Nie teraz.
Kiedyś, gdy będzie gotowy.
Myślisz, że wiesz, kim jestem? Nie masz pojęcia.
A jak nie będziesz uważał, to za chwilę się dowiesz.
Gdy będzie wiedział, kim jest...
Wiemy, kto ukradł piorun.
Jego ulubiona córka. Czyli złodziejką jest Clarisse.
Tu nie chodzi tylko o piorun. To coś więcej.
Tak, to piorun piorunów. Ale w twoim plecaku?
...i gdzie jego miejsce.
Pałac Hadesa.
To piorun mojego brata, mnie on nie jest potrzebny.
- Więc co mam ci oddać? - Mój hełm!
Pójdziemy odnaleźć twój hełm.
A kiedy wrócimy, uwolnisz moją mamę.
Trzymaj się, mamo.
Kiedy los wyjawi mu jego przeznaczenie.
Uciekaj, młody herosie, nim ktoś skrzywdzi cię.
Kronos.
Tego dnia...
będę przy nim na pewno.
PERCY JACKSON I BOGOWIE OLIMPIJSCY
Słuchaj, wiem, że nie chciałeś być półbogiem.
Ale jesteś.
Jesteś częścią czegoś większego niż ty sam.
W sumie dobrze, bo...
sam najwyraźniej tego nie ogarniasz.
- Dzięki, że mi udowodniłeś. - Przećwiczymy to jeszcze raz.
- Luke, naprawdę to doceniam, ale... - ...jesteś za cienki w uszach?
Ja nie...
Niby kiedy ja to wykorzystam?
- Mówiłem ci. - Że po mnie przyjdą. Wiem. Już przyszli.
Furia chciała mnie rozszarpać, a Minotaur prawie nadział mnie na róg.
I żadne tam fikołki typu... blokada
czy inna riposta by mi tu...
Riposta.
Oni nie walczą uczciwie. Totalne zero reguł.
No co ty, są reguły. To cała sztuka wojny, nie?
Uczysz się reguł...
żeby ich użyć przeciwko wrogowi.
Jakiś przykład?
Są najróżniejsze przykłady.
Patrz.
Chcę cię wyzwać!
Co?
- Co? - Co?
Na pojedynek. Na moich warunkach.
Jeśli zranię cię pierwszy, zatrzymam piorun, a ty oddasz mi hełm.
- Zgadzasz się? - Szykuj się na swój pogrzeb, synek.
Choć pogrzebu ci nikt nie urządzi.
Zakopany trup zdradzi mój plan, a to jest niewskazane.
To nie był twój plan, zdaje się? To plan Kronosa.
To on wymyślił, żeby wrobić syna Posejdona
i okraść Zeusa i Hadesa, żeby wszczęli wojnę.
- Co? - Do ciebie dotarł tak samo?
Przyśnił ci się?
Bogowie nie mają snów, chłopczyku.
I nikt nie instruuje boga wojny, jak zacząć wojnę!
Jak już polegniesz...
pozdrowisz ode mnie mamusię.
Czekaj.
Ostrzegałem cię.
Jak nie będziesz uważał...
to przekonasz się...
kim jestem.
Nic ci nie jest? Zranił cię?
A myślałeś, że jesteś zwyczajny.
Łał! To było niesamowite!
A wiesz, co naprawdę dziś zyskałeś?
Otóż wroga. Na zawsze.
Gratuluję.
Nie patrzcie, zmienia postać!
To hełm Hadesa.
Percy.
Władze ostrzegają podróżnych przed opóźnieniami w ruchu lotniczym.
Znaczną część przestrzeni powietrznej nad krajem
zamknięto z powodu silnej aktywności sejsmicznej,
- zakłócającej sygnały radiowe. - Mamo?
Zjawisko to, określane jako nagłe zakłócenia jonosferyczne,
polega na tym, że rozbłyski słoneczne powodują wzmożoną absorpcję fal radiowych
co może prowadzić do poważnych problemów w ruchu samolotów...
Spory wyczyn, prawda?
Trzęsienie ziemi i niebo puste.
Cóż, Posejdon poczyna sobie w tej wojnie coraz śmielej.
Hades kazał ci zdobyć hełm.
Taką misję miałaś od początku.
Co ty wyprawiasz?
Dotrzymuję swojej części umowy.
Liczę, że Hades zrobi to samo, powiedz mu.
Proszę.
Powodzenia na Olimpie.
Być może kawałek świata ocaleje, żeby twoja matka miała dokąd wrócić.
Gdzie ci życzyła powodzenia?
- No nie... - Nie.
- To konieczne. - Dlaczego?
- Termin minął, misja się nie udała. - Tutaj chodzi o coś więcej.
Chejron mówił, że ostatnia wojna na Olimpie
wywołała drugą wojnę światową tutaj.
Przekonam Zeusa, żeby się wycofał.
Zaniosę mu piorun. Tylko tak mogę zwrócić jego uwagę.
Módl się, żeby nie zwrócił na ciebie uwagi.
Musi usłyszeć o Kronosie.
Widzieliście, jak wystraszył się Hades, gdy się dowiedział, że Kronos może wrócić?
Zeus musi wiedzieć.
Jak zaniosę mu piorun, to może jednak mnie wysłucha.
A wy zaczekacie w obozie.
Wiemy już, komu służyli Ares i Clarisse,
- więc musicie ostrzec Chejrona. - Zeus cię zabije.
Zdajesz sobie sprawę?
Za to, że jesteś zakazanym dzieckiem.
Albo uzna cię za złodzieja.
On nie pozwoli, żebyś odszedł z Olimpu żywy.
Dość mam już uciekania.
Chcę chociaż spróbować.
To naprawdę ważne.
To na szczęście, będzie ci potrzebne.
Mam... pytanie.
Dlaczego musisz mu to mówić osobiście? Nie wystarczy mail?
Mail to powód do chwały?
- Zwiedzanie zaczyna się tam. - Ja nie chcę zwiedzać.
Chcę się widzieć z Zeusem.
Nie jestem umówiony.
Bogowie są wszechpotężni, ale muszą się trzymać zasad?
Tak.
A herosi są po to, żeby te zasady łamać za bogów?
Tak!
Jeśli możemy je łamać, a oni nie,
to czemu oni się nas nie obawiają, tylko my się boimy ich?
Co?
Nie, nic. Pojętny jesteś.
Dlatego tym bardziej musisz uważać.
Na co uważać?
Annabeth strasznie boi się pająków.
No i?
Ale jest o od nich o wiele większa.
Więc jak sądzisz, co robi, gdy na któregoś natrafi?
Jak jesteś naprawdę mały, to lepiej... żeby nikt wielki się ciebie nie bał.
Bo to, co jest małe i straszne...
się miażdży.
Ja go nie ukradłem.
Ani ja, ani moi kumple. Ktoś ukradł.
I nam podrzucił.
- Chcieliśmy go dostarczyć na czas, ale... - Zawiedliście.
Tak.
Ja, znaczy. Ale i tak tu jestem.
Chcę ci wyjaśnić, kto go ukradł.
Zrobił to Kronos.
On to wszystko uknuł.
Wyłania się z Tartaru. Albo... próbuje.
Zbiera siły i zaatakuje was wszystkich.
- Możesz odejść. - Ale...
To ja strąciłem Kronosa. Wiem, gdzie on jest.
I wiem, kim jest Kronos. Znam ojca. Wiadomo, że zbiera siły i że tu zmierza.
Tak właśnie działamy.
Knujemy i niszczymy.
Wiadomo było, że kiedyś w końcu się podniesie.
Dziękuję za informację.
Chcę się zrewanżować, więc wyjdziesz stąd żywy.
Mam teraz wojnę do rozegrania, więc gdy mówię: „Możesz odejść”,
to lepiej bądź wdzięczny i się prędko pożegnaj.
- Ale wojna musi się zakończyć! - Dość!
Ta wojna już się toczy. Zakończy ją zwycięstwo.
Ty dzisiaj uchodzisz z życiem, więc zamilcz.
Myślałeś, że będę z tobą pertraktował?
Że jednak posłuchasz.
Kronos chce, żebyś walczył z moim ojcem. Bo to was obu osłabia.
- Nie dam się osłabić swoim braciom. - Już się dałeś.
Twoja rodzina to koszmar.
Bliscy nie popierają cię z miłości.
Boją się, więc cię słuchają.
Ares, twój syn, zdradził cię, jak tylko pojawił się ktoś silniejszy.
Naprawdę myślisz, że on jeden?
Kogo będą się bali bardziej, gdy twój ojciec się zjawi
i zechce szybko przejąć twój stołek?
Nie!
Poddaję się.
Co?
Poddaję się.
Masz swoje zwycięstwo.
Nie krzywdź mojego syna.
To zakazany syn.
Nie powinien był się narodzić.
Tak samo, jak twoja Thalia...
której odwaga służy wszystkim półbogom za wzór.
Perseusz też bierze z niej przykład.
Dzisiaj niechybnie wykazał się odwagą.
Kto jeszcze wie o ojcu?
Ares, Hades, Hermes. Oni wiedzą.
Wszyscy.
Odbędzie się posiedzenie. Całej rady.
Wtedy ogłosimy moje definitywne zwycięstwo.
I omówimy sprawy rodzinne.
Pilnuj syna, żeby się tu nie kręcił.
Posłuszeństwo nie jest jedną z twoich zalet, prawda?
Nie.
Nie jest.
Zapewne jest w tym trochę mojej winy.
Ocean z natury nie lubi ograniczeń.
Patros.
To... jedyne słowo, które wyłapałem.
To znaczy „ojciec”.
Tak?
Chejron cię czegoś nauczył.
Tego nie uczył mnie Chejron.
Mama uczyła cię dawnej greki?
Uczyła mnie różnych rzeczy.
- Chcę cię o coś zapytać. - Synu, nie wiem, kiedy Hades ją uwolni.
Potrafi być trudny, gdy się na coś uprze.
Śnisz czasem?
Ares twierdzi, że nie macie snów.
Ares to imbecyl.
Nie zauważyłeś?
Pewnie, że je mamy. Dlaczego pytasz?
A śni ci się czasami mama?
Już lepiej zmykaj.
Widzisz Clarisse?
- Dlaczego tu jest? - Stop. Nie odzywaj się. Wytłumaczę.
Clarisse ukradła piorun.
- To skomplikowane. - Jak to skomplikowane?
W obozie wszyscy szykowali się do wojny. Jedni przeciwko drugim.
- A taki zarzut wobec Clarisse... - Bez dowodów.
No właśnie. Bez dowodów. W obozie rozpętałoby się piekło.
Ale wróciłeś.
Zatrzymałeś wojnę. Ocaliłeś świat.
Już można powiedzieć Chejronowi i zrobić tu porządek.
Umówiłem nas z nim daleko od tego zamieszania.
Żeby nie zauważyła nas Clarisse albo jej zwolennicy.
Ja tu będę miała na nią oko.
- Żeby się nigdzie nie oddalała. - Super. Potem zbiórka tutaj.
Idziemy?
Wystrzałowa ta impreza, nie?
Naprawdę się dla ciebie postarali.
Co jest? Odkąd wyszliśmy, w ogóle się nie odzywasz.
Bo... myślę o tym, co mówiła Wyrocznia.
Że nie zdołam ocalić tego, co najważniejsze.
I boisz się o mamę?
Rozumiem.
Naprawdę, wierz mi.
Ale przepowiednie?
- To takie ględzenie. - Misja skończona.
I wszystko, co przewidziała Wyrocznia, już się spełniło i nabrało sensu.
Wszystko?
„Ruszaj na zachód - ku bogu, który się odwrócił”.
Ares. Okej.
„Odnajdziesz, co skradziono, i światu zwrócisz”.
No jasne, piorun.
„Wkrótce zdradzony będziesz...
przez tego, co cię druhem woła”.
To jasne: Clarisse nadal tutaj jest, bo ty...
Chejronowi o niej nie wspomniałeś.
Zgadza się?
Nie mogłeś...
bo wiedziałeś, że nie Clarisse ukradła piorun.
Tylko ty.
Podrzuciliście mi go z Aresem,
a buty od ciebie miały mnie zawlec do Tartaru,
żeby piorun trafił od razu do Kronosa.
Tylko że ty oddałeś je Groverowi.
Jestem twoim przyjacielem. Percy, to nie zdrada, musisz mi uwierzyć.
To jest walka z bogami.
A ciebie...
Ciebie chcę zwerbować.
Zwerbować?
Spokojnie. Nie chcę się tu bić.
Chciałem ci go tylko pokazać.
Ten miecz... pomoże nam uciec.
Ale skąd uciec?
Z obozu.
Spod ich kontroli.
Ten miecz otwiera tajne drzwi.
Możemy stąd uciec i nikt nas nie znajdzie.
Nie „my”, tylko ty!
Słowa „my” Zeus boi się najbardziej.
Bogowie chcą, żebyśmy bali się ich, ich czcili, służyli im.
Nie obchodzi ich, czego my chcemy. Są złymi rodzicami.
I od zbyt dawna uchodzi im to na sucho.
Nie. To nie jesteś ty!
- Tak gada Kronos. Urobił cię. - Nie. On otworzył mi oczy na fakty.
Złoty Wiek. Tak nazywano czasy jego rządów.
Zrobimy tak, żeby znowu nastał Złoty Wiek.
Ukraść piorun i hełm to była pestka.
Ale ciąg dalszy...
o już o wiele wyższa szkoła jazdy.
Bogowie nie są idealni, ale robią, co mogą.
Twój ojciec też.
On nie...
Nabrałeś wprawy.
Ostatni raz.
Przepraszam. Nie chciałem cię...
Annabeth?
Tak, słyszałam wszystko.
OBÓZ
To nigdy nie jest łatwe.
Ciężko się żegnać.
Może niedługo wrócę.
Muszę sprawdzić, czy Hades ją uwolnił.
I na pewno nie jest ci potrzebna obstawa z bronią?
Nie wydaje mi się, żeby Luke chciał mnie zabić.
Ja też nie sądzę. I tego się obawiam.
Gdy Luke tłumaczył ci, dlaczego zamierza obalić bogów,
przyznałeś mu w duchu rację, czyż nie?
Luke wie, że byłbyś dla niego cennym sprzymierzeńcem.
A jego zwierzchnik, Kronos,
umie być bardzo, bardzo przekonujący.
Wiem. A ja jestem bardzo, bardzo uparty.
Musisz naprawdę uważać.
Jesteś nie tylko herosem.
W oczach innych herosów jesteś również przywódcą.
Jestem z ciebie bardzo dumny.
Bomba.
Wciąż tu jesteś.
Właśnie się zbieram. Dziękuję.
To ja dziękuję, Percy.
Ale... Percy?
- Tak? - Coś mi nie brzmi. Tak ci na imię?
- Tak. - Jesteś pewny?
- Bo... ja głowę bym dał, że jesteś Peter. - Percy.
Percy Jackson.
- Coś mi nie pasuje. - Raczej kojarzę, jak mam na imię.
No dobra. W zasadzie mam to gdzieś.
Uwaga! Obozowicze, którzy nie zostają na kolejny semestr...
Wypad!
Tak, ty też! Pakuj się i już do domu!
Co ona o tym sądzi?
Że wracasz do domu i do taty?
To jest drzewo, glonomóżdżku. A drzewa nie mówią, co myślą.
Ale na pewno się cieszy.
A ty nie, Annabeth?
Wiesz...
Tata chce mi pokazać Nowy Jork, więc będę udawać, że tam nie byłam.
A jeszcze później jakiś... Disneyland. To, zdaje się, znowu lunapark,
ale... nie aż taki morderczy.
Wiesz o nim coś więcej? W co ja się znów ładuję?
Powinnam na coś uważać?
Nie.
Bądź dzieckiem.
- Hej! Hej! - Dostałeś?
Gdzie to masz?
To jest ta licencja poszukiwacza?
Tak. Oficjalna licencja na szukanie boga Pana.
I od czego zaczniesz?
Wiecie, cały świat przyrody został już dosłownie przeczesany
i dokładnie opisany. I to kilka razy.
Rada podejrzewa, że Pan jest cały czas w ruchu,
stąd trudno go namierzyć.
Ale... nikt dotąd nie przeszukał oceanów.
Znam tam parę osób na samej górze. Gdybyś potrzebował pomocy...
Odezwę się.
Okej...
Umówmy się na coś. Od razu.
Obiecajmy dziś sobie, że spotkamy się wszyscy za rok.
We trójkę. Tutaj.
Zgoda?
Percy?
- Co się stało? - To długa historia.
Ale fajna.
A teraz pobudka.
To jakieś żarty. Dlaczego znowu cię widzę? To koniec! Przegrałeś!
Wynocha z moich snów, okej?
Już niebawem spotkamy się w twoim świecie.
Jeśli zdołasz przetrwać dalszy ciąg.
Do tej pory szło mi nie najgorzej.
Jak się w końcu zdecydujesz...
to zapraszam.
Na to właśnie liczę.
Od tego, czy przetrwasz, zależy to, czy wrócę ja.
No już, bez żartów. Pora wstawać.
No, wstawaj. Śniadanie czeka. Siódma klasa też.
Zobaczysz, będzie fajnie.
Byłoby fajniej, gdybym przespał całą noc.
A co, kolejny koszmar?
Dziadek.
Nie nazywaj go tak.
No dobra. I co tym razem gadał?
No że...
Żebym powiedział dzisiaj mamie, jak bardzo ją kocham.
Kronos, władca tytanów, tak ci radził?
Zamierzał. Tak sądzę.
Opowieści o greckich bogach, herosach i potworach...
to wszystko prawda, potwierdzam.
Jeżeli czujesz, że jesteś inny,
że ten świat nie ma sensu...
to może należysz do naszego świata.
Nie trać nadziei.
Bo wkrótce możesz być nam potrzebny.
PAMIĘCI LANCE’A REDDICKA
PERCY JACKSON I BOGOWIE OLIMPIJSCY
Pan niby jest prawnikiem? To jakiś skandal!
Żona się ze mną rozwodzi, a teraz jeszcze pan żąda ode mnie forsy?
To nieuczciwe!
A kto panu kazał brać kredyt na studia? Bo nie ja, mecenasie.
Sam pan chciał, prawda?
Ktoś tu sobie... jaja robi!
Zmieniła zamki! I co ja mam niby zrobić?
Nie. Nie, moment. Ma pan może... jakiś wytrych?
Halo?
Halo!
A co to?
„Zwrot do nadawcy”?
„Do: Percy Jackson”.
Od bogów?
Super.
Obrzydliwość!
Napisy: Anula Nagłowska