เต้นให้หมดห่วง
เก็บไว้กังวลวันหลัง
ให้เพลงบรรเลงเป็นทํานอง
ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก
ทํางานให้หมดห่วง
เก็บไว้เต้นวันหลัง
ปล่อยพวกแฟรกเกิลเล่นไป
- พวกเรามีโกโบ - โมกี้
- เวมบลีย์ - บูเบอร์
เร้ด
จูเนียร์
ว่าไงจ๊ะ
หัวแรดิชของฉัน
เต้นให้หมดห่วง
เก็บไว้กังวลวันหลัง
ให้เพลงบรรเลงเป็นทํานอง
ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก
ฟังทางนี้
ทุกคนฟังทางนี้ หยุดทําสิ่งที่ทําอยู่แล้วฟังฉันหน่อย
ฉันขอฟังจากข้างล่างได้ไหม
- ได้แน่นอน - ขอบใจ
เพื่อนๆ ในหนึ่งปีจะมีวันนึง
ที่ฉันปล่อยวางความกลัวที่ท่วมท้นไว้ข้างหลัง...
แต่ไม่ไกลมาก เพราะฉันยังต้องเห็นมันอยู่
แต่ไกลมากพอ ให้ฉันสร้างสรรค์ประสบการณ์การทําอาหารนี้ได้
- เอาเลย อาฮะ - หนึ่งเดียวที่ไม่มีใครเหมือน...
แรดิชซู่ซ่า
ขอบใจ เวมบลีย์ ฉันกําลังจะพูดเชียว
ได้เสมอเชฟ
ใช่ แรดิชซู่ซ่า
มื้อเย็นและโชว์เพียงรายการเดียว ที่มื้อเย็นนั่นแหละคือโชว์
ตอนนี้ฉันต้องการแรดิชมาตกแต่งอีกนิดก็เสร็จแล้ว
บองโก
โทษที มันโดดเข้าปากฉันเอง
วันอื่นมีตั้งเยอะแยะ
งั้นก็นะ ฉันจะไปขอให้โมกี้ รีบออกไปหาแรดิชมาอีกที
เฮ้ย อะไรกัน...
- เฮ้ย ชิ้นนั้นฉันกินอยู่นะ - อย่าเอาไป...
นกประหลาดพวกนั้นมาอยู่แถวนี้ตั้งแต่เกิดพายุ
ฉันเจอตัวนึงตอนไปเดินคิกคัก
- เดินคิกคักเหรอ เดินคิกคักคืออะไร - อาฮะ
มันอธิบายยากน่ะ
เราจะเดินไป... และหัวเราะคิกคักไป
มีแค่นั้นแหละ
ได้ข่าวว่ามีคนอยากให้ฉัน
- ไปหาแรดิช - อ้อใช่ โอเค
รอก่อนนะ ฉันจะไปที่สวนของกอร์ก เดี๋ยวมา
เห็นไหม นั่นคือเดินจุ๊บและฮัมเพลง
- ขั้นสูงสุดๆ - โอเค อือ
สปร็อกกี้ ฉันกลับมาแล้ว
ฉันพาเพื่อนมาด้วย
แกจําด็อกบอทได้ไหม
หวัดดี สปอร์กเกล็ต เก่งมากเจ้าหนู เจ้าหมาหนู
เจ้าหมาหนูเก่งมาก
ไม่ต้องห่วงนะเพื่อน มันไม่ได้มาเป็นพี่เลี้ยงแก
ฉันไม่มีวันทําแบบนั้นกับแกอีก
จริงๆ ฉันจะตั้งโปรแกรมให้มันใหม่
ด็อกบอท ไปนอน
จําโรงเรียนที่ฉันไปสอนได้ไหม
ถึงฉันจะเป็นคนที่เจ๋งอย่างเห็นได้ชัด
แต่มีของมาช่วยให้เด็กๆ สนใจบทเรียน ก็ดีเหมือนกัน
มีใครบ้างไม่ชอบหุ่นยนต์
ด็อกบอทจะเป็นครูผู้ช่วยให้ฉัน เป็นเชียร์บอท
ฉันจะทําให้มันพูดว่า "ประเด็นนี้ดีมาก ด็อก พลังงานลมนี่โคตรเจ๋ง"
"เฮ้ ไปเอาเสื้อผ้าสุดทันสมัยมาจากไหน"
เยี่ยมเลยเนอะ
ฉันจะคิดซะว่าแกเห็นด้วย
ตอนนี้ที่ฉันต้องทําคือถอดชิ้นส่วนแล้วประกอบใหม่
และจะตั้งโปรแกรมใหม่ให้มันมีเสียงเจ๋งๆ และเล่นเสียงได้ง่ายๆ
อยากช่วยไหม
โอเคจ้าตัวแม่ ตามสบายละกัน
จูเนียร์
พ่อบอกแล้วไงว่าให้กําจัดไอ้ก้อนแดงๆ นี่ซะ
ผมทําแล้วครับป๊า แต่มันโตขึ้นมาใหม่
- ไม่ต้องห่วง ผมจัดการเอง - ต้องงี้สิลูกพ่อ
น่ารักเหมือนถังน้ําเลย
ถ้าต้องการอะไรละก็ พ่อลองสวมมงกุฎเก๋ๆ อยู่ในบ้านนะ
ลาก่อน เจ้าก้อนแดงๆ บ๊ายบาย
- ไงจูเนียร์ - โมกี้
อะไร ทุกอย่างโอเคไหมลูก
ผม... ครับ โอเคครับป๊า
โทษที
เกิดเรื่องแล้ว ฉันกับเธอเป็นเพื่อนกันได้ แต่ห้ามให้ป๊ารู้เด็ดขาด
ซับซ้อนจังแฮะ
ไม่เป็นไร ฉันได้แรดิชแล้ว ไปก่อนนะ
ไม่ยักรู้ว่าที่นี่ปลูกสตรอว์เบอร์รีด้วย
- อาฮะ - ครั้งแรกที่ฉันได้ชิมสตรอว์เบอร์รี
ฉันรู้สึกว่า "โห หวานเจี๊ยบเลยแม่จ๋า"
อือ แต่ป๊าบอกให้ฉันกําจัดมันทิ้ง
เฮ้
เธอเอากลับไปแบ่งพวกแฟรกเกิลดีไหม
พูดจริงเหรอ ขอบใจนะ
โอเค
ฉันว่ามันเกินที่ฉันจะหอบไหว แต่ก็ขอบใจนะ
อาฮะ
บ๊ายบาย เจ้าก้อนแดงๆ
เฮ้ เร้ด
เก่งมากที่เธอหาที่เหมาะๆ ไว้รอดูแรดิชซู่ซ่า
ใช่ นายก็รู้จักฉันดี
ตอนบูเบอร์โยนซุปแรดิช ฉันอยากอยู่ตรงจุดที่จะโดนสาด
แน่นอน
เฮ้ เสื้อกันฝนสวยนะ ฉันชอบเสื้อกันฝน
ฉันอยากมีเสื้อกันฝนบ้าง
- ฉันมีข่าวร้ายมาบอกนายเพื่อน - อือ
นายไม่ต้องอยากอีกต่อไป
เพราะฉันเอามาให้นายตัวนึง
เสื้อกันฝน เสื้อกันฝน เสื้อกันฝน เสื้อกันฝน เสื้อกันฝน
โอเค เมนูแรก จานโปรดของทุกคน
ภูเขาไฟแรดิช
- แต่ฉันต้อง... - ต้องให้โมกี้กลับมาพร้อมแรดิชใช่ไหม
เรียบร้อยแล้ว
ฉันไม่ได้เอามาแค่แรดิชนะ
รู้ไหมว่าในสวนของกอร์กมีสตรอว์เบอร์รีด้วย
ไปให้พ้นเลย อย่าไปเลยนะ
ฉันชอบที่เธออยู่ที่นี่
ฉันแค่ช็อกตาตั้งเฉยๆ
ขอบใจนะ โมก แต่เธอเก็บสตรอว์เบอร์รีไว้เถอะ
วันนี้พระเอกของเราคือแรดิชซู่ซ่า
ไม่ต้องย้ําสองรอบก็ได้
โชคดีนะ บูเบอร์
พร้อมไหมเชฟ
มาลุยกันเลย
พร้อมตะลึงกับแรดิชไปกับเชฟบูเบอร์ไหม
นี่คือภูเขาไฟแรดิช
ว้าว สตรอว์เบอร์รี
มีเยอะแยะเลย
ดูแปลกตาจัง
- ดูฉ่ําน่ากินด้วย - ใช่
ขอโทษนะ
ทางนี้มีโชว์ให้ดูอยู่
ช่วยมองมาทางนี้หน่อยได้ไหม
- จริงด้วย อร่อยมาก - ใช่
ช่างเถอะ
สตรอว์เบอร์รีอะไร เรียกเบอร์รีหยาบคายจะเหมาะกว่า
เรารู้อะไรเกี่ยวกับมันบ้าง
มันอาจเป็นหายนะก็ได้
น่าทึ่งมาก
ไอ้สตรอว์เบอร์รีที่ว่าเนี่ย เป็นวัสดุก่อสร้างแบบใหม่ที่ไร้ที่ติเลย
ส่งไปผลิตได้
ด้วยความเคารพนะคะ อาร์คิเทค เป็นฉันจะไม่ทําแบบนั้น
มันอาจเป็นความผิดพลาดใหญ่หลวง
ลําบากใจจัง
ฉันตื่นเต้นที่จะได้ก่อสร้างด้วยเบอร์รีพวกนี้ แต่เธอไม่เห็นด้วย
เราจะทําไงกันดี
ถ้าเราใช้วิธีที่คํานวณมาแล้วล่ะ
เมเชอร์ ดูเซอร์
ว้าววี้!
ฉันว่าก่อนที่เราจะตัดสินใจเรื่องสตรอว์เบอร์รี
เราส่งไปให้รีเสิร์ชกับดิเวลลอปเมนต์ก่อนดีกว่า
จัดมาเลย
เฮ้ ฉันชื่อรีเสิร์ช
ฉันดิเวลลอปเมนต์ ยินดีที่ได้ร่วมงาน
พวกเขาดูฉลาดเป็นกรด
เฮ้ อยู่นี่เอง
เราเป็นห่วงนายแทบแย่
โกโบถึงกับออกไปเอาสิ่งประดิษฐ์ชิ้นล่าสุด
จากลุงเพื่อทําให้นายรู้สึกดีขึ้น
ไม่รู้สิ เวม ฉันว่าไม่มีอะไรทําให้ฉันรู้สึกดีขึ้นได้
ว่าไงนะ
- ก็ได้ - อือ
สตรอว์เบอร์รีอะไร เรียกเบอร์รีหยาบคายจะเหมาะกว่า
เรารู้อะไรเกี่ยวกับมันบ้าง มันอาจเป็นหายนะก็ได้
เฮ้ พูดเหมือนฉันเปี๊ยบ
เรารู้อะไรเกี่ยวกับมันบ้าง
มันอาจเป็นหายนะก็ได้
เดี๋ยวสิ เกิดอะไรขึ้น
เรารู้อะไรเกี่ยวกับมันบ้าง มันอาจเป็นหายนะก็ได้
อะไร เธอพูดซ้ําตามทุกอย่างที่ได้ยินเหรอ
เป็นนกที่ชอบพูดตามงั้นเหรอ
สตรอว์เบอร์รีไม่ดีต่อพวกแฟรกเกิล
นกพูดแบบนั้น ฉันเชื่อนก
ถูกของเธอ
ฉันไม่กินสตรอว์เบอร์รีแล้ว
หวังว่าบูเบอร์ยังคงทําแรดิชซู่ซ่านะ
กลับไปกินของเดิมกัน
นั่นสิ กลับไปกินของเดิมกันเถอะ
หลายชั่วโมงแล้ว สปร็อกกี้
ด็อกบอทไม่บันทึกอะไรสักอย่างเลย
ใครบอกว่านี่เป็นความคิดที่ดีกันนะ
โอเค มาลองอีกที
ฉันพูดถึงการเปลี่ยนแปลงกระแสลม
จากนั้นด็อกบอทก็จะพูดว่า "ประเด็นนี้ดีมาก ด็อก ทึ่งสุดๆ เลย"
ไม่ได้เรื่อง
ทําไมแกห่วยเรื่องนี้จัง
ทําอะไรไม่ได้สักอย่าง ทําตัวมีสติหน่อยสิ
อย่างน้อยฉันก็เก่งเรื่องนึง กินสตรอว์เบอร์รีไง
ตัวประหลาดติงต๊องก็กินสตรอว์เบอร์รีเหรอ
ไม่ต้องห่วง สปร็อกกี้ ฉันจะเหลือไว้ให้แกลูกนึง
คราวหน้านะ
ฉันกินหมดแล้ว
ว้าว เฮ้ บูเบอร์ เมนูซู่ซ่าของนายมันซู่ซ่าจริงๆ
ดูเหมือนพวกแฟรกเกิลจะชอบ
ไปได้สวยเลยนะเนี่ย
สตรอว์เบอร์รีแย่งแสงจากนายไปไม่ได้
รู้ไหมว่าตัวประหลาดติงต๊องก็กินด้วย
ตัวประหลาดติงต๊องกินสตรอว์เบอร์รีเหรอ
มันทําให้ฉันอยากกินเหมือนกัน
- จริงที่สุด ไปหากันเถอะ - เอาสิ
น่าสนใจจริงๆ โกโบ
ขอตัวแป๊บนึงนะ
สตรอว์เบอร์รีมาจากนอกโลก เราจะไว้ใจมันได้ยังไง
เยี่ยมยอด
สตรอว์เบอร์รีมาจากนอกโลก เราจะไว้ใจมันได้ยังไง
สตรอว์เบอร์รีมาจากนอกโลก
เราจะไว้ใจมันได้ยังไง
ว่าไงนะ เราไว้ใจมันได้สิ
ลุงฉันเป็นคนค้นพบมัน
สตรอว์เบอร์รีมีสีสวยและรสชาติดีกว่าด้วย ฉันละชอบมาก
นกตัวนั้นพูดตามฉันเหรอ
ฉันว่าใช่
สตรอว์เบอร์รีมีสีสวยและรสชาติดีกว่าด้วย
- ฉันละชอบมาก - ถอยไป
สตรอว์เบอร์รีมาจากนอกโลก
สตรอว์เบอร์รีมีสีสวยและ...
พร้อมทดสอบการก่อสร้างด้วยสตรอว์เบอร์รีไหม
เริ่มการวิจัย
- และการพัฒนา - ได้เลย
ทดสอบแรงดันสตรอว์เบอร์รีในสาม สอง...
ชุดฉันเปื้อนไปหมดแล้ว
ไม่เอาน่า
นี่มันชุดสําหรับโดนสาด มันสร้างมาเพื่อการนี้
จัดมาเลย
- เยอะไป - ตายแล้ว
- ให้ตายสิ - สตรอว์เบอร์รีนี่น่าเครียดชะมัด
- รับทราบ - รับทราบ
แต่ก็อร่อยใช้ได้
- รับทราบ - รับทราบ
ดีที่ได้รู้
แรดิชอร่อยดี สตรอว์เบอร์รีน่ายี้
สตรอว์เบอร์รีดีกว่า แรดิชอะไรอย่าเอามา
แต่เพื่อนๆ จ๋า เห็นต่างได้แต่อย่าแตกแยกนะ
แค่นี้น่าจะได้ผล
เก่งมาก โมกี้
สตรอว์เบอร์รีตลอดไป
โทษที แต่สตรอว์เบอร์รีมีสีแดงเหมือนฉัน
แรดิชก็แดงเหมือนกัน
- ใช่ - ก็จริง แต่สตรอว์เบอร์รีมันแดงสดกว่า
สตรอว์เบอร์รี
แรดิช
สตรอว์เบอร์รี
- มันทั้งนุ่มและยังหอมหวาน - หอมหวาน
เป็นสิ่งเดียวที่เธอต้องการรับประทาน
- คือสตรอว์เบอร์รี - สตรอว์เบอร์รี
มันดีกว่าที่เธอรู้
มันไม่ได้เลอะเลอะ ไม่แปลกแค่มีสีชมพู
แรดิช
- พวกเรารู้จักกันดี - กันดี
รสชาติอร่อย และมันโตขึ้นมาแบบนี้
ไม่แปลกเท่าไหร่
แรดิช มันดีกว่าที่เธอคิด
มัมไม่ได้ปกคลุมไปด้วยเมล็ดเล็กๆ สุดอี๋
แต่ว่าสตรอว์เบอร์รี
- สตรอว์เบอร์รี มันอร่อย - สตรอว์เบอร์รี มันอร่อย
โอ้ แต่ว่าแรดิชนี้
- แต่แรดิชนี้ มีคุณค่า - มีคุณค่า
- สตรอว์เบอร์รี - แรดิช
พวกมันย่อมดีกว่า
- แรดิช - สตรอว์เบอร์รี
แรดิช
จะไม่มีวันกินของอีกอย่าง ฉันจะกิน...
- สตรอว์เบอร์รี - แรดิช
มันเทียบไม่ได้กับ... แรดิช
- สตรอว์เบอร์รี - แรดิช
จะไม่มีวันที่กินของอีกอย่าง ฉันจะกิน...
- สตรอว์... - เอาละ เดี๋ยวก่อนนะ
ปรองดองกันดีกว่า สันติ และมาพร้อมหน้า
สตรอว์เบอร์รีและแรดิช
ล้วนมีข้อดีที่ต่างกันไป
และก็ต่างมีข้อเสีย แต่ก็ใส่ในแซนด์วิชได้เหมือนกัน
ไม่ต้องมีเรื่องผิดใจ แค่เป็นความเห็นที่มันต่างกัน
เป็นประเด็นที่ดีมาก แต่ขอไม่สนใจดีกว่า
- สตรอว์เบอร์รี - แรดิช
- พวกมันย่อมดีกว่า - แรดิช
- สตรอว์เบอร์รี - แรดิช
จะไม่มีวันที่กินของอีกอย่าง ฉันจะกิน...
- แรดิช - สตรอว์เบอร์รี
สตรอว์เบอร์รี สตรอว์เบอร์รี สตรอว์เบอร์รี
โธ่ ไม่นะ ไม่
ต้องแรดิชเท่านั้น แรดิช แรดิช แรดิช
ฉันทําอะไรลงไป
ให้ตายสิ
ในที่สุดก็เงียบสงบซะที
มาแล้วจ้า
นกที่ชอบพูดตามพวกนั้นทําเราปวดหัวใช้ได้เลย
เร้ด นี่คือหลุมซ่อนตัวสําหรับคนเดียว
แหม มีแค่เราสองคนเอง
ขอทางหน่อย
- ฉันมาหาความเงียบ - และความสงบ
ให้ตาย
- ดูน่าสบายจัง ฉันชอบ - ฉันไม่
อัดกันเป็นปลากระป๋องแล้ว
- คนเดียวที่หายไปคือเวม... - ดีจ้า
จริงๆ ฉันมาถึงตรงนี้คนแรก ฉันแค่อยู่เงียบๆ น่ะ
ทุกอย่างดูไร้สมดุลไปหมด
เรามาถึงจุดนี้ได้ไง
นั่นสิ มันเริ่มต้นจากตรงไหน
ฉันทําเอง ฝีมือฉันเอง
อย่าหายใจเฮือกในนี้สิ
เรามีอากาศไม่พอ
เดี๋ยวก็รู้ คอตเทอร์พิน
รีไวนด์กับเดเวลอปเปมีข่าวดีมากมาบอก เรื่องการก่อสร้างด้วยสตรอว์เบอร์รี
พวกเขาชื่อรีเสิร์ชกับดิเวลลอปเมนต์ค่ะ
พวกเขาพูดชื่อให้ฟังตั้งหลายรอบแล้ว
แน่นอน
และฉันมั่นใจว่าพวกเขาจะบอกเราว่า สตรอว์เบอร์รีมันไม่ดี
รายงานสตรอว์เบอร์รีฉบับสุดท้ายมาแล้วค่ะ
เธอจะอ่านไหม หรือว่า...
- แน่นอนค่ะ - ดี
ฝ่ายวิจัย...
- และฝ่ายพัฒนา - ใช่ ถูกต้อง
ได้ระบุว่าสตรอว์เบอร์รี...
ว่าไง
ก็ดีค่ะ มันก็ดี
อะไรนะ หมายความว่าไง
มันไม่ค่อยเหมาะกับการก่อสร้าง
แต่มันก็ไม่ได้เป็นอันตรายอะไร
อันที่จริงมันอร่อยซะด้วย
และจุกของมันเหมาะกับการทําหมวกจิ๋ว ไว้ใส่ช่วงเทศกาล
สนุกสุดๆ เลยเนอะ
แปลว่าเราคิดผิดทั้งคู่เหรอ
และคิดถูกทั้งคู่
คอตเทอร์พิน ความระมัดระวังของเธอ ช่วยเราเลี่ยงความเละเทะ
และความตื่นเต้นของคุณ ก็หยุดไม่ให้ฉันลดปริมาณสตรอว์เบอร์รี
ฉันดีใจที่เรามีหลักฐานสนับสนุนคําพูด ด้วยงานวิจัย
และงานพัฒนาด้วยสิ
อร่อยนะเนี่ย
และฉันดูน่ารักมากในรอบหลายปี
- โดนใจจัง - อาฮะ
บูเบอร์ หมายความว่าไงความผิดนาย
นั่นสิ
ตอนแรกมันเป็นอุบัติเหตุ
แต่ฉันมารู้ทีหลังว่า ฉันใช้ให้นกใส่ร้ายสตรอว์เบอร์รี
และช่วยแรดิชซู่ซ่าของฉันได้
ฉันคงกลัวว่าแรดิชจะถูกลืม
ฉันคงคิดว่าฉันก็จะถูกลืมเหมือนกัน
ไม่รู้ว่ามันจะลงเอยแบบนี้
รู้ไหม ฉันยังไม่เคยชิมสตรอว์เบอร์รีด้วยซ้ํา
ว่าไงนะ
นายยังไม่เคยชิมสตรอว์เบอร์รีงั้นเหรอ
บูเบอร์ ไม่ได้มีแค่นายคนเดียว ที่ใช้นกที่ชอบพูดตาม
ฉันก็พูดสิ่งที่ฉันอยากถอนคําพูดเหมือนกัน
เฮ้ เราไม่มีพื้นที่ให้มัวจมอยู่กับอดีต
จริงๆ ไม่มีพื้นที่ให้อะไรเลย
- แน่นเอียดขนาดนี้ - นั่นสิ
เฮ้ ฉันเอาโปสการ์ดจากลุงแมตต์มา เพื่อทําให้บูเบอร์รู้สึกดีขึ้น
ตอนนั้นเขาไม่ต้องใช้มัน แต่ทุกคนอาจต้องใช้มันตอนนี้
ถ้าทุกคนเบียดกันเข้ามา
ฉันอาจจะเด้งหลุดไปจากตรงนี้ก่อน...
"โกโบหลานรักกับเพื่อนๆ..."
ไม่นานมานี้ลุงได้ค้นพบบางอย่างที่มหัศจรรย์จริงๆ
ชุมชนที่สดใสและน่าพิศวง ของตัวประหลาดติงต๊องขนาดเล็ก
รูปทรงศีรษะที่มีเอกลักษณ์ของพวกเขา ทําให้พวกเขาวิ่งไวมาก
หวัดดี เจ้าหัวแหลม
ตอนนั้นเองที่ลุงเห็นประติมากรรมที่น่าทึ่ง
ที่สร้างมาเป็นเกียรติให้พวกติงต๊องหัวแหลม
มันทั้งสวยทั้งขวางทางลุงด้วย
ฉันจะนั่งตรงไหนได้ล่ะเนี่ย
ลุงขอร้องคนอื่นอย่างใจเย็น ให้เอามันลงไปจากโต๊ะ
เอามันไปให้พ้นที ไม่นะ เร็วเข้า เอามันออกไป...
ลุงรู้ว่าลุงเป็นคนมีอิทธิพล
แต่ไม่ยักรู้ว่าคําพูดของลุงมีพลังขนาดไหน
หรือผลที่ตามมาจะเป็นยังไง
คําพูดของลุงบังเอิญกระตุ้นให้เกิดความโกลาหล และการทําลายล้าง
อย่านะ พวกโหดเหี้ยม
ฉันแค่อยากให้เอามันหลบไป ไม่ใช่ทําลายทิ้ง
อย่านะ หยุด มันจบแล้ว ให้ตายเถอะ ไป...
ถึงลุงจะถอนคําพูดไม่ได้แล้ว
ลุงสามารถพูดอะไรเพิ่มเติม เพื่อช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้นได้
ฉันขอโทษ
ฉันน่าจะระวังคําพูดมากกว่านี้
ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนี้เลย
คําพูดใหม่ของลุงช่วยนําความสุข และความสบายใจกลับมาอีกครั้ง
รวมทั้งความอ่อนหวานนิดๆ ด้วย
ขอบใจนะ
เพราะงั้นในฐานะส่วนหนึ่ง ของภารกิจเพื่อพัฒนาแฟรกเกิลร็อก
ลุงจึงส่งสิ่งประดิษฐ์ชิ้นนี้มาให้หลาน โกโบน้อย
"เพื่อย้ําเตือนว่าคําพูดของเราทําร้ายคนอื่นได้
แต่ก็เยียวยาคนอื่นได้เช่นกัน
รัก จากลุงแมตต์นักเดินทาง"
"ปล. ลูกอมอร่อยเวอร์"
เขาพูดถูก
เราต้องใช้คําพูดของเราเพื่อแก้ไขสิ่งต่างๆ
เฮ้
ไปพูดอะไรกับทุกคนในแฟรกเกิลร็อกกันเถอะ
เอาสิ ไปกัน
- ไปๆ ไปยังไงล่ะ - ไปยังไง
ถ้าฉันขยับหาง... ไม่นะ นั่นเท้าฉัน
- เดี๋ยว - อือ
เดี๋ยว นับหนึ่ง สอง สาม แล้วออกนะ
ฉันจับตาดูนายอยู่นะพวก ใจเย็นๆ สิ
เฮ้ วางลง... เดี๋ยวนี้... ไม่นะ ให้ตายสิ
ความรักของแฟรกเกิลกลับมาแล้ว ส่งต่อไป
เราชอบรสชาติต่างกัน ไม่ได้แปลว่าเราต้องเกลียดกัน ส่งต่อไป
เราชอบรสชาติต่างกัน ไม่ได้แปลว่าเราต้องเกลียดกัน
ส่งต่อไป
แจ๋ว เยียวยาจิตใจได้ผล ส่งต่อไป
เย่!
ลา ลา ล้า ล้า ลา ลา ลา
- ลา ลา ล้า ลา ลา - ล้า ลา ล้า
ลา ลา
มอบให้กัน
ในวันแสงสว่าง มีแต่ความชื่นบาน
ทําถูกใจทุกอย่าง เราต้อง...
มอบให้กัน
เมื่อมีความรู้สึก ที่มันดีข้างใน
เมื่อมีความเข้าใจ เราต้อง...
มอบให้กัน
มอบความรักให้ใครต่อใคร จะได้ความรักหวนกลับมา
สิ่งที่ให้ย่อมได้คืนไป เมื่อเรา...
มอบให้กัน
เมื่อฉันให้ของขวัญกับเธอ
ฉันก็รู้เธอต้องให้เช่นกัน
เราถึงคอยมอบ คอยให้กัน เมื่อเรา...
มอบให้กัน
- มอบให้กัน - มอบให้กัน
- ย่อมได้คืน - ย่อมได้คืน
สิ่งดีๆ ที่มอบให้ไป
- มอบให้กัน - มอบให้กัน
- เมื่อหมดไป - เมื่อหมดไป
จะมีเรื่องที่ดีกลับคืน
มอบความรักให้ใครต่อใคร จะได้ความรักหวนกลับมา
สิ่งที่ให้ย่อมได้คืนไป เมื่อเรา...
มอบให้กัน
เมื่อฉันให้ของขวัญกับเธอ ฉันก็รู้เธอต้องให้เช่นกัน
เราถึงคอยมอบ คอยให้กัน เมื่อเรา...
มอบให้กัน
แจ๋ว เยี่ยมมาก โมกี้
ช่างมันเถอะ สปร็อกกี้ ฉันยอมแพ้แล้ว
ทําไมแกห่วยเรื่องนี้จัง
ทําอะไรไม่ได้สักอย่าง ทําตัวมีสติหน่อยสิ
เฮ้ ไม่มีใครพูดจากับฉันแบบนั้น
ยกเว้นฉันคนเดียว
อย่างแรกเลยนะ มันได้ผล และอย่างที่สอง...
ฉันไม่มีทางพูดจาแบบนั้นกับคนอื่นแน่ๆ
เพราะงั้นมันจะโอเคได้ไงถ้าพูดกับตัวเอง
เหล่าสุภาพสตรีบนกําแพงวีรสตรีของฉันรู้ดี ว่าคําพูดของเรามีพลัง
และถ้าเราใช้คําพูดในแง่บวก เราจะทําให้โลกนี้ดีขึ้นได้
คําพูดในแง่บวก คะ... คะ... คะ... คําพูดในแง่บวก
ทะ... ทะ... ทะ... ทะ... ทะ... ทําให้โลกนี้ดีขึ้นได้ ดะ... ดะ... ดะ... ดีขึ้นได้
อาฮะ
- นี่พวก... - ว่าไง
ดูเหมือนเรานําความสามัคคี กลับมาสู่เดอะร็อกได้แล้ว
สตรอว์เบอร์รีไม่ดีต่อพวกแฟรกเกิล
ฉันว่าบางทีเวลาเราพูดอะไรออกมา
มันไม่ได้หายไปแบบปลิดทิ้ง เหมือนกลิ่นของซุปไง
ที่เราทําได้คือเรียนรู้จากข้อผิดพลาด และเลือกที่จะแบ่งปันความรัก
มงกุฎเท่มากเลยป๊า
มงกุฎเก่าๆ นี่น่ะเหรอ ก็แค่ของที่พ่อเจอในตู้
- สตรอว์เบอร์รีไม่ดีต่อพวกแฟรกเกิล - ว่าไงนะ
สตรอว์เบอร์รีไม่ดีต่อพวกแฟรกเกิลเหรอ
ในที่สุดก็กําจัดสตรอว์เบอร์รีลูกสุดท้ายได้สําเร็จ
จูเนียร์ เปลี่ยนแผน
ปลูกสตรอว์เบอร์รีเพิ่มซะ
- โอเค ได้ครับป๊า - ดีมาก
เราจะทําให้พวกแฟรกเกิลรู้ซะบ้าง
นายทําได้น่าเพื่อน
บูเบอร์ บูเบอร์
แน่ใจนะว่าล้างจนสะอาดเอี่ยมแล้ว
- แน่ใจสิ - ใช่
เลิกมองแล้วกินเข้าไปซะที
มันคือสัมผัสที่แตกต่าง คือประสบการณ์
ซึมซับมันเข้าไปเลย
- โอเค - ใช่
- มัน... - ว่าไง
มันก็ดี
ก็ใช้ได้แหละ
คําบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี