เต้นให้หมดห่วง
เก็บไว้กังวลวันหลัง
ให้เพลงบรรเลงเป็นทํานอง
ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก
ทํางานให้หมดห่วง
เก็บไว้เต้นวันหลัง
ปล่อยพวกแฟรกเกิลเล่นไป
- พวกเรามีโกโบ - โมกี้
- เวมบลีย์ - บูเบอร์
เร้ด
จูเนียร์
ว่าไงจ๊ะ
หัวแรดิชของฉัน
เต้นให้หมดห่วง
เก็บไว้กังวลวันหลัง
ให้เพลงบรรเลงเป็นทํานอง
ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก
รูปปั้นพวกนี้มันอะไรกัน
ที่นี่คือที่ไหน
ก็นะ
ในแฟรกเกิลร็อกสมัยก่อน
เราขุดลงมาข้างล่างเพื่อหาวิธีรักษาแรดิชไว้
อ้อ
แต่กอร์กพรวนดินจนเกิดพายุฝุ่น เราต้องลงมาหลบที่นี่
และหลังเราฟูมฟาย
เราก็ค้นพบโถงลึกลับ ที่เต็มไปด้วยภาพจําลองและภาพวาดในถ้ํา
และนั่นคือที่ที่เราอยู่ตอนนี้เอง
ขอบคุณ แบรี่ ผมหมายถึงว่าเราอยู่ไหน ไม่ใช่เกิดอะไรขึ้น
- ใช่ - นั่นสิ
โอเค
อือ
เสียงอะไรน่ะ
ใครอยู่ตรงนั้น
เราจะทําไงกันดี
ฉันไม่เคยอยู่ในสถานการณ์แบบนี้มาก่อน
แต่ฉันรู้ว่าใครเคย
โกโบ นายมักหาแรงบันดาลใจจากใคร
ใช่ ฉันเอง แต่ตอนนี้ฉันมีมันอยู่ในตัวรึเปล่านะ
ไม่ใช่ซะหน่อย
ฉันหมายถึงเรื่องราว จากตํานานตัวจริงแห่งแฟรกเกิลร็อกต่างหาก
นี่นายหมายถึง...
นายก็รู้ว่าฉันหมายถึงใคร...
เรื่องลุงแมตต์ค้นพบแรดิช
ต้องขุดลึกขนาดไหนถึงจะหนีเขาพ้น
- ตั้งใจหน่อย - ใช่
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เขาอยู่ที่นั่น
- ในดินแดนที่ไม่มีใครรู้จัก เหมือนเราตอนนี้ - อาฮะๆ
จิตวิญญาณแห่งการผจญภัยเพรียกหาเขา และชื่อของเขาคือ...
ลุงแมตต์นักเดินทาง ยินดีที่ได้เจอนะ
ใช่แล้ว
เดี๋ยวนะ ผมปลิวสลวยเหรอ ฟังดูไม่เหมือนแมตต์สักนิด
ให้ประวัติศาสตร์เปิดเผยก่อน
เขาอยู่ในถ้ําลึกลับเหมือนที่เราอยู่ตอนนี้
แต่มันหยุดเขาได้ไหม ไม่เลย เขามุ่งหน้าต่อ
ฉันจะจับให้ได้เลย
ภัยอันตรายทําอะไรนักสํารวจคนนี้ไม่ได้
ไม่ใช่วันนี้ เจ้าสัตว์ร้าย
อะไรกัน เดี๋ยวสิ
และความกล้าหาญของเขาก็เป็นผล...
เพราะเขาค้นพบ สิ่งที่ไม่มีแฟรกเกิลคนไหนเคยเห็นมาก่อน
ฉันค้นพบสิ่งที่ไม่มีแฟรกเกิลคนไหนเคยเห็นมาก่อน
ยุคสมัยแห่งแรดิชได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว
การค้นพบแรดิชของแมตต์เปลี่ยนทุกอย่างไป
ในแง่ของซุปน่ะ เปลี่ยนหน้ามือเป็นหลังมือเลย
มาหาแรงบันดาลใจจากเรื่องของลุงแมตต์กัน
และหาทาง
- นําแรดิชกลับมา - เอาสิ
และเราเริ่มจากการสํารวจถ้ํานี้ได้
ดีเลย
- ว้าว - โอเค
ว้าว สมจริงมาก เหมือนมีชีวิตเลย
พวกเธอพยายามทําให้เรากลัวเหรอ
กฎคือถ้าเธอพยายามทําให้เรากลัว เธอต้องบอกเราด้วย
เราก็แค่แฟรกเกิลที่หลงทางมา
นี่แหละพวกเรา แฟรกเกิลผู้สาบสูญ
ออกมาเร็ว แฟรกเกิลผู้สาบสูญทุกคน
ปลอดภัยแล้ว
ยินดีต้อนรับสู่สถานที่ ที่เราเรียกว่าแฟรกเกิลร็อกที่สาบสูญ
เพลงมา
ซ่อนลืมเรื่องทุกข์ใจ
หนีเรื่องร้ายออกไปให้ไกล
ใช้ชีวิตสดใส
ที่ในถ้ําแห่งนี้
- เราลีดเดอร์ - ริกลีย์
- ซูปี้ - รันแอนด์จัมป์
ที่ในถ้ําแห่งนี้
ว้าว เพลงติดหูดีจัง
อือ มีอะไรบางอย่างคุ้นๆ อยู่นะ
เฮ้พวก
แกเห่าเครื่องตัดหญ้าทันไหม หรือมันไปแล้ว
โทษที สปร็อก วันนี้สระไม่ได้มีไว้ให้ว่ายน้ํา
ฉันเอามันมาใช้แทนทะเลน่ะ
ฉันจะได้ทดสอบโมเดลกังหันลมนอกชายฝั่งอันนี้ได้
ดูซิว่าเราจะหาทางสร้างกังหันลอยน้ํา
ที่ทนต่อสภาพอากาศเลวร้ายได้ไหม
เราจะสร้างพลังงานสะอาดได้เยอะเลยละ
มันดีต่อสิ่งแวดล้อม
และฉันเชื่อด้วยว่าโลมาคิดว่ามันเจ๋งดี
โอเค ทํางานก่อนนะ
ใช่แล้ว วิจัยพลังงานยั่งยืน
และขายมันฝรั่งโยโฮโฮ่ ที่เดอะไพเรตไดเนอร์ไปด้วย
จะเรียกว่ารับงานเพียบก็ได้
อย่านะ สปร็อก
งานพวกนี้ต้องอยู่แบบนี้เป๊ะๆ ไปหลายชั่วโมง ฉันจะได้อ่านค่าเฉลี่ยได้
สัญญานะว่าแกจะไม่ยุ่งกับมันตอนฉันไม่อยู่
ไว้ฉันกลับมาแล้วเราค่อยดูวิดีโอเรือลากกัน
รักแกนะ บาย
ไม่
ลุงนายต้องภูมิใจมากแน่ๆ
หลานเขาและเพื่อนซี้ของหลานเขา ได้ค้นพบแฟรกเกิลผู้สาบสูญ
พวกเขาอยู่รอดข้างล่างนี้มานานมาก
- ใช่ - พวกเขาอาจมีแนวคิด
เรื่องรักษาสวนของกอร์กก็ได้
หวังว่าเราจะเชื่อมโยงกับพวกเขาได้ พวกเขาต่างกับเรามาก
ไง
ฉันชื่อรันแอนด์จัมป์ ไปวิ่งและโดดแบบเร็วจี๋กันเถอะ
เอาสิ
ส่วนฉันชื่อริกลีย์ พวกนายอยากเล่นด้วยกันไหม
หรือร้องเพลงดี หรือคุยไปยิ้มไปดี
- คุยไปยิ้มไป - ใช่
ไม่เอาน่า เดินทางเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว
นี่มันได้เวลาซุปชัดๆ
โอเค พวกเขาอาจไม่ได้ต่างจากเรานัก
ยินดีที่ได้รู้จักทุกคน ฉันชื่อคอตเทอร์พินนะ คอตเทอร์พิน ดูเซอร์
อย่ามาโม้ พวกดูเซอร์สูญพันธุ์ไปนานแล้ว
แต่ฉันเป็นดูเซอร์ และพวกเรายังอยู่
โอเค ได้เวลาซุปละ
ชอบหมอนี่จัง
มีใครอยากไปดูฟาร์มที่เราหาส่วนประกอบไหม
เดี๋ยวนะ นายมีฟาร์มใต้ดินด้วยเหรอ
เอาสิ ฉันอยากเห็น
แตะ
นี่พวก นายทําถูกแล้วที่ย้ําฉัน ว่าลุงแมตต์ค้นพบแรดิชได้ยังไง
มันเปลี่ยนทุกอย่างไปเลย
ใช่
ไม่มีคู่หูแฟรกเกิลผู้สาบสูญของฉันเหรอ
อย่างน้อยฉันก็มีนาย แลนฟอร์ด
เราจะไม่เหมือนใครไปด้วยกัน
กลิ้ง กลิ้ง กลิ้ง กลิ้ง กลิ้ง กลิ้ง
พายุฝุ่นลูกนั้นยังแย่เหมือนเดิมเลย
พ่อไม่เข้าใจเลยลูก
เราเชื่อฟังบรรพบุรุษกอร์กของเรา โดยไม่ตั้งคําถาม
- หรือเปลี่ยนวิธีของพวกเขา - ครับ
เราใช้กอร์ก-อะ-แม็กซ์เพื่อทําให้เบอร์รีใหญ่ขึ้น และมีผลผลิตมากขึ้น
- กว่าที่เราจะกินไหว - ใช่ครับ
แล้วเราก็มีเหลือทิ้งเต็มไปหมด
เราทําพลาดตรงไหนเนี่ย
- ผมว่าเราทําตามคําแนะนําแล้วนะ - แบบเป๊ะๆ ด้วย
- อย่างตรงนี้น่ะ - ใช่ครับ
"บทที่สาม สิ่งที่ไม่ควรทํา"... เอาละสิ
"สิ่งที่ไม่ควรทํา" เหรอ
ป๊าครับ
พวกกอร์กในอดีตอยากให้เราเรียนรู้ จากความผิดพลาดของพวกเขา
แต่เราไม่ได้เรียนรู้ และตอนนี้ประวัติศาสตร์ซ้ํารอยแล้ว
ตายละสิ
พ่อละอยากให้แม่ของลูกอยู่นี่จัง
ไม่ใช่จู่ๆ ก็ออกไปเดินเล่น แล้วไม่เกี่ยวอะไรกับพ่อเลย
ฉันบอกพวกเขาว่าอย่าพรวนดินในสวน แล้วพวกเขาฟังฉันไหมล่ะ
เคยฟังกันบ้างไหม ไม่เลย
- ฉันเลยมาเดินเล่น แล้วก็อยู่นี่ไง - อาฮะ
จะบ้าตาย ฉันหยุดบ่นไม่ได้ ฉันไม่รู้จักชื่อคุณด้วยซ้ํา
แป๊บนะจ๊ะคนสวย ฉันไม่อยากพรากความสุขไปจากพวกเขา
เราสายแล้ว
ตอนนี้คุณอยู่ต่อหน้า...
ผู้รอบรู้ทุกอย่าง...
ผู้เห็นทุกอย่าง...
แทรชฮีป ไงล่ะ
เรียกฉันว่ามาร์จอรีก็ได้
ขอโทษที่เรามาสายนะ แม่หญิงยักษ์
- มัวแต่ดมอะไรไปเรื่อยจนลืมเวลา - ใช่
ฉันทึ่งกับคุณมาก มาร์จอรี
ทําไมล่ะ เพราะฉันเป็นกองขยะที่รู้ทุกอย่าง และเชื่อมโยงกับทุกอย่างเหรอ
เปล่า เพราะหนูพวกนั้นเคารพคุณมาก
ที่บ้านไม่มีใครเคารพฉันแบบนี้บ้าง
ทําให้ฉันรู้สึกไม่มีอํานาจ
ฟังให้ดีนะ เพราะฉันคือคนที่พูดแต่ความจริง
คุณคือราชินี
สืบเชื้อสายมาจากราชินีกอร์กผู้ยิ่งใหญ่ในอดีต
ตายแล้ว
- งานนี้ดีแน่ - ใช่ ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
ใช่ แล้วเราก็จําได้ว่าโกโบน่ะ
เขาเป็นหลานของแฟรกเกิลคนแรกที่ค้นพบแรดิช
เดาว่านายคงไม่รู้จักแรดิช มันหน้าตาแบบ...
แบบนั้นเลย
แบบนั้นเป๊ะๆ
- ใช่ นั่นแหละแรดิช - อะ...
เราไม่ได้กินมานานมากแล้ว แต่บรรพบุรุษของเราเคยกิน
แต่แมตต์เป็นคนค้นพบแรดิชนี่นา
ไม่ เราค้นพบสิ่งที่มีอยู่แล้วไม่ได้หรอก จริงไหม
แปลว่าประวัติศาสตร์ของเราผิดงั้นเหรอ
ลุงแมตต์ไม่ใช่คนค้นพบแรดิชจริงๆ
แต่มันมอบพลังให้โกโบอย่างมาก
ฉันต้องกันไม่ให้เขารู้ความจริง
เวมบลีย์
อยู่นี่เอง เพื่อนซี้ฉัน
ฟาร์มมันน่าทึ่งมาก จนฉันต้องรีบมาบอกนายเดี๋ยวนี้เลย
เย่
เฮ้ พาฉันไปดูฟาร์มทีสิ
และอย่าหลุดรอดสายตาฉันแม้แต่แวบเดียว ดีไหม
ได้สิ งั้นไปดูกันเลยเนอะ
นายจะ... นายจะไปไหม หรือว่า...
เดี๋ยวฉันตามไปติดๆ
โอเค
เกือบแล้ว
สปร็อกเกต
นี่แก...
คิดถึงฉันตอนฉันไปทํางานไหม
เอาละ มาดูข้อมูลกัน
ฉันตื่นเต้นจัดจนไม่ขอเปลี่ยนชุดก่อน
ฉันแอบชอบชุดนี้ด้วยแหละ
ต๊ายตาย ดูตัวเลขพวกนี้สิ
- มันดีเกินจริงเลยนะเนี่ย - โอ๊ะโอ
เกิดอะไรขึ้นกับสระตอนฉันไม่อยู่ไหม
ไม่เลย
งั้นก็แปลว่า...
ฉันเพิ่งออกแบบกังหันลมนอกชายฝั่ง
ที่คงที่และมีประสิทธิภาพที่สุดที่เคยมีมา
ฉันต้องรีบรายงานให้เพื่อนร่วมงานรู้
ขอสายประธานฝ่ายวิทยาศาสตร์ค่ะ ฉันได้ตัวเลขมาแล้วค่ะ
ว่าไงนะ ตัวเลขผิด และฉันจะติดคุกวิทยาศาสตร์งั้นเหรอ
สปร็อกเกต ฉันนึกว่าฉันได้ข้อมูลที่ถูกต้องแล้วซะอีก
ถ้ามีคนบอกเรื่องราวที่แท้จริงให้ฉันรู้ละก็นะ
ฟาร์มนี้มีทุกอย่างที่เราต้องการ
- ไม่มีอะไรนอกจากนี้ - ใช่
มีทั้งแสง มีทั้งน้ํา
- มีระบบน้ําหยดให้พืชผลด้วย - แจ๋ว
มีทั้งเห็ด กัชรูม ชัชรูม
- อะไรนะ - นั่นพืชหัว
เอามารวมกันก็จะได้เมนูกูทีน
- กินยากจัง - อือ
แต่เฮ้ ระบบที่นี่เห็นแล้วต้องร้องว้าววี้
เรากําลังหาทางฟื้นฟูสภาพดินของเรา
แล้วกลับไปปลูกแรดิ...
เฮ้ เขาใส่อะไรลงไปในพืชผลน่ะ
มาคุยเรื่องนี้ดีกว่า ไม่เอาเรื่องอื่น
นั่นคือปุ๋ยหมักจากเศษอาหาร
มันย่อยสลายและสร้างสารอาหารแสนอร่อย ให้ดินฟื้นฟูสภาพได้
ปุ๋ยหมักเหรอ นายว่ามันจะช่วยปรับปรุงดินเรา ให้กลับมาปลูกแร...
พักฟังเพลงกันดีกว่า
เขาไม่เคยรับฟังเลย
การเปิดหูคนหัวดื้อคือหน้าที่ของราชินี
แล้วคุณเป็นอะไร
ราชินีมั้ง
นี่ถามหรือบอก
เอาแล้ว
ฉันเป็นราชินี
เยส! ราชินีปกครองด้วยความเชื่อมโยงกับโลก ความสง่างามและสติปัญญา
นั่นคือคุณสมบัติลับของคุณ
จงใช้มันซะ
ฟังให้ดีที่ฉันจะพูดให้เธอได้ฟัง
สวมมันดังเช่นมงกุฎงามที่เธอคู่ควร
จงเป็นตัวเธอเอง งามอย่างสมศักดิ์ศรี
แค่เพียงซื่อสัตย์กับใจของเธอที่มีภายใน
เธอบอกว่าแค่เชื่อในตัวเอง
ผู้คนเรียกฉันราชินี
แค่เพียงเริ่มที่ตัวเอง
มันไม่ง่ายเช่นนั้น ทําอย่างไร
- แค่ฟังให้ดี - จงเป็นควีน
เชื่อใจตัวเอง ด้วยปัญญาและส่งต่อความรัก
เสียงเธอร้องออกไป
จงเป็นควีน
ปรับเปลี่ยนติดเทรนด์ ความเป็นควีนให้ทุกคนได้เห็น
เลิกคิด เลิกสงสัย จงเป็นควีน
ว้าว ฟิโล ไม่นึกว่ามาร์จอรีจะยกหน้าที่นี้ให้เขา
ฉันรู้สึกได้ ฉันว่าสิ่งที่มาร์จอรีพูด
- กําลังซึมเข้าไปในหัว - ใช่
ที่เธอนั้นได้พูดมาฉันว่า
ฉันเริ่มเข้าใจ
ฉันต้องฟัง ต้องยอมรับถึงพลังภายใน
ฉันเริ่มเห็นแล้วเธอมั่นใจดี
พร้อมจะรับตําแหน่งราชินี
ฉันรู้แล้วมันต้องเริ่มที่ฉัน
แค่ง่ายๆ เท่านั้น
- ฉันคือควีน - จงเป็นควีน
เชื่อใจตัวเอง ด้วยปัญญาและส่งต่อความรัก
เสียงเธอร้องออกไป
จงเป็นควีน
ปรับเปลี่ยนติดเทรนด์
ความเป็นควีนให้ทุกคนได้เห็น
เลิกคิด เลิกสงสัย
จงเป็นควีน
ใช่แล้ว ฉันจะกลับบ้านไปบอกพวกเขา ว่ายุคสมัยแห่งราชินีมาถึงแล้ว
- เราดีใจแทนจริงๆ ไงล่ะ - ยิ้มแป้นเชียว
ใช่
ฉันยังโอเคที่ไม่มีฝาแฝดแฟรกเกิลผู้สาบสูญ
ใจร่มๆ ใจเย็นๆ
ฉันตัวคนเดียวชัดๆ
อย่างน้อยพวกเขาก็เชื่อว่าเธอมีตัวตน
หวัดดี สิ่งมีชีวิตที่ยังไม่มีชื่อ
ขอบคุณทุกคนที่แบ่งปันข้อมูลมากมาย
หลังจากเกิดพายุฝุ่น เรารู้สึกหลงทางจริงๆ จนเราได้มาเจอพวกเธอ
พายุฝุ่นเหรอ บังเอิญจัง
บรรพบุรุษเราก็หนีพายุฝุ่นมาเหมือนกัน
แต่เราสูญเสียทุกอย่างไปตั้งแต่นั้น
แม้แต่อาหารโปรดของเราก็ด้วย
ไปเอามาสิ
เราสร้างรูปปั้นนี้เป็นที่ระลึก
เชิญพบกับสิ่งมหัศจรรย์สีแดง แห่งยุคสมัยที่ถูกลืมเลือน
การค้นพบครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคของเรา แร...
แรดิชเหรอ
อันเล็กคือโมเดลที่เราไว้ใช้ทําอันใหญ่น่ะ
เดี๋ยวนะ ถ้าบรรพบุรุษของพวกเธอมีแรดิช งั้น...
ลุงแมตต์ของฉันไม่ใช่คนค้นพบมันหรอกเหรอ
ขอโทษนะ โกโบ ฉันไม่น่าปล่อยให้นายรู้ความจริงเลย
ฉันไม่ได้โกรธที่นายทําให้ฉันรู้เรื่อง
ฉันแค่อยากให้นายบอกฉันทันทีที่นายรู้
เราจะเรียนรู้จากอดีตได้ไง ถ้าเราไม่รู้เรื่องราวทั้งหมด
- แล้วเรื่องราวทั้งหมดเป็นยังไง - นั่นสิ
ในอดีตที่นานแสนนาน มีแรดิชอยู่มากมาย
จนกระทั่งพวกกอร์กในยุคนั้น เริ่มใช้สารเคมีในสวน
ที่ทําลายดินและก่อให้เกิดพายุฝุ่นอันเลวร้าย
พวกกอร์กยุคนี้ก็ยังทําเหมือนเดิม
ประวัติศาสตร์มักจะซ้ํารอยเมื่อไม่มีการเรียนรู้
ถูก
บรรพบุรุษของเราจึงถูกบีบให้ลงมาอยู่ใต้ดิน
แต่ก่อนที่พวกเขาจะลงมา พวกเขาโรยปุ๋ยหมักไว้
และหว่านเมล็ดแรดิชชุดสุดท้าย เป็นการกระทําแห่งความหวัง
พวกเขาสร้างชีวิตที่ยั่งยืนข้างล่างนี้
และไม่เคยกลับไปอยู่บนดินอีกเลย
เราคิดกันว่าเมล็ดแรดิชคงไม่โต
แต่ผิดถนัด มันได้ผล
แรดิชที่ลุงแมตต์ของโกโบเจอ จริงๆ แล้วมันโตมา
จากเมล็ดที่บรรพบุรุษแฟรกเกิลผู้สาบสูญ หว่านทิ้งไว้
- ใช่ - แปลว่า...
ปุ๋ยหมักช่วยฟื้นฟูสภาพดินที่ถูกทําลายไปแล้วได้
แปลว่า...
- มันอาจได้ผลอีก - ใช่
ฉันยังไม่ได้ทําซุปแรดิชชุดสุดท้ายเลย
และข้อดีอื่นๆ อีก
การได้เรียนรู้เรื่องราวทั้งหมด ทําให้เรารู้วิธีฟื้นฟูสวน
มีเรื่องราวที่เป็นตํานาน ซึ่งพูดต่อกันมาเนิ่นนาน
และทุกๆ คนล้วนต่างเล่ากันมา ทั่วแดนทั่วทุกสถาน
และเพราะใจฉันมันช่างบอบบาง อยากรู้จนแจ้งกระจ่าง
จริงใช่ไหม ที่เขาว่า
จริงหรือเปล่า
จริงใช่ไหมที่มีเวทมนตร์ ที่เราไม่เคยได้ใช้
จริงใช่ไหมที่มีพลัง ให้เราครอบครองเอาไว้
จริงใช่ไหม มีบางอย่างที่ น่าทึ่งจนต้องตะลึง
จริงใช่ไหม ที่เขาว่า จริงหรือเปล่า
- จริงใช่ไหม - ไม่ใช่แค่เพราะเขาเล่าค้าง
- จริงใช่ไหม - ไม่ใช่เป็นแค่เรื่องตํานาน
- จริงใช่ไหม - จะไม่ใช่จนฉันได้เห็น
- จริงใช่ไหม - จนกว่าจะได้รู้ชัดเจน
- จริงใช่ไหม - จนเมื่อฉันได้เห็นด้วยตา
- จริงใช่ไหม - จนเมื่อฉันได้รู้ด้วยใจ
- จริงใช่ไหม - ฉันเข้าใจแล้วว่าทําไม
จริงใช่ไหม
จริงใช่ไหม ผู้ที่ข้องใจ โง่เง่าและไร้เดียงสา
จริงใช่ไหม ผู้ที่คิดไกล บอกว่าความหวังเป็นเรื่องบ้า
- เป็นเรื่องบ้าบอ - ในดวงใจฉันที่บอบบาง
มันสําคัญกว่าสิ่งไหน
จริงใช่ไหม ที่เขาว่า จริงหรือเปล่า
อา ฉันนั้นรู้ตอนที่ข้องใจ ว่ามันคาใจมากแค่ไหน
ได้แต่หวังและได้แค่เฝ้ารอ ให้เวทมนตร์เกิดขึ้นดั่งใจ
และตอนนี้หมดเวลาแล้ว
ข่าวดีของเธอกับฉัน
เพราะมันจริง
เป็นเรื่องจริง เป็นเรื่องจริง
- จริงใช่ไหม - ไม่ใช่แค่เพราะเขาเล่าขาด
- จริงใช่ไหม - ไม่ใช่เป็นแค่เรื่องตํานาน
- จริงใช่ไหม - จนเมื่อฉันได้เห็นด้วยตา
- จริงใช่ไหม - จนเมื่อฉันได้รู้ด้วยใจ
- จริงใช่ไหม - จนเมื่อฉันได้เห็นด้วยตา
- จริงใช่ไหม - จนเมื่อฉันได้รู้ด้วยใจ
- จริงใช่ไหม - จนเข้าใจแล้วว่าทําไม
มันจริง
เย่!
ไม่ได้จะทําให้หมดอารมณ์นะ แต่การฟื้นฟูดินต้องใช้เวลาหลายปี
อาจเป็นการเรียนรู้จากวิธีเก่าๆ
แล้วเอามาผสมผสานกับเทคโนโลยีใหม่ๆ
เราจะเร่งกระบวนการหมักปุ๋ยได้ ด้วยการไถพรวน ให้ความร้อน และเพิ่มอากาศ
และเราใช้พลังงานกับทุกอย่างได้ ด้วยพลังลมหมุนเวียนที่ฉันตามล่าอยู่
เธอคือดูเซอร์จริงๆ ด้วย
ก็ต้องใช่อยู่แล้ว
ฉันคือคอตเทอร์พิน ดูเซอร์ อย่าลืมซะล่ะ
ขอบคุณนะ แฟรกเกิลผู้สาบสูญ ดีใจจังที่เราเจอพวกเธอ
นี่ ตอนนี้พวกเธอคือแฟรกเกิลผู้ถูกค้นพบแล้ว
แฟรกเกิลผู้ถูกค้นพบ ชอบจัง
ไม่มากพอให้เราเปลี่ยนชื่อ แต่ก็ถือว่าโดนใจ
- ใช่ - กลับมาหาเราได้ทุกเมื่อนะ
ฉันจะทํากูทีนไว้รอ
- ขอบคุณนะ - มานี่มา
ลาก่อน
บาย
อย่างน้อยฉันก็ไม่ต้องเศร้า ที่บอกลาฝาแฝดแฟรกเกิล
เพราะฉันไม่มีแฝดไง
มาเร็ว แลนฟอร์ด ได้เวลากลับแล้ว
ได้เวลาไปแล้ว ฉันรู้
แลนฟอร์ด ไปได้แล้ว ขอโทษนะ ขอโทษที
เฮ้ ทุกคน
เฮ้ สโลว์โพกี้
ฉันตีลังกาทําสมาธิจนเพลินไปหน่อย
ฉันพลาดอะไรไปบ้าง
"ด้วยความยั่งยืนที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน และพลังงานที่ได้
ฉันเชื่อว่าฉันได้สร้างเทคโนโลยีกังหันนอกชายฝั่ง ที่ไม่มีใครเหมือน"
โอเค พอฉันกดส่ง เราก็เข้าใกล้การสร้างประวัติศาสตร์ไปอีกก้าว
เอาละนะ
เกิดอะไรขึ้น
สปร็อกเกต มีเรื่องอะไรรึเปล่า
โอเค เล่ามาให้หมดเลย
โอเค อาฮะ
แกไปยุ่งกับพัดลม
แล้วตกลงไปในสระ เพราะงี้ค่าที่อ่านได้จึงเป็นแบบนั้นสินะ
น่าผิดหวังชะมัด
แต่ลองคิดดูสิว่าถ้าฉันไม่รู้เรื่อง
แบบนั้นคงไม่สวยแน่เลย
รู้ไหมเขาว่ากันว่าไง สปร็อกกี้
ความรู้คือพลัง
ถึงความรู้นั้นจะทําให้รู้สึกไม่สบายใจ
เอาละ มาช่วยฉันประกอบกลับเลย
พอเราได้ค่าตามจริงเมื่อไร เราค่อยไปเล่นมาร์โคโปโลกัน
อะไร
คิดว่าฉันจะประกอบสระเด็กในบ้าน แล้วไม่ลงไปเล่นรึไง
ฉันรักแกนะ
ผมคิดถึงต้นไม้เขียวๆ ในสวน
- อือ - ทั้งผลไม้ ทั้งผัก
ต้นไม้ที่ทําให้ผมจาม "ฮัดเช่ย!"
- พ่อคิดถึงแม่ - นั่นสิครับ
ท่าทางที่เธอเดินไปรอบๆ สวน...
- ใช่ครับ - เวลาเธออยู่ที่นี่...
- อื่นๆ อีก - ใช่ครับ
- ไม่รู้จะทํายังไงดีเลย - นั่นสิครับ
- ราชาจนปัญญาแล้ว - นั่นสิครับ
งั้นฉันจะเป็นคนนําทางเอง
หวัดดี
พวกคุณกําลังดู...
ผู้เปี่ยมความสามารถ...
ใจดี อารมณ์มาเต็ม...
ฉลาดเป็นกรด...
ราชินีแห่งพวกกอร์ก ไงล่ะ
ว้าว
เอาละ เราเริ่มระบบการหมักปุ๋ยตรงนั้นได้
แล้วติดตั้งกังหันไว้ตรงนั้นเพื่อสร้างพลังงาน
ฉันจะวาดพิมพ์เขียว แล้วเราก็ลุยงานกันเลย
ได้
คิดๆ ดูนะ เราคงทํางานนี้ไม่ได้ ถ้าไม่รู้เรื่องราวทั้งหมด
- ใช่ - ใช่
มาเปลี่ยนประวัติศาสตร์ให้เป็นอนาคตสดใส ที่เต็มไปด้วยแรดิชกัน
โอเค ขอพูดหน่อย ฉันแอบชอบกูทีน
จริงเหรอ
รสยังติดลิ้นฉันอยู่เลย
แม่ดูสวยสุดๆ เลย ใช่ๆ
คําบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี