เต้นให้หมดห่วง
เก็บไว้กังวลวันหลัง
ให้เพลงบรรเลงเป็นทํานอง
ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก
ทํางานให้หมดห่วง
เก็บไว้เต้นวันหลัง
ปล่อยพวกแฟรกเกิลเล่นไป
- พวกเรามีโกโบ - โมกี้
- เวมบลีย์ - บูเบอร์
เร้ด
- จูเนียร์ - ว่าไงจ๊ะ
หัวแรดิชของฉัน
เต้นให้หมดห่วง
เก็บไว้กังวลวันหลัง
ให้เพลงบรรเลงเป็นทํานอง
ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก
ยังไม่มีลมเลย
เราจะทําให้กังหันขยับเพื่อช่วยสวนนี้ได้ยังไง
คิดสิ คิด
นี่แหละ
ฉันต้องไปบอกทุกคน
วัดสองรอบ ตัดหนึ่งครั้ง
ไม่ มุมนี้เธอน่ารักดี
เย่
โพกี้
เป่าแตรแฟรกเกิลเร็ว
โอเค จัดให้เลย เร้ด
อ๊ะ ไม่นะ เร้ด มันพังแล้ว
เป่าอีกด้านสิ
เอางั้นก็ได้ เร้ด
อรุณสวัสดิ์ แฟรกเกิลร็อก
เป็นวิธีเริ่มวันใหม่ที่เยี่ยมมาก
นั่นสิ ไม่เอาน่า เร้ด
เราเหนื่อยจะตายแล้ว เราไม่ได้นอนทั้งคืน เพื่อพยายามทําให้กังหันใช้งานได้
ฉันไม่รู้สึกถึงหางเลย
- มันหายไปแล้ว - ฮะ
นายแค่นอนทับมัน เวมบลีย์
มันยังอยู่จ้ะเพื่อน
นึกว่าฉันเสียแกไปซะแล้ว
ฉันต้องปลุกพวกเธอเช้านี้เพราะฉันเพิ่งนึกขึ้นได้
แม้จะเป็นคืนที่มืดมิดที่สุด รุ่งเช้าก็ยังมาถึงเสมอ
ฉันว่าสิ่งที่เราต้องทําเพื่อให้กังหันใช้งานได้ก็คือ...
พร้อมฟังไหม
- พร้อม - พร้อม
ความหวัง
อะไร ความหวังเหรอ
- ปลุกเรามาเพื่อบอกแค่นี้เนี่ยนะ - ใช่
- ฉันจะกลับไปนอนต่อละ - นั่นสิ
- ใช่ - ไม่เอาน่า รู้สึกมีความหวังกันหน่อย
โยนไอเดียออกมาเลย
ที่เราต้องทําคือหาลมมาให้กังหัน
มันจะได้สร้างพลังงาน ให้ระบบหมักปุ๋ยของคอตเทอร์พิน
ใครมีไอเดียบ้างว่าเราจะหาลมได้จากไหน
- เฮ้ ฉันนึกออกแล้ว เจ้าคลื่นลม - ใช่
ใช่ อาจจะมีลมเหลืออยู่ในโพรงหวีดหวิว
เราใช้เครื่องดูดลมของพวกดูเซอร์ไปเก็บมันก็ได้
และเราใช้ท่ออะไรสักอย่างนํามันขึ้นไปบนสวน
แล้วเราก็เชื่อมต่อมันเข้ากับวัสดุก่อสร้าง ที่ผ่านการอัปไซเคิล
ใช่ แต่ของีบก่อน
หรือตอนนี้ ตอนนี้ก็ได้
แจ๋ว ไปเก็บรวบรวมลมกันเถอะ
แล้วช่วยกอบกู้สวนและนําแรดิชกลับมา
- ใช่ - เยี่ยมเลย
อีกห้านาทีนะ ขออีกห้านาที
สปร็อกเกต ฉันพยายามพัฒนา การออกแบบกังหันนอกชายฝั่ง
สําหรับโปรเจ็กต์สิ้นปี แต่ไม่ได้ผลเลย
ฉันอยากได้ไอเดียใหม่ๆ
ขอบใจ แต่เราลองกันแล้ว และมันไม่ได้ผล
เพราะนายกินโมเดลไม่หยุด
ฉันต้องการสิ่งที่ลอยน้ําได้ และสร้างพลังงานได้เยอะๆ
แต่ปัญหาคือถ้าฉันสร้างใหญ่ไปหรือสูงไป...
มันก็จะไม่มั่นคง
โอเค พักทําสวนสักแป๊บให้หัวโล่งๆ ดีไหม
ไปหาสปร็อกเกตกัน
ต้นไม้ไง
สปร็อกเกตที่เป็นต้นไม้ แกคือสปร็อกเกตที่เป็น...
รู้อะไรไหม พอพยายามคิดชื่อน่ารักๆ ก็เป็นแบบนี้ทุกที
ฉันไปเปลี่ยนชุดก่อน
สถานะเครื่องดูดลม ติดตั้งแล้ว
สถานะฉัน ตื่นเต้น
ทําได้ดีมากทุกคน
พอฉันพูด "วู้" พวกเธอก็พูด "ฮู้" นะ
- วู้ - ฮู้!
- นั่นแหละ - แจ๋ว
ไอซี่ โจจะพูดตรงๆ อย่างใจคิด
- เร้ด แฟรกเกิล เธอคือผู้นําแห่งความหวัง - ใช่แล้ว
นี่ นายโอเคไหม หนุ่มนักถอนหายใจ
อือ ก็แค่...
ฉันยังไม่ได้คุยกับจูเนียร์เลย ตั้งแต่เขาทิ้งมือตบที่ฉันให้เขาไป
ตอนนี้มันทําให้ฉันรู้สึกแย่มาก และเศร้า และโกรธนิดๆ ด้วย
และไม่ค่อยเจ๋งเท่าไร เข้าใจไหม
ฉันว่านายควรไปคุยเรื่องนี้กับเขาซะ
อือ แต่ฉันกลัวนี่นา
แผนทุกอย่างเกิดขึ้นในสวนของกอร์ก
และมันอาจพังหมดถ้าจูเนียร์ไม่ยอมคุยกับฉัน
เฮ้ เจ้าเสื้อกั๊กลายทาง
ลองคิดอะไรที่มีหวังดูดีไหม
อย่างเช่นว่าลุงแมตต์มีอะไรจะบอกบ้างไหม
มาอ่านโปสต์การ์ดของเขากันเถอะ
นายได้ยินฉันแล้วนี่ ฉันหวังว่าโปสต์การ์ด ใบล่าสุดของเขาจะเป็นแรงบันดาลใจให้นาย
อันที่จริงนะ ฉันอ่านเองดีกว่า
"โกโบหลานรัก..."
ว้าว รู้สึกแปลกๆ แฮะ
อือ
"วันนี้ลุงบังเอิญเจอสถานการณ์ที่น่าสนใจมาก"
เฮ้ย ใครปิดไฟน่ะ
จู่ๆ ลุงก็ไปอยู่บนไซต์ก่อสร้างขนาดยักษ์ ของตัวประหลาดติงต๊อง
และทีมก่อสร้างตัวประหลาดติงต๊อง ก็ใช้บันไดด้วยวิธีที่งี่เง่ามากๆ
เจ้าพวกบ๊อง บันไดเอาไว้เดินขึ้นลง
พวกคุณต้องการดูเซอร์ พวกเขารู้ว่าต้องทําไง
ลุงเศร้าจัง หลานรัก ลุงคิดถึงพวกดูเซอร์กับหลานทุกคน
ลุงรู้ตัวว่าออกมาจากแฟรกเกิลร็อก นานขนาดไหนแล้ว
แต่ถึงลุงจะเศร้าสุดๆ แต่ลุงก็ยังสามารถค้นพบสิ่งที่มหัศจรรย์ได้
อยู่นั่นไง
คณะนักร้องนักเต้นที่ไม่เป็นที่รู้จัก และไม่มีใครเคยพบมาก่อน
ว้าว เจ้าพวกติงต๊องนี่สุดยอดไปเลย
หวัดดี
พวกเขาคงรู้ว่าลุงต้องการสิ่งที่ทําให้อารมณ์ดีขึ้น
เพราะกลุ่มนักร้องนักเต้นนี้ ได้แสดงโชว์ที่สุดยอดเพื่อลุงคนเดียวเลย
มีเรื่องเล่าขานกัน ถึงคนเก่งในประวัติศาสตร์
งั้นฉันบอกเลยแล้วกันว่า คนเก่งของเรื่องนี้ก็คือฉัน
และถ้าอยากรู้จริงๆ ว่าต้องทํายังไง
งั้นก็ได้เวลาเธอฟังสิ่งที่ฉันพูดให้ฟัง
ถ้าเข้าใจว่าจะเติบโตขึ้นต้องใช้อะไร
ก็ต้องคว้าสิ่งที่ได้มาแล้วก้าวไป
แล้วถ้ารู้ว่าต้องใช้อะไร ก็ต้องใช้สิ่งที่ได้และก้าวต่อไป
- สอง หนึ่ง ไป ไป ไป ไป เฮ้! - โอ้เย่!
ฉันจะบอกครั้งเดียว และไม่อยากบอกซ้ําสอง
ไป ไป ไป ไป
ว่าใจฉันเปี่ยมด้วยเพลิงไฟ ว่าหัวฉันเปี่ยมด้วยคําแนะนําที่ดี
ไป ไป ไป ไป
เธอรู้ว่าโลกนี้มีแต่ความจอมปลอมและโง่เขลา
พยายามบงการเธอ ด้วยกฎที่หลับหูหลับตาทําตามกัน
ถ้าเข้าใจว่าจะเติบโตขึ้นต้องใช้อะไร...
พวกเขาชวนลุงไปร่วมวงด้วย
ฉันเหรอ ไม่เอาดีกว่า... มาแล้วจ้า
ลุย ลุย ลุย ลุย เฮ้!
แล้วก็ตามนั้นเลย ลุงเต้นจนลืมเรื่องทุกข์ใจ
กลุ่มนักร้องนักเต้นได้มอบของขวัญล้ําค่าให้ลุงด้วย
นั่นคือความหวัง
มันทําให้ลุงคิดได้
ไม่แน่ว่าของที่ระลึก ที่ลุงจะส่งกลับไปพัฒนาแฟรกเกิลร็อก
ควรเป็นสัญลักษณ์แห่งความหวัง
- ลุย - ฉะนั้นถ้าอยากนําเกินใคร
- ก็ฟังที่ฉันบอกให้ดี - ฟังที่ฉันบอกเอาไว้ให้ดี
อย่าไปฟังคําหลอกลวง ที่โลกพยายามพาให้หลงเชื่อ
อย่าไปฟังคําหลอกลวง ที่ใครพยายามพาให้หลงเชื่อ
อย่าสุงสิงกับคนโง่พวกนั้น
เข้ามาฟังกฎเหล็กนี้ให้ดีล่ะ
ถ้าเข้าใจว่าจะเติบโตขึ้นต้องใช้อะไร...
ความหวังพวกนี้ทําให้ลุงหัวหมุน
และของที่ระลึก ที่ลุงส่งกลับไปพัฒนาแฟรกเกิลร็อกน่ะเหรอ
- ลุย ลุย ลุย ลุย - คงใช้เวลาสักพักกว่าจะถึง
แต่เชื่อเถอะ หลานต้องชอบแน่
"รัก จากลุงแมตต์นักเดินทาง"
- ว้าว ฟังดูเข้าท่าสุดๆ - ว้าว
เหมือนที่เธอพูดเลย เร้ด ความหวัง
ถ้าฉันกับจูเนียร์คืนดีกันได้ล่ะ
และถ้าเขาช่วยเราหาลมมาให้กังหันได้ล่ะ
- ดีสิ ไปคุยกับเขาเลย - ฉันจะไปคุยกับเขา
- งั้นก็รีบไปสิ เยี่ยม - ฉันจะรีบไป
ท่อส่งลมที่พวกแฟรกเกิลขอน่ะเรียบร้อยแล้ว
ดูเป็นไง ราชินีแห่งจักรวาลของผม
ไร้ที่ติเลย พ่อดอกกระเทียมสุดหล่อ
- ขอบคุณที่ถามนะ - จ๊วบๆ ม้วบๆ
- ให้ตายสิ - จ้ะ
- โอเค ฉันจะทําให้ได้ - รักกันกลืนกินเชียว
- กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่ได้ - จูเนียร์
- ฉันหวังให้เราคุยกัน - ฉันไม่อยากเห็น ไม่
โอเค เขาคงไม่ได้ยินฉันมั้ง
ลุยกันเลย
ช่างเถอะ
เอาละทุกคน
มาทําให้กังหันหมุนกันเถอะ ปล่อยเจ้าคลื่นลมมาเลย
เราได้ยินเธอในโพรงหวีดหวิวชัดแจ๋วเลย
โอเค คอตเทอร์พิน ได้เวลาปล่อยเจ้าคลื่นลมแล้ว
เธอกดปุ่ม แล้วฉันจะพูดอะไรเจ๋งๆ ให้ฟัง
รับทราบค่ะ จะกดปุ่มในสาม สอง หนึ่ง
ลมมาแล้วจ้า
โทษที ฉันอยากพูดใหม่อีกที
เปิดเครื่องดูดลมแล้ว
เจ้าคลื่นลมมาแล้ว
รวบรวมเจ้าคลื่นลม
เจ้าคลื่นลมพัดเข้าไปในท่อแล้วตอนนี้
มันกําลังเดินทางไปยังสวน
มาแล้ว
เตรียมดูกังหันหมุน
และเริ่มระบบหมักปุ๋ยที่จะช่วยกอบกู้สวนไว้
ตายจริง เจ้าคลื่นลม...
ไม่มีแรงมากพอ...
- ที่จะพัดไปถึงกังหัน - ไม่นะ
และตอนนี้พวกมันก็หายไปตลอดกาลเหรอ
จบเกมแล้ว
- โอเค มันคือ... - หายนะสุดๆ น่ะเหรอ ใช่
- ทําไมเราไม่เอาเจ้าคลื่นลมมาอีกล่ะ - ไม่มีเจ้าคลื่นลมแล้ว
เราใช้ไปจนหมด สิ้นหวังแล้ว
พยายามมาตั้งนาน ล้มไม่เป็นท่า
ช่วยได้มาก ช่วยได้เยอะจริงๆ
โถ เร้ด มาพักทําสมาธิก่อนดีไหม
- เธอจะได้ทบทวนอารมณ์... - ไม่
- แต่เธอคือผู้นําแห่งความหวัง - ใช่
ตอนนี้ฉันคือผู้นําแห่งความพัง
- พัง พัง พัง พัง พัง พัง... - แต่เร้ด...
หวัดดีทุกคน เกิดอะไรขึ้น
หมวกสวยดีนี่
เอามาจากร้านโปรดของแก ซึ่งก็คือตู้ฉันใช่ไหม
ฉันไม่โกรธหรอก น่ารักดี
เฮ้ ดูแกสิ สปร็อกเคตต์
ฉันว่ามันง่ายกว่าถ้าเรียกมันด้วยชื่อนี้
อีกอย่าง ในความคิดฉัน ต้นไม้ทุกต้นเป็นต้นฝรั่งเศส
ตัวสูงพรวดเชียวนะ
อะไร โรสแมรีแอบเม้ากับแกเหรอ
แกไม่รู้เหรอว่ามันจริง
ต้นไม้มีระบบการสื่อสารใต้ดินที่น่าทึ่ง
พวกมันแบ่งปันข้อมูลเรื่องความแห้งแล้ง วัชพืช โรค มันเหลือเชื่อออก
ทุกอย่างอาจไม่แน่นอน แต่มีสิ่งนึงที่ฉันรู้ดี
ผ้ามันซักตัวมันเองไม่ได้
- เอ้านี่ - ขอบใจ...
เร้ด
- มาทําอะไรตรงนี้ - รู้สึกเศร้าเหงาหงอยน่ะ
- หา... - เพิ่งรู้ว่าถ้ํานายเหมาะกับการทําแบบนี้
ว่าแต่กิจกรรมอมทุกข์ของเราคืออะไร
ทําอาหารเหรอ หรือทําความสะอาด
ฉันกําลังจะไปซักผ้า
ดีเลย ชวนเซ็งดี
ฉันจะไปเอาหินสบู่
เร้ด แฟรกเกิลเนี่ยนะอยากซักผ้า
รู้ไหม เร้ด เวลาฉันซักผ้า ฉันไม่เศร้าเลย... อะ...
หมวกรู้สึกดีมาก สวยและมืด
คือว่า... อือ
แล้วเราจะซักอะไรเป็นอย่างแรก
ฉันชอบเริ่มซักจากถุงเท้าก่อน
แต่ทําไมนายต้องซักถุงเท้าด้วย
ที่เดอะร็อกไม่มีใครใส่ซะหน่อย
ฉันรู้ แต่ฉันหวังว่าสักวันพวกเขาจะใส่
และพอพวกเขาใส่ มันก็จะสกปรกกว่าเดิม
แปลว่าฉันต้องซักมันอีกครั้ง แล้วก็วนไปแบบนี้
อะไร แล้วหายนะกับภัยพิบัติล่ะ
แน่นอน อะไรก็อาจผิดพลาดได้
แต่ฉันหวังว่าคงไม่
แม้แต่ตอนนี้ก็ด้วย
บูเบอร์
ฉันมาที่นี่เพื่อรู้สึก "เศร้าเหงาหงอย" แล้วนายจะบอกให้ฉันมีความหวังงั้นเหรอ
ฉันไปละ
ไม่ๆ เดี๋ยวก่อนสิ แต่เร้ด เธอคือผู้นําแห่งความหวังนะ
ใครๆ ก็เอาแต่พูดแบบนั้น
ฉันเคยเป็น แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว
มันจะต่างกันตรงไหน
หมดหวัง หมดหวัง หมดหวัง หมดหวัง
เห็นได้ชัดว่าต่างกันมาก
หมดหวัง หมดหวัง หมดหวัง
หมดหวัง แล้วเราจะทําไปเพื่ออะไรกัน
เร้ดพูดถูก หมดหวังแล้ว
- หมดหวัง บรรยากาศหดหู่จัง หมดหวัง - หมดหวัง
หมดหวัง หรือพังกันนะ
หมดหวัง พัง ไม่สําคัญหรอก ไม่มีอะไรสําคัญแล้ว
หมดหวัง หมดหวัง
- โพกี้ เกิดอะไรขึ้น - หมดหวัง
ไม่พูดว่า "ไง เร้ด" ด้วย
แย่ละสิ ทําไงดี
ปกติฉันไม่ใช่คนที่จะเป็นผู้นําแบบนี้
แต่ฉันรู้ดีว่าเราต้องทําไง
เราต้องทําไงล่ะเนี่ย
แป๊บนึงนะ เรายุ่งอยู่
หนุ่มๆ พวกเธอจะเอากระป๋องอะลูมิเนียม ไปใส่ในถังหมักไม่ได้
ใส่ได้แต่อินทรียวัตถุ
- ยังพยายามเรียนรู้อยู่ - อยู่ในช่วงเรียนรู้
พวกเธอยังเก็บของสําหรับทําปุ๋ยหมักอยู่เหรอ
เครื่องมันพังไปแล้ว จะเก็บไปเพื่ออะไร
เพื่ออะไรงั้นเหรอ
- เพื่ออะไร - เพื่ออะไร
ฟังให้ดีนะ แฟรกเกิลน้อย
เราอยู่ในช่วงเวลายากเย็น จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราไม่ทําอะไรเลย ไม่ทําเลย
และนั่นไม่ใช่ทางเลือก
เราต้องทําอะไรสักอย่าง
เธอต้องมีหวังเข้าไว้ แม้แต่ตอนที่เธอไม่รู้ว่ามันจะออกมาเป็นยังไง
ความหวังส่งผ่านถึงกันได้
ความเศร้าเหงาหงอยก็เช่นกัน จําไว้ให้ดี
แต่เราลองทําแล้วไม่ได้ผล เราจะลองอีกทําไม
เธอก็แค่แพ้ยกแรก
- เกมยังไม่จบ - ใช่
เธอแข่งร็อกฮอกกี้ได้อันดับที่ 23 และตามหลังแตงกวาดองอยู่ 80 ลูก
- เธอจะล้มเลิกไหม ไม่ - ไม่
เธอจะมีศรัทธาเชื่อมั่นแล้วลงไปแข่งต่อ
- เยส! - ใช่
มีศรัทธาเชื่อมั่น
- เขากลับมาแล้ว ดูหางเปียเขาสิ - เก๋เวอร์
เยส! ขอบคุณค่ะ มาดามฮีป
ครับ ขอบคุณครับ
ดีจัง
นายกําลังจะกลับ แต่ก็หันมาขอบคุณฉันด้วย
- สุภาพมาก ใช่ - พ่อแม่สอนมาดี
มาเร็ว บูเบอร์
- เป็นคนดีจัง - เอาละหนุ่มๆ
- เอาปุ๋ยหมักไปจากที่นี่กัน - ใช่ มันไม่สดไปกว่านี้แล้ว
- รีบขนไปเลย - เอามันออกไป
เร็วหน่อย บูเบอร์
เร้ด เราจะไปไหนกัน
- โห แจ๋ว - เร้ด ทําอะไรน่ะ
นายได้ยินแทรชฮีปแล้วนี่ ฉันจะมีศรัทธาเชื่อมั่น
หมดหวัง หมดหวัง
เร็วเข้าทุกคน มาช่วยกันลงมือเร็ว
เร้ด ฉันนึกว่าเธอหมดหวังไปแล้ว
เปล่า เขากลับมามีหวังอีกครั้ง ฉันก็ด้วย
ฉันไม่ได้กะจะโดดลงสระน้ํา แล้วทําหางหักแบบนั้นหรอก
แต่เรายังไม่มีลมเลย
เราต้องทําอะไรได้บ้างสิ
ลมอาจจะพัดมาอีกก็ได้
ถ้าเป็นแบบนั้น เราต้องหาทางหักเหลมไปที่กังหัน
แตรแฟรกเกิล
ถ้าเราเอามันไปไว้ที่ปลายท่อ
มันจะรวบรวมลมไปยังกังหัน
ไอเดียเลิศมาก เร้ด
- ไง เร้ด - ไง โพกี้
ไม่ได้จะทําตัวหมดหวังนะ แต่อยากถามตามความจริงหน่อย
เราจะเอามันขึ้นไปบนสวนยังไง
แฟรกเกิลร้อยคนยังยกไม่ไหวเลย
ถูกของนาย แต่ฉันรู้จักคนที่ยกไหว
ฉันแค่ต้องไปคุยกับเขาก่อน
เย่!
จูเนียร์ กอร์ก ฉันอยากคุยกับนาย
ไม่ๆ ฉันต้องระบายออกมา ไม่งั้นฉันจะไม่มีวันได้พูดอีก
ฉันเอาของที่พิเศษสําหรับฉันมากๆ ไปให้นาย
แต่นายโยนมันทิ้ง และฉันเสียใจมาก
แต่ฉันยังอยากเป็นเพื่อนนายอยู่ และฉันต้องให้นายช่วย
และ... แค่นั้นแหละที่ฉันอยากบอก
โกโบ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทําให้นายเสียใจ
ป๊าแค่ไม่อยากให้เราเป็นเพื่อนกัน
เพราะนั่นไม่ใช่สิ่งที่พวกกอร์กทํา
ถูกแล้วลูกพ่อ
แต่นั่นอาจไม่ใช่สิ่งที่เราควรทําตอนนี้
- ว่าไงนะครับ - หา
ลูกเป็นตัวของตัวเอง และพ่อ...
พ่อภูมิใจในตัวลูก
นี่ พ่อว่าไอ้นี่เป็นของลูก
ป๊าครับ
- แฟรกเกิล - โกโบ
โกโบ
ขอบใจที่เป็นเพื่อนที่ดีของลูกชายฉันนะ
- โอเคๆ - ฉันขอโทษนะ
อือ แน่นไป แน่นไปนิด
ฉันก็อยากกอดรัดคุณแน่นๆ แบบนั้นบ้าง
ว่าไงนะ เอาละสิ
เฮ้ ช่วยอะไรเราหน่อยได้ไหมเพื่อน
ได้ทุกอย่างเลยเพื่อนซี้
ในทางเทคนิค เวมบลีย์คือเพื่อนซี้... รู้อะไรไหม
อย่าทําเสียบรรยากาศดีกว่า
มาลุยกันเลย
ฉันว่าเราต้องมีเครื่องแบบสําหรับทีมแล้ว
ใช่
- ฉันว่าควรมีถุงเท้าด้วย - ดีเลย
ใช่
ทุกอย่างพร้อมแล้ว
เมื่อไม่ร่วมมือร่วมใจ ก็ลําบากเดินข้ามพ้น
แต่เมื่อเราจับมือกันไว้ จะเรื่องใดก็เอาอยู่
เกมนี้ที่แสนลําบากนัก คงยากเมื่อเล่นลําพัง
ให้ความฝันเรานี้ ช่วยนําสู่เป้าหมายไกล เพราะว่า
รวมเป็นเรา รวมเป็นเรา
ถูกต้องเลย
สู้ร่วมกัน สู้ร่วมกัน
และหากเราเชื่อใจ
และเดินตามความฝันใฝ่ และไปด้วยกัน
สู่สิ่งนี้
เราสร้างความหวังไปด้วยกัน
หนทางข้างหน้าไม่แน่ชัด
- จงปล่อยความกลัวให้ไกล - จงปล่อยความกลัวให้ไกล
ตราบใดที่เราจับมือไว้ หนทางก็ย่อมกระจ่าง
เกมนี้ที่แสนลําบากนัก คงยากเมื่อเล่นลําพัง
ให้ความฝันเรานี้ ช่วยนําสู่เป้าหมายไกล
รวมเป็นเรา รวมเป็นเรา
รวมเป็นเรา นั้นใช่เลย
- สู้ร่วมกัน สู้ร่วมกัน - กัน
- และหากเราเชื่อใจ - เราเชื่อใจ
และเดินตามความฝันใฝ่
- และไปด้วยกัน - ตามความฝันใฝ่ และไปด้วยกัน
สู่สิ่งนี้
ความหวังที่เราสร้างด้วยกัน
ความหวังที่เรา
สร้างด้วยกัน
เย่!
น่าตื่นเต้นจัง
จู่ๆ ฉันก็คิดออก
การออกแบบโดยใช้โรเตอร์คู่บนแพลตฟอร์มเดียว
มาลองกัน สปร็อก
คราวนี้เราจะเอาพัดลมตัวใหญ่มาใช้
ดีจังที่ได้กลับบ้าน
และพวกเขารู้ว่าฉัน ที. แมตทิว แฟรกเกิล
คือของที่ระลึกที่จะมาพัฒนาแฟรกเกิลร็อก
สุดยอดไปเลย
หวัดดี เจ้าขนฟู
ไม่มีเวลามาหยอกล้อกัน ฉันมีที่ที่ต้องไป
ไม่นะ วันนี้ลมพัดแรงเป็นบ้าเลย
ไม่ ช่วยฉันด้วย
สปร็อกเกต มันได้ผล
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
- เราก็พร้อมเผชิญไปด้วยกัน - ใช่
มีลมในท่อแล้ว
- ไม่นะ - นั่นใช่...
แม่จ๋า
ดูสิ กังหันหมุนแล้ว
ได้ผล ถังหมักกําลังปั่น
ดูสิ ดู
ดินใหม่ที่อุดมสมบูรณ์กําลังกระจายไปทั่วสวน
- มันได้ผล - ใช่ เราทําสําเร็จแล้ว
โพกี้ นายพูดถูกมาตลอด เรื่องวิธีเป่าแตรแฟรกเกิล
แหงอยู่แล้ว
พออากาศเคลื่อนที่ผ่านทางเข้ากว้างๆ ที่บีบเล็กลง
มันจะถูกบีบอัดและเคลื่อนที่ได้ไวขึ้น
ไง เร้ด ฉันโพกี้
ใครปิดไฟ
ลุงแมตต์ ลุงช่วยสวนไว้
- แน่นอนอยู่แล้ว - ยินดีต้อนรับกลับบ้านครับ ลุงแมตต์
เยี่ยมเลย
- อ่า วิเศษสุดๆ - ดูนั่นสิ ดูนั่น
- มันได้ผล - ทําได้ดีมาก จูเนียร์
- ใช่ เราทําได้ - แจ๋วเลย
คิดๆ ดูแล้ว ความช่างประดิษฐ์ของดูเซอร์ช่วยแก้ปัญหานี้ค่ะ
โห คอตเทอร์พิน ฉันนี่ภูมิใจสุดๆ เลย
ยกเว้นครั้งนึงที่ฉันประดิษฐ์อะไรบางอย่าง
ที่ดีกว่ารถไฟรางเดี่ยวเยอะ
รถไฟไร้รางยังไงล่ะ แจ๋วเนอะ
และแลนฟอร์ดที่แสนน่ารักของฉันก็ช่วยด้วย หม่ามี้ภูมิใจมากจ้ะ
ได้แปรงฟันบ้างปะเนี่ย
- ไหนดูซิ อ้าปาก - ไม่ๆ
ดูถุงเท้าที่ฉันได้มาซักสิ
นี่ สปร็อก เราทําได้แล้ว
ดีไซน์ใหม่ทั้งเรียบง่าย มั่นคง และผลลัพธ์ก็ดีเกินคาด
ขอบใจที่ไม่เคยหมดหวังกับฉันนะ เจ้าหนู
แกเอาอะไรมาฝังตรงนี้
เป้ใครกันล่ะเนี่ย
อีกไม่นานแรดิชกองโตก็จะกลับมา
ใช่ เราชนะเกมนี้
ก็แค่ยกนี้แหละนะ
- ช่วยได้มาก ช่วยได้เยอะจริงๆ - ไม่ บูเบอร์พูดถูก
ความหวังคือเกมที่เราต้องเล่นอยู่ทุกวัน
จริงๆ แล้วเราแค่เริ่มต้นเอง
เฮ้ทุกคน
ม้า จบสวยเนอะว่าไหม
แน่นอนจ้ะ
และเป็นจุดเริ่มต้นที่สวยงามด้วยเช่นกัน
ทําไมถักถุงเท้าจิ๋วขนาดนั้นล่ะ
อะ... ผมกับจูเนียร์ใส่ไม่ได้หรอก
อย่างกับมีไว้ให้ทารกกอร์กเลย
ตายแล้ว
ผมจะได้เป็นพี่ชายเหรอ
- ไม่อยากเชื่อเลย - ตายแล้ว ตายแล้ว
แด่การเริ่มต้นใหม่จ้ะ
ความหวัง
เย่!
เต้นให้หมดห่วง
เก็บไว้กังวลวันหลัง
ให้เพลงบรรเลงเป็นทํานอง
ร้องเล่นที่แฟรกเกิลร็อก
คําบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี