ISANG ORIHINAL NA SERIES MULA SA NETFLIX
Hugo.
Hugo, 'di ko alam ang ginagawa ni Mama. Pero may plano siya.
Hindi tayo makukulong.
Excuse me.
-Excuse me, madam. -Mercedes, bakit mo kami tinipon dito?
Una, gusto kong pasalamatan ang media sa pagpunta.
Mababago ng sasabihin ko ang kwento ng aming pamilya
at ng lintik na paglilitis na 'to, na hindi dapat nangyari.
Hugo!
Kumusta?
Hindi madali ang sasabihin ko…
-Ano 'yun? -Gusto ko ring malaman.
…ang pinakamahirap na nagawa ko.
Nagkaroon kami ng relasyon ni Manuel Cruz ilang buwan ang nakalipas.
-Kailan pa? -Bakit 'di mo sinabi…
-Nagsisinungaling siya. -Alam ng judge na ilalabas mo?
-Desperado siya. -Mukhang hindi siya nagsisinungaling.
Naghiwalay kami isang linggo bago 'yun
dahil napili siyang dinggin ang kaso.
Hindi ako abogado,
pero mistrial 'yun 'pag may relasyon kami ng judge, 'di ba?
-Kaya niya ginawa. -Dapat pasalamatan natin siya.
Kontaminado na ang kaso noong umpisa pa lang.
Para maitaguyod ang integridad ng hudikatura, 'di ito pwedeng palampasin.
Magkakaroon ba ng mistrial?
-Ano'ng susunod na hakbang? -Dito.
Tulad ng sinabi ko…
Sana ideklarang mistrial.
Lintik.
Ruben. Si Cesar 'to.
Kalma lang.
-Haliika na. -Ayaw ko siyang iwan.
Kailangan. Tara na.
Sige na.
Pagdating ko rito, binaril niya…
Kalma lang. 'Di mo kailangang magsalita ngayon, okay?
-Okay? -Dapat tawagan ang papa niya.
Okay?
LOKAL NA PULISYA
Tawagan ang Guardya Sibil, isama ang ambulansya rito.
Sasamahan ko muna siya.
Habang hinihintay ang epekto ng pahayag ni Mercedes Entrerrios
tungkol sa naging relasyon nila ni Judge Manuel Cruz
may masamang balita tayo,
ang pagkamatay ni Hugo Roig.
Ayon sa inanunsyo ng Guardya Sibil, lumalabas na nagpakamatay ito.
Matapos siyang maideklarang may sala, si Hugo Roig, isang second lieutenant…
-Marta. -…ay tinanggal sa…
Sorry talaga, Alba. Idineklara nilang mistrial.
Pero hindi ibig sabihin ay makakalusot na sila.
Tinitiyak kong magkakaroon ng bagong paglilitis.
Isa pa…
makikinabang tayo sa nakakaawang pagpapakamatay nu'ng isa.
Saan ka pupunta? Alba!
Alba?
Ang numerong tinatawagan mo ay nakapatay o…
Akin na.
Alam mo…
Naisip kong…
'pag napalapit ako kay Jacobo,
'pag nakuha ko ang tiwala niya,
baka may makuha tayo.
Pero Bruno,
sa tingin mo, tatanggapin ka pa niya?
Ewan ko. Subukan natin.
Baka makakuha tayo ng ebidensya ng ginawa nila o mag-aabswelto sa akin.
-Hindi naman 'ata siya ganu'n katanga. -Eh ano'ng gagawin natin?
Ano?
Maupo at tumunganga, ipaubaya sila sa tadhana?
Hindi pwede.
Uy…
Alam kong kaya ko 'to, at handa na ako.
Pero kung sasabihin mong 'wag na, eh 'di hindi na.
Hindi, Bruno, kung handa kang gawin ito para sa atin, handa rin ako.
Akala ko pa naman magiging tayo na ulit.
-Oo nga. -Uy.
Tayo na ulit, pero 'di nila malalaman.
Tayo hanggang huli.
Hanggang huli.
Kailangang ihinto ang ibang trabaho kung gusto nating itayo ang resort.
Hindi ito panahon para magsimula ng kahit ano, anak.
Sa tingin ko, panahon ito.
Panahon nang kumilos at pakalmahin ang board members.
Sabi ni Victor Entrerrios, "kapag may problema,
ang pinakamalala ay malaman ng iba na may problema."
Sang-ayon ako kay Jacobo. Dapat iparamdam nating maayos ang lahat.
Kahit bumagsak ang shares,
isa pa rin tayo sa pinakamaaasahang developers dito.
Eloy, parating na ba ang mga bagong abogado?
Oo.
Kailangan ko nang umalis.
Ituloy natin bukas.
Kinausap ako ni Mariano na ilabas ng bansa ang mga bata.
Dalhin sila kung saan walang extradition, gaya ng Seychelles, Mauritius, Haiti.
Pwede 'yun.
Ano ka ba, Mercedes.
Ikaw 'yung makatuwiran sa pamilya.
'Di makakatulong sa kumpanya
'pag naging pugante ang dalawang board member.
Bukod pa riyan, malaki ang tsansa na maaresto sila.
Pwede namang humingi ng tulong.
Tumabi ka! Papasukin mo 'ko!
Seryoso, hindi ka pwedeng pumasok.
Kanina pa ako tumatawag. 'Di mo sinasagot.
Sorry. Tumawag na ako ng guardya.
-Umalis ka rito, please. -Ayos lang 'yan, Eloy.
Tawagan mo ang media at bawiin mo 'yun.
Alam mong pwede ko kayong sirain.
Higit pa
sa pagpapakulong sa anak ko habang nakikisiping ka sa akin?
Bitawan niyo 'ko!
-Hawakan niyo hanggang dumating ang pulis. -Hindi.
Bitawan niyo siya. Samahan niyo palabas.
SEGURIDAD
'Yun ba ang gusto mo?
Binabalaan kita, hindi ako bastang tutunganga.
Tumabi ka!
'Di ko kaya ang mga libing.
Kinailangan kong lumayo sandali.
Kumusta si Ruben?
Matindi.
Pero akala ko mas malala pa ang aabutin niya.
'Di pa rin ako makapaniwala.
Ako rin.
Dapat kinausap natin siya.
Kung ganu'n na pala kalala, dapat natulungan natin siya.
Paano nga?
Ano'ng ibig sabihin?
Tayo, pagkatapos ng nangyari.
Kung tumestigo ka sanang naalala mong 'di natin pinuwersa si Alba…
Pero hindi ko maalala.
-Oo nga. -Nobya ko noon si Alba. Ano'ng gagawin ko?
-Minsan, pakiramdam ko kami pa rin. -Ganu'n din siguro siya.
-Kaya nga mas mababa ang sentensya mo. -Oo naman.
Mula 25, binabaan hanggang 15, 'no? Ang laking tulong.
Kung ganu'n pala kahalaga, bakit 'di mo sinabi sa akin?
Nauunawaan kong 'di mo sasabihin kay Hugo o Ruben, pero sa akin?
Ayaw kong magkalayo ang loob natin.
Para na kitang kapatid.
Pagkatapos mamatay ng mga magulang ko, kayo na ni Clara ang pamilya ko.
Alam mo, Bruno…
maraming nangyari na nakalito sa atin.
Sana maayos ang lahat paglipas ng panahon.
Kailangan nating malampasan 'to.
Kailangan.
'Di ako makapaniwalang nakalusot na naman sila.
Magkakaroon ng bagong paglilitis.
Oo, pero pusta ko, may dahilan sila para maantala 'yun.
-Pwedeng ibahin ang usapan? -Oo naman.
Binebenta na ni Tirso ang mga gamit sa shop.
-I-a-upload ko sa ilang website. -Maganda 'yan.
Siyempre. Ako ang nakaisip.
Gagawin kong by appointment lang.
'Pag nalaman ko na kung makukulong ako o hindi, pag-iisipan kong ibenta lahat.
Aalis na ako. Kakausapin ko si Marta.
Usap tayo mamaya, okay?
-Tawagan kita. -Taas-noo.
Sana hindi na siya pahirapan ng mga gagong 'yun.
Takot ka ba sa pwede nilang gawin sa'yo?
Magulo na ang buhay ko, Bego. Mahirap ang lahat para sa akin.
Mag-isa na lang ako.
Sinusubukan kong mag-ayos, pero ilang beses nang pumalpak.
Hindi totoo 'yan. Hindi ka mag-isa, Tirso.
Nandiyan si Alba…
at ako.
Ma, hindi ako gutom.
Paano mo nalamang ako?
Sinigawan ko si Rosario. Hindi babalik agad 'yun.
Anak, 'wag mo siyang takutin. Kung wala siya, magkakagulo rito sa bahay.
Umalis ka na, Ma. Iwanan mo na ako.
Kailangan mong kumain.
Mamaya siguro.
Tinawagan ako ni Sandra. Nag-aalala siya.
'Di mo sinasagot ang tawag niya.
Wala ako sa mood.
Napakamaunawain niya para tanggapin ka ulit.
Malinaw na mahal ka niya.
-Sayang kung mawawala ulit siya. -Hindi siya mawawala.
Ayaw sa akin ng tatay niya, lalo na siguro sa mga nangyari ngayon.
Kaya ingatan mo si Sandra. Ako ang bahala sa tatay niya.
'Di ko kayang isipin 'yun ngayon.
Nasa isip ko pa si Hugo.
-At nandoon ka noong… -Oo.
Bueno…
Lintik na buhay 'to, Ma.
Ganu'n nga minsan.
Kaya 'di mo makita na masaya rin 'to.
Oo nga.
Eh 'yung sa inyo ng judge? Saan natin ibibilang 'yun?
Sa pareho.
Nakilala ko siya bago ang tatay mo. Alam mo na ang kasunod.
-Oo. Alam namin ng buong Spain. -Kinailangan kong kumilos, Ruben.
Kukunin ko ang pinakamahusay na law firm sa susunod.
Oo, Ma, alam mo namang
naiantala lang natin bago kami makulong, 'di ba?
Para saan?
Wala akong ginawang mali. Bakit ko kailangang mabulok sa kulungan?
Minsan, naiisip kong tama ang naisip ni Hugo.
'Wag kang ganyan.
Magpapakamatay ako 'pag may nangyari sa 'yo.
Kasalanan 'to ng putang Alba na 'yun.
Ayaw kong makulong.
Bago mo ako paalisin, please, makinig ka muna.
Bilisan mo. Ayaw kong makita ang pagmumukha mo.
Ganu'n din ako, kaya bibilisan ko.
May i-aalok akong deal.
Deal?
Sabihin mo sa pulis na gawa-gawa mo lang ang testimonya mo
para makakuha ng pera at maghigante kay Ruben.
Sisiguraduhin kong magiging maayos ang buhay mo.
Kung hindi, mapipilitan akong sirain ang buhay mo.
Pumunta ka sa pamamahay ko para pagbantaan ako?
Hindi ka ba marunong mahiya?
Umalis ka rito.
Alam kong mahirap ang pinagdaanan mo.
Pero paano ang pamilya mo?
Pangako, 'pag 'di mo tinanggap ang deal,
titiyakin kong masisira ang buhay nila.
'Di mo alam kung ano'ng kayang bilhin ng pera at impluwensiya.
Maniwala ka, nagkakaideya na ako.
'Pag tinanggap mo ang alok ko,
haharap ka sa maling akusasyon at perjury sa kriminal na kaso.
Isang taong pagkakakulong 'yun.
Paglabas mo, makukuha mo ang lahat ng gusto mo.
Kayo ng mga mahal mo sa buhay.
Masaya ang lahat.
Ang mga pamilya natin.
Sanay kang nakukuha ang lahat dahil sa kapangyarihan mo, 'no?
Hindi mapipigilan ng lahat ng pera sa mundo
ang pagkakakulong ng anak at pamangkin mo.
Inasahan ko 'to.
Pero paglabas ko ng pinto, pag-iisipan mo 'to.
Napatunayan mong napakatapang mo,
at napakatatag.
Sana matalino ka rin.
Ipapa-ring kita para makuha mo ang number ko.
'Wag ka nang mag-abala.
Pag-isipan mo…
at piliin mo ang pinakamakabubuti.
Kung hindi, sisirain ko ang buhay ng pamilya mo.
Pa.
Ngayong naibalik na ang buhay mo…
'wag mo nang aksayahin dito.
Ano 'yan? Hindi ka naman naninigarilyo.
Mula noong ika-21 ng Marso, 1995.
Noong ipinanganak ako.
'Pag may anak ka na, malalaman mo ang mga sakripisyo namin.
Kumusta si Ruben?
Ang hirap sigurong makita na nagpakamatay ang kaibigan.
Hindi siya maayos.
Ang laki ng epekto sa kanya. Sana ako na lang ang nandu'n.
Anak…
ginawa niyo ba 'yun?
Ni-rape niyo 'yung batang 'yun?
Kung oo, gusto kong malaman kung saan ako nagkulang.
Kasalanan ko rin 'yun, kung ganu'n.
Wala kang kasalanan, Pa.
Ikaw ang pinakamabait.
Minsan lang talaga, nagkakamali kami ng pinsan ko.
Sobrang nakakalito 'yung gabing 'yun.
Marami kaming nainom…
may droga pa.
Ayaw kong magmukhang nagdadahilan pero…
ideya ni Ruben 'yun.
-Good morning. Gusto mo ng kape? -'Wag na. Hindi ako kakain.
Bakit ganyan ang hitsura mo, anak? Parang kakagaling mo sa inuman.
Du'n ka natulog sa guest room, 'no?
Ah…
-Hahanapin ko si Sandra. -Kumusta kayo?
Ayos lang.
Parang sobrang saya mo sa nangyari sa kasal.
Ano ba, Pa? Sino pang makakaalala nu'n?
Anak, nag-aalala ako sa nakikita kong epekto nito sa 'yo.
Oo, Pa. Halata nga.
At naisip kong…
Naisip ko lang naman.
Baka makatulong kung pupunta ka kay Dr. Salarich.
Ano? 'Yung putang tumestigo laban sa akin?
Nakatulong siya dati. Naisip ko lang.
Sasabihin ko ba 'yung mga trauma ko noong bata ako o sa kasalukuyan?
Sinisisi mo ang mga magulang mo?
Bakit? Napakahuhusay niyong ehemplo.
'Wag na 'wag mo kaming sisihin sa kagaguhang nasa isip mo.
Siyempre hindi! Hindi niyo kasalanan. Napakawalang-kwenta ng pamilyang 'to, Pa!
Tapos ako ang magpapatingin sa psychologist? Aba! Lintik na 'yan!
Bueno, ano bang ipinagmamadali mo?
Alam mo, Eloy,
malaki ang epekto ng mga nangyari sa kumpanya.
Alam ko 'yun.
Panghuling bigwas 'yung pangangalantari niya sa judge.
Na dahilan ng mistrial, siya nga pala.
Ano ka ba, alam mo namang binigyan lang tayo ng panahon nu'n.
Hindi 'yun solusyon sa problema. Pero napinsala nu'n agad ang kumpanya.
Kapag 'di natin naremedyuhan 'to, hindi na 'to maaayos.
-Ivan, ano bang sasabihin mo? -Sapat na ang ginawa ni Mercedes.
Oras nang tayo ang masunod, tayong dalawa.
Ginagawa ko lang ang gagawin sana ng ama mo.
Pinili niya si Mercedes para mamuno…
Bwisit na 'yan, Eloy! Ano'ng iisipin ni Papa kung nandito siya?
Sira na ang pinakamamahal niyang kumpanya, na mas mahal niya pa sa pamilya niya.
Tayong dalawa, Eloy.
Tayong dalawa.
-Bakit ka nandito? -Nasaan si Tirso?
-Wala rito, umalis ka na. -Nasaan ang gagong 'yun?
Wala rito. Hindi siya darating. Kaya umalis ka nang bwisit ka.
Ruben, tatawag ako ng pulis 'pag 'di ka umalis.
Naririnig mo ba?
Umalis ka na rito!
Naririnig mo?
Sabihin mo, pupuntahan ko siya. Okay?
Lintik na puta!
Salamat.
-Hi, Alba. -Hi.
-Kumusta? -Ayos lang.
-Gusto ko sanang kausapin… -Hindi ka na pusher, 'di ba?
Sirang-sira ang buhay mo, 'ka mo. Nagkamali ka, nag-iisa ka.
-Gago ka, Tirso! -Ano'ng nangyari?
Hinanap ka ni Ruben.
-Talaga? Ayos ka lang? -Oo, ayos lang ako.
Hinalughog niya 'yung tindahan, at kumuha ng droga.
-Itinapon ko 'yung iba. -Ano?
-Bwisit ka, Bego! -Ikaw ang bwisit!
-Ginagawa mo pa rin? -Hindi! Mahigit isang buwan na!
Eh bakit mo itinago?
Kailangan kong ibalik sa dealer ko! Umiinit ang sitwasyon!
May dealer ang dealer.
Ang tanga mo!
Ikaw ang tanga!
Pangako, 'di na ako nagbenta, mahigit isang buwan na!
Ikaw ang bahala, Tirso.
Please, umalis ka na.
Cesar, parang awa mo na.
'Yung anak mo?
Nagka-emergency siya.
LOKAL NA PULISYA
Wala akong ibang mapuntahan. Sorry. Hindi ko sinadyang pumunta rito.
-Kalma lang. -Pero…
-Grabe 'yung nangyari. -Kumusta? Mga gago.
Uy! Pahingi ng beer.
Blonde siya, siyempre.
Dalawang beer nga, please?
Kumusta ka naman?
Siguradong bubuti rin ang pakiramdam ko kapag natapos 'to.
BABAE
Hello.
-May restraining order ka. Bawal 'to. -Tama na ang pagsisinungaling, Alba.
Alam nating nagustuhan mo.
Eh 'yung moment natin?
Noong bumalik ako para masolo ka? 'Di mo ba naaalala?
KAKAIBA ANG MABUHAY
'Di ko lang maunawaan. Ang ayos-ayos niya kaninang umaga.
Ano'ng sabi ng mga doktor?
Hindi ko sila nakausap.
Mukhang hindi umepekto 'yung gamutan niya.
Kawawa naman.
-Salamat. -Bakit?
Sa pakikinig sa akin. Sa hindi pagpapaalis.
'Di na kailangang magpasalamat.
Madalas kang itanong ni Olivia.
-Napaka-cute ng anak mo. -Oo.
Kumbinsido siyang tayo na.
Kung hindi man ngayon, sa hinaharap.
Well…
ganu'n talaga ang mga bata.
Clara.
Alam mo…
'pag kasama kita, masaya ako.
Napapakalma mo ako.
Nakakalimutan ko ang lahat ng malungkot dahil sa 'yo.
Cesar,
huwag.
Oo nga.
Sorry.
Luisito, ilang beses ko nang sinabi na 'di ka pwedeng maglaro rito?
-Saan galing 'yang bola? -Ibinigay ng lalaki.
Lalaki? Sinong lalaki?
Luisito, 'wag kang tatanggap ng regalo mula sa ibang tao, okay?
Okay.
Hindi naman ako ibang tao.
Pwedeng akin na ang bola?
Oo, anak. Pero sa labas ka maglaro, okay?
Napakalikot talaga nila sa edad na 'yan. Ganu'n din si Ruben noon.
Palaging nasa labas. Napapagod ako kahit tingnan ko lang siya.
Sorry sa paglilitis,
pero hindi katanggap-tanggap ang ginawa nila kay Alba.
Oo, kung mas maayos ko siyang pinalaki, pinaglaanan ng oras…
May mga bagay na
kahit sikapin mo, masama ang kinalalabasan.
-Ma, pwede akong mag-ice cream? -Ano 'yun?
-Ano'ng paborito mong flavor? -Nougat.
Grabe! Ako rin.
Kumuha ka na ng isa, anak.
'Di ka dapat pumunta rito.
Ikaw ang nag-text at nagsabing gusto mong makipag-usap.
Alam ko. Pero hindi rito.
Okay.
Tawagan ba kita?
Tatawagan kita.
Sige na. Pabalik na si Tonyo.
Hindi alam ng asawa mo kung gaano siya kasuwerte.
Uy.
Kumusta, 'tol?
Nakita mo ba ang pinsan kong si Ruben?
Hindi. Bakit?
Buong araw ko na siyang hinahanap.
'Di mo siya makikita rito.
Pwedeng pumasok?
-Sige ba. Pasok ka. -Kasi hindi mo sinabi, eh.
Hindi ko alam kung nasaan siya, pero napakalungkot niya siguro.
Atin-atin lang, talagang ginago tayo ni Hugo.
Nagmumukha tayong guilty sa pagpapakamatay niya.
Hindi nakakatulong 'yun sa paningin ng tao.
-Uy, ano'ng balita mo kay Alba? -Wala akong balita kay Alba.
Bakit mo naitanong?
Naisip ko lang, 'tol. Ewan ko.
Sinabi ko na sa'yo.
Tapos na 'yun. Naiinis ako dahil hindi ko nakita.
Pero alam ko na.
At alam ko kung ano'ng mahalaga.
Lintik na 'yun.
'Yan ang Bruno ko. 'Yang lalaking 'yan.
Alalahanin na natin ang baliw kong pinsan. Pasayahin siya.
-Kung sa tingin mo ay mapapasaya siya. -Makikita mo, malalampasan niya 'to.
Tingnan natin. Nasaan na ba 'yun?
-Hindi ko lang maunawaan. -Sandali.
Parang alam ko kung nasaan siya.
Hindi ka pwede rito, Ruben.
Nasa akin ang susi ni Hugo.
-Ano'ng ginagawa niyan dito? -Kalma lang.
-Inaalala ka niya, tulad ko. -Uy, bawal tayo rito.
Tingnan mo, para siyang si Jiminy Cricket.
Bueno, sa tingin ko, dito lang ako.
Hihithitin 'to at iinom ng whisky kasama si Hugo.
-Tara na, insan. -Walang aalis dito.
Tingnan niyo ang mga mukha niyo.
Alam niyo kung ano'ng maganda?
Bakit 'di natin turuan ng leksyon ang gagong Tirso at putang Alba na 'yun?
'Di ba? Sinira nila ang buhay natin.
Oo nga, maganda 'yan, pero ibaba mo ang baril.
Pinatay nila si Hugo.
Walang lalapit kina Tirso o Alba.
Isipin natin ang susunod na paglilitis.
-Nagpakatamay si Hugo. -Ruben, ibaba mo ang baril.
Wala kang pakialam sa amin.
Bakit mo nasabi 'yan? Hindi totoo 'yan. Para ko na kayong kapatid.
Alam mo 'yun.
Saan mo nakuha 'yan?
Nasa akin ang susi ng locker ng baril.
Gusto mo? Marami pa ru'n.
Pero…
Hindi. Kulang ng isa. 'Yung ginamit niya.
Aba, kung tatagal tayo rito, uminom na rin tayo, 'di ba?
Uy!
-Kumuha ka kaya ng baso ni Hugo? -Insan, ibaba mo ang baril.
Insan,
tama na ang laro. Akin na 'yan.
Kay Hugo? Walang problema.
GUARDYA SIBIL - BAWAL TUMAWID
Tara na, inom na tayo.
'Wag mong sabihin 'yan.
Okay.
'Di ko maunawaan kung bakit 'di ka tumawag ng pulis.
-May dahilan ako. Maniwala ka. -Talaga?
Hinahanap niya si Tirso, hinaras niya ako, at inatake ka niya sa bar.
Isangguni mo kay Marta.
Alba, gising. Tawagan mo ang pulis…
Hindi natin tatawagan ang pulis, o si Marta, o kahit sino! Lintik!
Kailangan ko lang mag-isip at kumalma.
'Di ako pwedeng magpatalo rito. Hindi pwede.
Lintik!
Pero…
may magandang balita.
Tingnan mo.
Marami kang tagahanga.
Mula sa iba't ibang lugar.
Sa Holland.
Italy.
Spain.
Sikat ka na, girl.
"Inspirasyon ka namin ng anak ko."
"Nararapat kang magkamit ng hustisya. Kasama mo kami sa laban."
LAHAT PARA KAY ALBA. ALBA PARA SA LAHAT.
"Ipinagmamalaki kong maging babae dahil sa tapang mo."
"Nakaka-inspire ang tulad mo." "Salamat, Alba. Kasama mo kami."
-Ano? -Oo, pero nananakot lang siya.
Ano'ng ibig mong sabihin? Magagawa ng baliw na 'yun ang kahit ano.
Pero hindi. Tapos na 'yun. Gusto ko lang ipaalam sa 'yo.
-Papatayin ko ang gagong 'yun. -Bruno, 'wag.
-Wala kang pwedeng gawin. -'Pag nakita ko talaga siya…
-Hindi na siya lalapit sa 'yo. Pangako. -Bruno, wala kang pwedeng gawin sa kanya.
Umasta ka nang normal.
'Pag may ginawa ka, mawawala ang pagkakataon natin.
Sabi mo pa nga kaunti na lang.
Okay?
Oo, mahirap 'yun kasi
hindi ko inasahang makikita ko siya, pero
ayos lang ako. Okay?
'Di niya ako basta-bastang matatakot.
Hindi mo man lang siya ire-report?
May restraining order siya!
Hindi na. Susubukan ko na lang i-antala si Mercedes.
Okay? Tatawag ako ulit.
Sige.
Good evening, Alba.
-Hello, Mercedes. -Nagdesisyon ka na ba?
'Yun ang itinawag ko.
Kailangan ko ng oras.
Kaunting panahon lang.
Tatawag ako ulit 'pag may sagot na ako.
Sige.
Eloy.
Pasundan mo si Alba.
Dapat manmanan siya.
Good night.
Sandali. Dito ka muna. Ang tagal na mula nang naging payapa rito.
Sige na.
Tingnan mo 'yan. Buong araw ka nang nagtatrabaho, pero ang ganda mo pa rin.
Tama na. Tonyo, tama na.
'Di tayo pwedeng magpanggap na masaya.
Ano'ng ibig mong sabihin? Masaya tayo.
Hindi ba nagkasundo tayong magsisimula tayo ulit? Ito na 'yun.
Ayos si Luisito. Malusog at masaya siya. Mahal natin ang isa't isa.
Ang inaalala mo ay 'yung sa restawran…
Hindi lang 'yung restawran, Tonyo.
Napakahirap ng taong ito, at
may mga ginawa ako.
Mga bagay na pinagsisisihan ko.
Hindi. Mabuti kang tao.
Nagkamali ka. Hindi ka gagawa ng bagay na dapat pagsisihan.
-Kaya nga ikaw ang mahal ko. -Tonyo, tama na.
Tanda mo noong tinanong mo kung bakit kilala ko si Eloy?
Oo.
Nagsinungaling ako.
Binayaran ako para 'di sabihin sa pulis na nakita ko
ang singsing ni Ruben kung saan ni-rape si Alba.
Hindi.
-Anong… Hindi. -Meron pa, Tonyo.
Hindi. Wala na. Ayaw ko nang malaman.
Parating na siya.
Okay, Emilio. Tatawagan kita mamaya. Sorry sa abala.
-Kumusta ang anak mo? -Walang gaanong pagbabago.
Alam mo, nagbago ang isip ko, at kakailanganin kita.
Hindi ko nga maalala kung bakit tinapos ko ang kasunduan natin.
Baka dahil sa tensyon.
Una, si Olivia.
Sabihin mo lang ang presyo ng bagong gamutan.
Kailangan mong bantayan si Alba.
Gusto kong malaman ang bawat galaw niya.
Excuse me.
Babalik ako agad.
Hello? Oo?
-Ano'ng problema, Tonyo? -Uy.
Umalis ka rito.
-Hindi ikaw ang may-ari ng bar. -Para sa 'yo, parang ako na rin.
Uy, ano'ng nangyayari rito?
Ilang taon nang nagtatrabaho ang hayop na 'to sa Entrerrios. 'Di ba?
Pinoprotektahan sila, nililinis ang dumi nila.
-Pinapaalala ko, pulis ako. Ingat. -Lintik na lokal na pulis.
Hindi totoo 'yan. Sabihin mo, Cesar. Hindi totoo 'yun.
Sabihin mo. Nagsisinungaling ba ako?
Heto.
Hindi. Paano nangyari 'yun?
Kilala ko na siya mula noong maliit kami. Magkaibigan kami.
Sorry, Tonyo. Kaduda-duda ang taong 'yun.
Ano'ng meron sa bayang 'to? Niloloko ba ako ng lahat ng tao?
Kalma lang.
Paano ako kakalma? Walang makakakalma rito.
Sige, babalik na lang ako mamaya. Okay, Tonyo?
Sige. Bye.
Sino'ng nag-iwan sa'yo ng sobreng 'to?
Sa gulong 'to, hindi ko na tiyak. Parang si Cesar, na sinungaling.
-Si Cesar? -Oo.
Alba, sana matulungan kita sa pagkakataong 'to.
-Pwede pang tapusin ang kabaliwang 'to. -Ikaw na naman. Hindi ako titigil!
-Please. Sinira mo na ang buhay ko. -Layuan mo ako.
-Ginawa ko ang lahat para kay Ruben. -Kasinungalingan!
Bilang tagasuring judge, pwede mo sanang gawin ang gusto mo.
Pinaasa mo ako, para lang makasiping ako.
Hayop ka!
-Sandali, Mercedes, please. -Alam mo kung gaano kahalaga si Ruben.
Nagmakaawa ako para sa tulong mo, at ikinama mo ako.
-Higit pa ru'n ang ginawa ko. -Bitawan mo ako.
Bitawan mo ako.
Sinabing bitawan mo ako!
Mercedes!
'Pag iniwan mo ako, mawawala ang tanging mabuti na natitira.
Maganda ka pa rin. Napakaganda.
Mula nang dumating ka rito, gusto na kitang kantutin sa mesang 'to.
Hindi ako pokpok.
Makinig ka, puta.
Ang merger lang na ito ang opsyon natin para malampasan ang krisis.
'Pag nagsanib-pwersa tayo, pag-iisipan 'to ng ibang board member.
Makukulong si Ruben at ang anak ko.
Malilimutan din 'to kalaunan.
Magpapaalam lang ako. Pupunta ako sa Houston, sa anak ko.
'Wag mo siyang lubayan. Umaga o gabi.
Oo. 'Yun ang ginagawa ko.
May balita ba?
Ako si "JavitoJabato."
At si Jacobo ay "Jeycob5."
NAKAKONEKTA
Kaka-log in niya lang.
-Takot ka bang makulong? -Oo naman.
Pero ano'ng kailangan mo sa akin?
Tama ang landas na sinusundan natin.
JEYCOB5: HI
Hello, Marta.
-Ano 'yan? -Matutulungan ka niyan sa paglilitis.
Nabasa ko ang files.
Nadroga at na-gang-rape daw sila.
Mag-isa ako nu'n, nalito ako. Iniatras ko ang akusasyon.
Duda mo ba, iisa ang mga rapist natin?
Wala kang bayag para tingnan ako pagkatapos ng…
Tumigil ka.
Alam kong gago sila, pero mas malala ka.
-Talaga? -Oo.
Ikaw naman ang pinakamalala.
-Uy! -Alba, huwag.
-Puta. -Ano? Gusto mong makatikim?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Ivee Tanedo