Dans et, dert yok
Endişeyi sonraya bırak
Çalsın müzik
Fraggle Kayası’nda
Çalış, dert yok
Dansı sonraya bırak
Fraggle’lar oynasın
- Biz Gobo. - Mokey.
- Wembley. - Boober.
Ve Red'iz.
Küçük!
Merhaba!
Turpum.
Dans et, dert yok
Endişeyi sonraya bırak
Çalsın müzik
Fraggle Kayası’nda Fraggle Kayası’nda
Fraggle Kayası’nda.
Selam Sprocket.
Seni görmek çok güzel.
Çok komiksin.
Bak. Söylemeyi unuttum.
Bayan Shimmelfinney'nin bugün jüri görevi var, bizden tam destek.
Vatandaşlık görevi,
kedisi Pofuduk'a bakar mıyız diye sordu, ben de olur dedim.
Biliyorum, Pofuduk bunaltabiliyor
ama çatıda güven içinde kalabilirsin.
Onu görmez, korkmazsın.
Korkman sorun değil. Haber ver, yardım ederim.
Ciddi mi? Kemik ağırlıklar mı?
Tamam, sert çocuk. Duygularını bastırmaya gerek yok.
Çatı sana açık, şikâyet için havlarsan buradayım.
Selam Bayan Shimmelfinney. Çok iyi baka...
Gitti. Vay. Az konuşan bir kadın.
Hoş geldin Pofuduk.
Kendini evinde say.
Bizde pek fare olmaz ama bulursan hepsi senindir.
Hatırlarsın, bu Spro...
Sprocket.
Pekâlâ, millet. Bu çok ciddi bir toplantı.
Ciddi yeleğimi bu yüzden giydim.
Diğer yeleğime çok benziyor ama keskin bir göz anlar.
- Ben. - İlk onu gördüm.
Dostlar, hiç turpumuz kalmadı.
Bu işi çözmezsek
Kaya'daki yaşamımız sonsuza dek değişebilir.
Sonsuza dek mi?
- Evet. - Hayır.
Hitap şeklim için özür dilerim ama ayvayı yemiş.
- Gobo! - Biliyorum
ama çözümlerimiz var.
Boober, heyecan verici fikirleri olan özel bir konuğu sunacak.
Durun. Konuğun kaldırılması lazım.
Çatalpin.
Nasıl gidiyor kızım?
- Ne? Çok yakınız. - Öyle mi?
Yani olmalıyız. Değil mi?
- Herhâlde. - Tuhaf.
Hidroponik bahçecilik üstüne çalışıyorum,
topraksız bitki yetiştirme yöntemi.
- Evet. - Gorg Bahçesi kuruduğuna göre
tekrar turp yetiştirmeye yarayabilir.
- İnanılmaz! - İşte benim kızım!
Vay. Bize bakın hele. Fraggle'larla Doozer'lar beraber çalışıyor.
Düşünsenize, onları yiyorduk.
Ne?
Sözümü geri alıyorum.
Neyse, ilk hasat edilebilir turpu elde etmemiz
45 ila 50 baret takvimi ayı alır.
- Aşağı yukarı. - Ne?
Aylar mı? Çok uzun.
Bir şey üstünde çalışıyor dedim.
Zaman çizelgesini biliyorum demedim.
Peki, turpları hemen
geri getirmek için bir planımız var mı?
Evet, ne diyorsun Gobo? Bekliyoruz.
Evet. Sen sonuçta lider gibi bir şey değil misin?
Her şey yoluna girer. Turpları geri getirmenin bir yolunu bulacağım.
Turpları ilk keşfeden Fraggle'ın yeğeniyim sonuçta.
Aman ya. İşte hikâye geliyor.
Uzun zaman önce Matt Amca'm muzaffer bir şekilde
Grog Bahçesi'nde turpları keşfedip buraya, Büyük Salon'a getirdi.
Fraggle borusunu çalarken yeni bir çağ başlattı.
Vay. Ürpertici.
Amcamın son kartında değerli bir öğüt vardır kesin.
Fiziksel olarak bir turp göndermediyse şüpheliyim.
"Sevgili yeğenim Gobo..."
Daha geçen gün
büyük bir sel baskınıyla dolup taşmış bir dağlık bölge keşfettim.
Gülünç Yaratıklar'ın çok korktuklarını fark ettim
ama ben en ufak korku duymadım.
Nesin sen?
Uçurumda hapsolmuş Gülünç Yaratıklar'ı görünce
müdahale etmem gerekti.
Yol verin! Fraggle kurtaracak.
Bu senaryoda diğerleri korkmuş olsa da ben korkusuzdum.
Sandığımdan yüksek.
Yeğenim, güçlü bir lider her türlü şüphe duygusunu bastırmalıdır.
Cesurca yolu gösterdim.
Hayır!
Anneciğim!
Bayıldım.
Güvenli alana doğru peşimden gelen korkmuş Gülünç Yaratıklar rahatladı.
Kahraman olduğumu işaret eden bir pelerin verdiler
- ama daha süper. Bir süper kahraman. - Üşüdüm. Soğuk.
Vay. Bu terimi şimdi buldum.
Bize, liderlik etmemiz gerektiğini hatırlatıyor, yani...
"...duygularını bastır, asla zayıflık gösterme ve Fraggle'la."
Bayıldım. Böyle liderlik etmeliyim.
Evet!
Havlu giyerek mi?
Gobo. Bir süper kahramansan
yardımcın olabilir miyim? Kahramanın yanında duran adam gibi.
Eküri gibi uzaktan tekme atan?
- Olur mu? Evet! - İsterim. Tamam.
Fraggle'lama ve plan yapma vakti. Birinci adım, Çöp Yığını'na gidelim.
O, her şeyi bilir.
Yardım edebilir.
Artık toplantı yok.
- Sadece eylem. - Eylem.
Eylem.
Güle güle!
Bu bahçede bir terslik olduğu kesin.
- Evet. - Yani
kullandığımız Gorg-A-Maks'ten olamaz.
O şey biz Gorg'lar gibi mükemmel
ama bir şeyler oluyor.
Belki Fraggle'lar yardım edebilir.
Gobo, bir dost gerekirse
bu şakşak elleri kullan, hemen gelirim demişti.
Küçük'üme katılıyorum. Şu anda biraz yardım alabiliriz.
Yaşasın!
Hayır!
Bu konuya
Fraggle'ları karıştırmıyoruz. Atalarımız onaylamaz.
Yapma Küçük. Amacım kabalık etmek değil.
Gorg Bahçesi'nin Gorg'un sorunu olduğunu düşünüyorum.
Düzeltmek bizim işimiz.
Seninle benim. Kralla oğlunun.
İhtiyacın olan şakşak eller burada.
Şaklat şu elleri koca oğlum. Evet.
- Evet. Haklısın Baba. - Burnum o.
Buna ya da Fraggle'lara kimin ihtiyacı var?
- İşte benim oğlum. - Benim o.
Gobo.
Küçük'e bunu vermenin anlamını biliyorum.
İyi misin?
İyiyim. Hadi, eküri. İşimiz var.
Hadi, Fraggle'layalım.
Geçen gün başım şu eski ayakkabıya sıkıştığında
kendimi korkmuş hissettim.
Hislerini ne kadar açık ifade ediyorsun Philo.
Gunge, ekleyecek bir şeyin var mı?
Duygu sopası senindir.
Philo sıkıştığında üzüntü hissettim.
- Öyle mi? - Seni kaybetmek istemiyorum.
Oğullarıma bakın. Sizinle gurur duyuyorum. Hislerinizi dışa vurun.
Hoş geldiniz.
Duygu çemberimize tam vaktinde geldiniz.
- Sağlıklı. - Arındırıcı.
Duygulara vakit yok Madam Yığın.
Fraggle Kayası turp aciliyeti yaşıyor ve yardımınız lazım.
"Duygulara vakit yok" mu dedi?
- Öyle dedi. - Aynen öyle.
Tüm Kaya bana güveniyor. Bana duygu değil, eylem lazım.
Turpları nasıl geri getireceğimizi biliyor musunuz?
İhtiyacınızı biliyorum.
- Öyle mi? - Her şeyin başladığı yere dönün.
Yüzeyin altına bakın
ve altındakini gün yüzüne çıkarın.
- Çöp Yığını konuştu. - Çöp Yığını konuştu.
- Evet. - Evet.
Yüzeyin altına bakmak mı?
Hangi yüzeyin?
- Anladım. - Anladı.
Bulaşıcı mı?
Fraggle borusu. Amcamın turpları keşfettiğini ilk duyurduğu yer.
Her şey orada başladı.
Yine de teyit etmek istiyorum.
Yüzeyin altını kazmamız gerek,
orada bir şey gömülü olmalı,
gün ışığına çıkarabileceğimiz ve turp sorununu çözebilecek bir şey.
Yönetmeliğe uygun boyda mı olacaklar?
Öyle değilse bütün bölgeyi ikaz bandıyla çevirmeliyim.
Fraggle'lar görünen o ki işimiz
- kazmak! - Şarkı söylemek! Kazmak!
İşimiz kazmak. Aynı düşünüyoruz.
Sprocket, ne giydin?
Olacak iş değil.
Bak dostum. Korkuyorsan itiraf edebilirsin.
Çatı hemen orada.
Çöpü çıkarıyorum,
yani Pofuduk'la birkaç dakika yalnız kalacaksın.
Sorun olmayacağına emin misin?
Tamam, sert çocuk. Hemen dönerim.
Sprocket?
Sorun bu işte.
Seni çatıya ben çıkarıyorum.
Vaktin doldu.
Pofuduk, iyi misin?
Araştırırken tüm yaşam biçimimiz tehlikede, inanabiliyor musunuz?
Kendimi bir yoklamalıyım.
Biraz bunalmışım galiba.
Şu anda dikkatimizi bununla dağıtamayız.
Fraggle'lamadayız. Kazma zamanı, hissetme değil.
Ama Fraggle'ların en iyi yaptığı şey hissetmek.
Fraggle'ların özü bu. Hislerimiz olmadan birer hiçiz.
- Evet. - Hayır. Çöp Yığını açık konuştu.
Hislerimizi bastırıp Fraggle'larsak
yapabileceklerimizin sınırı yok.
Tamam. İşe koyulup
- kazalım! - Dans edelim!
Yine tamamen aynı fikirdeyiz.
Bastırıp Fraggle'ladığında
Ne olursa olsun ilerle
Duyguların önemli Ama değil yeterli
O yüzden kolları sıva Takıl bana ve göreceksin yakında
Bastırıp Fraggle'ladığında
Duygularımızı bastırmak mı?
Güven bana Değil duygularına
Gobo'ya güveniyorum.
Sok toprağa küreğini Olabilir zahmetli
Deneyebiliriz.
- Ama bulacağız iş bittiğinde - Evet.
Hayalini kurduğumuz turpları Beni ve seni doyuracak kadarını
O yüzden herkes takip etsin beni Çalışacağız iş bitene kadar ta ki
Duyguların kapamaz küreği Ve kazamaz bu eski koca deliği
Önümüzdeki görev tarihi Yani kontrolü ele alma vakti
Bu da demek ki...
Durun. Ne demek bu?
Dürüst değilim belki hislerim konusunda
Omuzlarımda artan Baskıyla
Belki açmıyorum yer Duygularıma
Ve kapılmışım bir düşünceye Yüreğimde bir mücadele
Yok, iyiyim.
Bastır ve Fraggle'la
Ne olursa olsun ilerle
Hissediyorsan pes edebileceğini
Pes edebilirsin
Ama devam edersek bulana dek
- Evet! - Oley!
Hayalini kurduğumuz turpları Beni ve seni doyuracak kadarını
O yüzden herkes takip etsin beni Çalışacağız iş bitene kadar ta ki
Çalışacağız iş bitene kadar...
Duyguların kapamaz küreği Ve kazamaz bu eski koca deliği
Bu eski koca deliği
Önümüzdeki görev tarihi Yani kontrolü ele alma vakti
Ve bu da demek ki...
Bastır ve Fraggle'la
Büyük ilerleme millet.
Küçük bir sorun var, tam tersi yöne kazdık
- ve baştan başlamak zorundayız. - Ne?
Şaka yapıyorum.
Duygulara vakit yok ama iş şakaları iyidir.
Tamam, kazmaya devam.
Buldum Küçük!
Bu bahçeyi, sırt kürkümü
yenilediğimiz gibi tırmıkla ferahlatmalıyız.
Çok zekisin Baba.
Öyle mi?
Baba, hatırlıyor musun?
Mutfağın her yerine soğan unu döktüğünde
doğum günün için çöplük pasta yapıyordum.
Dans ediyordum.
Hem arada bir şeyler olur. Ne anlatmaya çalışıyorsun?
Unu tırmıklamıştın ve koca bir un bulutuna dönmüştü.
Kale günlerce tozlanmıştı.
Bahçeyi tırmıklarsanız 10 katı kötü olur.
Yapmayın.
Yapmayacağımız...
- Tanrı'ya şükür. - ...seni dinlemek.
Bu plan mükemmel ve bunu yapacağım
çünkü en son baktığımda kral bendim.
Ne yapıyor Baba?
Bilmiyorum.
Ben yürüyüşe çıkıyorum.
Yürüyüşe mi? Yürüyüş ne?
Yürüyüş ne?
Anne iyi mi Baba? Nereye gidiyor?
Endişeye vakit yok oğlum.
Tırmıklamamız gereken bir toprak var.
Tamam.
Saatlerdir kazıyoruz
ve bir şey bulamadık.
Süper Gobo.
Görevle ilgili tereddüttüm olduğundan değil
çünkü eküriler tereddüt etmez
ama diğerleri edebilir ve...
Ben de edebilirim.
- Batırdım. - Vakit harcamaya inanmam.
Her dakika bir hediye.
Bununla beraber
vaktimizi boşa harcıyoruz sanki!
Hayır. O duyguları bastırın, görevimizi hatırlamalıyız.
Yüzeyin altına bakın
ve altındakini gün yüzüne çıkarın.
İşte orada. Bir şey görüyorum galiba.
Eski bir tablete benziyor.
Turpları kurtarmakla ilgili bilgi olmalı.
Tablet olduğundan emin miyiz? Bana göre daha çok bir çamur parçası.
Çamurdan çok iyi anlayan biri olarak katılıyorum.
Çamuru severim.
Çamur banyosundan iyisi yoktur ama evet, sadece çamur gibi.
Hayır. Bu tablet Fraggle'lamanın
doğru olduğunun kanıtı.
Üstündeki kiri temizleyeceğim ki daha net görebilelim.
Al sana. Geri geçil, ben kralım.
- Gözlerim! - Annem haklıymış.
Toz fırtınasına döndü.
- Anne, sana ihtiyacımız var! - Hayır, yok, oğlum.
Her şey yolunda. Göremiyor musun?
Hayır, hiçbir şey göremiyorum.
Bu, ilerlemenin bir parçası.
Anneciğim!
Neymiş?
Şey demek olmalı...
Sadece çamur parçası.
Son zamanların en büyük başarısızlığı.
Gorg Bahçesi'nden devasa bir toz fırtınası geliyor.
Büyük Salon'u dolduruyor. Burada mahsur kaldık.
- Ben Pogey! - Olamaz.
Son zamanların en büyük başarısızlığı.
Hadi, Gobo. Matt Amca ne yapardı?
Fraggle'lardı. B planı vakti.
Evet! B planı. A planından bile iyi.
Tamam. Peki, nedir?
Acele ettirme!
Şey...
Güle güle Bayan Shimmelfinney.
Pofuduk acayip kediydi.
Tamam, bayım. Konuşmalıyız.
Kedi, bazı korkutucu duyguları uyandırdı,
sert çocuk olmak duyguları bastırmak değildir.
Bana ve kendine dürüst olman daha cesurca olur.
Artık salabilirsin, gitti.
Hislerin olmadığına emin misin?
Çünkü benim var.
Planın geldiğini hissediyorum.
Beyin fırtınası öncesi hep sessizliktir.
Hoşuma gitti.
Evet, rahat ol. Aceleye getirme.
Tam tersi, yer altının derinliklerinde kaldık.
Çabuk olunabilir.
Evet, plan nedir Gobo? Şimdi ne yapıyoruz?
Evet.
- Aklına gelen ilk şey. - Hep cevabın olur.
- Çözüm bulacaksın. - Düzelt.
Bulacaksın.
Ne yapılacağını hiç bilmiyorum!
Fraggle'lamaya ve güçlü bir lider olmaya çalışıyordum ama korkuyorum.
Turplara da üzülüyorum.
Kazmak da işe yaramadı, toz fırtınası da var
ve seçeneksiz burada mahsur kaldık.
Hepsi çok...
İşte böyle.
Dışa vur. Pofuduk'tan korkman normal.
Amcam gibi güçlü olmak istedim
ama Kaya hep değişiyor,
turpları nasıl geri getiririz, bilmiyoruz
ve Küçük, şakşak ellerimi attı
ve tekrar dost olacak mıyız, kim bilir.
Ben hiç ağlamam ama zor şeyler yaşanıyor
ve şu anda Gobo ağlıyor ve ben daha çok ağlamak istiyorum.
Neden bu kadar rekabetçiyim?
Yine turpla yemek yapmak istiyorum.
Yosunlu hamburger yapıyorum ve iğrenç oluyorlar.
Çok iğrençler!
Ağlamak hep iyi gelir, yani bu, yeni bir durum değil
ama bu grupça ilk ağlama
beni yepyeni bir duygu âlemine götürüyor.
Turplara mı yoksa toz fırtınasına mı ağlıyorum?
Ya da tüm dostlarım ağladığından mı?
Ya da hepsi yüzünden mi?
Her zaman yeni bir sistem bulabiliriz ama Doozer çubuğu sistemi mükemmeldi.
Onu özlüyorum.
Neler...
Bunu yapabildiğimi bilmiyordum.
Ben de.
Ben biraz sezinliyordum.
Gobo, içimizdekini kusmamıza liderlik ettiğin için sağ ol.
Evet.
Marjory yüzeyin altına bakın dediğinde bunu kastediyordu belki.
Hislerimizi çünkü her şey orada başlar, değil mi?
Dünyaya bak Ne yapabilirsin?
Çünkü sana acıyı yaşatır Ve kasveti bırakır
Ve galiba kalbim Parçalanabilir
Uzun bir vedayla
Çünkü seni ağlatır
Ama hayalim vardı Başlamanın zamanıydı
Ve her bir yaratık...
Kardeştik biz Parçasıydık birbirimizin
Ve bu, bizi bir yaptı
Ve bu, bize kazandırdı
Kardeşler Ve parçası birbirinin
Yaşatabilir sana acıyı Bir başkasının uğruna
Ve hayatını geçirir ele Ve atar riske de
Ve mecbur eder seni Dünyaya getirmeyi yeniyi
Kardeşler Ve parçası birbirinin
Yaşatabilir sana acıyı Bir başkasının uğruna
Ve hayatını geçirir ele Ve atar riske de
Ve mecbur eder seni Dünyaya getirmeyi yeniyi
Kardeşler Ve parçası birbirinin
Yaşatabilir sana acıyı Bir başkasının uğruna
Ve hayatını geçirir ele Ve atar riske de
Ve mecbur eder seni Dünyaya getirmeyi yeniyi
Kardeşiz biz Parçasıyız birbirimizin
Ve bu, bizi bir yapabilir
Ve bu, bize kazandırabilir
Turplarla ilgili yeni bilgi edinmesek de
dürüstçe daha iyiyim diyebilirim.
Evet.
Bence duygularımızla bağı sürdürürsek
her zaman bir çözüm buluruz.
Mesela, o ne?
Bakın.
- Görüyorum. - Hadi.
- Şuna bakın. - O ne?
Vay. Çok sıkı.
Evet.
Bu da...
O ihtiyar aptalı tozu tırmıklama diye uyardım.
Bana hep önemsizmişim gibi davranıyor.
Tamam, kral o ama bir kral, kraliçesiz...
Olursa mı?
Hiç olur.
Bir kraliçe diğerini her zaman tanır.
İnanılmaz.
Neredeyiz biz?
Bilmiyorum ama ya bunlar turp çözümünün anahtarıysa?
Vay, şu heykellere bakın.
Olağanüstüler.
Ama kim yapmış ki?
Ve hâlâ civardalar mı?
Vay be.
DEVAM EDECEK...
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü