SERIAL NETFLIX
Nie mogę. Przepraszam.
Już nie śpisz. Jak się czujesz?
Wyglądasz lepiej.
Tak.
Dzięki, że pytasz.
Co za trudny czas.
Tak.
Wszyscy myślą, że pracować w wakacje to jak być na wakacjach.
Ale mamy dużo obowiązków.
Jasne.
Nie licząc budzenia ciebie. Wstawaj, śpiochu.
- Nie. - Wstawaj.
Chodź.
Poszedłem szukać ciebie Bo jesteś wyjątkowa
Jestem przy tobie, skarbie Na dobre i na złe
Wiem, że powiedziałaś To wszystko tylko gra
Ale miałem nadzieję Że inaczej się rozegra
Tamten drugi facet Wcale cię nie kocha
A czasem nawet myślisz Że odjęło mu rozum
Nie mylę się Gdybyś dała mi szansę
Wydarzyłoby się coś dobrego
Mówię ci, jaka szkoda
Jaka szkoda, że wciąż jesteś z nim
Szkoda, że mnie nie widzisz
Że nie odnalazłem cię
Jaka szkoda, że już kończymy,
bo to byli Twins Monzo dla kanału Ian Tech.
Do następnego, Techios.
Nie zapomnijcie dać lajka i udostępniać posty Ian Tech!
- Byłeś świetny. Naprawdę. - Teraz dotrzymaj umowy.
Weź to.
Co robisz?
„Czekolada z migdałami.
Czekoladowe trufle z borówkami.
Biała czekolada.
Czekoladowe trufle z karmelem. 301”.
- Co to jest? - Ulubione czekoladki Steffi.
A 301 to numer jej pokoju.
Zostaw też liścik z napisem:
„Dla osłody serca”. Coś w tym stylu.
Improwizuj. Jeśli wykonasz te kroki, zdobędziesz parę punktów.
Zarąbiście.
Jeśli się uda, nagramy razem coś jeszcze.
Wrzucę film jeszcze dziś. Przynieście mi później drona.
- Dobra. - Monzo rządzą.
Pokaż.
Świetny koleś.
Tu jesteście. Mam złe wieści.
Personel hotelu nie przestrzega umowy,
więc do lunchu musimy się spakować. Wyjeżdżamy dziś po południu.
Przepraszam, szukam Tony’ego. Mówił, że przyjdzie.
Dziwne. Nie było go tu.
W porządku?
- Jest problem z Matrix. - To znaczy?
Zerwała umowę. Wyjeżdżają.
Co? Nie rozumiem.
Zostawię was. Gdyby wpadł Tony, przekażcie mu, że go szukam.
Widzimy się później?
Dobra, znajdę cię.
Co się stało?
- Mam nadzieję, że to naprawię, ale… - Ale?
Wygląda na to, że bliźniacy Monzo się wycofali.
- Też mam złe wieści. - Jakie?
Nie damy rady zapłacić bankowi.
Popatrz.
„Nie otrzymaliśmy twojej płatności. Dokonaj jej jak najszybciej”.
Ile mamy czasu?
Niewiele.
Sugerują, że możemy stracić Cielo.
A mamy tylko pięcioro zawodników na Summer Crush.
Cześć. Przepraszam za spóźnienie.
W porządku?
Trochę się martwię o sprawy związane z hotelem,
ale wszystko da się rozwiązać.
Nosicie różne pudła. Ktoś się przeprowadza?
Coś w tym stylu.
Odkopujemy przeszłość.
Tony powiedział mi coś podobnego.
Mówisz, że wygaduję sekrety?
Poniekąd.
Pedro, ruszamy.
Cześć.
Słabo przerywać w trakcie piosenki.
- W czym mogę pomóc? - Bliźniacy Monzo? Wyjeżdżamy.
- Wymeldować? - Tak.
Dobrze.
Wprowadzę to do systemu.
O której wyjeżdżacie?
Wszystko jedno.
Skoro tak…
- Cześć! - Co tam?
Pora śniadania się skończyła.
- Poważnie? - Tak.
Proszę, zrób dla nas wyjątek.
Nie będziemy mogli funkcjonować.
W porządku.
Ale skoro wyjeżdżacie, nie powinniśmy na was czekać.
Usiądźcie. Zobaczymy, co zostało.
- Dzięki. - Jesteście najlepsi.
Naprawdę.
- Fajnie, co? - Kochani, spakowaliście się?
Tak.
Tak jakby. Chcemy lepszego wyjaśnienia.
Obydwaj.
Wyjaśnienia. Dobra.
Przykro mi, ale ci ludzie przyprawiają mnie o ból głowy.
To najlepsza decyzja. Nie mogą nas tak traktować.
- Dziwne. - Tak.
Nas traktują rewelacyjnie.
Właśnie poznałem miłość mojego życia. Nie mogę wyjechać.
Zaufaj mi. Wiem, co robię.
Matrix, poważnie, rozwiąż ten problem.
Sprawiłabyś mi wielką radość. Muszę osłodzić to serce.
Dobrze.
Liczy się tylko to, żebyście byli szczęśliwi.
Spróbuję. Nie mogę nic obiecać, bo ci ludzie są trudni.
- Matrix, jeden drobiazg. - Tak.
Mam specjalną prośbę.
Prezent do pokoju 301.
No dobrze.
„Czekolada,
czekolada,
czekolada
i czekolada”.
Masz to jak w banku.
A potem porwała umowę.
Augusto chciał uratować hotel, ale teraz…
Nie wiem.
Może lepiej, żeby wyjechali.
Jeśli źle cię traktują, to nie zadziała.
A czym się zajmujesz poza pracą?
Gdy miałam 15 lat, zauroczył mnie pewien instruktor,
który wrzucił mnie do friendzone, łamiąc mi serce.
Podobno co cię nie zabije, to cię wzmocni.
To przypadkowe spotkanie musi coś znaczyć.
Może to znak.
Nie wiem.
- Oczywiście nie mam już 15 lat… - Ale…
Ale…
Teraz jest inaczej.
- Bo pracujemy. - Pracujemy?
Gołąbki, nagrywam.
Byliśmy tak blisko, ale nic nie wyszło.
Odwróciła się?
- Nie wiem. Coś w tym rodzaju. - Mówiła coś?
Tak, ale nie pamiętam co.
To może być typowy przypadek friendzone.
Co? Nie.
To jest właśnie pierwszy etap. Zaprzeczenie.
Potem pojawia się złość,
bo dociera do ciebie, że jesteś w „strefie przyjaźni”.
Na trzecim etapie sprawy się komplikują.
To są negocjacje.
- Negocjacje? - Tak.
Wtedy starasz się,
żeby osoba, którą lubisz, chciała się z tobą umówić.
Nie, zgodziła się. To co innego.
- Wiesz, co jest czwarte? - To nie wszystko?
Nie, kolego. Czwarty etap jest okropny. Depresja.
Kiedy odkrywasz, że nie wyjdziesz z friendzone.
Ostatni etap jest najlepszy.
Tak? Ciekawe jaki.
Akceptacja, kolego.
Gdy jesteś świadomy swojej sytuacji i wiesz, że w niej zostaniesz.
- Ta twoja teoria… - Pasuje jak ulał do ciebie, co?
Jest szalona. Nie będę na trzecim etapie.
Przepraszam.
- Jesteśmy tutaj. Coś nam umyka? - Nic.
Witam. Jak się macie?
Ja i mój sfriendzonowany kumpel,
Julián,
zapraszamy na zajęcia. Dzięki i zaczynamy.
Stary, uwierz mi.
Wiem tyle o friendzone, że mógłbym dawać lekcje.
To niezły pomysł.
Co do akceptacji, to był żart, prawda?
Może byś popracował?
Cześć. Dzień dobry!
Fałszywy alarm. Nie wyjeżdżamy.
- Zostajecie. - Tak.
Dobra.
Wasze pokoje zostały przydzielone.
Jak to?
- Normalnie. - Niemożliwe. Mamy umowę.
Możesz sprawdzić?
Dziękuję.
Sprawdzę, ale…
Toksyczne Śmieci?
Jestem fanką Toksycznych Śmieci.
Nic nie mogę zrobić.
A może zadzwonisz do Luz?
Nie ma mowy.
Albo…
- Mogę zadzwonić. - Dobra.
- Od razu. - Świetnie.
- Dam znać. - Dobra.
- Pa. - Pa.
Za chwilę będziemy.
Oto i rzeka.
Jest super.
Wiem, że to nie moja sprawa, ale ty i Tony…
Nie, to było dawno temu.
Ja miałam 15 lat, a on 19.
Zadurzyłam się.
Widział we mnie dziecko.
Nic się nie wydarzyło i się zaprzyjaźniliśmy.
Powiem ci tylko, że nie przyleciał w dobrym nastroju.
A odkąd cię zobaczył, uśmiech nie schodzi mu z twarzy.
Dawno nie widziałam go tak zadowolonego.
- Naprawdę? - Tak.
- Sorki, nie przeszkadzam? - Długo ci się zeszło z tą liną.
Biorąc pod uwagę, że to twoje zadanie,
liczyłem, że mi podziękujesz.
Świetnie, Steffi.
Uważaj, Steffi.
Pamiętaj, co zawsze mówię. Jeden trik naraz.
Nie myśl o kolejnym, dopóki nie wylądujesz.
Dobra robota.
Idealnie. Widać, że lądowanie było kontrolowane.
Ładnie stylowo. Ćwiczymy dalej?
Tak jest, trenerze.
BĄDŹ SZCZĘŚLIWY
Twój sok.
Nati, jak ci mija czas w Cielo Grande?
Super.
- Naprawdę? - Tak.
Coś się stało?
Nic specjalnego, ale…
są tu bardzo ciekawi ludzie.
Przepraszam, szukam Luz.
Pływa ze Steffi Navarro. Mogę jakoś pomóc?
Nie.
Tak. Mam prośbę od Juana.
Dobrze.
- Czekolada. - Zobaczmy…
Tak, dużo czekolady.
To ważne. Od Juana dla Steffi.
Dobrze. Nati, pomożesz mi?
- Zajmę się tym. - Super.
Świetna sesja.
- Zobaczymy się później. - Na razie.
Pa.
Nieźle.
Zauważyłem, że skupiłaś się na technice.
Musisz odpocząć.
Widzisz? Mówiłam ci.
Te zawody są idealne, żeby zachować formę, nie ryzykując zbyt wiele.
Idealne, mówisz.
Co?
Dobrze wiesz, że nie ma tu nikogo na twoim poziomie.
Nikogo nie potrzebuję.
Jestem tu, żeby się rozerwać. Nikt mi tego nie odbierze.
W porządku.
To baw się dobrze.
Kto jeszcze się zapisuje?
Wizyta w wakeparku. Niezwykła przygoda dla odważnych.
Nie przegapcie.
- Spodoba się wam. - Niezła frajda.
- Myślałem o tym, co mówiłeś. - Dobre ćwiczenie, co?
Na jakim etapie jestem w twojej teorii?
Powiedziałbym…
Jedliście lunch beze mnie?
Nie, czekamy. Zamówiliśmy to, co napisałaś.
Stolik zarezerwowany. A jedzenie już tu jest.
Super. Potem idziemy z Nati robić porządki. Przyjdziecie?
- No jasne. - Tak.
Sky Vibes nocą?
- Tak. - Weźmiemy napoje?
Chodźmy.
Luz.
- Masz chwilę? - Co tam?
Tamto moje zachowanie…
nie było w porządku.
Nie w wygranej czy przegranej
To w dążeniu nasza siła
Jestem tu
Ryzykuję, bo prawdę znaleźć chcę
Prawdę?
Można dać „przyjaźń” zamiast „prawdy”.
Zobaczmy.
Nie w wygranej czy przegranej
To w dążeniu nasza siła
Jestem tu
Ryzykuję
Bo przyjaźń znaleźć chcę
- Fajnie. - Tak.
Twoja piosenka wyszła super.
Nasza piosenka.
Dużo dodałaś.
Wcześniej to był tylko pomysł.
Świetna z nas drużyna, co?
Jasne.
„Ciepłe piękno”.
To może być nasza następna piosenka.
O czym?
O emocjach,
o wakacjach.
Albo razem wymyślimy o czym.
Chętnie.
Tak po prostu cię przeprosiła?
- Matrix? - Tak.
Zadowolona powiedziała, że zostają, jak gdyby nic się nie stało?
Mam nadzieję, że dotrzyma słowa.
Przykro jej, ale kto wie? Wszystko może się zdarzyć.
Recepcja, dwa nowe pokoje dla zawodników.
Trzeba je sprawdzić.
Odbiór. Ale nie doszło, szefie.
- Która część? - Usłyszałem tylko koniec.
Miałem słuchawki na uszach.
Dwa nowe pokoje dla zawodników. Trzeba je sprawdzić.
Bez obaw, szefie.
Dobre wieści.
Dwoje nowych uczestników. Zostawili wiadomość.
Masz numer.
Ktoś pytał też o więcej informacji.
- Świetnie. Oddzwonię. - Doskonale.
- Pójdę po nowych gości. - Dobrze.
KIM JESTEŚ?
A ty to kto?
Wieje lekki wiatr, beztroski czas
Wypełnia duszę słoneczny blask
Ciepło łagodnie muska mą dłoń
Zachowuję tę chwilę i czuję spokój
Czuję spokój
Ciepłe piękno lata
Co za uczucie
Ciepłe piękno lata
Zostań ze mną
Władza nad falami
To jest moja siła
Ciepłe piękno lata
- Dobrze. - Tak.
- Coraz lepiej wychodzi. - Jesteśmy blisko.
Wymyśliłam coś na koniec. Zagrasz?
Dawaj.
To cudowna więź
Ciepłe piękno lata
Zostań ze mną
Ciepłe piękno lata
- Podoba mi się. - To jest to.
Nati, pójdziemy za tobą.
Nati, pójdziemy za tobą
Próba mikrofonu.
Nie wierzę, że to nadal działa.
Punkty za odzysk.
Potrzebujemy świateł, żeby dokończyć scenę.
- Wykorzystamy to? - Co to jest?
Żagle starej żaglówki.
Mogą posłużyć za tło sceny.
Kolejny punkt za odzysk. Brawo!
Już wygląda jak inne miejsce.
Mniej jak skład, a bardziej jak Sky Vibes.
Pamiętajcie, że tam idą przedmioty do recyclingu.
Więc kładę to tutaj. Punkty za recykling.
A ten stos tutaj?
Gdy nie wiemy, co z tym zrobić.
Punkty za coś, z czym nie wiemy, co zrobić.
- Brawo my. - Super.
- Brawo drużyna! - Tak!
Tak!
- Cześć, Nati. - Cześć.
Chyba masz wielbiciela.
- Czekolada? - Tak.
- Dzięki. - Proszę. Smacznego.
Nienawidzę czekolady.
„Osłodziłaś moje serce.
Pozwól mi osłodzić twoje.
Zawsze wdzięczny. Juan”.
Co tu robisz? Ktoś cię widział?
Nie. Chciałem z tobą pogadać.
Możesz zostać, ale ja się wykąpię.
Śmiało. Zaczekam.
A to?
Czekolada?
Zobacz, kto przysłał.
Twój kumpel, Juan.
Jest twoja.
- Wiesz, że nie lubię czekolady. - Ale mam szczęście.
Idę się wykąpać. Zaraz wracam.
Co tam? Jak minął dzień?
Dobrze.
Pierwsze dni były świetne, prawda?
Lubię spędzać z tobą czas.
Jesteś dla mnie jak siostra.
- Cześć. - Cześć.
Cześć.
- Siadajcie. - Cześć.
Mam dobre wieści.
Tak!
Trzech nowych uczestników i kilka zapytań.
Poważnie?
Wczorajszy post Steffi pomógł nagłośnić zawody.
- Świetnie! - Brawo, Steffi.
Rozmawiałam też z agentką bliźniaków.
Zostają i będą wspominać o Cielo Grande.
Naprawiliśmy to.
- Brawo, Luz! - Ty to naprawiłaś. Nie bądź skromna.
Oklaski dla Luz.
- Świetnie! - Brawo!
Dziękuję.
Robimy też postępy w Sky Vibes.
Za kilka dni będzie gotowe.
Mam pomysł na otwarcie. Powiedzcie, co myślicie.
Sky Vibes,
gotowe na wibracje.
Co? Nie.
- Nie? - Nie.
Wibracje? Pomyślą, że to fotel do masażu.
- Augusto, nie. - Nie.
- Zmieńmy to. - Masz rację.
Chyba nie zjem kolacji. Nie mogę więcej.
Nie trzeba było jeść tyle czekolady.
Nie zjadłem aż tyle.
To list od mamy?
Co robisz?
Cielo Grande skrywa tajemnicę?
Napisy: Anna Samoń