Luke tu był i wiedział, co robi.
Jeśli drzewo zginie, bariera upadnie, a obóz będzie otwarty na wszelkie ataki.
Troje z was musi ruszyć na misję i zdobyć legendarne Złote Runo,
by ponownie wzmocnić nasze granice!
Nasza mistrzyni, Clarisse La Rue.
- Clarisse, Clarisse! - Co?
Wielką Przepowiednię poznali wybrańcy.
Co mam powiedzieć Percy’emu?
Nie może wiedzieć, że coś przed nim ukrywasz.
Nie odchodź, Percy.
Muszę. Grover potrzebuje pomocy.
- Jak tu trafiłeś? - Z potworem.
Ale to jego sprawka. Jego pułapka.
- Czyja? - Polifema!
- Dajesz mi statek? - Załatwiłem ci podwózkę.
Statek płynie tam, gdzie chcesz trafić.
Czegoś mi nie mówisz, ale mam to gdzieś.
Pewnie będę potrzebował też tej torby.
Ruszamy na misję.
PERCY JACKSON I BOGOWIE OLIMPIJSCY
Jestem Clarisse...
córka Aresa.
Wysłano mnie na misję...
jestem więc gotowa na otrzymanie przepowiedni od...
Wyroczni.
Jestem Clarisse, córka...
Z martwą załogą żelazną popłyniesz łodzią.
Znajdziesz to, czego szukasz, i weźmiesz ze sobą.
Życia omal nie stracisz...
w kamieniu pochowana.
I przegrasz...
Percy Jackson i Annabeth Chase
zapłacą za opuszczenie obozu, gdy są nam potrzebni.
Clarisse!
Jesteś upoważniona do wymierzenia sprawiedliwości tej parze wyrzutków,
jeśli trafisz na nich podczas misji.
Skoro panna Chase jest dla nas martwa,
musisz wybrać sobie innego towarzysza,
ziomka, kumpla od misji czy...
Potrzebuje dwojga, prawda?
POMIESZCZENIE W REMONCIE
Strasznie tu zimno.
- Już wyschłeś? - Weź to.
Hermes pomyślał o wszystkim.
Magiczne witaminy, termos z wichrami.
Ale ani jednej drachmy.
No dobra, czyli...
Co to za sekret, o którym mam nie wiedzieć?
Wiem, co powiesz.
Wiem, jak to zrobić. Tylko we dwoje.
Ej, nadal was słyszę.
W porządku, stary.
Wiesz już, że jest coś, o czymś masz nie wiedzieć.
To już zbyt wiele.
Więc nie mów mi nic więcej.
- Co? - Nie mów mi.
To ten twój pomysł?
Wierzę, że istnieje ważny powód, bym nie opuścił
obozu czy nie wyruszył na misję.
Ufam Chejronowi.
Ale przede wszystkim tobie.
Pewnie chodzi o moją przyszłość lub przeszłość. Coś, czego nie wiem.
Gdybym wiedział, zrobiłbym coś głupiego, tak?
Spoko, mogę nie wiedzieć.
Ale... to ważne...
Jeśli będę robił coś nie tak,
powstrzymasz mnie hasłem.
Hasłem?
Tak, może „dar”?
Ale gnój.
- To nie twoje hasło. - Nie, coś naprawdę śmierdzi.
- Mówisz „dar”, a ja się wycofuję. - To nie zadziała.
- Zadziała. - Nie chcę ci nie mówić.
Ty też wkrótce zaczniesz mieć tego dość, choćbyśmy spróbowali wszystkiego.
A potem mnie znienawidzisz.
Wiesz, co sądzę?
Że mieliśmy parę ciężkich dni i jesteśmy pasażerami na gapę na wycieczkowcu.
Obczajmy basen, gry albo bufet.
Potwory.
Wyczuwam je na tym statku.
Potwory. W liczbie mnogiej?
Panie Aresie, Ojcze, jestem zaszczycona twoim towarzystwem.
Gadasz jak przegryw. Wstawaj.
Podobno dostałaś tę fuchę ze Złotym Runem.
Chyba brakuje ci dwóch głupków do kompletu.
Nie chciałam, żeby mnie ktoś spowalniał.
Jednoosobowa armia, co? Gotowa puścić wszystko z dymem?
Mogę ci w tym pomóc.
Oto twoja podwózka.
Pancerna.
Wyciągnąłem ją z dna i podrasowałem.
Na dziobie masz 40-milimetrową zabawkę do robienia „Bum”.
Karabin tylnoładowy na górnym mostku i piętnastocalowe działko na rufie.
Gotowe do wystrzału, nabite amunicją ze stuprocentowego niebiańskiego spiżu.
Bum!
Jakieś pytania?
Co to za jedni?
Te przegrywy? To twoi oficerowie liniowi.
Również wskrzeszeni z martwych.
„Pokonani w walce muszą odpłacić dług służby Aresowi”.
Powinienem dostać zwycięzców, ale nie.
Cóż, wojowniczko, pora zabłysnąć.
Bez łamania zasad nic już nie zrobię, a i tak mam przechlapane.
Morski gnojek ma nad tobą przewagę,
ale to ty musisz pierwsza dotrzeć na metę.
Nie zawiodę cię, przysięgam.
Dobrze.
Bo wiesz, co cię spotka, jeśli nawalisz.
Rozgrzeję ich nieco.
Uwaga, śmiecie!
To dziewczę będzie wami dowodzić.
To jej pierwsza misja.
Wyszkolona jest naprawdę wybornie,
ale nie ma doświadczenia na wojnie.
Zapewnicie jej zwycięstwo.
A jeśli nie,
osobiście zetrę wasze kości w pył,
który następnie wsypię do malutkiej torebusi...
a tę cisnę w otchłań Tartaru.
Jasne?
Jasne, panie Aresie!
Są twoi.
Dwa, trzy, cztery...
To ci sami Lajstrygonowie, których widzieliśmy w obozie.
Wcale się nie kryją.
Mgła musi nadal czynić ich niewidzialnymi.
Możemy musieć ewakuować się w pośpiechu.
Idź po resztę naszych rzeczy.
Witajcie.
Prosto do bufetu, co?
Już otwieram.
To na bank ich klan zaatakował obóz.
Po co Hermes cię tu przysłał?
- Musi chodzić o coś innego. - Dokąd to?
Musimy zgarnąć Tysona i spadać z tego statku.
ŁUCZNICZKA
Hermes musiał wiedzieć, że są tu potwory.
- To nie ma sensu. - Annabeth?
Annabeth Chase? To ja, Alison!
Simms?
- Hej! - Cześć.
Chwała Atenie.
Ukłony dla Apolla. To jest Percy.
Wiem, wiem. Każdy półbóg słyszał o tym gościu.
Jesteś z obozu?
Była mieszkanka. Teraz podróżuję.
Musisz iść z nami. I to już.
- O czym ty mówisz? - Na statku są potwory.
Miałaś za plecami trzech Lajstrygonów.
- Masz szczęście, że żyjesz. - Gdzie są teraz?
Pojechali windą towarową. Nie wiemy.
- Chwila, dokąd to? - Są tu moi przyjaciele.
Półbogowie.
- Zostańcie tu, a ja pójdę po nich. - Poczekaj.
Nie wiemy, ile potworów tu jest.
Może być ich więcej.
Moja ekipa to łowcy potworów, wyrównamy szanse.
Czy to ty, Alison Simms?
Tak jak w przypadku Grovera?
Co?
Widział ją w koszmarze. Ona ciągnie nas w pułapkę.
Luke nie będzie zadowolony, gdy przyniosę mu wasze głowy.
Ale przejdzie mu.
Hej ludziska, jestem gotów.
Witaj ponownie, herosku.
To dlatego Hermes wysłał mnie na ten statek.
Luke tu jest.
To znak Kronosa.
Witajcie, pasażerowie.
Rozpoczynamy kolejny piękny dzień na Księżniczce Andromedzie.
W drodze do Złotego Wieku
zachęcamy do odwiedzin w bufecie krewetkowym na pokładzie rekreacyjnym.
Pamiętajcie, że Mgła chroni was przed ciekawskimi spojrzeniami śmiertelników,
możecie więc śmiało brać udział w wybranych aktywnościach.
On nie tylko tu jest.
To jego statek.
Tak jest, pani kapitan.
„Z martwą załogą żelazną popłyniesz łodzią”.
Ta mała od Aresa nie odróżniłaby krakena od meduzy.
Żegnaj więc Wszystkiego naj
Z Asfodelu z wiatrem płyniemy I rum sobie pijemy
Do Elizjum się kierujemy
Hej ho, hej ho.
Witaj, jestem Thorvald.
Siemasz. Mitch z wypożyczalni wideo.
- W jakiej bitwie poległeś? - W wojnie streamingowej.
Pod koniec zrobiło się naprawdę paskudnie.
- Dobra, ludzie, słuchajcie! - Hej ho!
Obieramy kurs na Morze Potworów.
Na 31 stopni 37 minut szerokości północnej,
56 stopni 12 minut długości zachodniej.
Trafalgar. Zatopiony przez Brytyjczyków.
Grand Port. Zatopiony przez Francuzów.
Mówię do was, śmiecie!
Mamy kawał morza do przepłynięcia i niewiele czasu, więc ruchy!
Hej ho, hej go!
Walczyliśmy bez łóżka czy kołdry
Hej ho, hej ho!
Nie ma spoczynku dla umarłych
Żegnaj więc Wszystkiego naj
Z Asfodelu z wiatrem płyniemy I rum sobie pijemy
Mówiłaś, że Kronos to władca tytanów,
ale kim właściwie są tytani?
Rządzili w czasach przedolimpijskich.
- Kronos był ojcem Zeusa. - Był?
Nie ufał swoim dzieciom, więc je pożarł.
Zeus sprawił, że je wyrzygał,
i posiekał ojca na kawałki jego własną kosą.
W związku z tym Kronos jest żądny zemsty.
Ale przecież jest w kawałkach.
Jak sądzisz, gdzie jest Luke?
- Co? - Możemy go zaskoczyć,
pokonać i jeszcze dziś zakończyć wojnę.
Pokonać go?
Wciąż nie wie, że tu jesteśmy. To nasza przewaga.
Jak to „pokonać”?
Annabeth, jesteśmy sami na statku pełnym potworów.
- Musimy uderzyć, póki... - Dar.
Dobra.
Masz rację. To może być problematyczne.
- Uleganie żądzy zemsty? - Nie, hasło.
Możesz rzucić je, żeby wygrać każdą sprzeczkę,
nawet będąc w błędzie.
Gdy Luke zatruł drzewo Thalii...
czułam się, jakby mój brat wbił nóż w plecy mojej siostry.
Nikt nie jest na niego bardziej wściekły ode mnie.
Ale nie chcę jego śmierci.
Powiem ci to, co powiedziałem Hermesowi.
Nie sądzę, by Luke’a dało się ocalić.
A ja wierzę, że tak. Muszę.
Luke ma powody, by nienawidzić bogów,
a Kronos wykorzystał to, by go zmanipulować.
Chcę odciąć go od Kronosa.
I od tego statku.
Czyli łapiemy go zamiast zabijać.
Niech będzie.
O ile odpuścisz sobie „dar”.
- Potrzebujemy nowego hasła. - Mnie pasuje.
Dzięki.
Tu. Kabina Admiralska.
Chce się czuć ważny. Największą kabinę wziąłby dla siebie.
A co z potworami?
Jak go stąd dyskretnie zabierzemy?
Mam pewien pomysł.
KSIĘŻNICZKA ANDROMEDA
Potwory?
- Gorzej. - Co może być gorsze?
Czekałem.
Percy?
Wszystko dobrze.
Co planujesz?
Staranujemy drzwi. „Hej, Luke”.
To twój plan?
Tak. A może „Pa, Luke”.
Percy, nie pokonasz go w boju.
Fajnie, że mnie wierzysz.
Otwieraj!
Możesz ich podsłuchać?
KABINA ADMIRALSKA
Dostali się przez rufę. Mają ze sobą oswojonego cyklopa.
Nie jest oswojony.
Posejdon go uznał. To brat Percy’ego.
Jest tuż za drzwiami.
Nie staną do walki.
Są na to zbyt bystrzy.
Lepiej niż w Jedenastce, co?
Percy?
- Spokojnie. Będzie tu bezpieczny. - Tyson!
Percy!
Nie zrobią ci krzywdy.
Skąd wiecie o tym statku?
Od twojego ojca.
Widać wciąż wierzy, że jest dla ciebie nadzieja.
Ja tak nie sądzę.
Świetnie.
Hermes powinien porzucić nadzieję. Jego czas minął.
Jeśli on wie, gdzie jesteś, reszta Olimpu też.
Poddaj się nam, a może Zeus daruje ci życie.
Zeus nie okazuje łaski.
Jak potraktował własną córkę?
Zresztą, czy to nie Posejdona powinienem się obawiać?
A może...
Posejdon się nie pojawił, bo jest zbyt zajęty wojowaniem?
Herosku.
Wielkie Przebudzenie już się rozpoczęło.
Tytani powracają, bo to czyni Kronos.
Każdy półbóg, który do nas dołączy, wzmacnia go.
Jego istota powstanie z Tartaru, by zebrać się tutaj.
Kawałek po kawałeczku.
Po to ci Złote Runo. By przyspieszyć proces jego uzdrawiania.
Wykujemy mu nowe ciało.
To dlatego zatrułeś drzewo Thalii.
By wymusić misję po Runo.
Po to zniszczyłeś to, co zostało z Twojej przyjaciółki.
Nie znałaś jej!
Thalia i ja od dwóch lat uciekaliśmy.
Byłaś z nami tylko dwa miesiące.
Byłaś dzieciakiem.
Ona nienawidziła Zeusa.
Gdyby wiedziała o Wielkiej Przepowiedni...
Gdyby wiedziała, że mogła zniszczyć Olimp,
za nic nie poświęciłaby życia.
To drzewo jest jej przekleństwem. Chciałaby, by zginęło.
Powiedział „Wielka Przepowiednia”?
Chwila.
Ty wiesz o Wielkiej Przepowiedni.
Ale ty nie wiesz. Widzicie?
Tak właśnie bogowie nas dzielą. Ukrywając prawdę.
Nie chcę jej znać.
Bo jesteś bystry czy przerażony?
A to i to wchodzi w grę?
Zawsze cię lubiłem, Percy.
Zasługujesz, by znać prawdę.
Półbogowie i potwory.
Nie używamy tu tego słowa.
„Potwory”?
Wszyscy jesteśmy dziećmi bogów. Tyson to syn Posejdona.
Tyson! Wszystko gra?
Jest traktowany jak wyrzutek, bo jego matka nie była człowiekiem.
- Skończyłeś? - Potrzeba więcej mocy.
- Pożyczysz kulę ognia? - Pewnie.
Tu może korzystać ze swoich talentów jako rzemieślnik.
Zostanie wynagrodzony za swoje umiejętności.
Zyska też akceptację.
Nie będzie problemem do rozwiązania.
Walczymy o nowy Złoty Wiek.
W której każdy duch, każda istota i każdy półbóg
otrzyma wolność.
A co z ludźmi w twoim Złotym Wieku?
Będą mieć szczęście, jeśli przeżyją.
Wojna między tytanami i Olimpem zniszczy ziemię.
A co z obozem?
Złamiesz swoich przyjaciół? Przecież się nie poddadzą.
Gdy bariera upadnie, obóz nie będzie w stanie oprzeć się naszym atakom.
Mądrzy obozowicze to pojmą i dołączą do nas.
Jeśli to zrobią, ocaleją.
Gdyby wsparł nas potomek jednego z trójki,
Kronos doceniłby naszą lojalność.
Nie potrzebowalibyśmy kolejnych rekrutów ani nawet Runa.
Mógłbyś zakończyć tę wojnę.
Dziś.
Kronos mówił ci o Wielkiej Przepowiedni?
Teraz mówi do mnie bezpośrednio.
A ty wierzysz, że nie zmienił treści przepowiedni na swoją korzyść?
Przekaz jest jasny.
To przepowiednia. Przekaz nigdy nie jest jasny.
Próbuje cię podejść.
Myślisz, że jesteś taka bystra.
Przejrzałam cię.
Spocznij, Alison.
Zrobione.
Dobra robota. Jak to zwą?
Bombą.
Na nich!
Nie!
Dalej, chłopaki!
Tędy!
Tam!
- Tak, stary! - Oby tak dalej!
Nie znudziło się wam przegrywanie?
Przegrywy z was, prawda?
Macie dług wobec boga wojny, bo przegraliście jakąś walkę.
Zadam wam pytanie.
A co jesteście winni samym sobie?
Bo...
może to coś więcej niż kolejna tura na wojnie.
Może to...
kolejna szansa...
by zmienić to, jak was postrzegają.
By odmienić wasz los.
Wszyscy stoicie przed tą szansą.
Możecie zostać bohaterami, którzy odnaleźli Złote Runo.
Możecie odnieść zwycięstwo
i zatriumfować przed wszystkimi, którzy kiedykolwiek w was wątpili.
Wrócicie do Krainy Umarłych, ale nie na łąki asfodelowe,
nie na Pola Kary!
Doznacie chwały na Polach Elizejskich!
Kto jest ze mną?
Więc wprawmy tę kupę żelastwa w ruch.
Tak, pani kapitan! Ruszajmy!
Naprzód!
Baczność. Ogarnij się, człowieku!
Pani kapitan.
Czy to na pewno dobre współrzędne?
- A co? - Te dane
zaprowadzą nas do Rocktown w New Jersey.
Dziwna lokalizacja dla Morza Potworów, prawda?
Chwila.
To mój sen, nie Tantala.
A te współrzędne się nie zgadzają.
Jackson.
Hej.
Dzięki za wydostanie nas stamtąd. Mózg jak brzytwa.
Te wielkoludy nie były takie złe.
Były nawet zabawne.
Więc czemu zbudowałeś bombę?
Bo ty i Annabeth byliście w opałach.
A prawdziwy bohater troszczy się o innych.
Myślę, że miał rację.
Co?
W temacie Thalii.
Może naprawdę jej nie znałam.
Może tylko mi się wydawało.
Jeśli się co do niej myliłam,
może mylę się we wszystkim.
Nie mylisz się.
To Luke jest w błędzie, wierząc w kłamstwa Kronosa.
Percy, ja nie znam całej przepowiedni.
Myślałem, że Chejron ci powiedział.
Tylko z grubsza.
Nie zdradził konkretnych słów.
Jeśli Luke ma rację w czymkolwiek,
to, że zasługujemy na to, by znać prawdę o naszym losie.
Przepowiednia mówi o dziecku jednego z trzech,
które w wieku 16 lat
stanie się potężną bronią.
Bronią?
Bohater tej przepowiedni zadecyduje o losach Olimpu.
Jeden wybór...
albo ocali Erę Bogów...
albo ją pogrąży.
Chejron sądzi, że mógłbym zniszczyć Olimp?
A co ty o tym myślisz?
Miałaś rację.
Wolałbym nie wiedzieć.
PERCY JACKSON I BOGOWIE OLIMPIJSCY
Nie przyjaźnimy się.
Dokonajmy niemożliwego.
Wkraczamy na Morze Potworów.
Napisy: Anula Nagłowska