‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ไม่มีเหตุผลเลยที่ปู่ย่าของเธอ
‎ปิดบังเรื่องที่พ่อเคยพบแม่เธอที่นี่
‎ต้องมีอะไรอีกแน่ๆ
‎แม่ฉันไม่มีชื่อในรายชื่อผู้เข้าพักด้วยซ้ำ
‎อย่างที่ฉันเคยบอก
‎พ่อฉันเคยมีความสัมพันธ์
‎กับแม่เธอ
‎จากนั้น...
‎พ่อเธอก็...
‎- เธอคิดจริงๆ เหรอว่าเราอาจเป็นพี่น้อง ‎- ลูซ
‎เธอมีปานเหมือนฉัน
‎ฉันว่าไม่มีอะไรบังเอิญขนาดนี้
‎อะไรเหรอ
‎มันคงไม่แย่นักหรอก
‎ที่เป็นพี่น้องกันเหรอ
‎แล้วเธอคิดใช่ไหมว่า
‎การที่เปาลาเขียนจดหมายนี้ให้เธอ
‎เพราะเรื่องนี้
‎แต่ถ้าเขามีข้อมูลมากกว่านี้ ก็น่าจะบอกแต่แรก
‎เขาอาจไม่มีข้อมูลทั้งหมดก็ได้
‎เขาอาจรู้แค่ว่าพ่อกับปู่ย่าฉันมีความลับ
‎แต่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร
‎ดึกมากแล้ว
‎เธอยังไม่หายดี นอนกันเถอะนะ
‎นอนเหรอ
‎ตลกจัง ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าต้องทำยังไง
‎นอนซะ
‎เธอต้องพักผ่อน คอยดูนะ ‎พรุ่งนี้เธอจะรู้สึกดีขึ้นมาก
‎แล้วทุกอย่างก็จะชัดเจนขึ้น
‎ขอบใจนะ
‎เครื่องยนต์คำราม สั่นสะเทือนเป็นบทเพลงต่างๆ
‎สายลมโชยปะทะใบหน้าที่อิ่มเอิบสุขใจ
‎ฉันกอบกุมช่วงเวลากลางแสงตะวันนั้นให้เธอ
‎แสงตะวันฉาย
‎ความงามที่อบอุ่น
‎ธรรมชาติ
‎ความงามที่อบอุ่น
‎ล่องไปตามคลื่น
‎นั่นคือความแข็งแกร่งของฉัน
‎ความงามที่อบอุ่น
‎นาติ ฉันชอบมากเลย
‎ใช่ ตอนจบที่เธอเพิ่มเข้าไปทำให้รู้สึกพิเศษ
‎- เธอคือเครื่องจักรผลิตเพลงฮิต ‎- เราต่างหาก เครื่องจักรผลิตเพลงฮิต
‎ใช่
‎คุณคิดว่ายังไงคะ คุณหมอ
‎คิดว่าคุณดีขึ้นมากน่ะสิ สเตฟฟี่
‎ฉันต้องบอกว่าคุณมีการตอบสนองดี
‎ดูจากสภาพตอนนี้ คุณเกือบหายสนิทแล้ว
‎ยอดเยี่ยม งั้นเรากลับไปซ้อมได้ใช่ไหม
‎อย่าเพิ่งรีบร้อน ‎ฉันยังตรวจไม่เสร็จ เดี๋ยวรอดูกัน
‎จำได้ไหมว่าคุณกำลังทำอะไรก่อนเกิดอุบัติเหตุ
‎ก็ไม่เชิงค่ะ
‎ที่จริง จำไม่ได้เลย
‎ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าวันนั้นไปซ้อม
‎ไม่เป็นไร เป็นธรรมดาสำหรับ ‎คนที่โดนกระแทกที่หัวแรงแบบคุณ
‎ที่จะจำเหตุการณ์ไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้าไม่ได้
‎- แสดงว่าเธอยังไม่หายดีเหรอคะ ‎- หายดีแล้ว
‎แต่เธอต้องพักอีกวัน
‎จากนั้นถ้าเธอไม่มีอาการเจ็บหรือปวดใดๆ
‎ก็กลับไปออกแรงได้
‎- เยี่ยม กินมื้อเช้ากันเถอะ ‎- เยี่ยมมาก
‎อาหารเช้าอร่อยๆ คือยารักษาที่ดีที่สุด
‎- ฉันไปด้วย ‎- มาสิ
‎อย่างน้อยสเตฟฟี่ก็ดีขึ้นจริงๆ
‎ใช่ ค่อยยังชั่ว
‎แต่ไม่ได้ซ้อมไปหนึ่งวันเต็มๆ
‎ฉันเพิ่งนึกออกว่าเรายังมีทีเด็ดซ่อนอยู่
‎- ทีเด็ดเหรอ ‎- โดรนไง
‎โดรนของเอียน ‎สเตฟฟี่ไม่รู้สภาพของคลองทิศเหนือ
‎แต่เราทำคลิปให้เธอดูได้
‎เธอจะได้เห็นสภาพของสนามแข่งก่อนวันจริง
‎ใช่ ดีเลย
‎เราไม่มีทางเลือกมากนัก
‎เธอดูแลสเตฟฟี่นะ ฉันจะไปคุยกับเอียน
‎ตกลง
‎ทุกคน ดูสิ
‎ฉันอยากเอานี่ให้ดูก่อนฉันจะลืม
‎- เยี่ยมไปเลยว่าไหม ‎- ดีจริงๆ
‎สิ่งเดียวกันเกิดขึ้นกับเรา
‎เราคาดหวังไว้มากมาย
‎ฉันกับเธอหวังไว้มากมาย
‎ไม่รู้สิ ดูเหมือนมันขาดอะไรที่สนุกๆ ไปนะ
‎ใช่ อาจจะ เอางี้นะ
‎นาติ
‎- พูดคำว่า "เฟรนด์โซน" ซ้ำๆ ซิ ‎- โอเค
‎เฟรนด์โซน
‎- เฟรนด์โซน ‎- ใช่
‎- หัวเราะอะไร ‎- ดูสิ ปากเธอตอนพูด
‎เฟรนด์โซน
‎- เยี่ยมเลย ‎- ใช่
‎เราน่าจะใส่ผีเสื้อลงไปนะ ฉันชอบผีเสื้อ
‎ผีเสื้อบินกลางแม่น้ำเหรอ ได้ด้วยเหรอนั่น
‎ได้สิ นายยังใส่ฉลามเลย ‎ทำไมฉันจะใส่ผีเสื้อไม่ได้
‎ก็ได้ เราใส่เพนกวินด้วย
‎- ฮูเลียน ‎- ไม่ดีเหรอ
‎ไม่นะ พูดจริง ทำไมนายใส่ฉลามลงแม่น้ำได้
‎แล้วฉันใส่ผีเสื้อบินอยู่ไม่ได้
‎นาติ อย่าอ่อนไหวนักสิ
‎ไม่ ฉันอาจอ่อนไหวก็จริง
‎แต่นายก็ซื่อบื้อไม่รับฟังใครเลย
‎- ซื่อบื้องั้นเหรอ ‎- "ซื่อบื้อ"
‎ฟังนะ นายเข้าข่ายสองข้อ
‎หนึ่ง นายเถียงแพ้
‎สอง นายเข้าใจอะไรยากหรือช้า
‎- ฉันว่านายเข้าข่ายข้อสอง ‎- ขอบใจ ฮูเลียน ขอบใจมาก
‎ฝากไว้ให้คิด อย่าเถียงกับ ‎นักแต่งเพลง เพราะเขาจะถูกเสมอ
‎พวกนักเขียนน่ะชอบพูด ‎คำแปลกๆ ที่เราไม่รู้จักใส่หน้าเรา
‎แต่มองในแง่ดีสิ
‎นายไม่ได้อยู่ในเฟรนด์โซนกับนาติแล้ว
‎นายพาตัวเองออกมา ‎เป็นคนที่ไม่เกี่ยวข้องเรียบร้อย
‎เฟรนด์โซน
‎เราต้องทำตอนนี้เลยเหรอ
‎ผมตกลงจะทำคอลแล็บกับพวกแฝดไว้นะ
‎ใจเย็น คุณอินฟลูเอนเซอร์
‎นายยังมีเวลาให้ทำทุกอย่างที่ว่านั้นเมื่อกลับมา
‎อะไรจะสำคัญกว่าการช่วยพี่สาวนายอีกล่ะ
‎- ดูแลผู้ติดตามของผมไง ‎- ผู้ติดตามมาแล้วก็ไป
‎แต่พี่สาวมีแค่คนเดียว
‎น่าเสียดายทำไมผมไม่มีพี่สาวสองคนนะ
‎เอาละ อย่าฉลาดนักเลย
‎พี่สาวนายเสียเวลาฝึกไปทั้งวัน ‎ เราต้องชดเชยให้เธอ
‎นี่คือโอกาสสุดท้ายที่เราจะตามนาตาชาทัน
‎ไม่เห็นว่าพวกนายจะทำได้ยังไง ‎ในสภาพที่ถูกทิ้งห่างขนาดนี้
‎เราอยู่กับโทนี่ โค้ชของสเตฟฟี่ นาวาร์โร
‎ที่ทำให้เรารู้สถานการณ์อย่างรวดเร็ว
‎เขาบอกว่าสเตฟฟี่สิ้นหวังมาก
‎ในนามของทีมฉัน เราหวัง ‎อย่างยิ่งว่าเธอจะหายดีในเร็ววัน
‎เราอยู่กับน้องชายของเธอด้วย เอียน
‎สเตฟฟี่ดูสิ้นหวังขนาดไหนเหรอจ๊ะ
‎ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเธอ ‎เป็นคนร้ายกาจขนาดนี้ได้ยังไง
‎ได้ยินว่าสเตฟฟี่สูญเสียความทรงจำ
‎ถ้านายอยากให้ฉันช่วยฝึกซ้อมเวคบอร์ดให้เธอ
‎ก็บอกได้เสมอ
‎เราซ้อมที่คลองทิศเหนือมาแล้ว
‎วันนี้เราจะซ้อมที่แม่น้ำคอร์เรนโตโซ
‎ส่วนนายเพิ่งเริ่ม
‎เสียใจจังที่นายแทบไม่มีโอกาสซะแล้ว
‎เรามาทวนเรื่องที่เรารู้กันอีกที
‎เปาลาเขียนจดหมายบอกว่า
‎มีความลับซ่อนอยู่ที่เซียโลแกรนเด
‎รอน พ่อเธอ
‎บอกว่าเขาเจอลิน
‎แม่เธอ ที่เซียโล
‎และความลับสำคัญก็คือปู่ย่าเธอบังคับให้เขาโกหก
‎แต่มันดูไม่เหมือนจะ ‎เป็นเรื่องจริงเพราะจากที่เรารู้
‎ลินไม่เคยมาที่เซียโลแกรนเด
‎เราควรจะตรวจสอบจริงจังว่า ‎แม่เธอเคยมาที่เซียโลหรือเปล่า
‎แต่เรื่องนี้ยืนยันได้แล้วนะ
‎นี่ไงบันทึกการเข้าพักทั้งหมด
‎ใช่ไหม
‎- ใช่ ‎- ตรงนี้ต้องใส่รหัส
‎ใช่ เราจะเปิดจากตรงนี้ไปอีกไม่ได้
‎เราต้องใช้คอมพิวเตอร์ของโรงแรม
‎ปู่ย่าของเธอหรือใครสักคน ไม่รู้สิ ‎ อาจจะลบข้อมูลลินออกไป
‎แต่ถึงข้อมูลจะถูกลบ ‎เธอก็ต้องมีชื่อในบันทึกสำรอง
‎ไปดูเลยไหม
‎หาชื่อออร์โดเนซ
‎ฟรานซิสโก ออร์โดเนซ ‎เซบาสเตียน มิเกล แต่ไม่มีลิน
‎ใครคือผึ้งน้อยของฉัน
‎- ดูสิว่าฉันเอาอะไรมาให้คุณ หลอดม้วนผม ‎- ขอโทษนะ ไม่ใช่ตอนนี้
‎ไม่ได้จ้ะ โทษที
‎โอเค ฉันมารบกวนสินะ
‎คุณเป็นแมวมากกว่าผึ้งน้อยซะนี่ บาย
‎ยืนยันแล้ว ลิน ออร์โดเนซ ‎ไม่ได้อยู่ในข้อมูลสำรอง
‎หมายถึงเธอไม่เคยมาที่เซียโลแกรนเด
‎ต้องเคยมาสิ ไม่งั้นฉันคงไม่มาที่นี่
‎เห็นชัดๆ ว่าเป็นไปไม่ได้
‎เราต้องเข้าเมือง ‎โนดา รถคุณยังจอดอยู่ที่ท่าไหม
‎จอดสิ เดี๋ยวนี้เลยเหรอ
‎- เดี๋ยวนี้ ‎- ไม่ ไม่ได้
‎ไม่ได้ ผมทิ้งตรงนี้ไปไม่ได้
‎นี่เป็นเรื่องด่วนนะ ฉันต้องคุยกับแม่ฉัน
‎อีกสิบนาทีเจอกันที่ท่าเรือ ไปกันเถอะ สเตฟฟี่
‎ไม่ๆ
‎นกกำลังบินจากรัง ขอย้ำ นกกำลังบินจากรัง
‎ให้ฉันช่วยนะ นาติ
‎- ฉันกำลังคิด... ‎- ไม่ต้อง ขอบใจ ฉันทำเองได้
‎ฉันรู้ว่าเธอทำเองได้ นาติ ฉันแค่อยากช่วย
‎มานี่เลย
‎ก็ได้ ฉันคงหยาบคายไปหน่อย ฉันไม่ได้ตั้งใจ
‎- ไม่ ฉันสิที่ "ซื่อบื้อ" ‎- ซื่อบื้อ
‎ซื่อบื้อ และไม่เอาไหนเลย ขอโทษนะ นาติ
‎ที่สำคัญคือเราดีกันแล้ว เราดีกันแล้วใช่ไหม
‎ดีแล้ว ฉันชอบแบบนี้แหละ
‎ว่าแล้วเชียวว่าเธอคงเห็นด้วย ‎ที่เอาผีเสื้อออกไป...
‎เอาออกไปเหรอ ไม่เข้าใจ ‎ฉันนึกว่าเราเพิ่มลงไปแล้ว
‎เปล่า
‎ไม่ใช่ นาติ ฉันส่งมีมให้เธอเห็นว่า ‎พอใส่ผีเสื้อแล้วน่าเกลียดแค่ไหน
‎โอเค
‎ตอนนี้เรากลับมาเคืองกันอีกแล้ว คาร์ลอส
‎เราคิดจะทำยังไง พูดกับเธอว่ายังไง
‎นี่เป็นเรื่องละเอียดอ่อน
‎คิดว่าไงถ้าเราบอกไปว่า
‎เราคือพี่น้องคนละแม่กัน
‎และเราเชื่อว่าเธอจะช่วยเรายืนยันเรื่องนี้ได้
‎เอางี้เลยเหรอ ตรงไปไหม
‎งั้นเกริ่นก่อนดูว่าเธอจะบอกยังไง ดีกว่าเหรอ
‎ใช่ อย่าถามเธอตรงๆ ทันทีที่มาถึง
‎ทำตามฉันนะ ฉันรู้ว่าจะจัดการยังไง
‎ทุกครั้งที่ฉันถามว่าพ่อฉันเป็นใคร แม่เงียบไปเลย
‎"เขาไม่เคยต้องการลูก"
‎"เขาเสียลูกไปแล้ว อย่าเปลืองแรงเลย"
‎"แกล้งทำเป็นว่าเขาไม่มีตัวตนจะดีกว่า"
‎ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าทำไม
‎ฉันตื่นเต้นจัง
‎ฉันก็เหมือนกัน
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าเราเป็นพี่น้องกัน
‎ไม่อยากเชื่อว่าพ่อฉัน ‎นอกใจแม่ฉันไปมีอะไรกับแม่เธอ
‎ตรงนี้เหรอที่สเตฟฟี่เกิดอุบัติเหตุ
‎ฉันไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
‎สภาพของแม่น้ำนี้ดูไม่เหมือนที่คลองทิศเหนือ
‎มันแคบกว่าและมีลมแรงกว่า
‎อาจเป็นเพราะช่วงนั้นคลื่นแรงมาก
‎ฉันคิดว่าเราควรใช้ยุทธวิธีใหม่
‎ถึงอย่างนั้น ฉันก็ไม่เห็นว่ามันจะยากเย็นตรงไหน
‎ฉันไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ฉันคาดหวังจากนางมากกว่านี้นะ
‎ถ้าฉันมีพี่น้อง แม่คงบอกฉันไปนานแล้ว
‎ฉันว่าฉันคงไม่รู้บางเรื่อง
‎ส่วนพ่อฉันน่าจะบอกฉันสิ ‎ถ้ารู้จักแม่ฉันที่เซียโลแกรนเด
‎แต่เรามาถึงตรงนี้ซะได้
‎ทุกอย่างมันเหมือนความฝันเลย
‎โชคดีที่เราอยู่ด้วยกัน
‎ก็จริง
‎นี่แม่เธอเหรอ
‎ใช่
‎สวยจัง
‎บ้านสวยมากเลย
‎- ขอบใจ ‎- ฉันชอบมาก
‎ลูซ มานี่
‎ฉันมีภาพถ่ายเหมือนภาพนี้เป๊ะตอนฉันยังเด็ก
‎- จริงเหรอ ‎- ดูสิ ฉันว่าฉันมีในเครื่องนะ
‎เหมือนกันเลย
‎เธออาจบอกว่ามันเป็นไปไม่ได้
‎แต่ฉันรู้สึกว่าฉันเคยมาที่นี่
‎ที่นี่เตือนให้ฉันนึกถึงเรื่องบางอย่าง
‎ไม่รู้สิ อาจเป็นจินตนาการของฉันก็ได้
‎เจ้านาย เตือนภัย ‎กระรอกเข้าเขตอันตราย มากๆ
‎ผมกำลังรอรับคำสั่ง
‎ที่นี่เหรอ
‎ใช่ ที่นี่แหละ
‎สเตฟฟี่ไม่เคยฝึกซ้อมตรงนี้
‎เธอไม่คุ้นกับแม่น้ำนี้หรือสภาพอากาศแถวนี้
‎เราต้องบันทึกอย่างน้อยหนึ่งเที่ยว ‎เพื่อที่เธอจะได้เห็นภาพ
‎ตกลง
‎หวังว่าพวกคุณจะชดเชยเวลาที่เสียไปได้
‎ดูสิ เราต้องใช้โดรนของนายตามคลื่นนี้ไป
‎- พอนายพร้อมแล้ว ฉันจะนำทาง ‎- ดูแล้วง่ายนะ
‎อย่างน้อยก็ง่ายสำหรับโดรน
‎เอาละ
‎ถ้าจะให้ดีที่สุด เราควรได้ฟุตเทจ ‎จากตำแหน่งของสเตฟฟี่ซึ่งก็คือหลังเรือลำนี้
‎เธอจะได้เห็นภาพสนามแข่ง ‎เหมือนเธอมาเล่นเอง
‎- พร้อมนะ ‎- พร้อมฮะ
‎ไปเลย เปโดร ลุยกันเลย
‎นี่ตอนวันเกิดปีที่สี่ของฉัน ‎แม่ซื้อที่คาดผมให้ ฉันชอบมากเลย
‎ฉันนึกว่า...
‎- เธอคิดว่าตัวเองสวยสุด ‎- ใช่
‎ภาพนี้ฉันอยู่กับป้า ภาพนี้อยู่กับรูลิ
‎- หวัดดีค่ะ ‎- ลูซ
‎- หวัดดีค่ะ แม่ ‎- แปลกใจจัง
‎- ไงคะ ‎- ไง
‎- ลูกไม่เป็นอะไรนะ ‎- หนูสบายดีค่ะ ไม่มีปัญหาอะไร
‎ดีจ้ะ
‎คนนี้คือสเตฟฟี่ เพื่อนหนูจากเซียโลแกรนเด
‎- หวัดดีค่ะ ‎- หวัดดีจ้ะ สเตฟฟี่
‎- ยินดีต้อนรับ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎ดีใจจังที่ได้เจอลูก
‎พวกเธอต้องอยู่กินอาหารกับแม่นะ
‎- ค่ะ ‎- งั้นก็มาเลย
‎ฉันพบตัวเองอยู่ห่างนับพันก้าว
‎ช่วยไม่ได้
‎อาจเพราะฉันกลัว ฉันกลับสู่จุดเริ่มต้น
‎ฉันพยายามเดินจากมา
‎เพราะฉันใจสลาย
‎อยู่ห่างนับพันก้าวและใจสลาย
‎ความลับที่ฉันซ่อนอยู่
‎ฉันเก็บไว้...
‎ขอโทษที ฉันรู้สึกไม่มีอารมณ์จะร้อง
‎นาติ เมื่อกี้เพราะมาก
‎เดี๋ยวเราค่อยกลับมาต่อได้ไหม
‎ได้ ตามสบายเลย แต่นี่เป็นเพลงของเธอนะ
‎- เราต้องการเธอ ‎- ขอบใจนะ
‎อย่างน้อยก็มีคนเห็นค่าฉัน
‎นาติ ใครบอกว่าฉันไม่เห็นค่าเธอ
‎ไม่ชอบไอเดียผีเสื้อของเธอ ‎ไม่ได้หมายความว่าฉันไม่เห็นค่าเธอนะ
‎ทุกคน เพลงนี้ต้องซ้อมสองสามครั้งถึงจะใช้ได้
‎- เรากำลังเสียเวลาทะเลาะกันอยู่นะ ‎- เห็นด้วย
‎มีแค่คนเดียวที่กำลังทำเราเสียเวลา
‎ก็ได้
‎ถ้าไม่ต้องการให้ฉันช่วย ขอแค่บอก ฉันจะไป
‎- ชาร์ลี เราต้องการทุกคน ‎- เราไม่ต้องมีนายช่วยหรอก ขอบใจ
‎เยี่ยม
‎แต่ว่า...
‎นาติ เธอต้องปรับความเข้าใจ ‎กับชาร์ลีนะ ไม่งั้นเราทำต่อไม่ได้
‎นั่นไง
‎ชาร์ลีต่างหากที่ทำงานเป็นทีมไม่ได้ ‎ แต่นายขอให้ฉันแก้ปัญหานี้
‎ดูเหมือนฉันคงต้องฉายเดี่ยว
‎แม่ชอบเซอร์ไพรส์แบบนี้จัง แม่ดีใจที่ลูกมา
‎แต่ถ้ารู้ว่าจะพาเพื่อนมาด้วย ‎ แม่จะได้เตรียมอาหารพิเศษหน่อย
‎เราตัดสินใจมาก็มาเลยค่ะ แม่ ‎อีกอย่าง แบบนี้ก็ไม่เลว
‎หนูคิดถึงการเข้าครัวด้วยกัน
‎เรากำลังทำงานหนักมากกับสเตฟฟี่
‎- เธอจะลงแข่งซัมเมอร์ครัชค่ะ ‎- จริงเหรอ
‎เธอเก่งมากเลย เธอติด ‎หนึ่งในห้ายอดฝีมือของโลกนะ
‎หนึ่งในห้าเหรอ
‎ตอนนี้ ฉันรู้สึกว่าเป็นคนสุดท้ายของห้าคนแล้ว
‎อย่าเครียดเลยจ้ะ ไม่สำคัญหรอกว่าแพ้หรือชนะ
‎สิ่งสำคัญคือสิ่งที่ได้จากประสบการณ์
‎แน่นอน และถ้วยรางวัลที่ดีที่สุด ‎ไม่ใช่อันที่เราพกกลับบ้านเสมอไป
‎แจ๋ว ดีจัง
‎ค่อยยังชั่ว
‎เมื่อกี้ผมหิวเกือบตาย
‎ไปหาสเตฟฟี่กันเถอะ
‎ผมอยากเอาคลิปนี้ให้พี่ดู เธอจะต้องชอบมากแน่ๆ
‎ได้ เราจะไปที่ห้องเธอเดี๋ยวนี้เลย ไปดูด้วยกัน
‎เป็นฟุตเทจที่ดีมากสำหรับการเตรียมแข่ง
‎ขอบใจมาก เอียน
‎เราชดเชยเวลาที่เสียไปได้แล้ว
‎แจ๋ว
‎(สิ่งสุดท้ายที่ฉันอยากบอกเธอก่อนบอกลา)
‎(สเตฟฟี่ที่รัก ฉันคงไม่อยู่แล้วตอนที่เธออ่าน...)
‎นายต้องพาสเตฟฟี่ออกจากที่นั่น ‎พาเธอกลับมาที่นี่ให้ได้
‎สเตฟฟี่
‎- สเตฟฟี่ ‎- สเตฟฟี่
‎"แม่"
‎"แม่คุณ86"
‎"โนดา86"
‎ว่าไง
‎- แล้วโนดาล่ะ ‎- นั่นแหละที่ฉันอยากรู้
‎ดูที่เขาเขียนสิ "ผมออกไปข้างนอก เดี๋ยวกลับ"
‎เห็นสเตฟฟี่ไหมครับ
‎ครั้งสุดท้ายที่ฉันเห็น สเตฟฟี่อยู่กับลูซและโนดา
‎แล้วตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหน
‎ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้พวกเขาอยู่ไหน
‎ฉันจับตาดูพวกเขามาตลอด ‎ตั้งแต่คืนเปิดร้านสกายไวบ์
‎ฉันรู้ว่าพวกเขามีลับลมคมใน
‎ใช่
‎พวกเขากำลังจะปล้นธนาคาร
‎ช่างเถอะ พวกเขาคงไปไหนไม่ไกล
‎แถวนี้มีแต่น้ำล้อมรอบ
‎ไม่รู้แหละ แต่ถ้าคุณเจอ ‎โนดา บอกเขาว่าฉันรออยู่ตรงนี้
‎และจะไม่ขยับไปไหนทั้งนั้น
‎รู้รหัสผ่านไหม
‎ขอบใจจ้ะ
‎ขอโทษ
‎แม่ลบความจำเรื่องนี้ไปแล้ว ‎พอได้ยินอีกก็เลยตกใจ
‎แสดงว่าแม่พบพ่อหนูที่เซียโลแกรนเดเหรอคะ
‎ใช่
‎หนูเปิดเอง ใครคะ
‎- โนดาครับ ‎- อะไรกัน โนดาค่ะ
‎- มีอะไร ‎- ขอโทษ
‎เรื่องด่วน ไฟไหม้เซียโลแกรนเด ‎เราต้องไปแล้ว
‎- อะไรนะ ‎- ไฟไหม้
‎(สกายไวบ์)
‎ฉันรู้สึกว่ามีบางอย่าง
‎แต่ฉันยังอยู่ข้างเธอ
‎ฉันคงอยากรู้ว่าจะเป็นยังไง
‎ฉันทรมานที่เธอรำคาญฉัน
‎เธอจะจากไป
‎ฉันร้องไห้ ความจริงเป็นอย่างนี้
‎ไม่มีทางหวนกลับ
‎เฟรนด์โซน
‎ไม่
‎เฟรนด์โซน
‎ไม่
‎เฟรนด์โซน
‎ทุกคน ออกมาดีมากเลย
‎แล้วพอเราใส่ดนตรีเพิ่ม ทีนี้กรี๊ดแน่
‎เราไว้ใจพวกคุณ อยากฟังแล้วเนี่ย
‎แล้ววิดีโอล่ะ
‎พักไว้ก่อน
‎ใช่ เรามีปัญหานิดหน่อยเรื่องผีเสื้อและฉลาม
‎ใช่ นาติยืนกรานให้เราเพิ่มผีเสื้อลงไป
‎ซึ่งมันไม่เข้าท่า
‎ส่วนฉลามเข้าท่า เพราะนายชอบเหรอ
‎นายไม่รับฟังไอเดียของนาติด้วยซ้ำ ชาร์ลี
‎นายควรลองฟังหน่อยนะ ได้ไหม
‎เห็นสเตฟฟี่ไหม
‎- เธอไม่ได้พักผ่อนอยู่เหรอ ‎- เราไปที่ห้องเธอแล้ว ไม่มีใครอยู่
‎ไม่เจอลูซด้วย วันนี้เธอรับดูแลสเตฟฟี่
‎- ฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน ‎-แปลก พวกเขาไม่ตอบข้อความเหรอ
‎พวกเขาอาจจะออกไปฝึก
‎แต่เธออยู่ในช่วงพักฟื้น มันไม่สมเหตุผลเลย
‎โนดาก็หายหัว
‎กระรอกกำลังเดินทางไป ‎ขอย้ำ กระรอกกำลังเดินทางไป
‎ส่งถึงมาทริกซ์น่ะ
‎พยายามแทบตายเพื่อกอบกู้เซียโล ‎แล้วกลับไฟไหม้เนี่ยนะ ไม่อยากเชื่อเลย
‎- เป็นไปไม่ได้ ‎- ใช่
‎นั่นรถแม่นี่นา
‎คำบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย