‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ผมอ่านหนังสือทุกเล่มที่มี ‎และแถมอีกสองสามเล่ม)
‎(คลาร์ก อูโลฟส์สัน)
‎(หน่วยสืบราชการลับ "โอ ซูซี่" ‎คลาร์กหนึ่ง คลาร์กสอง)
‎(สร้างจากเรื่องจริงและโกหก)
‎(เรือนจำกุมลา ‎วันที่ 2 มิถุนายน ปี 1980)
‎- ชื่อ ‎- ซูซี่ คอร์สเนอร์ มาเยี่ยมคลาร์ก
‎เชิญ
‎กางแขน ไม่มีของมีคมนะ
‎ว่าไง
‎บัตรประจำตัว
‎นักเขียนในสวีเดนพากันต่อแถว ‎มาบันทึกความทรงจำผม
‎เพราะมีวัตถุดิบมากมาย…
‎ขอบคุณ
‎ที่เหมาะจะนำไปเขียน ‎เป็นหนังสือขายดี
‎ผมเลือกสาวคนนี้ เธอชื่อซูซี่
‎สาวเจ้าเล่ห์ ใช่ไหมล่ะ
‎ทั้งโลกเฝ้ารอเรื่องราวของผม ‎ดังนั้นได้เวลาเผยแพร่
‎(การล่าตัวคลาร์ก)
‎ว่าไง ซ่อนคนสวยไว้ที่ไหน
‎นักเขียนน่ะ
‎อย่าบอกนะว่าขังเธอไว้
‎แหมๆ
‎- อยู่นี่เอง ฉายเดี่ยวด้วย ‎- สวัสดี
‎- แอบเข้ามาเหรอ ‎- ค่ะ
‎เธอว่าอย่างนั้น
‎- ยินดีที่ได้พบ ฉันซูซี่ ‎- ครับ ผมคลาร์ก
‎ว้าว กลิ่นคุณหอมมาก
‎- เชิญนั่งก่อน ‎- ขอบคุณ
‎เราจะทำยังไงกัน
‎ถามตอบหรือให้ผม ‎พล่ามไปเรื่อย เรื่องนี้ผมเก่ง
‎- ผมคิดไว้เยอะเลยด้วย ‎- เหรอคะ
‎- ผมเริ่มเขียนด้วย ถ้าคุณอยากอ่าน ‎- อยากค่ะ
‎ผมคิดว่าเราน่าจะ ‎เขียนหนังสือด้วยกัน น่าสนุกดี
‎หรือฉันจะเริ่มเขียนของตัวเอง…
‎- เอาสิ ‎- มาเริ่มจากตรงนั้น
‎คุณเป็นนักเขียน ‎คุณตัดสินใจเลย ผมเคารพเรื่องนั้น
‎คุณหุ่นดีแบบนี้ ‎เพราะเขียนหนังสือเหรอ
‎(คลาร์กหนึ่ง)
‎มาเริ่มกันเลย
‎ฉันอยู่ที่เรือนจำกุมลาเพื่อพบ ‎คลาร์ก อูโลฟส์สันครั้งแรก
‎- หนึ่งเดียวคนนั้น ‎- นี่เป็นจุดเริ่มต้นของทศวรรษ
‎อีกไม่กี่เดือนคุณก็จะเป็นอิสระ
‎- และคุณแต่งงานแล้ว ‎- ใช่
‎มาริกเคภรรยาของคุณ ‎ตั้งท้องลูกคนแรกของคุณ
‎- ครับ เธอน่ารักมาก ‎- ค่ะ
‎คุณได้ขึ้นหน้าหนึ่งอยู่เรื่อยๆ
‎ฉันอยากถามว่าคุณรู้สึกยังไงบ้าง ‎ที่ได้เป็นคลาร์ก อูโลฟส์สัน
‎รู้สึกยังไงน่ะเหรอ
‎คุณถามผมว่ารู้สึกยังไงที่ได้เป็นผม
‎คุณคิดว่ายังไงล่ะ
‎(คลาร์ก อูโลฟส์สัน ‎รับบทคลาร์ก อูโลฟส์สัน)
‎คลาร์ก
‎คลาร์ก ซี แอล เอ อาร์ เค
‎คลาร์ก
‎(ภรรยา สหายคูร์เร)
‎(คลาร์ก อูโลฟส์สัน ‎รับบทคลาร์ก อูโลฟส์สัน)
‎คลาร์ก
‎ตอนนี้โคตรรู้สึกดี ‎ที่เป็นคลาร์ก อูโลฟส์สัน
‎นี่แหละครับ
‎ขอต้อนรับสู่ห้องผม
‎ซี 316 บ้านผมเอง
‎ผมอ่านหนังสือเยอะ ‎ผมนั่งและเขียนหนังสือตรงนี้
‎- แอโรบิก ผมดูแลรูปร่าง ‎- ค่ะ
‎- ดีค่ะ ‎- มานั่งก่อน
‎- ค่ะ ‎- ครับ
‎เกิดอะไรขึ้นในร้านอาหาร ‎หลังจากการปล้น
‎- หมายความว่าไง ‎- มันอยู่ข้างสถานีตำรวจ
‎- เหมือนคุณอยากจะโดนจับ ‎- ก็นะ
‎ที่นี่ไม่เลวเลย
‎ผมใช้เวลาในคุกมาทั้งชีวิต
‎มันสงบเงียบดี
‎มีเวลาคิด
‎คิดเรื่องอะไรคะ
‎ทุกอย่าง
‎แล้วได้อะไรบ้าง
‎ผมอยากจะเลิกชีวิตแบบนี้
‎ผมอยากเริ่มต้นใหม่กับมาริกเค
‎ผมจะเป็นพลเมืองดี
‎- น่าตื่นเต้นจัง ‎- ครับ
‎คุณมีลูกสาวสองคนแล้วใช่ไหม
‎ครับ
‎ใช่แล้ว ผมมีลูกสองคน
‎คนแรกอินเกล่า สาวในซาวน่า
‎อีกคนคือมาดู จำได้ไหม
‎ไม่กี่ปีต่อมาผมเจอเธอ ‎และเลยเถิดกันอีก
‎คุณได้เจอลูกสาวบ้างไหม
‎เรามีความสัมพันธ์ที่ดี
‎เด็กๆ ชอบผม
‎แต่ประเด็นคือ
‎เรื่องมันจบไปแล้ว ‎และผมไม่ชอบพูดถึงอดีต
‎ไม่ ผมไม่อยากพูดถึง พอเถอะ
‎แต่จะเขียนหนังสือได้ ‎ฉันต้องรู้ทุกเรื่องของคุณ
‎อย่างตอนนี้ คุณดูจะชอบชีวิตในคุก
‎แล้วทำไมถึงชอบแหกคุกตลอด
‎คำถามอะไรกันนี่
‎ช่างมันเถอะ อย่าไปสน
‎คุณควรเขียนว่าผมกำลังจะ ‎สร้างครอบครัวกับมาริกเค
‎อีกไม่กี่เดือนผมก็จะออกไปแล้ว
‎เน้นเรื่องนั้นจะขอบคุณมาก
‎อย่าทำอะไรโง่ๆ คลาร์เคน
‎- หมายความว่าไง ‎- นี่เป็นการพักร้อนครั้งสุดท้าย
‎- ผมรู้แล้ว ‎- อีกไม่กี่สัปดาห์นายก็พ้นโทษ
‎ผมไม่ทำพังหรอกน่า
‎จิ้งจอกคูร์เร!
‎เชื่อก็โง่
‎ไปตายซะ ไอ้พวกตำรวจ!
‎(สกานเซน ‎คืนก่อนวันมิดซัมเมอร์)
‎หลบไป พวกใกล้ลงโลง
‎ถอยไป!
‎สลาร์เคนมาแล้ว!
‎หลบ ขอทางหน่อย
‎จ้องหาอะไรวะ!
‎พวกงั่ง
‎หมดแก้ว
‎ร้อง ฮ็อป ฟาเดรัลแลน ลัลแลน เฮ้
‎ซดให้หมดแก้ว
‎ไม่งั้นจะไม่ให้แม้แต่ครึ่ง
‎หมดแก้ว
‎ร้อง ฮ็อป ฟาเดรัลแลน ลัลแลน เฮ้
‎เป็นอะไรไหม สลาร์เคน
‎สุขสันต์วันมิดซัมเมอร์
‎- สนุกกันไหมทุกคน ‎- นั่นของฉัน
‎สุขสันต์วันมิดซัม…
‎เราจะสนุกกัน
‎พอสักที
‎นี่อะไร
‎มีคนตายเหรอ
‎- ฉันอยากฉลองตามประเพณี ‎- มาเต้นกัน
‎- มิดซัมเมอร์สวีเดน ‎- แม่จ๋า
‎ดูสดใส
‎เล่นให้สลาร์เคน
‎ใช่แล้ว นั่งลง
‎- เต้น สุขสันต์วันมิดซัมเมอร์ ‎- สลาร์เคนจัดให้
‎- ปล่อยเธอลง ปล่อยเธอลงซะ ‎- เรากำลังฉลอง
‎มีดอกไม้ประดับหัวด้วยเหรอ
‎ไปบาฮามาสกัน
‎- ทำอะไรน่ะ ‎- คุณคะ
‎ดูนี่สิ
‎- ฉันอยากได้เบียร์ ‎- มาเต้นกัน
‎โธ่ เร็วสิ มาเต้นกัน
‎เต้นรำ
‎เร็ว มาเต้น
‎คุณผู้หญิง กินไส้กรอกไหม
‎- ไม่ ‎- นี่
‎โอ.พี. แอนเดอร์สัน ของดี
‎- ฉันรินให้สักแก้วไหม ‎- ไม่ ไม่เป็นไร ผมรินเอง
‎- ขอโทษที ‎- ครับ สวัสดี
‎- สุขสันต์วันมิดซัมเมอร์ ‎- สุขสันต์วันมิดซัมเมอร์
‎ฟังนะ ฉันคิดว่าเธอกับเพื่อนมาผิดที่
‎นั่นสิครับ
‎งานเลี้ยงโคตรกร่อย
‎แต่อย่าห่วง เราจะทำให้สนุกเอง
‎เราอยากให้พวกเธอออกไปซะ
‎เราไม่อยากให้มีปัญหา ‎ในงานมิดซัมเมอร์
‎- ผมเข้าใจ คุณมีปัญหาอะไร ‎- ฉันแค่…
‎อารมณ์ขันหายไปไหนหมด ‎เราแค่อยากจะสนุกกัน
‎เลิกตอแยเบริต
‎เราสนุก เฮฮา…
‎เราไม่ชอบเวลาที่มี
‎แก๊งอันธพาลขี้เมาน่าสมเพช ‎โผล่มาทำให้ชาวบ้านกลัว
‎ดังนั้นช่วยกลับไปซะ คลาร์ก
‎- แสดงว่าคุณก็รู้จักผม ‎- ใช่
‎ว่าไง คุณตา
‎คุณไม่รู้เหรอว่า ‎กำลังพูดกับใคร ไร้มารยาทจริงๆ
‎ฉันรู้ว่าเธอได้สิ่งที่ต้องการตลอด
‎- ใช่ ‎- แต่ความสนุกมิดซัมเมอร์จบลงแค่นี้
‎ดังนั้นพากลุ่มเพื่อนโสโครก ‎น่าขยะแขยงของเธอออกไป…
‎อย่าพูดกับผมแบบนั้น!
‎ไม่มีใครสั่งผมได้ทั้งนั้น
‎มาทางนี้
‎มองอะไร เขาเริ่มก่อน
‎แม่คะ
‎กินสตรอว์เบอร์รีแล้วสนุกต่อ ‎อร่อยจะตาย
‎ปล่อยนะๆ
‎สลาร์เคน
‎- ปล่อยนะ ‎- อย่ายุ่ง
‎ไอ้คนเล่นไวโอลิน
‎- คูร์เร! ‎- ปล่อย ให้ตายสิ
‎ดัตเต้
‎ปล่อยเขา
‎ปล่อยนะ
‎ปล่อย
‎อะไรวะ
‎รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร
‎ฉันจะทุบให้ดั้งหัก
‎เขามีมีด!
‎รีบโทรแจ้งตำรวจเร็ว!
‎คุณตา!
‎ช่วยด้วย
‎สลาร์เคน…
‎กล้าดียังไงเอาขวดฟาดหน้าฉัน!
‎- คูร์เร ‎- สลาร์เคน
‎พอได้แล้ว
‎สลาร์เคน
‎สลาร์เคน ไปกันเถอะ
‎สลาร์เคน ไปเถอะ
‎เรียกรถพยาบาล
‎เร็วเข้า รีบไป
‎ใครช่วยเขาที
‎หยุด ไอ้ระยำ
‎เรียกรถพยาบาล
‎อะไรนี่
‎- ได้ยินไหมคะ ‎- อย่าทิ้งฉัน
‎ศาลตัดสินว่า ‎คลาร์ก อูเดรธ อูโลฟส์สัน
‎มีความผิดฐานทำร้ายร่างกาย
‎และขอลงโทษจำคุกเขาสองปี
‎อะไรวะ น้อยๆ หน่อยเถอะ
‎- เขาเริ่มก่อน ‎- อ้อ ฉันเริ่มเหรอ
‎ใช่ คุณเริ่ม
‎อีกอย่าง มันเป็นอุบัติเหตุ ‎เขาหกล้มใส่มีด
‎แถมเมียผมก็ใกล้คลอดแล้ว
‎ผมจะไม่ได้ไปดูลูกเกิดอีกแล้ว
‎งั้นเธอก็ควรคิดให้ดี ‎ก่อนที่เขาจะล้มลงใส่มีด
‎ถึง 17 ครั้ง
‎- เขาไม่ตายซะหน่อย ‎- เพราะไม่โดนจุดอันตรายไง
‎คุณโชคดีแล้ว ‎ถ้าผมอยากฆ่า คงตายไปนานแล้ว
‎เธอควรเลิกพูดได้แล้ว คลาร์ก
‎- คลาร์ก ฉันว่ามีอะไรแปลกๆ ‎- ผมรู้ เขามันโง่ ส่วนผมไม่ผิด
‎พาตัวออกไปเดี๋ยวนี้
‎- ที่รัก คุณฉี่ราดเหรอ ‎- ฉันคิดว่าถุงน้ำคร่ำแตก
‎- โอเค คลาร์ก ไปได้ ‎- ไม่จริงน่า ปล่อยผม
‎ที่รัก ฉัน… ที่รัก
‎- ลากเขาออกไป ‎- ที่รัก แล้วเจอกัน
‎ค่อยๆ นะ
‎เบ่งเต็มที่ มาริกเค ‎ร้องกรี๊ดก็ช่วยได้
‎อย่างนั้น เบ่งออกมา
‎ตกลงว่าคุณอยากจะเริ่มต้นใหม่
‎แต่คุณกลับเลือกเกือบฆ่าคน
‎ใช่ ผมไม่ควรทำแบบนั้น
‎แต่ไอ้บ้านนอกนั่นเริ่มก่อน
‎อดดูลูกอีกคนเกิดจนได้
‎มาริกเคไม่ว่าอะไร แต่ผมที่พลาดล่ะ
‎ช่างเถอะ ให้ค่าเด็กเกิดกันเกินไป
‎เขาจำใครไม่ได้อยู่แล้ว
‎ขอแค่ผมออกไป ‎ตอนพวกแกเริ่มเดินกับพูดก็พอ
‎ถึงตอนนั้นผมก็เป็นอิสระพอดี
‎ตอนนี้ผมยังอยู่ในนี้นี่
‎ไม่เหมือนพ่อผมที่ทิ้งไป
‎คุยเรื่องพ่อคุณได้ไหมคะ
‎มันเหมือนคุณกลัว ‎ว่าจะกลายเป็นเหมือนท่าน
‎หือ
‎เอานี่
‎- ของขวัญเหรอ ‎- ใช่ นี่วันเกิดลูก
‎- ผมต้องหาอะไรมาให้อยู่แล้ว ‎- ดีจังเลย คลาร์ก
‎ว่าไง ลูกรัก
‎ปืนเหรอฮะ
‎อะไรเนี่ย สเตน
‎- อะไร ‎- ของจริงเหรอ
‎- หมายความว่าไง ของจริง ‎- ปืนจริงเหรอ
‎ของขวัญวันเกิดไง ไปหยิบเบียร์มา
‎โธ่ ทำเสียอารมณ์หมด
‎น่ารำคาญฉิบหาย นางบ้า
‎ปังๆ
‎คลาร์ก มานี่ ฟังนะ
‎รู้กันสองคนนะ บางอย่าง ‎พวกผู้หญิงก็ไม่มีวันเข้าใจ
‎เข้าใจใช่ไหม
‎ดีใช่ไหมล่ะ
‎ฉันว่าเป็นความคิดที่แย่มาก
‎- หมายความว่าไง ‎- เอาปืนให้เด็กหกขวบ
‎มันมีกระสุนที่ไหน ปัญญาอ่อน
‎แค่นี้ก็คิดไม่ได้ นางโง่
‎อะ…
‎นั่นอะไร
‎เกิดอะไรขึ้น
‎- เป็นอะไรไหม ‎- แกยิงฉัน!
‎โดนขา แถมแค่ถากๆ เองนะ
‎- ฉันเลือดไหล! ‎- เออสิวะ
‎ให้ตายสิ
‎ฉันเบื่อเรื่องห่าเหวนี่เต็มทน
‎ไม่ว่าจะทำอะไรก็ไม่เคยเห็นความดีฉัน
‎ช่างสิ เอาเบียร์มา
‎ฉันล่ะเบื่อพวกแกเหลือเกิน
‎พวกเวร ไปตายซะ
‎- แม่แค่ ‎- ไปลงนรก
‎เจ็บนิดหน่อย เลือดไหลนิดเดียว
‎ช่างเขาเถอะ เขาเฮงซวย ‎คุณรู้แค่นั้นก็พอแล้ว
‎คราวนี้ผมมีคำถาม
‎ในนี้โคตรเหงาเลย
‎ดังนั้นก่อนคุณจะไป
‎ผมขอกางเกงชั้นในได้ไหม
‎วันนี้พอแค่นี้ค่ะ
‎ยังเหลืออีก 20 นาที
‎- ใช่ เจอกันครั้งหน้า ‎- นี่
‎ก็คุ้มที่ได้ขอน่า
‎ไม่มีอารมณ์ขันเลย
‎(โรงเรียนวารสารศาสตร์)
‎ต้องฆ่าเวลาอีกสองปี
‎ระหว่างที่ซูซี่ผู้น่าเบื่อ ‎เขียนหนังสือ ผมก็สมัครเรียนวารสาร
‎ผมเคยเขียนนิตยสาร ‎คอนกรีตเจอร์นัล และมันราบรื่นดี
‎- ขอต้อนรับ คลาร์ก ‎- ขอบคุณ
‎พวกเขาให้ผมลาเพื่อไปสอบเข้า
‎มีเวลาหนึ่งชั่วโมง เริ่มได้
‎เวลาติดคุก เรามีโอกาสอ่านเยอะ
‎ผมน่าจะอ่านหนังสือ ‎ครบทุกเล่มในคุก บวกอีกนิดหน่อย
‎จึงทำให้ผมฉลาดเป็นกรด
‎ไม่มีใครเชื่อว่าผมจะสอบติด
‎มันจะยากแค่ไหนกัน
‎- อะไรนี่ คะแนนเขาสูงมาก ‎- ใช่
‎ทำสถิติเลยด้วย
‎เขาไม่ใช่คนโง่เลยนะ
‎ใช่ แต่มันจะไปเกี่ยวกับการเมือง
‎ฉันจึงขอแนะนำว่าอย่าให้ ‎คลาร์ก อูโลฟส์สันเข้ามหาวิทยาลัย
‎ขอบใจ แต่มันไม่ใช่เรื่องนั้นใช่ไหม
‎- คุณแน่ใจเรื่องนี้เหรอ ‎- ไม่
‎คุณคิดว่าผมอยากให้เขามา ‎ป้วนเปี้ยนเหรอ เราไม่มีทางเลือก
‎(อนุมัติ)
‎นึกแล้วว่าผมต้องทำได้
‎และผมเรียนจบพร้อมเกียรตินิยม
‎คลาร์ก อูโลฟส์สัน
‎ง่ายนิดเดียว
‎ยินดีด้วย คลาร์ก ‎เรายินดีที่ได้ต้อนรับเธอ
‎- แน่นอน ‎- โชคดี
‎ขอบคุณที่รับผม
‎(คลาร์กเรียนจบวารสารศาสตร์)
‎- เขามาแล้ว ‎- สวัสดี
‎มาแล้วเหรอ
‎- ว่าไง ‎- ยินดีด้วย
‎ว่าไง
‎- ยินดีด้วยที่ได้เป็นนักข่าว ‎- ขอบคุณครับ
‎เพื่อนคุณว่ายังไง
‎มีคนบอกว่าให้ผม ‎เรียกร้องสิทธิ์นักโทษ
‎พวกเขาไม่คิดว่าคุณเป็นตัวแสบแล้ว ‎นี่เป็นข้อเสียของความโด่งดังไหม
‎ไม่ พวกเขารู้จักผม
‎รู้สึกยังไงบ้าง
‎มีความสุขดีครับ
‎อีกสองปีสี่เดือนผมจะ ‎มีความสุขกว่านี้ตอนได้ออกไป
‎คุณติดค้างสังคมไว้มาก
‎คุณจะคืนเงินที่ ‎ปล้นจากโกเธนเบิร์กไหม
‎- คืนไม่ได้ ‎- ทำไมล่ะ
‎- เพราะผมไม่รู้ว่าอยู่ไหน ‎- เป็นเงินเท่าไหร่คะ
‎- ราวเจ็ดแสน ‎- และคุณไม่รู้ว่าอยู่ไหน
‎ไม่รู้เลย
‎คุณเชี่ยวชาญด้านไหน ‎จะเขียนเรื่องอะไร
‎คุณเดาว่าผมจะเขียน ‎เรื่องที่ผมเชี่ยวชาญ
‎นั่นคือนักข่าวอาชญากรรม ‎การปล้นธนาคาร และสาวสวย
‎แต่ผมไม่อยากจำกัดตัวเอง ‎ผมอยากเรียนรู้ทุกเรื่อง
‎แล้วพบเพื่อนร่วมงาน ‎ในอนาคตแบบนี้เป็นไงคะ
‎- ก็เคยเจอพวกเขาแล้ว ‎- นี่คือโฉมใหม่ในการเป็นนักข่าวเหรอ
‎แต่ผมดูดีกว่าพวกคุณแน่นอน
‎ผมไม่ได้อยากเป็นนักข่าว ‎หรือเขียนเรื่องคนน่าเบื่อ
‎จะมัวเสียเวลาทำไม ‎แทนที่จะสนใจตัวเอง
‎ผมได้วันลามาฝึกงาน ‎ผมก็ต้องฝึกงานให้คุ้ม
‎ค่ำคืนนี้ที่เดอะคาเฟยังอีกยาวไกล
‎คืนนี้ยังอีกยาวนาน ยังอีกยาวไกล
‎โยกย้าย เต้น ดิ้น ‎กระโดด สนุกไปด้วยกัน
‎นี่เพื่อนผม คูร์เร
‎นี่แหละที่ที่ควรมา และดูว่าใครมา
‎คลาร์กนั่นเอง ไอ้ตัวแสบ
‎มาฉลองกัน
‎สลาร์เคน สูดของดีไหม
‎ถ้านายว่างั้น
‎ไปดื่มกันเลย
‎ใช่เลย คืนงานเลี้ยงทั้งที
‎- ดื่ม ‎- บ้าจริง
‎ยุค 1980 เป็นยุคที่สุดเหวี่ยง
‎- เขาชนะอีกแล้ว ‎- เขาโคตรแกร่งเลย
‎- ถล่มกำแพงนี้ ‎- ดื่ม
‎อย่าเชื่อเรื่องในหนังสือพิมพ์ ‎มันสนุกมาก คิกกี้ เราได้เสียกัน
‎คลาร์ก ตามสบาย
‎ของดี
‎อูโลฟส์สัน
‎ทอมมี่ โพนี่
‎ผมดีใจที่คุณหัดผ่อนคลายบ้าง
‎เรื่องที่นายเป็นนักข่าวเนี่ย
‎- ครับ ‎- ฉันบอกทุกคนว่าเขาทำพลาดแน่
‎คุณโผล่มาปุ๊บก็กร่อยปั๊บ
‎ก็ดูเป็นอย่างนั้น
‎นี่ตำรวจ ใครไม่ออกไป ‎จะโดนข้อหาครอบครองยาเสพติด
‎พวก ตำรวจเขาปวดอึน่ะ
‎- เจอกัน ‎- นายอยู่ก่อน
‎นี่ อยู่ตรงนั้นแหละ
‎โธ่ คลาร์ก ฉันนึกว่านายเลิกแล้ว
‎เลิกแล้ว ทุกอย่างดี
‎- อย่าสอด ‎- นี่
‎ฉันรู้จักนายมาทั้งชีวิตและรู้ว่า
‎ในหัวนายคิดอะไรอยู่มากมาย
‎เอามันออกมาใช้ ‎ให้ทุกคนเห็นว่านายไม่โง่
‎หุบปาก อย่ามาว่าผมโง่
‎คุณนั่นแหละโง่ ‎ใครก็สั่งผมไม่ได้ทั้งนั้น
‎- ฉันควรจะกลัวงั้นสิ ‎- ใช่
‎ใช่ เหวี่ยงหมัดใส่ฉันด้วยไหม
‎ได้ เอาเลย ขอแบบเต็มรัก…
‎เขารนหาที่เองนะ
‎สมน้ำหน้า
‎อะไรจะดีไปกว่านี้ ‎ค่ำคืนหฤหรรษ์เหมือนอย่างเคย
‎ต่อไปเป็นสคิฟเซน ดิ้นกันเลย
‎ฝากถือ
‎อะไรอยู่ในกระเป๋า ยาน
‎ผมไม่ได้ชื่อยานและคุณกำเป้าผมอยู่
‎- ฉันรู้คุณเป็นใคร ‎- ผมก็รู้คุณเป็นใคร
‎ทอมมี่! ลีน่า นีมาน!
‎ว่าไง ทอมมี่
‎ไอ้ระยำ
‎มีเกลันเจโล
‎คุณจะบอกให้ผมรู้ไหม
‎ฉันรักนาย คลาร์ก!
‎คูร์เร นี่ลีน่า นีมาน
‎ลีน่า นีมาน
‎นำแปรงและสีมา ‎ทำให้เธอเป็นงานชิ้นเอกของคุณ
‎ใช่แล้ว สคิฟ เขาอยู่ไหม
‎น่าจะอยู่ในห้องรับรองวีไอพี
‎คลาร์กจะเป็นพลเมืองดี
‎มานี่
‎เอาละนะ
‎คุณกำลังจะได้ขึ้นรถไฟเหาะ…
‎- เอาฉัน ‎- ที่ดีสุด
‎- รอไม่ไหวแล้ว ‎- เหมือนกัน
‎- นี่มันชุดอะไร ‎- ปลดกระดุมสิ ตรงนั้น
‎ไม่เห็นจะสนุกเท่าไหร่เลย
‎อรุณสวัสดิ์
‎อรุณสวัสดิ์เช่นกัน
‎คนรักที่ไวที่สุดในโลก
‎ผมบอกแล้วว่าผมเก่ง
‎ฉันอยากจะอวดเพื่อนแล้วว่า ‎ฉันได้นอนกับสวาเทนบรันด์
‎พูดบ้าๆ น่า
‎ใจเย็น ร่าเริงหน่อย
‎ฉันรู้ว่าคุณเป็นผู้ชายอีกคน
‎- คลาร์ก ‎- ใช่
‎เก่งที่สุด
‎ผมนี่แหละเทพที่สุด
‎มีอะไรให้หม่ำบ้าง
‎ฉันจะไปทำอะไรกิน
‎- กี่โมงแล้ว ‎- สิบเอ็ดโมง
‎เวรแล้ว
‎ครับ แผนกลาพักร้อน
‎- เชอลันเดร์ นี่คลาร์กนะ ‎- ให้ตายสิ คลาร์ก
‎- ผมรู้คุณพยายามติดต่อผม ‎- ตั้งแต่แปดโมง
‎- ยามสนุกมักผ่านไปไว ‎- เอาเถอะ เรามีข่าวด่วน
‎มีเรื่องด่วนอะไรล่ะ
‎ไม่รู้จะบอกยังไงดี ‎แต่มันเกี่ยวกับแม่นาย
‎เราติดต่อไปทางโรงพยาบาล
‎คุณจะเอาไข่ต้มสุกหรือยางมะตูม
‎มะเร็งลามไปทั่วร่างแม่แล้ว
‎แม่เหลือเวลาไม่มาก
‎แม่แค่นอนรออยู่เฉยๆ
‎คลาร์ก
‎ผมรักแม่นะ
‎คลาร์กลูกแม่
‎แม่ดีใจที่ลูกมา
‎ผมอยู่นี่แล้ว
‎จ้ะ แม่ภูมิใจในตัวลูกมาก
‎ครับ ผมรู้
‎ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
‎ใช่ ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
‎ไม่ต้องพูดอะไรแล้วนะ
‎แม่ทำ…
‎แม่ทำดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
‎ผมรู้
‎แม่รักลูก
‎ลูกเก่งที่สุด
‎ครับ
‎ครับ แน่นอน
‎แม่ใช้ลมหายใจเฮือกสุดท้าย
‎แล้วก็จากไปแบบนั้น
‎ลาก่อน แม่สุดที่รัก
‎ไอ้พวกนั้นไม่ยอมให้ผมไปงานศพแม่
‎คุณเชื่อไหมล่ะ
‎ผมแค่กลับมาช้าแค่ไม่กี่ครั้ง
‎เอาเถอะ
‎ชีวิตดำเนินต่อไป
‎(สามปีต่อมา)
‎อูโลฟส์สัน
‎หลายปีผ่านไป ในที่สุดผมก็เป็นอิสระ
‎อย่างที่รู้ว่าผมชอบแหกคุก
‎ผมแหกคุก 17 ครั้ง น่าจะเป็นสถิติโลก
‎- ทุกคน ‎- ขอให้โชคดี
‎- ไปตายซะ ‎- อย่ากลับมาอีกนะ
‎แต่ครั้งนี้ ผมชดใช้โทษหมด
‎ผมอยากเริ่มต้นใหม่ ‎อย่างมือสะอาด ถูกทำนองคลองธรรม
‎ครั้งนี้ของจริง ‎อย่างที่ผมมักพูดว่า…
‎ต้นไม้ฉัน อะไรวะ
‎ฟังนะ เอาเจ้านี่ออกให้ที ‎ฉันหายใจไม่ออก
‎รู้ไหมว่านี่ใคร!
‎ฉันไปทำอะไรให้
‎จะอะไรก็ตาม ฉันบริสุทธิ์ ฉันสัญญา
‎ถามจริงๆ นะ
‎ไม่เอาน่า ฉันไปทำอะไรไว้
‎พวก ฉันไม่ไหวแล้วนะ
‎ต้องการอะไรจากฉัน
‎ถามมาสิ ฉันยอมบอกทุกอย่าง
‎เพื่อนฉันมีแต่พวกเฮง…
‎แปลกใจไหม
‎พวกเวร ว่าแล้วต้องเป็นพวกนาย
‎เรากะจะแกล้งนาย กลายเป็นนายแกล้งเรา
‎มาริกเค ที่รัก ‎ไอ้หนูยอน ดีใจที่ได้เจอ
‎พวกนายสุดยอด
‎ซูซี่ พุสซี่ก็อยู่ด้วย กับพีตาลา
‎ฉลองกันเลย
‎- ฟังดูเข้าท่า ‎- เป็นแผนที่ยอดเยี่ยม
‎- ยอดไปเลย ‎- ยอดไปเลย
‎ตื่นเต้นจัง
‎พวกคุณสองคนเจอกันได้ยังไง
‎- บนรถไฟเหรอ ‎- จ้ะ
‎มีคนแก่สองคนเข้ามา
‎นั่นเป็นครั้งแรก
‎ดังนั้น…
‎- คุยเรื่องอะไรกัน ‎- เปล่านี่ คุยเรื่อยเปื่อย
‎- ใช่ ‎- มาริกเคเล่าว่าเจอนายได้ยังไง
‎โอเค
‎ได้มุมมองของคนรัก ‎ทำให้น่าอ่านมากขึ้น
‎เอาสิ เป็นไปได้เหรอ
‎น่าอ่านอยู่แล้ว เรื่องของผมทั้งที
‎ล้อเล่น ผมไม่มีอะไรปิดบัง
‎- ดี ‎- ใช่
‎- มีเวลาสักครู่ไหม ‎- ค่ะ
‎ดี
‎ทำไมถึงคุยกับใครไปทั่ว ‎ทั้งที่ไม่รู้ว่าพวกเขาพูดจริงไหม
‎ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าผม
‎ผมจำได้ทุกอย่าง ‎ทุกรายละเอียด ไม่ต้องถามใครเลย
‎หนังสือเล่มนี้ ‎เกี่ยวกับคลาร์ก อูโลฟส์สัน
‎หรือเรื่องของใครกันแน่
‎- หนังสือเกี่ยวกับคุณ ‎- ผม
‎- แต่ฉันคิดว่า… ‎- จบแค่นี้
‎แล้วเจอกัน
‎มาริกเค เรากลับกันเถอะ
‎ดีมาก
‎ทุกคนมารวมกัน
‎ฉันอยากกล่าวอะไรหน่อย
‎ฟังทางนี้
‎นี่เป็นช่วงเวลาที่น่าจดจำ
‎คลาร์ก อูโลฟส์สันออกจากอาคารแล้ว
‎(ยินดีด้วยที่เป็นอิสระ)
‎ฉันเบื่อประเทศนี้เต็มทน
‎และจากนี้ไป
‎คลาร์ก อูโลฟส์สัน ‎จะไปอยู่ที่เบลเยียม
‎กับมาริกเค เมียสุดสวย ‎และลูกชายสุดที่รัก
‎และพอที
‎กับการปล้นธนาคาร
‎ปิ้งบาร์บีคิวและดื่มบนชานบ้าน
‎ฉันเตรียมพุงมาเต็มที่
‎เข้าเรื่อง สลาร์เคน
‎ฉันอยากจะบอกทุกคนจากก้นบึ้งหัวใจ
‎ไปตายซะ
‎ดื่ม
‎มุ่งสู่เบลเยียม
‎เขาจะไปแล้ว
‎- โชคดี คลาร์ก ‎- โชคดี
‎ปรบมือให้สลาร์เคน
‎ขอบใจ คูร์เร
‎ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง
‎โอเค ที่รัก คาดเข็มขัดซะ
‎- เราต้องทำถูกกฎหมาย ‎- โอเค
‎ซูซี่ พุสซี่ คุณดูแปลกใจ
‎ผมทำตามกฎหมายก็เป็นนะ
‎- แต่คุณไม่ควรเมาแล้วขับ ‎- ไว้เจอกัน
‎เขาวนกลับมา
‎ฉันรักนาย คลาร์ก!
‎ข้างหลังนั่งสบายดีไหม พวก
‎แม่หลับแล้ว เหลือแค่ลูกกับพ่อ
‎โต้รุ่งด้วยกัน
‎โอเค ไม่ต้องห่วงนะลูก
‎พ่อจะขอพักรถหน่อย
‎หยุดรถทำไมคะ
‎ผมต้องเติมของ
‎- ไม่ต้องห่วง แค่แป๊บเดียว ‎- ได้โปรด คลาร์ก
‎อย่างที่บอก คุณจะทำอะไรก็ได้ ‎แต่อย่าเอาฉันกับยอนไปเกี่ยว
‎- มันสำคัญสำหรับฉันนะ ‎- ก็ได้
‎ผมรู้
‎ผมรักคุณกับลูกนะ
‎ยอน
‎- ผมไปแป๊บเดียว ‎- คลาร์ก ขอล่ะ
‎เงิน 700,000 คราวน์
‎ที่ผมปล้นมาจากธนาคารโกเธนเบิร์ก
‎นั่นน่าจะพอให้เราอยู่ได้
‎เอาละ ไปกัน
‎(หลังจากนั้น 18 เดือน)
‎(แบลงเคนเบิร์ก เบลเยียม ปี 1984)
‎ยอน ดูนี่สิลูก
‎ว่าไง ยอน
‎สัตว์ประหลาดลูกโป่งมาแล้ว
‎- สวัสดี ‎- ซูซี่ เชิญค่ะ
‎ล้อเล่นน่า
‎- ว่าไง คลาร์ก ‎- อ้าว ซูซี่ พุสซี่
‎- ขอต้อนรับสู่บ้านอูโลฟส์สัน ‎- ขอบคุณค่ะ
‎- เชิญนั่ง ‎- ขอบคุณค่ะ น่ารักจัง
‎- ไงจ๊ะ ยอน ‎- เรากำลังฉลองวันเกิดยอน
‎- ฉันรู้ เค้กน่ากินจัง ‎- ใช่ ผมทำเอง
‎กี่ขวบแล้วจ๊ะ
‎ถามไปเถอะ
‎เขาไม่ยอมพูดเลย
‎เขาไม่ได้ปัญญาอ่อนนะ ‎แต่การย้ายมาประเทศใหม่
‎เราต้องใช้เวลาหน่อย
‎ยินดีด้วยนะ ยอน
‎หนังสือไปถึงไหนแล้ว
‎ก็คืบหน้าอยู่
‎- หนังสือคงจะยาวน่าดู ‎- ใช่
‎- คุณมีชีวิตที่มีชีวิตชีวา ‎- ใช่ครับ
‎ฉันคิดแบบนี้ค่ะ
‎ปืนเหรอฮะ
‎นางบ้า!
‎ไม่ได้เรื่อง
‎ฉันมีคำถามนิดหน่อย ‎ถ้าคุณไม่ว่าอะไร คลาร์ก
‎อะไรนะ
‎- เราจะอยู่ในนี้หรือออกไปข้างนอก ‎- ไม่ ในนี้ก็ได้
‎ผมไม่มีอะไรปิดบังมาริกเค ‎เธอรับได้ทุกอย่าง
‎โอเค
‎ฉันรู้ว่าคุณไม่ชอบ ‎พูดถึงเรื่องวัยเด็ก
‎แต่ตอนนี้คุณมีครอบครัวของตัวเอง ‎แล้วครอบครัวที่คุณโตมาด้วยล่ะคะ
‎ความสัมพันธ์ของคุณกับแม่ ‎อะไรประมาณนั้น
‎แม่!
‎แม่อยู่นี่ ลูกจะไม่เป็นไร แม่รักลูก
‎- ไม่! ‎- แม่จะอยู่ข้างลูกเสมอ
‎แม่!
‎เด็กดี
‎แม่ก็ดี
‎- ดีมากๆ ‎- โอเค
‎ฉันยังติดต่อกับมาเรียด้วย ‎คนที่คุณคบอยู่นานหลายปี
‎- เธอบอกฉันว่า… ‎- ผมบอกว่าอย่าเที่ยวถามไง
‎คลาร์ก เดี๋ยว
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- พูดจริงๆ นะ
‎หือ
‎ทำไมถึงกัดเรื่องนี้ไม่ปล่อย ‎ช่างหัวมันเถอะน่า
‎คุณมีเรื่องราวยิ่งใหญ่ ‎อยู่ตรงหน้าแท้ๆ
‎คลาร์ก อูโลฟส์สัน อาชญากรอัจฉริยะ ‎กลายเป็นคนรักครอบครัว
‎นี่คือหนังสือชีวประวัติคุณ เราจะทำ ‎เหมือนว่าอดีตไม่เคยเกิดขึ้นไม่ได้
‎ผู้คนที่คุณทำให้เจ็บ…
‎งั้นคงไม่ใช่วันนี้ โอเคนะ
‎ไว้คุยวันหลัง
‎ออกไปเองแล้วกัน ผมยุ่ง แล้วเจอกัน
‎ยอน สัตว์ประหลาดลูกโป่งกลับมาแล้ว
‎มากินเค้กกัน สุดยอดคุณพ่อมาแล้ว
‎นี่คือสิ่งที่ซูซี่ควรเขียนถึง
‎คลาร์ก อูโลฟส์สันเป็น ‎พ่อที่ดีที่สุดในความพยายามครั้งแรก
‎อันที่จริงก็ลูกคนที่สามแล้ว ‎แต่คุณคงเข้าใจ
‎ตำรวจมาแล้ว
‎ผมแสดงให้เห็นว่าผมเป็นพลเมืองดีได้
‎ประมาณนั้นนะ
‎คลาร์ก อูโลฟส์สัน ‎เราล้อมไว้หมดแล้ว จงออกมา
‎เวรแล้ว
‎การเป็นพลเมืองดี ‎และคนรักครอบครัวมันไม่ง่ายเลย
‎ไปเร็ว ยอน
‎และเงินที่ปล้นจากโกเธนเบิร์ก ‎ก็อยู่ได้ไม่นาน
‎ไอ้ระยำ
‎ผมจึงลงทุนธุรกิจสองสามอย่าง
‎กับคูร์เรเพื่อนเก่าผม ‎ที่เพิ่งออกจากคุก
‎คูร์เรมีเส้นสายในเบลเยียม ‎และคนจากเทเลเวร์เค็ตช่วย
‎เราคิดหาทางส่งของไปสวีเดน
‎คนจากเทเลเวร์เค็ต ‎ดักสายศุลกากรและตำรวจ
‎สื่อเรียกเราว่าแก๊งเทเลเวร์เค็ต
‎แก๊งอูโลฟส์สันน่าจะเหมาะกว่า…
‎- ฉลาดมาก สลาร์เคน ‎- ของกล้วยๆ
‎ถ้าถามผมนะ
‎แผนสมบูรณ์แบบสุดๆ เงินไหลมาเทมา
‎โอเคนะ ยอน
‎มาริกเคไม่ถามถึง ‎การเดินทางไปทำธุรกิจของผม
‎และผมก็สัญญาว่า ‎จะไม่เอางานกลับมาทำที่บ้าน
‎ผมชอบพาลูกมาที่ทำงาน
‎เลิกร้องไห้ได้แล้ว
‎ก็ทำนองนั้น
‎ผมเป็นพ่อที่ดีที่สุด ‎แล้วก็หาเงินไปด้วย
‎เอาความพอใจมาปนกับธุรกิจ
‎ชีวิตก็ดี
‎จนกระทั่งวันนี้
‎ไปเร็ว ยอน
‎พวกมันต้องทำพังทุกทีสิน่า
‎ผมมีเงินหนึ่งล้านคราวน์ในกระเป๋า ‎และต้องรีบไปให้ห่างจากตำรวจ
‎ได้เวลาออกเดินทาง ‎และบอก "ลาก่อน" กับเบลเยียม
‎คนยกย่องเบลเยียมเกินจริงอยู่ดี
‎เอาอย่างนี้นะ
‎พ่อต้องไปแล้ว ‎แต่ไม่ต้องห่วง แม่จะมาหาลูก
‎ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย ไว้เจอกัน
‎บ้าจริง
‎เอาเงินไปซื้อไอศกรีมกับขนม
‎ไม่โกรธกันนะ ลูกกับพ่อ
‎เอาละ พ่อต้องไปแล้ว ‎มีคนต้องการตัวพ่อ
‎แต่ไว้เจอกันนะ
‎บ้าฉิบหาย
‎ก็ได้ มาก็มา
‎นี่
‎ไปกัน ไม่ต้องห่วง ‎ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
‎ดีมาก
‎ไม่ต้องห่วง อดทนไว้
‎ไม่ต้องห่วง
‎บ้าจริง
‎เลิกจ้องได้แล้ว
‎พ่อรู้ว่าตอนนี้ลูกไม่พอใจ
‎แต่อย่าโทษพ่อที่ตำรวจโผล่มา
‎มันอาจจะแย่กว่านี้ก็ได้ เชื่อพ่อ
‎หรือจะให้พ่อทิ้งลูกไว้ที่นี่ ว่าไง
‎นี่เทียบไม่ได้เลย
‎ลูกไม่รู้หรอกว่าปู่ลูกทำอะไรพ่อ
‎เขาทำเรื่องที่พ่อไม่มีวันทำกับลูก
‎พ่อรู้ว่ามันรู้สึกยังไง
‎ที่ถูกทิ้งเเละไม่มีใครห่วงใย
‎แต่พ่อห่วงใยลูกนะ
‎ได้ยินไหม เพราะพ่อเป็นพ่อที่ดี
‎และพ่อทำดีที่สุดแล้ว
‎เรื่องกล้วยๆ
‎- พ่อของลูกยังเอาอยู่ ‎- ไอ้โง่
‎ลูกเพิ่งสบถใส่พ่อว่าไอ้โง่เหรอ
‎นึกภาพว่านั่นเป็นคำแรกที่พูดได้สิ
‎เอาเถอะ
‎เราไปสวีเดนกัน
‎บ้าฉิบ
‎ลงมาจากรถและยกมือขึ้นเหนือหัว
‎เดี๋ยวนี้ครับ
‎ลงมาจากรถและยกมือขึ้น ‎เหนือหัว คุณอูโลฟส์สัน
‎ใช่ แกถูกล้อมไว้หมดแล้ว เราจะยิง
‎เวร
‎ดูดีนี่ คลาร์ก
‎ขอบคุณฮะ
‎ไอ้เด็กเวร
‎โอเค ยอมก็ได้
‎- ยกมือขึ้น ‎- ผมยอมแล้ว
‎ไอ้ระยำ
‎- มีเด็กอยู่ในรถ ‎- ลดอาวุธลง
‎- ลูกชายผมอยู่ในรถ ‎- ไป
‎ลงมาจากรถ
‎- ลูกชายผมอยู่ในรถ ใจเย็น หนุ่มๆ ‎- แกถูกล้อมไว้แล้ว
‎ไม่เป็นไรนะ ยอน
‎ลูกชายผมอยู่ในรถ ‎ใจเย็น หนุ่มๆ ผมกำลังออกไป ได้ๆ
‎- ผมกำลังออกไป ‎- ไม่มีทางหนีแล้ว
‎- ห้ามตุกติก ‎- มีเด็กอยู่ในรถ
‎- โอเคไหม ‎- ไป
‎ผมยอมแล้ว ‎คุณจับผมได้ แต่ผมบริสุทธิ์
‎ยอน ยอน ไม่ต้องห่วง ‎พวก ไม่ต้องห่วงนะ
‎ทุกอย่างจะเรียบร้อย พ่อรักลูก
‎พ่อรักลูก อย่ารุนแรงกับเด็กนะ
‎ทุกอย่างจะเรียบร้อย แล้วเจอกัน
‎ไม่ใช่กระเป๋าผม
‎ไม่ใช่กระเป๋าผม ผมไม่เคยเห็น
‎ผมไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไร ผมบริสุทธิ์
‎ดูแลลูกผมด้วย
‎ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
‎เขาชื่อยอน
‎ศาลขอตัดสินให้ ‎คลาร์ก อูเดรธ อูโลฟส์สัน
‎มีความผิดฐานลักลอบขนยาเสพติด
‎มีโทษจำคุกสิบปี
‎ใช่สิ
‎บ้าฉิบ
‎- อูโลฟ พัลเม่ ‎- อะไร
‎นายกรัฐมนตรีอูโลฟ พัลเม่ ‎ได้จากไปเมื่อวานนี้
‎ชายวัยสามสิบตอนปลาย ‎ยิงกระสุนใส่นายกฯ สองนัด
‎- อย่างกับเรื่องโกหก ไม่อยากจะเชื่อ ‎- เลวร้ายมาก
‎(เรือนจำกุมลา)
‎(วันที่ 1 มีนาคม ปี 1986)
‎- แจ้งชื่อและจุดประสงค์ครับ ‎- ซูซี่ คอร์สเนอร์ ฉันมาหาคลาร์ก
‎- ว่าไง ซูซี่ ‎- ว่าไง
‎พัลเม่น่ะ คุณรู้เรื่องหรือยัง
‎ต่อไป
‎- เราทำให้แม่ชีท้องได้ยังไง ‎- ไม่รู้
‎ก็เอากับเธอไง
‎มาแล้วเหรอ
‎สุดยอด
‎ของกินอร่อยดี ดูสิท้องโย้เลย
‎เป็นอะไรของคุณ ท้องไม่มีพ่อเหรอ
‎ไม่ใช่ผมแน่นอน เพราะคุณไม่เคยยอม
‎แสดงว่าคุณยังไม่ได้ข่าว
‎- ใช่ไหม ‎- ข่าว ผมถูกขังเดี่ยว จะรู้ได้ยังไง
‎อูโลฟ พัลเม่ถูกฆาตกรรม
‎เมื่อคืน
‎ให้ตาย…
‎อย่างน้อยผมก็ไม่ได้เป็นคนทำ
‎โชคดีที่ผมถูกขังเดี่ยว ‎ไม่อย่างนั้นก็สงสัยผมด้วยอีก
‎- เราต้องคุยกัน ‎- ไม่เอาน่า ผมชอบพัลเม่
‎เขาเลี้ยงคอนญักผม ‎ผมเล่าให้ฟังหรือยัง
‎หลังเรื่องนอร์มัล์มสตอร์ย ‎ผมช่วยคลี่คลายสถานการณ์
‎และเขาก็เรียกผมไปพบ
‎หยิบไอ้นั่น ‎ขึ้นมาบันทึกสิ เรื่องนี้เจ๋ง
‎ฉันเขียนหนังสือเสร็จแล้ว
‎ผมรู้ว่าคุณทำได้ ‎เก่งมาก ซูซี่ พุสซี่
‎ค่ะ แต่ฉันตัดสินใจไม่ตีพิมพ์
‎อ้าว
‎ฉันคิดแล้วคิดอีก
‎โลกเปลี่ยนไปแล้วและ…
‎หนังสือไม่สำคัญอีกต่อไป
‎คุณไม่สำคัญอีกต่อไป
‎ฉันไม่อยากเป็นคนที่กระพือให้ ‎คลาร์ก อูโลฟส์สันดูยิ่งใหญ่
‎เลิกล้อเล่นน่า เกือบเชื่อเลย
‎- เก่งมาก ‎- ฉันไม่อยากทำ ฉันจะไม่ตีพิมพ์
‎คุณต้องตีพิมพ์สิ เจ๋งขนาดนี้
‎เป็นอะไรของคุณ ผมทำอะไรให้
‎ยิ่งฉันคุยกับคนที่ใกล้ชิดคุณ
‎หรือเชื่อว่าพวกเขาใกล้ชิดกับคุณ
‎ฉันก็ยิ่งรู้ว่าคนเดียวที่คุณสนใจ
‎คือตัวคุณเอง
‎ผมบอกว่าอย่าคุยกับคนอื่นไง
‎ทำไมถึงทำแบบนั้น โง่ชัดๆ
‎หนังสือเกี่ยวกับผม ‎คุณก็ต้องคุยกับผม
‎ฉันอยากได้ความจริง
‎ฉันอยากได้มุมมองของคนนอก
‎ไม่ใช่จากการควบคุมของคุณเท่านั้น
‎และฉันดีใจที่ได้คุยกับพวกเขา
‎รู้ไหม คลาร์ก คุณน่ะเอาแต่ได้
‎มีความรักมากมาย ‎แต่คุณไม่เคยให้กลับไป
‎คุณทำทุกอย่างพังครั้งแล้วครั้งเล่า
‎คุณฉวยโอกาสจากระบบและทอดทิ้งเพื่อน
‎คุณทำให้มาริกเคผิดหวังซ้ำๆ
‎และเธอไม่ใช่คนเดียว ‎ยังมีคนอื่นเป็นแบบเธอ
‎พวกลูกสาวคุณ
‎ลูกคุณเป็นยังไงบ้าง
‎พวกเขาสบายดีไหม
‎พวกเขาสบายดี
‎คุณเอาชีวิตลูกชาย ‎ไปเสี่ยงเพื่อยาเสพติด
‎คุณหลอกใช้ผู้คน คลาร์ก
‎ในการก่ออาชญากรรม ‎เรียกร้องความสนใจและเซ็กซ์
‎พอพวกเขาหมดประโยชน์ ‎คุณก็เขี่ยทิ้งและไปต่อ
‎คุณไม่เคยถามว่าพวกเขารู้สึกยังไง
‎แต่ฉันบอกได้เพราะฉันคุยกับทุกคนมา
‎และพวกเขารู้สึกแย่เพราะคุณ
‎ดังนั้นคำถามสุดท้าย…
‎ที่ฉันอยากจะถามคือ…
‎มันรู้สึกยังไง ‎ที่เป็นคลาร์ก อูโลฟส์สัน
‎พูดมาตามตรง
‎เอาเถอะ
‎รู้สึกยังไงน่ะเหรอ
‎ผมจะบอกให้ว่ารู้สึกยังไง
‎มันเหมือนเพิ่งจะเริ่มด้วยซ้ำ
‎ไปตายซะ
‎(สร้างจากวาฟานวาร์เดทซัมแฮนเด ‎หนึ่งถึงสาม โดย คลาร์ก อูโลฟส์สัน)
‎คำบรรยายโดย ณัฏฐ์พัชร์ จันทะพรหม