‎(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง
‎อือ ตื่นเต้นชะมัดเลย
‎ตื่นเต้นตรงไหน
‎เขาบอกว่า
‎ถ้าเริ่มแข่งชาแมนไฟท์รอบจริง ‎จะกลับมาโลกนี้ไม่ได้อีกนะ
‎มันใช่เวลาสบายใจเฉิบเหรอ
‎ฉันทำใจเอาไว้แล้วล่ะ
‎เราจะไม่ได้เจอกันอีกจริงๆ สินะ
‎ท่านโยช้าจังเลยนะคะ
‎ช่างเขาเถอะ
‎คงเตร็ดเตร่อยู่แถวนี้นั่นแหละ
‎เขาอาลัยอาวรณ์น่ะ
‎เพราะเป็นคนใจอ่อนอยู่แล้ว
‎เลยบอกลาสิ่งต่างๆ ในชีวิตประจำวัน
‎เพื่ออำลาโลกนี้ครั้งสุดท้าย
‎ฉันเองก็จะไม่ได้เจอพี่แล้วสินะ
‎เอ้า
‎ฉันตั้งใจแกะสลักมาก
‎เพราะงั้น
‎เอาไปเป็นของต่างหน้าฉันนะ
‎ปิริกะ…
‎ต้องจากเมืองนี้แล้วสินะ
‎แต่ริวดาบไม้อย่างฉัน
‎ในเมื่อเป็นชาแมนแล้ว ‎ก็ไม่คิดหันหลังกลับ
‎(แด่คุณริว)
‎ลาก่อนนะ
‎ทุกคน
‎ช่างหัวพวกพ้องไปเถอะ
‎เพราะชาแมนคิงเป็นได้คนเดียว
‎จะมีเพื่อนทำไมแต่แรก
‎ถ้าสุดท้ายต้องสู้กันเองอยู่ดี
‎แต่นั่นคือข้อดีต่างหากล่ะ
‎หือ
‎มิตรภาพแท้จริงคือการแข่งขันกันเอง
‎เพื่อให้ต่างฝ่ายต่างพัฒนาขึ้น
‎ถ้าต่อสู้กันอย่างสุดความสามารถแล้ว
‎ต่อให้ใครจะชนะก็ไม่สำคัญหรอก
‎ว่าแต่เจ้ามาทำอะไรอยู่ที่นี่
‎ไม่ต้องไปอยู่กับลูกพี่โยเหรอ
‎เอ่อ แบบว่า
‎เพราะวันนี้เป็นวันสุดท้ายน่ะ
‎หา
‎กล้ามากเลยนะ
‎กลับมาปุ๊บก็นอนปั๊บ ‎ไม่ทักทายฉันสักคำ
‎เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลย
‎ทั้งที่พรุ่งนี้จะแข่งรอบจริงแล้ว
‎คุณตานายส่งของขวัญอำลามา
‎แล้วก็ชุดต่อสู้ ฉันเย็บซ่อมให้แล้ว
‎พรุ่งนี้เช้าอย่าลืมเอาไปด้วยล่ะ
‎ไปล่ะ ฝันดีนะ
‎โย…
‎นายแข็งแกร่งขึ้นจริงๆ
‎ฉันพูดถึงนายแบบนั้น ‎กับทามาโอะตอนกลางวัน
‎แต่นายไม่หวั่นไหวกับสิ่งใด
‎ซึ่งเป็นความแข็งแกร่งที่แท้จริง
‎คนอาลัยอาวรณ์คือฉันต่างหาก
‎เพราะตั้งแต่พรุ่งนี้ไป
‎นายจะไม่อยู่โรงเตี๊ยมเอ็นแล้ว
‎คงไม่เป็นไรใช่ไหม
‎ถ้าฉันขอนอนด้วยแค่คืนนี้
‎อือ
‎- ว่าไง ‎- ปล่อยให้รอซะนาน
‎เอาล่ะ ไปกันเลยไหม
‎สู่ศึกชาแมนไฟท์รอบจริง
‎(ตอน 13 และก็ ฮาโอ)
‎ที่นี่คือฐานทัพโยโกฉะ จุดรวมพล
‎หมายความว่าทุกคนที่นี่…
‎คือชาแมนผู้เข้าแข่งรอบจริงเหรอ
‎ชักมีไฟขึ้นมาแล้วสิ
‎แต่ทำไมคึกคักอย่างกับงานเทศกาล
‎มีร้านแผงลอยด้วย
‎อร่อยผิดคาดนะ
‎- เร็น ‎- เร็น
‎เจอกันเร็วกว่าที่คิดนะ ‎เจ้าพวกพ่อพระ
‎อะไรของนาย
‎น่าจะแวะบ้านฉันก่อนมาที่นี่
‎แล้วฉันไปได้จริงเหรอ
‎เอ่อ ก็นะ…
‎นายเขินทำไม
‎เฮ้อ จะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้นะ
‎นั่นสิ ถึงขั้นเรียกเรามาถึงที่นี่
‎จิ๊บจ๊อยสิ้นดี
‎แคร์เรื่องไร้สาระพรรค์นั้นด้วยเหรอ
‎หา แล้วแกเป็นใคร
‎เราแค่คุยสัพเพเหระ อยากหาเรื่องเหรอ
‎หาเรื่องอะไรกัน
‎การที่นายพูดแบบนั้นต่างหาก
‎ที่ถือว่าหาเรื่องฉัน
‎โฮโรโฮโร
‎เปลวเพลิงยักษ์นั่นอะไร
‎สปิริต ออฟ ไฟร์
‎เขาอารมณ์ร้อนผิดกับฉัน ‎ดังนั้นควรระวังคำพูดคำจา
‎เวลาคุยกับว่าที่ราชา
‎อย่างฮาโอคนนี้
‎ว่าที่ราชา
‎ฮาโอเหรอ
‎กล้าพูดว่า "ว่าที่ราชา" ‎ต่อหน้าฉันงั้นเหรอ
‎มันอวดดีเกินไปแล้ว
‎หน็อย
‎แกไม่ใช่ราชาอะไรทั้งนั้น
‎เพราะฉันคนนี้จะเป็นราชา
‎จิ๊บจ๊อยสิ้นดี
‎ใจเย็นสิ เร็น
‎นายได้อะไรสักอย่างมา ‎หลังกลับไปตระกูลเต๋าไม่ใช่เหรอ
‎หรือเห็นเพื่อนคนสำคัญโดนอัด ‎แล้วเลือดขึ้นหน้า
‎แก
‎ฉันรู้ได้ยังไงน่ะเหรอ
‎เพราะราชารู้ทุกสิ่งไงล่ะ
‎ท่านฮาโอ
‎เลิกเล่นได้แล้วค่ะ
‎ถ้าไม่รีบกลับไปที่นัดหมาย
‎จะขึ้นเครื่องบินของเผ่าปัจไม่ทันนะ
‎จริงด้วยแฮะ เอาล่ะ
‎ฉันทักทายเสร็จแล้ว ไปดีกว่า
‎โย
‎สาเหตุที่ฉันถ่อมาถึงนี่
‎เพราะนายคือคนพิเศษสำหรับฉัน
‎นายต้องแข็งแกร่งขึ้นอีก
‎ชนะเข้ารอบให้ได้ล่ะ
‎เพื่อว่าที่ราชาฮาโอคนนี้
‎หมอนี่เองเหรอ
‎ฮาโอ
‎โธ่เว้ย
‎หมอนั่นดันเล่นทีเผลอ
‎ถ้าเจอคราวหน้าจะอัดให้เละเลย
‎พอเถอะ
‎ถึงมันไม่เล่นทีเผลอ นายก็แพ้อยู่ดี
‎ว่าไงนะ
‎อย่างที่เร็นบอกแหละ
‎นายก็เห็นนี่
‎โอเวอร์โซลยักษ์กับพวกของหมอนั่น
‎การไปหาเรื่องต่อยตี ‎ไม่ใช่เรื่องฉลาดเลย
‎โย นายก็อย่าเงียบสิ พูดอะไรบ้าง
‎ฉันว่าหมอนั่นดูคล้ายซิลเวอร์
‎และดูคล้ายฉันด้วย
‎หา
‎แต่ช่างมันก่อนเถอะ
‎ว่าแต่ทำไมหมอนั่นถึงรู้
‎เรามารวมตัวกันที่นี่ ‎เพื่อรอขึ้นเครื่องบิน
‎ใครจะไปรู้ว่ามันจริงหรือเปล่า
‎เสียใจนะ แต่ดูเหมือนเป็นเรื่องจริง
‎เครื่องบินโดยสารส่วนตัว ‎จากงานฝีมือพื้นบ้านของเผ่าปัจ
‎ปัจจัมโบ้
‎นั่นก็งานฝีมือพื้นบ้านเหรอ
‎จู่ๆ ก็ไปหมู่บ้านเผ่าปัจที่อเมริกา
‎ไหนว่าเป็นชาแมนไฟท์ อิน โตเกียวไง
‎โตเกียวเป็นแค่จุดรวมพลน่ะ
‎เพราะถ้าไม่รวบรวมทุกคน ‎เราก็เดินทางไปไม่ได้
‎ช่างมันเถอะ แต่ฉันไม่อยาก ‎นั่งเครื่องลำเดียวกับหมอนั่น
‎จะโบกมือกลับทำไม
‎แต่หมอนั่นพูดอะไรแปลกๆ
‎ที่ว่าลูกพี่โยคือคนพิเศษ
‎คิดเรื่องไร้สาระไปก็ไม่มีวันจบสิ้น
‎ถ้าถึงเวลาสู้กับพวกมัน ‎ก็แค่ขยี้ให้เละ
‎เท่านั้นก็พอ
‎แต่ถึงอย่างนั้น
‎อีกตั้ง 12 ชั่วโมงกว่าจะถึงอเมริกา
‎หงุดหงิดไปก็ไม่มีอะไรดีหรอก
‎ผ่อนคลายกันเถอะ
‎ช่วยแก้นิสัยนั้นหน่อยเถอะ
‎ถ้ารู้ว่าจะเจออะไรต่อจากนี้
‎จะเหลือรอดกี่คนนะ
‎การทำตัวสบายใจเฉิบเลยสำคัญไง
‎แต่ว่า
‎ต้องสบายใจเฉิบมาก ‎ถึงขั้นเกิดอะไรขึ้นก็ไม่หวั่นไหว
‎ท่านฮาโอ ใกล้จะเริ่มแล้ว
‎เอาล่ะทุกคน
‎คงเหนื่อยกับการเดินทางยาวนานสินะ
‎อะไร
‎ต่อไปขอเริ่มการทดสอบแรก
‎จงเดินทางไปให้ถึง ‎หมู่บ้านเผ่าปัจในเวลาสามเดือน
‎รีบหยิบสัมภาระของตัวเองซะ
‎เพราะหลังจบประกาศนี้
‎ปัจจัมโบ้ โอเวอร์โซล ‎ที่สิบผู้คุมกฎของเราสร้างขึ้น
‎จะอันตรธานหายไป
‎หา
‎สุดยอดเลยเร็น
‎ฉันฝันว่าบินอยู่บนฟ้า
‎นายสับสนกับคำว่าร่วงมากกว่า
‎นี่ไม่ใช่ความฝัน ‎อย่าเพิ่งเป็นลมสิฟะ
‎ไปเลยโคโรโระ
‎ไถลลงไปด้วยโอเวอร์โซล
‎จิ๊บจ๊อยสิ้นดี
‎น่าเสียดายที่พวกนายบินไม่ได้
‎พลังชาแมนคงหมดก่อนถึงพื้นดิน
‎ร่างกระแทกเละ
‎อยากนั่งไปด้วยไหม
‎ใครจะนั่งไปกับแก
‎ฉันไม่บังคับหรอก
‎แต่เริ่มคิดไว้ก็ดีนะ
‎ใกล้ถึงพื้นแล้ว
‎ไอ้บ้าเอ๊ย
‎มาหยามกันได้
‎แต่จะทำไงดี
‎ปล่อยไว้แบบนี้ต้องตายแน่
‎ทำอะไรฟะ
‎สงบสติก่อน
‎นายแค่ถูกหมอนั่นปั่นหัวจนลน
‎ถ้าทำใจให้เข้มแข็งก็ไม่ตาย
‎- หา ‎- มีวิธีเอาตัวรอด
‎รวมพลังชาแมนไปที่จุดเดียวชั่วคราว
‎พูดง่ายๆ คือก่อนตกกระแทกพื้น
‎ทุกคนจะสร้างโอเวอร์โซลเป็นเบาะ ‎ตรงจุดเดียวกัน
‎เพื่อปกป้องตัวเอง
‎การสร้างโอเวอร์โซลต้องใช้สมาธิมาก
‎ใครจะทำได้ในสถานการณ์นี้
‎ฉันถึงบอกให้สงบสติไง
‎นายพูดถูก ‎การสร้างโอเวอร์โซลที่แข็งแกร่ง
‎จำเป็นต้องมีจิตใจเข้มแข็ง
‎นี่ไม่ใช่บททดสอบว่าบินได้ไหม ‎แต่ทดสอบความแข็งแกร่งของจิตใจ
‎คนที่คิดว่าตัวเองจะตายก็จะแพ้และตาย
‎ทุกอย่างมีทางออก
‎จะหลับไปถึงไหน ริว
‎มัวแต่เหม่อ ‎เดี๋ยวก็ได้ฝันต่อที่ภพนั้นหรอก
‎ได้เลย
‎เอาล่ะนะทุกคน
‎โอเวอร์โซลสุดกำลัง
‎ปลอดภัยกันไหม
‎ง่ายกว่าที่คิดแฮะ
‎แหงล่ะ มีฉันอยู่ทั้งคน
‎ฉันแทบจะเป็นบ้าแล้ว
‎นี่ไม่ใช่เวลาเอ้อระเหยนะ
‎เราควรไปทางไหนต่อดี
‎(ฮาโอ)
‎(สปิริต ออฟ ไฟร์)
‎ดูนั่นสิ
‎ทางหลวงข้ามทวีป
‎รูต 66
‎ว้าว ประทับใจสุดๆ
‎ว่าแต่หมู่บ้านเผ่าปัจไปทางไหน
‎ใครจะไปรู้
‎เวลาแบบนี้ ปล่อยเป็นหน้าที่ฉันเถอะ
‎- หา ‎- หา
‎เอาล่ะนะ โทคาเงโร่
‎วิชาโบกรถในตำนานของฉัน
‎โอเวอร์โซล
‎นิ้วโป้งยักษ์
‎ขึ้นมาสิพวกเด็กๆ
‎จริงเหรอเนี่ย
‎นายช่วยเราไว้ บิลลี่
‎คว้าความฝันมาให้ได้ล่ะ
‎ริว
‎นี่เมืองยอนตาเฟเหรอ
‎ลุงที่ให้พวกเราติดรถมา
‎บอกว่าไม่รู้จักเผ่าปัจด้วย
‎ที่นี่มีห้องสมุด
‎(ห้องสมุด)
‎มีคำนี้อยู่ในบทกวีดั้งเดิม ‎ของเผ่าเซมิโนอา
‎ชนเผ่าเซมิโนอาเหรอ
‎"บทกวีแห่งความวินาศ"
‎"ผู้ส่งสาส์นผู้รอบรู้ ‎วิ่งฝ่าทุ่งกว้าง บินผ่านท้องฟ้า
‎เชิญชวนหนุ่มสาว ‎จากทั่วทุกสารทิศมางานเลี้ยง
‎ทว่าไม่มีหนุ่มสาวคนใด ‎ได้กลับบ้านเลย
‎ผู้ส่งสาส์นมีนามว่าปัจ จงระวังไว้
‎ไม่เช่นนั้นเจ้าเองก็จะถูกปีศาจกิน"
‎ปัจคือปีศาจเหรอ หมายความว่าไง
‎ไม่รู้สิ
‎ที่สำคัญกว่าคือ ‎หมู่บ้านเผ่าปัจอยู่ไหนกันแน่
‎ถ้าลองถามคนสืบเชื้อสายเซมิโนอา
‎ที่อาศัยอยู่แถวนี้ อาจรู้อะไรก็ได้
‎ขอโทษนะหนุ่มๆ
‎พวกเธอคือผู้เข้าแข่งขัน ‎ชาแมนไฟท์สินะ
‎กลับไปซะ
‎ฉันริริลาล่าจากเผ่าเซมิโนอา
‎ฉันจะไม่ยอมให้ใครร่วมมือ ‎กับแผนการของปัจเด็ดขาด
‎รู้จัก "บทกวีแห่งความวินาศ" สินะ
‎บทกวีนั้นเป็นเรื่องจริง
‎กลับไปซะ ไม่งั้นฉันจะฆ่าพวกเธอ
‎ฆ่าเราเหรอ
‎ฉันจะเดินหน้าต่อไป ‎เพื่อเป็นชาแมนคิง
‎ถ้าขวางทางจะไม่ได้ตายดี
‎น่าเวทนา
‎ถูกปีศาจปัจหลอกล่อให้ไล่ตามความฝัน
‎งั้นก็จงสัมผัส ‎สิ่งที่เผ่าเซมิโนอาได้รับ
‎ความเจ็บปวดที่ฉีกเราทั้งกายใจ
‎ใช้ตุ๊กตาเป็นสื่อกลางสินะ
‎งี่เง่าสิ้นดี
‎ฉันไม่ต้องใช้โอเวอร์โซลด้วยซ้ำ
‎อย่ามาดูถูกกัน
‎นี่คือฤทธิ์เดชที่แท้จริงต่างหาก
‎จัดการเลย
‎หา
‎เมื่อกี้มันอะไร
‎ภาพลวงตาเหรอ
‎แต่ความเจ็บปวดเมื่อกี้
‎มันคือของจริง
‎ความทรงจำของความเจ็บปวด
‎ที่นักรบของเซมิโนอา ‎ได้รับจากชาแมนไฟท์ในอดีต
‎วิชาชาแมนของเราคือ ‎แค่ถูกวิญญาณสัมผัส
‎ภาพนิมิตก็จะส่งตรงถึงสมองพวกเธอ
‎นิมิตเหรอ
‎เมื่อ 500 ปีที่แล้ว ‎เกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎อยากเห็นเหรอ
‎ถ้าพิสูจน์ด้วยตาตัวเองได้ล่ะก็…
‎งั้นฉันจะให้ดู
‎สภาพในอดีตของปัจที่พวกเธอไว้ใจ
‎โศกนาฏกรรมอันโหดร้าย ‎ที่เกิดขึ้น 500 ปีก่อน
‎ไปกันเลย ก้าวข้ามความทรงจำแห่งเวลา
‎ความทรงจำ ไฮ เมกะ วิชั่น
‎นี่อะไร
‎ตอนนี้พวกเธอ
‎อยู่ในความทรงจำของนักรบเซมิโนอา ‎เมื่อ 500 ปีก่อน
‎ตอนนั้น จู่ๆ เผ่าปัจก็โผล่มา
‎เผยแพร่เรื่องการมีอยู่ ‎ของชาแมนคิงไปทั่วโลก
‎และจัดการแข่งขันชาแมนไฟท์
‎พวกเราเผ่าเซมิโนอาจึงเข้าร่วมด้วย
‎แต่เราดันล่วงรู้ถึง ‎เป้าหมายแท้จริงของพวกปัจ
‎นั่นคือการสร้างอาณาจักรชาแมน ‎ที่มีแต่ชาแมนยอดฝีมือ
‎ปกครองดาวดวงนี้
‎"สักวันพวกมนุษย์จะทำลายดาวดวงนี้
‎เราจึงต้องกำจัดพวกมัน ‎และสร้างโลกที่มีเฉพาะเรา"
‎"เป้าหมายแท้จริงของชาแมนไฟท์
‎คือการคัดเลือกสุดยอดชาแมน
‎มารวมกันเพื่อก่อตั้งอาณาจักรชาแมน"
‎ไม่จริง พวกซิลเวอร์ไม่มีทาง ‎คิดเรื่องเลวร้ายแบบนั้น
‎ไม่ต้องห่วง ‎เดี๋ยวพวกเธอจะได้เห็นความจริง
‎นั่นไง ‎ดูผู้ชายตรงหน้าพวกเธอตอนนี้สิ
‎หมอนี่คือปีศาจปัจ ตัวจริงเสียงจริง
‎ซิลเวอร์
‎จะบ้าเหรอ
‎เขาจะมีชีวิตอยู่ 500 ปีก่อนได้ไง
‎รอดูไปก่อนเถอะ
‎เฮ้อ
‎ทำตามฉันเงียบๆ ก็สิ้นเรื่อง
‎เจ้าพวกโง่เง่า
‎ทำวิชาชาแมนชั้นยอด ‎ของเซมิโนอาเสียของหมด
‎ริว โฮโรโฮโร
‎พวกนั้นหายไปเพราะ ‎ความทรงจำของวิญญาณจบแค่นี้
‎ดูเหมือนคนเผ่าปัจนี้ฝีมือไม่ใช่ย่อย
‎ไม่นึกว่า
‎การโจมตีเมื่อกี้จะโดนฉันด้วย
‎เร็น
‎แข็งแกร่งชะมัด
‎ตอนนี้ยังทันอยู่นะ
‎ถึงยังไงก็จะไม่ร่วมมือเหรอ
‎มันแน่อยู่แล้ว
‎นักรบเซมิโนอาอย่างเราไม่มีวัน…
‎ความอวดเก่งของคนตัวเล็กๆ ‎จากเผ่าเล็กๆ ในจักรวาลเหรอ
‎จิ๊บจ๊อยสิ้นดี
‎จากนั้นความทะเยอทะยานของปัจ ‎ก็สูญเปล่า
‎แต่คำพูดสุดท้ายของเขา ‎เป็นตำนานเล่าขานมาถึงตอนนี้
‎"ฉันคือว่าที่ราชา
‎หลังพระจันทร์ขึ้น 180,000 ครั้ง ‎ฉันจะฟื้นคืนชีพกลับมา"
‎เห็นเมื่อกี้ใช่ไหม
‎- อือ ‎- สปิริต ออฟ ไฟร์
‎รูปทรงแตกต่างนิดหน่อยแต่ใช่เลย
‎ไม่ผิดแน่
‎ทำไมฮาโอถึงไปอยู่ที่นั่น
‎ฮาโอเหรอ
‎พูดเรื่องอะไร
‎หมอนั่นฟื้นคืนชีพกลับมาแล้ว
‎- และเข้าแข่งด้วย ‎- อะไรนะ
‎ดูเหมือนเรา ‎ยิ่งต้องเดินต่อไปข้างหน้า
‎และทุกคนที่อยู่ที่นี่
‎คงอยากรู้ว่าเรื่องจริงเป็นยังไงแน่
‎ขอโทษนะ ให้เราไปเถอะ ริริลาล่า
‎- ไม่ได้ ‎- ทำไมล่ะ
‎เขาแข็งแกร่งมาก
‎ถ้าเข้าไปยุ่งอาจถึงตาย
‎ฉันเลยคอยห้ามผู้เข้าแข่งขันแบบนี้ไง
‎เข้าใจฉันหน่อยเถอะ
‎ฉันเกิดและมีชีวิตอยู่มาถึงตอนนี้
‎เพื่อทำหน้าที่นี้โดยเฉพาะ
‎บ้าชะมัด
‎แล้วจะให้ทำยังไง
‎พวกนายอ่อนหัดเกินไป
‎มีใจจะแข่งจริงเหรอ
‎ผู้หญิงพรรค์นี้ จัดการทีเดียว
‎เดี๋ยวก็ยอมปริปากแล้ว
‎พวกนายเป็นใคร
‎ฉันก็เหมือนกับพวกนายแหละ
‎ออราเคิลเบล
‎เป็นผู้แข่งขันสินะ
‎เอาล่ะ พี่สาว
‎บอกมาสักทีว่าหมู่บ้านเผ่าปัจอยู่ไหน
‎ฉันถามว่าจะให้ทำยังไง
‎แล้วความฝันของฉัน ‎ความฝันอันยิ่งใหญ่ของฉัน
‎ที่จะสร้างทุ่งต้นฟุกิล่ะ
‎ทุ่งต้นฟุกิเหรอ
‎ฉันกำลังคิดหนักเรื่องนั้นอยู่
‎อย่ามาพล่ามไม่เข้าเรื่อง
‎ทุ่งต้นฟุกิเหรอ
‎อาจเป็นครั้งแรกตั้งแต่เกิด
‎ที่ฉันได้หัวเราะขนาดนั้น
‎ขอโทษนะที่ความฝันฉันดูเรียบง่าย
‎พูดอะไรกัน
‎ทุ่งต้นฟุกิของเธอ
‎จะสร้างสภาพแวดล้อมเขียวขจีในไม่ช้า
‎ไม่ว่าความสุขไหน ‎ก็เกิดจากการสะสมสิ่งเล็กๆ น้อยๆ
‎เธอหัวเราะแล้วดูดีกว่านะ
‎พวกเธอนี่น่าสนใจชะมัด
‎เพราะมีสิ่งที่คนถูกอดีตผูกมัด ‎จนมองไม่เห็นอนาคตอย่างฉันไม่มี
‎นั่นคือพลังที่เชื่อในความฝัน
‎และเดินหน้าต่อไปอย่างไร้ข้อกังขา
‎บอกตามตรงว่าฉันอิจฉาพวกเธอ
‎วันนี้พักผ่อนที่นี่ตามสบายเถอะ
‎พรุ่งนี้เช้า ฉันจะเล่าเรื่อง ‎ทั้งหมดของเผ่าปัจให้ฟัง
‎- ยอดไปเลย ‎- ยอดไปเลย
‎แน่ใจแล้วจริงเหรอ
‎ฉันก็ไม่รู้หรอก
‎เพียงแต่พอเห็นพวกเขาแล้ว
‎ฉันรู้สึกว่ามันคงมีทางออก
‎พวกเขาดูพึ่งพาได้กว่าที่คิด
‎จนถึงขั้นพยายามทำความเข้าใจ ‎ความเจ็บปวดของพวกเรา
‎ต่อไปพวกเราคงยุ่งขึ้น
‎เพราะต้องบอกผู้แข่งขันคนอื่นด้วย
‎ไม่จำเป็นหรอก
‎ริริลาล่า
‎เธอหมดหน้าที่แล้ว
‎ขืนขัดขวางมากกว่านี้ ฉันคงปวดหัว
‎ไปสบายได้แล้ว
‎อย่างนี้นี่เอง ‎เด็กพวกนั้นพูดความจริง
‎แต่ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้
‎แกเป็นใครกันแน่ ฮาโอ
‎ว่าที่ราชา
‎จริงอยู่ว่า 500 ปีก่อน ‎ฉันเป็นคนเผ่าปัจ
‎แต่นั่นเป็นแค่ร่างชั่วคราว ‎ตอนเกิดใหม่
‎ร่างชั่วคราวเหรอ
‎งั้นเรื่องที่เผ่าปัจเป็นปีศาจก็…
‎สปิริต ออฟ ไฟร์
‎หนึ่งในมหาวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้า ‎ของเผ่าปัจเท่านั้น
‎เปลวเพลิงของเจ้านี่ ‎แผดเผาทุกอย่างบนโลกนี้
‎เผาจนถึงกระดูก
‎และเผาไปจนถึงดวงวิญญาณ
‎กลับสู่ความว่างเปล่าเถอะ ริริลาล่า
‎เผ่าปัจที่ถูกเรียกว่าปีศาจ ‎มีแค่ฉันคนเดียว
‎ฉันกลายเป็นเผ่าปัจเมื่อ 500 ปีก่อน ‎เพียงเพื่อครอบครองเจ้านี่
‎และทั้งหมด
‎ก็เพื่อล้างแค้นพวกมนุษย์
‎คำบรรยายโดย: ตะวัน คงยั่งยืน