เต้นให้หมดห่วง
เก็บไว้กังวลวันหลัง
ให้เพลงบรรเลงเป็นทํานอง
ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก
ทํางานให้หมดห่วง
เก็บไว้เต้นวันหลัง
ปล่อยพวกแฟรกเกิลเล่นไป
- พวกเรามีโกโบ - โมกี้
- เวมบลีย์ - บูเบอร์
เร้ด
จูเนียร์
ว่าไงจ๊ะ
หัวแรดิชของฉัน
เต้นให้หมดห่วง
เก็บไว้กังวลวันหลัง
ให้เพลงบรรเลงเป็นทํานอง
ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก
เฮ้ หวังว่านายคงพร้อมรับคําชมรัวๆ
ในงานเต้นรําแรดิชนะ
เพราะทั้งคืนนายจะได้ยินแต่
"เฮ้ ชอบยางมัดผมอันใหม่ของนายจัง เวมบลีย์"
ใช่ นายจะเจอ "หล่อเนี้ยบเชียวนะ โกโบ"
ใช่เลย
เฮ้ บูเบอร์ นายดูเยี่ยมมาก
ก็นะ งานเต้นรําแรดิชมีแค่ปีละครั้ง
ฉันจะทําให้มันเป็นค่ําคืนที่ดีที่สุด
สนุกดีที่เห็นนายมีความสุข บูเบอร์
ดีใจนะที่มันสนุกสําหรับนาย เพราะฉันรู้สึกไม่สบายใจเลยสักนิด
ถ้าว่ากันตามจริง ถ้ํานี้อาจจะถล่มใส่เราตอนไหนก็ไม่รู้
นี่แหละ มุมมองที่สมดุล
โอเค ฉันขอไปตกแต่งเค้กให้เสร็จก่อน
มันเป็นรูปทรงแรดิช
มันชัดเจนซะจนใครก็คาดไม่ถึง
ใช่แล้วละ บาย บูเบอร์
ฉันชอบเห็นเขาเวลาตื่นเต้นแบบนี้
ชอบเหมือนที่นายชอบ...
ผ้าคลุมผืนนี้ไหม
- เฮ้ - ใช่ เหมือนเป๊ะ
- หมุนได้สวยดีเนอะ - แจ๋วเลย
- นี่แหละที่ฉันชอบ - ใช่
ป้อมหมอนนี้สร้างขึ้นมาเพื่อวันแสนสนุก
รู้สึกเหมือนวันพักผ่อน หรือจะเรียกว่า "วันพักหมอน" ดีนะ
ขอบอกว่าฉันไม่พร้อมสําหรับพรุ่งนี้เลย
เข้าแล็บตอนเช้า
เป็นอาสาสมัครที่โรงเรียนมอปลาย แล้วก็เข้ากะที่ร้านอาหาร
ฉันอยากอยู่แต่ในนี้ตลอดไปเลย
หรือเรียกว่า "ตลอดป้อม" ดีนะ
จากคําว่าป้อมหมอนไง
ไม่ควรสินะ มุกนี้ไม่ผ่าน
ฉันว่าเราทําความสะอาดกันเถอะ
นี่แกแนะนําว่าแทนที่เราจะทําความสะอาด
เราควรเสริมป้อม แล้วอยู่กับวันแสนเพอร์เฟ็กต์ต่อไปเหรอ
ได้เวลาเปลี่ยนป้อมหมอนเป็นวังหมอนแล้ว
ระวังข้างล่างด้วย
ว้าว ในนี้ดูดีมาก โมกี้
ขอบคุณที่ชม ขอให้เธอได้คืนเป็นร้อยเท่า
- เปิดตัวสวยเชียว เร้ด - ขอบใจ
ฉันตื่นเต้นกับงานเต้นรําคืนนี้มาก
เฮ้ โมก ฉันขอจิ๊กแรดิชสักอันได้ไหม
ฉันคงนับพลาดไป
ฉันต้องการอีกชิ้นเพื่อตกแต่งหน้าเค้ก
เป็นภาษาในครัว สําหรับการวางของไว้ที่ด้านบนของเค้กน่ะ
วันไหนที่ฉันไม่แบ่งปันให้เพื่อน คือวันที่มีคนปลอมตัวเป็นฉัน
ถ้าเป็นงั้น นายต้องรีบไปตามหาโมกี้ตัวจริง
แปลว่าได้ใช่ไหม
- ได้สิ - ขอบใจนะ
งั้นตอนนี้เธอ...
- เธอขาดแรดิชชิ้นนึงใช่ไหม - ใช่
แต่ตอนนี้ฉันไปที่สวนของกอร์กไม่ได้
ฉันต้องเตรียมตกแต่งปาร์ตี้
ฉันไปเอาแรดิชให้ เชื่อมือฉันได้เลย
คุณใจดีมากค่ะ ไอซี่ แต่ฉันไม่อยาก
- ให้คุณพลาดงานเต้นรํา - ใช่
ฉันไม่ว่าอะไรหรอก ยังไงฉันก็เต้นไม่เก่งอยู่แล้ว
- ไม่จริงหรอก - นั่นสิคะ
- ว้าว - น่าสนใจมาก
ว้าว
ฉันจะไปเอาแรดิชมาให้
ฉันขอเปลี่ยนจากชุดสวย
เป็นชุดเก็บแรดิชก่อน
โอเค ไปละนะ
- ขอให้เขาหาได้ - แรดิชจ๋า แม่มาแล้ว
ครั้งล่าสุดที่ฉันไปสวนของกอร์ก มันแทบไม่เหลือแล้ว
จูเนียร์
อะ... ครับป๊า
พ่อบอกให้รดน้ําสตรอว์บาเบอร์รีเป็นร้อยรอบแล้ว
ผมก็รดน้ํา
- สตรอว์บาเบอร์รีตลอดนะป๊า ดูสิ - อะไร
น้ํามันไม่ได้ผล ไม่มีอะไรใหม่ๆ โตขึ้นมาเลย
เป็นเพราะกอร์ก-อะ-แม็กซ์ที่เราใช้รึเปล่าครับ
ว่าไงนะ ไม่ลูก เราใช้กอร์ก-อะ-แม็กซ์มาหลายชั่วอายุกอร์กแล้ว
ถ้าพ่อได้เรียนรู้สิ่งนึงในชีวิตที่น่าประทับใจของพ่อ มันคือเรื่องนี้
ทําสิ่งเดิมไปเรื่อยๆ ซ้ําไปซ้ํามา ไม่ต้องเปลี่ยน ทําให้หนักกว่าเดิมสองเท่า
- สองเท่าเลยเหรอครับ - ใช่
เรามาใส่กอร์ก-อะ-แม็กซ์ในสวน เพิ่มเป็นสองเท่าดีกว่าลูก
โอเค ป๊าฉลาดสุดๆ ฉลาดเป็นกรดเลย
ใช่ ลูกพูดถูกแล้ว
เพราะงี้ละมั้งมันถึงทําให้ลูกฉลาดเหมือนกัน
โอเค ครับ... กลับไปทํางานต่อ เพิ่มเป็นสองเท่า
- เพิ่มเป็นสองเท่า - เพิ่มเป็นสองเท่า
เพิ่มเป็นสองเท่าไปเล้ย
- เอามาได้สําเร็จ - ส่งไปแปรรูป
มันสีเทาๆ หน่อยนะ
- กลิ่นก็แปลกๆ - ยังไงก็แปรรูปไปเถอะ
- แปรรูปแล้ว - ส่งลูกบาศก์ไปบรรจุ
คิดถึงการสร้างตึกจังเลยค่ะ
ฉันรู้ว่าเราคือดูเซอร์ และเรื่องหลักของเราคือการทํางาน
แต่คุณไม่คิดว่างานนี้มันซ้ําซากบ้างเหรอคะ
คอตเทอร์พิน ฉันจะพูดตรงๆ นะ
ไม่ได้หมายถึงคนงี่เง่าตรงๆ แบบคนชื่อแฟรงก์ที่บางทีฉันก็แสร้งเป็น
ฉันหมายถึง "ตรงๆ" แบบ "ตรงประเด็น" เราต้องปรับตัวไปตามเวลา
แรดิชเริ่มหายไป
และเรามีแค่บริการส่งมอบสตรอว์เบอร์รี
แต่ถ้าเราหาทางปลูกแรดิชใหม่ล่ะคะ
รู้ไหมคะ จริงๆ ฉันเริ่มทําการทดลองนึง...
การทดลองเหรอ ไม่ กลับไปทํางานซะ
ฉันทําตัวเป็นแฟรงก์ซะแล้ว
เขางี่เง่า แต่เขาก็ตั้งใจกับการผลิตงานอย่างมาก
สนุกแฮะ แฟรงก์นี่สนุกดี
ว้าว บูเบอร์ เค้กดูวิเศษสุดๆ เลย
ดูหอมหวานดีจัง
- หวัดดี ผมแบรี่ บลูเบอร์รี - และฉันเชอร์รี คอนทรารี
และเราเป็นเกียรติที่เป็นคนแรกที่ต้อนรับทุกคน สู่งานเต้นรําแรดิชครั้งยิ่งใหญ่
อันที่จริงนะ แบรี่ เราอาจไม่ใช่คนแรก
บางคนอาจต้อนรับพวกเขาตรงทางเข้าไปแล้ว
ดีใจจริงๆ ที่คุณอยู่ด้วย เชอร์
ต่อไป ผมดีใจมากที่จะได้แนะนํา...
อันที่จริงนะ ฉันดีใจกว่าที่จะได้แนะนํา
แจมโดลินและวงทูบาดัวร์
หวัดดี เพื่อนขนฟูสุดเลิศทั้งหลายของฉัน
หวัดดีทุกๆ คนเรียงตัวเลย
เอาละ มาเพลินกันดีกว่า
เพราะถึงเวลาของงานเต้นรําแรดิชแล้ว
เชิญเข้ามาชาวแฟรกเกิลใกล้และไกล ฟังให้ดีเรามาที่นี่ทําไม
ครั้งนึงฉันเคยเป็นคนแสนน่าเบื่อ
โชคไม่ดีดวงซวยมันได้ทุกเมื่อ
เมื่อได้เปลี่ยนมุมมองดูในวันนี้
ชีวิตแสนฮาเฮ
- ก็ชีวิตเปลี่ยนผันไปได้ทุกวัน - ก็ชีวิตเปลี่ยนผันไปได้ทุกวัน
- ฉันจะใช้ชีวิตในเวย์ของฉัน - ฉันจะใช้ชีวิตในเวย์ของฉัน
เมื่อใดที่ท้องฟ้านั้นไม่เป็นใจ
หยิบพู่กันทาสีมันให้สดใส
ความสุขก็แค่นั้นถ้างั้นก็ร้อง
ความสุขก็แค่นั้นถ้างั้นก็... ชีวิตแสนฮาเฮ
จัดมา
ลั้นลา เฮฮา ฮาไปด้วยกัน ไม่ว่าใครก็ดี
- ใครๆ ก็เล่นได้ - จัดมา
ขําขัน สร้างสรรค์ ดีใช่ไหม สุขสันต์กันในวันนี้
แฟรกเกิลไกลและใกล้ล้วนรวมเข้ามา
แฟรกเกิลต่างก็รู้เราชอบลั้นลา
- ไม่มีใครกวนใจกันไม่ก้าวก่าย - ไม่มีใครกวนใจกันไม่ก้าวก่าย
- เรื่องสุดมันเกิดขึ้นกันได้มากมาย - เรื่องสุดมันเกิดขึ้นกันได้มากมาย
- ลองกล้าๆ หน่อยแฟรกเกิลพูดออกมา - ลองกล้าๆ หน่อยแฟรกเกิลพูดว่า...
ชีวิตแสนฮาเฮ
จัดมา
ลั้นลา เฮฮา ฮาไปด้วยกัน ไม่ว่าใครก็ดี
ใช่ จัดมาเลย
ขําขัน สร้างสรรค์
ดีใช่ไหม สุขสันต์กันในวันนี้
ชีวิตแสนฮาเฮ
โห เธอเต้นเก่งมาก
ว้าว ว้าว ว้าวมาก ฉันไม่ใช่คนชอบพูดว้าวสามครั้งเลย แต่ว้าว
เดี๋ยว สี่ครั้งแน่ะ งานเต้นรํามันแจ๋วขั้นนั้นเลย
ใช่
ลึกๆ แล้วฉันรู้ว่าฉันเต้นแรงกว่านี้ได้อีก
แต่ฉันไม่นึกเสียใจทีหลังหรอก
เดี๋ยวปีหน้าก็มีอีก
- ใช่ - เตรียมแต่งหางรอได้เลย
ตราบใดที่ยังมีแรดิช ก็จะมีงานเต้นรําแรดิชเสมอ
ใช่
หมดแล้ว แรดิชหายไปหมดแล้ว
- ว่าไงนะ - อะไร...
ฉันหาทุกซอก ฉันหาทุกมุม เชื่อเถอะว่าฉันหาจนทั่วแล้ว
ไม่มีแรดิชสวนของกอร์กสักหัวเลย
- ที่ไหนก็ไม่มี หายหมดแล้ว - หา...
ไม่นะ
- เราจะทําไงกันดี - ไม่จริง
เพราะคืนนี้ฉันทําตัวสนุกใช่ไหม ฟ้าเลยลงโทษฉันใช่ไหม
ไม่นะ นี่มันเรื่องใหญ่เกินไป ไม่จริง
- ไม่ บูเบอร์ มันไม่... - โทษที เวมบลีย์
สปร็อกเกต เราคืบหน้ากับการสร้างหมอนจริงจังเชียว
ดูนี่นะ...
ฉันคือประธานาธิบดีแห่งหมอน
อย่าถามว่าป้อมหมอนทําอะไรให้คุณได้บ้าง
แต่คุณทําอะไรให้ป้อมหมอนได้บ้าง
หลังเป็นประธานาธิบดีจนเหนื่อย
ฉันโดดลงไปในสระหมอนให้สดชื่นดีกว่า เข้ามาเลย
อยากอยู่ดูหนังต่อไหม
ในโรงหนังหมอนที่เราเพิ่งสร้างกันไง
ชีวิตนี้แหละใช่เลย สปร็อก ใครจะอยากให้วันแบบนี้จบลงล่ะเนอะ
ต้องมีใครแอบเอาแรดิชมาซ่อนแถวนี้...
นิ้วเท้าฉัน
นี่ บูเบอร์ ใจเย็นๆ ก่อน โอเคไหม
เราจะหาทางออกกัน
- อะไร... - อะไรน่ะ
นี่มันอะไรกัน
หนึ่งในท่อที่เวมบลีย์กับฉันเคยเจอก่อนหน้านี้
โดดลงไปแล้วก็ฟิ้ว! มันจะพาเราไปโผล่ที่อื่น
มันอาจพาฉันไปยังที่ที่มีแรดิชได้
- อะ... - ไม่นะ บูเบอร์ ไม่
- โกโบ - ไม่นะ เร้ด เร้ด เร้ด
ไม่นะ โมกี้
ฉันด้วย
- เรากลับมาที่เดิมเหรอ - เมื่อกี๊มันอะไร
ไม่รู้ แต่มันไม่ใช่แรดิช บอกได้แค่นี้
- หวัดดี ผมแบรี่ บลูเบอร์รี - และฉันเชอร์รี คอนทรารี
และเราเป็นเกียรติที่เป็นคนแรกที่ต้อนรับทุกคน สู่งานเต้นรําแรดิชครั้งยิ่งใหญ่
- เกิดอะไรขึ้น - นั่นสิ
ฉันว่าท่อมันพาเรากลับมายังตอนเริ่มต้นคืนนี้
ดีใจจริงๆ ที่คุณอยู่ด้วย เชอร์
เราเข้าไปในท่อแล้วเดินทางข้ามเวลา และตอนนี้เราย้อนกลับมาในอดีตเหรอ
ฉันรู้สึกหนุ่มขึ้นจริงๆ นะ
ทุกครั้งที่เราเข้าไปในท่อนั้น
เราจะเริ่มต้นคืนเดิมได้ใหม่งั้นเหรอ
มาหาคําตอบกัน
ได้ผลแฮะ
- หวัดดี ผมแบรี่ บลูเบอร์รี - และฉันเชอร์รี คอนทรารี
และพวกเขาเป็นเกียรติที่เป็นคนแรก ที่ต้อนรับทุกคนสู่งานเต้นรําแรดิชครั้งยิ่งใหญ่
- อะ... - ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวคุณก็พูดอีก
- บูเบอร์ เราจะทําไงกันดี - นั่นสิ
อะไรก็ได้ที่เราต้องการ ไม่เห็นเหรอ คืนนี้ไม่มีวันสิ้นสุด
ที่สําคัญกว่านั้นนะ เราจะไม่ต้องเจอกับอนาคตที่ไร้แรดิชอีก
เพราะงั้นมาสนุกกับค่ําคืนที่ดีที่สุดกันเถอะ
เฮ้ โย่ โกโบ มาร้องเพลงกับฉันสิ
น่าจะเอากีตาร์มาด้วยจัง
ท่อจ๋า รักเลย
เฮ้ โย่ โกโบ มาร้องเพลงกับฉันสิ
- มาร็อกกันเลย - แจ๋ว
หมดแล้ว
แรดิชหายไปหมดแล้ว
- ฉันหาทุกซอก ฉันหาทุกมุม... - ครับ ไอซี่
คืนนี้เราเว้นเรื่องนั้นไปก่อน
ท่อจ๋า
- เอาเค้กแรดิชไปชิม - ขอบใจ
เอาเค้กไหม
อ๊ะ ไม่นะ
รอแป๊บ ท่อจ๋า
เอาไปเลย
กินให้อร่อย
- หมดแล้ว แรดิชหายไป... - ท่อจ๋า
สนุกสุดๆ เลย
นี่คือมายากล นึกถึงตัวเลขไว้ใจใน เลขอะไรก็ได้ มันคืออะไร
ยี่สิบหกล้านล้านล้าน
ท่อจ๋า
นึกถึงตัวเลขไว้ใจใน เลขอะไรก็ได้ มันคือยี่สิบหกล้านล้านล้านใช่ไหม
ท่อจ๋า
นึกถึงตัวเลขไว้ใจใน เลขอะไรก็ได้ มันคือยี่สิบหกล้านล้านล้านใช่ไหม
ว้าว พรหมลิขิตแน่ๆ จักรวาลอะเนอะ
ท่อจ๋า
เรียบร้อย
เดี๋ยว ก่อนที่คุณจะพูดอะไร ผมอยากให้คุณเต้น
- เอาสิ - ขําขัน สร้างสรรค์
ดีใช่ไหม สุขสันต์กันในวันนี้
ชีวิตแสนฮาเฮ
เอาละ อีกรอบนะ
ท่อจ๋า
ไม่เอา ไม่ลงท่อแล้ว
บูเบอร์ เราเหนื่อยแล้วนะ
ไปนอนกันเถอะ แล้วปล่อยให้เจอวันพรุ่งนี้ต่อ
ใช่ แล้วเราค่อยหาคําตอบ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับแรดิช
ลงท่ออีกรอบได้ไหม
ไม่
- ครึ่งรอบก็ได้ - ไม่
แต่ฉันไม่อยากเจอพรุ่งนี้เลย
ถ้าเราอยู่ที่นี่ เราจะไม่ต้องรับมือกับปัญหาแรดิชอีก
ไม่เข้าใจเหรอว่าสิ่งที่ฉันพูดมันทั้งดี และเป็นทางเลือกเดียวของเรา
บูเบอร์ ฉันรู้ว่านายกลัว เราก็กลัวกันหมด
- เฮ้ รู้ไหมอะไรอาจจะช่วยได้ - ให้ตายสิ เอาอีกแล้ว
โปสต์การ์ดใบล่าสุดจากลุงแมตต์ไง
สัญญาก่อนว่าเราจะไม่ย้อนมาตอนนี้ซ้ํา โอเคนะ
"โกโบหลานรัก...
ไม่นานมานี้ลุงได้รับหน้าที่ให้ฝึกสัตว์ป่าให้เชื่อง"
ถึงนักสํารวจคนอื่นๆ จะพยายามเอาชนะสัตว์ป่านั่น
แต่ก็ไม่มีใครทําได้มีเกียรติ และสมศักดิ์ศรีเหมือนลุง
ช่วยด้วย
เอ้อใช่ ฉันก็มีนิ้วโป้ง แต่ตอนนี้นิ้วมันไม่ว่าง
ลุงฝึกสัตว์ป่าได้ยอดเยี่ยมมาก
จนหัวหน้าตัวประหลาดติงต๊อง ขอให้ลุงอยู่ที่นี่ไปตลอดกาล
แต่ลุงรู้ว่าลุงต้องไป
ไม่นะ
ช่วยหน่อยสิทุกคน ช่วยด้วย
เพราะบางทีสิ่งที่กล้าหาญที่สุด คือการเดินหน้าต่อไปอย่างสง่างาม
และเมื่อทําแบบนั้น รางวัลก็จะปรากฏชัด
"เหมือนห่วงนิรันดร์อันนี้
ลุงส่งมาให้เป็นเครื่องย้ําเตือน ว่าต้องก้าวต่อไปอยู่เสมอ"
"รัก จากลุงแมตต์นัก... อ๊ะ ไม่นะ สัตว์ป่ามันมาหาลุงแล้ว
ทุกคนจ๋า ไม่นะ ไม่ใช่นี่นา ก็แค่เงา ทุกอย่างโอเคดี
- จงก้าวต่อไปเสมอ รัก จากลุงแมตต์" - อาฮะ
นายพูดถูก โกโบ
ฉันเข้าใจที่นายพูด เห็นได้ชัดว่ามันถึงเวลาต้องก้าวต่อไป
โอเค ดี งั้นเราปิดท่อนี้
แล้วไปนอนกันดีไหม
- ดี - เอาสิ ความคิดเข้าท่า
เฮ้ เราใช้หินก้อนนี้ได้ มาเร็ว นี่แหละ
- เยี่ยมเลย ดี - ไหนดูซิ ถ้าเราช่วยกัน...
ขอทางหน่อย
สอง
หนึ่ง
- ทุกคน บูเบอร์อยู่ไหน - ว่า
ว่าไงนะ
- ฉันว่าเขาอยู่ในนั้น - พาเขาออกมา เร็วเข้า
- ไม่นะ ไม่ๆ - ขยับมันเร็ว
เรากําลังไปช่วยนะเพื่อน
กลับมาแล้ว
โทษที ฉันแค่ไม่พร้อมจะเจอกับวันใหม่
เพื่อนๆ ทุกคนอยู่ไหนกันหมด
แล้วท่อหายไปไหน
- ติดหนึบเลย - ติดหนึบเลย
- ฉันเพิ่งพูดไป - ฉันก็เหมือนกัน
แต่ถ้ามันติดหนึบ แล้วบูเบอร์จะออกมาได้ไง
- ฉันไม่รู้ - ฉันไม่รู้
โอเค ฉันพูดตาม ฉันรู้
- หวัดดี ผมแบรี่ บลูเบอร์รี - และฉันเชอร์รี คอนทรารี
ส่วนฉันก็โดดเดี่ยวอยู่ในอีกเส้นเวลานึง
ว่าไงนะ
มันอธิบายยากน่ะ
ฉันเป็นคนเดียวที่กระโดดลงท่อมา แล้วพวกเขาก็ปิดปากท่อ
ตอนนี้ฉันเลยอยู่คนละที่กับพวกเขา ติดอยู่ที่นี่คืนนี้ หรืออาจจะตลอดไป
ว่าไงนะ
เคยคิดว่าทุกวันต้องเป็นวันที่ดีสมใจ
ทุกๆ วันฉลองกันให้ยิ่งใหญ่ไปเลย
กินแรดิชกันไม่อั้น ฟังดูดีใช่ไหม
และทํามันซ้ําไป และซ้ําไป และซ้ําไปอีกครั้ง
เริ่มรู้สึกทุกวันว่ามันเริ่มดูวกวน
ส่วนฉันวนเวียนคนเดียว ไม่มีแม้เพื่อนสักคน
คิดๆ ดูฉันควรจะฟังคําเพื่อนพูดบ่น
ไม่ใช่ทําซ้ําไป และซ้ําไป และซ้ําไปอีกครั้ง
เป็นห้วงเวลาที่วกวน
หมดแล้ว
ก็ไม่รู้เมื่อไรจะหนีออกไปได้
ฉันเห็นมาแล้วทุกอย่าง ฉันทนต่อไปไม่ไหว
เอาอีกแล้ว
เคยคิดว่าทุกวันต้องเป็นวันที่ดีสมใจ
ทุกๆ วันฉลองกันให้ยิ่งใหญ่ไปเลย
- ว่าไงนะ - กินแรดิชกันไม่อั้น
ฟังดูดีใช่ไหม และทํามันซ้ําไป และซ้ําไป และซ้ําไปอีกครั้ง
เริ่มรู้สึกทุกวันว่ามันเริ่มดูวกวน
ส่วนฉันวนเวียนคนเดียว
- ไม่มีแม้เพื่อนสักคน - ว่าไงนะ
คิดๆ ดูฉันควรจะฟังคําเพื่อนพูดบ่น
ไม่ใช่ทําซ้ําไป และซ้ําไป และซ้ําไปอีกครั้ง
เป็นห้วงเวลาที่วกวน
หมดแล้ว
ไม่รู้ว่าฉันจะออกไปจากที่นี่ได้ไหม
ฉันเห็นมาแล้วทุกอย่าง ฉันทนต่อไปไม่ไหว
ไม่นะ ไม่เอาอีกแล้ว
เคยคิดว่าทุกวันต้องเป็นวันที่ดีสมใจ
ทุกๆ วันฉลองกันให้ยิ่งใหญ่ไปเลย
- ว่าไงนะ - กินแรดิชไม่อั้น
ฟังดูดีใช่ไหม และทํามันซ้ําไป และซ้ําไป และซ้ําไปอีกครั้ง
เริ่มรู้สึกทุกวันว่ามันเริ่มดูวกวน
ส่วนฉันวนเวียนคนเดียว ไม่มีแม้เพื่อนสักคน
คิดๆ ดูฉันควรจะฟังคําเพื่อนพูดบ่น
ไม่ใช่ทําซ้ําไป และซ้ําไป และซ้ําไปอีกครั้ง
ต้องทนซ้ําไป และซ้ําไป และซ้ําไปอีกครั้ง ต้องทนซ้ําไป และซ้ําไป และซ้ําไปอีกครั้ง
เร็วเข้า แรดิช
- โตไวๆ นะ - แรดิชเหรอ
เฮ้ คอตเทอร์พิน
เธอพูดว่าเธอปลูกแรดิชงั้นเหรอ หมายถึงต้นใหม่ๆ ใช่ไหม
พยายามอยู่ ฉันใช้วิธีที่เรียกว่าไฮโดรโปนิกส์ ฉันทําให้ดูไหม
- ไม่ละ ฉันไม่สนใจ - โอเค
ล้อเล่น ฉันสนใจมากเลย
พวกดูเซอร์ไม่พูดเล่นกันเหรอ
ใช่ เราไม่พูด
- อาฮะ - โอเค
คืองี้ ดินในสวนของกอร์กปลูกแรดิชไม่ได้อีกต่อไป
แต่ถ้ามีไอ้นี่ เราจะปลูกสิ่งต่างๆ ในน้ําได้โดยไม่ต้องใช้ดิน
สู้เขา เจ้าแรดิช
แกแข็งแรงกว่าเมื่อวานนี้อีกนะ
และใครจะรู้ว่าพรุ่งนี้ แกจะนําความหวังอะไรมาให้บ้าง
พรุ่งนี้เหรอ
พรุ่งนี้ไม่มีวันมาถึง ถ้าฉันเอาแต่อยู่ในวันนี้ด้วยความกลัว
ขอบใจนะ คอตเทอร์พิน
เรื่องอะไร
โธ่ ไม่เอาน่า
ท่ออยู่ไหนกัน
แล้วฉันจะกลับไปหาเพื่อนๆ ยังไง
ให้ตายสิ
ความคิดดีที่ใช้ห่วงนิรันดร์จากลุงแมตต์
- แต่มันยังไม่พอ - รู้แล้วน่า
เราจะขอความช่วยเหลือ จากคนที่มีพลังแฟรกเกิลวิเศษ
- คนที่มีร่างกายกํายํามาตั้งแต่โบราณกาล - ใช่
หมดแล้ว แรดิชหายไปหมดแล้ว
ฉันหาทุกซอก ฉันหาทุกมุม...
ด้วยความเคารพ บูเบอร์ต้องการคนช่วยเหลือ เราไม่มีเวลาแล้ว ช่วยเราที
ใช่ ทางโน้น ไปเร็ว คุณผลักมานะ ส่วนเราจะดึง
ฉันอยากไปจากที่นี่
ฉันพร้อมเผชิญกับพรุ่งนี้พร้อมเพื่อนๆ แล้ว
โกโบ
บูเบอร์
นายอยู่นี่เหรอ
เราจะเข้าสู่วันพรุ่งนี้กัน
ซึ่งเป็นวันนี้ของเรา
จริงๆ มันยังเป็นวันเดียวกันอยู่ แต่เวลาช้ากว่านิดนึง
จับแน่นๆ นะ
ดึงสุดแรงเลย ไอซี่ โจ
พวกนายช่วยฉันไว้ ขอโทษที่ฉันโดดกลับลงไปอีก
ฉันกังวลว่า แฟรกเกิลร็อกที่ไม่มีแรดิชมันจะเป็นยังไง
ฉันเลยไม่อยากให้ถึงพรุ่งนี้
แต่พรุ่งนี้คือวันที่มีความหวัง
เพราะงั้นฉันอยากเจอพรุ่งนี้
และฉันพร้อมเจออะไรก็ตามในอนาคต...
- ใช่ - ตราบใดที่ฉันได้อยู่กับเพื่อนๆ
ใช่เลย
ว้าว บูเบอร์
นายลงท่อไปแล้วโตขึ้นเยอะเลย
การใช้ชีวิตอยู่ในวันเดียววนไปวนมา มันทําให้ฉันได้ทบทวนความคิดตัวเอง
และมันเหนื่อยใจมากๆ ด้วย
- เราไปนอนกันได้รึยัง - ได้เลย
นึกว่าจะไม่ถามซะแล้ว
- ปาร์ตี้คร่อกฟี้กันไหม - เอาสิ ไปกัน
รอไม่ไหวแล้ว
จะมีใครบอกไอซี่ โจไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
หวัดดี
วันใหม่แล้วเหรอ
ว้าว ดูสิวันนี้สดใสขนาดไหน
เดี๋ยว วันนี้ฉันต้องไปเข้าแล็บ
ชอบจัง จากนั้นฉันจะไปสอนเด็กๆ มอปลาย
เจ๋งดี แล้วฉันก็จะไปทํางานที่ร้านอาหาร
และอาจจะกินแพนเค้กตอนพัก
วันนี้ต้องเยี่ยมมากแน่ๆ ขอบใจนะ สปร็อกกี้
ฉันมัวแต่กังวลเรื่องวันพรุ่งนี้ แต่ในเมื่อพรุ่งนี้มาถึงแล้ว
มันจะต้องมีเรื่องสนุกมากมาย
แกชงกาแฟให้ฉันด้วย
ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่มันไม่ใช่กาแฟแน่ๆ
- หวัดดี ผมแบรี่ บลูเบอร์รี - และฉันเชอร์รี คอนทรารี
ไม่นะ ไม่เอาอีกแล้ว
และเราเป็นเกียรติที่เป็นคนแรกที่ต้อนรับทุกคน สู่งานเต้นรําแรดิชครั้งยิ่งใหญ่...
ในช่วงปาร์ตี้เก็บกวาด
นิ่งก่อนพูดว่า "ปาร์ตี้เก็บกวาด" ซะนานเลยนะ แบร์
ผมเป็นพิธีกรนี่นา เชอร์รี ผมร้อยเรื่องราวด้วยคําพูด
นี่ไม่ใช่กาแฟนี่นา
คําบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี