ฉันอยากกลับบ้าน
โรงพยาบาลเอสเค
เราถูกลักพาตัว เราชื่อกายาตรีกับสียา
ชายที่อยู่กับเราคือคนลักพาตัว ได้โปรดเรียกตำรวจ ช่วยเราด้วย
ลุงใจร้าย
ลมหายใจ สู่ความมืดมิด
กลุ่มผู้ติดยานิรนาม
อังคัต บัณฑิต
ทุกวัน ทำเหมือนๆ เดิม
เดินเล่นที่สวนสาธารณะ ตอนแปดโมงทุกเช้า
แล้วก็ไปที่ร้านขายยาตอนสิบโมง
ไปประชุมกลุ่มผู้ติดยานิรนาม สามครั้งต่อสัปดาห์
ไม่มีเพื่อน ไม่มีครอบครัว ไม่เข้าสังคม แค่ทำงาน กลับบ้าน ทำงาน กลับบ้าน
แค่กิจวัตรธรรมดาๆ
คนแบบนี้ เขาติดคุกได้ยังไง
เทอมของผมใกล้จะจบ ตอนที่ผมเรียนแพทย์
ผมกังวลมากว่า ผมจะสอบผ่านหรือสอบตก
เพราะอย่างนั้น ผมเลยทำพลาดครั้งใหญ่
ผมยังรู้สึกละอายอยู่เลย
ที่จะพูดถึงสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นในคุก
คุกเป็นเหมือนนรกสำหรับอังคัต
เขาติดคุกเจ็ดปี
และทุกคืนหลังจากที่ไฟปิดลง
เขาถูกข่มขืน
ทุกคืนเลย อาภา
หลังจากหลายปีที่ถูกข่มขืนและรังแก พอเขาได้รับการปล่อยตัว
เขากลายเป็นคนที่พังไม่เป็นท่า
และเพื่อรับมือกับโรคซึมเศร้า เขาหันมาใช้ยาเสพติด
เขาติดยาอยู่สามปี
เพราะเหตุนี้ เขาจึงตีตัว ออกห่างจากครอบครัวด้วย
เขาเอาชีวิตกลับคืนมาอีกครั้ง
ด้วยการช่วยเหลือจากกลุ่มบำบัด เขาต่อสู้กับการติดยา
เขาได้รับอนุปริญญาด้านเภสัชศาสตร์ แล้วก็เปิดร้านขายยา
ร้านขายยาบัณฑิต
อังคัตผ่านอะไรมามากแล้วในชีวิต
แล้วต้องมาเจอแบบนี้เหรอ
เขาไม่ควรต้องเจอเรื่องแบบนี้เลย
ไม่เลย
ไง เป็นไงจ๊ะ ที่รัก
โอเค ฟังนะ ตอนนี้ฉันอยู่ข้างนอก ฉันโทรหาทีหลัง โอเคนะ
เจอกัน
แฟนเหรอ
เปล่า ฉันไม่มีแฟน
แล้วคุณล่ะ
มีแฟนไหม หรือภรรยา
เจ ฉันคิดว่านั่นคือแจ็กเก็ต ตัวโปรดของคุณนะ
ขอเวลาเดี๋ยวนะ
ไง อลัน เป็นไง
ไม่ๆ ฉันอยู่ที่โรงอาหาร
คือตอนนี้ก็ยังอยู่ พักดื่มชาอยู่
ใช่ ฉันจะจัดการเรื่องวีซ่าเอง
ฉันคุยกับตัวแทนแล้ว
แน่นอน ฉันจะไปหาเธอที่นั่น
ทำไมถึงคิดว่า ฉันส่งเธอไปที่นั่นกันล่ะ
ฉันจะได้ไปอเมริกาด้วยไงล่ะ
เอาละ อัล ฉันต้องไปแล้วนะ
ไว้โทรหาวันอาทิตย์ โอเคนะ
ไว้คุยกัน บาย
โทษที นั่นน้องชายฉันน่ะ
เขาเรียนอยู่โรงเรียนประจำที่ชิมลา
เขาเป็นศิลปินที่เยี่ยมมาก
รู้อะไรไหม เขาสอบเข้า โรงเรียนดังที่ฟิลาเดลเฟียได้
ด้วยฝีมือของเขาเองเลย
ผมก็เคยอยู่โรงเรียนประจำ
จริงเหรอ ที่ไหนล่ะ
ไนนิตัล
มุฮัมมัดเป็นศาสดาของอัลลอฮ์
ใช่ อาวินาช ภาพวาดนี้ดูเหมือนจะเป็นของสียา
ใช่ รีบมาเลยนะ
- รันจิต - ครับ
- ทำสำเนาให้หน่อยนะ - ได้ครับ
แล้วเซบาไปไหนล่ะ
ฟังนะ มันไม่ใช่อย่างที่พวกคุณคิด
จะเป็นเพราะไม่รู้ได้ยังไง
มันไม่ใช่แค่ฉันนะ
ทีมงานทั้งทีมกำลังทำคดีนี้กัน อยู่ตลอดเวลา ฉัน...
แม้แต่นาฬิกาข้อมือ ก็ทำงานตลอดเวลาครับคุณ
แต่จะหยุดเรื่องนี้ได้หรือเปล่า
มีการฆาตกรรมแล้วสองครั้ง
มีการถ่ายทอดสดทางทีวีด้วยซ้ำ
แต่คุณยังไม่มี ผู้ต้องสงสัยแม้แต่คนเดียว
ผู้ต้องสงสัย...
ตอนนี้ผู้คนเริ่มปล่อยมุกเกี่ยวกับคดีนี้ และแผนกอาชญากรรมเดลีแล้ว
ฟังนะคะ คดีนี้ก็เหมือน แจกันใสๆ ที่บอบบาง
ถ้าเราไม่ถือด้วยความระมัดระวัง มันจะแตกเป็นเสี่ยงๆ
คดีนี้อาจจะแตกเป็นเสี่ยงๆ หรือไม่ก็ได้
แต่ใครจะช่วยกู้ชื่อเสียงกาบีร์ สาวันต์ ไม่ให้แตกเป็นเสี่ยงๆ ครับ
ฟังนะ อาภา ผมไม่รู้จริงๆ ว่าภาพวาดนั้นมีอะไร
อาจจะเป็นอะไรก็ได้
แต่ฟังนะ คนที่แผนกอาชญากรรม ไม่ควรรู้สึกว่าเรารู้เรื่องสียา โอเคนะ
คุณต้องระวังมากๆ ตอนคุณอยู่ที่นั่น
ค่ะ
เอาละ ผมจะไปถึงใน 15 นาที เตรียมตัวให้พร้อมนะ บาย
ท่านคะ ผ่านมาสองเดือนแล้วนะ เรายังวนกลับมาที่เดิมอยู่เรื่อยๆ
แล้วฉันจะหลอกสื่อด้วย ข้อแก้ตัวงี่เง่าปัญญาอ่อนได้อีกนานแค่ไหน
ตั้งแต่สื่อโซเชียลไปจนถึงครอบครัวเหยื่อ
ทุกคนมีทฤษฎีสมคบคิดของตัวเอง เกี่ยวกับคดีนี้กันหมด
และฉันต้องรับมือกับเรื่องพวกนั้น
- ใจเย็นๆ เซบา - ท่านคะ ฉันจะใจเย็น
เมื่อทีมที่ได้รับมอบหมาย เลิกใจเย็นกับคดีนี้
ความไม่เอาจริงเอาจังของพวกเขา ส่งผลต่อเราทุกคน
ทั้งทีมเลยค่ะท่าน
พูดจบหรือยัง
เมฆนา - หวัดดี พยายามติดต่อคุณ ช่วยโทรกลับด้วย
ฟังนะ เซบา นี่ไม่ใช่ฆาตกรธรรมดาๆ
และนี่ก็ไม่ใช่คดีธรรมดา
ถ้ามันต้องใช้เวลา ก็ต้องใช้เวลา
ส่วนเรื่องทีม กาบีร์ก็มีความคืบหน้าอย่างต่อเนื่อง
และผมมั่นใจว่าพวกเขา จะค้นพบอะไรที่สำคัญเร็วๆ นี้
- แต่ท่านคะ ทำไม... - ศรัทธาหน่อย เซบา
เอาน่า อดทนหน่อย
โอเค กาบีร์ เราควรจะทำยังไง เพื่อที่จะควบคุมสื่อ
สั่งห้ามเปิดเผยข้อมูลครับ
ขอคำสั่งศาลแล้วส่งให้สื่อ
ว่าถ้าไม่ได้รับอนุญาต
พวกเขาจะถ่ายทอดวิดีโอ ฆาตกรรมในทีวีไม่ได้
ผมคิดว่าสำหรับตอนนี้ ทำแบบนั้นน่าจะแก้ปัญหาได้
ผมคิดว่าเป็นความคิดที่ดีมาก
ได้แล้วนะ เซบา
ค่ะท่าน
สายเข้า เมฆนา
- ขอตัวก่อนนะครับ - นั่งลง กาบีร์
ผมมีเรื่องอื่นที่ต้องคุยกับคุณ
คุณโอเคใช่ไหม
ครับ
ท่านครับ คุณหมอสภรวาลกับภรรยามาที่นี่
- โอเค ส่งเข้ามา - ครับ
ลุงใจร้าย
นี่เป็นภาพวาดของสียาแน่นอนครับ
เยี่ยมเลย! นั่นคือสิ่งที่ผมหวังไว้
อาภา
เธอยังมีชีวิต
สียาของเรายังมีชีวิตอยู่
ไม่เห็นเหรอ นี่แปลว่าสียายังมีชีวิต
สียาสบายดี เธอยังมีชีวิต
เธอ... เธอยังมีชีวิต
อาวิ อาวิ ฉันรู้ ฉันรู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่
ฉันบอกแล้ว ฉันรู้
ท่านได้มาจากไหนครับ
วสันต์ วิหาร
มีคนเจอบนถนนตอนที่เขา เดินเล่นอยู่ตอนเช้า
และลายมือนี่ล่ะ
เป็นของเด็กที่หายอีกคน กายาตรี
พ่อแม่เธอก็กำลังมาที่นี่เพื่อยืนยัน
อาวินาช นี่คือเบาะแสที่ชัดเจน ชิ้นแรกในรอบหลายเดือน
ผมส่งทีมค้นหาไปแล้ว
อาภา
กายาตรี...
ผมเห็นแก่ประโยชน์ ของอาวินาชเป็นหลักนะ
แต่ทำไมต้องเอามารวมกันด้วยล่ะ
คือคดีของเราคือฆาตกรราวณะ
แถมคดีคนหายมันเป็นของแผนกอื่นนะครับ
คดีอาจจะต่างกัน
แต่คนร้ายอาจเป็นคนเดียวกันก็ได้
หรือคุณคิดว่าอาชญากรทุกคน ในเดลีเริ่มเดินขากะเผลกกันหมดแล้ว
หมายความว่าไง
ดูที่ขาขวาเขาสิ
- มันสั้นกว่าใช่ไหม - ใช่
เหมือนขากะเผลกไหม
แต่มันเป็นภาพเด็กวาดนะครับ ไม่ใช่ภาพสเก็ตช์คนร้ายของตำรวจ
ภาพวาดของเด็ก ไม่มีเหตุผลอะไรหรอกครับ
เวลาลูกผมวาดม้า มันดูเหมือนลา
ก็จริง
น้ำส้มสายชู
สารฟอกขาว
การบำบัดไม่ใช่ที่หมาย แต่มันคือการเดินทาง
ใช่ไหมคะ ตอนนี้คุณซื้อตั๋วไว้แล้ว
ก็มานั่งริมหน้าต่างแล้ว เพลินไปกับการเดินทางเลยค่ะ
- ขอบคุณครับ บาย - บาย
โทษนะคะ
ในที่สุดก็ได้เจอคุณ
ครั้งที่แล้วฉันก็เห็นคุณ
แต่ก่อนที่จะมีโอกาสทักทาย หรือพูดอะไร คุณก็หายไปแล้ว
สวัสดี ฉันเมฆนา
- สวัสดี - คุณล่ะคะ
มาใหม่ครับ
ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ย
คุณติดยาอะไรถึงมาที่นี่คะ
เปล่าครับ... ผมแค่...
ขอบคุณพระเจ้า!
ฉันนึกว่าคุณออกจากเดลีไปเพราะฉัน
ที่นี่เนี่ยนะ
ไง กาบีร์
เจ๋ง พวกคุณรู้จักกันด้วยเหรอ
คือว่า ฉันรู้จักเขา แล้วคุณล่ะ
- จริงๆ แล้วผมเป็นจิตแพทย์ - โอ้ ว้าว
คนไข้คนหนึ่งของผมอยาก เข้าร่วมโครงการ 12 ขั้นตอนของคุณ
ผมเลยลองเข้ากลุ่มเปิดดูว่าเป็นยังไง
คุณจะแนะนำหรือเปล่าคะ
- ครับ น่าประทับใจมาก - ว่าไง เจพี
ไม่ ไม่เป็นไร ประกาศรู้
ได้คำสั่งห้ามสื่อเปิดเผยข้อมูลหรือยัง
มีหลายคนที่นี่ได้รับความช่วยเหลือ
เพื่อไม่ให้สื่อออกอากาศวิดีโออาชญากรรม
คือฉันรู้ว่ามีการให้คำปรึกษา แล้วก็อะไรพวกนั้น
แต่มันยากมากเลยที่จะให้คน
ออกมาพูดเรื่องตัวเองแล้วก็...
ผมมั่นใจเลย
ยังไงผมก็ขอโทษจริงๆ ผมต้องขอตัวก่อน
อาภารออยู่
- โชคดีครับ ดีใจที่ได้เจอคุณ - ค่ะ ขอบคุณ
- ทำเรื่องดีๆ แบบนี้ต่อไปนะครับ - ขอบคุณ
- เจอกันครับ กาบีร์ - เจอกัน
มาอีกนะคะ คุณหมอ
จิตแพทย์
เขาไม่ได้บอกชื่อฉัน
หมออาวินาช สภรวาล
จริงๆ คนงานของเราแอบได้ยิน สิ่งที่ขันนาพูดเมื่อวันก่อน
แล้วเขาบอกฉัน...
ฉันขอโทษจริงๆ คือฉันไม่ควรพูด...
ฉันไม่รู้จะพูดยังไง
- ฉันขอโทษจริงๆ - ไม่ ไม่เป็นไร
- ไม่ เป็นสิ - นี่ ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรได้ไง คุณไม่ควรทำร้ายเขา
คนเดียว
คุณน่าจะเรียกฉันไปช่วยด้วย
ฉันจะยินดีมากเลย
ฉันแค่อยากจะ...
เอาละ
ครั้งหน้าเราช่วยกันนะ
การเข้ากลุ่มผู้ติดยาก็ไม่ปลอดภัยแล้วสินะ
ใช่ ผมไม่รู้ว่ากาบีร์ไปอยู่นั่นได้ยังไง
อาภา
จนถึงตอนนี้ ผมทำให้ทุกคนเชื่อได้ว่า
เป็นฝีมือของคนลักพาตัว
แต่...
ตอนนี้เอายังไงล่ะ
ผมต้องปรากฏตัว
ผมต้องไปหาอังคัต
ไม่แน่หรอก ผมอาจได้ ข้อมูลใหม่ๆ จากเขา
อาวิ ฉันไม่คิดว่ามันเป็นความคิดที่ดีนะ
เราเหลือเวลาและทางเลือกน้อยแล้ว
ฟังนะ
เชื่อใจผมเถอะ ไม่มีทางอื่นแล้ว
เดี๋ยวคุยด้วยทีหลังนะ บาย
สถาบันวิทยาศาสตร์การแพทย์ และการวิจัยแห่งเดลี
หยุดๆ ให้ผมจ่ายเงิน
อาหารไม่ได้แย่นะ
เป็นอะไรไหม
เกิดอะไรขึ้น
ไม่รู้สิ แค่รู้สึกไม่ค่อยดี
- อาจจะเป็นไข้หรืออะไรสักอย่าง - ไหนดูซิ
น่าจะเป็นไข้นะ มันแพร่อยู่แถวๆ วิทยาเขต ไม่เป็นอะไรหรอก
กินยาโครซินแล้วก็พักผ่อน พรุ่งนี้ก็หายแล้วนะ
อะไรวะ ยาหมดอายุแล้ว
ไม่เป็นไรหรอก เอามาเม็ดนึง
ถ้านายตายล่ะ
ฉันดูแลคลินิกคนเดียวไม่ไหวนะ
รอก่อน เดี๋ยวฉันกลับมานะ
ทางออกฉุกเฉิน ห้องเจ้าหน้าที่
นี่ คุณปันเดย์
ฟังนะ
รอฉันกลับมาก่อน ฉันต้องรีบเข้าห้องน้ำ
อาวินาช รูมเมตผมมีไข้สูง
ผมแค่อยากได้โครซิน จากชุดปฐมพยาบาล
อย่ามาหยุดฉันน่าพวก
โอเค รู้อะไรไหม เปิดประตูเถอะ
กว่าคุณจะกลับมา
ผมก็เอายาแล้วคืนกุญแจให้คุณแล้ว
อย่ายุ่งกับอะไรในนั้นล่ะ เดี๋ยวฉันตกงาน
ผู้หญิงผมยังไม่เคยยุ่งเลย คุณปันเดย์ คุณพูดเรื่องอะไร
คิดว่าผมจะไปเล่นสนุกกับ ชอล์กและไม้ปัดฝุ่นเหรอไง
ผมอยู่ที่นี่มาห้าปีแล้วนะ
แพทยศาสตร์บัณฑิตปีสี่
มองทางหน่อย ตาบอดหรือไง
ไฟไหม้ๆ ไฟไหม้!
ปันเดย์!
ปันเดย์! เปิดประตูสิวะ ไอ้เวร!
ปันเดย์ ไฟไหม้!
ใครก็ได้เปิดประตูหน่อย!
ห้องนี้ไฟไหม้ ปันเดย์!
ใครก็ได้เปิดประตูหน่อย!
เปิดประตู
มองลงไป... หากุญแจ!
อาวินาช!
- ผมกลัวครับ - ไปๆ
- พยายามเข้าใจหน่อยครับ - ถอยไปๆ
ผมแค่อยากเผากระดาษคำตอบครับ
โอเคๆ
ผมไม่รู้ว่าฮีมานชูอยู่ข้างในนั้น
- ได้โปรดเถอะครับ ผมกลัว - เอาน่า ไป
ผมควรกินก่อนนอนหรือหลังจากนั้น
พี่ชาย จะให้เทพยมราชมาป้อนยา ให้คุณตอนหลับไปแล้วเหรอ
โภละ เลิกพูดจาไร้สาระ
กินก่อนนอนแล้วก็หลังอาหารนะครับ
- โอเค ขอบคุณ - ยินดีครับ
ขอโครซินแผงนึงครับ
ได้ครับ
ขอโทษนะครับ
อังคัตเหรอ
อาวินาช สภรวาล
เราเรียนที่สถาบัน วิทยาศาสตร์การแพทย์ด้วยกันไง
- จำได้ไหม - ได้สิ
เป็นไงบ้าง
ก็ดี
จำชาน้ำตาลโตลดของศัพพันได้ไหม
ไปดื่มชารำลึกวันเก่าๆ กันไหม
มาสิ
ตอนนี้... ไว้วันหลังดีกว่า
ตอนนี้ร้านยังเปิด มันยากน่ะ
เดี๋ยวก็กลับมาแล้ว มาเถอะ
ทำไมนายถึงมาที่นี่ล่ะ
อยู่แถวนี้เหรอ
เปล่า ฉันแวะมาหาเพื่อน แต่ได้มาเจอเพื่อนอีกคน
อังคัต ปล่อยวางเถอะ
นายก็พูดง่ายสิ
เชื่อฉันเถอะ ไม่ง่ายเลย
ว่าแต่ร้านนี้ล่ะ
นายได้เรียนจบแพทย์หรือเปล่า
จะจบได้ไงล่ะ
ตอนฉันออกจากคุก
ทั้งชีวิตและความมั่นใจฉันพังยับเยิน
พ่อฉันมีที่ดินในหมู่บ้าน
ฉันขายแล้วก็ซื้อร้านนี้มา
- เป็นไงบ้าง - ก็ดี
แล้วครอบครัวนายล่ะ
ใช่ พวกเขาอยู่ที่หมู่บ้าน ฉันไม่ได้ไปหา ก็คงจะสบายดี
- โภละ - ครับพี่
เปิดไฟสำรองสิ
พยายามอยู่ เปิดไม่ติดครับ
- ผมว่ามันเสีย - งั้นก็โทรหาการไฟฟ้าสิ
โทรแล้ว พวกเขาบอกว่า อีกชั่วโมงนึงไฟจะมา
หนึ่ง...
นี่ ทำอะไรสักอย่างสิพวก
อังคัต ฉันไปก่อนนะ
ครั้งหน้าต้องดื่มชากัน โอเคนะ
อาวินาช
ใครจะรู้พรุ่งนี้เป็นยังไง
ไปดื่มชากันเถอะ
ร้านของว่างคุปตะ
การเลิกยามันยากนะ
และดูสิชีวิตมันกลับตาลปัตรขนาดไหน
ยาแก้ไอที่ฉันเคยติด
ตอนนี้ฉันก็ขายอยู่ที่ร้าน
ต้องมีใบสั่งยาหมอ
มันคือการเดินทาง
ฉันนั่งอยู่ริมหน้าต่างและสนุกไปกับมัน
แต่บางครั้งฉันก็ห่วงว่า ฉันจะกลับเข้าอุโมงค์อีกครั้ง
ฉันเบื่อที่จะสู้กับความมืดแล้ว
ทุกๆ คืนไฟจะปิดลง
และผู้ชายที่ไหนไม่รู้จะมาที่ห้องขังผม
ไม่นานนักผมก็กลัวความมืด ผมไม่รู้จะทำยังไงดี
โภละ เปิดไฟสำรองสิ
อะพาร์ตเมนต์ของอังคัต เปิดไฟตลอดทั้งคืน
จุดอ่อนคืออังคัตคือ
การกลัวความมืด
เขากลัวความมืด
ซอสจีนเหรอ
น้ำส้มสายชู
ทางวิทยาศาสตร์มันคือ กรดแอซีติกอ่อนๆ
แต่นั่นมันน้ำยาทำความสะอาดพื้นนี่
น้ำยาทำความสะอาดพื้นที่ใส่ สารฟอกขาวเยอะพิเศษ
วิทยาศาสตร์แบบง่ายๆ
กรดแอซีติกอ่อนๆ ผสมกับ สารฟอกขาวจะทำให้เกิดคลอรีน
มันเป็นแก๊สที่มองไม่เห็น สียา พอเข้าไปในลำคอ
จะทำให้เกิดการระคายเคือง
คอหนูเหรอ
คอเขาสิ
- พี่ แล้วถ้าเป็นเหมือนคราวก่อน... - ครั้งนี้ไม่พลาดแน่ สียา
และไม่ต้องห่วงนะ
เขาทำอะไรเราไม่ได้หรอก โอเคนะ
เพราะว่าถ้าเขาอยากทำร้ายเรา เขาคงทำไปนานแล้ว
ใช่ไหม
งั้นจะยอมแพ้ตอนนี้ทำไม
ครั้งนี้คุณจะลงมือยังไง
คุณพูดเหมือนนี่เป็น...
เรื่องที่เราคุยกันระหว่างมื้อเช้าธรรมดา
จะซ่อมรถยังไง
จะจ่ายหนี้ธนาคารยังไง
จะลงมือฆ่ายังไง
เรากลายเป็นแบบนั้นไปแล้วเหรอ
คุณคิดว่าฉันชอบเหรอ
- อาวิ เราทำ... - ทำเพื่อสียา
ใช่ ผมรู้ อาภา
ผมเป็นพ่อนี่นะ
เอาน่า
ลองมาคิดดู
ลองจินตนาการสักแป๊บ
ว่าถ้าทุกอย่างไปได้ดี
สียากลับมา
คนลักพาตัวลูกถูกจับเข้าคุก
เขาได้รับโทษสำหรับอาชญากรรมเหล่านั้น
และเราก็อยู่ที่นี่แบบนี้
กินข้าวเช้ากันสามคน
ครอบครัวแสนสุข
แล้วเวลาคุณมองมาที่ผม อาภา
คุณจะเห็นอะไร
สามีคุณ
หรือฆาตกร
คนที่ทำทุกอย่างเพื่อช่วยครอบครัว
โดยการทำลายครอบครัวคนอื่น
คนหาย สียา สภรวาล
ใช่ บอกมาเลย
ไม่ๆ ทำบ้านอังคัตจะเสร็จแล้ว
ได้ตั๋วหรือยัง
ไม่ๆ ถ้าอยากนั่งแถวหน้า
ก็ไปดูคนเดียวนะ
ฉันอยากนั่งโซฟา
ใช่ๆ เขาเรียกว่า เก้าอี้เอนหลังได้ โอเคนะ
ทำไม ทำไมต้องที่โรงหนัง
รับจากที่บ้านไม่ได้เหรอ
โอเค แต่ไปให้ตรงเวลาล่ะ
โอเค วางได้แล้ว ฉันทำงานก่อน
ฉันพึ่งคุณได้หรือเปล่า โจเซฟ
- ได้สิครับ คุณผู้หญิง - เยี่ยม
งั้นถือว่าเราหายกัน
อากาศ ภัลลา
เอามานี่
พรรคยุวะ ศักติ
ตามสบายครับ
ถ้าคุณไม่ชอบน้ำขวด เรามีกระป๋องในตู้เย็นด้วยนะ
- ไม่ต้อง ขวดก็ดีอยู่แล้ว - เอาละครับ
จริงๆ นะครับ คุณผู้หญิง ผมตำหนิพวกเขาไปเยอะแล้ว
สำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นวันนั้น
จริงๆ ผมไม่เคยฉลองวันเกิดตัวเองเลย
แต่คนทำงานในพรรคพวกนี้ เป็นเหมือนลูกๆ ผม
ผมไปขวางความสุขพวกเขาไม่ได้หรอก
แต่ก็ใช่ครับ คุณเซบา ไม่ได้แปลว่า
เจ้าหน้าที่ของคุณเป็นฝ่ายผิดในวันนั้น
มันเป็นความผิดเขาทั้งหมด
ถ้าอยากจะติดโปสเตอร์
และป้ายต่างๆ ก็ทำได้ ทำอะไรก็ทำไป
ทำตามใจเลย
แต่ทำไมต้องทำกลางวัน
ทำไมต้องทำในเวลาเร่งด่วน ทำไมถึงไม่ทำกลางคืน
กลางคืนอากาศเย็นลง ใจเราก็เย็นลง
คุณคือคนที่โดนกาบีร์เล่นงานเหรอ
ครับ คุณผู้หญิง แต่ไม่เป็นไร...
คุณทำอะไรเนี่ย
เป็นแผลลึกที่หัวเลย เลือด...
มีใครอยู่ข้างนอกไหม
นี่ รออะไรอยู่ล่ะ ไปทำแผลซะสิ
อังคัต
อาวินาช สภรวาล เราเรียนที่สถาบัน วิทยาศาสตร์การแพทย์ด้วยกันไง
จำได้ไหม
- อังคัต ปล่อยวางเถอะ - นายก็พูดง่ายสิ
เชื่อฉันเถอะ ไม่ง่ายเลย
ยาแก้ไอ
รู้ไหม ฉันคิดว่าฉันอยากออกจากงาน
ทำไมล่ะ
- คือว่า... - จริงๆ ก็...
ถ้าเป็นเพราะผม...
ไม่ๆ
- โทษนะ ฉันต้องรับสาย - ไม่เป็นไร
ฮัลโหล อังคัต
เมฆนา เพื่อนเก่าผมมาหาเมื่อวาน
จากตอนที่ผมเรียนหมอ
เขามาซื้อยาเดียวกับ
ยาที่ฮีมานชูไปเอาที่ห้องพนักงาน
- ฮีมานชู... - อังคัต
ทุกอย่างที่ผมกำลังหนี อยู่ดีๆ ก็กลับมาหาผม
ผมไม่รู้จะทำยังไง
- ผมทนไม่ไหว - อังคัต ฟังนะ
อย่าเริ่มเสพอีกครั้งนะ โอเคไหม
ผมเห็นแต่ความมืดมิดที่นี่
คุณเสพอะไรอยู่หรือเปล่า
มีขวดอะไรหรือเปล่า
ตอบฉันมา อังคัต ยาแก้ไอเหรอ
คุณอยู่ไหน
ผมอยู่ที่ร้าน
เอาไปเก็บไว้ข้างในเลย ปิดร้านแล้วกลับบ้านไป โอเคนะ
ฉันกำลังไป ฉันจะไปหาที่นั่น
ได้ยินไหม
อังคัต อังคัต ฟังนะ...
เขาอยู่ที่ไหน
นิวทาวน์
นั่นใครน่ะ
ใครอยู่ตรงนั้น
ใครน่ะ
ใคร
ออกไป ออกไปนะ!
แกต้องการอะไร
ช่วยด้วยๆ ช่วยผมด้วย!
ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!
ใครน่ะ
แกต้องการอะไร
ใครอยู่ตรงนั้นน่ะ
ใคร
เฮ้ย!
ตรงนี้
โซเชียลบุ๊ก เขียนโพสต์
กำลังอัปโหลด
ฮัลโหล ชานกี
ได้ รอเดี๋ยวนะ ฉันกำลังออกจากลิฟต์
แป๊บเดียว ขอบคุณค่ะ
ชานกี ใช่ ฉันจะบอกว่า...
ฉันจะบอกว่าทำไมคุณไม่แก้ล่ะ
เดี๋ยว คุณป้า ให้ผมช่วยนะ
ผมถือให้
- มาครับ - ขอบคุณค่ะ
ใช่ ชานกี ได้ยินหรือยัง
ได้ยินไหม
อัปโหลดวิดีโอแล้ว
ใช่ บอกฉันสิ
โอเค ไม่ๆ คุณส่งให้พวกเขาก่อนสิ
ใช่ แล้วก็ส่งมาให้ฉัน
ใช่ๆ บอกฉันสิ
ไม่ๆ คุณส่งไปหาพวกเขาโดยตรงก่อน
แล้วก็ส่งมาให้ฉัน โอเคนะ
โอเค เยี่ยม โอเค ชานกี ไว้ค่อยคุยกันนะ โอเค บาย
นี่ อังคัต...
อังคัต
- ขอบคุณ ฉันไปต่อเองได้แล้ว - ครับ
- ขอบคุณมากนะ บาย - ครับ
กาบีร์ กาบีร์ มานี่เร็ว ได้โปรด!
กาบีร์!
กาบีร์ มาเร็วๆ
- เมฆนา เป็นอะไรหรือเปล่า - กาบีร์ ดูสิ
เดี๋ยวผมเช็กเขาก่อน
เขาเป็นอะไรไหม
แก้มัดเขา แก้มัดเขาสิ!
- ฉันจะเรียกรถพยาบาล - เขาตายแล้ว
กาบีร์ มีผู้ชายคนนึงเพิ่งออกจากห้องไป
เขาลงบันไดไป
อังคัต บัณฑิตโพสต์วิดีโอใหม่ บนโซเชียลบุ๊ก
กาบีร์
มีวิดีโออัปโหลดจากบัญชีของอังคัต
- ประกาศ - ครับผม
มีการฆาตกรรมอีกแล้ว
- ฆาตกรราวณะคนเดิม - ที่ไหนครับ
รูปแบบเดียวกัน ขาเป๋เหมือนเดิม มีวิดีโอแบบเดิมอัปโหลดไว้
คุณอยู่ที่ไหนครับ
- ที่วสันต์ กุนช์ เดี๋ยวส่งตำแหน่งไป - โอเคครับ
บอกให้นิติเวชทั้งทีมเตรียมพร้อมด้วย
ได้ครับ
กาบีร์ ชายคนที่เพิ่งออกไป เขาเดินปกตินะ
- เขาไม่ได้ขากะเผลก - แน่ใจเหรอ
เขาไม่ได้ขากะเผลก
คำบรรยายโดย ฐานิต พันธุ์เจริญ
ผู้ตรวจสอบงานแปล วิภาพร หมู่ศิริเลิศ