Maak muziek en lach Zorgen voor een andere dag
Zingen doen we vlot In de Freggelgrot
Werk je zorgen weg Anders heb je morgen pech
Freggels opgelet
Gobo. - Mollie.
Wimmie. - Bobby.
Jet.
Junior.
Hallo.
Mijn radijs.
Werk je zorgen weg Anders heb je morgen pech
Freggels opgelet In de Freggelgrot
De Freggels: terug naar de grot
In de Freggelgrot.
Ik ben terug van mijn wandelmeditatie.
Ik heb een Lijmslijm meegebracht.
Woon je hier? Niet veel plaats voor twee, hè?
Ik wilde toch al weggaan.
Prettige dag verder.
Het is stormachtig. Sinds die storm waaien er overgebleven rukwinden rond.
Iedereen heeft het over de wind. 'De wind blies dit rond. En dat.'
'Hé, Jet.' - Was dat Pogey?
Inderdaad. Hé, Jet.
Maar dat doet er niet toe. Vandaag is de Kronkelende-draai-thon.
De meest kronkelige, bochtige, springerige, hobbelige race ooit.
Daarom ruim je je prijzenplank op.
Ik ken 't parcours als de achterkant van m'n baloebius.
Daar, dat is de achterkant.
Of is dat de achterkant? - Ik ga ook racen.
Tegen mijn eigen artistieke verwachtingen.
Oké, kun je me iets meer vertellen?
Ik schilder de race terwijl het gebeurt.
Ik creëer kunst terwijl ik zelf in beweging ben.
Bedankt, universum, voor deze kansen.
Klaar om een rode waas te schilderen? Want mij hou je niet bij.
Eén voordeel van die storm is dat er veel opgeruimd moet worden.
Hier kan ik wel aan wennen.
Draai, sla linksaf, spring, sla rechtsaf, dubbele draai.
De race is nog niet begonnen, hè? - Dat weet ik.
Ik overloop gewoon elke draai en bocht in mijn hoofd.
Mag ik even?
Een grote dag voor ons allebei. Ik ga 'n artefact van oom Roel halen...
...en met de Griezels praten. - Wat?
Race je niet? - Dit jaar niet.
Ik snap de Griezels niet. We waren vijanden, dan vrienden.
Maar wat zijn we nu? Ik moet met Junior praten.
Gobo, volgens de regels moet je een vervanger kiezen als je niet racet.
Ik kies jou, Bobbie.
Wat? - Veel plezier.
Bobbie, waarom moet je toch altijd de regels volgen?
Die rukwinden zijn zo hard.
Ik noem ze rukwinden. Eerst vond ik ze eng, maar ze zijn best cool.
Ze blazen me rond en laten me interessante dingen zien.
Zoals deze kietelbloem.
Ik kietel je terug.
Tijd om te racen. Doe je mee?
Geen idee. Nu doe ik dit. Dan zie ik wel.
Dat kietelt. - O, jee. Naar de start.
Ziet er goed uit, Jet.
Eerlijk, schilderen in beweging voelt goed.
Bedankt, steen, voor de uitdaging.
Alles oké. Geen zorgen.
Daar is het.
Het eerste artefact. - Sprokkel, tijd om op te staan.
Sprok.
Het is vroeger dan normaal, maar ik heb een nieuw schema.
Het is wennen.
Alsjeblieft.
Het eerste artefact van oom Roel. Wat zou het zijn?
Daar is hij. Kijk eens wie er wakker is. Klaar voor vandaag?
Oké, laat de race beginnen.
Zei iemand: 'Interessant commentaar'? - Nee, echt niemand zei dat.
Welkom bij de Kronkelende-draai-athon.
Deze race bepaalt welke Freggel het best kronkelt, draait en 'thont'.
Ik ben Barry Blauwbessie en ik verzorg het commentaar.
In mijn strakke blauwe pak.
Eigenlijk, Barry, geven we samen commentaar.
Wat leuk. Mijn oude vriendin, Sherry Tegendraads.
Ging jij niet op vakantie naar Primeurgem?
Daar stak die storm een stokje voor.
Dus ik kan je net zo goed even helpen hier.
Wat fantastisch.
Ze hebben me gevraagd om het freggellied te zingen.
Wie heeft dat gevraagd?
Er zit een grot in mijn hart
Er is een plek onder de grond
En liefde is de start - Het is zo voorbij.
En gelach is het verbond - Dat is geen echt lied.
Komaan, Freggel
Grot
Oké, bedankt daarvoor, Sherry.
Wat mooi.
Lopers, de Fluitkever geeft het signaal. - Fluitkever.
Fluit.
En daar gaan ze.
Daar gaan we. - Jullie gaan in het stof bijten, jonkies.
Het is begonnen. - Prachtig. Geweldig.
Zij heeft pit. Kijk ze gaan. - Komaan. Dat doen jullie goed.
Er is iemand gewond. - Ik heb m'n schouder bezeerd.
Ik heb m'n schouder bezeerd? Dan hoef ik niet meer te lopen.
Ik bedoel: au, m'n schouder. Hij doet echt pijn.
Geen zorgen, Bobbie. Je viel, maar je stond weer op.
Dat moet je vieren, Bobbie.
En draai. En spring. En links. En spring.
En rechts. En spring. En links. En spring.
En rechts. En spring. En glijd.
Waarom stop je? - Juist. Lopen.
Een kerel wilde me verslaan Ze zeiden: 'Jet, die kan je niet aan'
Maar ik wist dat ik een kampioen was
Een winnaar eerste klas
Een kerel drumde, zo van:
Hij zei: 'Hij is een superman' Maar ik wist dat ik een kampioen was
Een winnaar eerste klas
Je moet jezelf blijven en sterk zijn
Als je talent hebt Is het altijd een festijn
Het is Jet Freggel - Ze komt eraan
Pas op
Een kerel met een hoge hoed Zei: 'Meid, je hebt niet genoeg moed'
Maar ik wist dat ik een kampioen was
Winnaar eerste klas
Ik wist dat ik een kampioen was
Door de wind is het parcours versperd, maar ik verander mijn route niet.
Wimmie, wat doe jij hier?
Een rukwind blies me naar 'n glibberige vijver.
En toen zag ik deze mooie liaan, dus ik slingerde eraan en nu ben ik hier.
Als we hier allebei zijn, dan betekent dat...
Dat klopt. Jet en Wimmie staan gelijk.
Dat heet eigenlijk nek aan nek gaan. - Heel erg bedankt daarvoor, Sher.
Sorry, kun je je frustratie op 'n andere manier uiten? Ik zie je gezicht niet.
Mooi werk met deze turbine, Splitpen.
Petje af, maar ik heb mijn eigen haar geknipt en ik schaam me nogal.
Bedankt, meneer. Maar zonder wind kan het geen stroom opwekken.
En die rukwinden zijn zo onvoorspelbaar.
Ze zijn te snel om te achtervolgen. Vertelden ze maar wanneer ze komen.
Dat zou super zijn. Zo van: 'Hé, we komen eraan.
Hou je turbines klaar.'
Dat is geen slecht idee.
Misschien geven ze wel een teken.
Laten we er een volgen.
Roadtrip. Kunnen we ook een pruik halen?
Die knipbeurt was 'n grote vergissing.
Drinken, Junior Junior...
...dan word je groot en sterk zoals je vader, Junior Senior.
Hé, Junior.
Sorry. Wacht, ik...
Junior, gaat het wel?
Waarom moet ik stil zijn? - Junior. We moeten praten.
Junior, wat gebeurt er?
Wat was dat?
Niets. Ik was wat stemmetjes aan 't oefenen.
Wat gebeurt er?
Niet slecht, maar ik kan het vast beter.
Wat gebeurt er? Ja, zie je wel? Je moet blijven oefenen.
Ik weet dat je teleurgesteld was...
...toen ik zei dat je niet bevriend mag zijn met de Freggels.
Wat? - Ik heb eens nagedacht.
Ja?
Misschien helpt het als ik uitleg waarom we de Freggels niet leuk vinden.
Eén, ze zijn zo klein, je kunt ze amper zien.
Maar... - Wat doen ze?
Twee, waar is die staart voor? En drie... Ik had een derde reden.
Schat, je hebt je ontbijtlasagne niet opgegeten.
Dat is vast waarom ik het me niet herinner.
Ik kom terug als ik oncomfortabel verzadigd ben.
En blijf weg bij die Freggels.
Sorry.
Draai.
Spring, rechts.
Links.
De wind heeft au-appels op het parcours geblazen.
Eigenlijk spreek je het uit als ai-appels. - Wat zou ik toch zonder jou moeten?
Hé, Jet. Hier. Spring-paddenstoelen. De wind heeft de bladeren weggeblazen.
Ik ga niet van het parcours af vanwege die stomme wind.
Deze weg is perfect.
Au. - Oké.
Ik neem deze weg. - Au.
Au.
Komaan, Wimmie. Komaan.
Hé. Moest jij niet stoppen vanwege je schouder? Maar nu zwaai je met je arm.
Dat heeft m'n dokter aangeraden. Dat is goed.
Echt? Wie is jouw dokter? - Excuseer. Laat mijn patiënt met rust.
Hij moet herstellen.
Hé, Sprokkel.
Hoe gaat... Vriend. Ik weet dat we nu normaal aan het strand gaan spelen...
...tot ik crème in m'n oog krijg en we terug moeten komen, maar ik moet gaan werken.
Dit is de enige shift die past.
Maar ook al ben ik er niet, ik kan je toch zien.
Hallo, Sprokkel. Ik ben er niet, maar ik ben hier.
Oké, nu ben ik wel hier en hier. Goed. Cool, hè?
Het is moeilijk. Maar misschien is dit nieuwe schema ook goed.
Tot later, vriend.
De finish is net voorbij deze brug.
Ik wist dat ik m'n route niet hoefde aan te passen.
Oké. Deze weg lijkt me geen goed idee, Jet.
Laten we die weg nemen. Misschien heeft de wind 'n mooi pad gemaakt.
Wimmie, voor de laatste keer, ik volg het parcours.
Ik laat me niet zomaar meeslepen, zoals jij.
Wat? Jet. - Daar ga ik.
Dat doe ik niet.
Voorzichtig. Rustig.
Blijf staan. Blijf gewoon staan. Ik verzin wel iets.
Geen zorgen. Ik laat niet los.
Zo win ik de race nooit.
Bedankt, Wimmie, je mag me loslaten.
Ik twijfelde, want ik had het beloofd.
Maar nu is het duidelijk. Oké.
Ik wil vrienden zijn, maar dat mag niet van Pa. Wat moet ik doen?
Moeilijke situatie, maat. Echt moeilijk, grote maat.
Als ik in de war ben, lees ik een kaart van mijn reizende oom Roel.
Je reizende oom wie, wat?
Ik lees het wel gewoon voor.
Oké. - 'Beste neef Gobo...'
Tijdens m'n missie kwam ik op 'n interessante plek.
Een domme schepsels-werkplaats.
Die dommerds zijn zo overwerkt, ze schreeuwen op weg naar huis.
Echt zielig.
Ze bleven hun job op dezelfde manier doen, ook al werkte dat niet.
Gelukkig kon ik ze tonen hoe 't moest.
Mag ik?
Ze waren erg onder de indruk. Ze wilden me zelfs belonen...
Bedankt.
...met applaus.
Bedankt, maar ik moet verder.
Om Freggelgrot te helpen, stuur ik je dit applaus.
Gebruik het om liefde te tonen.
'Het is belangrijk om je aan te passen. Liefs, reizende oom Roel.'
Ik begrijp het. Je oom is die kaart en die geeft je advies.
Aangenaam, oom Kaart.
Natuurlijk. Maar dat is perfect advies.
We moeten ons aanpassen en er 't beste van maken.
Het komt wel goed.
En als teken van mijn waardering voor onze vriendschap, geef ik je het applaus.
Bedankt, Gobo.
Jongen, ik herinner me de derde reden.
Tot later, vriend.
Dag. - Dag.
Freggels kunnen niet...
...vliegen. Ja, dat kunnen ze niet.
Begrijp je dat?
Ja, of was het zwemmen? Misschien moet ik meer ontbijtlasagne eten.
Hoe komen we terug bij de race?
Wat een leuk geluid uit die grot. Zullen we gaan kijken?
Wimmie, die grot ligt achter ons en de finish ligt voor ons.
Laat je niet steeds meeslepen.
Dat zei je eerder al, maar dat doe ik niet.
Ik probeer alles te zien zoals het is, niet zoals het vroeger was.
Alles verandert.
Misschien moeten we flexibel zijn. - Ik ben flexibel.
Indrukwekkend, maar dat bedoelde ik niet.
Ik wil de route kennen
Want als ik dezelfde route volg Kan ik niet verliezen
Ik weet waar ik heen ga Ik ken elke bocht en wending
Als we ons hart en onze geest openstellen Kunnen we onze vergissingen herstellen
Soms moeten we ons gewoon aanpassen Omarm je pad en laat je verrassen
Het leven zal je leiden En wie weet wat we vinden
Je moet openstaan voor vernieuwing
Waar het je ook heen brengt Laat de wind beslissen
Volg je eigen pad en kijk nooit achterom
Want de sterren zullen je vinden De wind zal je thuisbrengen
Ik denk dat... - Het is moeilijk om niet te twijfelen
Maar haal diep adem en doe je best Je moet 't universum vertrouwen
Wie weet wat de toekomst brengt
Het leven zal je leiden En wie weet wat we vinden
Je moet openstaan voor vernieuwing
Waar het je ook heen brengt Laat de wind beslissen
Volg je eigen pad en kijk nooit achterom
Want de sterren zullen je pad verlichten
De wind zal je thuisbrengen
Misschien ken ik de weg niet
Maar als je je hart volgt Dan kun je niet verliezen
We weten niet waar het ons heen brengt Maar ik zal altijd naast je staan
Prachtig.
Ik focuste alleen maar op dezelfde oude route.
En daardoor zitten we hier vast. Maar dankzij jou hebben we dit gezien.
Die rukwind ontsnapt.
Hoor je dat?
Alsof de wind ons vertelt dat hij eraan komt.
Ja. Nu weten we waar we onze turbine moeten plaatsen.
Wat een team. Ik hou van mijn team.
Architect aan basis. - Basis, over.
Ik hou van mijn pruik. Ik bedoel m'n team. - Over.
De pruik staat me goed, hè? Ja.
Waar gaan we nu heen, Wimmie? - Geen idee.
Dat ziet er cool uit.
Het is niet mijn gebruikelijke route, dus ja.
We gaan ervoor.
Wimmie. Dat was geweldig.
En we zijn terug bij het parcours. Ik denk dat we nog kunnen winnen.
Daar ben je, Jet. Klaar voor de grote finish.
Dit is de perfecte hoek.
En we hebben een winnaar. Mollie Freggel. - Wat?
Bedankt. - Mollie.
Je deed niet eens mee, maar je hebt gewonnen. Dat is...
...echt perfect.
Ik zou niet zeggen dat ik gewonnen heb. Al kan dat wel, want ik heb gewonnen.
Lieve mama Freggel. Wat...
Winnen brengt een andere kant van me naar boven.
Het is nieuw, maar ik hou ervan.
Wat 'n mooi moment. En ik, Barry Blauwbessie, weet wat mooi is.
Geweldig commentaar vandaag. Hopelijk stoorde m'n aanwezigheid je niet.
Het was even wennen, maar het was leuk om gezelschap te hebben.
Tegendraads zijn is mijn ding.
Wauw, je hebt een vriend gemaakt.
Dat was nooit gebeurd met ons oude schema.
Zie je? Soms moet je nieuwe kansen gewoon grijpen.
Wil je hallo zeggen?
Wat ben je... Sprokkel.
Wel, we hebben allebei een herinnering aan de Kronkelende-draai-thon.
Willen jullie ons nieuwe spel spelen? Het heet: 'hoe speel je het?'
Oké. Hoe speel je het? - Ja. Je begrijpt het.
Ja. - Het is me gelukt.
Oké, Bobbie, jouw beurt. - Wel, mijn dokter zei dat ik moet rusten.
Echt? - Nee.
Ik zei dat hij weer beter is. - Wat?
Komaan. - Wa...
Vertaling: Muriel Bouillon