NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
DOBĘ WCZEŚNIEJ
Mała, możesz trochę szybciej?
Ruchy, maleńka. Jakbyś chodziła na czworakach.
Kurwa. Serio? Jaja sobie robisz?
Przebieraj nogami, mała.
Nie chcemy spędzić tu całego dnia.
Kurwa mać! Pieprzona suka!
Typowa baba.
- Jesteście z czwartego roku? - Ja jestem.
- Zrób to samo, gdy zdasz. - Dziękuję.
- Jak masz na imię? - Bruno.
- Pomóc? - Miło z twojej strony.
- Przepraszam. - Dzień dobry, Basilio.
ALBA: MIMO ŻE MI POMAGASZ…
NIENAWIDZĘ CIĘ!
WKURZASZ MNIE BRUNO: KOCHAM CIĘ
ALBA: JA CIEBIE NIE BRUNO: A JA CIEBIE TAK
ALBA: ZAPOMNIJ O MNIE BRUNO: NIE MOGĘ
ALBA: NIE TRUJ!
Rowery wnosimy schodami.
Co?
- Co jest? - Spóźnię się. Muszę lecieć.
- Nie. - Tak.
Naprawdę chcesz jechać autem z obcymi?
- Co to za problem? - Jedziemy w to samo miejsce.
- Mogłabym spytać cię o to samo. - Tak.
Mam jechać z ludźmi, których nie znam?
A co ja mam niby zrobić?
Posłuchaj.
Mielibyśmy okazję powiedzieć im o nas.
Zamknięta w aucie z czterema facetami. Podziękuję.
Dobra, nie lubisz moich kumpli.
- Bez komentarza. - Są lepsi, niż się wydają.
Skoro tak mówisz.
Czy…
- Czy pogadasz z Tirsem? - Tak.
Nie byliście ze sobą na poważnie?
Mówiłam ci, że to nie było nic poważnego.
- Dobra. To nie moja sprawa… - Posłuchaj mnie.
Wiesz, czego się nauczyłam?
- Nie wolno wozić rowerów windą? - Nie można żyć w strachu.
Wyluzuj.
Dobra?
Co?
Co jest?
Po prostu…
Nadal jestem…
Strasznie pijany
Ale mam odwagę, by ci powiedzieć
Że nie chcę być twoim kochankiem
Jestem tu, nadal strasznie pijany
Ale mam odwagę, by ci powiedzieć…
Że nie chcę być…
Miriam, skarbie. Przyjechała!
Alba! Luisito, chodź tu. Ciocia przyjechała.
- Alba! - Dzięki.
- Nie mogłam się doczekać! - Ja też.
- Przystojniaku! - Ty jesteś śliczna.
- Może pomogę? - Nie, dzięki. Bardzo dziękuję.
- Cześć, Miriam. - Miałaś być godzinę temu.
- Już jest. - Też się cieszę, że cię widzę.
Jasne.
JUŻ ZA TOBĄ TĘSKNIĘ
Wybaczcie, umówiłam się z Bego. Pogadamy później. Muszę zobaczyć bratanka.
Mały!
SPÓŁKA ENTRERRÍOS PREZENTUJE
Gdy podpiszemy umowy z radą miasta,
te 300 hektarów zamieni się w dwa hotele, luksusową dzielnicę
i trzy pola golfowe.
Ekskluzywna turystyka, panie i panowie. Czysty zysk.
Cały kompleks ma powstać na gruntach rolnych.
Liczymy na zmianę klasyfikacji, która może nie nastąpić.
Myślisz, że twój ojciec zainwestowałby miliony
w projekt nie do zrealizowania?
Poza tym społeczna odpowiedzialność naszej firmy
zwiększy walory środowiskowe tych terenów.
Panele słoneczne mające promować energię odnawialną…
Dziękuję, skarbie, ale mają to w dokumentacji.
Jak ojciec wspominał,
zmiana kwalifikacji to kwestia czasu.
Chwileczkę.
Będę musiał zrezygnować z lekcji śpiewu.
Cieszę się, że w końcu się przyznasz.
Nie mogłam już trzymać tego w tajemnicy. Ludzie oszaleją, gdy się dowiedzą.
- To nic wielkiego. - Cholera.
Dorastaliście razem i zupełnie się ignorowaliście.
Aż wylądowaliście w Madrycie.
Czasem potrzeba dystansu, żeby dostrzec pewne rzeczy. I tyle.
Czyli oni wciąż nie wiedzą?
Jego kumple.
Wstydzi się ciebie?
- Nie, nie było okazji. - Jasne.
Mam już wystarczająco na głowie.
- Tirso? - Tak.
Chce zostać biznesmenem.
Będzie oferował sporty wodne na plaży.
Zawsze radził sobie z turystami.
Nie byliście razem na serio?
Chodzi o to, że się spotykaliście, zerwaliście, potem do siebie wróciliście…
Nie mam wi-fi u brata. Wpadniesz do baru?
Spasuję.
- Czemu? Nie przyjdziesz? - Nie.
- Ignoruję cię. - No weź.
Bruno, kurwa. Irytujesz mnie.
- Uważaj, jak skaczesz. - Właź do wody.
Twoje akcje nie wzrosną od gapienia się na nie.
Samuel, chcesz popływać?
Potem, muszę odpocząć po lunchu.
Nie chcemy, żebyś zginął.
Co z nim? Zostanie na całe lato?
Tylko kilka dni. Chodzi o dziadka. Kto to wie?
- I ciebie. Posuwasz jego siostrę. - Uważaj, mówisz o mojej narzeczonej.
Uważaj!
A co z twoją dziewczyną? Kiedy ją poznamy?
Tę bezimienną, której nie możemy zobaczyć.
- Nie chciała z nami przyjechać. - Dlaczego?
- Dziś wam ją przedstawię. - Dobra.
Zachowujcie się.
Czyli musi być brzydka.
- Na maksa. - Spieprzajcie.
To moja ciotka.
Muszę lecieć.
Niektórzy muszą pracować.
- Dobra. Na razie. - Siema.
Pracować. Co za frajer.
- Przepraszam. - Bruno.
Spokojnie.
Zazdroszczę im.
- Tytoń cię wykończy. - Nie, jeśli ja wykończę go pierwszy.
Zwłaszcza że nie zbudowałem jeszcze tego kurortu.
Budowa musi ruszyć za pół roku, Emilio. Co by się nie działo.
Umowa zostanie sfinalizowana. Zaufaj mi.
Powinienem ufać takiemu politykowi?
W rzeczy samej. Wkrótce zostaniemy rodziną.
Za twojego wnuka, moją córkę i kurort.
Jak tam stolica?
Studia, praca i reszta?
Dobrze. Wiesz, jak jest.
Wiedziałbym, gdybyś odpisywała.
Przepraszam.
Spotykasz się z kimś?
Alba, do cholery.
- Chciałam ci powiedzieć osobiście. - Serio?
Umówiliśmy się, że jeśli któreś z nas kogoś pozna…
Nikogo nie szukałem.
Ja też, ale takie jest życie, różne rzeczy się dzieją…
Jestem prostakiem. Mnie nic się nie przydarza.
- Co ty wygadujesz? - Mam to gdzieś. Zapomnij.
- To Bruno. - Jaki Bruno?
Bruno od Clary?
Chyba żartujesz.
Nie znosiłaś go. Mówiłaś, że jest dupkiem jak jego kumple.
- Nie znałam go. - Nie znałaś go?
Spójrz na mnie.
Wyjedźmy na parę dni.
Jak dawniej.
Proszę cię, Tirso…
Wiesz co?
Pieprz się. Ty i ten dupek. Jasne?
Jak słońce.
Tak, idź sobie. Zmieniasz się w zarozumiałą sukę.
WARZYWNIAK CLARY
Ciągle esemesujesz. Chcesz coś powiedzieć ciotce?
- Jutro ci powiem. Lecę. - O nie.
Nic z tego. Obiecałeś, że zostaniesz. Musimy to wyładować i ułożyć.
- Nie możemy jutro? - Po imprezie?
Mogłeś siedzieć tutaj, a nie z koleżkami.
Masz rację, jak zwykle.
Ktokolwiek to jest, może poczekać.
Dobrze.
SPÓŹNIĘ SIĘ. CIOTKA MNIE ZATRZYMAŁA. KOCHAM CIĘ
- Alba, jak tam Madryt? - Dobrze. Co słychać?
- Dobrze. - Tak?
- Co tam? - Co u ciebie?
- Zobaczymy się u Kevina? - Wpadniemy na drinka.
- Na razie. - Pa.
- Jak tam? - Super.
- Do zobaczenia. - Świetnie.
PUB U KEVINA
Jesteście podekscytowani, panowie?
Stary, to będzie noc naszych marzeń. Prawda, Hugo?
- Może być fajnie. - Bruno wszystko spieprzy.
Olej go. Wątpię, że przyjdzie. Nie widzisz, że się zabujał?
Jest i on.
Spóźniliście się. Już miałem iść, mam co robić.
Nie przeceniasz się?
- Przyniosłeś towar? - Pewnie. Nowy, spodoba wam się.
- Świetnie. - Kto płaci?
Mój drogi kuzyn.
Trzymaj.
Bosko.
A to, o czym rozmawialiśmy?
Specjalne zamówienie, o które prosiłem?
Fantastycznie.
W drogę. Idealnie.
Jeśli ten szajs nie zadziała,
dopadniemy cię.
Nie mieszajcie mnie w to. Ja tylko handluję.
- Uważaj na siebie. - Przyjdziemy po ciebie.
Posadź dupę, do cholery.
WYBACZ, NIE POWINIENEM BYŁ TAK SIĘ ZACHOWYWAĆ
Co z tobą?
Kiepsko to przyjął.
Ludzie często gubią się w uczuciach. Wszystko wyjaśniłaś. Koniec historii.
W życiu nie można mieć wszystkiego.
Ale…
- Nie chcę szaleć, Bego. - Co?
- Nie imprezuję. - O co chodzi?
Tak dawno się nie widziałyśmy. Bruno przyjdzie, walić Tirso.
Zabawimy się.
- Nie. - Kochana, bez wymówek.
No weź.
Ty i ja. Ramię w ramię. Jak zawsze.
Dobrze, możesz iść. Dokończymy jutro.
- Pewnie musisz wziąć prysznic. - Dzięki.
Uważaj na siebie.
- Niech to będzie spokojne lato. - Słyszysz siebie?
- Nie mam z tobą lekko. - Nie możesz narzekać.
- Będę spał u siebie. - Jak chcesz.
Co z tobą?
- Co? - Twoja torebka.
Jestem szczęśliwa. Bardzo.
Chodźmy się napić.
- Co tam, dziewczyny? - Cześć.
Napijemy się?
No dalej. Ten gość bierze ślub.
- Dobra. - Za pana młodego.
Właśnie.
- Nie nagrywaj mnie. - Bez obaw.
- Za pana młodego! - Na zdrowie!
Zdrowie!
Pub dla prostaków.
Przepraszam.
Cholera.
- Co robisz? - Co tam, mała?
- Co jest? Nic nie zrobiłem. - Spokojnie.
O co ci chodzi?
- Możesz się odsunąć? - Spieprzaj. Zjebałeś.
Nic nie zrobiłem.
- Żartujemy sobie. - Odsuń się.
Co się stało? Nic nie zrobiłem.
- Wynocha! - Co robisz?
Ty też. I ty. Wynocha.
- Ale to one. - Wynosić się.
- To ich wina. - O co, kurwa, chodzi?
- I ty. - Nic nie zrobiliśmy.
Porozmawiamy? Proszę.
Chciałem cię tylko przeprosić.
Za wszystko, co powiedziałem. Odbiło mi.
W porządku.
Rozumiem. Nic się nie stało.
- Nie wiesz, jak bardzo będę tęsknić. - Ja za tobą też.
Ale to nie znaczy…
Co ty wyprawiasz?
Nie wierzę, że o nas zapomniałaś.
Przyznaj, że wciąż ci się podobam.
- Dość tego, Tirso. - Ja pierdolę!
- No proszę. - Stary!
- Co tam? - Myśleliśmy, że nie przyjdziesz.
- Idziemy do Kevina? - Właśnie wyszliśmy. Zajebiste nudy.
Idziemy do auta posłuchać naszej muzy i robić swoje.
Chciałem ją wam dziś przedstawić.
Twoją dziewczynę? W tym stanie?
- Nic z tego. Chodź. - Nie bądźcie dupkami.
Napijemy się, poznacie się i zdecydujecie, co dalej.
Łykniemy dropsy i zobaczymy.
- Właśnie. - Nie chcę dropsów.
- Znacie mnie. Dobrej zabawy. - Nie pierdol. Bierzcie go.
Nic z tego, stary.
Tak jest.
- Bruno, do cholery. - Co?
- Słuchaj. - Co?
Będziesz z nią całe lato.
To męski wieczór.
A ona spędzi czas ze swoją ekipą.
Tak czy nie?
Daj spokój.
- No chodź. - Posłuchaj, wezmę jedną…
- Dawaj! - Tylko dla ciebie.
Bruno zostaje, panowie.
Napiszę jej wiadomość.
Czekaj, samolocik leci.
Otwórz usta… Proszę bardzo.
Do końca. Zuch chłopak!
- Bruno chlejus. - Chodźmy.
- Wszystko pochłonie! - Odlatuje!
Jest nawalona.
Chodźmy.
Spokojnie. Nic ci nie jest?
- W porządku? - Tak.
Chodź. Tak jest.
Wstań. Pomogę ci.
Spokojnie. Powoli.
Tak jest. Ostrożnie.
Wszystko gra?
Chcesz pójść z nami? Idziesz z nami?
- Czekaj. Wygląda znajomo. - Tak jak i ty.
A do tego suka dobrze smakuje.
Bierzcie ją.
Kurwa. Ten szajs od Tirsa naprawdę działa.
A nie mówiłem?
Stań bokiem.
Odgarnij włosy.
Odwróć się.
Odsłoń plecy.
Pobierzemy cztery próbki z pochwy, trzy z odbytu i dwie z krocza.
Doszło do penetracji waginalnej czy analnej?
Nie pamiętam.
Wykonamy badania serologiczne na kiłę, WZW typu B i HIV.
W takich przypadkach wskazane jest przyjęcie pigułki „po”.
Niedługo wrócę.
Bruno!
Wchodzę.
Boże drogi.
Bruno, wstawaj.
Boże.
Nie zdjąłeś butów. W jakim stanie wróciłeś?
Cholera. Przepraszam.
Zrobię ci śniadanie. Weź prysznic i idź do pracy.
- Która jest godzina? - Późna.
Obiecałeś, że przyjdziesz z samego rana.
Mam dwie dostawy i już jestem spóźniona.
Tak nie może być. Robisz mi to już pierwszej nocy.
Mówię poważnie. Nie do wiary.
Bruno…
Gdzie jesteś?
Jestem w szpitalu. Przyjedź, proszę.
Jakbyś wciąż miał 16 lat.
Boże drogi. Dość tych nocnych imprez.
Całe lato…
Bruno?
No już.
Wstawaj.
Rubén, Sandra zaraz tu będzie.
Łap!
Pudło.
WYMIATACZE/JACOBO KTOŚ JUŻ WSTAŁ?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Unikałaś mnie wczoraj.
Byłam zmęczona.
- Pewnie. - Mariano, na dzisiejszym spotkaniu…
Nie musisz przychodzić do biura.
Słucham?
Rubén przyjechał.
Może chcesz spędzić z nim dzień albo…
- Pobyć matką? - Czemu nie?
Może ty pobądź ojcem?
Ja prowadzę firmę.
Ty pracujesz dla mnie…
a to polecenie służbowe.
Rób, co mówię.
Kiedy wychodziłaś, nikogo nie widziałaś?
Mówiłam ci, César. Ostatnie, co pamiętam,
to Pub u Kevina.
Spokojnie.
Jak się czujesz?
Co oni ci zrobili, maleńka?
César…
- Dzięki, że przyszedłeś. - Nie ma za co.
Proszę cię,
obiecaj, że nie spoczniesz…
Policja wszystkim się zajmie.
Obiecuję, że pomogę wam, jak tylko mogę.
Zostawię was.
Moja malutka.
Mamy ubrania.
Bruno.
Niczego nie pamiętam.
Ostatnie, co pamiętam, to że byłam w Pubie u Kevina.
- Źle się poczułam i wyszłam. - Dokąd pani poszła?
Nie wiem. Nic nie pamiętam.
Przykro mi, takie są procedury.
Nie mam pojęcia. Byłam w pubie z przyjaciółką Bego.
- Czemu wyszłaś? - Źle się poczułam i wyszłam.
Nie pamiętam, o której. Musiało być po drugiej, bo już zamykali.
Wyszłam
i chciałam znaleźć mojego chłopaka.
- Bruna. Bruna Costę. - Czy ktoś za panią szedł?
Nie wiem. Już mówiłam, że nie pamiętam.
Dużo pani wypiła?
Dwa albo trzy drinki.
- Nic więcej? - Nie.
Badania wykazały wysoki poziom substancji, takich jak MDMA.
- Co to takiego? - Ecstasy.
Był też flunitrazepam.
Nie, wzięłam tylko jedną tabletkę.
- Bierze je pani regularnie? - Nie.
Czasami, ale tej nocy wzięłam tylko jedną.
Może po wyjściu spotkała pani kogoś, wzięła coś…
Nie wiem. Nie pamiętam!
- Mówię, że nie wiem! - Spokojnie.
Pamięta pani, czy wyszła z domu bez bielizny?
- Co to za pytanie? - Bardzo proste.
- Nie wierzycie mi. Uważacie, że zmyślam! - Posłuchaj mnie. To moja praca.
Mogę zostać sama?
Poszła pani na plażę czy została tam zabrana?
Nie wiem! Przysięgam, że nic nie pamiętam! Nic…
Kurwa.
Mogę już iść?
Chcę już wrócić do domu, proszę.
Proszę.
Jak tam, stary?
- Płyniemy bez niego? - Nie, dzwoń.
Lubisz szefować, co?
Dzieńdoberek. Jak się czujesz, Bruno?
Która to godzina?
Bruno? Dam cię na głośnik.
Bruno?
- Cześć! - Siema! Jesteś tam? Czekamy.
Wszystko gra?
- Nie. - No jasne, stary.
Na pewno masz gigantycznego kaca.
Jak my wszyscy.
- Nie o to chodzi. - Nie? A o co?
Chodzi…
- Chodzi o Albę. - Albę?
- Kto to? - Wczoraj została zgwałcona.
Kurwa, chujowa sprawa, ale…
Nic jej nie jest?
Zidentyfikowali fiuta, który jej to zrobił?
Jeszcze nie. Ona…
Ona
nic nie pamięta.
- Spokojnie. Będzie dobrze… - Spokojnie? To moja dziewczyna!
Moja dziewczyna!
Miałem się z nią spotkać…
Gdzie… To nie jest…
Bruno…
możesz na nas liczyć, jasne?
Tak.
Wiem.
Dzięki, Jacobo.
Dzięki, chłopaki.
Zadzwonię potem.
- Bez jaj, kurwa. - Mówiłem, że wygląda znajomo.
- Alba? Co to za Alba? - Siostra Toño…
Tego przygłupa z baru? Co on z nią, kurwa, robi?
- Nie wiem, ale to jego wina. - Co?
Gdyby powiedział, że to jego dziewczyna, zerżnęlibyśmy inną.
Wiecie, co będzie, jak nas złapią? Jestem żołnierzem.
Co ty wygadujesz? Nie zrobiliśmy nic złego.
Nikt nikogo nie zgwałcił.
- Nie sprzeciwiała się. - Jest w szoku.
- A jeśli coś sobie przypomni? - Stul pysk, Hugo.
Chujowa sprawa z Brunem.
I to jak. Ale nie możemy nic zrobić, jasne?
Co teraz?
Wracamy do domu.
I pamiętajcie, że mimo wszystko było super.
Było zajebiście. Jasne, Hugo?
- Tak? - Zajebiście.
Zajebiście! Jazda.
Już jedziemy.
Dam znać, kiedy dotrzemy.
- Zaczynasz? - Ja pierwszy.
Zatrzymaj się.
Co się stało? Wszystko gra?
Nic ci nie jest?
- Zatrzymaj się. - O co chodzi?
DZIWNE JEST TO ŻYCIE
To było tutaj!
Co się stało?
O co chodzi? Spokojnie. Nie przejmuj się.
- To było tutaj! - Nie.
- Co jest? - To tutaj.
- Nie. Spokojnie. - To tutaj.
Już po wszystkim. Oddychaj.
Oddychaj. Jestem przy tobie.
Właśnie tak.
Nie czujesz się najlepiej. Wrócimy do szpitala.
Nie, musimy jechać na policję.
Nie jesteś w stanie nigdzie jechać.
- Odpoczniesz w domu. - Tak, wracajmy.
Wracamy do domu. Chodźmy.
Jedziemy do domu. Pomogę ci.
Wracamy do domu. Chodźmy.
Porucznik Giner z wydziału kryminalnego.
Gdybyście czegoś potrzebowali
albo coś sobie przypomnieli,
dzwońcie o każdej porze.
Proszę się dobrze zastanowić.
Dzięki pani wspomnieniom możemy zidentyfikować i przymknąć napastnika.
Nic nie pamiętam.
Nie wiem, ile razy już to powtarzałam.
O której wyszła pani z pubu?
Koło drugiej. Już zamykali.
Czy po wyjściu kogoś pani spotkała?
Niczego nie pamiętam.
Nie wiem, ile razy to powtarzałam.
Albo…
jeśli pamięta pani, że brała narkotyki, proszę powiedzieć.
- Wzięłam pigułkę. Tylko jedną. - Wyniki badań mówią co innego.
Nie rozumiem.
Skąd pewność, skoro nie pamięta pani reszty nocy?
Nie wiem.
Czy przez cały czas miała pani swojego drinka na oku?
Nie wiem, tańczyłam. Mogłam zostawić go na barze.
W pani krwi wykryto dużą ilość narkotyków.
Wystarczy. Nęka ją pani.
Poznaje ich pani?
Jeden z nich mógł panią śledzić.
Tak, byli u Kevina, ale ich wyrzucił. Więcej ich nie widziałam.
Dłużej nie wytrzymam.
Może zrobimy przerwę?
Wystarczy na dziś.
Dziękujemy.
Bardzo dziękujemy.
Słucham.
Macie rejestrację?
Już jadę.
Ogarnę u mnie i się zmywamy.
Możesz włączyć?
Jasne.
Myślisz, że to moja wina?
Twoja wina?
Przytul mnie, proszę.
Myślisz, że damy sobie radę?
Poradzimy sobie ze wszystkim.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Proszę za mną.
Możesz nas zostawić, Rosario.
- Miriam, co za niespodzianka. - Szukam Mariana.
Wyszedł. Mogę jakoś pomóc?
No tak.
- Nieważne. Przyjdę kiedy indziej. - Jak chcesz. Odprowadzę cię.
W nocy zgwałcono moją szwagierkę Albę.
Mój Boże.
To okropne! W mieście?
Ktoś podał jej narkotyki.
Biedaczka.
Nic jej nie jest?
Wiedzą, kto to był?
To należy chyba do twojego syna Rubéna?
Nie pierwszy raz go zgubił.
Był w miejscu, gdzie ją zgwałcono.
Nie pozwolę, żebyś przychodziła i oskarżała mojego syna o gwałt.
- Stwierdzam fakt. - Ten sygnet niczego nie dowodzi!
O tym zadecyduje policja.
Rozumiem.
Czego chcesz?
Pieniędzy, Mercedes.
Dużo pieniędzy.
Wiesz, gdzie mnie szukać.
Alba.
- Drżysz. - To nic.
Może zadzwoń do Bego?
Psycholog mówiła, że powinnaś być z przyjaciółmi.
Weź ją pod ramię.
Złap ją za rękę. Chwyć ją.
- Tak. - Bierz ją.
- Tak jest. - Dawaj.
Teraz ja. Moja kolej.
- Dawaj. - Moja kolej.
Weź ją pod ramię.
Trzymaj ją.
Przepraszam.
- Co? - Dobrze się czujesz?
On ma tatuaż.
Sztylet z wieńcem laurowym.
- Sztylet? - Tak.
Na prawym ramieniu.
Muszę zadzwonić do porucznik Giner. Masz wizytówkę?
Bruno!
Tak, mam.
Alba.
Pani porucznik? Tu Alba.
Dzień dobry.
- Wyprostuj się. Robię się napalony. - Nie wygłupiaj się. Złamas.
Czemu to tyle trwa? A narzeka na nas.
Pieprzony diler.
Nie! Bruno!
- To ty zgwałciłeś Albę! - Przestań!
- Kurwa. - To byłeś ty.
- Odbiło ci? - Przestań!
- Przypomniała sobie tatuaż! - Jest wiele takich tatuaży.
Przysięgnij, że to nie ty.
Przysięgnij.
- Przysięgnij! To byłeś ty? - Uspokój się! Tak, to on.
I my też.
Na haju puściły nam hamulce.
- Zgłoszę was, gnoje. - Nikogo nie zgłosisz.
Nie pójdziesz na policję, bo ty też tam byłeś!
Zrobiliśmy to we czterech.
Co?
Tak.
Nie.
- Słaby żart… - Nie wiedzieliśmy, jak ci powiedzieć.
- Wiemy, co się dzieje, gdy przegniesz. - Zastanów się, Bruno!
Przyszedłeś do zaułka. Hugo do ciebie zadzwonił.
Nie wiem, jak tam trafiłeś. Byłeś na haju.
- Byliśmy we trzech z laską… - I dołączyłeś. Tyle.
Nie wiedzieliśmy, że to twoja dziewczyna.
Nie.
- Kłamiecie, skurwiele. - Bruno…
Byliśmy tam we czterech.
- Nie ja. - Przysięgam, że to zrobiłeś.
Zrobiliśmy to razem.
Przykro mi to mówić, ale poszła na całość.
- Skurwielu… - Spokojnie!
- Ty kutasie! - Hugo!
- Co wy robicie? - Przestań, Hugo.
- Pójdę na policję. - Co na to Alba?
- Zostawcie go. - Zastanów się, Bruno!
Pomyśl, Bruno! Zastanów się, zanim zrobisz coś głupiego!
Nie. Puść mnie!
Co się stało?
Do auta.
Im większe obietnice składa polityk,
tym mniej mu ufaj.
Mówisz o Solanie?
Solana należy do tych ambitnych.
Dotrzyma obietnicy i zmieni klasyfikację gruntów.
Co się stało?
Powinieneś coś wiedzieć.
W nocy zgwałcono dziewczynę z miasta.
Mój Boże. W jakim świecie żyjemy?
Była u mnie Miriam. Kojarzysz ją?
Wątpię, by miała dobre zamiary.
Znalazła sygnet Rubéna w miejscu gwałtu.
Skąd pewność, że to prawda?
Skąd pewność, że zgubił go właśnie tam?
Rubén to dobry dzieciak, ale…
Zadzwoń do Eloya.
Każ przyjść jemu i chłopcom.
O nic się nie martw.
Zajmiemy się tym.
Dziękuję, Victorze.
- Alba? - Kiedy przyjdziesz?
Potrzebuję cię.
Bruno.
Bruno?
Jeszcze nie wiem.
Jestem w sklepie z Clarą i musimy jeszcze
posprzątać i…
Muszę ci coś powiedzieć.
- Kiedy przyjedziesz. - Chodzi o to…
Kocham cię.
- Szybciej, niż sądziłam. - Sygnet.
- Myślałam, że Mercedes zrozumiała. - Zapłacimy ci.
Ale dopilnuj, żeby nikt nas nie zgłosił.
Za tę samą cenę?
Nie przeciągaj struny.
To wszystko?
Nie przychodź do rezydencji Entrerríosów bez uprzedniego zaproszenia.
I nie pytaj o Mariana.
Przez resztę swojego żałosnego życia
nie zapominaj o tym.
Co takiego? Nie, dziadku. To nie tak.
Nie zrobiła nic wbrew własnej woli. Nie zmusiliśmy jej.
- Cholera. - Jacobo?
Pojęcie „zmusiliśmy”…
jest niejednoznaczne.
- Mogą nas za to zamknąć? - Oczywiście, że nie.
Wygląda na to, że samo patrzenie na dziewczynę to przestępstwo.
- Niedawno… - Nie, kuzynie.
Do więzienia trafiają debile albo biedacy.
Słuchajcie uważnie.
Nikomu nic nie mówcie. Nie wspominajcie, co się stało.
Jasne?
Możemy
zaufać waszym przyjaciołom?
Cóż…
- Tak. - Właściwie…
Świetnie.
Możecie iść.
Jacobo, ty zostań.
Rubén.
Mamy tę kobietę z głowy.
A co z policją?
Podejrzewają czterech przyjezdnych.
Tej nocy nękali ofiarę.
Czterech.
Dziadku…
Nie wiem, jak ci to powiedzieć.
Mamy problem z Brunem.
- Nie wiedzieliśmy, że to jego dziewczyna. - Co?
- Mówisz poważnie? - Tak. Odbiło mu i chce nas zgłosić.
Nic dziwnego!
Zrobiłbym to samo.
Przykro mi.
Jest źle?
Siadaj i zaraz po ciebie przyjdą.
César. Co się stało?
- W nocy napadnięto Albę. - Jak to? Nic jej nie jest?
Nie martw się.
Wiesz coś?
Sprawdzają wszystkich z pubu. Zaczekaj tu.
- Co z Albą? - Nie mogę spojrzeć jej w oczy.
- Jak to? - Nie mogę. To moja wina.
O czym ty mówisz? Bego!
Tirso Rubio.
Twoja kolej. Idź.
- Tirso Rubio. Drugie nazwisko? - Pastor.
Gdzie pan był w nocy 10 czerwca?
- W wielu miejscach. - Był pan w Pubie u Kevina?
- Tak. - Dobrze.
Zostało mi mało czasu.
- Nie wygaduj głupstw. - Nie.
Wszystko załatwiłem.
Będziesz mieć
taką samą władzę jak oni.
Nawet większą.
Mercedes…
masz kontynuować moje dzieło.
Nie chcę, żeby moi synowie zaprzepaścili to,
co budowałem latami.
Obiecaj.
Obiecaj mi to.
Obiecuję.
Nie martw się o Rubéna
ani o sygnet.
Eloy wie, co ma robić.
DZIWKA
Dziękuję, Víctorze.
Odpoczywaj.
Mercedes!
Kto to zrobił?
No kto? Który tchórz?
To moja siostrzyczka!
- Kochanie… - Kto to zrobił?
- Moja siostrzyczka! - Spokojnie!
To małe miasto. Zignoruj to.
Oddychaj. Właśnie tak.
Oddychaj.
Tak jest. Oddychaj.
Oddychaj.
Oddychaj!
- Moja siostrzyczka! - Ta dziwka niszczy mi…
- Co takiego? - Nie.
- Co mówisz o mojej siostrze? - Spokojnie, kotku!
Oddychaj ze mną. Spójrz na mnie!
Puszczaj to!
Oddychaj.
Puszczaj!
Nie! Niech to szlag, kochanie!
Wezwijcie karetkę! Toño…
Oddychaj ze mną.
Toño…
Jestem tutaj.
To moja wina.
- To nie twoja wina. - Nic dziwnego, że Miriam mnie nienawidzi.
Nie mów tak.
Jakim cudem moje życie spieprzyło się w jeden dzień?
- Nie wiem, co zrobiłam źle. - Nic nie zrobiłaś.
Alba.
- Alba, muszę… - Co?
Muszę…
Muszę lecieć.
- Teraz? Dokąd idziesz? - Tak…
- César chce ze mną pogadać. - O czym?
Nie wiem. Zadzwonił do mnie.
- Ale niedługo wrócisz? - Tak. Kocham cię.
Nie sądziłem, że kogoś tak pokocham.
Więc wracaj szybko.
Dobrze?
Dziwka…
Podoba ci się, suko?
Podoba ci się.
Kończ już! Tak jest!
Patrzcie, kogo tu mamy.
Cholera. Gdzie ty byłeś, stary?
Jesteś kompletnie naćpany, Bruno.
Co robicie?
Jacobo, jak idzie?
Rżnij ją mocniej. Dawaj.
Dalej, kurwa.
- Łap ją! - Tak, kurwa!
- Chodź, Hugo. Ja pierdolę. - Jak tam, Bruno?
No już! Moja kolej.
Otrzymaliśmy wyniki badań DNA.
Mamy też próbki nasienia czterech mężczyzn.
Czyli to oni?
W grupie na WhatsAppie jasno określili swoje zamiary.
Mam twoje nagrania, za które możesz pójść siedzieć.
Nie wiem, co się z tobą dzieje,
ale lepiej mnie nie wkurwiaj.
Nie widziałaś jego wzroku, gdy zobaczył graffiti.
Miriam, dość.
- Nic mu nie grozi? - Pielęgniarka to wyjaśni.
Alba.
Pani porucznik,
lokalna policja znalazła telefon na miejscu napaści.
Musimy mieć go na oku. Nie ufam mu.
Podoba ci się, fiucie?
Podoba ci się, sukinsynu?
- Ale z ciebie cipa. - O co ci, kurwa, chodzi?
Wracajcie do Madrytu i o tym zapomnijcie.
Zabierz dziewczynę i wynoście się stąd.
Zajmij się tym.
Napisy: Agnieszka Komorowska