‪(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‪แกพลาดแล้ว ฮาโอ
‪ถ้าออกซิเจนที่เป็นสื่อกลางหมดไป
‪ก็ไม่มีอะไรปกป้องแกได้แล้ว
‪นี่คือก้าวที่สำคัญของพวกเรา
‪แด่ท่านเมเดนตลอดไป
‪เขายังไม่ตายหรอก
‪ฉันต้องทนไปถึงเมื่อไหร่
‪ทั้งที่จริงๆ แล้ว
‪ฉันไม่อยากรู้สึกโกรธอีก
‪จะเล่นสนุกกับดวงวิญญาณสักเท่าไรถึงจะหนำใจ
‪องเมียวจิผู้ยิ่งใหญ่
‪อาซาคุระ ฮาโอ
‪(ตอน 25 อาซาคุระ ฮาโอ องเมียวจิผู้ยิ่งใหญ่)
‪บ้าน่า
‪เจอระเบิดขนาดนั้น แต่สปิริต ออฟ ไฟร์…
‪ไม่มอดไหม้เลยสักนิด
‪ไม่…
‪นั่นไม่ใช่สปิริต ออฟ ไฟร์
‪น้ำต่างหาก
‪สปิริต ออฟ ไฟร์
‪กลายเป็นน้ำไปแล้ว
‪มันเกิดอะไรขึ้น
‪ไม่เห็นเข้าใจเลย
‪ซุยโคะคุกะ
‪ว่าไงนะ
‪ซุยโคะคุกะไง
‪น้ำดับไฟ
‪น้ำเลยชนะไฟ
‪ด้วยเหตุนี้
‪เขาเลยเปลี่ยนไฟเป็นน้ำเพื่อปกป้องตัวเอง
‪มันก็แค่นั้นเอง
‪เปลี่ยนไฟเป็นน้ำเหรอ
‪คะโชโดะ
‪ไฟสร้างดิน
‪โดะโชกอน ดินสร้างโลหะ
‪กอนโชซุย โลหะสร้างน้ำ
‪หรือที่เรียกว่ากฎของธรรมชาติ
‪และสิ่งที่แสดงถึงกฎของธรรมชาติ
‪คือดาวห้าแฉก สัญลักษณ์ของเขา
‪ความสัมพันธ์ระหว่าง
‪ไม้ ไฟ ดิน โลหะ น้ำ
‪ธาตุทั้งห้าที่สร้างโลกนี้
‪- ความสัมพันธ์ของธาตุทั้งห้าเหรอ ‪- ใช่แล้ว
‪หนึ่งในรูปแบบความสัมพันธ์คือการทำลายล้าง
‪สื่อถึงการแพ้ชนะกันของแต่ละธาตุ
‪อีกหนึ่งรูปแบบความสัมพันธ์คือการเสริมสร้าง
‪สื่อถึงธาตุที่สร้างอีกธาตุตามลำดับ
‪ผู้รอบรู้เรื่องธาตุทั้งห้าอย่างสมบูรณ์
‪จะสามารถไขทุกปริศนาในจักรวาล
‪สามารถเล่นแร่แปรธาตุ
‪ได้ตามต้องการ
‪และนั่นคือ
‪พลังของ
‪อาซาคุระ ฮาโอ องเมียวจิผู้ยิ่งใหญ่ไง
‪- อาซาคุระ ฮาโอ องเมียวจิผู้ยิ่งใหญ่ ‪- อาซาคุระ ฮาโอ องเมียวจิผู้ยิ่งใหญ่
‪เดี๋ยวก่อน ที่บอกว่าอาซาคุระน่ะ…
‪หมายความว่ายังไงกัน
‪แกรู้เรื่องหมอนั่นแต่ปิดพวกเรามาตลอดเหรอ
‪ฉันเองก็เพิ่งรู้ตอนไปฝึกมาล่าสุด
‪ถึงว่าช่วงนี้ท่าทีแปลกๆ
‪เหมือนกำลังแบกอะไรอยู่
‪บอกมาซะ
‪หมอนั่นเป็นอะไรกับนาย
‪ที่ฉันเก็บเงียบมาตลอด
‪ไม่ใช่ว่าจะปกปิดหรอก
‪แต่ถ้าพูดไป
‪พวกนายจะถูกลากเข้าไปยุ่งกับ ‪การต่อสู้ของตระกูลอาซาคุระด้วย
‪แต่ว่า…
‪ฉันซ่อนความรู้สึกไม่ไหวแล้ว
‪เขาเป็น…
‪แค่บรรพบุรุษน่ะ
‪"แค่" เหรอ
‪จากเมื่อ 1,000 ปีก่อนน่ะ
‪แต่ถ้าเข้ามายุ่งมากกว่านี้
‪ทุกคนจะเดือดร้อนน่ะ โฮโรโฮโร
‪เดือดร้อนอะไรกัน
‪โยเป็นเพื่อนของฉันนะ จะให้อยู่เฉยได้ไง
‪งั้นก็ยิ่งไม่ควรยุ่งเข้าไปใหญ่
‪นี่คือเรื่องที่โยต้องจัดการด้วยตัวเอง
‪แล้วนายยอมรับได้หรือไง
‪แน่นอนสิ
‪เขาพูดมากพอจนฉันปะติดปะต่อได้แล้ว
‪ปะติดปะต่อเหรอ
‪ในที่สุดฉันก็เข้าใจ
‪ถ้าเขาคือองเมียวจิเมื่อ 1,000 ปีก่อนล่ะก็
‪คนจาก 500 ปีก่อนที่ริริลาล่าให้เราดู
‪ก็เป็นฮาโอเองนั่นแหละ
‪ว่าไงนะ
‪สำหรับเขาแล้ว
‪มันคือการเดินทางกว่า 1,000 ปี
‪ของดวงวิญญาณที่กลับมาเกิดในโลกนี้
‪และครอบครองวิญญาณคู่ชีพสุดแข็งแกร่ง ‪เพื่อเป็นชาแมนคิง
‪เมื่อ 500 ปีก่อน
‪ฮาโอเกิดใหม่ในเผ่าปัจ ‪เพื่อครอบครองสปิริต ออฟ ไฟร์
‪พอรวมกับวิชาองเมียวของตัวเอง
‪เขาจึงมีโอเวอร์โซลสุดแข็งแกร่ง
‪พลังชั่วร้ายอะไรเช่นนี้
‪เรื่องแบบนี้ควรเกิดขึ้นเหรอ
‪ท่านเมเดน นี่คือสถานการณ์เลวร้ายสุดๆ
‪มีความเป็นไปได้ว่า
‪ไม่มีวิธีโจมตีใดทำอะไรโอเวอร์โซลนั้นได้
‪พอแล้ว โพฟ
‪นายเลือกทิ้งความหวังแล้วงั้นเหรอ
‪ในเมื่อไขความลับของมันได้ขนาดนี้
‪เราก็ควรดิ้นรนคิดแผนต่อไปไม่ใช่เหรอ
‪ฉันไม่ยอมให้การตายเพื่อความยุติธรรม ‪ของเอกซ์ทรีต้องสูญเปล่า
‪มาร์โค…
‪ให้ตายสิ
‪ไม่คิดว่าพวกแกจะให้ฉันทำถึงขั้นนี้
‪นี่คือรางวัล
‪ฉันจะไม่ให้พวกแกตายทั้งๆ อย่างนี้
‪นั่นมัน…
‪ดวงวิญญาณของมีเน่ เควิน เวนสเตอร์
‪ดวงวิญญาณแต่ละดวงไม่เท่าเทียมกัน
‪ไม่ว่าจะดีหรือชั่ว
‪ดวงวิญญาณที่มุ่งมั่นแกร่งกล้าจะส่องประกาย
‪และเป็นขุมพลังอันยิ่งใหญ่
‪เอกซ์ทรี
‪สำหรับฉันแล้ว ‪การกระทำของพวกแกช่างโง่เขลา
‪การเตรียมใจเอาชีวิตมาทิ้ง
‪ทำให้ฉันรู้ว่าดวงวิญญาณพวกแก ‪มีพลังเด็ดเดี่ยวมาก
‪ฉันไม่มีทางปล่อยให้วิญญาณชั้นยอดนั้นสูญเปล่าแน่
‪มาเป็นพลังงานให้ฉันและคงอยู่ตลอดไป
‪วันนี้มีของดี
‪กินได้เลย
‪สปิริต ออฟ ไฟร์
‪(หยุดการแข่งขันชั่วคราวเพื่อซ่อมสนามแข่งขัน)
‪โอเวอร์โซลแข็งแกร่งขึ้น ‪ด้วยการกินดวงวิญญาณเหรอ
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪ก่อนถูกฮาโอชิงไป
‪นั่นคือหนึ่งใน ‪มหาวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้าของเผ่าปัจ
‪มหาวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ทั้งห้า ‪ที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของเกรทสปิริต
‪ได้สกัดเอาลักษณะเฉพาะของแต่ละตน
‪แยกเป็นวิญญาณธรรมชาติอันยิ่งใหญ่
‪กล่าวคือสปิริต ออฟ ไฟร์
‪คือสุดยอดวิญญาณไฟที่กำเนิดจากเกรทสปิริต
‪ยิ่งดูดกลืนดวงวิญญาณมากเท่าไรก็ยิ่งแข็งแกร่ง
‪และที่น่ากลัวจริงๆ คือวิชาองเมียวของฮาโอ ‪ที่เปลี่ยนแปลงลักษณะเฉพาะได้
‪มันคือความสามารถพิเศษ
‪ที่เกิดจากองค์ความรู้ตะวันตก
‪ไร้เทียมทานจริงๆ
‪ถ้าปล่อยไว้ ยิ่งแข่งมากเท่าไร ‪เขาก็จะยิ่งทรงพลังขึ้นสินะครับ
‪หน้าที่เราคือจัดการแข่งขันชาแมนไฟท์ให้ลุล่วง
‪อย่าไปคิดเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง
‪ได้มาแล้วใช่ไหม
‪แหงอยู่แล้ว ซิลเวอร์
‪ถ่ายทำด้วยภูมิปัญญาพื้นบ้านของเผ่าปัจ
‪ของหายาก "วิดีโอวิชาฮาโอ"
‪แอบถ่ายระยะประชิดสุดๆ ‪จนเห็นการเคลื่อนไหวของเขาชัดเจน
‪ฉันเป็นหนี้บุญคุณนาย ราดิม
‪เดี๋ยว ฉันไม่ยกให้หรอก
‪ว่าไงนะ
‪ฉันขอพูดในฐานะเพื่อนนะ
‪เขาอันตรายเกินไป
‪อย่าเข้าไปยุ่งเกี่ยวมากกว่านี้
‪นายเป็นคนดีจริงๆ
‪ขอโทษนะ
‪ถึงยังไงฉันก็ถอยไม่ได้
‪ซิลเวอร์
‪ผู้ชายเผ่าปัจที่ก่อโศกนาฏกรรม ‪โหดเหี้ยมนั่นเมื่อ 500 ปีก่อน
‪ฮาโอ
‪ในฐานะผู้สืบสายเลือดนั้น
‪ดวงวิญญาณฉันมีหน้าที่ต้องหยุดเขา
‪ไอ้คนทรยศนั่น
‪ต้องรีบรายงานแล้วสินะ
‪(ร้านอาหาร ราเมน แกงกะหรี่)
‪ไม่ชอบลมแบบนี้เลย
‪อากาศชื้นๆ หนักๆ ปกคลุมทั่วทั้งเกาะ
‪เป็นไง
‪รู้สึกดีขึ้นบ้างหรือยัง
‪คงงั้นแหละ
‪แต่ไม่ต้องสนใจฉันหรอก
‪โยคุงเจอเรื่องหนักกว่าฉันอีก
‪ต่อให้แข็งแกร่งขึ้นแค่ไหน ‪แต่มนุษย์ก็ยังเป็นมนุษย์
‪มันตะ…
‪ไม่ไหว ตกไม่ได้สักตัว
‪สบายใจเฉิบ
‪โอ้ รู้สึกดีขึ้นแล้วเหรอ
‪ทำไมเวลาแบบนี้ยังตกปลาสบายใจเฉิบได้อีกฮะ
‪แต่ตกปลาสงบจิตใจในเวลาแบบนี้ก็ไม่เลวนะ
‪นายนี่เหลือเชื่อชะมัด
‪สุดท้ายคนที่กลับมาโอเคเร็วที่สุดก็คือนาย
‪หา
‪ต้องขอบใจพวกนายน่ะ
‪มันคงเป็นวัฏจักรแบบนี้ไปตลอด
‪รู้สึกดีใจ แล้วก็เสียใจ
‪มีความมั่นใจ หมดความมั่นใจ
‪ทั้งที่รู้ว่าถ้าก้าวข้ามไปได้ก็จะแข็งแกร่งขึ้น
‪แต่ไม่รู้ทำไมถึงอดกลั้นไว้
‪แต่การได้ระบายอารมณ์มันก็ปลอดโปร่งกว่าที่คิด
‪บางทีเพื่อนฝูง
‪อาจมีไว้ในเวลาแบบนี้แหละ
‪นายมันก็อย่างนี้
‪โยคุง
‪ดังนั้นฉันควรเล่าให้พวกนายฟัง
‪เรื่องของฉันและหมอนั่น
‪สถานที่ที่เขากลับมา หลังเดินทางมา 1,000 ปี
‪ก็คือตระกูลอาซาคุระ
‪เขาคือพี่ชาย…
‪ของฉันน่ะ
‪(เมตาตรอน)
‪(กาเบรียล รามีเอล)
‪โยคุง…
‪ไม่ต้องเป็นห่วงน่า
‪ฉันไม่ได้พูดให้ตกใจหรอก
‪ฉันดีใจนะ
‪ที่นายยอมเล่าสักที
‪แต่บอกให้ไม่ต้องเป็นห่วง คงทำไม่ได้หรอก
‪เอาน่า ฉันก็กล้าพูดออกไปแล้ว
‪นายไม่ต้องเป็นห่วงหรอก
‪ลูกพี่…
‪ใบหน้าของเขา…
‪การกระทำของเขา…
‪ไม่ว่ายังไง
‪การบอกว่าไม่เกี่ยวข้องกันยังจะดูแปลกกว่า
‪นายพูดจริงใช่ไหม โย
‪อือ จริงที่สุดเลย
‪ไม่จริง…
‪โยคุง…
‪เป็นพี่น้องกับฮาโอเหรอ
‪ทำไมล่ะ
‪วิ่งไม่ดูทางเลย
‪ถ้านายไม่ระวังตัว เราจะเดือดร้อนนะ
‪คุณแอนนา…
‪มีเรื่องแย่กว่านั้นอีก โยคุง…
‪ฉันรู้แล้ว
‪นายคิดว่าจะมีเรื่องที่ฉันไม่รู้งั้นเหรอ
‪แต่ใครจะคิดว่าหมอนั่นเป็นพี่โยคุง
‪ที่จริงนายไม่ควรรู้น่ะ
‪เพราะความเป็นจริง…
‪ไม่เคยดีกว่าสิ่งที่คาดหวังสักครั้ง
‪แต่มัน…
‪ไม่ได้เปลี่ยนความจริงที่ว่า
‪เราใช้ชีวิตอยู่กับการต่อสู้
‪เตรียมใจพร้อมแล้วสินะ โย
‪งั้นเหรอ บอกทุกอย่างแล้วเหรอ
‪เอาเถอะ สักวันก็ต้องรู้อยู่ดี
‪งั้นฉันฝากทางนั้นด้วยนะ
‪จริงๆ เลย
‪แม่สาวน้อยนั่น
‪ฉันไม่ได้บอกทุกอย่างไป ‪เพราะกลัวจะทำให้เจ็บปวด
‪แต่ดูเหมือนฉันคิดมากเกินเหตุ
‪เด็กพวกนั้นแข็งแกร่ง
‪สมเป็นความหวังของเรา
‪นั่นเป็นเพราะแกอ่อนแอต่างหาก โยเมย์
‪อาจจะจริงก็ได้
‪มาลองคิดดู
‪การต่อสู้เริ่มขึ้นตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว
‪ตอนที่รู้ว่าเขาจะกลับมาเกิดใหม่บนโลกนี้
‪มาแล้ว
‪ร่างต่อไปที่จะกลับมาเกิดบนโลกนี้
‪แกเลือกตระกูลอาซาคุระ ‪ที่มีสายเลือดของตัวเองเหรอ
‪ถ้างั้นก็คงมาเกิดเป็นทารกที่กำลังจะคลอด
‪ไม่ผิดแน่ใช่ไหม
‪ฉันทำนายนับครั้งไม่ถ้วน
‪มาจนถึงวันนี้
‪ผลออกมาเหมือนกันทุกครั้ง
‪แกกล้าดียังไงถึงมาอยู่ในท้องของลูกสาวเรา
‪อุกอาจเกินไปแล้ว
‪แสดงว่าร่างที่มีพลังชาแมนกล้าแกร่ง ‪ที่ตระกูลอาซาคุระปกปักรักษามา
‪เป็นตัวเลือกที่เหมาะที่สุดสินะ
‪แต่ไม่ใช่ว่าเราจะทำอะไรไม่ได้
‪ถึงจะสงสารเคโกะแต่มันจำเป็น
‪เมื่อทารกที่มีดวงวิญญาณของมันเกิดมา
‪ต้องฆ่าทิ้งทันที
‪จำเป็นต้องฆ่าจริงๆ สินะ
‪แล้วถ้าเด็กเกิดเป็นฝาแฝดล่ะ
‪ว่าไงนะ
‪เด็กผู้ชายสองคน
‪ฝาแฝดจากไข่ใบเดียวกัน
‪ดูภายนอกแล้วยากที่จะแยกออก
‪ว่าคนไหนคือเจ้านั่น
‪แต่ถ้าการทำนายของแกบอกได้ว่า
‪เป็นเด็กที่เกิดก่อนหรือหลัง มันก็อีกเรื่อง
‪ไม่ได้หรอก
‪ถ้าเป็นการเคลื่อนไหว ‪ของพลังงานจำนวนมากยังพอว่า
‪แต่ให้แยกแยะทารกจากไข่ใบเดียวกัน
‪คงทำไม่ได้
‪โยเมย์
‪แกเป็นคนตัดสินใจ
‪ไม่เป็นไร
‪ฆ่าทั้งสองคนเลย
‪ร่างกายเป็นยังไงบ้าง
‪ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก
‪ที่จริงคุณห่วงลูกมากกว่าใช่ไหมล่ะ
‪แต่ตกใจหมดเลย
‪ไม่คิดเลยว่าจะเป็นแฝดชาย
‪ต้องเป็นเด็กดีแน่ อยากเจอแล้วเนอะ เคโกะ
‪สำหรับฉัน ขอแค่พวกเขาแข็งแรงก็พอแล้ว
‪อาการเจ็บท้องคลอดหายไป
‪ในที่สุดก็ได้หลับสินะ
‪น่าสงสาร
‪ถ้าอยู่โรงพยาบาลคงได้ยาเร่งคลอด ‪จะได้สบายกว่านี้แท้ๆ
‪แต่เรากำลังจะทำความผิดเลยพาไปไม่ได้
‪มันช่วยไม่ได้
‪เพราะกฎหมายทำอะไรผู้ชายคนนั้นไม่ได้
‪ต่อให้เราหาวิธีป้องกันได้
‪เขาก็จะไปเกิดใหม่ในร่างใครสักคนอยู่ดี
‪แต่ถ้าเราฆ่าเขาได้ตอนนี้
‪ต่อให้เกิดใหม่อีกได้สำเร็จ
‪ก็ไม่ทันการแข่งชาแมนไฟท์ครั้งนี้
‪สำหรับคนเป็นแม่ คงไม่มีอะไรเจ็บปวดมากกว่านี้
‪แต่มันคือโชคชะตาของตระกูลอาซาคุระ
‪ฉันขอบใจพวกแกจริงๆ
‪การตัดสินใจนี้คงเป็นเรื่องน่าปวดใจมาก
‪ผมไม่เป็นไรหรอกครับคุณพ่อ
‪คนที่ทำใจลำบากกว่าคือเคโกะต่างหาก
‪ตั้งแต่ฉันยังเด็ก
‪ฉันได้รับรู้เรื่องราวของอาซาคุระ ฮาโอ
‪เพราะฉะนั้น
‪ไม่ว่าตัวเองจะเป็นยังไง
‪ก็ปล่อยให้ฮาโอเกิดใหม่ไม่ได้
‪เคโกะ…
‪ถึงยังไงฉันก็หนีโชคชะตานี้ไม่พ้น
‪ต้องเผชิญหน้าสถานเดียว
‪สารภาพตามตรง
‪ผมเคยอยากหนีไปให้พ้น
‪แต่อย่างน้อยผมก็เป็นคนบ้านอาซาคุระ
‪ช่างน่านับถือ
‪ผิดกับฉันที่น่าสมเพชเหลือเกิน
‪ช่างมันเถอะ
‪ได้เวลาที่มันจะมาแล้ว
‪ต้นตระกูลอาซาคุระ
‪องเมียวจิผู้ยิ่งใหญ่ที่น่ารังเกียจ
‪อาซาคุระ ฮาโอ
‪ถึงเราจะหยุดการกลับมาเกิดใหม่ของมันไม่ได้
‪ตราบใดที่ตระกูลอาซาคุระยังคงอยู่บนโลกนี้
‪เราจะหยุดมันให้ได้
‪ชิกิงามิ
‪สังหารทารกนั่นซะ
‪ยกโทษให้ด้วย
‪หลานตา
‪จิ๊บจ๊อยสิ้นดี
‪บ้าน่า เกิดใหม่พร้อมวิญญาณคู่ชีพเหรอ
‪ไม่ผิดแน่
‪เด็กทารกผู้นี้
‪คุณพ่อ ระวังครับ
‪คารารินโจ คารารินโซวากะ
‪เทพภูเขาคุ้มครอง
‪หายไปแล้ว
‪แค่นั้นจับข้าไม่ได้หรอก
‪เพราะสื่อกลางของสปิริต ออฟ ไฟร์คือออกซิเจน
‪มันมีอยู่ทุกที่เลยเหมาะสมต่อการเกิดใหม่
‪มันไม่ใช่เรื่องง่าย
‪ที่จะเกิดใหม่พร้อมกับวิญญาณคู่ชีพ
‪สปิริต ออฟ ไฟร์ที่อุตส่าห์ได้มา
‪เลยแทบกลับไปอยู่ร่างเดิม
‪นี่เหรอ…
‪องเมียวจิผู้ยิ่งใหญ่ที่จู่ๆ ‪ก็หายตัวไปจากโลกนี้เมื่อพันปีก่อน
‪อาซาคุระ ฮาโอ
‪ขอบใจนะที่ลำบากคลอดข้าออกมา เคโกะ
‪- ว่าไงนะ ‪- หยุดนะ
‪ยังมีเด็กในท้องของเธออีกคน
‪ถูกต้องแล้วล่ะ
‪อีกครึ่งที่สำคัญของข้า
‪แต่ร่างที่ข้าเฝ้ารอมานาน
‪กลับกลายเป็นฝาแฝด
‪นี่อาจเป็นบททดสอบของการเกิดใหม่ครั้งนี้
‪อีกไม่ช้า ครึ่งหนึ่งของข้า ‪คงเลือกเส้นทางเป็นราชาด้วยตัวเอง
‪และต่อให้เป็นเช่นนั้น
‪ข้าจะมาเอาอีกครึ่งของข้าคืน
‪เพื่อให้มีพลังยิ่งใหญ่กว่าเดิม
‪จงเลี้ยงดูเขาให้ดีล่ะ
‪ขอโทษนะ ทั้งหมดเป็นความผิดของฉัน
‪ถ้าตอนนั้นฉันไม่ลังเล
‪เรื่องคงไม่เป็นแบบนี้
‪ไม่ต้องขอโทษหรอกครับคุณพ่อ
‪เพราะเราทุกคนที่นี่ต่างก็ลังเลเหมือนกัน
‪ถ้าสิ่งที่เรียกว่าโชคชะตามีจริง
‪ผมก็อยากจะเชื่อดูครับ
‪ในตอนนั้น ถ้าคุณพ่อสูญเสียมนุษยธรรมไป
‪เด็กคนนี้คงไม่มีชีวิตอยู่แบบนี้
‪โชคชะตางั้นเหรอ
‪นั่นสินะ ถ้าลำดับการเกิดสลับกันขึ้นมา
‪แค่คิดยังขนลุก
‪ถ้าเด็กคนนี้คืออีกครึ่งของฮาโอแบบที่เขาพูดจริงๆ
‪ก็เป็นไปได้ว่าเขามีพลังพอจะต่อกรกับฮาโอ
‪เราหนีจากโชคชะตาไม่ได้
‪เด็กคนนี้อาจต้องเจอความเจ็บปวด
‪แต่ต้องเผชิญหน้ากับมันสถานเดียว
‪เด็กคนนี้คือความหวังของพวกเรา
‪คำบรรยายโดย: ตะวัน คงยั่งยืน