NETFLIX SUNAR
Bu çok güzel.
Evet, ben de seviyorum, özümü çok iyi yansıtıyor.
Evet, çok doğal görünüyorsun.
Tam senin gibi.
-Vanity Fair'in fotografçısı çekti. -Vanity Fair'e mi çıktın?
Hayır, adam arkadaşım. Yerini seviyorum çünkü
kim olduğumu hatırlatıyor.
Neyi sevdiğimi.
Güzellik dünyası çok sığ olabiliyor Maria.
Tabii.
Bu yüzden tabiatla, otantik olanla tekrar bağ kuruyorum.
Hakiki insanları seviyorum.
Hakiki kadınları.
-Gidelim mi? -Nereye?
-Seksi berbattı! -Evet, bir hata yaptım.
-İçine ettin. -Beni rahat bırak, başım ağrıyor.
Benim de! Başım ve amım.
Galiba uzun zamandır iyi bir seks yapmamıştı zavallı.
Evet.
Umarım âşık olmaz.
-Sence iğrendiğimi fark etmiş midir? -Umarım etmemiştir.
Patronun sana garezi olsun istemezsin şimdi.
-Selam. -Selam.
-Nasılsın? -İyiyim.
Bence çok iyiydi.
Sence?
İyi miydi?
Bizler kusurlarımızla güzeliz.
Bizler eşsiziz.
MEDINA KOZMETİK
50. YILINI KUTLUYOR
HEPİNİZLE BİRLİKTE KUTLAMAK İSTİYORUZ
EŞSİZ FARKLI
ÖZGÜR
Akşam yemekte ne var?
Kendini ifade etmekten korkma.
Cristina?
Kim olursan ol.
-Ne izliyorsun? -Kardeşimin yaptığı videoyu.
-Çünkü senin gibisi yok. -Bu oğlan mı, kız mı?
Eskiden kızdı ama şimdi bilmiyorum.
Özgür ol. Kendin ol.
50 YILLIK GÜZELLİK
-Ona göstermeden paylaşacak mısın? -Evet, Álvaro buna takılmaz.
-Paylaşımlarıma bakmaz. -Bilemedim Paula.
-Nasıl yani? -Markanın imajıyla alakası yok.
Sebebi de bu işte.
Her kafana esen şeyi yapamazsın. Beni de zora sokuyorsun.
-Yapma Cris. -Uyman gereken kural ve yönetmelikler var.
Kurallar, kurallar, iyice babama benzemeye başladın.
Tamam, ne yaparsan yap.
Bana biraz destek olsana. Sen benim ablam değil misin?
-Sence şu an ne yapıyorum? -Hâlâ beğenip beğenmediğini söylemedin.
Beğendim tabii ki, video güzel olmuş
ama böyle her kafana eseni yapamazsın.
Dünya böyle işlemiyor. Seni işe alsalar…
-Okay, boomer. Yarın görüşürüz. -Paula…
-Seni kıskanıyor. -Bilmiyorum belki yaptığım şey boktandır.
-Kıskanıyor Paula. -Ablam beni neden kıskansın ki?
-Neden olacak? Kendini beğenmiyordur. -Belki de paylaşmasam daha iyi.
-Nasıl yani? Kimse izlemesin mi? -Bağırmaya başlama şimdi.
Beni geriyorsun.
Buna çok fazla emek verdik Paula Kaç kez düzeltme yaptık?
Biraz endişelendim, tavrı beni etkiledi.
-Paula. -Ne?
Onun onayına ihtiyacımız yok. Hiçbir zaman da olmadı.
Asla gizlenme.
Kendini ifade etmekten korkma.
Sen neysen osun.
Özgür ol. Kendin ol.
Neyin var Cris?
-Rosa'ya yeniden görünmeliyiz. -Yapma bunu.
Psikoloğa görünmemize gerek yok. Bu halimizle iyiyiz.
Çok iyiyiz! Güzeliz, işimizde iyiyiz,
Mario bizi seviyor. Babam bize tapıyor.
Bruna çok havlıyor, evet ama hangi köpek havlamaz ki?
İşte böyle ol. Gülümse.
-Ne yapıyorsun? -Anılarımız depreşmedi mi?
Evet, boktan anılarımız depreşti. Niye aptal gibi şarkı söylüyorsun?
-Kafamda bu melodiyle uyandım da… -Hadi, giyin, geç kaldık.
Evet kızlar, harika. Şimdi yeni şarkıya geçelim.
Daha zinde ve yoğun çalışalım. Göstereceğim üç hareketten birini seçin.
Birinci seçenek: İki ayak birden, geri adım ve sonra gel.
Geriye uzun bir adım ve gel ve sırtını hep dik tutmaya çalış.
O popoları şekle sokalım. Hadi başlayalım.
Ne haber?
-İyi misin? -Evet. Evet, neredeyse kayıyordum da.
Aman dikkat et, zemin çok kötüdür.
"Medina Kozmetik'in 50. Yıl Partisi'ne hepiniz hoş geldiniz.
Bu ailenin üyesi olmaktan gurur duyuyorum."
Evet, ileteceğim, tamam.
-Günaydın María. -Merhaba Álvaro.
-Merhaba Andrés. -Günaydın.
-Juanito… -Günaydın.
-Böyle güzel çalışma ortamı zor bulunur. -Sana bayılıyorlar.
Evet, kesinlikle öyle.
Yine mi selfie?
"Bu akşamki yıl dönümü için çok mutluyum."
#MedinaKosmetik. #50YıllıkGüzellik.
-Başka ne var? -Böyle iyi.
#ÇokKlas. #Tarz.
-Öfledin mi sen? -Hayır.
-Bana mı öfledin? -Hayır.
-Bu müzik de ne? -Ne?
Müziği diyorum.
Kendini ifade etmekten korkma.
-Bu ne? -Paula'nın videosu.
Sen neysen osun.
Hilesiz. Filtresiz.
Çünkü senin gibisi yok.
Özgür ol. Kendin ol.
-Bu çok güzeldi Paula. -Teşekkürler.
Hepsi sizin açıkça kendinizi ifade etmeniz sayesinde oldu.
Hepiniz çok güzelsiniz.
Çok utandım.
Utandın mı? Hayır, utanma Mari Carmen.
Bu dünyada kuğular var, yunuslar, Bengal kaplanları, evet
ama kendine has güzelliği olan hayvanlar da var.
Mesela tembel hayvanlar aşırı şirinler.
Lemurlar var, koca burunlu maymunlar, hamamböcekleri de var.
Onlar da güzeller.
Yani, demek istediğim şu hepimiz benzersiziz.
-Hepimiz, evet. -Hepimizin bir özelliği var.
Hepimizin bir özelliği var.
Senin de dâhil.
Paula, burada neler oluyor?
-Álvaro, videoyu gördün mü? -Evet.
Yükledikten sonra 10.000'den fazla beğeni aldı ve herkes paylaşıyor.
-Bu inanılmaz. -Bu videoyu paylaştın mı?
-Günaydın Bayan Cristina. -Selam Antonia.
-Gazete ister misiniz? -Ne?
Metroda dağıtılıyor ama çok iyi.
-Yok, sağ ol. -Yani, ilginizi çekmeyebilir tabii ki.
Ölüm sonrası hayata dair bir makale var. Ölüm diye bir şey yokmuş…
-Asansörün nesi var? -Bir şeyi yok, siz telaşlısınız.
size bahsettiğim şeyi ilginç buluyorum. Ölüme dair düşüncelerinizi bilemem.
İnsanlar bu konuyu pek konuşmak…
-Neyse. -Sürtük sana veda bile etmedi.
-Kapa çeneni. -Bu muameleyi hak ediyor muyuz?
Bunca yıl sonra böyle kibirliler. Kendilerini ne sanıyor bunlar?
Bok gibi davranıyorlar, bok değilim.
Kapı görevlisiyim, bok değilim, görevli! Farklı şeyler.
-Beni rahat bırak lütfen. -Onu saçından tutup yerlerde sürüklemeli.
Gerzek. O bir gerzek. Sen de gerzeksin, kendini ezdiriyorsun.
Embesil! Aptal!
Bir şey söylemeyecek misin? Yansımanı beğenmedin mi?
Baksana.
-Selam Cristina! -Selam.
-Günaydın Cristina. -Selam, günaydın.
Korkmasana!
Bir saniye beni dinle.
Konuşmamız lazım.
-Günaydın. -Merhaba.
Nereye gidiyorsun? Dursana.
Sen kimsin?
Ben senim.
Hayır, ben değilsin.
Yansımama ne yaptın?
Beni daha fazla gizleyemezsin.
Neden bahsediyorsun?
Hatırlasana.
Cristina! Kol saatimi gördün mü?
Cristina!
Nereye gitti bu kız?
Cristina, geç kalıyoruz!
Ne oldu Cristina? Sen hep Cristian'dın.
Hayır.
Hatırlamıyorsun çünkü bunu hafızandan silmeye çalıştın, diğer birçok şey gibi.
-Ama hâlâ orada. -Hayır.
-Hâlâ buradayım. -Hayır.
Affedersin.
Gelelim video meselesine. Neden en son ben öğreniyorum?
Kuruluş yıl dönümü için özel bir paylaşımı yapmamı istemiştin
Etkinlikle ilgili bir şey kastetmiştim.
Ama sen gidip ofiste çalışan gudubet dostlarınla video yaptın.
Gudubet değiller, onlar da bizim gibi normal insanlar.
Beni karıştırma.
Bence çalışanların kabul gördüklerini hissetmeleri çok hoş bir şey.
Meseleye yerli yerinde yaklaşalım.
Lüks bir modelle, lüks bir etkinliğimiz var.
Sen bana yönetici Mari Carmen'in göründüğü bir video yaptın.
o güzel bir insan ama içi güzel ve videoda bunu gösteremeyiz.
-Yani, o videoyu kaldıracaksın. -Kaldırmak mı? Olmaz.
İnsanlar teoride mükemmel vücutlara sahip modellerden bıktılar.
-Başlama. -Onlar gerçek değil, sahteler!
Ayrıca maço kavramlara dayanan
hetero-patriarkal kadın klişesini teşvik etmesi de cabası.
İnsanlar ne ister, ben sana söyleyeyim.
Onların istedikleri lükstür, güzelliktir. Beyin jimnastiği yapalım.
Gelecekteki ideal halini düşün. Neye benzerdin? Hayal et.
-Şişman mısın? Hiç sanmam. -Cristina, nasılsın? Mağaza ziyaretine mi?
-Evet. El Corte Inglés'e. -Harika.
Şu makyaj temizleyicisini satmayı dene, bir türlü satamadık.
-Göreyim seni. -Tamam.
-Bu video içime çok sindi. -Bir makyaj videosu yapsam olmaz mı?
Ablam bana gösterdiğinde dedim ki "İşte aradığımız kız bu."
Bu işe yeteneğin var. Yeteneklisin. Hem ayrıca çok güzelsin gerçekten.
-Kahve getireyim mi? -Hayır.
Medina Kozmetik, yardımcı olayım?
Evet, öncelikle fondöteni ve pudrayı uyguluyoruz, sonra kapatıcıyı,
ve kaşlarla bitiriş yapacağız.
Ve bunun için
bu siyahı kullanacağım
ve bu fırçayı. Makyözler bana bunun kötü olacağını söylerler,
siyah değil, kahverengi gölge kullanmamı söylerler
ama ben siyahtan memnunum.
İşte böyle.
O bunağın seni üzmesine izin veremezsin. Hiçbir şeyden anlamıyor.
50'lerindeki adamlar raf ömürlerini doldurmuştur artık.
Bu konuda tweet atmıştın.
-Ama ya raflardan bizi kaldırırlarsa? -"Ama ya raflardan bizi kaldırırlarsa?"
Tamam, pardon. Bizi kovamazlar Paula. Bize muhtaçlar.
Akıllı davranman gerek.
Belki de hiçbir işe yaramıyoruzdur.
İnsanları görmedin mi? Bize bakışlarını? Bizi nasıl alkışladıklarını?
Gözlerindeki umut ışığı belirdi. Aşırı şirindi.
Bunu kim için yapıyoruz?
-Şey… -Onlar için.
Onlar için.
-Selam Paula. -Selam
Paula?
-İyi misin? -Bir şey yok.
Kaldırmam gerekti.
Kaldırdın mı? Neden? Ama çok güzeldi.
-Gerçekten mi? -Çok güzeldi, ilham vericiydi. Harikaydı.
Bunu sizler için yapmıştım. Hepiniz için.
Videoyu izlerken içimde çok farklı bir güç hissettim.
Senin gibi olmanın nesi varmış ki?
Kilolu, kel, süt beyaz tenli ve siyah saçlısın.
-Bundan neden utanman gereksin ki? -Çünkü…
Desteğin için sağ ol.
Ne zaman istersen.
Bunları benim masama götürür müsün?
-Tabii. -Altıma işeyeceğim.
Sana iyi işemeler.
Affedersin.
O kadar tatlısın ki!
Teşekkürler.
Pekâlâ.
-O et lokantası müthiştir. -Adını duymamıştım.
-Oraya çok hatun götürdüm. -Müşteri için uygun mu?
-Bayılırlar. -Öğrenmem iyi oldu.
-Şimdi Álvaro… -Söyle.
-Şu paylaştığın video neydi? -O Paula'nın işiydi.
-Paula mı? Stajyerin mi? -İletişim yöneticisi.
-Zaten senin fikrin olsaydı şaşardım. -Merak etme, kaldır dedim zaten.
Hayır, CEO bayıldı ona.
Öyle mi?
Yenilikçi buldu, kapsayıcı, çeşitliliği özendirici.
Şişko gudubete bayıldı.
Şirketin tam da bu örnekte olduğu gibi yeni bir imaja ihtiyacı varmış.
-Falan da filan. -Ne imajı?
Her şeyi değiştirmek istiyor.
Nasıl yani her şeyi?
Her şeyi değiştirmek istiyor işte, tamam mı?
Yeni iletişim tarzımızı tanıtmak için etkinlikte göstermemizi istiyor.
-Ne tarzı? -Videoda dediği işte.
Ama her şey hazır. Konuşmamı hazırladım. Akşama kadar değiştiremem ki.
Hayır, akşama kadar değil.
Akşamüstü CEO, sen, ben toplanıyoruz ve yeni stratejiyi sunuyorsun.
-Ne stratejisi? -Şişkolarla travestilerden ne anlayayım?
-Videoyu sen paylaştın! -Ben paylaşmadım, Paula paylaştı.
-O kız mı? -Evet.
Paula, evet, tamam.
Onunla konuş, sana fikir versin,
sana kendi dünyasını anlatsın. Zamane gençlerini anlatsın.
-Susana ile konuşsan daha kolay olmaz mı? -Nasıl olduğunu biliyorsun.
Çatlak karının teki.
-Anlamadım? -Ne?
Çatlak karı mı dedin?
-Sen de dedin. -Dikkat et, zor dönemlerden geçiyoruz.
-Kapsayıcı olmalıyız. -Kapsayıcıyım.
Sen, ben, hepimiz öyleyiz. O zaman 15.30'da stratejiyle gel.
-Bari biraz zaman verseydi. -Sana güveniyorum.
Ama…
Siktir. Tam bir facia olacak.
Selam güzeller! Bugün size en sevdiğim makyajımı öğreteceğim!
En sevdiğim makyajımı!
Ben bunu hemen her gün yapıyorum ve artık siz de yapabileceksiniz.
En sevdiğim makyajım!
Gündüz, gece, okula giderken, işe giderken.
Bir, iki, üç. Video başlıyor.
-Rezil herifin tekisin. -Siktir!
Çavuşu tokatla diye mi sana para veriyorlar? Hiç utanman yok mu?
Ellerin?
Demek Paula. Şarkının nedeni belli oldu.
Paula fena bir tercih değil.
Seksi kız, temiz görünüyor.
Diğer kızların aksine bize iyi davranıyor.
Kabul edelim, sana tatlı dedi.
-Aynen. Diyorum ki… -Hayır, haklısın.
-Neden biz Paula ile birlikte olamayız? -Neden?
Kelleştiğimiz için olabilir mi? Geleneksel olarak yakışıklı değiliz.
Çok doğru. Kusurlarımızla güzeliz ama bence Paula bir…
Kendine bak. Bana bak.
Kurbağa kadar çirkinsin.
Ne?
Belki tam ifade edemedim. Sikik bir kurbağaya benziyorsun.
Kadınlar seninle tokalaşmaktan iğreniyor, gerisini sen düşün.
-Bu doğru değil. -Aitana'yı hatırlatabilir miyim?
-Aitana uzun zaman önceydi. -Peki ya Lucia? Gema Hurtado?
-Gema ile tanıştığımda çocuktum. -36 yaşındaydık!
Paula farklı biri, daha derinlikli biri. O iç güzelliğe önem veriyor.
Hem bizim özel bir tarafımız var.
Tabii. Bizi özel kılan şey neymiş?
-Yani… -Tito, Tito…
Fantezi kurmayı bırak. Şu anda iyiyiz. Hayatımız sakin.
Yine mi acı çekeceğiz?
Otuz bire devam?
-Alberto. -Aurora.
Kahve makinesi bozuldu tatlım.
-Suyu bitmiştir. -Tamir eder misin lütfen?
Sonunda bakım elemanını işinden edeceğim.
-Soya sütlü espresso, şeker olmasın. -Elbette, olur.
Sıkıştırdığın için sağ ol.
-Buraya gelmeyeli aylar oldu. -Bir yıl.
-Bir yıl mı? -Bir yıl.
İhtiyacım yok sandım, iyiyim sandım ama…
Ama buradasın meğer ihtiyacın varmış.
-Aniden bıraktığım için üzgünüm. -Sorun değil. Dinliyorum.
-Şöyle ki… -Bir arayıp haber verebilirdin.
-İşlerim öyle yoğundu ki… -Mesaj attın Cristina.
Dört yıl boyunca senin sıkıntılarını dinledim ve mesajla mı bitiriyorsun?
Erken haber verdim ve o ayın tüm seans ücretlerini ödedim.
Ödedin tabii. Her şey de düzeldi, değil mi?
-Üzgünüm. -Tamam, sorun değil. Bu kadardı.
Aseksüel kocanla aranız nasıl?
-Hâlâ kadınlarla yatmayı istiyor musun? -Hayır, Mario ile aramız iyi.
Bugün çocukluk anılarım yeniden canlandı.
Çocukluk anıların mı? Çok orijinal, Cristina. Bu hiç kimseye olmaz.
Yani, sadece şeyi hatırladım, ben çocukken, içimden…
Yani, hiç şey gelmiyordu.
Bu çok ilginç, bunu hafızamdan silmeye çalışmışım
ama soğukkanlılıkla düşününce birçok şey mantıklı geliyor. Sorunlarım…
-Sorun mu var? -Hayır, buna devam edemem.
-Neden? -Beni uyuz ediyorsun.
Önceden de hoşlanmazdım. Vasat hayatınla, pasif kişiliğinle…
-Şey… -Üzgünüm ama burada kesmek zorundayız.
Sana katlanamıyorum.
Hatta suratına bakınca tüküresim geliyor.
Sen git en iyisi. Suratına bir tane yapıştırasım var.
Şöyle çat diye, suratının ortasına!
Peki o zaman.
Nereye?
60 euro borçlusun.
Doğru ya.
Paula, ofisime gelir misin?
-Beni kovacak mısın? -Şimdi…
Ernesto çok sinirlendi. "Bu videoyu kim yaptı? Sorumlusu kim?"
-Ağza alınmayacak sözler sarf etti. -Bu şirket inisiyatif istemiyor.
-Vasat kişiler. -Kovulmadın.
-Senin gibi vasat kişiler. Ne? -Ne?
Otur lütfen.
-İkna ettim, kovmayacak. -Gerçekten mi?
Tahmin edersin ki kolay olmadı. Kovmaya bayılır. Sorumlunun adını istedi
ama ona ekibimin ailem gibi olduğunu söyledim. Aileyiz.
-Teşekkürler Álvaro. -15.30'da CEO'yla görüşeceğiz.
-Ben de mi? -Evet.
Katılman için ikna ettim.
-Ne diyeceğimi bilmiyorum. -Deme. Ben konuşurum.
Sana birkaç sorum var.
Videoyla ne anlatmak istedin? Şişko adam ne içindi?
Şirketin imajı çok eski kafalı.
-Öyle mi? -Evet, çok eski kafalı.
Başka?
Yalnızca natrans, heteroseksüel kadınları hedefliyor
ve gerçek insanları yansıtmayan güzellik normlarına dayanıyor.
Bu yüzden imajımız daha kapsayıcı olmalı.
Herkesi kucaklamalıyız. Güzelliğin birçok formu var.
-Bu yüzden erkekler ve kadınlar… -Ve trans bireyler!
-Natrans bireyler ve trans bireyler… -Non-binary'ler.
-Erkekler, kadınlar, translar… -Akışkan cinsiyetliler.
-Şaka mı bu ya? -Paula öyle dedi.
-Bu çok saçma. -Paula bu konulardan anlıyor.
-Belki bizim yerimize o… -İşimizi elimizden mi alsın yani?
Bunu mu istersin? Onun için neler yaptım? İşi öğrettim.
Müşterilerin yanına götürdüm. Bir tek kerhaneye götürmedim.
Bir teşekkür etti mi? Hayır. Selfie'lerimi bile beğenmedi.
-Ben gidiyorum. -Ben hep onunkileri… Ne dedin sen?
-Ben gidiyorum. -Nereye?
-Bilmiyorum. -Ne saçmalıyorsun?
Çok yoruldum Álvaro. Sorun sende değil, bende.
Hep aynı konudan bahsediyoruz. Senden.
-Mesela şey konuşsak… -Ne konuşalım?
-Sana baktığımda aynı hissetmiyorum. -Ne?
-Üzgünüm Álvaro. -Ama sen gidemezsin.
-Evet, gidebilirim. -Nasıl?
-Kapıdan çıkarak. -Tamam, bekle. Álvaro, bekle.
Ne konuşmak istersen? Mesela film? Haber?
-Onu demiyorum. -Uluslararası siyaset?
-Hoşça kal. -Bekle!
-Bugün yapma. Desteğin lazım. -Peki benim ihtiyaçlarım?
-Benimkiler ne olacak? -Neye ihtiyacın olabilir ki?
Hoşça kal Álvaro.
Álvaro…
Álvaro!
Álvaro, bir dakikan varsa yıllık bilançoya bir göz atabilir miyiz?
Álvaro?
-Álvaro. -Evet?
Rapor için yıllık bilançonun üzerinden geçmemiz lazım.
-Ne oldu sana? -Nasıl yani?
-Şeyin nerede? -Bir şey yok ya.
-Neden şeyin yok? -Gitti.
-Gitti de ne demek? -Gitti işte.
-Nereye gitti? -Bilmiyorum.
-Ama nasıl gidebilir ki? -Ayrıldık! Ayrıldık işte.
Selam ben Ángel Alferez. Youtube kanalıma hoş geldiniz.
Trans olduğunu nasıl anladım?
Kendime dair algımla insanların bana dair algıları arasında
uyuşmayan bir şeyler olduğunu biliyordum.
Hep erkeksi konuşurdum, babamın kıyafetlerini giyerdim.
Bedenimde rahat edemiyordum.
Bu duruma disfori deniyor. Bedeninizle uyum sağlayamıyorsunuz.
Aynada göğüsleriniz sizin değilmiş gibi hissedersiniz,
olmamalılarmış gibi.
Şu an birbindertakıyorum, göğüslerimi düzleştiriyor.
Binder aslında İngilizce bir kelime.
Göğüslerinizi saklamak için düzleştirici bir sutyen gibi.
Ben erkeğim ama penisim olmasını istemiyorum, yani penissiz daha iyiyim.
Kadın olmadığımdan çok emindim
ama bugün de erkek olmadığımdan çok eminim.
Erkeksilik lezbiyenlik demek değildir.
Non-binary bir transım.
Oğlan da kız da değilim, cinsiyetsizim.
Kadın bedeninde erkek doğmuşum.
-Ben kimim? -Bence bu çok net.
-O kadar net değil. -Paula ile konuşsan?
-Paula mı? -Bize yardımcı olur.
Sence yansımamın birdenbire kaybolması normal mi?
-Hayır, hiç normal değil. -Değil. Gerçekten değil.
Bak ne diyeceğim? Siktir et onu.
-Neye yarıyor ki? -Hiç…
Neye? Hiç. Hiçbir şeye.
Hiçbir şeye.
Merhaba, baylar. Gazete ister misiniz?
Metroda dağıtılıyor ama çok iyi.
-Hayır, teşekkürler. -Tamam. Büyük etkinliğe hazır mısınız?
Elli yıl oldu demek. Dile kolay tabii.
Bu şirket senelerdir faaliyette ve…
-Neyse. -Ne neyse?
-Şunu demeyi kes! Kes artık! -Lütfen yine başlama.
Bu insanlardan tiksiniyorum. Her şeyden tiksiniyorum. Senden de!
Şimdi, öncelikle biraz sakin ol. Sakin olur musun?
-Neden herkesi yakmıyoruz? -Yakma işini de bırak artık.
Muhabbet kuşunu hatırla. Nasıl bağırdığını.
Çıkardığı o küçük çığlıkları.
O tatlı, yanık tavuk kokusunu. Bir tanesi yetmedi, ikinciyi de yaktık.
Sonra üçüncüyü. Çığlıklar çoğalmıştı.
Kes sesini! Kimseyi yakmayacağız!
Günaydın. Gazete ister misiniz?
Metroda dağıtılıyor ama çok iyi.
Kendi yolumdan gideceğim ne demek? Hangi yoldan gideceksin?
Bunca yıldır rahatım yerindeydi
ama artık daha çok kendi yönümü belirlemeliyim.
-Ne saçmalıyorsun sen? -Bu mümkün. Álvaro bunu yapabildi.
-Mümkün olan ne? -Artık bir yansıması yok.
-Nasıl? -Şu kapıdan çıkman yeterli.
-O kapıdan çıkamam aptal. -Evet, çıkabilirsin. Dene, göreceksin.
Alberto! Sen çıkmazsan ben de çıkamam. Öylece yürüyüp gidemem ki…
-İşte. -Beni kovuyor musun?
Hayır, birbirimize alan tanıyalım.
Seneler boyunca senin için yaptıklarımdan sonra beni kovuyor musun?
Minnettarım ama bence böylesi daha iyi.
-Sence ben senden bıkmadım mı? -O zaman git hadi artık!
Tamam, gitmemi istiyorsan giderim. Ebediyen giderim, haberin olsun.
Sonra gelip ağlama.
-Gidiyorum. -Tamam.
Peki.
Alberto.
-Alberto, kağıt yazıcıya sıkıştı. -Sıkıştı demek.
Bir bakar mısın?
-Şey, hayır. -Neden?
Çünkü zerre umurumda değil.
Benim işim yazıcı tamir etmek değil Mari Carmen.
-Evet ama… -Umurumda değil.
Yazıcıya ne olduğu zerre sikimde değil!
Sikmişim sizin yazıcınızı!
Masam o tarafta. Niye bu tarafa geldim, bilmiyorum.
Yazıcı çalışmıyor. Haberin yoksa söyleyeyim.
Kim mi tamir edecek diyorsunuz? Gelsin ananız tamir etsin.
Bir süredir şirkette bir değişikliğe gitmek istiyorum.
-Yeni anlaşmalar, paketlemeler, değil mi? -Evet.
Ama bu hiç kolay değil. Babam artık aramızda olmasa da etkisi burada.
Köklü değişimler yapmazsak rakiplerimiz bizi mahvedecek.
-Juan biliyor. -Evet. Rakamlar yalan söylemez.
Satışlar düşüyor. Hızlı hareket etmezsek…
Videoyu görünce dedim ki, "Özgür ol, kendin ol, ol, ol!"
Boşa bu şirketin CEO'su olmadım. Bu konuda benim de söz hakkım var.
-Kesinlikle, vizyonun bu şirket için… -Geçmişimizi kutlayacağız, evet
ama bu etkinlikte geleceği de kutlamak istiyorum.
Álvaro, rehberimiz sensin. Aklında neler var?
Şey…
Hazırlık için fazla vaktim olmadı ama…
Kenara birkaç şey not düşmüştüm.
Bakalım.
Kısaca bana soracak olursanız insanlara hitap etmemiz gerek.
Kendimizi cinsiyetten uzaklaştırmamız lazım.
Yani, cinsiyet değil, toplumsal cinsiyet.
Sonuçta cinsiyetle toplumsal cinsiyet farklı şeyler. Yani, bazen.
Bazen aynı oldukları da oluyor ama hep değil.
Şimdi insanlara hitap etmek derken
onlara konuşacak bir şeyler yapmamız gerek diyorum.
Cinsiyeti fark etmez. Önemli olan toplumsal cinsiyet.
Toplumsal cinsiyet önemli.
Yani, esas demeye çalıştığım şey…
Neden?
Ya da değil.
İnsanlar….
-Álvaro? -Buyurun.
-Devam et. -Tabii. Pardon.
Yani demek istediğim çok basit.
Paula, senin fikrini bir duyalım.
-Benim mi? -Evet, sen ne düşünüyorsun?
Buyur Paula.
Şimdi, makyaj neden sadece kadınlara hitap etsin ki?
-Erkekler niye makyaj yapamasın? -Mesela eş cinseller.
-Sırf onlar değil. -Tabii.
-Kim isterse! -İnterseksler.
Álvaro, pardon. Bırak da Paula konuşsun, olur mu?
Tabii.
Teşekkürler.
Kendini ifade etmenin gücüne inanıyorum.
Özgürlüğün gücüne inanıyorum ve bence…
-Pardon, María'yı gördün mü? -Bilmem, sanırım tuvalete gitti.
-Selam. Pardon, korkuttum mu? -Biraz.
-Seni bekliyordum. -Öyle mi?
Ne yapıyordun?
-Tuvaletteydim. -Öğle yemeğinden sonra iyi gelir.
-Sure… -Dün gece çok eğlenceliydi.
Evet mi, hayır mı?
-Hadi tekrar yapalım. -Tekrar mı?
Bu geceye ne dersin?
-Bu gece olmaz. -Parti sonrası planın yok.
-Dinlenmem gerek. -Yarın izinlisin. Patron benim sonuçta.
-Olmaz. -Hemen şimdi yapsak?
-Olmaz! -Tuvalette şipşak yaparız.
-Niye ki? Sevmiştin. -Hayır!
Sevmedin mi?
Álvaro, canımı yakıyorsun!
Álvaro!
Görüşürüz güzelim.
-Ne yapıyorsun sen? -Hiç, sadece…
Taciz davası mı çekti canın?
Dün gece böyle yokuşa sürmemişti.
Dün ne oldu?
Hiç, içki içmeye çıktık ve…
Álvaro, buralarda sikin elinde dolaşamazsın.
Sikim elimde falan değil. Yakışıklıysam ne yapayım?
Bugün sen konuşmasan iyi olur.
-Anlamadım. -Seni korumak için çok uğraştım.
Götünü toplayıp durdum ama artık kendimi riske atamam.
-Paula meselesini şimdi anladım. -Ne meselesi?
-"Sen konuş Paula." Bir konuşturmadın. -Bir şey demiyordun.
-Bir konuşturmadığın için! -Bir de bağırıyor musun?
-Seni gölgede bıraktım tabii. -Ne?
Sana tehdit oluşturuyorum! Karizmatik biriyim. Seviliyorum.
-Tüm ofis seninle alay ediyor. -Kimmiş o alay edenler?
Herkes. Bir sayalım.
Juan, Ramón, şişko olan.
Şu adını hatırlamadığım yeni kız. Kafeteryada duydum.
Şu selfie'lerin için WhatsApp grubu bile kurmuşlar.
-Sadece takılıyorlardır… -Hayır, alay ediyorlar.
Adı neydi? Ahmak mı? Geri zekalı mı?
Bok kafalı!
-Bok Kafalı mı? -Bok Kafalı, Álvaro.
Beni de eklediler. Genelde sessizde. Biraz abartabiliyorlar.
Bazen güldürüyorlar ama. Bok Kafalı.
Álvaro!
Bok Kafalı.
Makyaj sözde kusurlarımızı kapatmamız için dayatılıyor.
Kadınların, imkansız vücutlara sahip olan modellere özenmesine yol açıyor.
Kendimiz olmayı unutuyoruz.
Makyajla benliğimizi yansıtmalıyız, her kim olursak olalım.
-Çünkü hepimiz güzeliz. -Bu akşam sen konuş.
-İstersen tabii. Olur mu? -Tabii, olur.
Tabii.
CEO'nun herkesin önünde konuşmamı istemesine inanamıyorum.
Tebrikler.
-Videoyu saçma bulmuştun, biliyorum. -Hiç de bile.
-Dün ilgini çekmiyordu. -Endişeliydim.
Sorun yok, affettim.
Konuşmaya odaklanmalıyım.
-Saçım iyi mi? -Çok güzel.
Sanırım kuaföre gidecek vaktim yok.
-Ariel yakında. -Ariel mi?
Siktir! Doğum günü partileri var, erken kapatacaklar.
Ariel şu eskiden kadın olan, değil mi? Artık iki tarafta da mı değil?
-Non-binary kişi. -Tamamdır.
-Harika değil mi? -Kim, Ariel mi?
-Evet, şu çocuk… Yani, kız… -Kişi.
-Kişi. Yani, bunu nasıl anlamış? -Uyumlama sürecine başladığında
iki cinsiyetle de kendini tanımlayamadığını anlamış.
Operasyona girdi mi peki? Göğüsleri hiç görünmüyor.
-Binding mi takıyor? Binder mıydı? -Bunları nereden biliyorsun sen?
Videonu izledikten sonra birkaç şey okudum.
Öyle mi? İnanamıyorum.
Yani, hem şirketi hem de ablamı mı değiştiriyorum?
Bu yüzden bu kadar önemli. Olay sadece kariyer geliştirmek değil,
senin gibi insanlara da bilinç aşılamak.
Farklılıklara saygı gösterilmesini sağlayıp
herkese potansiyelini konuşturma fırsatı vermek.
Paula…
Söylediğim şey çok sağlamdı.
Not almam gerek.
Paula, bu sabah spor salonuna gittiğimde…
-"Tüm potansiyellerini" mi demiştim? -Hatırlamıyorum.
-Ne oldu? -Ne?
Ne oldu?
Bilmiyorum, bana çok garip şeyler oluyor…
Babam.
Baba?
Hangi hastane?
Sence ben başarılı mıyım?
Nasıl yani?
Genel olarak. Mükemmel değilim ama başarılıyım.
Elbette. Ne oldu ki?
-Konuşmayı yapmama izin vermiyorlar. -Kimmiş o?
Hep çok iyi bir konuşmacı olmuşsundur.
-Değil mi? -Tabii!
-Okuldaki oyunlarda en iyiydin. -Yani, en iyi de değildim ama…
En iyiydin! Diğer anneler kıskançlıktan çatlıyordu.
-Her şeyde fevkaladeydin. -Yapma.
Her konuda kendini gösteriyordun.
Bu yüzden dünyanın en önemli şirketlerinden birini yönetiyorsun.
-En önemli değil ve yönetmiyorum. -Baban gibi konuşuyorsun.
Onun gibi değilsin.
Onun gibi bir ezik değilsin, hiç de olmadın.
-Olmayacaksın da. -Hayır, babam gibi değilim.
-Ben hep kazandım, değil mi? -Tabii ki!
Hep doğru şeyi yaptım.
-Neredeler? -Nereye gidiyorsun?
Cin tonik ister misin?
Popülerdim, en güzel kızlarla çıktım, bir sürü gol attım.
Takım kaptanıydım.
-El yazın çok güzeldi. -Evet, el yazım güzeldi.
Sosyal bilgilerde notlarım çok iyiydi.
Beden eğitiminde o bacaklarında zıplamanı görmek çok güzeldi.
Neredeler? Nerede?
Ne arıyorsun?
Ne arıyorsun Álvaro?
Burada yok. Bu ne boktan bir mobilya!
Yerini biliyorumdur. Ne arıyorsun?
Gelmeseydin keşke, iyiyim ben.
-Orası belli olmaz. -Ritim düzensizliğine alışkınım.
Neden geldin Cristina? İşin gücün başından aşkın.
Fazla kalamayacağım baba, çok işim var.
-Sen yap işini. -Tamam. Konuşma yapacağım.
-Konuşma mı? -Evet.
-Sen mi? -Evet.
-Harika. -Sağ ol.
-Kardeşinle çalışmanın meyveleri işte. -Aslında ben…
Başta istemedin. Mesailer çok uzun dedin.
-Öyle demedim. -Öyle bir şeydi işte.
Annenin hep gevelediği şeyler gibi işte.
Bir kendine bak. Konuşma yapacaksın!
Hangi konuda?
50. yıl dönümü için video hazırladım…
-Nasıl ayarladın? -Ben ayarlamadım.
-Dökül. -Ben yapmadım.
-CEO Susana videoyu gördü… -Senin parmağın vardır.
-Beni önerdi baba. -Neyse.
-Yaptığım işi… -Sonunda kendine bir yer buldun.
Cristina olmasa hâlâ partilerde sürterdin.
-Şu lezbiyenlerle, kuirlerle… -Ne dedin?
Geyler ya. İstersen gey diyelim.
-Baba… -Bak Paula, sen
hiç iş yapacak biri olmadın. Annene çekmişsin.
-Beni karşılaştırma! -Devam et, bağır.
-Kalbime çok iyi geliyor. -Ben gidiyorum.
Yapma Paula. Paula!
-Bu normal mi şimdi? -Biraz gergin.
-İstediği ne varsa verdik. -Sinirini bozma.
Ama sen…
Onun imkânlarının yarısı elinde yokken şu an mutlusun.
Hâlâ bana torun vermedin.
Yaşın geçiyor ama tıp da ilerliyor.
Belki bir gün beni şaşırtırsın.
EN GÜZELE
Dilbilgisi: C, Fen Bilimleri: B,
Sosyal bilgiler: C, Matematik: D.
Sence hâlâ iyi miymişim anne? Tek bir yüksek not yok.
-Hocalar sana takıktı. -Hepsi mi?
Kazananları çekemezler. Paramız var diye kıskanıyorlardı.
Orada herkesin parası vardı. Zengin okuluydu.
-Çoğu da şımarıktı. -Bizim gibi.
-Hiçbir şeyde en iyi değildim. -Saçmalama.
Vasatmışım.
Sana konuşmayı kim yaptırmıyor?
-CEO. -Ceo mu?
-Hemen bir arayıp çözerim. -Kimi arayacaksın?
-Kim demiştin? Ceo mu? -Anne…
Cin tonik ister misin?
Babama istediğini veremeyeceğiz.
Kusura bakma, buna zamanım yok.
-Bu akşama elbise lazım. -Elbise mi?
-Pardon. -Cristian!
-Birden hayatımı değiştiremem. -Kim birden yap dedi?
-Böyle yaşamaya alışkınım. -Saçma bir savunma.
-Başka biri olamam. -Olmayacaksın ki.
Sen değilim!
Beni tekrar kenara atamazsın.
-Hayatımı değiştiremem. -Neden?
-Her şey yüzünden! Mario. -Hiç sevmedik.
-İştekiler? -Kim takar onları?
-Zumba'daki arkadaşlarım? -Siktir et!
-Babam? -Biraz sürer ama…
Onu öldürürüz!
Seni gerçek kişiliğinle sevmeleri için bir fırsat tanı.
Kendine bir fırsat tanı.
Üzgünüm.
Hayır, bize bunu yapamazsın! Hayır!
Hardal sarısı güzelmiş.
Biraz daha şey bir renk mi olsa…
Bizlik bir renk?
Turkuaz.
Álvaro!
Selam Álvaro. Sen de mi eve gidemedin?
Takım almak istiyorum.
Otobüsle gidip gelirsem yemeği kaçırırım.
Burada hazırlanacağım.
Ne oldu?
-Nasıl yani? -Yansıman.
-Kovdum onu. -Ne?
Haklıydın, onlar olmadan daha iyiyiz.
Ne işimize yarıyorlar ki?
-Hiç. -Hayır, haksızdım.
-Nasıl yani? -Kendine bak.
-Bakamam. -Onsuz kravat bile…
Aynaya bak, ne görüyorsun?
Ne görüyorsun?
-Hiçbir şey. -Evet, hiçbir şey.
Yani, ne istersen olabilirsin. Ne istersen.
Kim olmak istiyorsun?
Bak sen şuna.
Bunu sevdim.
Ne kadar?
-Biliyordun, değil mi? -Neyi?
Cristian'ı.
Ne olduğunu bilmiyorum. Neyse, artık yerine döndü.
-Neden? -Ne nedeni?
Çocukluğumuzu unuttun mu?
Tabii ki unuttun, zorluklarla hep ben uğraştım.
-Hayır, sakladın. -Seni korumak için.
-Ama artık iyiyiz. -Uyuşturduğun için sağ ol.
Tamam, hayatımız mükemmel değil ama kiminki mükemmel ki?
Cevap ver, kimin mükemmel?
En azından acı çekmiyoruz.
-Evet. -Kimse Cristian'ı istemez.
Bizi istemezdi.
Tamam, hadi elbiseyi alalım.
Bu akşam şarap da içeriz, hak ettik yani.
İstersen yarım da cin tonik ama sadece o kadar, tamam mı?
Yoksa kontrolü kaybederiz, eve de çok geç dönmemeliyiz.
Bruna havlamaya başlar, komşular da şikâyet eder. Haklılar da.
KUAFÖR
-Ariel, değil mi? -Evet, sen?
-Cristina, Paula'nın ablası. -Pardon, tanıyamadım.
Dert değil, birkaç kez karşılaştık sadece.
-Birlikte çalışıyorsunuz. -Evet.
Bir şey lazım mı?
Hayır.
-İçki? -Olur.
Gel bakalım o zaman.
-Antonia! N'aber? Nasılsın? -İyiyim, bak…
Ben kaçtım, parti için takım alacağım.
Çok güzel. Harika zaman geçirirsiniz.
Hiç partiye gitmedim.
-Sen de gel o zaman. -Ben mi? Saçmalama.
-Ailedensin. -Aynı şey değil.
Aynı şey işte. Hadi.
Millet ne der?
Antonia, millet siktirsin gitsin, gebersin.
Evet ama…
Pardon, refleksti.
Sorun değil, birden oldu, çok doğal.
Önce sen vurdun.
Ben sana yavaş vurdum ama olsun, güzeldi.
-Acıdı mı? -Yok, hiç.
-Kızarmış. -Fark etmedim.
Acı göreceli zaten. Senin canını yakan benimkini yakmayabilir.
Dükkân kapanmadan gideyim. Görüşürüz.
Bu ne?
Merhaba, ben Pol.
-Sen? -Selam Pol.
-Ben Cris… Cristina. -Cristina? Memnun oldum.
-Ben de. -Buraya hangi rüzgâr attı?
Ben, şey…
Saçımı kestirmeye gelmiştim ama parti veriyormuşsunuz.
İstersen keserim.
Kırıklarını alırım istersen. Burada çalışıyorum.
Süper.
Kırıklarını almamı istiyorsun, değil mi?
Şey, bilemedim.
Hazır gelmişken…
Şimdi şu kesimlere baktım da bilemedim.
-Bu olsa? -O mu?
-Olmaz mı? -Büyük bir değişim olur ama yaparım.
Tamam, belki…
Daha klasik bir şey?
Benimki gibi mi?
Bu sen misin?
Ne diyorsun?
Sen ne istersen Cristina.
Ama emin olman lazım çünkü…
-Cristian. -Efendim?
Adım…
Adım Cristian.
Merhaba Cristian.
Ben Pol.
Merhaba Pol.
Ne demiştim? Sürekli nefret ve pislik kusuyorsun.
Beynime giriyorsun. Böyle yaşanmaz.
Aslında iyi insanlar. Sorunları ve ama iyi insanlar.
Tahmin et ne giyeceğiz.
Antonia ya da López'i bulamıyorum.
Öyle mi? Ya kapı görevlisin?
O da yok.
Alberto'ya baksam? Davet etmişti.
Hayır, listede adınız yoksa giremezsiniz.
Siz baksanız? Kilolu, beyaz, kıllı…
Ben de giremem. Belki daha sonra…
Anlıyorum ama o kadar hazırlandım.
İsterseniz barda bekleyin.
Özgür ol. Kendin ol.
Tamam.
Teşekkürler. Çok sağ olun. Teşekkür ederim.
Pardon, biraz heyecanlıyım da.
Öncelikle iyi akşamlar.
Bugünkü konuşmamı çok düşündüm.
İşin aslı hiçbir şey hazırlamadım.
Post modernizmin mirası olan varoluşsal boşluk
kozmetik sektörünü uzun seneler boyunca
sahte güzellik standartlarının içine hapsetti.
Nasıl olmamız gerektiğini söyleyen görseller
bizlerden imkansız bir güzelliği talep etti ama biz mükemmel değiliz.
çünkü hepimiz farklı ve benzersiziz.
Gerçek güzellik buradadır.
Burada, yürektedir.
Bence hepimiz komplekslerimizden arınmalıyız
ve olduğumuz gibi görünmeliyiz.
Gerçek benliğimizi göstermekten korkmamalıyız.
Korkmadan kendimiz olabilmeliyiz.
Teşekkürler.
Alkışlar size.
Pekâlâ, mutlu yıllar Medina Kozmetik! Parti başlasın!
Buraya bakın lütfen.
-Seninle gurur duyuyoruz. -Şüpheciydin.
-Hayır. -Şişman adamdan.
-Şey, demin… -Tüm ekranı kapladı ya.
-Oradaki fikrim… -Senden de şüphe etti.
-Genç kadınsın ya. -Öyle bir şey demedim.
Tepkilerini gördün mü? Çok iyi karşıladılar.
-Aynen. Yeni imajımıza. -Ve Paula'ya, yeni yıldızımız.
-Evet. -Bana inandığınız için teşekkürler.
Efsaneydi lan! Efsane!
Harikaydı Paula, süper bir iş çıkardın.
Harikaydı, değil mi?
-Çok mutluyuz. -Evet.
Dördümüz de, değil mi? Şerefe!
-Ne oluyor? -Ariel harikaymış!
-Saçını mı kesti. -Pol kesti.
-Leş gibi içki kokuyorsun. -Birkaç bira içtim.
-Bir de MDMA. -Şerefsiz sana uyuşturucu mu verdi?
Şerefsiz… Şuna bak.
Baksana.
-O da ne? -Binder.
-Binder mı? -Noa verdi.
-Neden? -Görmüyor musun? Artık özgürüm!
Kendim oluyorum!
-Ne diyorsun sen? -Paula.
-Adım Cristian. -Ne?
Adım Cristian.
Paula, kim olduğumu bilmiyorum. Kendim olmaya çalıştım ama…
Kim olduğumu bilmiyorum. Kimim ben?
-Bilmem. -Ya bir hiçsem?
Yardım et Paula.
Lütfen.
Yardım et Paula.
Evet? Merhaba. Deneme. Duyuyor musunuz?
Bu planda yoktu ama bu gecenin olayı anlık olaylar.
Bana eşlik ettiğiniz için teşekkürler.
Paula, bu sana.
Bize kalbimize bakıp en iyi tarafımızı çıkarmayı öğrettin.
Sensiz…
Sensiz yaşamam gerekse
Hay şu şişko!
Üzüntüye boğulurum
Acı içinde kıvranırım
Senin peşinden dünyanın sonuna gelirim
Sıcaklığın olmadan yaşayamam
Sensiz kim olduğumu şaşarım
Asla veda edemem aşkına Şüphe etme buna
Öp beni, seni hep seveceğim
Sensiz yolumu kaybederim
Hiçbir şey değiştiremez sana olan aşkımı
Seni hep sevdiğimi bileceksin
Yanımdan ayrılmanı istemem Her sabah yüzünü görsem
Hiçbir şey değiştiremez sana olan aşkımı
Seni hep sevdiğimi bileceksin
Bir daha görmezsen gözlerini Kör olur gözlerim
Hiçbir şey değiştiremez sana olan aşkımı
Paula, seni seviyorum.
Bence tatlına karşı sen de boş değilsin.
Bir şey deme.
Alberto, hayır.
Hayır!
Yangın! Yangın var!
Özgür ol!
Kendin ol!
Özgür ol. Kendin ol.
Paula!
-Ne oldu? -Bilmiyorum.
YANGINDAN TAHLİYE
Büyük felaket. Neyse ki kimseye zarar gelmedi.
Neyse.
Arkanı hep kolladığımı biliyorsun, değil mi?
Ama olanlardan sonra değişikliğe gitmemiz gerek.
Sanırım öyle.
Pozisyonunu değerlendiriyoruz.
Değişim istiyoruz ama büyük riske girmek istemiyoruz.
Evet. Mesajımızı nasıl değiştirirsin?
Kozmetik sektörünü bir güzellik anlayışı…
Yok, onu dün söyledin.
Daha net bir şey söyle.
Yani, büyük değişikliklere gerek yok.
Özgürlük ve ifade konseptlerini tutalım, insanlara hitap eder
ama radikal değişimler kalsın.
Kilolu insanlar olmasa da olur.
Translar da olmasın, tepki çeker.
Zaten küçük bir kitle.
-Yerine kim geçecek, bilmiyoruz. -Paula mı?
Belki.
Bakın, aramızda kalsın.
Burada olay makyaj malzemesi satmak, dünyayı değiştirmek değil.
-İyi misin? -Evet.
Daha iyi olmamıştım.
Ne oluyor? Álvaro!
Niye buradayım? Ne oluyor?
Álvaro!
Bunu bana yapamazsın!
İstediğin buydu.
-Hiç sanmıyorum. -Buydu ama cesaretin yoktu işte.
Bu yüzden yer değiştirdik.
Ama burada duramam.
Burada mı kalacağım?
-Burada? -Bunu hak ettim.
Sıfırdan başlasak da olsun.
Bu çok garip, bunu istemiyorum.
Kontrole geçemezsin.
-Evet ama… -Asma suratını.
Senin için yapıyorum.
Gülümse.
-Her şey iyi olacak. -Göreceğiz.
Sorun olmayacak.
Alıştıra alıştıra.
Her şey iyi olacak.
Nasılım?
Çok yakışıklı.
Alt yazı çevirmeni: Kerim Melih Evci