Gdy kłopoty masz
Rzuć je w kąt i z nami tańcz
Muza głośno gra
Na Fraglesy czas
Gdy ci w życiu źle
Z nami się do pracy bierz
Kto nas poznać chce
- Tu Gobo. - Mokey.
- Wembley. - Boober.
Red!
- Junior! - Hop, hop!
Moja rzodkiewka!
Gdy kłopoty masz
Rzuć je w kąt i z nami tańcz
Muza głośno gra
Na Fraglesy czas
Fraglesy powracają!
Na Fraglesy czas.
- To nowy kapelusz. - Bardzo stylowy.
Nieźle. Wysuszył mi skarpetę.
Za wcześnie się ucieszyłem.
Zefirki powróciły i znowu mnie wkurzają.
Ale te skoki same się nie skoczą.
Co tu się…
No cóż. Na dzisiaj to chyba już wystarczy.
Dziękuję za przybycie na to kryzysowe zebranie.
Jak wam wiadomo, Duzer, którego nazwiska nie wymienię,
niechcący wypuścił wiatr, który miał służyć do produkcji energii.
- To byłem ja! Ja to zrobiłem! - Tak! A ja pomogłem!
O rany. W każdym razie,
mamy teraz pilniejszy problem.
Nie panikujcie, kiedy wam go zdradzę.
- Obiecujemy. - Kawa na ławę.
Truskawki się rozpleniły i nie możemy znaleźć rzodkiewek.
- Już po nas! - Czemu nam to powiedziałeś?
Proszę o ciszę.
Spróbujmy rozwiązać problem, zanim dowiedzą się o nim Fraglesy.
Wiemy, że nie możemy budować z truskawek,
ale kiedy byłam w ogrodzie, zauważyłam coś interesującego.
Pchaj mocniej!
Mocniej od czego?
Fraglesy pracują w pocie czoła, żeby usunąć truskawki.
Może moglibyśmy im pomóc?
Musielibyśmy stworzyć system wysyłkowy.
A to oznacza całe mnóstwo pracy.
Kocham pracować!
A może muszę zignorować te wiatry?
Ignoruję cię!
Fajnie! Zamiana łóżek!
Zamienimy się też osobowościami?
- Kocham wygrywać. - Nie.
Jeden z tych wiatrów wleciał aż tutaj i znowu wszystko pomieszał.
Ostatnim razem wichura przeszła. Tym razem ostatecznie też tak zrobi.
Nie mogę czekać na „ostatecznie”.
Chcę, by te wiatry przestały wkurzać teraz!
O, Red. Mogłabym napisać wiersz o twojej zawziętości.
Ale teraz mam za dużo na tapecie. Jak chcesz powstrzymać te wiatry?
Nie możesz przecież zaryglować sali głównej.
Świetny pomysł, Mokey! Dokładnie to zamierzam zrobić!
- Ruchy, ryglujemy! - Ryglować czas
Wiatr atakuje z każdej strony mnie Mocno tak, że trudno stać
Kitki z głowy ta wichura rwie Chcę, żeby wreszcie już przestało wiać
Przestało wiać
Nie siedźcie tak, nie czekajcie na cud Samo nic tu nie zmieni się
Czas coś zrobić, a rąk mamy w bród Niech rusza się, kto pomóc chce
Ryglować czas
Dobra robota, kochani! Zablokujmy te wiatry!
Ryglować czas
Łap ten mech i kamieni sześć Rygluj tak i zablokuj wjazd
Poza zablokować wjazd
Nim okiem mrugniesz, podmuch skończy się Wróci ten ustronny czar
Ryglować czas
Nie siedźcie tak, nie czekajcie na cud
Samo nic tu nie zmieni się, o nie
Czas coś zrobić, a rąk mamy w bród Niech rusza się, kto pomóc chce
Ryglować czas
Rygluj to!
Ryglować czas
Co mamy robić?
Ryglować czas!
Wyszło fantastycznie!
Wspólnymi siłami zaryglowaliśmy salę. Koniec z denerwującymi przeciągami.
Wzięłam sprawy w swoje ręce i nie widzę negatywów.
- Do zobaczenia później. - Wydaje mi się czy robi się duszno?
Zrobiło się parno.
Rzekłbym, że gorąco jak w piecu.
Tak jest! Jako kucharz mogę potwierdzić: jak w piecu.
Na granicy z „uff”.
O rany! Nawet mój pot się poci.
Zbunkrowaliście wszystkie otwory.
Nie ma tu przepływu powietrza.
Junior?
Ten GorgoMax jest bardzo skuteczny.
Truskawki urosły jak na drożdżach, a wszystko inne uschło.
Nawet te natrętne rzodkiewy.
Jestem truskawkowym królem!
O w łydę! Nie dosięgnę ich.
A próbowałeś może wstać?
Co? Że… ja… Nie!
To one mają wstać do mnie.
Miałyby wskakiwać z grządki do twoich ust?
Dokładnie tak.
Potrzebny nam system podający mi truskawki,
- kiedy ja będę tu siedział. - Tak.
Chyba nie zamierzasz siedzieć jak Gorg na kłodzie?
- Macie z matką robotę! - Dobrze, tatko.
Tak, tatko. Mamo!
Zapowiada się truskawkowo.
Wciąż masz ten bajer, tatku. Truskawkowo.
Te paczki do Fraglesa Gobo robią się coraz większe.
Chwila, ta jest dla Sprocketa? Robiłeś zakupy na moim laptopie?
To wymknęło się spod kontroli.
„Witamy w rodzinie Hau Hau Mniam. Przekąski dla psów tuż pod drzwi.
Twój pierwszy smakołyk przyleciał z Francji”?
Kto to pakował? Klaun?
Co? To wszystko dla jednego ciasteczka?
O, hura. Nie dla jednego.
Hej, Red.
Przeciągi uprzykrzały ci życie, ale teraz wszystkim nie jest łatwo.
A ja tam lubię tę temperaturkę.
Z wyjątkiem Gadzinka.
- Może otworzymy chociaż ten wlot? - Nie!
Nie! Moja kitka!
Nie wytrzymam z tymi przeciągami.
- Wiem, ale… - Wymyślę inny sposób,
by ochłodzić tu powietrze. Obiecuję!
Boober?
Czy ty poluźniłeś swój szalik?
Cóż, to bezprecedensowe czasy.
- Ale gorąco. - Topię się.
Jak mam pokonać to ciepło?
A może by tak ustawić się w wężyku
i dmuchać w szyję Fraglesa, który jest przed nami? Tak!
Fraglesowi na końcu wciąż byłoby gorąco.
Czy ja czuję chłód?
Czyja to jaskinia?
Mroźna Joe?
Chwilunia.
Przesuwam właśnie moją laskę siłą umysłu.
Wciąż nad tym pracuję.
Dlaczego jest tutaj tak zimno?
Bo jest tu mój zimny jak głaz głaz.
To jest taki kamień, który obniża temperaturę.
Dowiedziałam się o nim, kiedy przez setki lat leżałam
zamarznięta w jaskini.
Wiesz, że w ogóle nie spałam?
To potrafi pozostawić traumę.
Niesamowite! Potrzebuję taki sam.
Zaczekaj no, rudzielcu. Musisz obchodzić się z nim ostrożnie.
Musisz szanować ten, no… jak to się mówi?
Że wszystko w naturze żyje w harmonii, że wszystko jest połączone…
No wiesz, jak Mroźna i Joe.
Musi być na to jakieś słowo.
Będę miała to na uwadze.
Ekosystem! Mam to! To jest to słowo, którego…
Miło było.
Komu zupy? Gorąca.
Czy ktoś może chce zupę?
To było gazpacho, ale zanim tu dotarłem, zrobiła się pomidorówa.
Potrzebuję wytchnienia!
Idę do mojej jaskini na sesję lodowej medytacji,
która, mam nadzieję, istnieje.
Tu jest chłodno!
Hej! Naprawiłam nasz problem.
Nieźle, co?
To idealny sposób na zbieranie truskawek z grządek.
Jestem geniuszem! Pośpieszcie się.
Kręć dalej, mamo. Nadjeżdżają.
Truskaweczka w drodze!
To wycieńczające.
Witaj, mój mały, truskawkowy przyjacielu.
A teraz będę cię jadł.
To niezwykle marnotrawny i skomplikowany sposób jedzenia truskawek.
Wiem to! Nieźle, co?
Celownik się popsuł.
Trzeba to naprawić.
Zrobię, co w mojej mocy, nie ruszając się z krzesła,
a wasza dwójka niech zajmie się resztą.
Dobrze, mamo. Musimy dokręcić kilka śrubek.
Dobrze!
Ekstrakcja udana. Wysłać do obróbki.
Do działu obróbki.
Obróbka. Przerobione. Kostki do działu pakowania.
Dział pakowania. Mecho-pakowanie zakończone.
Do dystrybucji.
Dystrybucja truskawkowych kostek.
Architekt do Zawleczki. Nowy system spisuje się fenomenalnie.
Tak, widzę. Jestem tu cały czas.
Proszę do walkie-talkie. Odbiór.
Gdy zobaczyłam zimny jak głaz głaz Mroźnej Joe,
pomyślałam: „Uwaga! Genialny pomysł”.
Wiatr zostaje na zewnątrz, a my zostajemy w chłodku.
Brak negatywów.
Muszę przyznać, że naprawdę jest tu milutko i chłodniutko.
Nawet Lanfordowi się podoba.
Uroczy Lanford i ja w końcu się w czymś zgadzamy.
A co z pozostałymi? W sali głównej nadal jest gorąco.
No wiesz, jeśli komuś gorąco, zawsze może przyjść tutaj. I po problemie.
- Gobo, twój… - Wybacz.
Mam go teraz w buzi.
Problem nie jest chyba załatwiony w stu procentach.
Tak.
Moja twarz jest na twarzy.
Red, uważam, że powinniśmy jednak odblokować salę główną.
Albo posłuchajcie.
Zróbmy coś innego.
Dobra, mam tu kartkę od Wujka Matta z podróży.
Może powie coś mądrego.
No wiesz, nie mogę się stąd ruszyć, więc czytaj do woli.
„Drogi siostrzeńcze,
znalazłem się ostatnio na skwarnym lądzie, marząc o miejscu trochę dogodniejszym”.
Lecz szczęśliwie jako odkrywca nie muszę marzyć o nowych miejscach.
Bo mogę je odkrywać.
Nagle znalazłem się w naturalnym raju, pełnym zieleni, jezior i plaż.
Tak pięknych jak wąsy na mojej twarzy.
Warunki idealne, z jednym haczykiem.
Plaże zaśmiecone były małymi kamieniami, które zaburzały naturalny krajobraz.
Przeszkadzały też głuptaskom, które uderzały w nie młotkami
i goniły za nimi w pojazdach Duzersów. Musiałem im pomóc.
Sam wyszukałem sobie bardziej dogodne warunki,
więc postanowiłem pomóc głuptaskom
- poczuć się trochę lepiej. - A niech to.
Bez obaw, zajmę się tym.
Nie ma za co.
Z wielkim entuzjazmem podeszły do podziękowań.
Nie ma za co!
Z przyjemnością. Pa, pa!
„Wysyłam wam młot do kamieni,
w razie gdyby twoje otoczenie wymagało kilku poprawek.
W życiu nie wystarczy zadbać tylko o własną wygodę.
Trzeba uwzględnić wygodę wszystkich. Kochający Wujek Matt z podróży”.
No właśnie.
Nie wiem, czy przemawia do mnie chłodek,
ale myślę, że ten twój wujek może mieć rację.
Muszę sprawić, by Skała Fraglesów była dogodnym miejscem dla wszystkich!
Czyli odblokujemy salę główną?
O, Mokey.
Nie. Zrobię coś lepszego!
Następny przystanek: komfort dla wszystkich!
Zróbcie przejście dla zimnych głazów!
Skoro inwazja pudeł z pojedynczymi przekąskami nie ustaje,
czas na lekcję.
Owszem, mam gotową mapę.
Według etykiety pszenica pochodzi z Australii.
Wywar z południowej Azji, a orzeszki ziemne z Ameryki Północnej.
Wszystko to zostało wysłane do Europy i znowu przygotowane do wysyłki.
To daje cztery loty, jeśli umiesz liczyć.
Wsadzono je do łodzi,
pociągu i ciężarówki.
Żeby dotarło do nas.
Pomyśl o zużyciu paliwa i produkcji dwutlenku węgla.
No i materiałach. To marnotrawstwo.
O, mały.
Chciałam cię czegoś nauczyć, a nie wzbudzić poczucie winy.
Heja, bracia i siostry!
Obyście lubili geniuszy!
Przywiozłam tu tonę zimnych głazów i rozłożyłam je dosłownie wszędzie.
- Teraz już będzie nam dobrze. - O tak, milutko tu i chłodno.
Ale w zamkniętej jaskini mamy gorący staw i zimne powietrze.
Wiemy, co się dzieje, gdy zimne powietrze łączy się z ciepłym nad wodą.
Boober, ty wiedziałeś, że tak się stanie?
Wiem co nieco o termodynamice.
Co? Nie można mieć zainteresowań poza praniem i gotowaniem?
Bez obaw, moi drodzy. Zaraz coś wymyślę.
Ale najpierw… gdzie jesteście?
Red!
Gobo, czy to ty?
Wembley? Jestem tu!
Nie mam pojęcia, gdzie jestem. Mokey!
Wembley!
Pogey!
Gdzie ja jestem?
Naprawdę sknociłam sprawę.
- Nie da się ukryć. - Mroźna Joe?
Zanim cokolwiek powiesz, jeśli bardzo dobrze się przyjrzysz,
zauważysz, że moja laska odrobinę się poruszyła.
Mroźna, chciałam tylko, żeby wszystkim było wygodniej.
Rozstawiłam wszędzie zimne jak głaz głazy.
Bo ty też tak zrobiłaś, co?
Nie! Ten zimny jak głaz głaz zawsze był w tym miejscu.
Że niby czemu wybrałam jaskinię na szarym końcu?
Żeby być z dala od irytujących cię Fraglesów?
Nie, to tylko miły dodatek.
Ruda, nie możesz ot tak ingerować w środowisko dla własnej wygody.
I zapominać o tak wrażliwej równowadze naszego ekosystemu.
Muszę naprawić wyrządzone szkody.
I będę potrzebować pomocy przyjaciół.
Dzięki, Mroźna!
Wciąż nie przywykłam. To przytulasek?
Dzięki, Mroźna Joe!
No dobra. Do roboty.
Już wiem, co cię przekona do ruchu.
Proszę!
Nauczyłam moją laskę chodzić.
Udało się! Zrobiłam to zupełnie sama.
Siłą umysłu.
Wembley, czy to ty?
Tak sądzę. Wembley. Tak! Tak, to ja.
Uwaga wszyscy! Idźcie za głosem syreny Wembleya!
O tak.
Hej.
Potrzebuję waszej pomocy, by naprawić ten bałagan.
Boober, odpal balubka, bo chcemy posprzątać.
Nie musisz mówić dwa razy.
To świetnie, bo…
naprawdę dałam dzisiaj plamę.
Zaburzyłam naturalny tryb życia Skały tylko dlatego, że było mi niewygodnie.
Nie wiedziałam, jaką krzywdę to wyrządzi, ale teraz wiem.
Czasem chyba nie doceniamy, jak mamy dobrze, póki tego nie stracimy.
Spróbować musisz, by móc poczuć smak
Zrozumiesz, co to śmiech Gdy poznasz płacz
Zatęsknić nie potrafisz, póki blisko ktoś
A docenisz to, co masz, gdy stracisz coś
Nie wiedziałem, że tak umiem.
Kiedyś kłaniał mi się cały świat
Ja myślałam, że mam w niego wkład
Nie wiesz sam, jak cenny jest twój czas
Aż musisz im zapłacić drugi raz
Spróbować musisz, by móc poczuć smak
Zrozumiesz, co to śmiech Gdy poznasz płacz
Zatęsknić nie potrafisz, póki blisko ktoś
A docenisz to, co masz, gdy stracisz coś
Teraz już o życiu wiedzę mam
Podziel się z nami!
Stracić możesz w mig, co zyskasz sam
Dobrze powiedziane.
Lecz szczęście kiedyś znów odnajdzie cię
Wciąż szukasz go To musisz wiedzieć gdzie
Spróbować musisz, by móc poczuć smak
Bardzo smaczny.
Zrozumiesz, co to śmiech Gdy poznasz płacz
Nie polecam.
Zatęsknić nie potrafisz, póki blisko ktoś
A docenisz to, co masz, gdy stracisz coś
Jeszcze raz!
Spróbować musisz, by móc poczuć smak
Tak, wszyscy razem!
Zrozumiesz, co to śmiech Gdy poznasz płacz
Kocham was!
Zatęsknić nie potrafisz, póki blisko ktoś
A docenisz to, co masz, gdy stracisz coś
Zróbcie znów tę jodełkę.
Naprawdę nie masz nic przeciwko?
Może będzie mi to trochę przeszkadzało,
ale jakoś to przeżyję dla wspólnego dobra.
Czyli co teraz?
Wylaliśmy siódme poty, żeby to wszystko naprawić.
Może schłodzimy się teraz w stawie?
I to się nazywa geniusz.
Tak! Chodźmy!
Gadzinek? Jak długo ty tam siedziałeś?
Szczerze mówiąc, nawet nie pamiętam.
Jestem pomarszczony?
No dobra, spróbujmy tej nowej, ulepszonej wersji.
Podawajcie.
Dalej, mamo!
Chodźcie do taty.
Ojej.
Pomóż mi!
Mój królewski nos!
Dosyć! Dosyć już!
- Dosyć! - Więcej? Skoro prosisz.
Wycofuję się! To nie jest najlepszy sposób jedzenia truskawek.
Ale jaki zabawny.
Jestem w tym dobry.
Nie chciałam, żebyś poczuł się źle. Fajnie jest cieszyć się z małych rzeczy.
A jeszcze fajniej, gdy się wysilimy, by te małe rzeczy nie szkodziły planecie.
Przejdziemy się na targ?
Jest tam stoisko z ręcznie robionymi smakołykami.
Tak oto wygrasz przekąskę i długi spacer.
A ja może tartę truskawkową z wegańskiej cukierni na rogu.
Też zasłużyłam na smakołyk.
Spróbować musisz, by móc poczuć smak
Zrozumiesz, co to śmiech Gdy poznasz płacz
Zatęsknić nie potrafisz, póki blisko ktoś
A docenisz to, co masz, gdy stracisz coś
Teraz już o życiu wiedzę mam
Podziel się!
Stracić możesz w mig, co zyskasz sam
Dobrze powiedziane.
Lecz szczęście kiedyś znów odnajdzie cię
Wciąż szukasz go, to musisz wiedzieć gdzie
Spróbować musisz, by móc poczuć smak
Zrozumiesz, co to śmiech Gdy poznasz płacz
Zatęsknić nie potrafisz, póki blisko ktoś
A docenisz to, co masz, gdy stracisz coś
Jeszcze raz!
Spróbować musisz, by móc poczuć smak
Zrozumiesz, co to śmiech Gdy poznasz płacz
Zatęsknić nie potrafisz, póki blisko ktoś
A docenisz to, co masz, gdy stracisz coś
I razem!
Fajne jodełki, kochani.
O tak.