NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Odmawiam odpowiedzi.
Bruno.
Odmawia odpowiedzi.
Tego się spodziewałam.
Zabierz go do celi.
Oczekujący na orzeczenie sądu czterej mężczyźni
po nocy na komisariacie mogą wrócić do domu.
Są podejrzani o zbiorowy gwałt, do którego doszło kilka miesięcy temu…
To oni!
- Cofnąć się. - Szybko.
Panie Duvall!
Wyroki w ostatnich sprawach o gwałt były surowe.
- Nie boicie się więzienia? - Przepraszam, panie Duvall.
Ci chłopcy się nie boją. Są niewinni. To pomyłka.
Wydamy oświadczenie. Dziękuję.
Potwierdza pan, że aresztowano dwóch Entrerríosów?
- Proszę się cofnąć. - Rubén. Jedziemy.
Chwileczkę. Pytanie od telewizji Naranjo.
Jedno pytanie.
Jak mogłeś dopuścić do tego cyrku?
Nie słyszałeś o mediach społecznościowych?
Ma rację. Wystarczyło, że ktoś zobaczył, jak idą na komisariat.
- To było nieuniknione. - Gówno prawda!
Ktoś dzwonił do Emilia?
Przedstawmy mu naszą wersję, może nam pomoże.
- Jest wpływowym politykiem. - Ma powstrzymać prasę?
- Właśnie tak. - Mariano, proszę.
- Oby to nie zniszczyło projektu. - Uspokój się.
Najważniejsze, żeby wyciągnąć z tego chłopców.
Jak sytuacja prawna?
Sędzia śledczy wysłucha ich zeznań,
a po przesłuchaniu wstępnym zdecyduje, czy ustanowić kaucję.
- Znasz go? - Śledczego? Oczywiście.
- Da się go przekupić? - Co?
Oczywiście, że nie.
Świetnie. Kto to jest?
Manuel Cruz.
Manuel Cruz?
Najpierw przygotujmy się na przesłuchanie.
Entrerríosowie są wpływową rodziną na wybrzeżu.
Ich imperium nieruchomości wykracza poza granice kraju.
Jeśli sędzia postawi im zarzuty, może im grozić do 15 lat więzienia.
Zawieszą cię i wstrzymają ci wynagrodzenie.
- Czemu? Nie postawiono mi zarzutów. - Czy to nie wystarczy?
Czemu nic nie zrobiłeś?
Dobrowolne czy nie,
to było niedopuszczalne.
Nie mogę cofnąć czasu.
Choć bardzo bym chciał.
Tato…
proszę cię,
pomóż mi.
Proszę. Potrzebuję cię.
Splamiłeś swój honor, synu.
Zachowaj przynajmniej resztki godności.
Spokojnie. Spójrz na mnie.
Już dobrze?
Nic się nie stało.
W porządku.
Już dobrze.
Lekarz zabronił mu się denerwować.
Zobaczymy, co teraz będzie.
- Już dobrze. - Jeśli coś się przeze mnie stanie…
Przez ciebie?
Gdy ci bandyci trafią do więzienia…
poczuję się lepiej.
Powiedz to lekarzowi.
Przyniosę ci wodę.
Słucham?
Mogę rozmawiać z Albą Llorens? Tu Darío Toledano, prawnik.
- Skąd ma pan mój numer? - Nieważne.
- Ale… - Zależy mi na sprawiedliwości.
Tobie chyba też, prawda?
Zabrałaś mnie do bucolandu?
Wygrali sprawę tej zagranicznej turystki.
Świetnie, ale nie ekscytuj się za bardzo.
Czemu?
Nikt nie pracuje za darmo, zwłaszcza tutaj.
Nawet papier toaletowy mają markowy.
Nie żartuję.
Masz mnie wspierać, a nie mieszać mi w głowie.
Przykro mi, ale coś mi tu śmierdzi.
Alba Llorens? Proszę ze mną.
Pani może zaczekać tutaj.
- Możemy to nagłośnić? - Jasne. Teraz jest nasza.
Niech jak najszybciej to podpisze.
Snobi, dziewczyna z prowincji i świetny prawnik.
Dobry materiał na telenowelę. Prasa oszaleje.
Wszystko w porządku? Podać ci coś do picia?
- Alba, wychodzimy. - Co?
- Chodź. Potem wyjaśnię. - Przepraszam. Kim jesteś?
Begoña, jej przyjaciółka. A ty coś za jeden?
- Zależy ci na jej dobru. - Dlatego wychodzimy.
- Proszę cię. - Zaufaj mi.
- Przykro mi. - Co takiego?
Popełniasz ogromny błąd. Ta rodzina cię zniszczy.
Głupia dziewucha.
Jacobo…
Tak, przyznaję.
Nawaliliśmy z Albą. Ale nie popełniliśmy przestępstwa.
- Właśnie. - Co było naszym błędem?
Nieświadomość, że ma problemy emocjonalne, że skłamie i na nas doniesie.
Rubén.
A jeśli żałuje, że zdradziła Bruna, i chce, żebyśmy zapłacili…
Zapomnij o tym.
Uprawialiśmy seks za jej zgodą. Taka jest prawda.
Czy to nasza wina, że potrzebuje uwagi, pieniędzy?
Mam to gdzieś.
Musicie zrozumieć,
że w świetle obowiązującego prawa brak zgody oznacza gwałt.
- Jej słowo przeciw naszym. - Jesteśmy obnażeni.
- Dlatego najpierw musimy… - Zniszczyć ją.
Zamknij się! Posłuchaj Eloya! Denerwujesz mnie.
Zdyskredytować ją.
Udowodnić, że jest niewiarygodna, w przeciwieństwie do was.
Wygrzebać brudy na jej temat.
I posprzątać wasze.
Rozumiecie, o czym mówię?
Gdzie jest ten chłopak? Powinien już tu być.
- Może się wycofał. - Przyjdzie.
Jest biedny, ale nie głupi. Wie, że sam nie ma szans.
- Zjem kolację u Jacobo i Rubéna. - Znowu?
- Nie zaczynaj. - Czego?
Wychowuję cię po swojemu. Ci chłopcy są zupełnie inni.
Mają wszystko podane na tacy…
Ale to moi przyjaciele. Proszę, uszanuj to.
Chciałam zostawić je w skrzynce, ale zauważyłam otwarte okiennice.
Bruno…
Wszyscy to widzieliśmy.
Byłeś inny niż oni, a twój świat różnił się od ich świata.
Nigdy nie chciałaś gdzieś przynależeć?
Czuć się czegoś częścią, mieć poczucie bezpieczeństwa?
Tak właśnie czułam się z tobą.
Widywałam cię z nimi w mieście, byłeś zarozumiały i arogancki.
Chodziliście po nim, jakby należało do was.
Ale potem wpadłam na ciebie w Madrycie…
Które to twoje prawdziwe oblicze?
Wiesz, kim jestem.
To ja.
Wiesz, że bym tego nie zrobił.
Byłeś tam.
To wystarczy.
A gdyby nie dostali tego nagrania?
Kto przekazał je policji?
Też tego nie rozumiem.
Wszyscy je usunęliśmy?
Nadal nie rozumiem.
Spokojnie.
Jeśli mądrze to rozegramy, możemy wygrać.
Nie możemy dopuścić do żadnych sprzeczności.
- Bruno. - Mercedes.
Rozumiem, przez co przechodzisz.
Wątpię.
Przygotowują zeznania dla sędziego.
Musicie trzymać się jednej wersji.
- Idę tam. - Jestem po waszej stronie.
Nie wiem, co naprawdę zaszło,
ale nie mam wątpliwości, komu wierzyć.
Nieważne, co mówi ta dziewczyna. Znam was.
- Wiem, że nie jesteście potworami. - Nie znasz Alby.
Skoro cię kocha, to czemu na ciebie doniosła?
Czemu nie okazała ci odrobiny zaufania?
Czy to miłość?
Fakt, że cię oskarżyła, nie daje ci do myślenia?
Daje.
Jak mogłem być tak głupi, by myśleć, że wasza sympatia jest bezinteresowna?
- Słucham? - Dorastałem z wartościami.
- Prawie je przez was straciłem. - Zawsze dobrze cię traktowaliśmy.
Nie odseparowaliśmy cię od bliskich. Nie pozwoliłabym na to.
Traktowaliśmy cię jak swojego.
Nie jestem pewien.
Przykro mi to słyszeć.
- Przepraszam za spóźnienie. - Co?
Już mnie wkurzasz. Wiesz, że siedzimy po uszy w gównie?
Pamiętaj, że ty też jesteś oskarżony.
Daj mu spokój, co?
W porządku…
Przesłuchanie odbędzie się za dwa dni i musimy się przygotować.
Dość wygłupów, Rubén.
Bruno, zacznijmy od początku.
Wiem, że to dla ciebie trudne, ale musisz z nami współpracować.
MANUEL, MUSIMY SIĘ SPOTKAĆ
A pieniądze, które przynoszą miastu?
Czy jest tu ktoś, kto nie robi z nimi interesów?
Miriam, ciebie to dotyczy bezpośrednio.
Ja…
Zamykam restaurację.
Do czasu, aż to się skończy.
Powinniśmy napisać oświadczenie w obronie chłopców.
Chwila. To jest najważniejsze?
Utrzymanie dochodu i oczyszczenie wizerunku miasta.
Broniąc Entrerríosów, wypniecie się na Albę.
Powinniście się wstydzić.
Zasługujemy na wykluczenie.
- Jeśli to zrobili, powinni zapłacić. - Masz rację.
- Zgadzam się. - Napiszemy list?
Jak wszyscy wiecie,
Bruno to mój bratanek.
Mam tylko jego.
Proszę tylko, żebyśmy nie wariowali.
Nie wytykajmy nikogo palcem. Niech sprawiedliwości stanie się zadość.
To mój interes może na tym ucierpieć.
Takie chwile ujawniają nasze najlepsze i najgorsze cechy.
Pokażmy te lepsze.
Proszę o odrobinę cierpliwości.
Bądźmy cierpliwi.
Ci kolesie to gnoje.
Są bezczelnymi skurwysynami. „Nie” wszędzie znaczy „nie”.
Jak może się czuć? Okropnie. Jest w rozsypce, zdruzgotana.
Ale na szczęście moja szwagierka ma nas, swoją rodzinę.
Będziemy przy niej, żeby dodać jej sił.
Poza tym właściciele miejscowych biznesów
postanowili podpisać oświadczenie potępiające tę okropną napaść.
Nie chcemy, żeby tak odrażające czyny były kojarzone z naszym miastem.
Świetnie. Bardzo dziękuję, to koniec. Cięcie.
- Kiedy to puścicie? - Byliśmy na żywo.
Przepraszam.
Mam piękną restaurację z widokiem na ocean.
Moglibyśmy tam kontynuować wywiad.
Chcesz coś dodać?
Nie.
Tak naprawdę jesteśmy zdruzgotani.
Zwłaszcza z powodu jej chłopaka.
Jak to?
Był jednym z nich.
Co wy wyprawiacie?
Wstydu nie macie? To mój sklep. Co to ma być?
Tam jest!
- Tchórz! Gwałciciel! - Oby cię zamknęli!
- Do środka. - Tchórz!
Ty świnio!
- Wynoś się z miasta! - Co z domniemaniem niewinności?
Nie znaczy nie. Powinna się pani wstydzić, że tak go wychowała.
- Ty świnio! - Idźcie stąd, zanim wezwę policję.
- Wynocha! - Chodźmy.
Nie znaczy nie!
Myślisz, że jestem do tego zdolny?
Nie, nie myślę tak.
Ale wciąż nie wiem, czemu tam byłeś.
Ośrodek dla nieletnich?
Chciałaś chyba prawnika, który nie będzie fiutem?
- Tak. - Więc chodźmy.
Podobno zajebista z niej babka.
Oto i ona.
- Marta. - Słucham.
- Nie pamiętasz mnie? - A powinnam?
- Jestem Tirso, przyjaciel… - Nie mam całego dnia.
Oczywiście, że nie. Ale chyba skończyłyśmy?
- Nawet nie zaczęłyśmy. - Tym lepiej.
Zaoszczędzimy czas. Trafisz do wyjścia?
Jak śmiesz? Zamkniemy ośrodek, słyszysz?
Tak, słyszę.
Grozicie nam od roku, a wciąż tu jesteśmy.
Do widzenia.
- O co chodzi? - Politycy.
Dla nich zło tego świata ma swój początek tutaj.
W czym mogę pomóc, Tirso?
Wstydzicie się rozmawiać ze mną.
Jeszcze gorzej będzie, gdy prasa was przyciśnie.
Nie dramatyzuj. Nic na nas nie znajdą.
Czy Alba była pierwsza?
- Znowu to samo. - I jedyna, tak dla jasności.
Nie jesteśmy kryminalistami.
Idź porozmawiać z Sandrą.
Przekonaj ją, że jesteś jej godzien.
To nasza wina. Daliśmy wam wszystko, nie wyznaczając granic.
- Może i tak! - Nie mieszaj mnie w to.
Jak to?
Twój syn Rubén już dawno wymknął się spod kontroli.
O czym mówisz?
O tym, co zaszło.
Twierdzisz, że to był jego pomysł, a ciebie, tego mądrzejszego, poniosło?
- Nie to miałem… - Jacobo.
Jesteś bratankiem mojego męża i mógłbyś być moim synem.
Ale nie jesteś.
Nie lekceważ mnie.
Wiesz coś o gwałtach i molestowaniu?
Tak.
Są do dupy.
Niestety niektóre dzieciaki wiele przeszły.
Ale to nie moja specjalność. Niewiele mogę pomóc.
Czemu przyszliście?
Słyszałem, że jesteś wyjątkowa i że można ci ufać.
Tak? Kto tak mówił?
Twoi chłopcy. Ahmed, Byron,
wysoki Senegalczyk.
Dla nich każdy, kto ich nie obraża, jest wyjątkowy.
Weź moją sprawę.
Mam wziąć twoją sprawę?
Ale powiedziałam, że się w tym nie specjalizuję.
Potrzebuję kogoś, komu mogę zaufać.
Jeśli będziesz o mnie walczyć jak o tych chłopców…
- Co z twoim adwokatem z urzędu? - Nie ma dużego doświadczenia.
- Zadzwonił do mnie prawnik. - Kto?
- Darío Toledano. - Czemu zainteresowała go twoja sprawa?
Bez urazy, ale to dziwne, że ktoś taki zainteresował się tą sprawą.
To przez dwóch z gwałcicieli.
- Kim są? - To Jacobo i Rubén Entrerríosowie.
Rozumiem.
I mój chłopak…
On też z nimi był.
Możemy na ciebie liczyć?
Przykro mi, naprawdę. Ale nie dam rady ci pomóc.
DZIWNE JEST TO ŻYCIE
- Myśli pani, że byliby do tego zdolni? - Nie wiem.
Ci chłopcy są bardzo mili, normalni.
Ludzie w mieście ich uwielbiają.
Nigdy nie dawali powodów do plotek.
To bardzo bogaci ludzie.
I myślę, że to o pieniądze chodzi tej dziewczynie.
- Chce pieniędzy? - Tak uważam.
Alba Llorens?
- Kim jesteś? - Mónica Robledo, dziennikarka.
- Mogę zająć ci chwilę? - Nie.
- Jestem po twojej stronie. - Dzięki, ale nie.
- Nikt cię nie pozna. - Powiedziałam nie.
Według plotek po redakcjach krąży filmik.
- Co? - Nagrania z tamtej nocy.
Jak ze wszystkimi tańczysz.
Nie tańczyłam.
Jeśli udzielisz wywiadu, wszystko wyjaśnię.
Wiesz, że ujawnianie tożsamości ofiary jest nielegalne?
Miałabyś okazję się bronić i wyjaśnić, dlaczego Bruno tam był.
Nie zbliżaj się do mnie.
W mieście, w którym miało dojść do gwałtu, w oczekiwaniu na przesłuchanie
opinie są podzielone.
Biedactwo. Nie wiem, jak sobie z tym radzi.
- Myśli pani, że to zrobili? - Nie jestem pewna.
Wszyscy znamy prawo. Mówią, że się zgodziła, a ona zaprzecza.
Jej słowo przeciw ich. Proces zadecyduje.
Jak widać, opinie są podzielone.
Ale najbardziej zaskoczyło nas, że jednym z domniemanych gwałcicieli
jest ktoś, z kim ofiara mieszka.
A dokładniej jej chłopak.
Dalej chcesz o tym gadać? Nie zrobiliśmy nic złego.
Ale to zrobiłeś. Zrobiłeś to z nią?
- Co? - Ty dupku.
Byliśmy na haju. Nic nie pamiętam.
- To był pomysł Jacobo. - A ty się zgodziłeś, jak zwykle.
Nie! Wciągnął w to nawet Bruna.
- Ja pierdolę. Ona była tak napalona… - Szczegóły zachowaj dla siebie.
- Daj spokój, kurwa. Wybacz mi. - Mam ci wybaczyć?
Jak mogę ci wybaczyć coś takiego? Co ludzie pomyślą?
Nie obchodzi mnie, co pomyślą.
Mam im powiedzieć, że mam 25 lat i lubię się zabawić?
- Dlatego rżniesz kogoś innego? - Nie zgwałciłem jej!
Daj spokój. Kurwa mać.
Zostaw mnie. Nie dotykaj.
Emilio, musicie z nami dalej współpracować.
- Nie, to nie takie proste. - Wręcz przeciwnie. Mieliśmy umowę.
Moja córka nie jest jednym z twoich projektów.
Sandra jest narzeczoną Rubéna. Bez jej wsparcia wygląda na winnego.
Nie narażę jej przyszłości i swojej kariery politycznej.
Zaszedłeś tak daleko dzięki nam.
Mam gdzieś, czy ją zgwałcił, ale jeśli dojdzie do procesu…
Nie dojdzie.
Potrzebuję twojej pomocy, tak jak i ty mojej.
Sandra.
Sandra, kurwa.
Kocham cię.
Naprawdę cię kocham.
GWAŁCICIELE W ALICANTE
Porozmawiajmy o tym na spokojnie, do cholery.
CZTERECH MŁODYCH MĘŻCZYZN OSKARŻONYCH O GWAŁT
CHŁOPAK OFIARY OSKARŻONY
ENTRERRÍOSOWIE OSKARŻENI O GWAŁT
ENTRERRÍOSOWIE SĄ GWAŁCICIELAMI?
Daj spokój.
To tutejsza dziewczyna, musieliście ją znać.
Wyroki w ostatnich sprawach o gwałt były surowe.
Nie boicie się więzienia?
Ci chłopcy się nie boją. Są niewinni.
To pomyłka. Wydamy oświadczenie, dziękuję.
WYWIAD Z ELOYEM DUVALLEM (PRAWNIKIEM RODZINY ENTRERRÍOSÓW)
Należy pamiętać o domniemaniu niewinności.
Oskarżeni to dobrzy chłopcy, którzy odbyli z nią stosunek za jej zgodą.
To ona przewodziła grupie.
Postanowiła uprawiać seks ze wszystkimi chłopakami.
Gdy wyciekło nagranie, pewnie poczuła wstyd.
Co za skurwysyn.
MASZ 24 SMS-Y, 5 NIEODEBRANYCH POŁĄCZEŃ, 1 WIADOMOŚĆ GŁOSOWĄ
NUMER ZASTRZEŻONY: JESTEŚ DZIWKĄ
JAK MOŻESZ TAK KŁAMAĆ?
TRZYMAJ NOGI RAZEM
TYLKO TY JESTEŚ WINNA
NUMER NIEZNANY: WIADOMOŚĆ GŁOSOWA
Obrzydliwa puszczalska. Obciągasz kutasy i lecisz na policję.
Jesteś pieprzoną lesbą.
Narzygam ci do tej brudnej cipy, zasrana szmato.
Cześć.
- Co się stało? - Wejdź.
O co chodzi?
Dostałam kilka obraźliwych wiadomości od jakichś ludzi.
Musieli o mnie mówić w telewizji. Sama nie wiem.
- Spokojnie. Rozmawiałaś z prasą? - Nie.
Jeśli ja znalazłam twój adres, każdy gnój może zrobić to samo.
Nie martw się.
- Każę utajnić twoje dane. - Dobrze.
Co tu robisz?
Przemyślałam sprawę i będę cię reprezentować.
Jeśli nadal tego chcesz.
- Oczywiście. - Świetnie.
Komórka. Wyłączę ją.
Ile wypiłaś tamtej nocy?
Kilka drinków.
- Ile? Dwa, trzy? - Możliwe.
- Wzięłaś jakieś narkotyki? - Jedną tabletkę.
- Chyba jednak więcej. - Nie.
Niestety raport jest wart więcej niż twoje słowa.
Jestem pewna, że cokolwiek to było, nie wzięłam tego dobrowolnie.
Nie ma śladów przemocy psychicznej ani fizycznej.
Poza kilkoma zadrapaniami i siniakami nie ma dowodów agresji.
Prokuratura ma tylko zeznania tej dziewczyny.
Jej słowo przeciw moim czterem oskarżonym.
- Pocałowałaś Tirsa? - Nie.
Jest nagranie.
Nie pocałowałam go, to on pocałował mnie.
A nagranie? Podobno jest brutalne.
Jest niejednoznaczne. Nie może być rozstrzygające.
Po co miałaby zmyślać?
Po co poszłaś do pubu? Spotkać się z kimś?
Umówiłam się z Bego. Czekałam też na mojego chłopaka.
Wątpliwości działają na korzyść oskarżonych.
To prokuratura musi udowodnić przestępstwo i złe zamiary moich klientów.
Przepraszam, ale to niepojęte, że to ja muszę się tłumaczyć.
Pytała pani, co ona z tego będzie miała.
Już mówię.
Naprawdę pokaźną rekompensatę. Mnóstwo pieniędzy.
Linia obrony będzie się opierać na dobrowolnych stosunkach.
Nie były dobrowolne.
To, że tańczyłam czy dobrze się bawiłam na dyskotece,
nie znaczy, że chciałam, żeby skurwiele zniszczyli mi życie.
Jest pani obiecującą kobietą.
Po co to komplikować?
Rozumiem, że przechodzisz przez piekło. Masz prawo być wściekła.
Ale to, co cię czeka, będzie gorsze. Będą dla ciebie bezlitośni.
Jeśli dojdzie do procesu, czeka nas rzeź.
Jeśli dojdzie do procesu?
Sędzia musi zdecydować, czy wszcząć proces.
I jak?
Kontynuujemy? Tak?
Co teraz?
Bruno.
- Czego chcesz? - Czego chcę?
Wyciągnąć cię z jebanego szamba.
Na spotkaniu byłeś rozkojarzony.
Jak ty możesz spać spokojnie?
Musimy przećwiczyć zeznania. Nie może w nich być sprzeczności.
W takim razie skup się na jak najprawdziwszej wersji.
- Czyli jakiej? - Nie pierdol.
Może i nie pamiętam tej nocy, ale to był gwałt.
Milczałem, bo mi groziliście.
- Słuchaj… - Daruj sobie!
- Nie jestem głupi! - Bruno!
Víctor zrobił kilka dyskusyjnych, może i złych rzeczy przed śmiercią,
ale nie pochwalam takich metod.
Nie chcę nikogo skrzywdzić.
Wynocha z mojego domu. Wynoś się.
Chcę tylko uchronić was przed więzieniem.
Nie jesteśmy już tacy młodzi, ale chyba było nieźle?
Tak.
Zawsze byłaś świetna w łóżku.
Lepsza niż ty.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Do zobaczenia na przesłuchaniu.
Luis, co ci się stało?
Wdałeś się w bójkę? Chodź do mnie.
- Co się stało? - Nieważne.
Nieprawda. Kto ci to zrobił?
- Chłopak z czwartej klasy. - Posłuchaj.
Uderzył cię tak po prostu?
To ja zacząłem.
Dlaczego?
Bo cię obrażał.
Brzydko cię nazwał, na literę D.
Nie chcę, żebyś miał przeze mnie kłopoty, jasne?
Nie chciałem, żeby cię obrażał.
Wiem, skarbie, ale bicie nie jest rozwiązaniem.
- Obiecaj, że już tego nie zrobisz. - Obiecuję.
- Opatrzyć cię? - Ja się tym zajmę.
Chodź. Idziemy, kochanie.
Co z tobą?
Napadamy na stację benzynową?
- Muszę to wyjaśniać? - Nie.
Ale nie pozwolę ci się ukrywać.
Przynajmniej wyszłam.
Chodźmy. Pobiegniemy razem, dobrze?
Dobrze.
Co ze zgwałconą dziewczyną? Nie wiem. Jej chłopak też tam był.
Każdy imprezował, za dużo pił i sprawy wymykały mu się spod kontroli.
To możliwe. Ale nie wiem, czy to gwałt.
Nie usprawiedliwiam gwałtu, ale jak go udowodnić?
Skoro z nimi była, może tego chciała?
- Dalej, Alba! - Jesteśmy z tobą!
- Nie znaczy nie! - Nie znaczy nie!
Nie znaczy nie!
Widzisz? Widzisz to? Głupia jesteś.
Dokąd pędzisz?
NIE ZNACZY NIE
TO NIE NADUŻYCIE, TO GWAŁT
DOPÓKI NAS NIE ZABIJĄ, NIE UWIERZĄ NAM
DZIWNE JEST TO ŻYCIE
WIERZĘ CI
Patrz, kto idzie.
Alba…
Kto dał ci prawo rujnować mi życie?
Zrujnowałam ci życie?
Nie mam takiej mocy.
Ufam Rubénowi.
Wiedz, że go wspieram.
Świetnie.
Gdzie byłaś?
- Z przyjacielem. - Sędzią?
Co z nim robiłaś?
Ratowałam twojego syna. Pasuje?
W zamian za co?
Naprawdę chcesz wiedzieć?
Czy on naprawdę nadal cię kocha?
Na tyle, by zamknąć sprawę?
Eloy, mów.
Skurwiele.
WIEM, GDZIE CIĘ ZNALEŹĆ JESTEŚ OKROPNA!
ZASŁUGUJESZ NA TO ZA ŁAŻENIE NAGO
KŁAMCZUCHA!
DZIWKA!
PODOBAŁO CI SIĘ
ODWOŁAJ KŁAMLIWE ZEZNANIA
WON Z MIASTA, SZMATO
KURWA
ZABIJ SIĘ
Zatrudniłem firmę do prześwietlenia przeszłości Alby.
- Chyba się opłaciło. - Gdzie zrobiono te zdjęcia?
Pozowała na warsztatach fotograficznych.
- Jacobo, widziałeś komentarze? - No pewnie.
Niszczą ją.
Wątpię, żeby doszło do procesu.
Zobaczymy.
NIE DZISIAJ
Do zobaczenia.
- Tam jest. - Kurwa…
Co z tobą, Hugo? Rozchmurz się, do chuja.
Nie rozumiem, czemu imprezujemy. Jeszcze nie wygraliśmy.
Ale wygramy. Przesłuchanie to pierwszy krok.
Pokażę ci pierwszy krok.
Spójrz na nie. Popatrz, jak tańczą, jak się ubierają.
Proszą się, kurwa, o jedno. To właśnie przydarzyło nam się z Albą.
- Co myśmy sobie myśleli? - Jakie to ma znaczenie?
Po prostu to zrobiliśmy. Bawiliśmy się.
Nie miałeś wyrzutów sumienia?
Srasz się? Właśnie teraz?
Spójrz mi w oczy.
Patrz mi w oczy.
Mogę ci zaufać?
A tobie, kuzynie?
Możemy sobie ufać? Co?
Jacobo…
Chcę wiedzieć, czemu tak ci zależało, żebyśmy to zrobili.
Co chciałeś udowodnić?
A ty? Co ty chciałeś udowodnić, Hugo?
No mów.
Nie byłem twoim kapitanem i nie byliśmy na misji.
Czemu posłuchałeś?
Czemu ją zerżnąłeś, tak jak my?
Trzy szoty.
Słuchaj. Też musisz to usłyszeć.
Łatwo będzie wskazać winnego.
Alba.
Alba była winna. Problem z głowy.
- Zgoda? - To wina Alby.
Zgadzamy się? Świetnie.
Proponuję toast.
- Za przyjaciół. Za nas. - Tak jest!
Kieliszki w górę.
Do dna.
Chodź.
Kiedy imprezujesz, wyglądasz jak śmierć.
Co tu robisz?
Chciałem zobaczyć, czy wszystko gra.
Będzie, jak zamkną ich za kratami.
Alba…
Zrobię, co mogę.
Do zobaczenia w sądzie.
NIE ZNACZY NIE
Fatia dowiedziała się, że cię reprezentuję i nalegała na rozmowę.
Myślę, że jej historia może ci pomóc. Dobrze?
- Zostawię was. Pierwsze piętro. - Jasne.
To było dwa lata temu. Byłam na imprezie.
Poznałam ich tej nocy na dyskotece.
Wsiadłam do ich auta, wywieźli mnie w pole…
Złożyłam doniesienie, postawiono ich przed sądem i są w więzieniu.
Teraz jest lepiej, prawda? Już po wszystkim.
Nie. To się nigdy nie kończy.
Wciąż chodzę do psychologa.
Nadal się boję.
Wciąż czuję się winna.
Winna.
Najgorsze nie jest upokorzenie,
obelgi ani zmuszanie do robienia czegoś, czego się nie chce.
Najgorsze jest ciągłe zastanawianie się,
czy czymś się ich sprowokowało.
Niedwuznacznym tańcem, źle zinterpretowanymi słowami.
Najgorsze było to,
że stałam się przez nich własnym wrogiem, własną ofiarą.
Alba…
nie pozwól im tego sobie zrobić.
Walcz.
A przede wszystkim nie wstydź się. Nigdy.
Już?
Tak szybko?
- Co się dzieje? - Dzwonili z sądu.
Sędzia ogłosi decyzję…
w sprawie wydania aktu oskarżenia.
Dam znać chłopakom.
Jesteś.
W sprawie oskarżenia złożonego przez Albę Llorens
przeciw Rubénowi Entrerríosowi,
Jacobo Entrerríosowi, Hugowi Roigowi i Brunowi Coście
o domniemany gwałt popełniony nocą 10 czerwca 2020 roku
zdecydowałem…
Jeśli jest prasa, nie komentujcie. Idźcie do auta.
Bruno, chodźmy.
Co się stało?
Sędzia postanowił wnieść oskarżenie.
- Pójdą siedzieć? - Nie. Jeszcze nie.
- Na razie będzie proces. - Wygraliśmy.
Na to wygląda.
Nie będą mieć skrupułów. Powiedzą, że tego chciałaś, prowokowałaś.
I inne niestworzone rzeczy.
Dobry wieczór, Marto. Pamiętasz mnie?
Oczywiście. Mam jeszcze twój numer.
Chciał zaproponować ugodę?
- Wszyscy wiedzieliby, że są winni. - Tak, ale uniknęliby więzienia.
- Jesteś skurwysynem. - Zapomnij i pomóż synowi.
- W jaki sposób? - Zawierając ugodę z sędzią i prokuraturą.
Od kilku dni po sądzie okręgowym krąży plotka.
Możliwe, że obie strony zawrą ugodę.
Myślisz, że to zrobił?
Jeśli chcę iść naprzód, muszę zapomnieć o tamtej nocy.
Żeby to zrobić, muszę zapomnieć o nim.
Chciałem sprawdzić, czy wszystko gra.
- Pójdę już. - Zostań.
Nadal nie chcesz adwokata? Potrzebujesz własnego.
Wolę być z nimi.
Musimy oblać powrót tego gościa.
Jacobo już jedzie.
Tylko ty mnie rozumiesz i zawsze wspierasz.
- Od tego są przyjaciele. - Jesteś kimś więcej.
Co ty odpierdalasz? Jebany pedał. Wynocha!
Napisy: Agnieszka Komorowska