Musimy jechać do Santa Monica.
Spotkam się tam z ojcem.
On nam pomoże.
Wasza misja się nie powiedzie.
- To mój kuzyn? - Ares.
Wojna Zeusa z Posejdonem się rozpocznie, czy piorun zostanie zwrócony, czy nie.
Ukończymy misję. Zapobiegniemy wojnie.
Tron to karta przetargowa.
Jedno wejdzie, a drugie odzyska tarczę.
Nie wyjdę stąd bez przyjaciela.
Oko za oko. Liczą się tylko siła i chwała!
On taki nie jest. Jest ponad to!
W parę godzin dotrzecie do kasyna Lotos w Vegas.
Bywa tam Hermes. Jeśli dobrze to rozegracie,
jego kierowca w parę chwil dowiezie was do L.A.
Chyba to od niego wyciągnąłem. Wiem, kto ukradł piorun piorunów.
PERCY JACKSON I BOGOWIE OLIMPIJSCY
Myślisz, że jesteś wyjątkowa, złodziejko pioruna?
Że nie można cię zastąpić?
Dałem ci wszystko, co potrzebne,
żeby ukraść piorun, a ty dałaś go sobie odebrać.
Ten błąd już naprawiono.
Ale stawka jest zbyt wysoka, abyś zawiodła mnie ponownie.
Przed nami wojna. Poważniejsza niż ta Zeusa z Posejdonem.
Spraw, że znów w ciebie zwątpię,
a natychmiast zastąpię cię kimś innym.
Prawda, mały herosie?
Jeszcze nie pora, byśmy się spotkali.
Zmykaj i pokaż, na co cię stać.
Tak lepiej?
Okaże się. Gdzie jesteśmy?
Prawie dotarliśmy.
Jest! Mam zasięg.
Rzucaj, Glonomóżdżku.
To nigdy nie będzie mniej dziwne.
Za uwagę bogów musisz zapłacić.
Irydo, Bogini Tęczy, przyjmij moją ofiarę.
Pokaż Obóz. Teraz biuro Chejrona.
Luke?
- Annabeth? Percy! Wszystko dobrze? - W porządku. Gdzie Chejron?
Położył łapę na obozie.
Wszyscy sądzą, że idziemy na wojnę, więc wybierają strony.
Powiedzcie, że macie dobre wieści.
- Wiemy, kto ukradł piorun. - Skąd?
Wpadliśmy na Aresa. Grover pociągnął go za język
i zorientował się, że Ares kryje złodzieja.
A kogo kryłby Ares?
Swoją ukochaną córkę. To Clarisse ukradła piorun.
Chejron musi ją aresztować i sprawdzić, co wie.
Nie chodzi tylko o piorun. To coś większego.
Nie pytajcie, skąd wiem. Po prostu mi zaufajcie.
Wchodzę w to. I jak ten Ares?
W porównaniu z poniedziałkową Chimerą i niedzielną Meduzą
mogło być znacznie gorzej.
- Meduza była w sobotę. - Myślałem, że w niedzielę.
Niedziela była bez potworów. W poniedziałek umarłeś w rzece.
- No tak. Czyli Meduza w sobotę. - Co to ma być?
- Co? - Co?
Kiedy staliście się starym małżeństwem?
Nie unikam tematu, ale go zmienię.
Potrzebujemy twojej rady.
Jedziemy do Las Vegas, by znaleźć twojego tatę...
- O co chodzi? - Nie pytaj Luke’a o jego tatę.
Już nie mogę.
Jeśli powiesz mu, że jedziemy do Hermesa, będzie nam to odradzał.
- Nie jest nam to potrzebne. - Nie dogadują się?
- Kompletnie. - Mam wieści.
Nasi kierowcy nie są przyjaźni. Handlują bezprawnie.
Możemy spróbować uwolnić te zwierzęta,
ale nie kosztem misji.
Nie, nie. One już mają plan ucieczki.
Obejmuje też nas. Niektóre są bardzo sprytne. Brakowało im tylko
jednego elementu układanki, by otworzyć klatki.
- Czego? - Kciuków. Ale my je mamy, więc spoko.
Po otwarciu klatek dadzą sobie radę?
Tak. I to jak. Serio, są...
niczym artyści.
FIRMA DOBRO
To chyba niebezpieczne.
Dadzą radę. Dałem im błogosławieństwo Satyra,
więc bezpiecznie dotrą
- w dzicz. - Mówię o ludziach.
Ludzie. Na pewno sobie...
No nie wiem. Ale zwierzęta ogarnięte.
Ruszajmy, zanim przyjadą gliny.
Jak poznamy hotel Lotos?
Pewnie po gigantycznym lotosie na dachu.
Za dwie sekundy bym się zorientował.
Czasem mogłabyś mi odpuścić.
Może spróbujesz?
Wiem, że mamy ratować świat,
ale może byśmy tu na trochę zostali?
Szukamy Hermesa, prosimy o podwózkę do Los Angeles
i plan dotarcia do Krainy Umarłych.
- Dziesięć sekund i nas nie ma. - Żartowałem.
- Czekajcie. - Co?
Mama opowiadała ci te historie, a czy czytała ci Odyseję?
Tak, powieść graficzną.
Też się liczy.
Odyseusz dotarł na plażę. Spotkał ludzi, którzy zapomnieli,
skąd są i co jest dla nich ważne.
- Stało się tak, bo jedli... - Kwiaty lotosu.
HOTEL I KASYNO LOTOS
Jeśli wejdziemy i wszystko zapomnimy,
nie skończy się to dobrze.
Nie mamy wyboru, jeśli Hermes tam jest.
A ty co myślisz, mądralo?
Po prostu niczego nie jedzcie.
Dlaczego mówiąc to, patrzyłaś na mnie?
Z zewnątrz wyglądał na mniejszy.
Hermes może być wszędzie.
- Rozdzielmy się. - Podobno już tego nie robimy.
Poza tym wy już go widzieliście,
ja nie, więc sam nic nie zdziałam.
Ty sprawdź tam, ja i Percy pójdziemy w tę stronę.
Spotkamy się w holu za 20 minut.
Co mam powiedzieć, jeśli go znajdę?
Nic. Wróć i zabierz mnie do niego.
No tak. Jasne.
Co ty możesz powiedzieć Hermesowi, a Grover nie?
Byłam z Lukiem na długo przed tym, nim Grover nas znalazł.
- Widziałam więcej niż on. - Na przykład Luke’a z ojcem?
Na przykład jego ludzką matkę, jasnowidzkę, która widzi przez Mgłę.
Tacy ludzie czasem widzą straszne rzeczy, które ich łamią
Rzeczy, które jeszcze się nie wydarzyły, a oni wiedzą, że się wydarzą.
Myślę, że to ją spotkało, a Luke wini za to Hermesa.
Sądzę też, że Hermes zrobiłby wszystko, by odzyskać syna.
Na początek może nam pomóc.
Czekaj!
Augustusie... czekaj!
To ja.
Grover. Pamiętasz mnie?
Nie pamiętasz.
Zjadłeś kwiaty lotosu.
Mogę ci coś powiedzieć?
Byłeś dla mojej rodziny naprawdę ważny.
Miałeś ogromny wpływ na wujka Ferdynanda.
Gdy szykował się do poszukiwań, ciągle o tobie mówił.
- Ferdynand. - Tak.
Odnalazłem go.
W New Jersey.
Tam zakończył poszukiwania Pana.
Nie wiem, czemu ci to mówię.
Ciężko mi o tym rozmawiać z przyjaciółmi.
- Nie wiem, czy zrozumieją... - Znalazłem go.
Nie, ja znalazłem Ferdynanda. Niepotrzebnie zawracam ci głowę.
Nie Ferdynanda. Znalazłem Pana.
- Co? - Prawie. Jest tu.
Prawie go mam. Czekałem tylko na kogoś,
kto pomoże mi do niego dotrzeć. I oto jesteś.
Pomożesz mi?
Coś ci powiem. Obiecaj, że nie będziesz się śmiała.
- Stary. - No tak.
Dobra, miewam pewne sny.
Najpierw były dziwne, a potem, jak z mamą Luke’a, stały się straszne.
- Też je miewasz, prawda? - No jasne.
A potem zaczął się pojawiać dziwny gość i mówić do mnie.
Ale nie jak w normalnym śnie. On jakby wiedział, że jesteśmy we śnie.
Dziś było inaczej. Jakbym ja był w jego śnie.
Jakbym podsłuchiwał jego rozmowy z...
Z kim?
Z osobą, która ukradła dla niego piorun piorunów.
We śnie podsłuchujesz Hadesa
knującego z Clarisse?
Nie rozumiem, dlaczego mówią o czymś, co ma nadejść.
Jakby wojna Zeusa z Posejdonem była dopiero początkiem,
a oni planowali coś większego.
Myślisz, że to prawda? Bo jeśli tak,
a bogowie nawet o tym nie wiedzą,
co my mamy z tym począć?
- Nie wiem. - Nie wiesz?
Nie wiem wszystkiego.
Skoro ty nie wiesz, to jakie ja mam szanse?
Nie ma to znaczenia,
jeśli nie uda nam się dotrzeć do Santa Monica.
Czas nas goni. Chodź.
Czekaj. Chyba nie mogę... Raczej mi nie wolno.
Nie mam licencji poszukiwacza. Nie mogę szukać Pana.
Nikomu nie powiem.
Może to głupie pytanie, ale co Pan robi w kasynie w Vegas?
Jeszcze kawałek.
Bóg natury cały ten czas ukrywał się tutaj?
To najmniej naturalne miejsce na świecie.
Dziwny wybór.
Augustusie?
- My się znamy? - Tak.
- Tak, znamy się. - Chcesz trochę?
Nie mogę jeść kwiatów lotosu.
To nachosy. Chcesz?
Nie rozumiem.
Skoro nie jesz kwiatów lotosu, dlaczego wszystko zapominasz?
Co tu się dzieje?
Muszę powiedzieć moim...
Muszę...
Byłem tu z kimś, prawda?
Jesteś tu ze mną.
Co miałem powiedzieć?
Jeszcze kawałek. Pomożesz mi?
Tak.
Koniec obstawiania.
Nadchodzi wielka fala i wyrzuca chłopaka z powrotem na plażę.
Kobieta pada na kolana, patrzy w niebo i mówi:
„On ma na sobie czapkę!”.
Witajcie, półbogowie.
Prosimy obstawiać.
Wysłano nas po ciebie.
I oto jestem. Dołączcie do nas. Umiecie grać w kości?
Nie mamy czasu.
Potrzebujemy pomocy w...
Wiem, czego potrzebujecie.
Mam wam pomóc zakraść się do Krainy Umarłych.
- Umiesz zgadywać. - Żyję poza przestrzenią i czasem, mały.
Czemu niby powierzyli mi dostarczanie poczty?
Nie jesteście pierwszymi, którzy o to proszą, i uwierzcie,
nie was pierwszych rozczaruję,
więc chociaż sobie pograjcie.
Znamy Luke’a.
No tak.
Dobrze.
Czas i przestrzeń to pestka.
Co innego z rodzicielstwem...
Usiądźcie.
Pamiętam cię.
Byłaś tam, kiedy ostatnio widziałem Luke’a.
Tak.
Widziałam waszą kłótnię. Słyszałam, co powiedział.
Że to, co spotkało jego mamę, to twoja wina.
I że cię nienawidzi.
Pomóż nam tam dotrzeć
i odzyskać piorun od Hadesa, a Luke zobaczy, że ci zależy.
Jest pewna droga. Tajemna.
Pomagałem innym ją odnaleźć.
Wiecie, co się z nimi działo?
Za każdym razem.
Nie chcecie mojej pomocy. Serio.
Wręcz przeciwnie, chcemy.
Kazano mi się trzymać z dala od Luke’a i jego matki.
Powiedziano, że każda moja próba pomocy tylko pogorszy sprawy.
A ja i tak próbowałem. Skończyło się to źle nie tylko dla Luke’a.
To był koszmar dla wszystkich. Wiecie, jakie to uczucie?
Być tak blisko ukochanej osoby
i wiedzieć, że będziecie tylko ranić siebie nawzajem?
Wiem, że ty to znasz.
Tobie też mam przypomnieć?
Pamiętam.
Pomożesz nam czy nie?
Już się w to nie mieszam. Nie warto. Przykro mi.
Czyli to była strata czasu.
A my mamy go mało.
Ma prawo być zła. To nie w porządku. Cała ta sprawa.
Dzięki. Bardzo nam pomogłeś.
To twój ojciec kazał mi się trzymać z daleka.
Powiedział, że męczył się, patrząc, jak się miotasz, i nie mogąc pomóc,
ale na tym czasami polega rodzicielstwo.
Mieliśmy się spotkać w Santa Monica.
Po co, skoro sądzi, że tylko pogorszę sprawy?
Bezsilność jest dla boga wyjątkowa trudna.
Robimy, co możemy.
Teraz to już zresztą nieważne.
Co to ma znaczyć?
Mamy olbrzymi problem.
Wiem, że zdaje nam się, że minęło ze 20 minut,
ale jest już czwartek. Minęło parę dni.
Tu czas płynie inaczej. Szybciej.
Każda sekunda tu to parę minut na zewnątrz.
Hermes trzymał nas przy stole,
wiedząc, że czas na ukończenie misji ucieka.
Tak.
Już nie żałuję, że ukradłam mu klucze.
No jasne. Zaraz, co?
- Zniknęłam i przeszukałam mu kieszenie. - Kieszenie Hermesa?
Mam wiele zdolności. Teraz musimy tylko znaleźć jego samochód,
który zawiezie nas tam, gdzie chcemy.
Jeśli się pospieszymy, ukończymy misję przed przesileniem.
Hermes powiedział coś jeszcze.
Nie czujemy mijającego czasu przez owoc lotosu.
- Nie jedliśmy go. - Rozpylają go w powietrzu.
Wpływa na pamięć.
Hermes przypomniał mi, że zanim stąd wyjdziemy, musimy coś zrobić.
- Grover. - Kto to taki?
Grover.
Pamiętam go.
Ale się postarzał. Ile tu jesteśmy?
Hej!
Szukamy kolegi, satyra, widziałeś go?
Gdzie on jest? Czekaj!
Gdzie jest Grover?
Grover?
Byłem tak blisko.
Wiem, nienawidzę, kiedy ktoś mi to robi,
i nie wierzę, że to mówię,
ale musimy ruszać.
Jasne. A dokąd?
- Nie wiesz, kim jesteśmy, co? - Nie wiem. Znamy się?
- Percy. Annabeth. Twoi przyjaciele. - Serio?
O rany. Wyruszyliśmy na misję, która bez ciebie się nie powiedzie.
Mamy mało czasu, więc musimy ruszać. I to już.
Misja? Brzmi świetnie! Ale jest niebezpieczna?
To nic, jestem tylko ciekaw. Wybacz, jak masz na imię?
Dobra, jakim autem może jeździć bóg podróżników?
Póki co ta misja jest naprawdę ekscytująca.
Liczę, że znajdziemy to auto.
- Nie o to chodzi w misji. - Jest coś jeszcze?
Rany. Wyjaśnimy ci po drodze, czas nas goni.
- Jesteśmy spóźnieni? - I to jak.
Przeze mnie?
To nic. Wszystko będzie dobrze.
Ale mam nadzieję, że ta gra była świetna.
- Szukałem Pana. - Brzmi super.
Naprawdę czułem, że zaraz go znajdę.
Że będę pierwszy i ocalę naturę.
To było tak realistyczne.
Chłopaki!
- Hermes jeździ taksówką? - Zostawił nam wiadomość.
Skąd wiesz, że nam?
DO GŁUPICH GNOJKÓW
Miło.
No tak, bóg złodziei nie przegapił mojej kradzieży.
Tajemne wejście do Krainy Umarłych, magiczne słowo, mapa w schowku.
Gdy ruszymy w trasę, staniemy się podróżnikami,
a auto zabierze nas tam, gdzie sobie zażyczymy.
Jedno z nas musi go wyprowadzić z garażu.
Nadal nie do końca wiem, co robimy,
- więc chyba się nie łapię. - Nie.
Jasne. Ja za pierwszym podejściem zabiłem Minotaura.
To chyba łatwiejsze?
Moja wina. Jak jechać do tyłu?
HERMES TAKSÓWKA
- Świetnie ci idzie. - Może celuj w środek.
Możesz sama spróbować.
Nawet nie zwolnił!
Jedź dalej. Wyjedź na ulicę.
Wszystko dobrze. Dasz radę.
Gdzie jesteśmy?
Wyłącz światła.
Percy, Annabeth... chwila...
Jesteście moimi przyjaciółmi.
Dziwne, że zapomniałem o wiele więcej niż wy.
Ciekawe dlaczego.
My nie byliśmy sami. W samotności łatwiej zapomnieć to, co ważne.
Muszę iść spotkać się z tatą.
Będziemy na ciebie czekać.
Co mam mu powiedzieć?
Będziesz wiedział.
Przykro mi. Czekał tyle, ile mógł.
Letnie przesilenie miało miejsce nieco wcześniej.
Termin Zeusa został przekroczony.
Twój ojciec poszedł zwołać armię i przygotować się do wojny.
Prosił, bym przekazała ci wiadomość.
To nie twoja wina. Byłeś dzielny i silny.
Ojciec jest z ciebie dumny.
Nadszedł czas, byś powrócił do obozu.
Nie.
- Przejrzę to. - Misja dobiegła końca.
Nie obchodzi mnie to. To zbyt ważne.
Wojna to tylko początek planu Hadesa.
Nadciąga coś jeszcze. Coś gorszego.
Ojciec o tym nie wie, prawda?
Muszę go powstrzymać. Nie poddam się.
Jeśli mogę pomóc, muszę to zrobić.
Jaki zuchwały. Zupełnie jak on.
Jesteście bardzo podobni. Wszyscy to widzimy.
Co pochodzi z morza, zawsze może wrócić.
Każda zapewni jednemu z wam bezpieczny powrót z Krainy Umarłych.
Są cztery.
Uratuj świat, a później swoją matkę.
PERCY JACKSON I BOGOWIE OLIMPIJSCY
Gdy odzyskamy piorun, zabieracie się stąd z moją mamą.
A co z tobą?
Trzymaj się, mamo.
Napisy: Anula Nagłowska