เต้นให้หมดห่วง
เก็บไว้กังวลวันหลัง
ให้เพลงบรรเลงเป็นทํานอง
ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก
ทํางานให้หมดห่วง
เก็บไว้เต้นวันหลัง
ปล่อยพวกแฟรกเกิลเล่นไป
- พวกเรามีโกโบ - โมกี้
- เวมบลีย์ - บูเบอร์
เร้ด
จูเนียร์
ว่าไงจ๊ะ
หัวแรดิชของฉัน
เต้นให้หมดห่วง
เก็บไว้กังวลวันหลัง
ให้เพลงบรรเลงเป็นทํานอง
ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก
สปร็อกเกต ตื่นได้แล้ว
อรุณสวัสดิ์จ้า แฟรกเกิลร็อก
บทเพลง
- บทเพลง - บทเพลง
บทเพลง
ของเรา
ผองพวกเราอยู่ที่นี่ในแฟรกเกิลร็อก
รีบเข้ามา ไม่มีเวลารีรอ
เราทุกคนล้วนมีหน้าที่จะต้องทํา
ทําด้วยใจเราพร้อมเพรียงไปด้วยกัน
ร้องเพลงเพื่อบ้านเรา ร้องไปดังดัง
ขอให้เสียงเพลงเชื่อมหัวใจ
ให้บ้านเราสุขสันต์ทุกวันสดใส
ร้องให้กับบรรพบุรุษพวกเรา
และสมบัติไม่ยอมให้ใครมาเอา
- ร้องให้ความรุ่งเรืองที่มีมาเนิ่นนาน - ร้องให้ความรุ่งเรืองที่มีมาเนิ่นนาน
ร้องให้วันพรุ่งนี้ที่แสนชื่นบาน
เมื่อพวกเราร่ําร้อง เราร้องไม่ยั้ง
ขอให้เสียงเพลงเชื่อมหัวใจ
- ให้บ้านเราสุขสันต์ทุกวันและ - ร้องเลย
- ใจพวกเรา - ใจพวกเรา
- เชื่อมด้วยเพลง - เชื่อมด้วยเพลง
ให้บ้านเราสุขสันต์ทุกวันและ
- ใจพวกเราเชื่อมด้วยเพลง - โอ้ เย่
- รื่นเริงต่อไป ไม่พัก ไม่พักเลย - โว้ว ยังไม่พัก
- ขอให้เสียงเพลงเชื่อมหัวใจ - ใช่เลย
- โอ้ เย่ - ให้บ้านเราสุขสันต์ทุกวันสดใส
แฟรกเกิลร็อก เย่!
- ใช่ อีกวันอันแสนสดใสที่แฟรกเกิลร็อก - ใช่เลย โกโบ
บอกไม่ถูกว่าฉันตื่นเต้นกับอะไรมากกว่ากัน ความสนุกหรือเกม
เต้นหรือร้องเพลง โยกช้าๆ หรือซอยเท้ารัวๆ
ฉันโลเลอีกแล้ว
ตอนนี้สิ่งต่างๆ ไปได้ดีมาก
ไม่อยากเชื่อว่าตอนนี้เราเป็นเพื่อนกับพวกกอร์ก
ฉันชอบความสามัคคีกันที่เดอะร็อกตอนนี้จัง
- ใครอยากประสานเสียงกับฉันบ้าง บูเบอร์ - ไม่เอา
ไม่เอา
เพราะจับใจเลย ขอบใจนะ
ทุกคนฟังทางนี้
แฟรกเกิลคนสําคัญมาถึงแล้ว
จงดู นี่ลุงเอง ลุงแมตต์...
ลุงตั้งใจสะดุดเอง
ขอบใจพวกแฟรกเกิลตัวน้อยที่มา
หรือจริงๆ แล้วลุงควรขอบคุณตัวเอง ที่เป็นคนน่าสนใจขนาดนี้
ขอบคุณนะแมตต์ ไม่เป็นไรจ้ะ
เชื่อเขาเลย
รู้ไหม พวกแฟรกเกิลมักจะมาหาลุงและพูดว่า...
ลิ้นฉัน
- ทําไมพวกเขาถึงพูดแบบนั้น - ลุงกัดลิ้นตัวเอง
พวกเขาพูดว่า "แมตต์ คุณค้นพบสิ่งที่น่าอัศจรรย์มากมาย
ที่เปลี่ยนให้ชีวิตเราดีขึ้นกว่าเดิม"
- ใช่ - "ต่อไปเป็นอะไร"
ลุงก็บอกพวกเขาว่า... "จงดู
อนาคตแห่งแฟรกเกิลร็อก"
- ว้าว - อยากได้จัง ผมจะเอา
- มันคืออะไรครับ - ลุงจะอธิบายให้ฟัง
เมื่อวันก่อนนี่เอง
ระหว่างออกสํารวจอย่างกล้าหาญ...
ในพื้นที่กว้างใหญ่นอกโลก...
(สตรอว์เบอร์รี)
ไปให้พ้น สัตว์ประหลาด
ลุงบังเอิญเจอสิ่งที่น่าประหลาดที่สุด
อาหารโตขึ้นมาจากโต๊ะ
วิธีทําฟาร์มรูปแบบใหม่ที่ไม่ต้องใช้ดินและน้ํา
ระบบนี้ใช้วิธีการดมล้วนๆ
แต่มันไม่ใช่แค่ฟาร์ม มันคือประสบการณ์
มีเครื่องเล่นด้วย โกโบ เครื่องเล่นเชียวนะ
ฉันไม่เป็นไร
และนั่นคือตอนที่ลุงเห็น
ผลงานที่สวยงามที่สุดในฟาร์มนั้น
มีแค่ลุงเท่านั้นที่ได้รับสิทธิพิเศษให้ลองชิม
- มันวิเศษมาก แต่ลุงต้องทําหน้านิ่งไว้ก่อน - หวานเจี๊ยบถูกใจแฟรกเกิล
ลุงรู้ว่าต้องเอาสมบัติล้ําค่านี้
- กลับไปแฟรกเกิลร็อก... - อร่อยจัง
ซึ่งก็คือที่ที่เราอยู่ตอนนี้ไง
เราอยู่ไหน ทําไมมืดจัง
ช่วยด้วย
เขาไม่เป็นไร
ในฐานะนักสํารวจ ที่ค้นพบหัวแรดิชดั้งเดิมเป็นคนแรก...
อย่าเพิ่งปรบมือนะ
แจ๋ว
อือ
ลุงมากับสิ่งที่ค้นพบสิ่งใหม่ที่จะเปลี่ยนชีวิตเราไป
แรดิชหวาน
ตัวประหลาดติงต๊องเรียกมันว่าสตรอว์เบอร์รี แต่ "แรดิชหวาน" คือชื่อทางวิทยาศาสตร์
ว้าว
นี่ ลองชิมดู
ขอบคุณครับ ลุงแมตต์
- ยินดีจ้ะ - ว้าว
- เอาไปเลย - น่าตื่นเต้นจัง
น้ําผลไม้คือชีวิต และรสชาติเปรียบเหมือนภาษา
ไม่เอาน่า มันจะดีแค่ไหนกัน...
ดีจริงด้วย
- บูเบอร์ - อะไร ฟองน้ําอมแบคทีเรีย
ที่ทุกคนจับก่อนมาถึงฉันน่ะเหรอ
ไม่เอา ขอบใจ
ฉันว่านี่คือการค้นพบที่น่าทึ่งที่สุด โดยลุงแมตต์ของฉัน
อาฮะ
นี่คือการค้นพบที่น่าทึ่งที่สุดของฉัน สปร็อกเกต
แกต้องไม่เชื่อแน่ๆ
ข้างหลังนั่นมีพัดลมเก่าๆ อยู่ด้วย
ไหนๆ ก็มีพัดลมอยู่ในนั้นแล้ว
ถ้าฉันเอาอีกตัวมาวางตรงนี้ ฉันก็จะสร้างกระแสลมได้จริงๆ
โอเค รู้ไหมว่า โปรแกรมความยั่งยืนในทะเลเมื่อปีที่แล้ว
เราเรียนเรื่องไมโครพลาสติก ประสบความสําเร็จมาก
ได้เจอคณบดีด้วย
ปีนี้ฉันจะเน้นเรื่องการรับลมทะเล เพื่อสร้างพลังงานหมุนเวียน
และตอนนี้ที่ฉันสามารถสร้างกระแสลมได้
ฉันจะได้ทดสอบโมเดลกังหันได้หลายๆ แบบ
เป็นเพราะพัดลมที่ซ่อนอยู่ตัวนั้นเลย ฉันขอเรียกมันว่า "แฟนบอย"
อาจจะเปลี่ยนชื่อทีหลัง
หรืออาจจะไม่
เอาละนะ
ดูซิว่าเราจะสร้างพลังงานได้มากแค่ไหน
ในที่สุดรูแปลกๆ ที่กําแพงก็มีประโยชน์ซะที
รสชาตินี้สุดยอดเลย รู้สึกเหมือนมีเพลงบรรเลงในหัว
ไม่ ไม่ใช่ในหัวนาย เราได้ยินกันทุกคน
น่ากลัวที่สุดเลย
ไม่นะ
ทุกคนหาอะไรจับไว้ อย่าตื่นตกใจ
- เราทําสองอย่างพร้อมกันไม่ได้เหรอ - บูเบอร์
ขอบคุณธรรมชาติที่แสดงให้เห็นถึงพละกําลังนี้
ภายใต้สถานการณ์อื่น
มันคงช่วยทําให้ผ้าแห้งได้อย่างดี
ฉันบินได้
ฉันช่วยได้ไหมเนี่ย
ไม่ต้องห่วง ทุกอย่างโอเคดี
- นายเป็นอะไรไหม นายโอเคนะ - อือ
เฮ้ กลับมานี่ก่อน เจ้าตัวเล็ก
- เก่งมาก โกโบ - อะ... ครับ
ลุงดูแลพื้นที่ตรงนี้ได้
อดทนไว้นะ เวมบลีย์ ทุกอย่างโอเคดี
ไม่เห็นรู้สึกโอเคสักนิดเลย
ลมทําให้มอสลอยอย่างกับร่มชูชีพ
ไม่นะพวก ไม่เป็นไรนะ
- โกโบ ช่วยด้วย - อดทนไว้ เวมบลีย์
ปกป้องแรดิชหวานไว้ให้ได้
เป็นอะไรไป ที่รัก
ก็แค่... ผมรู้ว่าตอนนี้เราเป็นมิตร และใจดีกับพวกแฟรกเกิลแล้ว แต่ว่า...
ปะป๊าของผมจะคิดยังไง
เป็นฉันจะไม่ห่วงหรอก
ปะป๊า นี่ผมลูกชายของป๊าเอง
เราควรเป็นเพื่อนกับพวกแฟรกเกิลไหม ส่งสัญญาณให้ผมรู้ที
ไม่นะ ไม่ๆ
- ไม่ ไม่ๆ - นั่นปะป๊าเหรอ
ปิดได้เลย สปร็อก
สตรอว์เบอร์รีฉัน
- เวมบลีย์ ฉันรับเอง - โกโบ
- ฉันรับเขาเอง ฉันรับนายเอง เวมบลีย์
ฉันช่วยนายไว้ได้
- อาฮะ - ใช่ มาเถอะ
โกโบ
คอตเทอร์พิน นั่นเป็นสิ่งที่ทรงพลังที่สุดที่เคยเห็นมาเลย
คุณกลัวหรือว่าตื่นเต้นคะ
ทั้งสองอย่าง มันทรงพลังขนาดนั้นเลย มันทําให้ฉันรู้สึก "ทั้งสองอย่าง"
ถ้ามันเกิดขึ้นอีกครั้งละก็ เราควรเอาพลังงานนั้นมาทําประโยชน์
ดักจับลมเอามาใช้สร้างพลังงาน เหมือนที่เราทํากับน้ํา
แปลว่าเราจะสร้างอาคารได้มากขึ้น
ว้าว วันนี้ฉันทึ่งเป็นครั้งที่สองแล้ว
มาทําเครื่องดักจับลมกันเถอะ
ฉันขอเรียกประชุมดูเซอร์ทุกคน
ว่าแต่ต้องทํายังไง ให้ฉันตะโกนเสียงดังๆ
หรือมีวิธีอื่นด้วย
ไม่เป็นไรนะ เวมบลีย์ อือ
โอ๋ๆ
โกโบหลานรัก มันน่าอัศจรรย์จริงๆ
- แหม - ใจเย็นท่ามกลางพายุแบบนั้น...
หลานนี่กล้าหาญจะเท่าลุงแล้ว
ลุงวางแผนจะกลับไปนอกโลก
และลุงคิดว่าหลานพร้อมแล้ว โกโบ
หลานคิดว่าไง
ขอบคุณที่ลุงทําให้ผมเป็นแฟรกเกิล ที่มีความสุขที่สุดในเดอะร็อก เยส!
- เยี่ยมเลย ไปเก็บของได้ - โอเคครับ
เอาชุดหล่อๆ ติดไปด้วยนะ
เผื่อลุงได้รับเชิญไปดินเนอร์มื้อสําคัญ
ใช่แล้ว
นี่เพื่อน มีข่าวใหญ่
ฉันจะออกไปนอก...
เฮ้ เป็นอะไรกัน
ลมพายุมันทําให้เขากลัวจนตัวสั่น
ฉันพยายามย้ําให้เขารู้ว่า ภัยพิบัติเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ แต่มันไม่ได้ช่วยเลย
ส่วนฉันก็ร้องเพลงกล่อมที่นุ่มนวลที่สุด เพลงที่ร้องแบบว่า...
- ไม่ช่วยเลย - เวมที่น่าสงสาร แต่ว่า...
เฮ้ มันจบแล้วนะพวก
นายรู้ได้ไง
มันคืออะไรกันแน่ คือว่า... มันจะเกิดขึ้นอีกไหม
เป็นคําถามที่ดี
อะไร ก็มันจริงนี่
โอเค เฮ้ ฟังนะ
เราไปหาแทรชฮีปกันดีไหม เวม
การแวะไปหาเทพยากรณ์ ผู้เห็นทุกอย่าง รอบรู้ทุกอย่าง
จะทําให้นายรู้สึกดีขึ้นไหม
ฉัน... อาจจะ ไม่รู้สิ
งั้นเรามาเปลี่ยนคําว่าอาจจะให้เป็น...
- "ลองดู" - อือ
"ดู" คล้องจองกับบูเบอร์
- อะไรนะ - ไปหาฮีปกัน เร็วเข้าทุกคน
ไปหาแทรชฮีปกัน ไปหาแทรชฮีปกันเลยทุกคน
- เพื่อนฉันจะได้รู้สึกดีขึ้น เย่! - แทรชฮีป แทรชฮีป
- โกโบ - ว่า
นายไม่กังวลที่ลุงนายจะทิ้งนายไปคนเดียวเหรอ
ไม่นี่ เขาจะไปบอกลานักเล่าเรื่อง
- คงใช้เวลาพักใหญ่แหละ - อาฮะ
นอกโลกร้องเรียกหาฉันแล้ว
ฟังเรื่องอะไรก่อนไปหน่อยดีไหม
น่าเสียดาย ฉันรีบอยู่
เรื่องเกี่ยวกับคุณนะ
ฉันควรนั่งตรงไหน
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
ฮีโร่ได้ถือกําเนิดขึ้นมาบนโลกนี้
และฮีโร่คนนั้นมีนามว่า... แมตต์
เฮ้พวก
- ไงเพื่อน - ขอบคุณสําหรับมิตรภาพนะ
- ขอบคุณสําหรับมิตรภาพ - ไว้เล่นสควิชบอลกันไหม
- ไม่พลาดแน่นอน - สควิชบอลคืออะไร
สอนฉันบ้างสิ ฉันจะได้เอาชนะนาย
ฝากทักทายแม่นายด้วยนะ
อาฮะ
ไปให้พ้น เจ้าพวกแฟรกเกิล เราไม่ต้อนรับพวกเธออีกต่อไป
ไม่สักคน ไปให้พ้นเลย
- เรื่องอะไรกันเนี่ย - เขาคงหยอกเล่นละมั้ง
เราก็ไม่ต้อนรับคุณเหมือนกัน
- ใช่ - แปลกแฮะ
ป๊า ทําไมขึ้นเสียงใส่เพื่อนเราแบบนั้นล่ะครับ
พ่อของลูกเปลี่ยนใจแล้ว
ใช่ พ่อจะเรียกประชุมทั้งครอบครัว
ต้องทํายังไง ให้ตะโกนเสียงดังๆ หรืออะไร
พวกเขามาแล้ว ทําตามที่ซ้อมนะ
- ได้ - นายเริ่มก่อน
ตอนนี้พวกเธอกําลังอยู่กับ...
ผู้รอบรู้ทุกอย่าง...
แทรชฮีป
- ฉันว่าไปได้สวย - เราทําได้ดี
ขอบใจนะหนุ่มๆ
ยินดีต้อนรับกลับมา พวกแฟรกเกิล
ครับ
โกโบ แฟรกเกิล ความมั่นใจมันเปล่งประกายออกมาจากตัวนาย
ผมกําลังจะได้ออกไปนอกโลก
น่าตื่นเต้นจัง
- ไม่ใช่ฉัน ฉันติดบ้าน - จริง
ทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดีมาก เว้นแต่ว่าเพื่อนซี้ผมคนนี้...
- หวัดดีครับ - เขาหวาดกลัว
- พายุลูกใหญ่สุดๆ - ใช่
เวมบลีย์ที่น่าสงสาร ในเสื้อลายกล้วยและทุกๆ อย่าง
ฟังดูเหมือนว่าลมข้างล่างนั่นมันน่ากลัวทีเดียว
- ขวัญหนี - ดีฝ่อ
และมันส่งเสียงหวิวๆ ที่น่าขนลุกที่สุด
ฉันชอบนะ เพราะฉันเป็นคนรักดนตรีวิชาชีพ
แต่มันก็แค่ฉันคนเดียว
เสียงหวิวๆ เหรอ
เสียงมันน่าจะมาจากโพรงหวีดหวิวนะ
- แม่นักสืบตัวยง - ไขคดีได้แล้ว
ได้เลย งั้นเราไปที่โพรงหวีดหวิวกัน
เวมจะได้เห็นกับตา ว่าทั้งหมดมันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
นายฟังดูมั่นใจจริงๆ
ฉันตั้งตารอให้ทุกคนได้เห็น ในสิ่งที่พวกเขาต้องเห็น
แทรชฮีปได้เอ่ยวาจาแล้ว
เอาละ ไปกันเถอะชาวแก๊ง
- ได้ - ได้ โอเค
เฮ้ ถ้าเขาอยากซักอะไรละก็ บอกฉันได้เลยนะ
- นั่นหน้าที่เรา - ใช่ เราซักสิ่งต่างๆ
อือ ฉันดูออก
- ไม่อยากเชื่อเลย - ไม่อยากเชื่อ
- ไม่เลยใช่ไหม - ไม่เลย
- ไม่เลย
- ไม่สักนิด - ไม่สักนิด
ดูนี่สิ สปร็อกกี้
ฉันบอกเจอร์รีที่ห้องแล็บมหาลัย ว่าอยากได้พัดลมตัวใหญ่กว่าเดิม
และเขาบอกว่า "จัดให้"
เจอร์รีไม่ได้มาเล่นๆ
นี่คือโพรงหวีดหวิวสินะ
น่าประทับใจสุดๆ
เห็นไหมพวก ไม่มีอะไรต้องกลัวเลย
แค่จุดที่ลมพัดกับเสียงดนตรีเจ๋งๆ
ฉันรู้ว่านายน่ะกลัวและยังไม่พร้อม
แต่ถึงเวลาพวกเราจะต้องมาลอง
สักตั้ง ถึงแม้ไม่รู้จะเป็นเช่นไร
อาจเป็นเหตุผลให้ต้องไปค้นไปหานี่ไง
ล่ะ... นายต้องมีความมั่นใจในตัวเอง
ไม่ต้องไปกลัว และแค่... คว้าโอกาส
และเฮ้ ฉันรู้ว่านายยังกลัวฝังใจ
แต่พวกเราเคยลุยมาแล้ว มากมายการผจญภัย
และ... ถ้าปวดท้องข้างในขึ้นมา ถ้าเธอกลัวใช่ไหม
จงจําไว้ให้ดีว่าฉันอยู่นี่
จะยืนข้างๆ ตรงนี้ไม่ห่างไปไหน
ทุกๆ เรื่องมันจะต้องโอเค
อย่าไปกังวลจนเราให้เราเดินเซ
ก็เราเอาอยู่ เดี๋ยวรู้เลย
อย่าให้ความกลัวและกังวลมาขวางเรา
ทุกๆ เรื่องมันจะต้องโอเค
พวกเรื่องทุกข์ใจเก็บไปให้วันฝนเท
ก็เราเอาอยู่ เดี๋ยวรู้เลย
ทุกๆ เรื่องมันจะต้องโอเค
ตามมาซิ
ลองดูให้ดี
ว่าที่ที่เราอยู่ ที่ที่เรายืน
นั้นมันดีมากกว่าที่เคย
ก็... จําไว้ว่าเรื่องที่นายยังไม่เคยได้เห็น
บางทีต้องยอม ต้องลองเสี่ยงดู
ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่เคยรู้
นี่
ทุกๆ เรื่องมันจะต้องโอเค
อย่าไปกังวลจนทําให้เราเดินเซ
ก็เราเอาอยู่ เดี๋ยวรู้เลย
อย่าให้ความกลัวและกังวลมาขวางเรา
ทุกๆ เรื่องมันจะต้องโอเค
พวกเรื่องทุกข์ใจเก็บไปให้วันฝนเท
ก็เราเอาอยู่ เดี๋ยวรู้เลย
ทุกๆ เรื่องมันจะต้องโอเค
เย่!
ต้องโอเค
- ทุกๆ เรื่องจะต้องโอเค - ต้องโอเค
- ถ้ํานี้ - ถ้ํานี้
ไม่น่ากลัวเลย อย่าไปกังวล
รู้สึกดีขึ้นแล้วใช่ไหม
นายร้องเพลงทีไร ฉันรู้สึกดีขึ้นทุกที โกโบ
แต่ถ้าเกิดพายุลูกใหญ่อีกล่ะ
ไม่เอาน่า นายกังวลอะไร ที่นี่เยี่ยมจะตาย
ไอ้นี่จะช่วยสร้างพลังงานได้ดีเลย
จะเป่าละนะ
มันเกิดขึ้นอีกแล้ว
โกโบ นายโอเคไหม
เราวัดค่าได้รึยัง
แรงเวอร์
หมากฝรั่งปลิวหลุดจากปากเลย
ขอเตือนก่อน ฉันไม่รู้ว่ามันปลิวไปไหน
เฮ้ ฉันไม่เป็นไรเลย
ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
ไม่ใช่เรื่องใหญ่สักนิด
ฉันว่าฉันกับนายคิดไม่เหมือนกัน
ว่าอะไรใช่หรือไม่ใช่เรื่องใหญ่
อะ... ไม่นะ พูดจริง ไม่เห็นมีอะไรต้องกังวลเลย
และมันจบลงแล้วด้วย
จับหางไว้แน่นๆ นะ
ทีนี้มาทดลองกระแสลมกลับไปมาดีกว่า
เราจะได้อ่านค่าได้เยอะๆ
ช่วยด้วย
ใครก็ได้หยุดมันที
ทําไงกันดี โกโบ เราจะรอดไหมเนี่ย
ฉัน... ฉัน...
ว่าไง เอาอยู่ใช่ไหม
ไม่
ไม่รู้สิ ฉันไม่รู้
ฉันผิดเองที่บอกนายว่าทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย เวมบลีย์
ฉันไม่รู้เลย
ฉันคงเป็นเพื่อนที่ดีกว่านี้ ถ้าฉันยอมรับว่ามีหลายเรื่องที่ฉันไม่รู้
ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว
นั่นอาจเป็นสิ่งที่มาร์จอรีอยากให้ฉันเห็น
ฉันขอโทษที่ทําให้นายรู้สึกดีขึ้นไม่ได้นะเพื่อน
รู้ไหม มันแปลกนะ แต่ฉันรู้สึกดีขึ้น
พอได้ยินว่านายก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
มันทําให้ฉันรู้สึกโดดเดี่ยวน้อยลง
เหมือนเราลงเรือลําเดียวกัน
- ใช่ - อือ
เราด้วย
ดีใจนะที่พวกนายคุยกัน แต่...
- อือ ฉัน... - แผนการคือยังไง
นั่นสิ เราต้องหาทางสู้กับลมนี่
เราอาจไม่ต้องสู้กับมันก็ได้
ทุกคนจับมอสให้แน่นๆ
ได้
ทีนี้ยกมันขึ้นมา
ว้าว
- ไม่นะ - โกโบ ฉันช่วยนายเอง
ขอบใจนะเพื่อน
โอเค
ฉันเปิดแรงไปหน่อย ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว
แต่พลังงานลมจะช่วยโลกนี้ได้แน่นอน
ฉันเลยตื่นเต้นที่จะกลับไปที่กระดานวางแผน
แล้วคิดค้นงานนี้ต่อ
แต่ก่อนอื่น เก็บของที่นี่ก่อนดีกว่า
มีคนเจอหมากฝรั่งของฉันแล้ว
ว้าว
และแฟรกเกิลร็อกจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
นั่นคือวิธีที่แมตต์นักเดินทาง
ท่องเที่ยวไปยังปลายทางที่สําคัญที่สุดของเขา
หัวใจของเรานั่นเอง
ว้าว
- ขอบคุณนะ ขอบคุณ - ว้าวเลย
โกโบหลานรัก อยู่นี่เอง
หลานพลาดเรื่องราวแสนงดงามไป มันสั้นไปนิด แต่ดีมากๆ
ว่าแต่พร้อมไปรึยัง
ลุงแมตต์ครับ ผมขอโทษ แต่ผมไปนอกโลกกับลุงไม่ได้
คืองี้ครับ มีบางอย่างผิดปกติที่แฟรกเกิลร็อก
และผมอยากอยู่ที่นี่กับเพื่อนๆ เพื่อทําให้มันดีขึ้น จนกว่าทุกอย่างจะเป็นปกติ
ได้เลย
งั้นลุงพาคนอื่นไปแทน คนที่ใจเย็นและจริงจัง
ไงเร้ด
ฉันจะออกไปนอกโลก
หวังว่านี่คงไม่ใช่ความผิดพลาดนะ
ฉันคือนักสํารวจ
- บาย โพกี้ - บ๊ายบาย
บายครับ ลุงแมตต์
เพื่อนๆ ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันจะไม่แกล้งทําเป็นว่ามันคือเรื่องเล็ก
- และอาจจะน่ากลัวแค่นิดหน่อย - อือ
ไม่ยุติธรรมเลย พวกเขาเป็นเพื่อนผมนะ
พวกเขาคือแฟรกเกิล
ส่วนพวกเราคือกอร์ก
นั่นคือสิ่งที่บรรพบุรุษเราต้องการ
และฉันไม่รู้ว่าต่อจากนี้เราจะเจอกับอะไร
แต่มันไม่มีทางหยุดเรา ไม่ให้ลองทําสิ่งต่างๆ ให้ดีขึ้นได้
หรือพรากความสนุกของการอยู่ที่นี่ไปจากเรา
เพราะฉันไม่ได้รู้ทุกอย่าง
แต่ฉันรู้ว่าฉันไม่อยากอยู่ที่ไหนนอกจากที่นี่
เฮ้ ทุกคน
สิ่งประดิษฐ์ใหม่ชิ้นแรกจากลุงแมตต์มาถึงแล้ว
- ว้าว - ใช่...
- เฮ้ เร็วจัง - ไหนดูซิ โปสการ์ดเขียนว่า
"โกโบหลานรัก... มันคือความผิดพลาด"
หมายความว่าไง
ที่นี่คือนอกโลกใช่ไหม
- ไงเร้ด - ไง
ฉันคือโพกี้
คําบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี
(อาลัยรักแด่ฟิลิป บัลซัม ปี 1943 - 2023)