Olimposlular savaşır. İhanet eder. Hainlik yapar.
Şöyle ki, dedem Kronos, ben doğmadan yıllar önce
halalarımı ve amcalarımı yedi.
Babam, görev ve beyhude arayışlarla şimşeğini alamayacağını biliyor.
Yani savaşa gidiyoruz.
Sonraki adımdan bahsediyorlardı.
Zeus ve Poseidon'un savaşını başlatmak sadece başlangıç,
sonrası için büyük planları var.
Hermes'i bulup Los Angeles'a ve Yeraltı Dünyası'na ulaşmamıza
yardım etmesini sağlayacağız.
- Yardımına... - Ne istediğinizi biliyorum.
Yeraltı Dünyası'na giden bir yol var.
Gizli bir yol.
Her biri tek kişiye Yeraltı Dünyası'ndan çıkış sağlar.
Dört tane var.
Dünyayı kurtar, sonra da anneni kurtar.
CRUSTY'NİN SU YATAĞI SARAYI
Buyur yorgun gezgin! İçeri buyur, biraz ayaklarını uzat.
Bu yataklar hayatını...
değiştirir.
Pekâlâ... Merhaba.
Anneni mi kaybettin yoksa?
Kim olduğunu biliyorum.
Sen Prokrustes'sin.
Poseidon'un oğlu, gezginlerin katili.
Kabuklu adını tercih ediyorum.
Ve sen...
Babamızın gözlerini almışsın.
Uzansana, biraz yat ve dinlen.
Yataklar tuzak.
Onları kullanarak
ziyaretçilerini öldürüyorsun.
Öyle mi?
Burada, Yeraltı Dünyası'na gizli bir geçit olduğunu biliyorum.
Geçidi korumakla görevli olduğunu da.
Geçmeme izin vermelisin.
Lütfen?
Çok konforlu olmalarının yanı sıra,
yataklarımız özgüveni de geliştirir.
- Gerçekten ilgilenmiyorum. - Sana uyum sağlamayı öğretirler.
Uyum sağlamak, bizim gibiler için zor, haksız mıyım?
Ebeveynlerimiz işi zorlaştırıyor.
Bizi geriyor, büküyor, parçalarımıza ayırarak
kendilerine benzetmeye çalışıyorlar.
Her neyse, bu yataklar tüm bu sorunları gideriyor.
Bu yataklara yattın mı doğrudan uyum sağlıyorsun.
Denesene.
Bence kendini çok daha iyi hissedersin.
İlk sen.
İyi misin?
Evet, sorun yok.
Onu kurtaramayacaksın.
Yeraltı'ndan birini geri getirmeye çalışan
ilk sen değilsin. İlk başarısız olan da olmayacaksın.
Yahu!
Hâlâ hayatta olduğun için şanslısın ahmak. Şansını zorlama.
Bitti mi?
GİRMEK YASAK
Doğru kapı olduğuna emin miyiz?
Bu ya ölüler diyarı
ya da içeride 1990'lardan kalma bir süt kutusu var.
Daha iyi misin?
Çok.
Başımız belaya girerse...
Bunlar dönüş biletlerimiz.
Beraber dönene kadar dönüş yok.
Kimse geri dönemez.
- Adamım! Beni oraya getirtme! - Neyle karşılaşacağımızı bilmiyoruz.
Hepsinin bende durmaması daha mantıklı.
Hadi anneni bulalım.
Artık Kansas'ta değiliz.
Ne?
Sana o filmi hiç izletmedim mi?
Demek istediğim, şehirden sadece bir saat uzaktayız
ama sanki başka bir dünyadayız.
- Çok sakin. - Gitmeyeceğim.
Bunu yeterince tartıştık.
Burası sana yarayacak. Dr. Higgins bu okulu çok övdü.
Öğrenme bozukluğu olan çocuklar için eyaletteki en iyi programmış, tamam mı?
- Kabul edildiğimiz için çok şanslıyız. - Gitmeyeceğim.
Percy, bunu istemediğini biliyorum
ama bazen senin daha tam anlayamadığın seçimler yapmak zorundayım.
Gitmeyeceğim!
Percy!
Bu bir tartışma değil.
Tek mesele, vedalaşmadan önce durumu
ne kadar zorlaştıracağın.
Şimdi, kapıyı aç.
Peki!
Kıvırcık, acele et.
Kansas'ta değiliz.
Kendine gel. Kansas'tan dört gün önce ayrıldık.
Evet. Yok o...
- Boş ver. - Arkadaşlar, bu düşündüğüm kişi mi?
Kharon, ölülerin kayıkçısı, yeni gelenleri Styx Nehri'nden geçiriyor.
Bu demek ki ana kapı o tarafta.
- Hadi. Belki onlardan önce varabiliriz. - Evet.
Şimdilik bende kalsın, ne dersin?
Hadi.
Affedersiniz. Affedersiniz.
Kusura bakmayın.
Affedersiniz. Affedersiniz. Arkadaşlarımız ön tarafta da.
- Dikkat. Pardon. - Bu çok yanlış.
Yok ya.
Ancak ahmaklar sırada bekler.
Bir ara şehirde beraber gezelim.
- Sıradaki. - Çok şey öğrenirsin.
Siz ölü değilsiniz.
Şey...
Hepimiz ölüyoruz...
Bir ölçüde.
- Geçiş parasını da ödemediniz. - Bekle! Ödeme yapabiliriz!
İşte, drahmiler.
Şöyle bir, iki...
Hepsini al işte.
Yeni bir düdük alırsın.
Kaçın!
Kıvırcık!
Percy, bu taraftan!
Selam.
Kötü, kötü köpek!
Arkadaşlar! Bunu sonsuza dek tutamam.
Ayakkabılarınla uçabilir miyiz?
Yapabilirsin. Teker teker. İlk Percy'i götür.
Maia.
Annabeth!
Arkadaşlar?
Affedersiniz.
Vay be.
Sen gerçekten...
Yani, nasıl...
Babamın ben küçükken bir köpeği vardı, birkaç numara hatırladım.
Vay canına.
Şuna bakın.
Hades'in Sarayı.
İlk Şimşeği orada saklıyor olmalı.
Anneni de.
Olamaz.
- Ne? - İncim. İncimi kaybettim.
Sanırım...
Köpeğin içinde.
- Ne yapacağız? - Bilmiyorum
ama devam etmezsek bir anlamı kalmayacak. Hadi.
Hayır. Hayır.
Kaydı var. İşte burada, ofisinizden gelen e-postada
- kaydı yapılmıştır yazıyor. - Kusura bakmayın.
Ama bazı yeni bilgiler açığa çıktı
ve başvurunuzu tekrar incelememiz gerekti.
- Ne tür bilgiler? - Bir resim.
- Hadi ama. - Bu resim...
Disiplin suçu değildi.
Bu resim eski okul rehberini kaygılandırmış,
bana bizzat ulaşmasını gerektirecek kadar.
Kanatlı bir at çizdi.
Mesele sadece resim değil.
Mühim olan spor salonunun çatısında yürürken bulunması
ve orada bir şey gördüğünü söylemesi.
Çocuğunuza uygun bir psikolojik gözetim sağlayacak donanımımız yok.
Onun kaydını eski okulundan çektim bile.
Başka gidecek yeri yok.
Evde eğitim düşündünüz mü?
Evde eğitim mi?
Biliyorum zor bir işmiş gibi geliyor ama yardımcı olacak kaynaklar var.
Gerçek bir seçenek.
Bazı çocukların ebeveynleriyle olması onlar için daha iyidir.
Üzgünüm ama hayır. Bu cevabı kabul edemem.
Birlikte bu duruma düzgün bir çözüm bulmalıyız.
Bunu göz ardı edemeyiz.
- Kes şunu. - Matematik bu.
Üçümüz ve annen, dört kişi ediyor ama sadece üç incimiz var.
Birimiz geride kalmalı ve bence bu ben olmalıyım.
Senin hatan değildi.
Hem olsa bile, seni geride bırakmıyoruz.
Bu kadar.
Şimşeği alıp savaşı durdurduktan sonra siz döneceksiniz.
Annemle beraber.
Peki ya sen?
Bekle Percy. Peki ya sen?
Görevler tekdüze işlemez, haksız mıyım? Bir çözüm bulurum.
Affedersin.
Seni duyamazlar.
Onlar?
Burası Asphodel olmalı.
Bir kitapta okumuştum.
Bekle. Dur, hayır. Ne yapıyor...
Onlar...
kök mü?
Buradaki ruhlar pişmanlık çekiyor.
Hayatta yaptıkları seçimlerden lanetliler.
Ya da yapmadıkları.
Annabeth!
- Annabeth! - Arkadaşlar!
Annabeth?
- Arkadaşlar! - Annabeth!
Bir sorunumuz var.
Denedim zaten ama çok güçlü.
Bu nasıl oldu?
Bir tür pişmanlık olmalı, değil mi?
Pişman olacağın ne var ki?
Tamam. Siz gidin. Köpeğin dikkatini çekip size zaman kazandırırım.
Percy!
Bu, işe yarayacak.
Güvende olacağım.
Babana güveniyorum.
Başarabilirsin.
Bundan eminim.
Koşun. Şimdi!
Başardı.
Gidelim!
Tuhaf. Uzun süredir köpeği duymadık.
Bizi tüm yol kovalayıp sonra aniden durdu mu?
Neden ki?
Ben de bunu diyorum. Tuhaf.
Kıvırcık?
- Kıvırcık, nereye gidiyorsun? - Bilmiyorum. Duramıyorum!
- Percy! Ayakkabılar yüzünden! - Kıvırcık!
Percy!
- Percy! - Kıvırcık!
Percy!
O da ne?
- Bu? - Hayır.
- Ama öyle görünüyor... - Kesinlikle olamaz.
Tamam.
O zaman bu ne?
- Bu, İlk Şimşek. - Değil mi?
Çantanda ne işi var?
Bu benim çantam değil ki.
Bu, Ares'in verdiği çanta.
Bunca zamandır İlk Şimşek Ares'teydi. Bizi kandırdı.
- Hades'le mi çalışıyor? - Öyle görünüyor.
Yani, başardık, değil mi? Görev buydu.
Zeus bunu geri getirmemizi bekliyor.
Biraz daha beklemesi gerekecek.
Gidip anneni bulalım.
Zor olduğunu biliyorum.
Umarım bildiğimin farkındasın.
Ama bu okul sana iyi gelecek. Bunu da biliyorum.
Bak, beni dinle.
Orayı gerçekten hiç sevmezsen...
Başka seçenekler bulurum. Söz veriyorum.
Ben sadece...
Buraya bir şans tanımanı istiyorum.
Seni birazdan okula geri bırakmalıyım. Son dakikalarımızı...
Son dakikalarımızı bu şekilde geçirmeyelim.
Neden yapıyorsun?
Neden benden kurtulmaya çalışıyorsun?
Ben sana aynısını yapmazdım.
Hesabı ödeyip geliyorum.
Vardık mı?
Selam çocuklar. Hoşgeldiniz. Kusura bakmayın...
Neyse, tanıştığımıza memnun oldum.
Ben sizin kim olduğunuzu biliyorum, siz de benim.
O kısmı geçebiliriz yani.
Bir şey ikram edebilir miyim? Nar suyu veya atıştırmalık bir şeyler?
- Aslında... - Annem.
İşte bu. Sadede gelelim.
Hemen yelken açıyorsun.
Bir denizcilik ifadesi.
- Anladım seni. - O nerede?
Pekâlâ. Tamam o zaman, başlayalım.
Annen hemen bu tarafta.
Bu kadar yol geldiniz, şimdi caymayın.
Anne?
Ona ne yaptın?
Hayatını kurtardım!
Aslında bir Minotor tarafından ezilmek, ölüm tanısı sayılır.
Senin için yakalayıverdim onu, tam zamanında.
Beni ziyarete gelesin diye. İşte geldin.
Sen bana elindekini ver, ben de sana bendekini vereyim.
Ben...
veremem.
- Bu karşılıklı bir iş. - Şimşek sana ait değil.
Planınız neredeyse başarılı oluyordu. Sen ve Ares şimşeği çalmayı başardınız,
beni kandırarak buraya getirmemi de sağladınız.
Ama bu doğru değil, istediğinizi yapamam.
Tek ümidim, senin de doğru yolu seçmeni rica etmek.
Lütfen... annemi serbest bırak.
Ne dedin?
- Ne? - Kim Ares'le ne planlamış?
Ares'le işbirliği içindesin, İlk Şimşeği ele geçirmek için.
Benim Ares'le bir birliğim yok. Çok nadir işbirliği yaparım.
Şimşek kardeşlerimin dramı, beni ilgilendirmez.
- Şimşeği istemiyor musun? - Hayır.
Ne istiyorsun o zaman?
Miğferimi!
- Neyini? - Karanlık Miğferimi.
Kaybolduktan birkaç gün sonra biri onu kullanarak
görünmez oldu ve İlk Şimşeği çaldı.
Şimdi onu geri istiyorum. O zaman annene kavuşursun.
- Gerçekten şimşeği istemiyor musun? - Neden isteyeyim?
Savaşı başlatmak için.
Bunu neden isteyeyim?
- Kıskançlık. - Fark ettin mi bilmiyorum ama
burası mutluluk dolu bir diyar.
Ben hayatımdan memnunum.
Kıskançlık tarzım değil.
Öte yandan kardeşlerim, kıskançlığı tekeline almışlar.
Yukarıya pek çıkmıyor olmamın nedeni de bu aile dramı işte.
Aralarındaki kin hiç bitmiyor. Çok sağlıksız.
Biri Zeus'un şimşeğini çaldı ama ben değil.
- Başkası olmalı... - Kronos.
Efendim?
En büyük kin onunki. Zeus, Kronos'un tahtını çaldı.
Başka kim Zeus'un gücünü elinden almayı bu kadar istesin?
Kronos milyon parça hâlinde
- ta... - Tartarus'un dibinde ve az önce
İlk Şimşek çantamda belirdiği an bir şey bizi içeri çekmeye çalıştı.
Tartarus.
Rüyalarımda duyduğum ses oradan geliyor.
Olimpos'u yıkmak için yardımıma ihtiyacı olduğunu söylüyor.
Bunun sen olduğunu zannetmiştim ama bu ses,
kesinlikle seninki değildi.
Bana sığınma dileğinde bulun.
Ne?
Eğer Kronos bir şekilde sürgünden dönmeyi planlıyorsa
ve ilk sana ulaştıysa...
Güvende değilsin.
Benden rica et ve seni korurum. Seni ve anneni.
Keçiyi de. O da ikramım olsun.
Böylesi senin hayrına olur.
Sadece şimşek karşılığında.
- Hani şimşeği istemiyordun? - İstemiyorum
ama madem Kronos'la bir savaş söz konusu,
hazır olmak isterim. Şaka yapmıyorum evlat.
Başka bir seçeneğin yok.
Tek mesele, işi ne kadar zorlaştıracağın.
Hayır.
Çantanı ver.
- Güzel inci. - Teklifini kabul ediyorum.
- Harika! - İlk teklifini.
Sana miğferini getireceğiz.
Geri döndüğümde, annemi bırakacaksın.
- Dur bir dakika. - Kıvırcık, şimdi!
Sıkı tutun anne.
Bu, adil değil.
Hayır. Değil.
- Bu işi beceremiyorum. - Hayır.
Onu kampa götüreceğim.
Emin misin?
Başka seçeneğim var mı? O ve ben, şehirde beraber mi yaşayacağız?
Senin dünyandan ilgi çekmeye başladı.
Kanatlı bir at onu okula kadar takip etti.
Percy onu gördü, o da Percy'yi.
Er ya da geç hoş görünümlü olmayan şeyler de peşine düşecek.
Kampta, güvende olacak.
- Ama kampa gitmesini istemiyorsun. - Hayır.
- Hayır, istemiyorum. - Nedenini söyle.
Nedenini duymak istemezsin.
Muhtemelen istemem.
Ama başka söyleyebileceğin kimse yok...
belki en adil olmayan kısmı da bu.
Sen söyle...
Ben dinlerim.
Kim olduğunu bilmesini istiyorum.
Ailen ona kim olmasını istediklerini söylemeden önce.
O, daha iyi.
Onun içinde daha iyi bir şey var.
O zaman bence cevabın belli.
Okula gidecek.
Ve senin ona öğretemeyeceğin şeyleri öğrenecek.
Ve bu ikiniz için de zor olacak.
İkiniz için de işkence olacak.
Ama sayesinde, diğer tarafta daha güçlü olacak.
Annesi onu iyi büyüttü.
Onunla konuşmak ister misin?
Biliyorum konuşmamalısın ama...
belki sadece sesini duymak için.
Bir gün.
Bir gün, hazır olduğunda.
Kim olduğunu...
Nereye ait olduğunu öğrendiğinde.
Kader ona doğru yolunu gösterdiğinde.
O gün...
Onun yanında olacağım.
Çok dikkatli olman gerek.
Artık bir kahramandan ötesin.
Diğer melez kardeşlerinin gözünde bir lidersin.
Zeus'u görmeye geldim.
Randevum yok.
Alt yazı çevirmeni: İlkin Telli