Kâhin en baştan görevin başarısız olacağını söyledi.
"En önemli olan şeyi kurtaramayacaksın."
Birçok anlama gelebilir.
Babama bir lütuf olarak dünyaya geldim. Athena'yla böyle işliyor.
Bir süre, gerçekten de öyle hissettim.
Babamdan artık bir beklentim yok. Zamanında yapsaydı. Sen son birkaç gündür
babamdan gördüğümden daha çok destek verdin bana.
Dikkatli ol, az kalsın bana arkadaş diyecektin.
Annemi kurtarma şansım var. Bunun engellenmesine izin veremem.
Baban yanında.
Her zaman yanındaydı.
Ona güven. Sadece nefes al.
Bize bakıyorlar.
Evet.
Buradan ayrılsak iyi olur, ne dersin?
POLİS ŞERİDİ - GEÇİLMEZ
Kanka direkt bize bakıyorlar.
Ne?
Hadi.
Percy'i bulalım.
- Annabeth. - O hayatta.
Eminim.
Percy!
Merhaba.
Dinle, seni merdivende ittiğim için özür dilerim.
Bunu kendi ağzımdan duymak bile çok kötü ama...
Asla kabul etmezdin, hiç zamanımız da yoktu, benim...
Yani...
Tahminimizden daha dirisin.
Sürpriz!
Ne oldu?
Kısa hikâye şu, Santa Monica'ya gitmeliyiz.
Ne? Şimdi mi?
Babamla orada buluşacağız.
Bize yardım edecek.
Tamam. Tek bir sorunumuz var.
Polis, Amtrak trenindeki arızanın bizim suçumuz olduğunu,
bir de şunu yaptığımızı düşünüyor.
Polis mi peşimizde?
Evet.
Bu, trene binmemizi zorlaştırmayacak mı?
Ya da otobüse?
Hatta bilet gerektiren her şeye?
Hey, çocuklar.
Galiba bu görev tahmin ettiğimizden daha zor olacak.
Düşünüyordum da,
İlk Şimşeği ben çalmadım, siz de çalmadınız.
Hades'te olduğunu düşünüyoruz
ama kendisi çalmış olamaz.
Demek istediğim, daha hırsız kim, onu bile bilmiyoruz.
Neden çaldıklarını, kimlerin bu işe dâhil olduğunu.
Bunu en son fark eden benim sanırım.
- Evet. - Tamam, belki...
ilk başladığımızda kafam tam yerinde değildi
ama nehirden beri...
Sanki her şey çok daha farklı.
Hayatımı kurtardı.
Babam.
Benim için bunu yapacağını hiç düşünmemiştim.
Yani artık bu işi ciddiye almalıyım.
Araba.
Hayır, motosiklet.
Geçmesini bekleyelim. Gelin.
Demek istediğim, bu sadece geri getirme görevi değil.
Biraz dedektiflik yapmamız da gerekecek.
Evet.
Yine bana garip davranıyorsun. Bunu artık yapmıyorduk hani?
- Davranmıyorum. - Evet.
Kemerden ayrıldığımızdan beri.
Anladım.
Olayı büyütmemize gerek yok.
Sadece sarıldık.
- Aman tanrım. - Yani, şimdi arkadaş gibiyiz.
Arkadaşlar birbirine sarılır.
- Yani sanırım. - Kaderler'i gördüm.
Kemerdeyken Üç Kader Tanrıçası gördüm ve Atropos bir parça iplik kesti.
Bu kötü mü?
Kaderler her canlının yaşam ipliğini örer.
- Bir iplik kesilirse... - Birimiz ölecek demek.
- Hepimiz bir gün öleceğiz. - Yakında.
Bu bir uyarı.
Bir alamet.
Tamam arkadaşlar, bu kader konusunu artık konuşmamız gerek.
Ellerinde iplikle gezen üç yaşlı kadın, geleceği bilemez.
Benim seçimlerim olacakları değiştirir
ve ben istediğimi yapmayı... seçebilirim.
Yardım gerek mi?
Affedersiniz?
Yardım ister misiniz diye sordum.
Yok. Hayır. İyiyiz.
Sorduğunuz için sağolun. Güle güle.
İyi görünmüyorsunuz.
- Senden bir şey istemiyoruz. - Emin misiniz?
Çünkü programın baya gerisinde kaldınız.
Yaz gün dönümü birkaç güne.
Güzel bir savaş izleme fikri hoşuma gitse de,
büyük kuzeniniz olarak,
sanki size yardım etmeliymişim gibi hissediyorum.
Kuzen mi?
- Ares. - Sen Athena'nın kızısın.
Hep grubun en akıllısı.
Bize neden yardım edesin?
Burada ne yaptığımızı nereden öğrendin?
Çünkü ben de sizinle aynı şeyi yapıyorum.
Zeus tüm çocuklarına şimşeğini arattırıyor.
Dinleyin ahmaklar. Ben açım.
İleride düzgün sayılabilecek bir lokanta var.
Yardımımı isterseniz gelin. Ama oyalanmayın.
Sonsuza kadar beklemem.
O mu kuzenim?
Bu nasıl bir aile?
Hadi.
WHEELZ RESTORANI
Doğru yerdeyiz gibi duruyor.
Bir dakika müsaade, Twitter'da kavga çıkarıyorum.
Ne büyük mutluluk! Klasik boğaz boğaza bir atışma.
Tamamdır, bitti.
Şöyle ki, göreviniz başarısız olacak.
Sorun nasıl bildim.
- Başarısız olmayacak. - Tabii canım.
İlk olarak...
ANNENİN KAYBOLMA OLAYINDA OĞLU ŞÜPHELİ
Percy hep sıkıntılıydı
ama böyle bir şeyi yapabileceğini hiç düşünmemiştim.
Bu kim?
- Üvey babam. - Tahribatın...
Neyin peşinde?
- Dinle bak. - ...yanı sıra
eşinizin kaybıyla bir alakası olabilir mi?
Bu kadar dengesi bozuk bir çocuk ne yapmaz ki?
- Ne? - Nasıl ama?
FBI fotoğrafını yaymaya başladı bile.
Bir Camaro. Ben... Biz o arabayı çok severdik.
Hem de çok.
- Kes. - Onu öldüreceğim.
Seni gözüm tutmuştu.
Yani kısacası, siz üç budalanın
buradan LA'ye tutuklanmadan otostop çekme imkanınız sıfır.
Neden buradasın peki?
Madem İlk Şimşeği arıyorsun,
dışarıda arasana.
İçinde hiç korku yok galiba?
Fark etmez. Şimşek geri dönse de dönmese de
Zeus, Poseidon'la savaşa gidiyor.
Hayır.
Kâhin'e göre, şimşeği getirirsek savaş olmayacak.
O mu dedi? Kheiron mu dedi?
Evet.
Aileye yeni katıldın küçük kuzen, sana bu aile nasıl işler anlatayım.
Şöyle ki, dedem Kronos, ben doğmadan yıllar önce
halalarımı ve amcalarımı yedi.
Sonra da babam ona hepsini kusturttu,
onu milyon parçaya kesti ve parçalarını dipsiz bir kuyuya attı.
Aile hikâyemiz böyle başladı.
Olimposlular savaşır. İhanet eder. Hainlik yapar.
Önümüze çıkan kimse, onları itip önlerine geçeriz.
Bu yüzden ailemi çok seviyorum.
Babam, görev ve beyhude arayışlarla şimşeğini alamayacağını biliyor.
Bir savaşın yakın olduğunu biliyor.
Ve bunu dert etmiyor da.
Bence ona göre, savaş için doğru zaman. Yani savaşa gidiyoruz.
Muhteşem değil mi?
Bu görevi tamamlayacağız.
Savaşı durduracağız.
Yardım edebileceğini söyledin. Doğru mu?
Tamam, durum şu. Yolun ilerisinde bir lunapark var.
Kalkanımı orada bıraktım. Siz kalkanımı getirin,
ben de sizi yarın öğle yemeğine kalmadan Yeraltı Dünyası'na götüreyim,
hem de Hades'in Sarayı'nı gösteren bir planla.
Kalkanını mı bıraktın? Atlıkarıncada falan mı unuttun?
Tamamdır. Bu cıvıltıların başta beni eğlendiriyordu
ama eskimeye başladı.
Anlaştık mı? Yoksa üçünüzü de öldürüp
huzur içinde yemeğime mi döneyim?
Tamam.
Harika. Tek bir şey var.
O kalkanı bana gerçekten getirmelisiniz,
kaçmayasınız diye satir yanımda kalacak.
- Ne? Olmaz. - Tamam.
İmkansız.
- Yine ayrılamayız. - Merak etmeyin.
Öldürmek istese çoktan ölmüştük.
Kapıya kadar eşlik edebilir miyim?
Tamam, bak. Çok sohbet etme. Seni kızdırmak isteyecektir,
- aklına girmesine izin verme. - Merak etmeyin.
Gerçekten.
İşimi biliyorum.
Gidin. Kalkanı getirin.
Döndüğünüzde burada olacağım.
SU PARKI
Çok korku filmi izlemişliğim yok
ama burası uzak durulması gereken bir yer gibi.
Ben hiç film izlemedim,
ne dersen doğrudur.
Hiç mi?
Hiç derken, yani hiç hiç mi?
Başka hiç var mı?
O zaman, birkaç güne ikimiz de hâlâ hayatta olursak
bunu değiştirmeliyiz.
Çok şey kaçırıyorsun.
Şimdilik bu işi bitirsek iyi olur.
Bekle Percy. Dur.
- Ne oldu az önce? - Sadece kımıldama.
Bekle bir saniye.
Bu mekanizmanın içindeki şey
- İlahi Bronz. - Ha, etkileyici.
Annabeth, ne oluyor?
Kılıcının yapıldığı madde.
Eğer ölümlüysen, içinden geçer.
Ancak bir canavar veya yarı tanrıysan...
- Peki burada ne işi var? - Güzel soru.
Buranın basit bir lunapark olmadığı bariz.
- Burayı bir tanrı tasarlamış. - Hangi tanrı lunapark tasarlar?
Hephaistos.
Neden bir lunapark tasarladı?
Belki eğlencesine?
- Komik değil Annabeth. - Biraz komik.
Şuna bak.
- Havalı. - Annabeth!
Sakin ol. Halledeceğim.
Tamam.
Anladım. Tek yapman gereken...
İtmek.
- İtmek mi? - Evet.
Sen daha bu sabah,
"Kaderler birimiz ölecek dedi" demiyor muydun?
- Percy? - Efendim?
Sadece it.
Bu da neydi?
Mekanizma bize zarar vermek için değil, bizi korkutmak için tasarlanmış.
Bu bir test.
Hephaistos bizden biri girdiğinde haberdar olmak istemiş.
Şimdi biliyor demek.
Daha önce tanıştık.
Uzun süredir hayattayım oğlan. Çok kişiyle tanıştım.
Ben 24 yaşındayım.
Aferin sana.
Gün dönümünde tanışmıştık. Olimpos'ta.
- Protesto ediyordun. - Hayır, ben protesto etmiyordum.
Ben hayranınım.
Başkasıyla karıştırıyor olmayasın?
Hayır.
Satirler tofu yer.
Satirler çiçeklere tapar.
Satirler hisleri hakkında şarkı söyler, satirler bana hayran değildir.
Satirler doğanın çocuklarıdır.
Doğa da vahşidir. Kurtlar sofrası, haksız mıyım?
Belki pek hoş değil ama yanlış da değil.
Sen bunların şampiyonusun.
Buna saygı duyuyorum.
İkinci Dünya Savaşı meraklısı falan mısın?
Er Ryan'ı Kurtarmak'ı mı izledin yoksa?
Kalkan Savaşı tercihim.
Istakoz Savaşı.
Üç Yüz Otuz Beş Yıl Savaşı.
En derin yaraların.
Kimsenin ölmediği savaşlar.
Hafif işlerine hayranım.
Ezici güç ve seri bir teslim olmanın hoş bir yanı var.
Kimse artık onlardan bahsetmiyor.
Bahsetmeliler.
Nerede tanıştık demiştin?
Vay canına.
Baksana.
Zanaat Tanrısı'nın işi olduğu belli.
Olağanüstü değil mi?
Madem Zanaat Tanrısı'nın, Savaş Tanrısı'nın burada ne işi vardı?
Düşman değiller mi?
Hem kalkanını neden bıraktı?
Tahminimce...
- Ares'in hep bir ilişkisi... - Afrodit.
Hephaistos'un karısı.
Şaka yapıyor olmalısın. Burada mı buluştular? Kocasının parkında?
Bu çok yanlış bir durum.
Yakalandılar ve alelacele kaçması gerekti.
Ares'in haklı olduğu bir şey var...
Karmaşık bir aileyiz.
AŞK TÜNELİ
Sakın garip hissetmememi söyleme.
Bir şey demedim.
Aklındakini sezdim.
Burada yakalanmış olmalılar.
Kalkanı burada olmalı.
Girip almalıyız.
Tabii. Korku tüneline girelim. Neden olmasın?
Bu da ne böyle?
Kulağa tanıdık geliyor.
Galiba, bir ortodontistin muayenehanesinde çalıyordu.
Bir dakika, bunu biliyorum.
Hephaistos'un hikâyesi.
Hera onu reddetmiş.
Afrodit onu reddetmiş.
Annem bana bu hikâyeleri anlatırdı. Bunu hatırlıyorum.
Derdi ki...
Ne?
"Tanrılar birbirlerine böyle davranır" derdi.
"Bu tip bir ailedirler."
Neden bunu söylemeye çekindin?
Beni sizden uzak tutmaya çalışıyordu.
Belki sen haklıydın.
Belki beni daha iyi hazırlamalıydı.
Belki de hazırlıyordu.
Bize katıldığında farklı olabil diye.
İşte burada. Ares'in kalkanı.
Atla!
Percy!
Az önce beni su gücünle mi kurtardın?
Hayır.
- Sen beni... - Bilmiyorum. Belki?
Adım adım öğreniyorum.
Nasıl indireceğiz oradan?
Hepsi birbirine bağlı.
Bu bir mekanizma ama nasıl çalışıyor?
Çocuklardan nefret ediyorum. Hepsinden.
Kendi çocuklarımdan da.
Belki diğer çocuklardan daha az ama yine de onlara düşkün değilim.
"Bak ben ne yaptım!"
"Kelebekler nedir?" "Dizim acıyor."
İşimi seviyorum ama hepimizin çocuklarının geldiği
o kış gün dönümü gecesi yok mu...
Oturup sunumlarını dinlemem gerektiği gece...
O gece her yıl açık farkla yılın en korkunç gecesi.
Özellikle de bu yıl herhâlde.
O çocuklardan biri İlk Şimşeği çaldığına göre.
Sana göre. Kim bilir kim çaldı.
Babamdan nefret eden bol.
Belki. Ama herkes beceremez.
Hades'in görev verdiği biri olabilir.
Sana göre.
Öyle biri olmalı ki, yokluğu uzun süre gözden kaçabilmeli.
Zeus'a baş kaldıracak kadar cüretkâr,
- hırsız kadar sinsi... - Yeter.
Her şey bir bulmaca değil.
Kız kardeşim kadarın var.
O hep böyle miydi?
Kim?
Kız kardeşin.
Athena.
Ne anlamda?
Her şeyi gereğinden fazla karmaşıklaştırıyor ki
senden daha akıllı olduğu düşünülsün.
Teşekkürler! Bunu tek fark eden ben olamam.
- Hayır, hiç değil. - Ama valla bazen öyle hissediyorum.
Cidden, o mu akıllı olan? Gerçekten mi?
O kadar akıllıysa baykuşla ne işi var? Her gün, her saniye onunla konuşuyor.
O şişman, tüylü, küçük, pislik kemirgen. Sanki en iyi arkadaşı!
Onun bir deha olduğuna eminiz de, baykuşu olmayan ben değil miyim?
- Evet! - Sanki herkes sadece istediğini görüp
- kurdukları hikâyeye uymayanı yok sayıyor. - Aynen!
Şimşek hırsızını onun değil de senin bulman gibi.
Ne demek istedin?
- Nasıl? - Hırsızı bulan.
Arkadaşın olmadığını biliyoruz.
Evet ama Zeus öyle sanıyor,
- tek mühim olan da bu. - Kes sesini.
Gizli amaçlı bir hediyeydi.
Hephaistos, onu Hera'ya sundu.
Hera üzerine oturunca da tekrar kalkamadı.
Tüm tanrılar denedi ama mekanizma çok zekiydi.
Çok güçlüydü.
Aşırı bir güçtü,
onlar için bile.
Sonunda dediler ki, Hephaistos Hera'yı bırakırsa
Afrodit karısı olacaktı.
Pazarlığımız bu taht.
Birimiz oturacak, diğeri kalkanı alacak.
- Ben. - Ne? Bir dakika bekle.
Oturan tekrar kalkamayacak.
- Bu kadarı belli. - Bu yüzden bekle dedim.
Kemerde değiliz Yosun Beyinli. Bu sefer
- beni itemezsin. - İterim.
Bu sefer izin vermiyorum.
- Böyle işlemez. - Bunun için buradasın.
Ne diyorsun?
Takımıma karar verirken,
Kheiron'a, görev için beni feda etmekten çekinmeyecek biri
gerektiğini söyledim.
Hemfikirdik.
Bu sendin.
Haklıydın.
Kafam almıyor ama Kaderler haklıydı.
Başka yolu yok.
Kemerde son anda, ucundan kurtulduk ama...
Bu, sonsuza dek kaçamayacağım bir şey belki de.
Kâhin seni seçti.
- Tanrılar seni seçti! - Kes! Onunla alakası yok.
Ondan başka neyle alakası olabilir?
Bu işte benden daha iyisin.
Öylesin.
Biliyorsun.
Keşke görevin başarılı olabilmesi için başka bir yol olsa.
Ama yok.
Bir söz vermeni istiyorum.
Anneni Yeraltı Dünyası'ndan kurtaracağım.
Teşekkürler.
Ama diyecektim ki, görev bitince
buraya geri gelip beni bu şeyden çıkarmaya çalışır mısın?
Sorman gerek mi sandın?
Emin olmak istedim.
Garip bir his.
Çok...
sıcak.
Bu kötü bir fikir. Ayağa kalk.
Kalkamam.
- Percy, ayağa kalk, ciddiyim. - Merak etme.
İyiyim.
Ben...
Yardım ister misin?
Çıkışı yolunu gösterebilirim.
Hadi bakalım yoluna.
- Arkadaşım olmadan çıkmayacağım. - Bu işler böyle işlemiyor.
Bu, tek yönlü bir şey. Geri dönüşü yok.
- Sen nereden biliyorsun? - Çünkü ben tasarladım.
Arkadaşım olmadan çıkmayacağım.
Bana yardım etmeyeceksen
lütfen beni yalnız bırak da odaklanayım.
Ben, erkek kardeşimin düşündüğü gibi
öyle itip kakılacak biri değilim.
Yakın zaman önce anneni gücendirdiğini biliyorum.
Aşırı tepki verebiliyor.
Ama bu sefer fazlaydı.
Onun için bile.
Buradan o kalkanla çık...
ve bir kahraman ol. En büyük şana kavuş.
Seninle gurur duyar ve seni affeder.
Her şey eskisine döner. Her zaman olduğu,
her zaman olacağı...
- olması gerektiği gibi. - Böyle olmamalı ama!
Olmamalı!
Ye ya da yenil. Güç ve şan dışında hiçbir şeyin önemi yok.
Ares öyle. Zeus öyle. Annem de öyle.
O değil.
O daha iyi.
Belki zamanında ben de öyleydim.
Ama artık öyle olmak istemiyorum.
Sizin gibi olmayacağım.
Olmam.
Bazılarımız da öyle olmayı sevmiyor.
İyi bir çocuksun Annabeth.
Annene bunu hatırlatacağım.
Sıra sende.
ULUSLARARASI İYİLİK ŞİRKETİ UYARI: İÇERİDE CANLI HAYVANLAR VAR
Şaka yapıyorsun.
Girin veya girmeyin. Umurumda değil.
Birkaç saate kamyon Vegas Lotus Casino'ya varacak.
Hermes orada takılır. Kozunuzu doğru oynarsanız
özel şoförüyle LA'ye dakikalar içinde ulaşırsınız.
Alın.
Kıyafetler. Para. Hermes'i çağırtmak için drahmi.
İyi şanslar derdim de ne işe yarar?
Başarısız olmayacağız.
Merak etme. Babanın ilgisini kaybedip
umursamayı bıraktığı çok çocuğu oldu.
- Bir sürü yeni arkadaşın olacak. - Başarısız olmayacağız.
Artık bunu ima etmenden bıktım.
Percy.
Kim olduğumu bildiğini sanıyorsun ama bilmiyorsun.
Eğer dikkatli olmazsan...
bunu öğreneceksin.
Percy...
Tamam o zaman, duygusal istismar ve çizburgerler için...
ve de kamyon için teşekkürler. Kabul ediyoruz.
Bize kağıt havlu falan getirebilir misin?
Burası biraz pis de.
Peki...
burası kokuyor.
Tek mühim şey, gitmemiz gereken yere gitmesi.
Ares doğruyu söylüyorsa tabii.
Söylemiyordu.
Tam olarak değil, en azından.
Bir şey gizliyordu.
- Nereden biliyorsun? - Çünkü sanırım ağzından aldım.
Hırsızın kim olduğunu biliyorum.
Buradaki mesele sadece İlk Şimşek değil.
Çok daha büyük bir şey.
Yarı tanrılar. Hoşgeldiniz.
Bu ciddi bir sorun.
Alt yazı çevirmeni: İlkin Telli