‪(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‪พวกที่ยอมแพ้แล้วเลือกเส้นทางเป็นผู้ทำลาย
‪สุดท้ายก็สร้างอะไรไม่ได้อยู่ดี
‪แต่ต่อให้เกิดอะไรขึ้น ฉันก็ไม่ยอมแพ้
‪ทั้งเรื่องพวกพ้อง ทั้งที่สุดเจ๋ง
‪และฉันจะจัดการแกเอง
‪นี่แหละวิถีของฉัน
‪ฝึกวิชาเหรอ
‪ใช่ ผมก็อยากเป็นชาแมน
‪ขอร้องล่ะตา
‪ทำให้ริวดาบไม้คนนี้
‪เป็นชายเต็มตัวที
‪กลับไปซะ
‪ใจร้ายชะมัด
‪ยังไม่ฟังเหตุผลก็เล่นงานผมแล้ว
‪นั่นคือท่าทีเวลาขอร้องคนอื่นเหรอ
‪ยังไงก็คงเป็นเหตุผลไร้สาระ ‪อย่างอยากเนื้อหอมในหมู่สาวๆ
‪ตาแก่นี่รู้ได้ไง
‪ขอโทษนะ แต่ฉันไม่มีเหตุผลในการฝึกแก
‪กลับไปซะ
‪ขอโทษด้วย
‪ฉันดึงแกมายุ่งกับการต่อสู้ ‪ของตระกูลอาซาคุระไม่ได้
‪ไอ้แก่ขี้งก
‪สอนให้หน่อยไม่ได้เหรอ
‪ตื๊อไม่เลิกจริงๆ
‪เรื่องที่ทำไม่ได้ ทำยังไงก็ไม่ได้
‪อะไรนะ
‪แกเป็นใครฟะ
‪ข้าเอง
‪ขอบใจนะเรื่องตอนนั้น
‪โทคาเงโร่
‪ทำไมแกมาอยู่ที่นี่
‪ก็นะ…
‪ข้าเองก็ไม่รู้
‪เพียงแต่…
‪ดูเหมือนข้าจะไร้ที่ไป
‪หา
‪ความแค้นหายไปเหรอ
‪อือ หายเกลี้ยงจนข้ายังตกใจเลย
‪อามิดามารุที่ข้าเคยแค้นขนาดนั้น
‪ตอนนี้กลับไม่ได้ติดใจแล้ว
‪เด็กนั่นแปลกประหลาดมาก
‪พอข้าเข้าสิงเขา
‪ความยึดติดที่ผ่านมาก็หายไปเลย
‪ให้ตายเถอะ นี่ข้าเป็นอะไรไปแล้ว
‪โทคาเงโร่จอมโฉดนั่นดันสุขุมเยือกเย็นซะงั้น
‪ก็ดีแล้วนี่นา
‪แกไม่ได้เป็นอะไรหรอก
‪แกไม่โกรธและไม่เศร้า
‪ในที่สุดก็กลายเป็นผู้เป็นคน
‪เป็นผู้เป็นคนเหรอ
‪ใช่
‪เพราะคนเรามักถูกอารมณ์เข้าครอบงำ
‪ทั้งที่ทุกคนไม่ต่างกันเท่าไร
‪แต่กลับสนิทกันตีกันเพียงเพราะเรื่องเล็กน้อย
‪แต่ความจริง
‪ไม่มีทั้งมิตรหรือศัตรูบนโลกนี้หรอก
‪ทั้งหมดคือความเจ็บปวดที่ ‪ความรู้สึกถูกผิดของเราสร้างขึ้นเอง
‪ตอนนี้แกไม่มีศัตรูแล้ว
‪เลยเพิ่งได้เผชิญหน้ากับตัวเอง
‪และรู้ตัวว่าต้องหาที่อยู่ที่แท้จริง
‪อะไรของเจ้า
‪ลูกพี่โย
‪เปิดใจรับคนอย่างพวกฉันโดยไม่ยอมแพ้
‪ฉันเลยตระหนักได้น่ะ
‪ริว…
‪เอาเป็นว่าแค่ฉันมองเห็นวิญญาณได้ก็พอแล้ว
‪เพราะมันอาจทำให้ฉันเนื้อหอมด้วย
‪โลกสวยเหลือเกินนะ
‪แต่มีความหวังตอนยังมีชีวิตอยู่แหละดีแล้ว
‪อะไร พูดไม่ทันขาดคำก็ยอมแพ้
‪ถ้าไม่มีที่ไป ฉันจะเป็นที่ตรงนั้นให้เอง
‪ถ้าฉันเป็นชาแมน แกก็คือวิญญาณคู่ชีพ
‪ฝนตกอีกแล้ว
‪หนึ่งสัปดาห์แล้วนะครับ
‪ไม่รู้จะตกไปถึงเมื่อไหร่นะครับคุณพ่อ
‪อย่างน้อยก็ถอดหน้ากากตอนอยู่บ้านไหม มิกิฮิสะ
‪ผมไม่ขัดข้องอะไรหรอก
‪ที่สำคัญคือผมห่วงเขา
‪ยอมฝึกวิชาให้เขาเถอะครับ
‪เช้าแล้วเหรอ
‪เฮ้ย ตื่นได้แล้ว โทคาเงโร่
‪นี่มันที่ไหนเนี่ย
‪ที่นี่คือโอคุอิซุโมะ
‪หุบเขาโอนิโนะชิตะบุรุอิ
‪หุบเขาเลียบแม่น้ำที่ไหลบรรจบแม่น้ำใหญ่ฮิอิ
‪ในภูมิภาคซันอิง
‪ตา
‪ถึงเวลาปิดบัญชีบททดสอบกึ๋นของแกแล้ว
‪ทดสอบกึ๋นเหรอ
‪จะสู้ตัวต่อตัวกับผมที่นี่สินะ
‪ฉันยอมรับว่าแกมีแวว
‪แต่ถ้าทำแบบครึ่งๆ กลางๆ ก็ไร้ความหมาย
‪ดังนั้น
‪แกต้องเลาะไปตามแม่น้ำนี้โดยไม่ใช้ถนน
‪แล้วขึ้นไปให้ถึงยอดเขาเซ็นซือ
‪หา
‪ภูตใบไม้นั่นจะคอยดูว่าแกโกงไหม
‪ถ้าแกขึ้นไปถึงยอดเขาสำเร็จ
‪ฉันสัญญาว่าจะฝึกวิชาให้
‪ขอให้โชคดีนะ
‪ตาแว้นมอเตอร์ไซค์มาหรอกเหรอ
‪ยอดเขางั้นเหรอ
‪น่าสนใจดีนี่
‪เฮ้ย จะนอนไปถึงไหน โทคาเงโร่
‪รีบไปปีนเขากัน เร็วเข้า
‪ให้ขึ้นเขาเซ็นซือเหรอครับ
‪บอกแล้วไง
‪ว่าตอนอยู่บ้านให้ถอดหน้ากาก
‪ห่วงเรื่องเขาก่อนเถอะครับ
‪เพราะภูเขานั่น…
‪เคยเกิดน้ำท่วมใหญ่คร่าชีวิตคนมากมาย
‪จนเกิดตำนานยามาตะโนะโอโรจินะครับ
‪ตอนนี้ยังมีวิญญาณเร่ร่อนอยู่ที่นั่นมากมาย
‪มันอันตรายเกินไปสำหรับเขา
‪ถ้าเขาตายเพราะเรื่องแค่นั้น
‪ก็ไม่เหมาะเป็นชาแมนอยู่ดี
‪เอาเข้าจริงนะ
‪แค่มีจิตใจมุ่งมั่น ใครๆ ก็เป็นชาแมนได้
‪เริ่มจากต้องเชื่อ
‪และตั้งจิตอย่างแรงกล้าว่าทำได้
‪เพราะจิตคือขุมพลังทั้งหมด
‪ทั้งร่างกายที่แข็งแกร่งและไหวพริบต่างๆ
‪ล้วนเกิดจากจิตทั้งนั้น
‪ถ้าทำไม่ได้
‪ก็หมายความว่า
‪จิตไม่เข้มแข็งพอ
‪ต่อให้เป็นคนแข็งแกร่งแค่ไหน
‪ก็ยังยากที่จะไม่หวั่นไหวเลย
‪แต่ว่า…
‪ในโลกของชาแมนที่วัดกันด้วยพลังของจิตใจ
‪จิตที่ไม่หวั่นไหวคือทุกอย่าง
‪ถ้าข้องเกี่ยวกับอาซาคุระ ‪แล้วกลายเป็นชาแมน
‪ก็ต้องได้เจอฮาโอแน่นอน
‪แล้วเขาจะกล้าพอสู้กับฮาโอได้หรือเปล่า
‪เมื่อไปถึงยอดเขาก็จะรู้คำตอบ
‪และในตอนนั้น
‪เขาจะได้รับพลังที่แท้จริง
‪สวยงามเหลือเกิน
‪ดาบอาเมะโนะมุราคุโมะปรากฏขึ้นที่นี่ครั้งแรก
‪ตา
‪ในอดีต
‪ซูซาโนะโอะโนะมิโกโตะ ‪ลงมาจัดการเทพงู ยามาตะโนะโอโรจิ
‪ดาบเล่มหนึ่งโผล่จากหางงูที่ถูกตัด
‪อาเมะโนะมุราคุโมะ
‪โอโรจิเป็นงูยักษ์ที่มีแปดหัวแปดหาง
‪ลำตัวยาวกว่าแปดเนินแปดหุบเขา
‪ดวงตาสีแดงเหมือนลูกโทงเทง
‪หน้าท้องเหวอะหวะอาบเลือด
‪จริงเหรอ น่ากลัวชะมัด
‪แน่นอนว่ามันเป็นสัตว์ในจินตนาการ
‪แต่ไม่ใช่เรื่องเหลวไหลไปซะทั้งหมด
‪ร่างแท้จริงของงูนั่น คือแม่น้ำฮิอิอันงดงาม
‪คนโบราณเชื่อว่า
‪วิญญาณเทพแห่งน้ำที่อาศัยอยู่ตามเขา
‪จะคอยปกป้องความอุดมสมบูรณ์ของข้าว
‪แต่กลับเกิดฝนตกหนักจนน้ำท่วม
‪กลืนกินผู้คน รวมถึงผลผลิตข้าว
‪ผู้คนจึงหวาดกลัว เห็นมันเป็นโอโรจิจอมบ้าคลั่ง
‪แต่ผู้คนก็ยังปกป้องผืนดินนี้
‪และสร้างอิซุโมะอันงดงามขึ้นมา
‪เหมือนเจ้าที่ปีนถึงยอดเขาโดยไม่ย่อท้อ
‪และต่อสู้กับยามาตะโนะโอโรจิโดยไม่ถอดใจ
‪ซูซาโนะโอะผู้นั้น
‪เอาล่ะ บอริส
‪ดาบไม้เล่มใหม่ของฉันที่ทำจากไม้ศักดิ์สิทธิ์
‪พร้อมพลังของยามาตะโนะโอโรจิ ‪ดาบอาเมะโนะมุราคุโมะ
‪เลือดโอเวอร์โซลของฉันไม่ยอมสร้างขึ้นใหม่
‪หรือพลังชาแมนของฉันหมดแล้ว
‪เจ้าบ้าเอ๊ย
‪ถ้ายอมค้นหาที่สุดเจ๋ง
‪พร้อมกับฉันตั้งแต่แรก ก็คงไม่มีใครตาย
‪ริว
‪ไม่แปลกหรอกที่หมดสติ
‪เล่นใช้พลังชาแมนขนาดนั้นในครั้งเดียวเลยนี่
‪รีเซิร์ก แล้วเจ้าบลามโรล่ะ
‪หมอนั่นหายไปนานแล้ว
‪แสดงว่าคงไม่มีอะไรค้างคาในภพนี้
‪รันทดใจจัง
‪ทำร้ายคนอื่นอย่างไม่ปรานี ‪เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง
‪นี่คือวิธีการของฮาโอสินะ
‪นายจะไปไหน โย
‪ฉันจะลองถามเรื่องฮาโอจากบอริส
‪- หา ‪- เปล่าประโยชน์น่ะ
‪เขาเป็นสมุนของฮาโอนะ
‪ถ้าปล่อยไว้ เขาอาจตายก็ได้
‪ถ้างั้นเราก็ไม่ต่างจากฆาตกร
‪โย…
‪ท่านโย…
‪นั่นมันอะไรฟะ
‪เขาคืออัครทูตสวรรค์มีคาเอล
‪เป็นวิญญาณคู่ชีพของฉัน
‪ผู้ถือดาบแห่งการลงทัณฑ์ คอยลงโทษเหล่าอธรรม
‪ท่านโย
‪เหล่าอธรรมจะถูกจำกัดต่อหน้าลำแสงศักดิ์สิทธิ์
‪นายนี่โชคดีนะ
‪ถ้าพวกเราเอกซ์ลอวส์ไม่อยู่ตรงนี้
‪ป่านนี้นายคงนอนตายเพราะดาบของเขาแล้ว
‪เอกซ์ลอวส์
‪(มาร์โค)
‪(มีคาเอล)
‪เจ้าพวกนี้เป็นใคร
‪แต่งตัวเหมือนกันเลย
‪พวกเราเข้าร่วมชาแมนไฟท์ด้วยเหตุผลหนึ่ง
‪เพื่อโค่นฮาโอ ต้นตอแห่งความชั่วร้ายน่ารังเกียจ
‪เพียงอย่างเดียวเท่านั้น
‪รู้จักฮาโอด้วยเหรอครับ
‪ฮาโอปรากฏตัวบ่อยครั้ง ‪ในประวัติศาสตร์อันยาวนาน
‪เท่าที่เราสืบมาได้
‪ไม่เพียงแต่เผ่าปัจ ‪80 เปอร์เซ็นต์ของชาแมนที่ร่วมแข่ง
‪เกี่ยวข้องกับฮาโอไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
‪และที่เรามาถึงที่นี่ได้
‪ก็เพราะได้ข้อมูลจากพวกพ้อง
‪ฉันมาร์โค หัวหน้ากองกำลังทูตสวรรค์เอกซ์ลอวส์
‪มิตรของพวกนาย
‪มิตรเหรอ
‪เราไม่รู้จักพวกนายด้วยซ้ำ
‪เอกซ์ลอวส์คือหน่วยผดุงความยุติธรรม ‪ที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อโค่นฮาโอ
‪เราไม่อาจนิ่งดูดายเมื่อเจอคนถูกฮาโอเล่นงาน
‪พวกมันรับมือยาก
‪แค่พวกนายคงสู้ไม่ไหวหรอก
‪เพราะฉะนั้น
‪ถ้าไปกับพวกเราจะปลอดภัยกว่า
‪สมาชิกเอกซ์ลอวส์ทั่วโลก
‪ต่างเคยตกเป็นเหยื่อของฮาโอ
‪เดนแบท
‪มีเน่
‪ลาร์ค
‪เวนสเตอร์
‪โพฟ
‪เควิน
‪บางคนถูกทำร้าย
‪บางคนครอบครัวถูกฆ่า
‪มีเหตุผลต่างๆ นานา
‪แต่เป้าหมายเดียวกัน
‪ฮาโอคือความชั่วร้ายขั้นสุด ‪ที่ทำลายกฎระเบียบในโลก
‪เราต้องลงโทษ
‪ฮาโอและพวกผู้ติดตามเขาทั้งหมด
‪ว่าแต่เราจะไปกับพวกนี้จริงเหรอ โย
‪ไม่รู้สิ เราแค่อยู่ด้วยกันเพราะไปทางเดียวกัน
‪นายโกรธอะไร
‪ฉันไม่ได้โกรธสักหน่อย
‪เจ็บใจที่บอริสถูกฆ่าขนาดนั้นเลยเหรอ
‪มันช่วยไม่ได้นี่
‪เพราะบอริสมีความผิด
‪โลกเรามีคนมากมายที่คุยกันด้วยเหตุผลไม่เข้าใจ
‪ฉันคิดว่าอธรรม
‪คือคนที่ไม่คิดถึงความเดือดร้อนของคนอื่นในสังคม
‪ดังนั้นพวกคนชั่วเกินเยียวยาย่อมสมควรตาย
‪บอริสเป็นพวกเดียวกับฮาโอ คนที่ฆ่าพ่อแม่ฉันนะ
‪รีเซิร์ก
‪ฉันเข้าใจความรู้สึกนะ แต่…
‪พวกเขาก็ดูพึ่งพาได้ไม่ใช่เหรอ
‪ทูตสวรรค์สุดยอดออก
‪นายน้อย
‪บาซอนเป็นวิญญาณมา 500 ปี
‪ไม่เคยเห็นวิญญาณคู่ชีพที่เป็นทูตสวรรค์เลยขอรับ
‪มันอาจเกี่ยวข้องกับระดับของภูตก็ได้
‪จะเป็นทูตสวรรค์จริงไหมไม่รู้
‪แต่พวกนั้นทรงพลังมากจริงๆ
‪ในเมื่อพวกเขาเข้าร่วมชาแมนไฟท์
‪ยังไงก็ต้องกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจ
‪อย่างงี้นี่เอง
‪ยกโขยงมาขนาดนี้
‪ไม่แปลกที่บอริสจะแพ้
‪พวกแก
‪คิดว่าหมาขี้แพ้รวมพลังกันแล้วจะสู้ได้เหรอ
‪เอกซ์ลอวส์
‪ขำอะไร
‪อยากร่างแหลกตรงนี้เหรอ
‪ดูเหมือนขาดไปคนหนึ่งนะ
‪อย่าบอกนะว่าจะสู้กับเราทั้งที่มีแค่สองคน
‪คนอย่างพวกแกน่ะ
‪คนเดียวก็เกินพอแล้ว
‪รับไปซะ
‪บิ๊กทัชดาวน์
‪บิ๊กกาย บิล อดีตนักอเมริกันฟุตบอลอาชีพเหรอ
‪วิญญาณคู่ชีพคือ 21 เพื่อนร่วมทีม ‪ที่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุ
‪ของกล้วยๆ
‪ไม่มีการปรานีพวกเดียวกับฮาโอ
‪อธรรมต้องเจอโทษประหาร
‪- อาร์คแองเจิลส์ ‪- อาร์คแองเจิลส์
‪ยิงมัน
‪กระสุนศักดิ์สิทธิ์เป็นสื่อกลางทูตสวรรค์ของเรา
‪กาเบรียล
‪ราฟาเอล
‪อูรีเอล
‪เมตาตรอน
‪ซารีเอล
‪รามีเอล
‪อัครทูตสวรรค์ทั้งเจ็ดที่พระผู้เป็นเจ้า
‪ประทานให้เรา
‪คือวิญญาณระดับใกล้เคียงเทพเจ้าที่สุด
‪สุดยอด งดงามเหลือเกิน
‪ถ้าไม่ขัดขืน คงไม่ต้องตายอย่างทรมาน
‪- เอาเถอะ ฉันจะส่งแก… ‪- อย่าฆ่านะ
‪พวกนายเป็นฝ่ายถูก
‪แต่ฉันไม่ชอบ
‪ถ้ายังจะฆ่าเขาให้ได้
‪ต่อให้ต้องใช้กำลัง ฉันก็จะหยุดนายเอง
‪ฉันไม่เข้าใจ
‪ทำไมต้องยอมเสี่ยงเพื่อช่วยเขาด้วย
‪อย่าบอกนะว่านายก็เป็นสมุนของฮาโอ
‪ไม่ใช่
‪ฉันเข้าร่วมชาแมนไฟท์ ‪เพียงเพราะอยากมีชีวิตสุขสบาย
‪ไม่ได้อยู่ฝ่ายไหนเลย
‪ถ้าอยากมีชีวิตสุขสบาย
‪ยิ่งต้องกำจัดอธรรมไม่ใช่เหรอ
‪ต่อให้ยุคสมัยเปลี่ยนไปยังไง
‪พวกที่ทำลายความสงบสุขของคนอื่นก็คืออธรรม
‪การคงความสงบสุขนั้นต่างหากคือธรรมะ
‪คนครึ่งๆ กลางๆ อย่างนาย
‪ไม่มีทางเป็นชาแมนคิงได้หรอก
‪แล้วไงล่ะ
‪ฉันขัดขวางเพราะไม่ชอบใจ
‪ไม่มีอะไรชั่วร้ายกว่าการฆ่าแล้ว
‪ว่าไงนะ
‪ทำไมล่ะ
‪เฮ้ย ชักไม่ได้การแล้วนะ
‪ไม่ต้องห้ามหรอก
‪ฉันว่าเราควรห้ามนะ
‪เพราะโยคุงไม่มีทางสู้พวกเขาได้อยู่แล้ว
‪ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันก็เชื่อลูกพี่โย
‪เลยจะไม่ห้ามและห้ามไม่ได้ด้วย
‪เห่ยชะมัดเลย ริว
‪สู้เขาลูกพี่
‪หน็อย บังอาจดูถูกท่านฮาโอ
‪หยุดนะ ซันจิน อยากตายหรือไง
‪ฉันว่าเราถอยก่อนดีกว่า
‪เอาจริงเหรอ แกจะทิ้งบิลเหรอ
‪พวกมันคงมีกำลังเสริมเยอะอยู่
‪เราต้องไปรีบแจ้งท่านฮาโอ
‪แต่ต้องหนีให้รอดก่อน
‪หัวหน้า
‪ฆ่ามันซะ
‪พวกเรามีสิทธิ์ทำแบบนั้น
‪บอกว่าอย่าฆ่าไงเล่า
‪ฆ่าคนเพราะขวางทาง
‪มันก็ไม่ต่างอะไรกับฮาโอ
‪กล้าดียังไง
‪ถึงมาดูถูกพวกเรา
‪สู้ทั้งๆ ที่รู้ว่าไม่มีทางชนะ
‪เพื่อยืนยันเจตนารมณ์เหรอ
‪ฉันเห็นแก่ความกล้าอันน้อยนิดนั้น
‪เลยจะไว้ชีวิตนาย
‪ใกล้ถึงหมู่บ้านเผ่าปัจแล้ว
‪ถ้าอยากมีชีวิตรอดก็ถอยกลับไป
‪เพราะจากจุดนี้ไป
‪มันคือโลก ‪ที่ความคิดครึ่งๆ กลางๆ ของนายใช้ไม่ได้
‪ลูกพี่
‪นี่ ทำไงดี ฮารุซาเมะพังแล้ว
‪- ใจเย็นไป๊ ‪- ใจเย็นไป๊
‪แต่เอาเถอะ
‪อย่างน้อยทุกคนก็ปลอดภัย
‪ส่วนดาบค่อยซ่อมใหม่ก็ได้
‪นายหาเรื่องใส่ตัวเองนะเฟ้ย
‪สมกับเป็นลูกพี่
‪ไปกันเถอะ
‪โอ้โฮ
‪เมซาเวอร์เดเด
‪ในที่สุดก็จะได้…
‪ได้เจอสินะ
‪ได้เจอโยคุง
‪แต่ที่นี่น่ะ…
‪กว้างจังเลยนะ
‪จากข้อมูลของท่านมิกิฮิสะ
‪มันมีทางเข้าลับอยู่ที่ไหนสักแห่งค่ะ
‪เฮ้อ ก็ลุงนั่นมัวแต่ร่อนไปร่อนมาทั้งปี
‪ข้อมูลจะเชื่อถือได้เหรอ
‪ถ้าไม่ขัดข้อง
‪ฉันนำทางให้ไหม
‪ถ้าเป็นแถวนี้ล่ะก็
‪ฉันรู้จักดีเลยล่ะ
‪คำบรรยายโดย: ตะวัน คงยั่งยืน