เต้นให้หมดห่วง
เก็บไว้กังวลวันหลัง
ให้เพลงบรรเลงเป็นทํานอง
ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก
ทํางานให้หมดห่วง
เก็บไว้เต้นวันหลัง
ปล่อยพวกแฟรกเกิลเล่นไป
- พวกเรามีโกโบ - โมกี้
- เวมบลีย์ - บูเบอร์
เร้ด
จูเนียร์
ว่าไงจ๊ะ
หัวแรดิชของฉัน
เต้นให้หมดห่วง
เก็บไว้กังวลวันหลัง
ให้เพลงบรรเลงเป็นทํานอง
ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก
ข้อมูลลมอยู่ในหนังสือเล่มไหนนะ
อยู่นี่เอง
อ่านง่ายสบายใจ นี่แหละชื่อหนังสือ
ซึ่งไม่จริงเลย เพราะมันคือหนังสือที่ท้าทายสุดๆ
โอเค มีอะไรน่าสนใจนักหนา
นั่นฉันร้องเพลงในงานแสดงพรสวรรค์ ตอนเกรดหนึ่งใช่ไหม
ป้าเอ็ดนาเป็นคนโพสต์เหรอ
ทําไมกัน ป้าเอ็ดนา ทําไม
เพื่อนร่วมงานฉันต้องเห็นแน่ๆ และตอนนี้ฉันเป็นนักวิชาการที่จริงจังมาก
ไม่ใช่นักร้องเพลง นักร้องนั่นแหละ
พูดไม่รู้เรื่องแล้ว ฉันงงไปหมด
เฮ้ๆ อย่าเล่นไอ้นั่นอีกเชียว
วางเลย
ขอบใจที่ช่วยเลือกหมวกให้แลนฟอร์ดนะ เวมบลีย์
ขอบใจ
ไม่เป็นไร โมกี้
ฉันก็ช่วยโกโบเลือกหมวกอยู่บ่อยๆ
งานง่ายด้วย เพราะมันเก๋ทุกใบเลย
โอเค แลนฟอร์ด เอาใบไหน ใบนี้หรือใบนี้
เลือกได้ดี
เฮ้ โมกี้ ดูนี่สิ
- เสื้อคลุมตัวเก่าของฉัน - อาฮะ
นึกถึงวันเก่าๆ เลย
อ้อ ใช่ ฉันคิดถึงเสื้อคลุมตัวเก่าตัวนี้
ทําไมเธอถึงเปลี่ยนซะล่ะ
มันอธิบายยาก
อะไรบางอย่างในตัวฉันบอกว่า ถึงเวลาเปลี่ยนแล้ว
เสื้อผ้าใหม่ ใช้เจลใส่ผมสักหน่อย...
ไม่รู้สิ ฉันรู้สึกว่ามันใช่
มันคือส่วนหนึ่งของการแสดงความเป็นตัวเอง เน้นตรง "ตัวเอง"
การแสดงความเป็นตัวเองเหรอ
ไม่ว่านายทําอะไรอยู่ มันไม่ใช่สิ่งที่นายควรทําตอนนี้
เพราะเราจะไปเล่นต่อตัวแฟรกเกิลกัน
- ว่าไงนะ - เราจะทุบสถิติกัน มาเร็ว
ต่อตัวแฟรกเกิล
มาเร็ว แลนฟอร์ด นายคอยเชียร์ฉันได้
โมกี้ โมกี้ โมกี้
เดี๋ยวฉันตามไป
ฉันคิดอะไรออกแล้ว
ไงเร้ด นี่โพกี้เอง
โอเค โพกี้ อยู่นิ่งๆ สิ
ถ้าเราล้ม เราจะทําลายสถิติไม่ได้
พร้อมจับเวลาให้เรารึยัง นักเล่าเรื่อง
เฮ้ แป๊บนะ ขอหยิบแว่นนาฬิกาทรายก่อน
อือ ไม่ได้แฮะ
ไม่ได้ ฉันมองผ่านทรายไม่เห็นเลย
เอางี้ ฉันจะนับเองละกัน
- หนึ่งจิบเมอร์เกิ้ล สองจิบเมอร์เกิ้ล... - ดีๆ
เฮ้ทุกคน
ต่อตัวได้เจ๋งมาก
เวมบลีย์ นั่นนายเหรอ
- ใช่ - ไม่นะ ตามองไปข้างหน้า
สนุกจัง บายเร้ด
เราเกือบทําลายสถิติได้แล้วเชียว
ฉันไม่รู้ว่าเกือบแค่ไหน
เวมบลีย์ นายทํางี้ทําไม
ไม่รู้สิ ฉันทําพลาดไป
เอาละ มาต่อตัวกันใหม่
เฮ้ รอบนี้อยากมาเล่นด้วยกันไหม เวมบ์ๆ
ฉันคิดอะไรของฉัน
นั่นสิ นายคิดอะไรของนาย
ฉัน... คือว่าฉันแค่อยากลองอะไรใหม่ๆ
แล้วเห็นไหมว่าผลออกมาเป็นยังไง
นายทําเกมต่อตัวแฟรกเกิลของทุกคนพัง
การเป็นเวมบลีย์ที่ถูกต้องมีแค่ทางเดียว และนี่ไม่ใช่ทางที่ว่า
อือ
ให้ตายสิ ฉันพลาดต่อตัวแฟรกเกิลเหรอ
ฉันไปเอาสิ่งประดิษฐ์ชิ้นล่าสุดจากลุงแมตต์มา
โปสการ์ดจากแมตต์
คําพูดของเขาคือบทกลอน และหนวดของเขาคือบทเพลง
- อ่านเลย - โอเค
- เรากําลังจะต่อตัวกันใหม่ - อ่านสิ
โอเค "โกโบหลานรัก..."
ลุงคือแฟรกเกิลที่กล้ายืดอกเผชิญความท้าทาย
รองเท้าบู๊ตฉันเป็นรู
ทําไงดี
ในฐานะนักสํารวจมากประสบการณ์ ลุงรู้เสมอว่าต้องไปที่ไหน
ขอโทษครับ รองเท้าบู๊ตอยู่ทางไหนครับ
แต่บางสถานที่นอกโลกก็ยังทําให้ลุงเองสับสนได้
ของใช้แหลมๆ และของฟูฟ่องสีชมพู
จะหาของที่ต้องการในกองรกๆ พวกนี้ได้ไง
ลุงต้องแทรกแซง เพื่อเปลี่ยนความโกลาหลให้มีระเบียบอีกครั้ง
ตรงนั้น แกไปตรงนี้ นั่นแหละ ดีมาก ส่วนแกไปตรงนั้น
ตอนนี้ทุกอย่างเป็นระเบียบอย่างที่ควรเป็นแล้ว
พอลุงทําเสร็จ ลุงก็ได้รับรางวัลด้วยการเจอสิ่งที่ลุงต้องการ
ฝากถือหน่อย เขาใส่ไซซ์เดียวกับฉันเลย
ได้แล้ว
บางทีก็ต้องมีนักสํารวจที่กล้าหาญอย่างเรา
ที่ช่วยให้ตัวประหลาดติงต๊องทําตัวติงต๊องน้อยลง
"เพราะงั้นลุงเลยส่งรองเท้าบู๊ตคู่เก่ามาให้
ไว้เป็นแรงบันดาลใจ ให้หลานอย่าหยุดสํารวจเส้นทางใหม่ๆ
ไม่ว่ามันจะดูน่าสับสนขนาดไหนก็ตาม"
ใช่ อาฮะ
ไม่เอาน่า มันไม่ได้แย่ขนาดนั้น ฉันแค่...
ฉันเอารองเท้าคู่นี้ไปไว้ไกลๆ ดีไหม ฮะ
เอาไปไว้ที่ถ้ําไกลโพ้นน่าจะไหว
- นั่นสิ - แน่ใจนะว่ามันไกลพอ
เดี๋ยวกลับมาก่อนที่ทุกคนจะคิดถึง
บายโกโบ
- คิดถึงฉันรึยัง ล้อเล่น - ไป๊!
รอบนี้ไปจริงๆ ฉันสัญญา
เฮ้ทุกคน
โกโบจะไปนานพอ ให้เราจัดปาร์ตี้ต้อนรับเขากลับบ้านได้
ได้ยินแล้ว โดนใจมาก
โทษทีถ้ามันจะเป็นการเซอร์ไพรส์
- แต่ฉันแกล้งทําเป็น... - เอาบู๊ตเหม็นๆ ไปได้แล้ว
เคจ้า
กลิ่นยังโชยอยู่เลย
ออกสิ ได้แล้ว เฮ้ เฮ้ๆ
หยุดเป็นผมหางม้าซะทีได้ไหม เลิกเป็นหางม้าเดี๋ยวนี้
เฮ้ มีข่าวตื่นเต้นมาบอก
โกโบกําลังไปที่ถ้ําไกลโพ้น
และเราจะจัดปาร์ตี้ต้อนรับกลับบ้านให้เขา
อาฮะ เยี่ยมเลย
ดูนายสิ ยังมีผมหางม้าอยู่เลย
รู้แล้วน่า
ฉันใช้เจลใส่ผมของเธอ และตอนนี้มันไม่ยอมหลุดออกมา
แย่จุงเบย
เวมบลีย์ นั่นมันกาวซ่อมกระถางของแลนฟอร์ด อย่างกับกาวตราช้างเลยแหละ
โมกี้
ฉันจะล้างมันออกยังไง
วิธีเดียวที่ฉันรู้คือใช้น้ําจากลําธารน้ําหวาน
- ลําธารน้ําหวานเหรอ ได้ โอเค - อาฮะ
งั้นฉันต้องไปที่ลําธารน้ําหวาน ก่อนปาร์ตี้ของโกโบเริ่ม
นายพูดถูก แลนฟอร์ด
เจลใส่ผมกับกาวซ่อมกระถางมันดูเหมือนกันมาก
ฉันต้องแยกให้ชัดหน่อย
นายเพิ่งกินมานะ
วันนี้เป็นวันพิเศษของจูเนียร์ลูกเรา
สุขสันต์วันเกิดครบ 500 ปีนะ ลูกชายสุดหล่อของแม่
ลูกพ่อ เมื่อกอร์กอายุครบ 500 ปี
พวกเขาต้องเข้าพิธีกรรมโบราณ ที่ส่งผ่านกันมานาน เรียกว่าวันลงกล่อง
เล่าเรื่องวันลงกล่องหน่อยสิป๊า
- นะครับ - ด้วยความยินดี
เมื่อนานมาแล้ว บรรพบุรุษกอร์กบังเอิญเจอกล่องอยู่ในป่า
กอร์กคนนึงบอกว่า "พนันได้เลยว่านายลงกล่องนั้นไม่ได้"
อีกคนตอบ "ฉันว่าฉันลงได้"
แล้วเขาก็ทําได้จริงๆ
แต่กอร์กคนอื่นๆ ก็อยากลงกล่องได้บ้าง
เขาเลยไปหากล่องอื่น แล้วลงไปข้างใน
ทุกคนถึงกับร้อง "ว้าว!"
ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา
เวลาถึงวันเกิดอายุครบ 500 ปีของกอร์ก เราจึงทําตามธรรมเนียมที่ศักดิ์สิทธิ์นี้
ลูกต้องเลือกจะเอากล่องนี้หรือกล่องนั้น
- แต่เราจะรู้ได้ไงครับ - เราจะรู้ได้เอง ลูกพ่อ เริ่มเลย
ยิ่งลูกเลือกเร็วเท่าไร พ่อก็ได้กินคัพเค้กหอมใหญ่ที่แม่เขาทําได้เร็วยิ่งขึ้น
กินก่อนไม่ได้เด็ดขาด
ห้ามกินคัพเค้กจนกว่าจะเสร็จพิธี
โอเค สิ่งที่ผมต้องทําก็คือ
เลือกหนึ่งกล่อง ที่แสดงให้โลกเห็นถึงตัวตนของผม...
ไปตลอดกาลใช่ไหม
ใช่แล้ว
โอเค แฟรกเกิลสายปาร์ตี้
มาทําให้ "ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ โกโบ" มีความ "น่ายินดี" กันเถอะ
บูเบอร์
พายแรดิชไปถึงไหนแล้ว
เยี่ยม แต่เห็นได้ชัดว่า พวกเราบางคนยังติดใจสตรอว์เบอร์รีอยู่
ฉันชอบ ใครจะทําไม
ฉันเลยทําพายสตรอว์เบอร์รีด้วย
พายผลไม้เหรอ บ้าไปแล้ว
โอเค มาซ้อมเชียร์กันก่อน
ครึ่งนึงตะโกนว่า "โก" อีกครึ่งนึงก็ตะโกนว่า "โบ"
ง่ายจะตาย ทีนี้แบ่งกลุ่มและเลือกข้างกันได้แล้ว แฟรกเกิล
ไหนดูซิ
ฉันแค่จะ...
- ฉันโพกี้ - ใช่
แต่นายอยู่ทีม "โก" หรือ "โบ"
นายต้องเลือกอย่างนึง
ฉันจะไปเอาของตกแต่งมาเพิ่ม
อะไร... นั่นไม่ใช่หนึ่งในตัวเลือก แต่ก็... โอเค
บายเร้ด
ฉันต้องไปที่ลําธารน้ําหวาน
ใช่ รีบไปเลย
ได้เวลากลับไปมีหน้าตาแบบเวมบลีย์ตัวจริงแล้ว
แล้วมันหน้าตาเป็นแบบไหนล่ะ
มีปัญหามาเคาะที่หน้าประตู
จนคิดกังวลวุ่นวายไปไกล และหวังให้มันได้หยุดลง
ฉันไม่รู้ว่าตัวฉันเป็นอะไร
มันสบสันและฉันก็มึนงง สูญเสียตัวตนที่เคยแน่ใจ
ใครจะรู้ว่าฉันแปรเปลี่ยนไปไกล
จากตัวตนที่ฉันนั้นเคยได้เป็น
ตัวตนเคยได้เป็น
เหมือนว่ามีแผลลึกเจ็บในใจ และฉันก็ไม่รู้
- ฉันเป็นใคร - เขา... เขาเป็น... เขาเป็นใคร
- ฉันใครเนี่ย - เขา... เขาเป็นใคร
ฉันไม่รู้ ฉัน...
อยากลองอะไรๆ ที่ไม่เคยทํา
จากแดงเริ่มกลายเป็นเขียว และจากเขียวเริ่มเปลี่ยนเป็นฟ้า อู้ว
เคยคิดว่าเสื้อนี้ทําให้ฉันดูโก้
แต่มันทําฉันรู้สึกคลื่นไส้ ทําให้ฉันรู้สึกโง่เง่า
ใครจะรู้ว่าฉันแปรเปลี่ยนไปไกล ตัวตนที่ฉันนั้นเคยได้เป็น
ตัวตนเคยได้เป็น
เหมือนว่ามีแผลลึกเจ็บในใจ และฉันก็ไม่รู้
- ฉันเป็นใคร - เขา
เขาเป็น... เขาเป็นใคร
ฉันใครเนี่ย
ฉันไม่รู้จริงๆ
ฉันไม่รู้
ใครเนี่ย
ออกไปสิ
มันจบแล้ว
ฉันกลับมาเป็นคนเดิมที่ควรเป็นแล้ว
นายควรเป็นใครก็ได้ที่นายอยากเป็น
ฉันชอบรูปลักษณ์นาย
โพกี้ โผล่มาจากไหนเนี่ย
แฟรกเกิลร็อก
ก็ใช่ แต่นายมาทําอะไรที่นี่
เร้ดบอกให้ฉันเลือกระหว่าง "โก" กับ "โบ"
แต่ฉันไม่ใช่ฝั่งไหนทั้งนั้น อาจจะอยู่ตรงกลางๆ หน่อย
อีกอย่าง ฉันอยากหาของตกแต่งด้วย
นายโลเลสินะ
ฉันเองก็เป็นนักโลเลตัวยง
ชื่อฉันก็บ่งบอกอยู่
แต่ฉันไม่ใช่นักโลเล ฉันคือโพกี้
เฮ้ นายอยากช่วยฉันหาของตกแต่ง จากเกรต กลิตเตอรีนีไหม
เกรต อะไรดาลลินีนะ ใครกัน
กลิตเตอรีนี เขาเจ๋งมาก และมีกลิตเตอร์ที่สวยที่สุดเลย
- ฉันจะพานายไปดูเอง - โอเค ได้
แถ่นแท้น!
ไหนล่ะกลิตเตอร์
ฉันเห็นแค่หินสีเทาธรรมดาๆ เอง
นายควรดูให้ใกล้กว่านี้ หนุ่มน้อย
ใกล้อีก
โทษที ฉันผิดเอง
ลืมบอกว่าหินมันหมุนกลับด้านได้
หวัดดี ฉันชื่อเกรต กลิตเตอรีนี
เรียกฉันว่าจีจีก็ได้
ยินดีต้อนรับ หิวไหม
ระหว่างทางกินอะไรมารึยัง เอาขนมไหม
ไม่เป็นไร จีจี แต่ว่า...
แต่สําหรับคนที่ชื่อว่าเกรต กลิตเตอรีนี
ไม่ได้ว่านะ คุณดูเจ๋งมาก
แต่ตัวคุณไม่เห็นจะมีกลิตเตอร์เท่าไรเลย
จะบอกอะไรให้ บางคนก็ดูเหมือนอย่างที่เราคิดไว้
บางคนก็ไม่
บางคนไม่อยากเป็นแบบนั้นด้วย
แต่ทายซิอะไร เจ้าหนุ่ม
เราคือคนแบบที่เราบอกว่าเป็น ไม่ใช่แบบที่คนอื่นเห็น
และฉันคือเกรต กลิตเตอรีนี
และบัดนี้ ขอต้อนรับสู่โลกกลิตเตอร์
ว้าว ไม่อยากเชื่อเลย
ทําไมฉันถึงไม่เคย...
ว้าววี้!
ใช่ มันเยี่ยมมาก
มหัศจรรย์จริงๆ
ช่วยถอดรองเท้าด้วย
- ฝุ่นมันติดเข้าไปข้างใน - โอเค
ฉันไม่ได้ใส่รองเท้านี่นา
เอาละนะ โอเค
กล่องใบไหนรู้สึกว่าใช่กันนะ
เริ่มจากแกก่อนละกัน อือ
เฮ้
รู้สึกไม่ใช่แฮะ
ใช่ว่าแอบดูอยู่นะ แต่ลองกล่องอีกใบที่ดีกว่าสิ ใช่
ฉัน... ใบนี้ก็รู้สึกแปลกๆ เหมือนกัน
แต่มีให้เลือกแค่สองใบเอง
สงสัยต้องเลือกใบนี้ละมั้ง
ไม่ต้องรีบจ้ะ ใช้เวลาได้ตามสบาย
ฉันไม่ต้องใช้เวลาอีก
ฉันแค่รู้สึกว่าไม่มีกล่องใบไหนที่ใช่เลย
ครั้งสุดท้ายละนะ โอเคไหม
- โบ - โก
เราทําได้แล้ว
ไม่
พอโกโบมาถึง ฉันจะเป่านกหวีด
ฝั่งนี้พูดว่า "โก" ฝั่งนั้นพูดว่า "โบ"
พวกดูเซอร์จะยิงพลุกระดาษสี
มันต้องเป็นแบบนี้
- โบ - ไม่ใช่แบบนี้สิ
ภารกิจลุล่วง
จีจี ขอโทษที่ก่อนหน้านี้ผมไม่เห็น
- คุณนี่วิบวับจริงๆ - ใช่แล้ว
เย่!
ประเด็นคืองี้
ยังไงฉันก็วิบวับ ไม่ว่านายหรือคนอื่น จะเห็นฉันเป็นแบบนั้นหรือไม่ก็ตาม
ดูโพกี้และวิธีที่เขาเลือกแสดงออกสิ
ชอบจัง
เยี่ยมมาก
นี่ก็ชอบ
แบบนี้ก็ชอบ
- โดนใจสุดๆ - ในโลกกลิตเตอร์
นายแสดงออกถึงตัวตนได้ทุกแบบที่ต้องการ
ทุกแบบสวยหมด
แน่ใจนะว่าไม่อยากลอง
มีกลิตเตอร์เพียบเลยนะ
ไม่ละ ก่อนหน้านี้ผมพยายามทําตัวให้แตกต่าง
แต่ผมแค่งี่เง่าไปเอง
แต่คุณดูวิเศษมากจริงๆ ดูมีความสุขด้วย
ถ้าผมทํา ผมจะยังเป็นตัวเองอยู่ไหม
มีแค่นายเท่านั้นที่ตอบได้
ก็ได้
หวัดดี เวมบลีย์
ว้าว
ชอบจัง
แจ๋ว
- เฮ้ - เห็นไหม มันขึ้นอยู่กับนายเอง
รู้สึกสุดยอดไปเลย
- นั่นแหละ - รู้สึกเป็นตัวเองจัง
วิเศษเลย
เวมบลีย์
เวมบลีย์ เลือกได้แล้ว
อะไรกัน
เป็นเวมบลีย์คนเดิมดีกว่า
โกโบจะว่ายังไง
ถ้าเพื่อนๆ ไม่ชอบที่ผมเป็นแบบนี้
และไม่อยากเป็นเพื่อนผมอีกล่ะ
ผมก็ตัวคนเดียวสิ
ผมทําแบบนี้ไม่ได้
โอ๊ะโอ
เวมบลีย์ นายต้องใจเย็นๆ
นายทําให้เกิดพายุกลิตเตอร์นาโด
ภัยพิบัติทางธรรมชาติที่สวยเลิศที่สุด
ผมทําไม่ได้
ป้าเอ็ดนา ลบวิดีโอที่หนูร้องเพลง
ให้หน่อยได้ไหมคะ แต่ว่า...
ไม่นะ ไม่ต้องมาขอเพลงเลย
หนูพูดกับสปร็อกเกต ไม่ ป้าก็ไม่ต้องมาขอเพลงเหมือนกัน
ไว้หนูจะโทรกลับ
หนูรักป้านะ ป้าเป็นแรงบันดาลใจ ให้หนูใจดีแบบสุดโต่งเลย
นี่พวก ฟังนะ
ฟังก่อน ฉันรู้ว่าแกพยายามจะให้ฉันร้องเพลง
แต่ฉันบอกแกแล้วว่าฉันเลิกร้อง
แน่นอนว่าบางทีฉันก็ร้องตอนอาบน้ํา ใครไม่ร้องบ้างล่ะ
ฉันว่าฉันร้องเพลงบนรถด้วย
ไม่นะ ไม่ต้องเอาไฟเวทีมาล่อฉันให้ติดกับเลย
ฉันไม่ร้อง บ้าไปแล้ว
โอเค
ผมจะหยุดมันได้ไง
นายไม่เป็นไรหรอก ฉันสัญญา
แต่การจะหยุดมันให้ได้ นายต้องเลิกปฏิเสธตัวเอง...
- ว่าไงนะ - แล้วเป็นตัวของตัวเองซะ
มันง่ายที่ไหนกันล่ะ
ทุกคนมองเห็นผมด้านเดียว แต่บางทีผมก็รู้สึกต่างออกไป
การเลือกแค่ด้านเดียวมันรู้สึกถาวรเกินไป
ผมรู้สึกโดดเดี่ยวมาก
ฉันคือโพกี้
รู้แล้วน่า โพกี้ ใครๆ ก็รู้
นายพูดอยู่ตลอดเวลา
และนายคือเวมบลีย์
ไม่ว่าวันนี้หรือพรุ่งนี้นายจะดูเป็นยังไง นายจะเป็นเวมบลีย์อยู่เสมอ
ก็นะ...
ฉันชอบพูดชื่อตัวเอง เพราะฉันใช้เวลาตั้งนานกว่าจะหามันเจอ
แต่สิ่งที่ดีที่สุดคือต่อให้ฉันเปลี่ยนชื่อซ้ําแล้วซ้ําเล่า...
- อาฮะ - ฉันก็จะยังเป็นตัวเองอยู่ดี
เพราะฉันคือโพกี้
ใช่ นายคือโพกี้
- และฉันคือ... เวมบลีย์ - ถูกต้อง
ไม่ว่าฉันจะมีรูปลักษณ์แบบไหน จะเปลี่ยนอะไรไปบ้าง
ฉันจะเป็นเวมบลีย์อยู่เสมอ
เฮ้
อะ...
ตอนนี้นายเป็นหนึ่งเดียวกับกลิตเตอร์แล้ว
มีเส้นทางทอดยาวจากใจเธอ อยู่สูงขึ้นไป
เป็นเส้นทางที่เธอใฝ่ฝัน
และคือตัวตนของเธอข้างใน หากต้องการโบยบิน
แล้วจะนิ่งไปเพื่ออะไร ทนเดียวดายทําไม
เมื่อฝันของเธอถูกตั้งมั่นไว้บนฟ้า
ปล่อยให้ใจโบยบินไปไกล
มีปีกน้อยนับล้าน คอยช่วยเธอไปตามทาง
มีลมพัดใจดีเป็นเพื่อน ท้องฟ้าสดใสที่คอยคู่ใจ
สูดลมหายใจลึก สัมผัสถึงหัวใจ
ชี้ว่าจะต้องไปทางไหน
โลกนี้ก็เป็นดั่งฝันอยู่ใต้แผ่นฟ้า
ปล่อยให้ใจโบยบินไปไกล
เย่!
ปล่อยให้ใจบินขึ้นไป บินขึ้นไปสู่ฟ้ากว้างไกล
เพื่อให้เธอ ได้ก้าวไปเป็นคนใหม่
ปล่อยให้ใจบินขึ้นไป บินขึ้นไปสู่ฟ้ากว้างไกล
เพื่อให้เธอ ได้ก้าวไปเป็นคนใหม่
ปล่อยให้ใจโบยบินสู่ฟ้า
โอ้ ปล่อยให้ใจบินขึ้นไป บินขึ้นไปสู่ฟ้ากว้างไกล
เพื่อให้เธอ ได้ก้าวไปเป็นคนใหม่
ปล่อยให้ใจบินขึ้นไป บินขึ้นไปสู่ฟ้ากว้างไกล
เพื่อให้เธอ ได้ก้าวไปเป็นคนใหม่
ปล่อยให้ใจโบยบินไปไกล
เย่!
- ปล่อยให้ โอ้ - ขึ้นไป
- บินขึ้นไปสู่ฟ้ากว้างไกล - ขึ้นไปกลางนภา
เพื่อให้เธอได้ก้าวไปเป็นคนใหม่
โอ้
ปล่อยให้ใจบินขึ้นไป
- สูงเท่าใด - บินขึ้นไปสู่ฟ้ากว้างไกล
เพื่อให้เธอ ได้ก้าวไปเป็นคนใหม่
ปล่อยให้ใจโบยบิน
- ปล่อยให้ใจโบยบิน - ไปไกล
ปล่อยให้ใจโบยบิน
- ไปไกล - ไปไกล
เฮ้ โพกี้ รู้ไหมอะไรจะทําให้นายดูครบ
- อะไรเหรอ - ไอ้นี่ไง
ขอบใจนะ โพกี้
ฉันอยากบอกโกโบจะแย่แล้ว...
อ๊ะ ไม่นะ โกโบ โพกี้ เราต้องกลับแล้ว
แต่ของตกแต่งล่ะ
จริงด้วย
กลิตเตอรีนี คุณว่าเราจะขอยืม
กลิตเตอร์ของคุณหน่อยได้ไหม
มีกลิตเตอร์ร่วงมาจากเพดานเพียบ
- นั่นสินะ - แน่นอนอยู่แล้ว
ต้องการเท่าไรก็เอาไปเลย
- ขอบคุณสําหรับทุกอย่างนะ จีจี - ได้เสมอ
- ไปก่อนนะ - บาย จีจี
บาย
เด็กรุ่นใหม่พวกนี้นี่นะ
ภูมิใจจังที่อยู่วิบวับมานานพอจนได้เห็นวันนี้
จงมีชีวิตวิบวับต่อไปนะเด็กๆ
หมดหวัง เชียร์พังไม่เป็นท่า เราไม่เหลือกระดาษสีแล้ว
จะมีอะไรแย่ไปกว่านี้อีกไหม
อย่ามองฉันสิ
สตรอว์เบอร์รีเป็นอะไรที่อบง่ายมาก
ใครจะไปรู้ มันเหมือนสิ่งที่อยู่นอกคอมฟอร์ตโซนของเรา
ทําให้เจอกับผลลัพธ์แสนอร่อย
เห็นด้วย
เฮ้ทุกคน ฉันคือเวมบลีย์
ว้าว เวมบลีย์
นายดูวิเศษไปเลย
และฉันคือโพกี้
หวัดดี โพกี้
นายสองคนอาจจะช่วยทําให้เรา กลับมาเชียร์ได้เหมือนเดิม
อือ เรื่องนั้น...
โพกี้ไม่ได้อยู่ฝั่ง "โก" หรือ "โบ"
อาจจะไม่ได้อยู่เลย หรืออยู่ทั้งสองฝั่ง
หรืออยู่ตรงกลาง ฮะ
มีวิธีเชียร์มากมาย นอกเหนือจากกลิตเตอร์บนท้องฟ้า
เดี๋ยวก่อนนะ นี่แหละใช่เลย
วันนี้นายรู้สึกอยากร้อง "เย่" ไหม โพกี้
เย่! เอาสิ
งั้นมาลุยกันเลย
เสียงเดินมาแล้ว
โกโบกลับมาแล้ว เผื่อใครวางแผนจัดปาร์ตี้อยู่
- ทุกคนเข้าประจําที่ - โอเค เร็วเข้า
เฮ้
อะ...
โก
- โบ - เย่!
ว้าว
- ว้าว - ยินดีต้อนรับ
ยินดีต้อนรับนายสู่ปาร์ตี้ต้อนรับกลับบ้าน
ขอบใจนะ
เวมบลีย์
ว้าว ชุดนายน่าทึ่งสุดๆ
ยิ่งดีขึ้นอีก เพราะฉันไม่เคยเห็นนายมีความสุขขนาดนี้
เฮ้ นี่คือลุคใหม่ของนายใช่ไหม
ไม่รู้สิ อาจจะเป็นบางที
สิ่งใหม่ๆ ทุกอย่างที่ฉันได้รู้เกี่ยวกับนาย ยิ่งทําให้ฉันรักนายมากขึ้น
โกโบ
เฮ้ ก่อนที่จะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น มีใครอยากกินพายบ้าง
มีแรดิชกับสตรอว์เบอร์รี
เย่ ฉันอยากกิน
ดูน่ากินมาก
ว่าไงลูก เลือกกล่องใบไหน
ผมเลือกไม่ได้
มันไม่มีตัวเลือกที่โดนใจ
ทั้งสองใบรู้สึกไม่ใช่เลย
กล่องในพิธีและธรรมเนียมของเรา
คัพเค้กอีก
ผมรู้สึกว่าไม่มีใบไหนใช่เลย
ไม่สักใบ
แบบนี้สนุกดีแฮะ
ว้าว ดูลูกทําเข้าสิ
ลูกไม่ได้อยู่ในกล่องไหนเลย
แต่ลูกเต้นอยู่ และลูกดูมีความสุขดี
ไม่เข้าใจเลยว่าเขาทําอะไร
คุณไม่จําเป็นต้องเข้าใจเขาหรอก แค่คอยสนับสนุนเขาก็พอแล้ว
- ก็คงได้ ถ้ามันแปลว่า... - โอ๊ย จะบ้าตาย
- ได้สิ ไปกินคัพเค้กได้ - เย่! งั้นผมโอเค
- โอ้ ลูกแม่ - ม้าครับ
เฮ้ ป้าเอ็ดนา ป้าเก็บวิดีโอนั้นไว้ก็ได้ค่ะ
เฮ้ มาร์แชลล์
จากโรงเรียนแน่ะ
เห็นวิดีโอของฉันเหรอ
คุณชอบด้วยเหรอ แน่นอนค่ะ
ฉันยินดีไปร้องคาราโอเกะกับคุณ และนักเรียนปริญญาเอกคนอื่นๆ
ไปกันเลย
ปล่อยให้ใจโบยบินไปไกล
เย่!
โบยบินไป ไป โบยบินไปยังท้องฟ้าไกล
กอร์กกี้-วอร์กกี้ของแม่เป็นหนุ่มแล้ว
ลูกเต้นอยู่นอกกรอบ
บินขึ้นไปสู่ฟ้ากว้างไกล
เพื่อให้เธอได้ก้าวไป...
- สุขสันต์วันลงกล่องนะลูก - ขอบคุณครับป๊า
ปล่อยให้ใจโบยบิน
- ปล่อยให้ใจโบยบิน - ไปไกล
เจ๋งจังเลย
ไปไกล
คําบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี