Wciąż czekamy na Girls Jam,
ale jego gwiazdy wzięły udział w wyzwaniu.
Pierwsza popłynęła Natasha Rossi.
Wygrać miała ta, która wykona najlepszy trik.
Trik Leonor Campos nie był doskonały, ale wystarczająco dobry.
Potem przyszła kolej na Luz „Galaretę” Navarro.
To siostra Steffi.
Dała zawstydzającego nura pod wodę.
POWTÓRKA
Porażka „Galarety” przekonała Steffi do wzięcia udziału w wyzwaniu,
by bronić honoru siostry.
Jej trik był nieskazitelny.
Po wyzwaniu potwierdziła jednak, że nie weźmie udziału w Girls Jam.
Natasha Rossi zorganizowała te zawody,
by uciszyć tych, którzy twierdzą, że Steffi powinna wygrać Summer Crush.
Teraz sama będzie musiała pogodzić się z własną porażką.
Świetnie, Luz!
Powinnaś wziąć udział w zawodach.
Tak? Sama nie wiem.
Wczoraj, kiedy wszyscy patrzyli, nie dałam rady.
To różnica między profesjonalistką a amatorką.
Trenuje się nie tylko technikę i strategię.
Trenuje się też nerwy.
- Koncentrację, skupienie… - Mówisz jak Julián.
Steffi nie chce nas w pobliżu na zawodach, bo się rozprasza.
Chciałabym być na jej poziomie.
Skup się na tym celu.
Trudno mi się było do niej zbliżyć po wszystkim, co się wydarzyło.
Między Steffi a mną też nie jest teraz najlepiej.
Dlaczego?
Wiesz, że możesz na mnie liczyć?
Miałyśmy pierwszą kłótnię. Ale pewnie nam przejdzie.
Nie martw się Steffi.
Kłótnie między siostrami są normalne.
Chyba tak.
Ian i Steffi bez przerwy się kłócili,
a teraz się kochają.
Czasami trudno mi zobaczyć w tobie ojca.
Ale jestem pewna, że z czasem się to zmieni.
Chciałbym nadrobić stracony czas.
Naprawdę myślisz, że mogłabym zostać profesjonalistką?
Nie myślę. Jestem tego pewny. Masz wielki talent.
Natasha zorganizowała zawody, by uciszyć tych, którzy twierdzą,
że Steffi powinna wygrać Summer Crush.
Teraz sama będzie musiała pogodzić się ze swoją porażką.
Przeglądałaś Internet?
- Steffi nie weźmie udziału? - Nie wiem, co sobie myśli.
Musi wziąć udział.
Pomożesz mi w tym.
Już ją pokonałaś. Jesteś lepsza.
Skup się i o niej zapomnij.
Oboje powinniśmy o niej zapomnieć.
Nie zaprosiłam cię, bo jesteś najlepszy.
Mamy sprawę do załatwienia.
LATO W CIELO GRANDE
Witamy, Ruth. Oto identyfikator na zawody.
W barze czeka śniadanie powitalne.
Charlie pomoże w zameldowaniu.
- Świetnie. - Proszę.
- Dziękuję. - Dziękuję. Do zobaczenia.
Dzięki.
- Dzień dobry. Jak ci się spało? - Dobrze.
Spałam jak dziecko.
Nie zarejestrowałaś się na Girls Jam.
Chcę się skupić na innych rzeczach.
Na nowej mamie.
Na nowej siostrze.
Na nowej babci.
Gubię się w tym.
Gubisz?
Rozumiem, że to coś nowego i dziwnego, ale czemu się gubisz?
Dzień dobry!
Dzień dobry, Augusto.
Tyle kłamaliście, że trudno uwierzyć, że mówicie całą prawdę.
Musisz zaufać rodzinie.
Myślałem, że to już jasne.
Co tam, siostrzyczko? Widziałem występ bliźniaków.
Gdy na mnie patrzysz, gdy na mnie patrzysz
Nie rób takiej miny, bo wtedy zapomnisz
Czemu dzwonisz o tej porze? A szkoła?
Akurat jest przerwa.
Nie wierzę, że przyjechał Oliver Ross. Jest świetny.
- Daj na niego namiary. Ian.
Chyba nie wiesz, co tu się dzieje.
To nie najlepsza pora.
- Później pogadamy. - OK.
Gdy na mnie patrzysz…
Nie mogę przestać myśleć o wczoraj.
Nie dziwię się.
Nie ufam Oliverowi.
Ukradł tę piosenkę, trzymając nas na muszce
z grupą komandosów.
Nie będziemy się biernie przyglądać. Mamy przynajmniej teatr.
Odbudowaliśmy Sky Vibes, odbudujemy i jego.
Tak. My jesteśmy Sky Vibes. To nasza energia i nasze miejsce.
Nieważne, gdzie jesteśmy. Ważne, że razem.
Właśnie. My jesteśmy Sky Vibes.
Sky Vibes pod gołym niebem!
Hej, władzy już nie szukaj, o nie
Kłamstw nie opowiadaj, by mieć Ambicji to głos
Pasji nie masz za grosz
Przestań! Hej!
Więcej energii, dziewczęta.
Bliżej, Buchi. Dość!
Dziewczyny, za bardzo się oddalacie.
- Trzeba ci czegoś, Wonder? - Nie.
Nie?
Może…
Może spróbowalibyście połączyć taniec klasyczny ze współczesnym?
Dobrze. Pokaż.
Skarbie, kręć. Skarbie, muzyka.
Wonder!
Jesteś niesamowita.
Mamy oficjalną choreografkę Cielo Grande.
Imponujące, Wonder. Gratuluję.
- A to co? - Nie, to…
Czasami piszę piosenki, ale…
Cudowna dziewczyna.
Na jawie stale śnię
Bez reszty czuję
Skok mój bez miłości
Śmiech w nieszczęśliwości
Nie szukam, ronię łzę
I dziś znalazłam cię
Ależ masz głos, Wonder.
Wonder, musimy porozmawiać. Matrix nas oszukała.
Właściciel się zmienił. Ukryłaś to.
Sky Vibes nie jest takie samo. Spójrz tylko.
- Zwolniliście naszych przyjaciół. - Nie wiedziałam…
Chłopaki, nie wińcie Wonder.
Ja poprosiłem Matrix, żeby nic nie mówiła.
Chciałem was zaskoczyć.
Cielo Grande to nasi przyjaciele. Przyjechaliśmy dla nich.
- To, co robicie, jest wbrew temu miejscu. - Juan, rozumiem cię.
Ale Cielo błyszczy jak nigdy.
A prawda jest taka, że chciałam zobaczyć ciebie i twojego brata.
To nie jest więzienie. Możecie odejść w każdej chwili.
To odchodzimy. To nie jest to samo miejsce.
Wybacz mu.
Nie wie, co mówi. Ja po tysiąckroć zostanę dla ciebie.
Co ty mówisz? Nie tak się umawialiśmy.
Steff, możemy pogadać?
Czego chcesz, Santi?
Pogodzić się.
Trenujesz Natashę. To tak, jakbyś wypowiedział wojnę.
Przyjechałem, bo wiedziałem, że ty tu będziesz.
Może to błąd.
Kolejny.
Co chcesz powiedzieć?
Dobrze, że nie bierzesz udziału. Ta rywalizacja musi się skończyć.
Jeśli tak chcesz mnie nakłonić do zawodów, to kiepsko ci idzie.
Steff, przestań wymyślać. Chcę, żebyśmy byli po tej samej stronie.
Poważnie?
Bardzo poważnie.
Nie zaczynaj.
Oliver, wyjaśnisz, dlaczego ukradłeś nam piosenkę?
- Czy zignorujesz sprawę? - Skarbie, kręć od tej strony.
Powtórz. Chcę wszystko nagrać.
Nie masz za grosz kreatywności. Dlatego kradniesz nam piosenki.
- Ty napisałeś słowa, Chano? - Charlie, nie Chano!
Nati je napisała, ale razem z nami.
To nie kradzież, tylko hołd.
To wciąż kradzież.
Nie chcę jej. Oddaję ją wam.
Wonder napisze nowe słowa.
Zabierzcie stąd graty po Sky Vibes.
Nie wybaczę tego, co zrobiłeś.
Zabierzcie te śmieci na wysypisko w Waterloop.
Koniec dyskusji.
Dziś jest dzień…
Nie wierzę, że cała nasza praca trafiła tutaj.
Ja też nie.
Na szczęście możemy to wykorzystać w teatrze.
Jeden punkt dla recyklingu.
Juli, między tobą a Steffi wszystko dobrze?
Nie wiem.
- Nie podoba mi się ten Santiago. - Jest zazdrosny.
- Pogadaj z nią. - Mówiłem mu już.
- Nie rozmawiałeś z nią? - Rozmawiałem, ale…
Nie wyraziłem się jasno.
Tak czy siak, zazdrość jest normalna.
Martwię się, że się ode mnie odsuwa.
Czuję, że łączy ich wspólna przeszłość.
Nie, przyjacielu.
Nie rezygnuj.
„Musimy pogadać” zawsze działa. Zrób to albo ugrzęźniesz we friendzone.
Nie chcę na nią naciskać.
Ale nie możesz źle się czuć.
Zgadzam się z Luz.
Jeśli czujesz, że jest niebezpiecznie, może musisz to naprawić.
Nie przesadzaj. Nie może jej zostawić bez wyjaśnień.
Patrzcie. Niebieskooki zdrajca.
Przysięgam, że nie wiedzieliśmy. Oliver nie powiedział.
Pokłóciłem się z bratem.
Nie kłóćcie się o to. Co się stało?
Nie wiedzieliśmy o Oliverze ani o tym, że macie z nim na pieńku.
Myśleliśmy, że wystąpimy w Sky Vibes. Natasha omamiła Fera. Straciliśmy go.
- Nie mogłem zostać. - Spokojnie.
W Waterloop jest dużo miejsca. Przygotowujemy teatr na jutrzejszy występ.
Chcesz pomóc?
Przed tobą wspaniała kariera.
Nie możesz przestać trenować.
Jestem ci naprawdę wdzięczna.
Rozumiem, że to twoja praca.
Ale dużo o tym myślałam i podjęłam decyzję.
Nie wezmę udziału.
Dobrze.
Może pora pójść różnymi drogami.
- Cześć, babciu. - Cześć.
Przepraszam, ale prom się spóźnił.
Nie przejmuj się. Właśnie rozmawiałam z roślinkami.
Fajnie.
- Obejrzałam wyzwanie. - I?
- O co chodzi z tym majonezem? - Majonezem?
- Galaretką chyba? - Galaretką!
- Widziałaś. - Galareta Navarro. Dlaczego Navarro?
Babciu…
Muszę ci coś powiedzieć.
Słucham cię, skarbie. Co się dzieje? Masz poważną minę.
Navarro…
wzięło się od Steffi.
Okazało się, że mama jest też mamą Steffi.
A jej tata, Ron,
jest też moim tatą.
Jesteśmy bliźniaczkami.
Niemożliwe.
Ron to Meksykanin. Był w Cielo.
Spotkał mamę. Zakochali się…
Czy ja dobrze rozumiem?
Mówisz, że twój tata to Meksykanin? Niemożliwe.
To długa historia.
Ale jestem pewna.
Niemożliwe, kochanie. Twoja mama spotykała się z Rulim.
Ale prawdę mówiąc, zawsze otaczali ją chłopcy.
To znaczy? Spotykała się z kilkoma?
A ty pocałowałaś tylko jednego chłopca w całym życiu?
Proszę cię. Twoja babcia jest bardziej postępowa niż ty.
Dobrze, babciu. Masz rację.
Jesteś stuprocentowo pewna, że spotykała się z Rulim?
Stuprocentowo.
A ty jesteś pewna, że jesteście bliźniaczkami?
Tak, babciu.
To zwariowana historia, ale na pewno jesteśmy bliźniaczkami.
Wiem, że nie wyglądamy tak samo,
ale mamy taką…
silną i wyjątkową więź.
Mamy takie samo znamię.
Ale to niemożliwe.
Waszym tatą musi być Ruli.
Dobrze, dzięki.
Też się martwisz?
Aż tak to widać?
Nie wiem, co robić.
Chyba mamy tak samo.
Ty tracisz gwiazdę.
Ja dziewczynę.
Tracisz?
Tak.
Ostatnio jest między nami dziwnie.
Od przyjazdu Santiago zachowuje się inaczej.
- Co o nim sądzisz? - O Santiago?
Lubiłem go.
Byliśmy dobrymi przyjaciółmi.
Poprosił, żebym trenował Steffi.
I jestem mu wdzięczny, ale… Wszystko się zmieniło.
Zrobiło się dziwnie.
I co? Jak mi poszło?
- Nieźle. - Dobrze.
Babcia odrobiła lekcje. Tu jest.
Jesteś genialna.
Który z nich to Ruli?
Ten.
Nie jestem pewna, ale chyba ten.
- Tak. - To było wiele lat temu. Uroczy są.
- Mogę je zatrzymać? - Oczywiście.
- Proszę. - Dziękuję.
Kiedy wpadłaś do wody, pomyślałam:
„Zżarła ją trema”.
Tak, trochę się denerwowałam.
Posłuchaj.
Nie poddawaj się. Proszę cię.
Weźmiesz udział w zawodach?
Nie jestem pewna.
Jak to? Masz tak wielki talent.
Co to?
Stary telefon twojej mamy. A najpierw był mój.
Widzisz klawiaturę?
Takie były wtedy modne.
- Mogę go wziąć? - Tak.
Jeśli go uruchomisz, wyślij mi SMS.
Babciu, jesteś najlepsza.
Najchętniej bym tu zamieszkała.
Naprawdę. Ale muszę iść. Potrzebują mnie.
Dobrze.
- Pa. - Kocham cię.
Ja ciebie też.
Posłuchaj. Wyobraź sobie Układ Słoneczny.
Ja jestem Słońcem.
I wszystkie gwiazdy krążą wokół mnie.
A ty, ragazza,
jesteś gwiazdą.
Ale Słońce to też gwiazda.
A wokół niego krążą planety.
Gwiazdy są oddalone o miliony…
Dobrze, dobrze. Mnie interesują gwiazdy.
Najważniejsze jest to, że potrzebuję twoich tekstów i talentu.
Mam sporo pomysłów,
ale potrzebny mi ktoś z twoją głową.
Ktoś wrażliwy, uprzejmy, kto nada im formę.
Od teraz to będzie twoja praca. Będziesz pisać dla mnie piosenki.
Podejdź, Charlie. Powiedz, co uważasz.
- Dobrze to wygląda? - Idealnie.
- To… - Tu jest ekipa!
- Udało mi się uciec. - Do dzieła!
Potwierdzone. Jutro pierwszy występ.
Idealnie.
Cześć. Co robicie?
Zobacz, co sprawdzaliśmy.
Julián, daj Juanowi rurę.
Juan, Julián robi zawołanie, ty odpowiadasz.
- Tony, rób to, co ja. - Dobra.
Wszystko. Zaczynajmy.
Gotowi?
Zaszłaś tak daleko
Nieważne, co mówią, bo jest
Dobrze
Wiesz, że nie jest łatwo
Lecz się nie poddajesz, już wiesz
Już wiesz
Więc nie zatrzymuj się
Potknąć się to jeszcze nie upaść
Choćby nie wiem co, będziesz tu szczęśliwa
Trzeba cieszyć się i do przodu gnać wciąż
Trzeba cieszyć się
Szczęśliwa będziesz
Już teraz
Nieźle!
Kreatywni jesteście. Podoba mi się.
Tęskniłem za naszymi improwizacjami.
- Było super. - Cześć.
- Co tam?
Dobrze. Robimy próbę.
Chodźmy, kochani.
- Steffi, pogadamy? - Jasne.
O co chodzi?
Jesteś ostatnio dość chłodna. To z powodu Santiago?
Nie. Santiago to przeszłość.
Mam inne sprawy na głowie.
Czemu mi o nich nie powiesz?
Bo nie potrafię określić, co czuję.
Przepraszam. Nie chcę o tym mówić.
Myślę, że…
powinniśmy dać sobie czas.
Nie możesz powiedzieć mi, przez co przechodzisz? W porządku.
Rozumiem. I nie chcę naciskać.
Ale ja tak nie mogę.
Możemy być przyjaciółmi.
- Tak jest. - Dziewczyny!
Wonder. Bądź punktualna, proszę.
Umówiliśmy się na 15. Jest 15.01.
Czyli za późno. I 15 to też późno.
A 14.59?
To akceptowalne minimum.
To się już nie powtórzy. Następnym razem będę o 14.58.
Podoba mi się to! Zaangażowanie! O to chodzi!
Wejdź jeszcze raz, nagramy.
Tam. Skarbie, kręć.
Akcja.
Wonder?
Wonder. Witaj, Wonder!
To wspaniale, że postanowiłaś mi pomóc.
Masz wielki talent.
- To przyjemność, panie Ross. - Świetnie, zaczynajmy.
Powiedz mi, z jakiego nurtu się wywodzisz?
Jaką masz metodologię komponowania?
Metodologię kartki i ołówka.
Nieźle. Nowocześnie.
Minimalistycznie.
Trud prostoty.
Trud semplicità.
- Tak, to dość popularne. - I na czym polega?
Polega na tym, że trzeba wziąć ołówek
albo w tym wypadku długopis,
i zapisać swoje pomysły na kartce.
W tym wypadku w zeszycie.
Archaicznie. Analogowo.
Z dala od technologii.
Brzmi to nawet duchowo.
A potem?
Potem zapisuję to, co przychodzi mi do głowy,
łączę pomysły i je rozwijam, i daję się poprowadzić piosence.
Wspaniale. Mamy to?
Nicky, Vicky, Buchi, Mechi.
Gotowy. Zaczynamy.
Wyobrażam sobie las tropikalny i lasery.
Zapisałaś? Lasery.
Wielkie galaktyczne plemię
i ogromne lody zabaglione.
- W porządku? - Tak.
Wyobrażam też sobie parę skarpetek w romby.
Oazę na pustyni i uśmiech od ucha do ucha.
W porządku?
- Ze mnie się śmiejecie? - Nie…
Fajnie by było pokonać Natashę.
A jeśli ja ją pokonam?
Podobało mi się wyzwanie. Nie dałam rady, wiem.
Ale dobrze się bawiłam. Ta adrenalina… Czułam wyjątkową więź z wakeboardem.
- Ty? - Tak.
Chcesz być profesjonalistką?
- Co? Odradzasz? - Skąd. Ale musisz dać z siebie wszystko.
- Steffi trenuje od lat. - Właśnie.
To dobra okazja, żeby zacząć ciężej trenować.
Lubię uczyć, ale chciałabym stanąć po drugiej stronie.
- Ale potrzebny mi trener. - Ja?
Nie mogę nim być. To by się źle skończyło.
- Czemu? - Nie chciałbym mieszać dwóch rzeczy.
- Czułbym się w obowiązku. - Uważasz, że nie jestem dobra?
- O to chodzi? - Nie.
Weźmy Santiago i Steffi.
Kiedy ją trenował, nie wyszło im. Musiał wyjechać i to był koniec.
Stracili swój związek.
- Nie chcę, żeby tak było z nami. - Nie jesteśmy nimi.
Czuję, że zasłaniasz się wymówkami. Nie wierzysz we mnie?
Nie mogę być z kimś takim.
Co się stało, Luz?
- Problemy z Antoniem. - Co tym razem?
Nie wierzy we mnie.
To znaczy, że jest ślepy. Masz wielki talent.
Naprawdę tak myślisz?
Pewnie.
Czego chcesz?
Chcę wziąć udział.
Czuję, że tego mi trzeba.
W takim razie musisz to zrobić. Pójść za głosem serca.
Mogłabym cię wytrenować.
Termin rejestracji na Girls Jam mija za kilka dni.
Fani z całego świata przyjeżdżają do Waterloop.
Na co czekacie, dziewczyny?
Te, które jeszcze się nie zapisały, wciąż mają czas, żeby to zrobić.
Szkoda, że Steffi Navarro nie odważy się tego zrobić, prawda?
Każda zawodniczka jest inna. Muszą robić to, co uważają za słuszne.
Oby wszystkie zawodniczki były tak podekscytowane jak ja.
Dziękuję, że jesteście. Uwielbiam was.
Można się zapisać?
I już?
Marudziłaś pod publiczkę, a rejestrujesz się w ostatniej chwili?
Tak, zarejestruję się.
Jako trenerka.
Luz weźmie udział.
Nie. Pożałujesz.
Obie pożałujecie. Galaretka to mój ulubiony deser.
Natasha, przestań.
Nie ogłaszaj zwycięstwa. Nie masz pojęcia, na co nas stać.
Dość tych przemów.
Ośmieszycie się przed całym światem. Ostrzegam.
Sama się ośmieszysz.
Luz ma więcej osobowości, niż ty miałaś przez całą karierę.
Gadanie. Prawda wyjdzie w wodzie.
Jak się zapisać?
Ty trenerką?
Mam nadzieję, że nasza rywalizacja nie zepsuje rozejmu.
Przykro mi, że psuję ci plany, ale mimo rozejmu
nie zlituję się nad tobą ani Natashą.
Przykro mi, że cię pokonam.
Ale spokojnie.
Zlituję się nad tobą.
Oto ciepłe piękno, słońce i przyroda
Oto ciepłe piękno
Pokonywać fale, oto moja siła
Oto ciepłe piękno
- Brawo. - Pięknie.
- Super. - Gratulacje!
- Brawo, Juli. - „Ciepłe piękno” to hit.
Napisałem piosenkę i chciałbym ją…
wam zaśpiewać.
Posłuchajmy.
Nadeszła ta chwila
By ze stratą się pogodzić
Droga stale na nas czeka
Z trudem każdy krok się rodzi
Nawet jeśli się zmieniło, jestem z tobą
Nigdy upaść nie dam ci
Zatańcz, zatańcz
W niebie wysoko
I rozwiń, i rozwiń
Skrzydła szeroko
Na wiatr wykrzyknij
Wszystkie swe myśli
Zatańcz, zatańcz
W niebie wysoko
I rozwiń, i rozwiń
Skrzydła szeroko
Dzień nowy nadszedł
Nowy początek
W przyjaźni trwamy
Gratuluję, Julián.
Piękna. Podobała mi się.
Augusto.
Możemy porozmawiać?
- Pewnie. - Chodźmy.
Tony, co robisz?
Nie mam tu już nic do roboty.
- Wracam do Meksyku. - Co?
Znalazłam to zdjęcie. To moja mama. A ci chłopacy?
Zapomniałem o tym.
Czas leci. Skąd je masz?
Znalazłam w rzeczach mamy.
- Kto to? - To Facundo, a to ja.
Byliśmy wtedy bardzo podobni.
Kto to Facundo?
Mój brat. Tata Juliána.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz