SERIAL NETFLIX
To nie ma sensu, że twoi dziadkowie
ukrywali przed tobą, że twój tata poznał tu twoją mamę.
Musi być coś jeszcze.
Mojej mamy nie było w rejestrze.
Tak jak ci mówiłam.
Mój tata miał romans
z twoją mamą.
Więc…
twój tata…
Naprawdę możemy być siostrami?
Luz.
Masz to samo znamię.
Nie sądzę, że to zbieg okoliczności.
Co?
Nie byłoby tak źle.
Być siostrami?
Myślisz, że może…
Paula napisała list
z tego powodu?
Ale gdyby wiedziała coś więcej, powiedziałaby od razu.
Może nie wiedziała wszystkiego.
Tylko to, że tata i dziadkowie mieli tajemnicę,
ale nie wiedziała jaką.
Późno już.
Wciąż jesteś słaba. Kładź się spać.
Spać?
Zabawne. Już nie pamiętam, jak to jest.
Idziesz spać.
Musisz odpocząć. Jutro będziesz czuła się lepiej
i wszystko będzie jaśniejsze.
Dzięki.
Silniki ryczą, kierownica drży
A piosenka płynie
Czuję wiatr na twarzy Nie mam żadnych trosk
Wspominam twoją twarz skąpaną w słońcu
W jego promieniach
Ciepłe piękno lata
Chcę je czuć
Ciepłe piękno lata
Władza nad falami
To jest moja siła
Ciepłe piękno lata
Podobało mi się.
Twoje zakończenie piosenki ma to coś.
- Jesteś maszyną do robienia hitów. - Razem nią jesteśmy.
Tak!
Co pani sądzi?
Jest dużo lepiej.
Masz dobre odruchy.
Jesteś prawie całkowicie wyleczona.
Super. Możemy wrócić do treningów?
Nie tak szybko. Nie skończyłam badania.
Zobaczmy.
Pamiętasz, co robiłaś przed upadkiem?
Nie bardzo.
Właściwie to nic.
Nie pamiętam, że trenowałam.
Często zdarza się, że ktoś po uderzeniu w głowę
nie pamięta zdarzeń sprzed kilku godzin.
- Czyli nie jest lepiej? - Jest.
Ale musi odpoczywać.
Jeśli nie pojawi się żaden ból,
będzie mogła wrócić do aktywności.
- Super. Zjedzmy śniadanie. - Wyśmienicie.
Dobre śniadanie to najlepszy lek.
- Pójdę z tobą. - Dobra.
Przynajmniej Steffi już prawie wyzdrowiała.
Jak dobrze.
Przepadł cały dzień treningu.
Zdałam sobie sprawę, że wciąż mamy asa w rękawie.
- Jakiego asa? - Drona.
Drona Iana. Steffi nie zna Canal del Norte.
Moglibyśmy nagrać trasę,
żeby obejrzała ją przed zawodami.
Dobrze.
Nie mamy wielu opcji.
Zajmij się Steffi, a ja porozmawiam z Ianem.
Dobra.
Hej, patrzcie.
Bo później zapomnę wam pokazać.
- Świetne, nie? - Tak.
Mamy tak samo
Niewiele rozumiemy
Z tobą chcę…
Nie wiem. Brakuje czegoś zabawnego.
Tak? Możliwe.
Nati.
- W kółko powtarzaj „friendzone”. - Dobra.
Friendzone.
- Friendzone. - Tak!
- Z czego się śmiejecie? - Patrz. Twoje usta.
Friendzone.
- Wspaniałe. - Tak.
Może dodamy motyle. Uwielbiam je.
Motyle w rzece? To ma sens?
Są rekiny, więc czemu nie może być motyli?
Dajmy pingwiny.
- Julián. - Nie?
Poważnie. Ty możesz mieć rekiny w rzece,
a ja nie mogę mieć motyli?
Nati, nie bądź taka wrażliwa.
Nie. Może i jestem wrażliwa,
ale to lepsze niż być obskurantem.
- Obus… Co? - „Obskurantem”.
Masz dwie możliwości.
Nie zdobywasz punktów.
Albo coś powoli i z trudem do ciebie dociera.
- Radzę ci wybrać to drugie. - Dzięki, Julián.
Pamiętaj, nie kłóć się z autorami, bo bez względu na to, czy mają rację,
zawsze rzucą słowem, którego nie znasz.
Spójrz na dobrą stronę.
Wyszedłeś ze strefy przyjaźni.
Choć prosto do strefy pustki.
Friendzone
Musimy to robić teraz?
Miałem współpracować z bliźniakami.
Spokojnie, panie influencerze.
Będziesz miał na to czas, gdy wrócisz.
Co jest ważniejsze od pomocy siostrze?
- Dbanie o obserwujących? - Oni przychodzą i odchodzą.
Siostra jest tylko jedna.
Szkoda, że nie mam dwóch sióstr.
Nie bądź taki mądry.
Twojej siostrze przepadł dzień treningu i musimy nadrobić stracony czas.
To nasza ostatnia szansa, żeby dogonić Natashę.
Nie wiem, jak to zrobicie, będąc tak daleko w tyle.
Jesteśmy z Tonym, trenerem Steffi Navarro,
który szybko przybliżył nam sytuację.
Mówi, że Steffi jest przygnębiona.
Nasz cały zespół ma nadzieję, że wkrótce wyzdrowieje.
Jest z nami też jej młodszy brat, Ian.
Jak bardzo jest przygaszona?
Nie rozumiem, jak możesz być taka okropna.
Podobno Steffi straciła pamięć.
Jeśli mogę pomóc wam w treningu,
to bardzo chętnie.
Zaliczyłyśmy już Canal del Norte.
Dziś trenujemy na Correntoso.
A wy dopiero zaczynacie.
Szkoda, że macie takie małe szanse.
Powtórzmy to, co wiemy.
Paula napisała w liście,
że w Cielo Grande kryje się tajemnica.
Ron, twój tata,
mówi, że poznał Lyn,
twoją mamę, w Cielo,
a sekret był taki, że dziadkowie kazali mu opowiedzieć inną historię.
Ale to nieprawda, bo z tego, co wiemy,
Lyn nigdy tu nie było.
Może powinnyśmy zweryfikować, czy nigdy nie była w Cielo.
Ale to już potwierdzone.
Tu jest cały rejestr.
Zgadza się?
- Tak. - Jest zaszyfrowany.
Nie otworzymy tego tutaj.
Tylko przez komputer hotelowy.
Może twoi dziadkowie albo ktoś inny wymazał Lyn.
Ale jeśli została usunięta, musi być na kopii zapasowej.
Idziemy?
Szukaj Ordóñez.
Francisco Ordóñez, Sebastián, Miguel,
ale nie Lyn.
Kto jest moją owieczką?
- Patrz, co ci przyniosłam. Grzywkę. - Teraz nie mogę.
Przepraszam, kózko.
Widzę, że przeszkadzam.
Jesteś bardziej kotem niż owcą. Pa.
Lyn Ordóñez tu nie ma.
Czyli nigdy nie była w Cielo.
Musiała być. Inaczej by mnie tu nie było.
Faktycznie.
Musimy jechać do miasta. Noda, masz tu samochód?
Tak. Teraz?
- Teraz. - To niemożliwe.
Nie mogę opuścić recepcji.
To pilne. Muszę porozmawiać z mamą.
Widzimy się przy aucie. Chodźmy.
Nie.
Ptak opuszcza gniazdo. Powtarzam, ptak opuszcza gniazdo.
Pomogę ci.
- Myślałem… - Dziękuję. Sama to zrobię.
Wiem, że zrobisz. Chciałem ci tylko pomóc.
Proszę cię.
Może byłam trochę szorstka. Nie chciałam.
- Nie, to ja byłem obuskurantem. - Obskurantem!
Obskurantem i wiele więcej. Wybacz mi.
Liczy się to, że już wszystko gra. Tak?
To lubię. Tak!
Wiedziałem, że zrezygnujesz z motyli…
Zrezygnuję? Myślałam, że je dodamy.
Nie.
Nie. Wysłałem ci mema, żebyś zobaczyła, jak źle wyglądają.
Dobra.
Wracamy do punktu wyjścia, Carlosie.
Jaki jest plan? Co jej powiemy?
To delikatna sprawa.
Może powiemy jej, że jesteśmy przyrodnimi siostrami
i wierzymy, że pomoże nam poskładać historię.
Tak bezpośrednio?
To może lepiej nie mówmy wprost i zobaczymy, co nam powie.
Nie pytajmy jej od razu po przyjeździe.
Ja zacznę. Wiem, jak to zrobić.
Bo zawsze gdy pytam o tatę, milknie.
„Nigdy cię nie chciał”.
„Jego strata, nie marnuj energii”.
„Lepiej udawaj, że nie istnieje”.
Teraz wiem dlaczego.
Stresuję się.
Ja też.
Nie wierzę, że jesteśmy siostrami.
Nie wierzę, że mój tata zdradził moją mamę z twoją.
To tutaj Steffi miała wypadek?
Nie wiem, co mogło się stać.
Warunki są inne niż na Canal del Norte.
Jest wąsko i bardziej wieje.
Może momentami było dużo fal.
Powinnyśmy wymyślić nową strategię.
To nie może być takie skomplikowane.
Nie rozumiem, co tu zaszło.
Więcej od niej oczekiwałam.
Gdybym miała siostrę, mama dawno by mi powiedziała.
Raczej nie wie.
A tata powiedziałby mi, gdyby poznał mamę w Cielo Grande,
a jednak tu jesteśmy.
To wszystko wygląda jak sen.
Na szczęście jesteśmy w tym razem.
Fakt.
To twoja mama?
Tak.
Śliczne.
Masz piękny dom.
- Dzięki. - Podoba mi się.
Luz, chodź.
Mam identyczne zdjęcie z dzieciństwa.
- Serio? - Spójrz. Mam je tutaj.
Takie samo.
Powiesz, że to niemożliwe,
ale czuję, jakbym już tu była.
To miejsce coś mi przypomina.
Ale nie wiem. Może to moja wyobraźnia.
Szefie, alarm. Wiewiórka w czerwonej strefie.
Czekam na instrukcje.
To tutaj?
Tak.
Steffi nie udało się tu potrenować.
Nie zna rzeki ani warunków.
Musimy nagrać chociaż jeden przejazd, żeby mogła to obejrzeć.
Załatwione.
Mam nadzieję, że nadrobicie straty.
Dron musi podążać za falą.
- Naprowadzę cię. - Wydaje się łatwe.
Przynajmniej z dronem.
Dobra.
Najlepiej byłoby to nagrać z pozycji Steffi za łodzią,
żeby mogła sobie wyobrazić, jakby tutaj była.
- Gotowy? - Tak.
Pedro, do dzieła.
To moje czwarte urodziny. Dostałam tę zapinkę, którą uwielbiałam.
Myślałam…
- Że jesteś taka fajna. - Tak.
Tu jestem z ciocią, a tu z Ruli.
- Cześć. - Luz.
- Mamo. - Ale niespodzianka.
Cześć.
- Wszystko w porządku? - Tak, wszystko gra.
Dobrze.
To Steffi, moja przyjaciółka ze Cielo.
- Dzień dobry. - Cześć, Steffi.
- Miło mi. - Dziękuję.
Dobrze cię widzieć.
Zjemy obiad?
- Tak. - To chodźcie.
Tysiąc kroków nas rozdziela
Nic nie mogę zrobić z tym
Boję się wrócić do punktu wyjścia
Więc próbuję walczyć
Moje serce pękło
Tysiące kroków, jestem załamana
Tajemnica, którą kryję
Chowam ją…
Przepraszam. Nie mam weny.
Nati, wyszło super.
Możemy to przełożyć?
Tak, ale to twoja piosenka.
- Potrzebujemy cię. - Dzięki.
Przynajmniej ktoś mnie docenia.
Kto powiedział, że cię nie doceniam?
Jedynie nie podoba mi się twój pomysł z motylem.
Potrzebujemy tylko kilku prób.
- Tracimy czas na kłótnie. - Zgadzam się.
Tracimy czas przez jedną osobę.
Dobra.
Nie chcecie mojej pomocy, to wychodzę.
- Potrzebujemy siebie nawzajem. - Wcale nie. Dzięki.
Super.
Ale…
Nati.
Pogódź się z nim. Nie możemy tak dalej.
Tego mi brakowało.
On nie umie pracować w zespole, a ja mam to naprawiać?
Chyba będę musiał grać solo.
Cieszę się, że przyszłyście,
ale gdybym wiedziała, przygotowałabym coś specjalnego.
Dopiero dziś na to wpadłyśmy. Poza tym nie jest źle.
Miło wspólnie gotować.
Dużo pracujemy ze Steffi.
- Startuje w Summer Crush. - O proszę.
Jest niesamowita.
Jest w światowej piątce.
Pierwsza piątka.
Teraz czuję się jak w ostatniej.
Wygrana nie jest najważniejsza.
Liczą się wnioski z doświadczenia.
Jasne, a najlepszą nagrodę nie zawsze nosi się w walizce.
Świetnie. Dobre.
Umierałem z głodu.
Znajdźmy Steffi.
Spodoba jej się to, co nagraliśmy.
Pójdziemy do niej i obejrzymy to razem.
Świetny materiał przygotowawczy.
Dziękuję.
Już nadrobiliśmy stracony czas.
Świetnie.
ZANIM SIĘ POŻEGNAM, CHCĘ CI POWIEDZIEĆ…
PEWNIE JUŻ MNIE NIE BĘDZIE, GDY TO PRZECZYTASZ…
Sprowadź Steffi z powrotem za wszelką cenę.
Steffi?
- Steffi? - Steffi?
„Mama”.
„TwojaMama86”.
„NoDa86”.
Co tam?
- Gdzie Noda? - Chciałabym to wiedzieć.
„Wyszedłem i niedługo wrócę”.
Widziałaś Steffi?
Ostatni raz widziałam Steffi z Luz i Nodą.
Gdzie teraz są?
Nie wiem, gdzie są.
Mam ich na oku od otwarcia Sky Vibes.
Wiedziałam, że coś knujesz.
Tak.
Na pewno obrabowują bank.
Nieważne. Nie mogli pójść daleko.
Otacza nas woda.
Serio? Ale jeśli spotkasz Nodę, przekaż mu, że tu czekam
i nigdzie się nie ruszę.
Znacie hasło?
Dziękuję.
Przepraszam.
Wymazałam to wspomnienie, a tu nagle usłyszałam je od was.
Czyli poznałaś mojego tatę w Cielo Grande?
Tak.
Już idę. Kto tam?
- Noda! - Co? To Noda.
- Co? - Przepraszam.
To pilne. Cielo Grande się pali.
- Musimy iść. Pali się. - Co?
Czuję, że rozumiem
Ale nadal jestem tu
Chciałbym wreszcie wiedzieć
Czego się spodziewać
Cierpię, mieszasz mi w głowie
Że odejdziesz
Płaczę, taki jest fakt
Nie ma już odwrotu
Friendzone
No, no, no
Friendzone
No, no, no
Friendzone
Wyszło świetnie.
Kiedy dodamy nową bazę muzyczną,
oszalejecie.
Ufamy wam. Już chcę to usłyszeć.
A teledysk?
Wstrzymany.
Mamy problem z motylami i rekinami.
Nati nalega, żeby dodać motyle.
To bez sensu.
A rekiny mają sens, bo je lubisz?
Nawet nie wysłuchasz jej pomysłu.
Może mógłbyś spróbować?
Widzieliście Steffi?
- Nie odpoczywa? - Nie ma jej w pokoju.
Nie mogę też znaleźć Luz. Opiekowała się dziś Steffi.
- Nie wiem, gdzie jest. - Dziwne. Nie odbiera?
Może poszły trenować.
Jeszcze nabiera sił. To bez sensu.
Noda też nie daje oznak życia.
Wiewiórka w drodze. Powtarzam, wiewiórka w drodze.
Dla Matrix.
Tyle wysiłku, żeby ocalić Cielo i wybuchł pożar? Nie wierzę.
- To niemożliwe. - Nie.
Czy to samochód mamy?
Napisy: Anna Samoń