NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Victor Bey, kahvaltınızı getirdim.
BİLİNMEYEN NUMARA
-Kafana buz koy ve sakin ol. -Kimsin sen?
Sen ya da sevgilin polise giderseniz hepinizi öldürürüz.
Sevgilini ve seni, Clara teyzeni, Alba'nın ailesini ve yeğenini.
-Bu bir şakaysa hiç komik değil! -Şaka filan değil.
Tek bir kaçışınız var. Madrid'e dönüp olanları unutun.
-Bana bak pislik… -Sevgilini de al, git buradan.
Tirso.
-Toño nasıl? -Hâlâ yoğun bakımda.
Peki sen nasılsın?
Barı gördüm, isterseniz temizlerim.
-Çok makbule geçer. -Evet, sağ ol.
Bir sigara içeceğim.
Böyle bir şeyi anca aşağılık biri yapar.
-Bu konuda konuşmayalım. -Peki.
Ama geldiğin için sağ ol.
-Toño seni çok sever. -Ben de onu.
Alba, söylediklerim için özür dilerim. Öküzlük ettim.
Bencil herifin teki gibi davrandım. Özür dilerim.
Arkadaş olarak da olsa seni kaybetmek istemiyorum.
Hem Bruno da o kadar kötü biri değil.
Tabii benim kadar iyi olamaz.
Çok ciddiyim.
Tek istediğim senin mutluluğun.
Merak etme, Toño bunu atlatacak.
İnatçı herifin tekidir.
-Hem de çok. -Hem de çok.
Tamam o zaman, ben gidip boya alayım.
Tirso.
Her şey için teşekkürler.
Alicante gece hayatına akacağız.
Evet ama üç yer gezdik, bir kız bulamadık.
-Doğru. -Murcia'yı denesek ya?
-Murcia olmaz, yoruldum. Eve dönelim. -İstersen ben süreyim.
-Doğru, o sürsün. -Sıçayım, bu yol çok kötü.
Alicante muhteşem, beni dinle.
-Fren mesafesi diye bir şey duymamış mı? -Ne yapıyor? Deli mi bu?
-Hızlan, arkaya dayandı. -Sıçayım.
-Herif bizi öldürecek. -Hızlan, gaza bas!
Lanet olsun!
-Onbaşı, test sonuçları geldi. -Teğmen.
Polis saldırı mahallinde bu telefonu bulmuş.
Güzel. Beklememizi söylediler ama…
-Biraz dinlendi mi? -Evet, daha iyi.
-Teğmen. -Bruno.
-Haber var mı? -Hayır.
-Dün gece seni aradım. -Kusura bakma, dün…
Uyuyakalmışım. Buraya dönecektim ama…
Teğmen bir şey söyleyecekmiş.
DNA testi sonuçları geldi.
Dört kişinin sperm örneğine rastlandı.
Ne?
-Dört kişi mi? -Suç mahallinde bir telefon bulduk.
Barda seni rahatsız edenlerden birine ait.
Alba, tüm gece seni kaydetmişler. Belli ki seninle kafayı bozmuşlar.
Yani onlar mıymış?
WhatsApp gruplarında niyetlerini açıkça yazmışlar.
Muhtemelen ayrılıp mesajlaşmışlar.
Videoyu görmek istiyorum.
-Gerek yok Alba, bu kanıt. -Lütfen.
Alba, kanıtmış. İzleyemezsin.
Barın duvarına yazıyı da mı onlar yazmış?
Toño'nun abim olduğunu nereden bildiler? Hiç anlamıyorum.
-Onları tutuklayacak mısınız? -Şimdilik yerlerini bulmaya çalışıyoruz.
Sizi haberdar ederiz.
Selam.
Babam başsağlığı dileklerini iletti. Bugün gelemedi ama cenazeye katılacak.
-Teşekkürler Hugo. -Sağ ol.
-Eloy… -Bir saniye.
Ne demek endişeye gerek yok?
Sadece korkutacaktın.
Hallet.
Çocuklar. Jacobo, Ruben. Benimle gelin.
-İyi misin? -Ben iyiyim.
Elbise çok yakışmış.
-Kendine hâkim olsana. -Dokunma lan bana göt herif.
Orospu.
Evet, buraya.
Çok hoşuna gidiyor, değil mi?
Alba, ne oldu? Neyin var?
-Durun, noter gitmemeli. -Niye? İşini yaptı işte.
Anlamıyorum.
Vasiyetini son anda değiştirmesi tuhaf değil mi Mariano?
Babam inatçı adamdı. 40 yıl değiştirmeyip şimdi mi değiştirdi?
-Tuhaf, değil mi? -Sakin olalım.
Hisselerin Mercedes'e kalması bir şey değiştirmek zorunda değil.
Ne değişmesin?
Babam sana bir iyilik yapmış ama şirketi hâlâ biz yönetiyoruz.
-Sakin ol Iván. -Orası kesin Iván.
Ara ara sana kârdan hak ettiğin payı veririz.
Bunu bir sonraki kurul toplantısında konuşsak daha iyi olur.
Kendini çok zeki sanıyorsun, değil mi?
Mercedes teyze haklı. İnsanlar buraya başsağlığına geldi.
-Bunu başka zaman düşünürüz. -Lüzum yok.
Baba!
Bu, dedemin şakalarından birine benziyor, yanılıyor muyum?
Yakın bir aile gibi davranalım.
Dur Mercedes.
Bu da son vasiyetinden.
Bu tabloyu hiç sevmezdi.
Ama asla atmadı.
İçinde ne olduğunu
benim dışımda bilen tek kişi Víctor'du.
Şimdi de sen.
Okulda bana sataşırlardı, hatırlar mısın?
Hep yanımdaydın.
Beni korumak için kavgaya girerdin.
Kirli kıyafetler ve morluklarla gelince evde bir de annemden azar işitirdin.
Yine aynı şey oldu.
Duvardaki yazının hedefi sen değildin Toño.
Sen değildin.
Niye konuşuyorsun? Seni duymuyor ki.
Aklını başına alıp Madrid'e dön.
Abini gerçekten seviyorsan en iyisi bu.
Hem onun hem bizim için.
Hayatımda yediğim en iyi biftek tartar.
-Anlaşmamıza gelince… -Acele etme Andrés, ona da geleceğiz.
-Karın arabayı beğendi mi? -Bayıldı. Sağ ol Víctor.
Emilio Solana'ya gelince…
-Selam, nasılsın? -İyiyim.
Emin misin?
Gerçekten iyi misin?
-Bence burada kalmalıyım. -Alba, bana bak.
Alba, Toño iyi.
Doktorları duydun. Ona Miriam bakabilir.
-Evet ama kalırsam… -Hayır Alba, kalamayız!
Burada kalamazsın. Uzaklaşmak senin için en iyisi.
Burada kalmak seni üzecek.
Gitmemiz lazım.
Bruno. Dur Bruno, beni dinle lütfen.
-İstemiyorum. -Sıçayım.
-Kaçıyor musun? -İstediğiniz buydu.
-Neden bahsediyorsun? -Beni rahat bırak.
Her şey çok açık. Sana diyecek lafım yok.
-Öyle mi? Bu hâl ne? -Ne varmış hâlimde?
Söyleyeceklerimi bir dinle. Bir dinle yahu!
Bin kez özür diledim, daha ne yapayım?
Ona tecavüz etmediğimi söyle.
Sen gerçeği istemiyorsun. Yapmadığını duymak istiyorsun.
-Ama öyle değil Bruno… -Yalan söylüyorsun.
Gelip bize katılmak istediğinde ben de şaşırdım.
Ama senin suçun değildi Bruno. Senin suçun değildi.
Kafan çok güzeldi.
Hava karanlıktı, Alba'yı tanımadın bile…
-Hayır! -Tanımadın, kabul et!
-Ben tecavüzcü değilim! -Ben tecavüzcü müyüm yani?
-Evet, ona tecavüz ettiniz! -Hayır Bruno.
Onun da rızası vardı, bunu kabul et.
Alba da bizim kadar sarhoştu, hepimiz takılmak istedik.
Sadece eğlenmek istedik lan!
Acı da olsa gerçek bu.
Yapma, sen benim kardeşim gibisin.
Seni böyle görmek istemiyorum. Nasıl düzelteceğimi bilmiyorum.
Git.
-Bruno, beni dinle. -Defol.
-Defol! -Bruno.
-Çık dışarı! -Bruno!
-Çantanı ver. -Al.
Sizi yalnız bırakayım.
Görüşürüz.
Abin iyiymiş.
Evet, yani…
Tedavisi sürüyor ama tehlikeyi atlattı.
Gitmekte kararlı mısın?
Sivil Muhafızlara haber verdin mi?
Gidebileceğimi ama çok uzaklaşmamı söylediler.
Peki ya soruşturma?
O çocukları arıyorlar.
Özür dilerim.
Seni yalnız bırakmamalıydım.
Bego.
-Kendimi çok suçlu hissediyorum… -Beni dinle.
Özür dilemeni gerektirecek hiçbir şey yok.
Tamam mı?
Gel buraya.
Her gün arayacağına söz ver.
Söz.
Ne kadar ısrarcı olabileceğimi unutma.
Ayrıca yalnız değilsin.
Seni asla bırakmam.
-Hoşça kal. -Güle güle.
BİR AY SONRA
-Hazır mısın? -Hadi.
Hadi.
İşte.
Dur, sakin.
Alba. Sen iyi misin?
-Bırak. -Ne oldu?
Kendimi kaybettim. Bırak.
Duşa gir.
İyi gününde değilsin.
-Kirpiklerime kadar her yanım ağrıyor. -Hiç sorma.
Alba.
-Günlük hayatın nasıl diyor? -İyi.
-Programa uyuyor musun? -Evet.
-Boks dersleri nasıl gidiyor? -Bu sabah panik atak geçirdim.
Yalnızdım ve…
Gitmem gerekti. Ama iki kız gelene kadar içeri giremedim.
Bu çok normal.
Vücudun tetikte.
O gece olanlarla ilgili bir dizi nöral bağlantı kuruyorsun
ama bu da geçecek.
Bruno'yla işler nasıl?
İyi.
-Konuşuyor musunuz? -Evet, tabii ki.
O geceden bahsediyor musunuz?
-Bahsetmiyoruz. -Neden?
Bilmiyorum, yani…
Sanki bu konuda benden daha çok zorlanıyor.
Ne açıdan?
Sanki suçluluk hissediyor gibi…
Bilmiyorum.
Seni koruyamadığı için mi?
Böyle durumlarda kurbanın partnerinin de bir çeşit travma yaşaması çok normaldir.
Ama Bruno dışında abin var, arkadaşın Bego var.
Onlara yaslan.
Onlar burada değil.
Peki ya memleketine dönsen?
GEÇİLMEZ
Özür dilerim.
Yapamam.
Aç.
Alo?
Siktir, çocuklar. Bakın, kim geliyor.
Sağ olun.
Kimmiş?
Ne oldu Alba? Kimdi?
Ne oldu?
Ne var?
Alba.
Denize düşen bir arabada birkaç ceset bulmuşlar.
Bana tecavüz edenler olabilirmiş. Kimlik belirlememi istediler.
Oraya dönemem Bruno, yapamam.
Dönemem.
Alba, bana bak.
Alba.
Merak etme.
Gidip yapmamız gerekeni yapacağız, hemen döneceğiz.
Söz veriyorum.
Birkaç et yemeği eklemek lazım.
Birkaç da tatlı. Bu menü yetersiz.
Bugün kaç rezervasyon var?
Sıfır.
Peki ya yarın?
Bir.
Tesise bu kadar yatırım yaptık ama imar durumuyla ilgili hâlâ haber yok.
Merak etme.
Şehir Planlama'dan Emilio Solana'yla konuştum
ve bir sonraki toplantıda onay çıkacak.
Bunu daha önce de duyduk.
Arkadaş olduğunuzu biliyorum ama bizi savuşturuyor.
Toni, bu işleri bilirsin.
-Eğer babama… -Jacobo.
Toni haklı, bir şey olmuş olmalı.
Bu Emilio'yla ilk iş birliğimiz değil.
Neyse…
Bence endişeye mahal yok.
İsterseniz ben konuşabilirim.
-Ben hallediyorum. -Aynen öyle Mercedes.
Ben de deneyeyim.
Kızı, oğlum Rubén'le nişanlı.
-Ama siz olmaz diyorsanız… -Tabii, bence sorun değil. Olur.
Peki o zaman, hepimiz hemfikirsek…
Toplantı bitmiştir.
Öğle yemeği?
-Olur. -Arturo'ya gidelim.
Tamam, arayayım.
Manipülasyon dersi mi aldın yoksa doğuştan mı yetenekliydin?
-Sakinliğimi hafife alma Iván. -Sen de benimkini.
Jacobo.
-Rubén neden toplantıya gelmedi? -Bilmem.
-Neyin var? -Hiç.
"Hiç." Hiçbir şeyin yok.
İki ay Lübnan'a gittin, suratından düşen bin parça.
-Parti yapmaya gidiyoruz oğlum. -Bilmiyorum, başım dönüyor.
-Sanırım deniz tuttu. -Mızmızlanmasana.
Bir şeyler iç, tadını çıkar. Etrafı izle.
Dikkat, başın dönmesin.
Bu ne? Tehlike uyarısı mı?
Hoşuna gidiyor mu?
Hoşuna gidiyor mu pislik?
Hoşuna gidiyor mu?
Hoşuna gidiyor mu pislik?
Neyin var senin?
Vay, Miriam bu restoranı açabilmek için büyük kredi çekmiş olmalı.
Hadi.
Nasılsın canım benim?
İyiyim.
-Seni görmeye can atıyordum. -Ben de öyle.
Elbise çok yakışmış.
-Kaza olduğundan emin misin? -Sana yemin ettim.
Korkup kontrolü kaybetmişler.
Çok korkunç.
Amaç sahte delil yerleştirip suçu onlara atmaktı.
Ama adamımız doğaçlama yapmak zorunda kalmış.
Aracı uçurumdan ittiğinde çoktan ölmüşlerdi.
-Yine de çok korkunç. -Biliyorum.
DNA'dan onlar olmadığı anlaşılacak. Soruşturma devam edecek.
-Bunlar boşuna mıydı? -Bunu düşünmeyi bırak.
Kayınbaban her şeyi düşündü.
Demek buydu.
Her şeyi halledeceğini söylediğinde
seni kastediyordu.
-Buna şaşırdın mı? -Hayır.
Ama şu andan itibaren kararları ben vereceğim.
Güç miras alınmaz.
Kazanılır.
Eloy…
Elimdeki videolarla seni yarın hapse tıktırabilirim.
Ben de seni.
Nefes al.
İşte böyle, nefes al.
Nefes al!
Bırak!
Ne kadar kalmayı planlıyorsunuz?
-Kısa sürede Madrid'e döneceğiz. -Evet, en kısa sürede.
Restoranıma yorum yok mu?
Harika.
-Güzel. -Çok zarif.
Çok ciddi.
İyi anlamda.
Ben barı tercih ederim.
Burada giyinip kuşanmak gerekiyor. Barda herkesi tanıyorsun.
-Satmamız gerek Toño, artık kabullen. -Yine başlıyoruz.
Alba, Luisito'nun kostümünü yapmasına yardım edecekmişsin.
-Evet, bir şeyler yaparım. -Eminim harika olur.
YEMEK İYİ Mİ? GÖZÜMÜZ ÜSTÜNDE.
Ama böcek olmasın.
Geçen sene yaban arısı kılığına girdi ve kızın biri üstüne böcek ilacı sıktı.
-Bir sorun mu var? -Ne?
Yok bir şey, yüksek lisanstan bir arkadaş…
Onu elinden alamazsın.
Ne?
O bar ailemizdi. Toño ve ben orada büyüdük.
Aslına bakarsan tüm kasaba o barda büyüdü.
Çocuklar saklambaç oynardı.
Bruno küçükken çok zekiydi. Koşup barın arkasına saklanırdı.
-Toño, o geceyi hatırlıyor musun? -İçeride uyuyakalmış, üstüne kapatmışım.
-Tüm gece… -Barı elinden alamazsın Miriam.
Şimdi sırası değil Alba.
POLİSLE KONUŞUP HEMEN MADRİD'E DÖN. AFİYET OLSUN.
Bu ne Miriam?
Kuskus işte Toño.
Alba.
Alba, iyi misin? Alba.
Nasıl geçti?
Bilmiyorum Bruno. Onlar olabilir ama…
Hiçbirinin dövmesi yoktu. Bedenleri şişmişti, şekilsizdi…
-Tamam, geçti. -Alba…
Dört cesetten aldığımız DNA'yı üstünde bulunanlarla karşılaştıracağız.
Şimdilik biraz dinlen, tamam mı?
Sonra kıyafetlerine, özel eşyalarına bak. Biri tanıdık gelebilir.
Seni birkaç güne ararız.
-Geldiğin için sağ ol César. -Ne demek.
Asıl Teğmen'e teşekkür edin.
Çok güçlüsün.
Dayanamıyorum Bruno, artık kaldıramıyorum.
Lanet olsun.
Geliyorum!
Geldim.
Merhaba baba.
-Niye kapıyı kilitledin? -Buranın benim olduğunda hemfikirdik.
Stres yüzünden izin almışsın.
Haberim olmaz mı sandın?
-Sadece… -Sen askersin!
Sen bir Roig'sun!
Biz böyle haltlar yemeyiz.
-Baba… -Ev ahıra dönmüş, topla.
Yarın sabah ilk iş görevine dönmek için talepte bulunuyorsun.
Kapıyı da kilitleme.
Kurul toplantısında söylediklerine dikkat etmelisin.
İnsanları karşına almak istemezsin.
Hangi insanları?
Gerçi bu yeni hâlini sevdim.
Çok seksi.
Bana dokunma.
Bırak şu ayakları, burada gerek yok.
-Çek ellerini üstümden! -Hadi oradan, hoşuna gidiyor işte.
Bir kez olsun sormadın, hoşuma gittiğini ne biliyorsun?
Neyin var senin?
Bu odanın dışında numara yaparım.
Ama şu andan itibaren benden uzak duracaksın.
Mercedes, sana neler oluyor, bilmem
ama bana karşı ayağını denk al.
-Senin neyin var Bruno? -Yok bir şeyim.
Döndüğünden beri farklı davranıyorsun. Ne oldu? Bana anlatabilirsin.
Ben…
Onlardan biriydim.
Alba'nın tecavüze uğradığı gece.
Ben hatırlamıyorum ama orada olduğumu söylediler.
Nasıl yaptım, bilmiyorum.
Alba'ya bir şey olmasına izin vereceğime ölmeyi tercih ederim.
Orada…
Orada olduğuma inanamıyorum.
Ölsem daha iyi.
Sakin ol, sakin.
Sakin ol.
Rüya görüyordun. Ne oldu?
-Geçti. -Yok bir şey.
İyi misin?
-Günaydın. -Günaydın.
-Keyfin yerinde. -Öyle olması için uğraşıyorum.
-Babam nerede? -Kahvaltıya çıktı.
Dün eğlendin mi?
-Dün mü? -Kurul toplantısına gelmedin.
İyi bir sebebin olmalı.
Toplantı tamamen aklımdan çıktı.
-Ama kuzenin Jacobo hatırladı. -Evet.
Rubén, önümüzdeki haftalarda çok şey olacak.
Yanımda olmana ihtiyacım var.
Tabii anne.
-Kurulun güvenini kazanman gerek. -Kurul mu? Neden?
İşin başına geçmeni istiyorum. Yoksa kuzenin geçecek.
-Jacobo götün teki. -Ama kurul toplantılarına geliyor.
Tamam, kravatımı takıp toplantıya gelirim.
-Sandra nasıl? -Sandra mı? Ne olmuş Sandra'ya?
Bana deli oluyor.
Dünkü kızlar gibi.
Kim?
Beni aptal yerine koyma. O kıza iyi davran.
Madrid nasıl gidiyor?
Kötü.
Bilmiyorum, her şey üstüme geliyor.
Odaklanmak çok zor.
Var ya, o geceyi düşünüp duruyorum.
-Gitmene izin vermeseydim… -Bego.
Unut gitsin.
Bugün kim olduklarını öğreneceğim.
-Mercedes. -Emilio.
Rubén bu akşam Sandra'yı yemeğe davet etti.
Bunu söylemeye aramamışsındır.
Seninle özel konuşmak istiyorum.
Kusura bakma Mercedes ama benim muhatabım kayınbiraderin Iván.
Emilio?
Hayatımda yediğim en iyi biftek tartar.
-Anlaşmamıza gelince… -Acele etme Andrés, ona da geleceğiz.
-Karın arabayı beğendi mi? -Bayıldı. Sağ ol Víctor.
Emilio Solana'ya gelince…
-Alo, Alba. -Buyurun?
En kısa zamanda karakola gel. DNA örnekleriyle ilgili konuşmalıyız.
-Testlerle mi ilgili? -Evet.
-Sonuç var mı? -Buraya gel.
Söyleyin.
-DNA örneklerini karşılaştıramadık. -Nasıl yani?
Bir yerlerde olmalılar. Ne olduğunu bilmiyorum. Bir hata olmalı.
Hata mı?
-Hata mı? Nasıl… -Alba, bu işi çözeceğiz, tamam mı?
-Halledeceğim. -Halletmek mi?
-Alba. -Halletmek…
Alba, ellerinden gelen bu kadar.
-Bu hiç bitmeyecek mi? -Alba, beni dinle…
-Bırak beni. -Seni böyle bırakamam.
-Bu gece beni beklemeyin. -Kız arkadaşınla mı olacaksın?
Gelemem, Sandra'yla takılmazsam annem ağzıma sıçacak.
Beni üzüyorsun kuzen.
Asıl üzülen benim. Sonuçta siz partiye gideceksiniz.
-Ben bu gece gelemem. -Nasıl yani?
Hiç havamda değilim.
Dur bir dakika. "Havamda değilim" derken?
-Dışarı çıkasım yok, o kadar. -Neden yok?
Seni Lübnan'a gönderdiklerinde şunu unutma, arkadaşın…
Jacobo, gelmiyorum. Tamam mı?
Tamam, bu gece kararları Hugo verecek. Kızı da o seçecek…
Hayır, istemiyorum dedim!
Ne oluyor lan burada?
Bir ben mi kötü hissediyorum?
-Nasıl yani? -Sıçayım.
Bruno'nun sevgilisine yaptıklarımız doğru değildi.
-Gayet eğleniyordun ama. -Hayır.
-Kız da istedi. -Kız sesini bile çıkarmadı!
-Ne? -Tek kelime etmedi.
Evet, kendinden geçmişti…
-Çünkü ona ilaç verdin. -Biz verdik!
-Böyle ödlek asker mi olur? -Ne diyorsun lan sen?
Tamam, dur!
-Karşılaşırsak ne olacak? -Kimin yaptığını bilmiyor, hatırlamıyor.
-Ya hatırlarsa? -Olur böyle şeyler.
-Ne? -Evet.
Bir erkek üç kızla yatsa kahraman olur.
-Tersi niye olmasın? -Ne diyorsunuz? Durun.
-Videoyu izlerken hayret ediyorum… -Dur, videoları silecektik.
-Dursun işte, niye sileyim? -Çünkü ben istiyorum.
O kadar.
-Hugo. -Nereye gidiyorsun?
Hugo, bu kadar kafana takma. Rahat ol.
-Bazı kızlar buna bayılıyor. -Bu kadar ödlek olma.
Bu herife dikkat etmemiz lazım.
Sence öter mi?
-Yok canım, babası asker. -Ne olur ne olmaz.
-Geldiğin için sağ ol. -O nerede?
İçeride.
Ne oldu?
DNA örnekleri kayıp Bego.
Örnekleri karşılaştıramamışlar.
-Ne demek kayıp? -Bilmiyorum.
Bilmiyorum, anlamıyorum.
Dövmeyi de göremedim. Her şey çok tuhaf.
Dur, anlat bakalım.
Cesetler tanıdık gelmedi.
O lanet dövmeyi görmek istedim Bego.
Uydurmadığımdan emin olmak istedim.
Şimdi de DNA örnekleri kayıp.
Burada kalmam gerekecek.
Nefes alamıyorum.
Bak, sadece biraz kafan karışık.
Bu çok normal.
Ya bir şey hatırlayamazsam?
-Ya asla gerçeği öğrenemezsem? -Polis de işte bu yüzden var.
Senin tek yapman gereken hayatına dönmek.
Önüne bak, seni mutlu eden şeyler yap.
Benimle dışarı çık, sevgilinle seviş.
Zor olduğunu biliyorum ama denemen gerek.
Denemen gerek.
Neredeydin? Seni aradım ama…
-Götür kızı kuzen, hadi! -Hugo, tut şunu.
Hoşuna gidiyor mu? Gidiyor, değil mi?
Sıra bende.
Hoşuna gidiyor, değil mi?
ÖZÜR DİLERİM, BENİ AFFETMENİ BEKLEMİYORUM. AMA GERÇEĞİ BİLMEK İYİ GELEBİLİR.
MESAJ GÖNDERİLDİ
-Bruno burada. -Ne demek burada?
-Mesaj atmış. -Ne demiş?
Onları rahat bırakacakmışız.
-Eloy'u aramamız lazım. -Bruno konusunda endişelenme.
-Asıl Hugo konusunda endişelen. -Tabii, Bruno'yu boş verelim.
Hafızası yerine gelirse ne olacak?
Ya biz köylü sevgilisini düzerken çuval gibi yere yığıldığını hatırlarsa?
Onun da yaptığı konusunda yalan söylediğimizi anlar.
Anca o zaman mı polise ihbar etmesinden korkacağız?
-Bitirdin mi? -Hayır.
Bruno'yu unut.
Herifin kafası bir milyondu.
Ondan kurtulmak için Alba'nın içkisine attığımız haptan verdik.
Hatırlamıyor musun?
Yani hatırlaması imkânsız.
Ne bugün ne yarın. Ne bir ay sonra ne yüz yıl sonra.
Yani rahat ol.
-Hugo'yu hallet. -Evet, Hugo.
Buna çok ihtiyacımız vardı.
Evet.
-Duş alacağım, tamam mı? -Tamam.
Bruno.
Bruno!
Efendim?
Bu akşam sen yemek yapsana.
Fesleğen soslu makarnan nefis.
Tamam.
HER ŞEY YOLUNA GİRECEK, GÖRECEKSİN
ÖZÜR DİLERİM, BENİ AFFETMENİ BEKLEMİYORUM.
-Kuzen, hadi be! Hadi! -Hoşuna gidiyor mu?
Bana güvenebilirsin, biliyorsun.
-Gerçekten mi? -Tabii ki.
Kimin yaptığını bilsen ne yapardın?
Ne yapıyorsun? Geri getir! Geri getir lan şunu!
Ben arayı kapatana kadar Iván bir şekilde benden kurtulacak.
-Neden seni destekleyeyim? -Çünkü zekisin.
Vasiyete itiraz yolu var mı?
Evet, birden çok yolu var.
Rubén…
Ne? "Hayır"ı cevap olarak kabul etmiyor musun?
Ne yapıyorsun?
Rubén, hayır dedim.
Bu imkânsız! Bunu asla yapmam…
Bruno, seni videoda gördüm!
Videoda gördüm!
İmdat!
İyi misin? O pislik sana bir şey yaptı mı?
Her şeyi düşün.
Duvar yazısı, çocukların ölümü, DNA testleri.
Bizi izliyorlar.
Olanları unut, artık bunu çözemeyiz.
Bunun cezasını anca biz çekeriz.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ
Bir şey hatırlarsan bana söyle.