ma się we łbie tylko jedno.
Wnętrze
Uda twego
Tak jest: cipki.
Kręci się wokół nich całe życie.
Nie ma nic piękniejszego niż cipka.
Wszystkie babki powinny być dumne ze swoich.
Cipka to w skrócie… Cóż.
To sens życia.
Szparka, dziurka, dupka, piczka,
pochwa, cipka, kuciapka, pusia…
Tak, rybne taco ma wiele nazw.
I ma tyle samo odmian, ile jest kobiet na świecie.
Kudłate, ogolone, z lekkim zarostem,
okrągłe, płaskie, jasne, ciemne,
gładkie, ciasne, mokre oraz suche.
Kocham i szanuję je wszystkie.
Eva miała najładniejszą, jaką widziałem.
A może Gunilla…
Nie, gdy tak myślę, najlepsza była ta Britty.
Nie, co ja gadam! Głupi jestem! Bez wątpienia ta Marii!
Królowy cipek.
Ej, strażnik się gapi.
Co?
To tylko Börje, spoko.
- Clark! - Co?
Trzeba pogadać o mojej mamie.
Co z nią?
Będzie wystawiała sztukę w Teatrze Palisad.
Nazywa się "Dzieci - dmuchawce".
I chce, żebyś w niej zagrał. Jako aktor.
Podobno ze swoim doświadczeniem nadajesz się idealnie.
Wiadomo.
Proszę.
Cóż… Da się zrobić.
Tak?
Poszedł.
Teraz będę dorabiał jako aktor. Co w tym trudnego?
Wróg nie podda się bez walki!
Oto ona: hipisowska matka Marii.
Udało się jej przekonać komisję, że biorąc udział w spektaklu,
szybciej się zresocjalizuję.
…gdyż rewolucja
to wyraz buntu i akt przemocy,
w którym jedna klasa zwalcza drugą.
WALCZMY O WYZWOLENIE
Co za pieprzenie.
Ale dostawałem przepustki na próby.
I nadarzyła się okazja, że tak to ujmę.
Jestem rewolucjonistką!
Jej matka to cholerny koszmar z babcinym wąsem,
sypiąca leninizmami.
Maoizm!
MORDUJĄ WIETNAM
Clark?
Grało się łatwiej, niż sądziłem.
Tak, chodź.
W końcu robiłem to całe życie.
Ale nie znoszę, jak mi ktoś rozkazuje. Zwłaszcza ta raszpla.
Twoja kwestia.
Zbrodnia - rewolucja.
- Do cholery, Clark. - Dobrze…
Pamiętaj, że mówisz w imieniu wszystkich imperialistów.
Przemawiasz do całej planety.
Dlatego podnieś głos. Sięgnij aż do swoich majtek!
Śmierdziało jej z gęby pastą rybną.
- Dotarło? - No.
Masz moc. Sięgnij do majtek.
I…
Zbrodnia - rewolucja.
Dobrze, doskonale.
Świetnie. Jakiś ty potężny.
Dobrze!
Chwila przerwy.
- Dobra. - Tak.
Tak chciano mnie zobaczyć, że bilety na premierę się wyprzedały.
Zdążyliśmy?
Teatr jednak nie jest dla mnie.
Ale była pora spadać.
Nie gadaj. To twój pierwszy spektakl i jesteś gwiazdą.
Jesteś niesamowity.
Cóż, wiem, ale…
Masz tylko tremę.
Nie.
Nie chcesz na serio czegoś zmienić?
Co? Zamiast tylko stać na scenie i udawać?
Powinniśmy objechać świat
i na serio zacząć rewolucję.
Objechać świat? Masz wyrok.
Niby tak.
Ale chcę przejść od słów do czynów.
Dzięki tobie.
Otworzyłaś mi oczy i umysł.
Dajmy stąd nogę i naprawdę zmieńmy świat.
W tej chwili?
No. Teraz, zanim znowu mnie zamkną.
- Dzisiaj. - A co ze sztuką? Co powie mama?
Mario. Wiem, że to trudne.
Ale żadna rewolucja nie zaczęła się od słuchania mamy.
Trzeba iść na całość!
No chodź. My kontra świat.
- Dobra. - Dobra?
Juhu!
Gazu, słonko!
- Co? - Tak!
Wolność!
Kocham wolność!
Gdzie on jest? Clark?
I gdzie Maria? Gdzie są wszyscy?!
- Gdzie Maria? - Chyba wyszli.
To coś zróbcie!
Niech żyje rewolucja! Naprzód, mała!
Niech cię, Clarku Olofssonie!
Do Danii!
SZWECJA - SZTOKHOLM
WALKA KLAS - PARTIA KOMUNISTYCZNA
DANIA - KOPENHAGA
Ucieczka z więzienia to podstawowe prawo człowieka.
I co teraz, Clark?
Mało tego: obowiązek.
Co?
- Co robimy? - Wyluzuj, kochanie.
Zaufaj mi.
Mam zasiłek studencki. Powinien wystarczyć na życie.
Jasne, świetnie.
Lis Kurre!
Pamiętacie gościa?
Tego z wkurzającym szczurem, Benganem.
- Siema, Slarken! - Wózkarz!
- Jak leci? - Bosko!
- Maria, to jest Kurre. - Bardzo mi miło.
- Pomoże nam. - Żebyś wiedział.
- Polubisz go. - Wskakujcie.
- Dobra! - Ruszamy w drogę.
Jak dobrze cię widzieć.
Naprzód, do lasu Sherwood!
KOPENHAGA
PORNO SUPERMARKET
GRØFTEN - BALKONEN - BODEGA
CHRISTIANIA
Anarchistyczna Christiania.
Żadnych praw, policjantów,
wszędzie tylko dymanie i proszki.
Tak jest, istniała naprawdę.
Nie zrozumcie mnie źle - nienawidzę Duńczyków.
Ale nawet debilowi się czasem uda.
Ostatni przystanek, drodzy państwo.
Oto wasz nowy dom.
- Co to? - Czeka na was raj.
Że co?
Wchodzimy na górę.
- Co tak śmierdzi? - Szczyny i takie tam.
Jak leci, Kurre?
- Cześć. - Cicho tam.
- Ostrożnie, Clark, jesteś zbiegiem. - Nie przejmuj się tak. Chodź.
Kurre!
To ważne, żeby się postawić.
Wszcząć w Kopenhadze zbrojne powstanie. Zwrócić na siebie ich uwagę.
Frakcja Czerwonej Armii potrzebuje funduszy na utrzymanie Faizabadu.
Mamy porzucić kurdyjskich towarzyszy? Wykluczone.
- A ci co? - Nie wiem, ciągle gadają.
Szlag!
A ty, kurwa, kto?
Wszędzie wyczuję agenta CIA. Kim ty jesteś?
Łapy przy sobie, ćwoku!
Nie wolno dotykać Clarka Olofssona, czaisz?
Co jest, koleś?
- Powiedział: Clark Olofsson? - Tak słyszałam.
- Ten rabuś? - Tak.
- Co, kurwa? - Zgadza się.
Ale nie bijemy się tutaj.
Przepraszam za Lafayette'a. Jest narwany przez to, co robił w Wietnamie.
Jebane dranie.
- Dlatego to kutas? - To pokojowe, przyjazne miejsce.
Trzeba cię uściskać.
Aha.
Christiania wita. Jestem Bente.
Chwila moment. Okradasz banki?
Przybył ocalić naszą rewolucję!
Potrzebujemy pieniędzy, a Clark może okraść bank w imię rewolucji!
- Tak jest, ty to masz łeb! - Clark Olofsson, nasz zbawca!
Super.
Hare Kryszna.
Clark, mój ziomek!
Jesteś bohaterem!
No jasne.
Clark Olofsson.
Ekstra.
Politykowanie było równe proste, co gra.
Ledwie wszedłem za próg, a już byłem duński Che Guevarą.
Wybranym przez skraję wieśniaków i świrów,
aby pozbawić Danske Bank pieniędzy.
- Jest coś na ząb? - Jasne, zajadaj!
Balujemy!
Nie podoba mi się tu.
A co ci nie leży?
Prosili mnie o pomoc.
Właśnie o tym mówiliśmy. O rewolucji.
Na serio.
Chodź do mnie.
Dawaj.
Ale…
znowu okradać bank?
- Już tego nie robisz. - Tak. Nie.
Fakt, że nie, ale to co innego.
Teraz to sprawa polityczna. To co innego.
Dawaj.
Tak jest.
Daj spokój. Przecież nie mam ochoty.
Robię to tylko dla nich.
Żeby mieli na walkę z kanibalizmem.
- Kapitalizmem. - A co powiedziałem?
Cóż.
W porządku, skoro w słusznej sprawie…
W słusznej sprawie.
- Ale obiecaj, że będziesz ostrożny. - Jasne.
Dalej, miejmy to z głowy.
Idziemy. Uwaga pod nogi, brachu.
Słuchaj, źle zaczęliśmy znajomość.
Nie wiedziałem, kim ty jesteś.
Ale już wiem, więc coś ci dam.
Zobaczmy.
Szykowałem to na amerykańską ambasadę, ale ci pożyczę.
O cię kurna.
To bomba.
Wiem, jak wygląda bomba.
Ale po co mi ona? Jestem zawodowcem.
- Umiem okraść bank z butelką. - Jasne.
Nie każę ci jej odpalać. Wystarczy, że pokażesz.
Zrobią w portki i dadzą ci całą kasę.
Dobra.
Tylko ma do mnie wrócić w jednym kawałku.
I nie przełączaj pstryczka, bo…
bum.
Kurre ją weźmie.
No.
Dobrze się wam zdaje! To napad!
Napad!
A to - jest bomba.
Bomba!
Nie dotykać, bo wybuchnie!
- Bum! - Nie przeszkadzać, bo wybuchnie!
Nie zaczynać z nami, bo pierdolnie!
Pierdolnie!
Proszę całą forsę do worków.
Ciach, ciach.
Do worków!
Kasa do worków, ciach, ciach!
Do worków!
Nie zaczynać!
Bo bomba! Bum!
- Cała forsa do worków! - Do worków, tak jak mówi!
Dziękuję uprzejmie.
Do worków!
Ruchy, durny Duńcu.
Kurre, spadamy.
Nie po imieniu.
To byli Szwedzi.
To Clark Olofsson.
Po co pończocha? Tak cię nie poznają i nie będziesz sławny.
Dbaj o wizerunek.
- Nieźle poszło, co? - Jak po maśle. Wziąłeś bombę?
Co?
O kurwa!
POLICJA
Trzymajcie, nie ma za co.
- Kupa kasy. - Rewolucja się odbędzie.
I tyle?
- To sporo kasy. - Mnóstwo banknotów.
Tyle nie starczy na rewolucję.
Palestyńczycy będą strasznie zawiedzeni.
- Bądźmy wdzięczni za to, co mamy. - Tak, właśnie.
Spieprzyliście.
I gdzie moja bomba?
Bomba…
Kurre dał ciała.
Widzicie, coś się stało…
- I wybuchła. - No.
TELEFON
Centrala, słucham?
Rozmowa na koszt odbiorcy do Sztokholmu w Szwecji.
Niewdzięcznicy.
Nie moja wina, że wasze banki nie mają gotówki.
Dzięki.
- Mario, kochanie, wszystko dobrze? - Żałuję, że tak cię wystawiliśmy.
- Gdzie jesteś? - Clark musiał odetchnąć.
Więzienie wysysało z niego życie. Tam nie spełni swojego potencjału.
Oho…
A… gdzie Maria?
Nie tutaj. Jesteśmy tylko my.
Wiem, że dla wielu to podły recydywista,
ale znam go osobiście i wiem, że to na wskroś dobry człowiek.
Zdziwiłam się nieco, że Maria jest w twoim typie.
Nie wolisz prawdziwej kobiety?
Wolę.
Łączy nas coś wybitnego. Bezkresna miłość, mamo.
Właściwie nie mam jednego typu.
Po co wybierać?
Kocham każdą.
Ma pewną… moc.
Aurę.
No proszę.
Muszę mu ufać, mamo.
Kto to zrobi, jeśli nie ja?
Obiecał, że mnie nie zawiedzie.
Ty go nie znasz.
Dziękuję.
Co tu się dzieje?!
Cześć, Maria.
Bente robiła mi masaż. Zesztywniały mi stawy.
Ten jeden.
Tak, ten jeden szczególnie.
Ejże.
Maria, zaczekaj!
Wrócimy do tego później. Z wielką chęcią.
Maria.
Maria, stój.
- Puszczaj! - Co ty robisz?
Powiedz raczej, co ty robisz!
- Tylko mnie masowała. Brzydzę się nią. - Daj spokój, Clark.
Nie o to chodzi.
Nie? Tylko o co?
Nie wiem, co tu robię.
Gadasz, że chcesz zacząć rewolucję, ale wcale się tak nie zachowujesz.
Wszystko musi być po twojemu.
A teraz jeszcze skoki w bok!
Podobno nie chodzi o…
Bo nie chodzi!
Dobrze.
Nic nie rozumiesz.
Zostawiłam dla ciebie wszystko.
- Dla nas. - Tak.
Ale jeśli się nie zmienisz, to cię zostawię.
Wkrótce wszyscy cię opuszczą.
Chcesz zostać w życiu bez nikogo?
Nie… Pewnie, że tego nie chcę.
Maria, do cholery.
Przepraszam.
Kocham cię.
Wiem, że jestem niedojdą.
I że przeze mnie wszystko się chrzani i bierze w łeb.
Ale staram się.
A ty…
jesteś dobra.
Jesteś dobra dla mnie.
Czynisz mnie lepszym.
I chcę być lepszy. Dla ciebie.
Dobrze?
Od tej pory możesz mi ufać.
Dosyć kłamstw, obiecuję.
- Obiecujesz? - Tak jest.
Słowo.
Mario, spójrz na mnie. Nas dwoje kontra świat.
Kręcisz mnie, gdy jesteś zła.
TEATRZYK LALEK
NAPAD Z BOMBĄ - SKRADZIONE STO TYSIĘCY
Cześć, dzieciaki!
Co tam?
Witajcie, moje świry.
Gdzieś ty był, u licha?
- Myślałem, że cię drapnęli. - Nigdy w życiu.
Wiesz, że łapią mnie tylko, gdy pozwolę.
Dolewkę?
Moje panie?
Dobra.
Co wszyscy tacy markotni?
Gdzie nasza pierdolona kasa, skurwielu?
Jaka forsa?
Ukryłeś ją gdzieś?
Nie.
- Co? - Właśnie, co?
Jeszcze pytasz, co?
Jak to wyjaśnisz?
Widzisz, Kurre? Bez pończochy!
W Danii też mnie już znają.
To kłamstwo. Nie wierzcie w to, co wypisują.
Pieprzą.
Co z ciebie za rewolucjonista? Nie tak się ratuje świat.
Bądź z nami szczery. Gdzie pieniądze?
Brakuje 87,449 koron. Wydymałeś nas.
Sama idź się dymać.
Ma ktoś pojęcie, co ona gada?
Mówiłem ci, skurwysynu, że bomba ma wysadzić ambasadę!
- Pierdol się. - Łapy precz!
Nie!
Clarken!
Clark!
Slarken!
Clark!
- Wyluzuj. - Nie dotykaj, mówię!
Twój chłopak nas okradł.
I wysadził bank.
Spierdolił rewolucję!
- Czy to prawda, Clark? - Jasne, że nie.
Idą tu!
Policja!
Mam bombę!
Słyszałem, że gliny nie mają tu wstępu.
Wysadziliście bank, kurwa.
Slarken, wynośmy się stąd! Gazu!
Dobra, Maria, chodź.
Maria?
Trzeba wiać.
Ejże, no chodź. Idą gliny.
Maria.
Policja!
- Do cholery. - To Clark!
Policja!
Szlag!
Gdzie Clark Olofsson?
Aresztuję cię!
Z drogi!
Gdzie jest Clark Olofsson?
Co wy wyrabiacie?
Kurre, masz forsę?
- Którym? - Tamtym.
Dobra.
Migiem, Kurre!
- Otwarte. - Ale tak weselej.
Jestem niewinny!
Naprzód, do lasu Sherwood!
Ja tam, a wy tam.
Kurde!
Dajcie mi spokój, kurna!
Jestem niewinny! Jeb się, Clark!
Z drogi, durne Duńce!
Clark to patafian.
Całuj mnie w dupę, Clark!
Do cholery!
Do cholery, Clark!
- No co jest, jedź! - Na czerwonym?
Gazu!
Co, kurde?
Ej!
Sprężaj się, paniusiu.
- Cholera. - Szlag, jadą gliny.
Kurde.
To Bente.
Idź do diabła.
Do cholery. Jednak miałem gdzieś politykę.
Ale zła.
Nie mam czasu ratować świata.
Muszę się zająć własnymi sprawami.
A jaka rewolucja jest ważniejsza ode mnie?
Trudno mi było zostawić Marię.
Nigdy się tak nie czułem.
Na serio wyobrażałem sobie, jak wychowujemy razem dzieci.
Aż ja i różne okoliczności to przekreśliły.
Zaznaczam, że to ja zostawiłem ją, a nie odwrotnie. Cholera.
Nigdy nie szły mi pożegnania.
Swoją drogą.
Mamo, nie!
Matkę zamknięto w psychiatryku, gdy miałem 12 lat.
Nie, puśćcie ją!
Nie!
Clark!
Puśćcie!
Clark!
Nikt nie raczył mi wyjaśnić, co jej dolegało.
Po prostu mi ją odebrali.
No dalej, babciu.
Puść radiowóz przodem.
Niech gra muzyka.
Ale kogo to obchodzi?
DANIA
NIEMCY
Zdrowie!
AUSTRIA
To jest życie!
WŁOCHY
Życie jest piękne.
FRANCJA
HISZPANIA
Bokiem mi wyłaziło to hipisostwo.
Zdrówko!
Przyszła pora na relaks i luksusy.
Zasłużyłem.
To jest wolność.
- I czego chcieć więcej? - Niczego.
- Panów ostrygi. - A jednak.
- Nawet ładniutka. - Nawet.
- Co to, kurde? - Ostryga.
- I to się je? - No.
Cipka z oceanu.
Pyszna. I nakręca.
Skoro tak…
Mają być takie twarde?
Nie, jebać to. Wolę zjeść tego tutaj.
Proszę, to wygląda znajomo.
Dolewkę szampana, kochanie.
- Bardzo ładna. - Slarken…
- Dolewkę dla pana? - Hej, kochanie. Dzięki serdeczne.
- Jesteś śliczna. - Slarken, wiesz…
- A dla pana… - Cała ta akcja z Marią…
Rozumiem, że się… Jak to się mówi…
Kupię sobie łódkę.
Co?
Kupię sobie łódkę.
A! Fajowo. Ale chcę ci powiedzieć…
I to żaglówkę!
Wolność bez granic.
Na siedmiu morzach.
Dobra.
To proponuję wypić zdrowie kapitana.
- Dobra. - Zdrowie kapitana Clarka!
Wszyscy na pokład!
Zawsze marzyłem o rejsach po otwartym oceanie.
Przyszła pora to ziścić.
Co powiesz na tę perełkę?
- Fajna. - To bierzemy.
I byłem wziętym żeglarzem.
Kapitanie!
Jednostkę wpierw trzeba ochrzcić.
Od dziś nazywasz się…
Perła.
W drogę!
Wolność!
Kurde, ale fajnie!
- Ahoj, kapitanie Clarku! - Ahoj!
Życzysz sobie rum z colą?
Życzę sobie! Zdrowie.
- Zdrowie. - Wilku morski.
Brakowało mi tego.
Rozumiem.
To….
- Już to robiłeś, nie? - Co?
Pływałeś po otwartym morzu, a potem wróciłeś na brzeg, nie?
Pewnie, mam wrodzony talent.
Trzeba zespolić się z naturą.
Wiatr wieje…
tam.
Ustawię się więc…
żeby płynąć z wiatrem.
Bułka z masłem.
Tak, rozumiem.
- Ty to wszystko potrafisz. - Łatwizna.
- A gdyby skręcić tam? - Po co? Stamtąd płyniemy.
Wiatr zabiera nas tam.
- Uwaga! - Kurna olek!
- Co to było? - To bom. Żyje własnym życiem.
Robi tak co jakiś czas.
Jest jak fiut żaglówki. Nie wolno mu ufać.
Aha.
Zabawimy się trochę.
RZYM
- Patrz, łowię ryby! - Kapitan Baryłka!
Slarken, patrz na moją pałę!
- Mogę ci zaufać? - Jak zawsze, Kurre.
BENZYNA
- Za friko! - Gotów?
- Rzucaj! - Leci!
Tak jest.
Wyrwijmy jakieś babki.
Coś ty! Ahoj!
- Zaraz, najpierw kasa. - Jasne.
Na dole jest mnóstwo ravioli.
POSZUKIWANI
CLARK ZACZYNA OD NOWA
WINO, KOBIETY, MUZYKA
Nie puszczaj!
I znowu!
To jest życie!
Najlepsze w opuszczeniu lądu jest to, że nikt ci nie rozkazuje.
A jako kapitan własnej łajby sam jestem sobie panem.
- Trafiłem! - W ciemno!
Ale Morze Śródziemne to jebany basenik.
Ciągnęło mnie na ocean.
Atlantyk.
To jest życie!
MADRYT - HISZPANIA
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ - GDZIEŚ NA ATLANTYKU
Morze, morze
Witam panie, kapitan Kurre nadaje z siedmiu mórz.
O jasna cholera.
Slark.
Kurna mać…
- Slarken! - Co?
Jest kłopot.
Pogoda się pogarsza. Lepiej, żebyś złapał za stery.
Już idę!
Kapitan Kurre się nie zgadza.
- Slarken, wieje coraz mocniej! - Dupę wycieram!
Jasna cholera.
- Slarken! - No idę!
Dawaj mapę!
- Gdzie jest? - Powinna być…
Wielu gada o potędze natury i takich tam.
Pośpiesz się, robi się bardzo wietrznie.
O zdradzieckich prądach.
Mniejsza o nią.
Że uczą pokory.
Ze mną jest wręcz przeciwnie. Czuję się potężny. Silny.
Tak jest, to sztorm!
Czuję się wolny.
Jestem pieprzony Clark Olofsson!
Clark!
I niech natura mi obciągnie!
Żadna pogoda mnie nie zatrzyma!
Clark!
Jasny gwint.
Dobra, dobra! Chcesz się bić, co?!
W porządku!
W porządku, do kurwy nędzy!
Jebany wodny skurwiel!
Clark, zginiemy tu!
Jedziemy!
Tu jestem!
We własnej osobie!
Jazda, chodź po mnie!
- Clark! - Nie teraz, Kurre!
Clark, zginiemy!
Nie chcę umierać!
Później, Kurre.
- Siedź tutaj. - Dobra!
- Wszystko spoko. - Będę siedział!
Nie chcę umierać!
Jedziemy!
Mogę tak całą noc!
Hammarby…
Kurwiarzu!
Kocham cię, Clark!
Znosiłem to pieprzenie całe życie!
Niejeden raz mnie porzucono!
To jest nic!
To nic!
Nie, Clark!
Kurwiarzu!
Dobra!
Mario!
Tu jestem!
Nie zaczynaj!
Wiesz, kim jestem?!
Clark!
Mamo!
Jestem gotów!
Slarken?
Slarken!
Slarken…
Slarken.
Kurde, co za cholerny świat.
Nie cierpię go.
Tylko nie Slarken! Weź mnie zamiast niego!
Czego ryczysz, Kurre?
Slarken!
- Polej mi bacardi z colą. - Się robi, kapitanie.
Poleję ci w trymiga!
Wystraszyłeś mnie.
- Patrz, Slarken. - Co?
To ląd!
Tak.
Nie mówiłem, że umiem żeglować?
- Mówiłeś. - No.
Nie bój żaby.
Tak…
Miałem dość życia na morzu.
Natura i ocean i tak są przereklamowane.
Bacardi z colą.
- Ostend! - Ten ser?
Wzięło mnie, by iść do pracy.
Wiecie, co mam na myśli.
To nazwa miejscowości. Jesteśmy w Belgii.
Należało zdradzić Kurremu, że miałem inne plany.
Kurde, nieźle!
Belgia…
Nowy rozdział naszych przygód!
- Co dalej, kapitanie? - Muszę ci coś powiedzieć.
Co?
To koniec naszej wędrówki.
Co?
Byłeś wyśmienitym majtkiem.
Muszę coś załatwić i muszę to zrobić sam.
Ale…
Perła jest twoja.
Nie umiem pływać łódką.
Myślałem, że mamy duet.
Możesz być dalej moimi oczami i uszami…
ale z daleka.
Łapiesz?
Umówiłeś się z kimś w tej Belgii czy co?
Z Belgiem?
O mnie chodzi? Zawsze mogę się zmienić.
Nie rozumiesz, Kurre?
Nie jesteś mi potrzebny.
Jasne?
To koniec Clarka i Kurrego.
Na razie.
- Slarken… - Cześć!
- Cofam, co mówiłem! - Perła jest twoja!
- Proszę cię! - Zesraj się.
Przepraszam.
- Pa! - Ahoj, kapi…
Jak mówiłem, należało pójść naprzód.
Udanej podróży. Pociąg do Brukseli rusza z peronu trzeciego…
Bilety, proszę.
Do cholery.
Bilety, proszę.
Dobry wieczór.
- Jedzie pani sama? - Tak.
W porządku. Dobrej nocy.
Dzięki.
Za co?
Za nie powiedzenie konduktorowi, że się schowałem.
Bo sama nie wiedziałam.
Jak pani na imię?
Marijke.
A panu?
Clark.
Clark?
Jak Clark Gable?
Tak!
Właśnie.
Jak Clark Gable.
Jadę właśnie do Brukseli.
Ja też, mieszkam tam. Pan też?
Tak.
Nie. Właściwie nigdzie nie mieszkam.
Jestem wolnym duchem.
Wracam z bardzo długiego morskiego rejsu.
Aha.
Płynąłem aż z Morza…
Śródziemnego.
- Rety. - Trzy miesiące na łódce.
Byłem bardzo…
samotny.
Trzy miesiące to szmat czasu.
Tak.
Za czym najbardziej pan tęsknił?
Mam szczerze powiedzieć?
Tak.
Może tak pani pokazać?
Tak?
- Tak. - Tak?
Mówiłem ci.
Cholera jasna.
Patrz tylko! Co to za ludzie?
Witam.
Górna - moja.
Że też mamy tu nocować.
Wrócimy do tego.
Moglibyście być ciszej?!
Już kończę!
Tak właśnie poznałem Marijke. Nie rozstaliśmy się już nigdy.
Wprost nie znosiliśmy rozłąki.
Superowo!
Chcieliśmy być razem już zawsze i mieć wszystko.
Rodzinę, dom, samochód, psa.
Teraz na serio.
BLANKENBERGE, BELGIA, ROK 1976
Jaki śliczny dom.
NA SPRZEDAŻ
Jeśli moja kobieta go chce, to go dostanie.
Ale nas nie stać.
Coś nie tak?
Po prostu…
Chcę ci go dać.
I…
Chcę, żebyś miała wszystko
czego pragniesz.
Mógłbym zdobyć pieniądze
na ten dom, ale…
Clarku Olofssonie.
Kocham cię.
Coś poradzimy.
Nie martw się.
- Dobrze? - Dobrze.
Życie u boku Marijke nie było darmowe.
Musiałem zdobyć dla rodziny trochę forsy.
Wróciłem więc do roboty.
BANK W GÖTEBORGU
GDZIE CLARK OLOFSSON?
Tutaj, matoły jebane.
Czasy się zmieniły.
Ale 400,000 to ogromna kwota.
Cześć.
- Przepraszam. - Nic się nie stało.
Chyba pan zabłądził. Kasy są…
Nazywam się Olofsson.
Miło nam, ale…
Który z was, matołów, tu rządzi?
Jak pan śmie tak wchodzić w trakcie ważnego spotkania?
Musi nam pan wybaczyć, ale jesteśmy zajęci.
O cholera, ma strzelbę.
Nie mówiłem, że ruscy przyjdą? Kurde.
Obaj za dużo gadacie. Posłuchajcie.
Nazywam się Clark Olofsson i okradam banki.
Pewnie mnie kojarzycie.
Rzecz w tym,
że mój nowy interes potrzebuje kapitału zakładowego.
Dlatego uznałem, że odwiedzę wasz bank.
To istny zaszczyt.
Nie, to nie do przyjęcia.
Tak, zgadzam się.
- Ale… - Kłuje mnie w ramię.
- Proszę wezwać karetkę. - Tak.
Nie martw się o niego. Zrobimy teraz tak.
Podniesiesz słuchawkę z mahoniowego biurka,
zadzwonisz do tej ładnej kasjerki z dołu
i poprosisz o milion koron w używanych banknotach.
- Boli mnie… - Cicho tam, mówię teraz.
Niech przyniesie ten milion do pana wystawnego biura.
- W całym ramieniu… - Ma dziesięć minut. Potem zginiecie.
Dziwnie się czuję. Muszę do ubikacji.
- Przepraszam. - Cóż, pan zginie.
Grubas tego nie dożyje.
- Miałem w listopadzie odrę… - Do dzieła.
- Birgitto? - Panie Enhagen?
Byłabyś tak miła i przyniosłabyś mi milion koron?
I aspirynę?
- W worku. - To co innego.
Chyba nie rozumiem.
Pozdrów ją ode mnie.
Clark Olofsson cię pozdrawia.
- Milion? - Boże.
Proszę przekazać, że raczej nie mamy takiej kwoty w gotówce.
Birgitta mówi, że raczej nie mamy tyle w gotówce.
Ajajaj.
- To szkoda. - Halo.
Halo…
Jeśli chce pan więcej, zapraszam do mojego banku.
Zgadza się, jest tuż na przeciwko.
Dobra. Co za świetna myśl.
- Zuch grubas! - Boże…
- Niech idzie. - Dobrze.
Słyszałaś?
Za dziesięć minut nas zastrzeli.
Tak.
- Właśnie idzie. - Dostanę whisky?
PK BANKEN
Wiedziałem, że bank oferuje taki poziom obsługi klienta.
Pięknie mnie ugościli.
Właśnie do takiej jakości przywykłem.
Martinsson?
GÖTABANKEN ÖSTRA HAMNGATAN 58
Poproszę.
Tak, wielkie dzięki.
Panowie.
Dzięki za świetną obsługę klienta.
Dziękuję.
Spodziewałem się gorszej.
Pani Birgitto.
Panie Olofsson.
Martinsson!
PK BANKEN
…tyle chciałem ujrzeć to
I jakże się cieszę, że przyszło
Tyle chciałem ujrzeć to
I się cieszę… bo już przyszło
Kobiety mijają mnie
Tak jest!
Lecz wierzę w siebie i wierzę, że mam siłę
Tyle czekałem, by nadszedł ten dzień
I jakże się cieszę, że przyszedł
TROSA
Moja ciężka praca wydała owoce. Gotówkę, miłość i wolność.
Doszła też szwedzka kuchnia.
Placek ziemniaczany?
Pewnie.
Umierałem z głodu.
RESTAURACJA
POLICJA
Gliny zasrane.
Poznałaś go?
Kogo?
To Clark Olofsson, ten rabuś!
- Dopiero mówili o nim w radiu. - Pewnie, że go kojarzę, ale…
- Nie. - Oj, tak.
- Nie. - Ano.
Stolik 13.
Zwinął dziś właśnie cały milion z banku w Göteborgu.
To liczmy na spory napiwek.
Proszę bardzo.
- Dzięki. - Życzę smacznego posiłku…
panie Olofsson?
Dzięki wielkie.
- To on! - O kurde.
Co robimy?
Obudźmy sąsiadów.
Posterunek w Trosie.
Clark Olofsson!
Jasny gwint. Larsson!
- Nie możemy tak wtargnąć. - Nie.
- Zerknijmy najpierw. - Może to nie on.
Ja… spojrzę.
Tak, spójrz.
Cholera, to on!
- Po prostu siedzi! - Nie.
To sam zobacz!
- To nie on. - Tak.
Darujmy sobie i wracajmy.
Nie możemy sobie darować, tam siedzi Clark Olofsson!
To co robimy?
Cóż…
trzeba…
zadzwonić do stolicy.
To wielka sprawa!
Tommy Lindström, grupa specjalna.
Proszę powtórzyć.
Dobrze, już jadę.
Jadę to Trosy! To Clark, do cholery!
- Benke, gazu! - Dobra.
Biegiem, jest w Trosie!
Ejże, Tommy.
Jedź!
- No jedź! - Staram się.
Jedź!
TROSA
- Gdzie jest? - Tam.
Czy to na pewno on?
- Tak. - Na pewno.
To dlaczego go nie zgarnęliście?
Cóż…
No?
Bo to Clark Olofsson.
Tak.
- Pieprzone tumany. - Kurde.
- Chyba nie myślał… - Nie wiem.
Wejście na prawo… Już idzie.
- Zadzwoniliśmy. - I obstawiliśmy wyjście.
Tak.
Clark.
Timmy!
Tommy.
Jasne.
Idziemy, kochanie.
Nie zostaw płaszcza.
Nie próżnowałeś.
Niezbyt.
Gdzie forsa?
Jaka forsa?
Milion koron.
Twój łup z Göteborgu.
Gdzie go ukryłeś?
Tommy…
Lubię cię.
Ale nie masz za grosz wyobraźni.
Zupełnie za grosz.
Masz nudny umysł i myślisz ciągle na jedno kopyto.
Wiesz?
Nie wyobrażam sobie, co się w nim kotłuje.
Ale pewnie jakiś cholerny…
Cholerny…?
Tak.
Zdrówko.
Dobra robota, Tommy.
Nadszedł czas wrócić do domu i nieco odpocząć.
<Nie sposób się uwolnić, nie będąc w potrzasku.
Nie wolno być szczerze wolnym, jeśli się nie siedziało i tak dalej.
Szczerze polecam tutejsze placki!
CLARK OLOFSSON UJĘTY
Znaleźli 200,000 w gotówce.
Gdzie się podziała reszta? Jej Tommy nigdy nie znajdzie.
Cholera!
Patrzcie.
DO TYŁU
DO PRZODU
PLAY
Nie zaszkodzi mieć planu na emeryturę.
Nie wiadomo, co się stanie.
Sąd uznaje oskarżonego winnym
i skazuje go na…
cztery lata więzienia.
Dostałem cztery lata za napad.
Do tego dwa lata z poprzedniego wyroku.
Trafiłem do zakładu o najwyższym rygorze w Kumli.
Do najgorszego mamra w Szwecji.
Fajnie, mam apartament.
Wreszcie w domu.
Cisza i spokój.
Pełno wolnego czasu, by snuć plany na przyszłość.
Zasłużyłem.
Olofsson.
Pobudka, masz gościa.
Cześć, Bosse. Jak żonka?
- Daje ci? - Nie.
- Nie? - Jeszcze nie.
Cierpliwości.
Cześć.
Siema.
Nie wiedziałem, że… Co tu robisz?
Musimy pogadać. Siad.
Sądziłem, że była wyjątkowa.
Tak.
Ale okazała się jak reszta.
Wystawiła mnie, gdy zrobiło się ciężko.
Znałem cel wizyty.
Trudno mi.
Mogłaś powiedzieć mi przez telefon, że to koniec.
Ty głąbie.
Clark, dogadajmy się.
Możesz przychodzić, kiedy chcesz.
I robić, co chcesz - pod jednym warunkiem.
Nieważne, jak nas utrzymujesz.
Ale nie przywlekaj tego do domu.
Dobra?
Pewnie. Tak!
Jeszcze dwie rzeczy.
Raz: ożenisz się ze mną?
I…
dwa: jestem w ciąży.
Jasne, że się ożenię.
I to wspaniale!
Kocham dzieci! Mam dwa!
Kurwa, była idealna.
- Kocham cię! - Ja ciebie też!
Mogłem być sobą, bez udawania.
W życiu takiej nie poznałem.
To tyła moja nowa prawdziwa miłość.
NA MOTYWACH KSIĄŻKI PIÓRA CLARKA OLOFSSONA
CLARK RZĄDZI
PLACEK: 200 ML MĄKI, 400 ML MLEKA, DWA JAJKA,
PÓŁ ŁYŻECZKI SOLI, 900 G ZIEMNIAKÓW, DWIE ŁYŻKI MASŁA
Napisy: Piotr Kacprzak