แซตบยอล เดี๋ยวก่อน แซตบยอล อย่าไปนะ
แซตบยอล
จริงๆ แล้ว ฉันชอบผู้ชายคนนี้ค่ะ
อะไรนะ
สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับ
ผู้จัดการเจ้าของร้าน สาขาจงโนชินซอง ชเวแดฮยอนครับ
อะไรของหมอนั่นวะ
เฮ้ย แซตบยอล นั่นไม่ใช่ชเวแดฮยอนนะ มันตัวปลอม
ฉันคือตัวจริง นี่ชเวแดฮยอนไง
ตัวจริงอยู่นี่ต่างหากค่ะ
คุณมันก็แค่ที่ปรึกษา
อะไรนะ
ผู้จัดการไปเถอะค่ะ กลับร้านของเรากัน
นี่แซตบยอล ไม่นะ อย่าไป แซตบยอล
คุณที่ปรึกษา ตั้งใจทำงานบริษัทไปเถอะค่ะ
นี่ แซต เฮ้ยๆ นี่มันร้านฉัน บอกว่านี่ร้านฉันไง
เฮ้ย อ้าวเฮ้ย ก้าวขาไม่ออก
เฮ้ย แซตบยอล นี่ฉัน นี่ แซตบยอล อย่าไปนะ
ไม่นะ ไม่
เฮ้ย แซตบยอล อย่าไปนะ
โอ๊ย ตกใจ บ้าเอ๊ย
โอ๊ยๆ ตะคริวกิน
โอ๊ยๆ สองข้างเลย
เวรเอ๊ย นี่มันฝันบ้าอะไรเนี่ย
โอ๊ยๆ ปวดตะคริว
แซตบยอล
นี่ จองแซตบยอล
รองผู้จัดการ ไปทำงานได้แล้ว
แซตบยอล ฉันเข้าไปนะ
นี่ จองแซตบยอล
ผู้จัดการคะ
ผู้จัดการกับฉัน คงต้องจบกันเท่านี้แล้วล่ะค่ะ
ก็เหมือนที่ผู้จัดการได้กลับไปทำงานในฝัน
ฉันเองก็จะเริ่มต้นใหม่ กับงานที่อยากทำมานานเช่นกันค่ะ
ฉันได้เงินค่าเช่ารายปี ที่มันบกอสังหาฯ โกงไปคืนมาแล้วนะคะ
ฉันไม่อยากให้เรารู้สึกกระอักกระอ่วน ก็เลยขอไปแบบเงียบๆ
ยังไงก็ฝากบอกคุณแม่กับคุณพ่อด้วยค่ะ
แล้วก็ช่วยรับของขวัญชิ้นเล็กๆ จากฉันไว้ด้วยนะคะ
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างค่ะ
สู้ๆ
- หนักมากนะนั่น - ขอบคุณค่ะ
คุณจองแซตบยอล เห็นตัวแค่นี้ แต่แรงเยอะน่าดูเลยนะ
- แถมทำงานคล่องอีก - ขอบคุณค่ะ
แล้วทำไมมาอยู่ไกลถึงบ้านนอกเชียว
ไม่หางานทำในโซลล่ะ
อ๋อ ฉันชอบดอกไม้มาแต่ไหนแต่ไรแล้วค่ะ
ผมก็รู้สึกซึ้งน้ำใจอยู่หรอก
แต่พวกหนุ่มสาวชอบบ่นว่าไม่ชอบบ้านนอก
เพราะน่าเบื่อแถมอึดอัด
ฉันชอบอยู่บ้านนอกค่ะ
บรรยากาศสบายตา ทำให้จิตใจปลอดโปร่ง
แล้วก็ชอบตรงที่นี่ ไม่มีร้านสะดวกซื้อด้วยค่ะ
พ่อ
ยองกยุน มานี่เร็ว ทักทายสิ
พี่คนนี้เพิ่งมาเริ่มงานกับเรา ชื่อจองแซตบยอล นี่ลูกผมเอง
หวัดดี ฝากตัวด้วยนะ
- ครับ - แล้วนี่มาทำไม
- พ่อ คือ… - เออ
ผมต้องซื้อหนังสือเรียนสองเล่ม
อาทิตย์ก่อนก็เพิ่งซื้อนี่ อันนั้นวิชาเลข คราวนี้ วิชาอังกฤษกับภาษาเกาหลีครับ
อ้าวเหรอ
เอ้านี่
- แค่นี้พอไหม - ครับ ขอบคุณครับ
เออ ไอ้ลูกคนนี้
(คำให้การผู้เสียหาย)
ผมมีคำถามสำคัญเกี่ยวกับคดีฉ้อโกงอสังหา
ผมจึงต้องมาที่นี่
ครับ ว่ามาได้เลย
รู้จักจองแซตบยอลใช่ไหมครับ
รู้ครับ เธอคือผู้เสียหาย คดีฉ้อโกงมันบกอสังหา
เพิ่งมาที่นี่ เมื่อไม่กี่วันก่อน
ไม่ทราบว่าเธอได้พูดอะไรแบบเจาะจงไหมครับ
- ยังไงนะครับ - ประมาณว่า พอได้เงินคืนแล้ว
จะไปอยู่ที่ไหน
หรือไม่ก็เรื่องสำคัญทำนองนั้น
คุณสายสืบ
เรื่องนี้สำคัญมากนะครับ
รีบตอบผมมาเดี๋ยวนี้เลย เร็วครับ
เดี๋ยวนะ คุณเป็นใครเนี่ย นี่คุณสอบปากคำผมเหรอ
ผมเป็นเจ้าของร้านสะดวกซื้อ สาขาจงโนชินซองครับ
ส่วนแซตบยอลก็หายตัวไป
คุณบอกว่ามีเรื่องด่วน ไอ้เราก็นึกว่าจะเป็นเรื่องสำคัญ
คุณสายสืบ
ผมต้องตามหาแซตบยอลให้เจอ
นี่เรื่องด่วนจริงๆ แล้วมันก็สำคัญกับผมมากด้วย
อย่างน้อย ช่วยบอกเบอร์ท้ายสี่ตัว ของผู้เสียหายรายอื่นก็ยังดี
ในเมื่อคุณคะยั้นคะยอ ผมก็จะรับไว้
แต่มันไม่ได้ครับ กลับไปเถอะ
แค่ครั้งเดียว
คุณสายสืบ คุณสายสืบ
ผมจะรอคุณติดต่อมานะครับ
ผมต้องตามหาแซตบยอลให้เจอ
เข้าใจแล้ว แดฮยอน แค่นี้นะ
คุณแซตบยอลออกจากบ้านไปแล้วครับ
- จริงเหรอคะ - ครับ
รอเดี๋ยวนะ
แซตบยอลน่ะ บางทีนางก็เป็นแบบนี้ แต่สุดท้ายก็กลับมาเซอร์ไพรส์ตลอด
ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ
งั้นก็ดีแล้วครับ
พี่คะ ว่าแต่พี่ให้ฉันมาหาทำไม
เหตุผลที่ผมอยากเจอคุณใช่ไหม พอดีว่าพ่อผมโทรมาน่ะครับ
ท่านจะให้ผมนัดดูตัว
นัดดูตัว พี่ถึงวัยนัดดูตัวแล้วเหรอคะ
พี่แก่ขนาดนั้นหรือไง
อะไรครับ แก่อะไร วัยเดียวกัน เรารุ่นราวคราวเดียวกันเลยเนี่ย
แต่พ่อผมบอกว่า ผู้ชายต้องแต่งงาน ชีวิตถึงจะมั่นคง
ผมก็เลยบอกไปว่า ผมมีแฟนแล้วครับ
แล้วยังไงต่อ
- พ่อผมพูดว่า… - พ่อพี่พูดว่า…
- จะฆ่าพี่ทิ้งครับ - อะไรนะ
ท่านหาว่าเมืองหลวงทำให้ผมขี้โกหก
ถ้าท่านได้เจอฉันตัวจริง ก็อาจจะเชื่อนะ
คุณกึมบี
ถ้าอย่างนั้น พรุ่งนี้ไปหาพ่อพี่กันเลยค่ะ
- พรุ่งนี้เหรอครับ - อื้อ
ถ้าตัวผมเองมีความรักอยู่ในใจ
ผมก็อยากให้มันหมดอายุ ในอีกหมื่นปีข้างหน้า
โห พี่
งั้นเรียกฉันว่าหมื่นปีเถอะค่ะ
ฮวังหมื่นปี
เหมือนหลอกด่าว่าคุณแก่เลย ไม่เข้าท่าครับ
ผมไม่อยากเรียกแบบนั้น
สอง สาม
เอามาสิวะ
ไอ้เวร…
ยองกยุน
ไว้เจอกันใหม่นะเว้ย
- ไปแทงสนุกกันไหม - เอาดิ
อะไรครับเนี่ย
แกไปง่ายๆ ไม่ได้สิ
ใครหน้าไหนมากวนประสาทฉันแถวนี้ ไม่ตายดีสักรายโว้ย
นี่เจ๊ไม่รู้สี่รู้แปดสิท่า
ฉันเพิ่งมาใหม่ก็ต้องไม่รู้อยู่แล้ว
แล้วก็ไม่ได้อยากรู้ด้วย
อ๋อ จะอวดสรรพคุณว่าเจ๋งงั้นสิ
ได้ เดี๋ยวจัดให้
เฮ้ย
- แขนๆ - เงิน
คราวหน้า แกตายแน่
เป็นอะไรไหม
นี่ เอาเงินไปซื้อหนังสือนะ
โธ่เว้ย พี่คิดว่าตัวเองเป็นใคร
ผมซวยแล้วเนี่ย พี่ชายของไอ้พวกนั้นเป็นใครรู้ไหมครับ
ใครหน้าไหนก็คว่ำมันไม่ได้ ทีนี้ ผมจะทำยังไงล่ะ
พี่จินแท พี่จินแท
เดี๋ยวสิ
ก็แค่อยากช่วยเองนี่
สงสัยเรายุ่งไม่เข้าเรื่อง
ชักเริ่มจะเหมือนเขาแล้วสิ
(ผู้จัดการ)
รู้ได้ไงว่าฉันนึกถึงอยู่พอดี
(ผู้จัดการ)
(ปฏิเสธการรับสาย)
เฮ้อ
เอาล่ะ
กินกันดีกว่า เอาเลย
อร่อยใช่ไหมล่ะ
บอกแล้วไงว่าฉันต้มรามยอนอร่อย
ข้าน้อยขอคารวะ
รามยอนผู้จัดการออกจะอร่อย
(ไร่เศรษฐีฮัน)
(ไร่เศรษฐีฮัน อาณาจักรมันพยอง)
ที่นี่แหละครับ
แล้วคุณพ่ออยู่ไหนคะ
ตอนนี้น่าจะทำไร่อยู่ครับ ถ้าเป็นเวลานี้น่ะนะ
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
- ดัลชิกกลับมาแล้วเหรอ - ครับ
สวัสดีค่ะ
อะไรเนี่ย ทำอะไรคะ
ท่าเต้นประจำของพ่อผมสมัยก่อนครับ
- จริงเหรอ - สเต็ปแบบนี้เลย
อ้าว อยู่นั่นไง
สวัสดีค่ะ คุณพ่อ
หนูชื่อฮวังกึมบีนะคะ
ผมเป็นแค่ผู้ช่วยท่านประธานครับ
นายน้อยมาแล้วเหรอครับ
- สวัสดีครับ สบายดีไหมครับ - แน่นอนครับ
- ไหนพ่อล่ะครับ - อ้อ เชิญทางนี้
ท่านประธาน นายน้อยมาหาครับ
- หือ - พ่อ
ไอ้ขอทานคนเมืองมาหาเหรอ
ดูสิครับ ผมพูดจริง
สวัสดีค่ะ คุณพ่อ หนูชื่อฮวังกึมบีค่ะ
อ้าว ยินดีที่ได้รู้จัก
ผมคือพ่อดัลชิก ฮันมันพยองครับ
เออนี่ ไปตรงนั้นแล้วหาอะไรกินกันสิ
แตงโมมาแล้วครับ
- ขอบคุณครับ - ทานให้อร่อยนะครับ
- ขอบคุณค่ะ - จะทานแล้วนะครับ
พ่อครับ ทำไร่ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง
ไร่น่ะ ไม่ใช่ฝีมือพ่อหรอก ฝีมือสวรรค์โน่น
แล้ววัวตัวโตดีไหมครับ
พวกวัว พ่อก็ไม่ได้เลี้ยง
ธรรมชาติเลี้ยงต่างหาก
แล้วสวนผลไม้ล่ะ
ผลไม้ พ่อก็ไม่ได้ปลูก
ดินคอยปลูกต่างหาก
พ่อผมชอบตอบยียวนเป็นปกติครับ
ไม่เอาสิ
แต่อย่างน้อยพ่อก็ฉีด ยาฆ่าแมลงเองทั้งหมดใช่ไหมครับ
ยาน่ะ พ่อไม่ได้ฉีดหรอก
เฮลิคอปเตอร์ฉีดต่างหาก
หือ มีเฮลิคอปเตอร์ด้วยเหรอ
เออ ว่าแต่มันอยู่ไหน ไม่เห็นเลย พ่อจอดไว้ที่ไหนครับ
พ่อสั่งสร้างลานจอดฮ.ใหม่ อยู่ตรงโน้นน่ะ
ฮ.ของเราอยู่ตรงโน้นนี่เอง
ว่าแต่พ่อขึ้นไปบนโน้นยังไงล่ะ
ก็ว่าจะสร้างเคเบิลคาร์น่ะ
อะไรนะ เคเบิลคาร์
ตกลงรวยขนาดไหนเนี่ย
คุณกึมบี นี่คือที่ดินของบ้านผมครับ
ตรงไหน
ไล่ตั้งแต่ตรงที่เราผ่านทางเข้าก่อนหน้านี้
ไปจนถึงทุ่งที่เห็นตรงโน้น
คือที่ของบ้านผมครับ
เจ้าเด็กโง่ แกอย่าพูดอะไรแบบนี้กับแขกสิ
ที่ของเรากว้างแค่หน้าผากตั๊กแตนเอง
กว้างแค่หน้าผากตั๊กแตนจริงด้วยครับ
ว่าแต่คุณกึมบี พ่อทำงานทำการอะไรล่ะ
ค่ะ ท่านทำธุรกิจด้านการศึกษาเล็กๆ เองค่ะ
แบบว่าเล็กนิดเดียว
ตระกูลนักวิชาการ
แหม หน้าที่การงานดีนะเนี่ย
คุณพ่อคะ พี่ดัลชิก
มาเยี่ยมเพื่อที่จะบอกว่า พี่เขาไม่จำเป็นต้องนัดดูตัวค่ะ
ตายจริง
ผู้หญิงสวยๆ แบบนี้ ไปคบกับผู้ชายน่าสมเพชแบบดัลชิกได้ยังไง
เจ้าดัลชิกน่ะไม่ต้องดูตัวหรอก
เป็นคุณกึมบีต่างหากที่ต้องนัดดูตัว
ผมน่ะรู้จักหนุ่มโสด ที่ดีที่สุดในอนยางเชียวนะ
พ่อนี่ก็พูดจาเลอะเทอะอยู่ได้
เพราะงี้ ผมเลยไม่พาใครมาหาไง
อย่างแกน่ะ มีปัญญาแต่งเมียเหรอ
นี่ชั่วโมงเร่งด่วน เราไปขึ้นฮ.แล้วกัน
ลานจอดฮ.อยู่ตรงโน้นครับ
ขอบคุณนะคะ หนูไม่เคยนั่งฮ.เลยค่ะ
ดัลชิก แกเลิกวาดรูป แล้วกลับมาทำที่นี่เถอะ
ไม่เอาครับ ผมก็เหมือนพ่อไง ต้องก้าวหน้าด้วยตัวเอง
ถ้าไม่รีบกลับมา พ่อไม่เหลือน้ำซุปไว้ให้แกนะ
ผมชอบผักในน้ำซุปมากกว่า มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว
เชิญพ่อซดน้ำซุปไปคนเดียวเถอะ
หนูกึมบี มีนั่นมีนี่ครบเครื่องสุดๆ
คะ
พ่อบอกว่าคุณสวยและใจดี ถูกใจท่านมากๆ เลยครับ
แล้วไอ้นั่นล่ะ ทำเป็นไหม
เอ๊ะ
เฮ้ย นั่นแซต…
คุณพ่อกำลังพูดอยู่นะคะ
ถ้ายังไม่ดีก็ยังไม่จบ
หนูกึมบีน่ะดีมากเลยนะครับ
หยุด
- อ้าวลืม - ไปด้วยค่ะ
พ่อรอแป๊บหนึ่งนะครับ
ตรงโน้นๆ
- ก้มลงๆ - ก้มเหรอ
- พี่เห็นแซตบยอลจริงๆ เหรอคะ - ก็จริงสิครับ
ผมน่ะตาดีเหมือนตาเหยี่ยว
ไหนล่ะ
ต้องไปทางไหน
คุณกึมบี คุณอยู่ไหนครับ
ก็ตรงนี้ไงคะ
เหลือเชื่อ
แม้แต่ตาเหยี่ยวของผมยังแยกไม่ออก ว่าอันไหนคุณ อันไหนดอกไม้
- โอ๊ย ตาบ้า - อย่าทำผมตกใจสิ
มานี่ๆ
คุณกึมบี
แซต…
- ห้ามทำไมคะ - จากมุมมองของนักวาดการ์ตูน
ถ้าเพื่อนปรากฏตัวในสถานการณ์นี้ มันจะไม่ดราม่าเท่าแดฮยอนปรากฏตัวครับ
อ๋อ
แล้วยัยแซตบยอลมาทำอะไรไกลถึงที่นี่ล่ะ
- ที่นี่ก็เป็นที่ดินบ้านผมครับ - เหรอคะ
ที่ดินบ้านผมไล่ตั้งแต่…
รู้แล้วค่ะ รีบโทรสักทีเถอะ
ยัยตัวแสบถ่อมาถึงอนยางทำไม
ไม่เข้าใจเลยแฮะ
แดฮยอน ฟังฉันให้ดี อย่าเพิ่งตกใจ
คุณแซตบยอลทำงานอยู่ในไร่บ้านฉัน
ส่งที่อยู่มาหน่อย ขอบใจนะ
(คุณต้องจ่ายค่าจอดรถ)
(จ่าย)
ทายซิว่าใคร เรากลับมาแล้ว
ไปไหนกันหมด ทำไมร้านไม่มีคนล่ะ
คุณเป็นใคร…
- ใครครับเนี่ย - นี่หัวขโมยเหรอ
ฉันไม่อยู่ชินซองแป๊บเดียว มีหัวขโมยซะแล้วเหรอ
- จับมันเลย - อ้าว ไปเที่ยวเป็นไงบ้าง
เฮ้ยๆ มานี่เลย เราจับขโมยได้
อ้าว เป็นอะไรไหมครับ
คนนี้คือผู้จัดการคนใหม่
- ผู้จัดการคนใหม่ - เออ
- เฮ้ย ปลุกเขาเร็ว - ฉันปลุกไม่เป็น
- ปัดโธ่ - ฉันจัดการเอง
ฟื้นแล้วๆ
นี่นายขายร้านเหรอ
ไม่ใช่อย่างนั้น แดฮยอนได้งานที่บริษัท
เลยยกร้านให้สำนักงานใหญ่
ไปคุยกันข้างนอกเถอะ มาเร็ว
ไปแล้วนะ
- ขอโทษนะครับ - ครับ
ให้ตายสิ
ไปเที่ยวมาสนุกไหม
จางเจียเจี้ยนี่ไม่ธรรมดา
พวกเราบอกจางมีให้แล้วด้วย ว่านายเป็นยังไงบ้าง
งั้นเหรอ
ไอ้พวกนี้
เออ เกือบลืม มีของขวัญมาฝาก
อะไรเนี่ย
โอ้โฮ สุดยอดเลย
อยากทำท่านี้เลยไหม
ผู้จัดการ
มาที่นี่ได้ยังไง
ยังจะถามอีกเหรอ
เธอหาฉันเจอ แต่คิดว่าฉันจะหาเธอไม่เจอหรือไง
จองแซตบยอล เธอโกหกฉันทำไม
ระหว่างเธอกับฉัน
ไม่ได้จบแค่นี้
แต่กำลังจะเริ่มต่างหาก
ทุกอย่างจบไปแล้วค่ะ
ฉันยุ่งอยู่
แซตบยอล
เดี๋ยวนะ ทำไมฝนตกล่ะ
ไอ้เวรนี่เหรอ ที่บังอาจหักแขนน้องฉัน
ไม่ใช่ครับ เจ๊คนนั้นทำ
อะไรวะ แกโดนผู้หญิงซ้อมเหรอ
เวรเอ๊ย โง่ฉิบหาย ไม่อายหมามันหรือไง
ไอ้เบื๊อกนี่
แซตบยอล นี่มันอะไร เธอมีเรื่องเหรอ
เปล่าค่ะ
ที่เป็นแบบนี้ เพราะฉันช่วยเด็กคนหนึ่งไว้
ฟังนะครับ เราสองคนกำลังคุยเรื่องสำคัญอยู่
ผมว่ามาหาเรื่องกันแบบนี้ มันไม่ดีต่อพวกคุณหรอก
ยังไงก็กลับไปเถอะครับ
หมาจากในเมืองนี่เห่าเก่งเว้ยเฮ้ย
ไว้พวกแกไปทัวร์นรกกันทั้งคู่ก่อนเถอะ ค่อยพล่ามทีหลัง
แซตบยอล เลือกมาเลย
- คะ - ถ้าเธอเลือกข้อหนึ่ง
เธอจะเห็นฉันในแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
ถ้าเธอเลือกข้อสอง
เธอจะเห็นฉันในแบบที่เคยเห็น
เลือกมาเลย
เอ่อคือ…
เลือกเลย ไม่ต้องคิดเยอะ
ผู้จัดการ
ข้อหนึ่งค่ะ
เข้าใจเลือกนี่
ส้นเท้าของมันทิ้งน้ำหนักลงที่พื้น แสดงว่าไม่ว่องไว
นี่คือการตั้งท่าของคนถนัดขวา
ถนัดแย็บมากกว่าปล่อยหมัดฮุก
แสดงว่าไม่ได้เก่งกาจอะไร ก็แค่กุ๊ยข้างถนน
ถ้าออกสเต็ปหนึ่งสองแล้วต่อย
ฉันก็จะสวนด้วยหมัดเคาน์เตอร์พันช์
ผู้จัดการเท่จัง
ออกสเต็ปหนึ่งสอง แล้วต่อยจริงด้วย
ถ้าอย่างนั้นก็…
- ผู้จัดการ - อ้าวเฮ้ย
ผู้จัดการคะ คุณผู้จัดการ
ผู้จัดการตายไหมเนี่ย
- ผู้จัดการ - น็อกแล้วเหรอ
ไม่เคยเจอใครกากเท่าไอ้เวรนี่เลยว่ะ
เห็นไหมวะ ไอ้เราก็อุตส่าห์แอบกลัว
แกกล้าดียังไง
ผู้จัดการทำใจดีๆ ไว้นะคะ ตกลงไหม
หายใจเข้า
แถวนี้ข้าคุมโว้ย ลุยเลย
เข้ามา
อะไรวะ นังเด็กนี่
อ้าว นังนี่
ทีหลัง อย่ามาวอแวฉันอีก
รู้แล้ว ปล่อยฉันก่อน
- ผู้จัดการ - โอ๊ย
เผ่นสิวะ รอพ่อมาตัดริบบิ้นเหรอ
ไป
ผู้จัดการ เป็นอะไรไหมคะ
พวกมันหนีไปแล้วค่ะ ฟื้นได้แล้ว
ผู้จัดการ
- เฮ้ย - อุ๊ย
พวกมันไปไหนแล้ว ไหน
หายหัวไปไหนแล้วเนี่ย
พวกนั้นกลัวคุณ ก็เลยหนีป่าราบ
ฮะ กลัวฉันเลยหนีเหรอ
ไอ้เด็กพวกนี้
ก็ไม่ได้โง่นี่หว่า
ฉลาดไม่เบานะเนี่ย เด็กสมัยนี้
ฉันปกติทุกอย่าง
- หน้าไม่เป็นไรแน่นะ - ไม่เจ็บเลย
แต่ฉันว่ากรามเบี้ยวนะ
ไม่เจ็บหรอก
เกือบชะตาขาดซะแล้ว ไอ้เด็กพวกนั้น
ที่นี่สวยดีนะ
ระหว่างที่ขับรถมา
ฉันมีเรื่องอยากจะถามเธอเป็นร้อย…
ไม่สิ ห้าร้อยข้อเลยด้วยซ้ำ
แต่ฉันจะไม่ถามหรอก
พอได้เห็นว่าเธออยู่ที่นี่ ซึ่งก็ดูอยู่สุขสบายดี
มันก็ค่อยเบาใจหน่อย
ฉันรอได้อย่างสบายใจสักที
- รอใครเหรอคะ - เธอไง จองแซตบยอล
ฉันจะรอเธอกลับมา
แล้วก็รอเธอตอบคำถามที่ฉันเคยถามไปด้วย
- ผู้จัดการ… - อีกอย่างนะ แซตบยอล
อย่าเปลี่ยนที่อยู่จากบ้านฉันเป็นที่อื่นนะ
เพราะเธอคือคนในครอบครัว
ฉันจะเก็บจดหมายถึงเธอทุกฉบับไว้อย่างดี
ไม่ต้องห่วง
ต่อไปนี้ ฉันจะไม่โทรหรือส่งข้อความหาเธอ
แต่แน่นอนล่ะ
ก็…
ถ้าเธอทักมาก่อน ฉันจะรีบตอบเลย
ให้ตายสิ
นี่ ว่าแต่ทำไมวันนี้ เธอไม่เช็กกลิ่นล่ะ
ฉันไม่หอมหรือไง
อุตส่าห์ฉีดน้ำหอมที่เธอซื้อให้
ฉันไปล่ะ
จองแซตบยอล ยัยกระสอบทรายสำนักเทควันโดเมื่อสิบปีก่อน
ตอนนั้น เธอขอบคุณฉันใช่ไหม
ได้ยินคำนั้นแล้ว รู้สึกดีนะ
นับแต่นั้น ฉันก็เริ่มช่วยเหลือผู้อื่น
เพราะงั้น ขอบคุณนะ แซตบยอล
ฉันจะรอเธอ
เออ แล้วก็…
ฉันอยากจะพูดคำนี้กับเธอ
แซตบยอล
เธอเองก็แสบไม่เบา
รู้ได้ยังไง
เขาทำตัวเป็นฮีโร่แบบนี้จะให้ทำยังไง
เท่สุดๆ ไปเลย
เดี๋ยวนะ ถ้าเขาไม่โทรมา ไม่ทักมาหา ฉันจะทำยังไงล่ะ
จะรอจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้
พอเจอหน้าก็ยิ่งคิดถึง
(คุณได้รับข้อความใหม่)
อะไรกัน
ส่งรูปมาให้ดูแทนหรอกเหรอ
(ร้านสาขาชินซอง บริหารงานโดยสำนักงานใหญ่)
(ไลฟ์สไตล์แพลตฟอร์ม จีเอส 25)
ผู้จัดการคะ
คุณแซตบยอล
ค่ะ
อยากทำงานสวนของผมในตำแหน่งลูกจ้างประจำไหม
- คะ - ชอบดอกไม้ใช่ไหมล่ะ
ผมจะถ่ายทอดวิชาให้
เรามีอาหารกับที่พักให้ ค่าจ้างก็ดีด้วยนะ
ผมจะทำประกันลูกจ้างให้ด้วย
- ยังไงก็ลองคิดดูนะ - ค่ะ
มีบำนาญ ประกันสุขภาพ ประกันลูกจ้าง ประกันอุบัติเหตุ
นับจากวันนี้ไป เธอจะได้รับสิทธิประโยชน์ทั้งสี่อย่าง
แซตบยอล เอาจริงๆ นะ
เธอเป็นคนแรกที่ฉันทำประกันลูกจ้างให้
คุณแปลกใจหรือเปล่า ตอนที่ผมชวนมากินมื้อค่ำด้วยกัน
เอาจริงๆ ก็แปลกใจมากนะ
ถ้าไม่ใช่เพราะคุณผอ. ผมก็ไม่ได้เป็นที่ปรึกษา
ขอบคุณนะครับ
ไม่หรอกค่ะ เป็นเพราะฝีมือคุณที่ปรึกษาเองต่างหาก
ผอ.ยูยอนจูเนี่ย
ผมคิดว่าบริษัทต้องการคุณนะครับ
ทั้งตอนที่เข้าทำงานใหม่ๆ และแน่นอนว่า ทุกวันนี้ก็ด้วย
ปลื้มใจจังค่ะ ที่คุณที่ปรึกษาเอ่ยปากชมแบบนี้
คุณผอ.
ผมจะเลิกเป็นที่ปรึกษาครับ
เดี๋ยวนะ ทำไมกะทันหันจัง
ตั้งแต่ออกจากสำนักงานใหญ่ มาเปิดร้านเอง ผมได้เรียนรู้หลายอย่าง
ดังนั้น ผมจะกลับไปที่ที่เหมาะกับผม
ไปเป็นเจ้าของร้าน
ส่วนสัญญาโอนกรรมสิทธิ์ร้านที่เซ็นไว้
ก็รบกวนยกเลิกให้ด้วยนะครับ
(จดหมายลาออก)
นี่คุณ…
จำเป็นต้องทำแบบนี้ด้วยเหรอ
ให้โอกาสฉันเป็นครั้งสุดท้ายไม่ได้เหรอ
แม่
ทางนี้
- แม่มาแล้วเหรอ - อือ
นึกยังไง ถึงนัดเจอที่ร้านแบบนี้ล่ะ
ไม่มีอะไร
จริงๆ หนูก็ไม่ค่อยได้มาเต็นท์อาหาร
แต่มันแปลกที่ตอนอยู่อเมริกา หนูกลับคิดถึงร้านแบบนี้อยู่เรื่อย
เลยสัญญากับตัวเองว่าถ้ากลับเกาหลี หนูต้องมากินกับแม่ให้ได้
แบบนี้นี่เอง
ถ้าไม่ได้มา คงเสียดายมากแน่ๆ ก็เลยมาล่วงหน้า
ใครได้ยินต้องคิดว่าแกจะไปอเมริกาอีกแน่ๆ
อือ ใช่
อะไรนะ
ที่ซิลิคอนวัลเลย์มีบริษัทสตาร์ตอัป
ที่ดูดีมีอนาคตมาก
บริษัทนี้กำลังหา ผู้เชี่ยวชาญการตลาดฝีมือดีอยู่
ยอนจู
แม่ก็รู้ว่าลูกแม่ชอบความท้าทาย
หนูอยากท้าทายตัวเองแบบใหม่ บนเวทีที่ใหญ่กว่าเดิม
อย่าบอกนะว่าเหตุผลคือ…
- ชนหน่อย - ไม่รู้ล่ะ
- ชนสิ - บ้าจริง
ถ้าเป็นกาแฟ เรามีกาแฟเอธิโอเปียเบลนด์
ส่วนน้ำเกรปฟรุตก็ขายดีมากค่ะ
งั้นเอาน้ำเกรปฟรุตสองที่
ค่ะ รบกวนรอสักครู่นะคะ
ก็นึกว่าคุณเป็นคนพูดจารู้เรื่องเสียอีก
ที่ฉันพูดไป ก็น่าจะชัดพอแล้วนะ
นี่คุณปล่อยโอกาสหลุดมือได้ยังไงคะ
ลูกชายฉันรีบร้อนค่ะ
เดี๋ยวฉันจะคุยกับลูกให้รู้เรื่อง
ตำแหน่งที่ลูกคุณได้มา ไม่ใช่เพราะเขามีฝีมือ
แต่เป็นเพราะเราชื่นชมในความกล้าต่างหาก
ความกล้าที่จะลาออก แทนยอนจู ลูกของฉัน
หมายความว่ายังไงคะ
ตอนที่ลูกคุณไม่รู้ว่ายอนจูเป็นลูกฉัน
เขายอมลาออก เพื่อไม่ให้แฟนตกงานไงคะ
แล้วก็มาเปิดร้านสะดวกซื้อ
อ๋อ
ลูกชายฉันทำแบบนั้นเหรอคะ
นี่ไม่รู้จริงๆ เหรอคะ
เดี๋ยวนะ สองคนนั้นคบกัน
แล้วทำไมแดฮยอนไม่รู้ว่ายอนจู คือลูกสาวคุณนายล่ะคะ
เพราะยอนจูไม่บอกเองค่ะ
ไม่ยักรู้ว่าโลกนี้ก็มีคนโง่ปานนั้นด้วย
สงสัยเพราะเด็กนั่น โตมากับพ่อแม่ที่ไม่เอาใจใส่
อย่าโทษตัวเองเลยค่ะ
ไม่ได้หมายถึงฉันค่ะ หมายถึงคุณนาย
- ว่าไงนะคะ - ถ้าเกิดคุณอยากมีแฟนสักคน
มันก็ต้องทำให้ได้แบบลูกฉันสิคะ
คุณต้องเปิดใจของคุณให้หมด
และทำได้ทุกอย่างเพื่อคนรัก
ต้องกล้าลาออกจากงานเพื่อแฟน
มีอะไรต้องให้ ถึงไม่มีก็ต้องให้
มันถึงเรียกว่าความรัก
แต่เธอไม่เชื่อใจผู้ชายแบบเขา
เก็บงำนู่นนี่ ปิดบังอะไรต่อมิอะไร เท่านั้นไม่พอ
มาตอนนี้ คุณยังมีหน้ามาหา
แล้วตำหนิว่าทำไมฉันไม่ฟังคุณ
อย่างที่พูดไปเมื่อกี้ ถูกไหมคะ
ฟังนะคะ คุณนายกง
รู้หรือเปล่า เรื่องที่มันน่าอับอาย
และทำฉันโมโหสุดขีดคืออะไร
ฉันอยากให้แดฮยอนเข้ากับยอนจูได้ดี
และไปเป็นเขยตระกูลเศรษฐี
การที่ฉันมีความคิดแบบนั้น น่าอายยิ่งกว่าอะไร
ฟังฉันให้ดีนะคะ
อย่าคิดว่ามีเงิน
แล้วจะเปลี่ยนคนอื่น ให้เป็นอย่างที่ตัวเองต้องการได้
แน่นอนว่าฉันไม่มีเงิน
แต่ไม่ได้แปลว่าฉันไม่มีศักดิ์ศรี
อย่าใช้ชีวิตจองหองแบบนี้
รู้อะไรไหม ไอ้ค่าน้ำเกรปฟรุตน่ะ ฉันจ่ายเอง
นี่ สองหมื่นวอน เอาไปซะ ไม่ต้องทอน
เดี๋ยวนะ…
(รับสมัครพนง.พาร์ตไทม์)
สุดยอด สุดติ่ง
ฉันแทบบ้า บ้าไปแล้ว
ยินดีด้วยกับการได้กลับมาทำ ตำแหน่งผู้จัดการร้าน
ฉันแทบบ้า บ้าไปแล้ว
เป็นบ้าหรือไงเนี่ย
ดี๊ด๊าเกินเบอร์ไปแล้วมั้ง
นี่ ก็นายใส่เสื้อที่เหมาะกับนายที่สุด ฉันเลยรู้สึกดีดเป็นพิเศษยังไงล่ะ
ไม่ใช่เพราะคิมบับสามเหลี่ยมหรอกเหรอ
เปล่าสักหน่อย
ดัลชิก นายเคยโดนทุบด้วยกล้องแอบส่องไหม
คุณแซตบยอลเล่าอะไรให้นายฟังวะ
ได้ยินว่าโดนแซตบยอลจับได้
โธ่เว้ย
ไม่มีคิมบับสามเหลี่ยมฟรีหรอกนะ
แดฮยอน
นี่ หยุดพล่าม แล้วช่วยยกนี่ซะ
อ้าว คุณแซตบยอลสอบเทียบวุฒิไปแล้วนี่ จะเอามาทำไมอีก
ก็ใช่ไง เธอสอบเทียบผ่านแล้ว ก็ต้องเตรียมสอบขั้นต่อไปสิ
มาๆ ช่วยยกเร็ว
แดฮยอน ฉันมีเรื่องที่ไม่ได้บอกนาย
ฉันไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เมื่อวาน
กระเพาะเลยว่างเปล่า เหมือนเพิ่งไปส่องกล้องมา
ร่างกายฉันอ่อนแรง โอ๊ย เวียนหัว
น่าเสียดายว่ะ ฉันว่ายกโต๊ะเสร็จ
จะลองชิมเนื้อตุ๋นเนย กับนมกล้วยที่เพิ่งออกใหม่สักหน่อย
- ฉันต้องทำคนเดียว กินคนเดียวสินะ - เนื้อตุ๋นเนยเหรอ นี่
รู้ไหมว่าบางที นายก็โคตรเพี้ยน
ร้านแคบขนาดนี้ จะช่วยกันยกสองคนได้ยังไง
ฉันยกเอง
- เปิดประตูเลยไหม - เออ เปิดเลย
เข้ามา
แหม
ผมรู้สึกผิดกับแม่
แล้วก็มีอีกหลายเหตุผลที่ทำให้ผมไม่ได้บอก
แซตบยอลไปแล้วนะครับ
ทำไมล่ะ แซตบยอลไปทำไม
เพราะอะไร
ทำไม
ผู้จัดการคนใหม่จิกหัวใช้เหรอ
เปล่าครับ ไม่ใช่อย่างนั้น
งั้นอะไรล่ะ
ถ้านังหนูไม่ได้เหนื่อยกาย
ก็แปลว่าเหนื่อยใจงั้นสิ
แกกับแซตบยอลมีปัญหากันหรือไง
ก็คือ…
แซตบยอลบอกว่า…
เธอไม่อยากขวางทางผม
แซตบยอลขวางทางแกเรื่องอะไร
แดฮยอน เมื่อวาน ฉันสังเกตเห็น
ว่ายอนจูโอบอ้อมอารีแถมอบอุ่นด้วย
ดูเหมือนตอนนี้ ยอนจูคิดกับแก…
ไม่เหมือนเมื่อก่อนเลยนะ
หนูขึ้นข้างบนก่อนนะคะ
ตายแล้ว
ทำไมฉันโง่ขนาดนี้
โธ่เอ๊ย
ไม่นึกว่านังหนูจะคิดแบบนั้น ฉันทำร้ายความรู้สึกนังหนูเต็มๆ เลย
ทำยังไงดี
เฮ้อ ไม่น่าเลย
เฮ้อ แดฮยอน
เพราะแบบนี้ แกถึงลาออก จากตำแหน่งที่ปรึกษาเหรอ
ไอ้ลูกโง่เอ๊ย
ก็เห็นกันอยู่ ว่าชีวิตพ่อกับแม่แกปากกัดตีนถีบแค่ไหน
แกชอบแบบนี้หรือไง
แล้วใช้ชีวิตแบบนี้มันทำไมล่ะครับ
แม่ย้ำกับผมตลอด
ว่าอย่าใช้ชีวิตแบบนี้
แต่ผมอยากใช้ชีวิตแบบพ่อกับแม่
รู้ไหม
ถึงจะมีเรื่องให้เถียงกันทุกวี่วัน
มีลงไม้ลงมือบ้าง
แต่ก็ยังห่วงใยกันและกัน
ถ้าขาดกันไป ก็อยู่ไม่ได้
ผมเชื่อว่าอะไรแบบนี้คือความสุข
และเป็นสิ่งที่มีคุณค่ายิ่งกว่า
พูดอะไรก็ไม่รู้
แกมีร้านสะดวกซื้อต้องดูแล
รีบไปเฝ้าร้านซะ
ไปนะครับ
ให้ตายสิ
ลูกเราพูดดีนะ
นี่เราประสบความสำเร็จในชีวิตแล้วสินะ
ลูกชายเราถึงกับเอ่ยปาก ว่าอยากใช้ชีวิตแบบพ่อกับแม่
ยงพิล ถือว่าชีวิตเราไม่สูญเปล่านะ ว่าไหม
แน่นอนอยู่แล้ว
- ยงพิล - หือ
มีลูกอีกคนดีกว่า
ทำไม
ปั๊มลูกคนที่สามกัน
คืนนี้ว่างหรือเปล่าล่ะ ยงพิล
นั่งตัวสั่นทำไม ก็ตอบมาสิ
จงตั้งใจทำงาน
(5:00 น.)
ทำงานให้ดี
ปัดกวาด…
เออ ห้องอ่านหนังสือ
เอาล่ะ
กล่องดินสอ
(การสอบความถนัดเข้ามหาวิทยาลัย ปีการศึกษา 2021)
- มารับของครับ - ครับ เชิญเลยครับ
ผมมารับของไปส่งลูกค้าครับ
น่าจะถุงนี้นะ
- สักครู่นะครับ - ครับ
มีไก่ด้วย
- ไม่เหนื่อยเหรอครับ วันนี้ร้อนนะ - ถือว่าได้ออกกำลังครับ
- ไปล่ะครับ - โชคดีนะครับ
(ไลฟ์สไตล์แพลตฟอร์ม จีเอส 25)
จริงๆ เลยนะ เธอเงียบหายไปเลยได้ยังไง
"นี่ ใจร้ายชะมัด ไม่ติดต่อ…"
ดูงอแงไปนิด
งั้นเอาเป็น "องุ่น"
ไม่เอาสิๆ พอเลย เลิกคิด
(22:00 น.)
(ทำงานต่อเนื่องเป็นเวลา 17 ชั่วโมง)
- มีทิชชูไหมคะ - มีครับ รบกวนรอสักครู่
(13:00 น.)
(ทำงานต่อเนื่องเป็นเวลา 32 ชั่วโมง)
ง่วงเว้ย
โอย ไม่ไหว
แดฮยอน
เฮ้ย อะไรวะ อ้อ
ตายๆ ท่าทางเพลียจัด
นี่ กลับบ้านไปนอนไป เดี๋ยวฉันเฝ้าร้านให้
เออ ดัลชิก ขอบใจนะ
ฉันไปนอนข้างในก็ได้
ก็กลับไปนอนที่บ้านสิ จะมานอนห้องแคบๆ ทำไม
แอบรอคุณแซตบยอลก็บอกเหอะ
แหม มีความรักแล้ว ดื้อชะมัด
เหนื่อยแฮะ
โอ๊ย ตกใจหมด
ฉันมาแลกแบงก์น่ะ อยากเจอหน้าขนาดนั้นเชียวเหรอ
- ผมจัดการให้ครับ ลุง - อ้อ ขอบใจนะ
(ความสุขที่สดชื่น องุ่น)
(ใบรับรองผลสอบเทียบ ถูกส่งไปยังที่อยู่ของคุณแล้ว)
เลิศมาก แม่
ฉันสอบผ่านเหรอเนี่ย
บ้าจริง
เอ๊ะ เดี๋ยวนะ
ส่งไปยัง "ที่อยู่"
ก็คือบ้านผู้จัดการสิเนี่ย
ทำยังไงดี
โอ๊ย ไม่รู้ล่ะ
ช่างหัวใบรับรองแล้วกัน ยังไงก็สอบผ่านแล้วนี่
หรือมันต้องใช้
เฮ้ย ไม่หรอกน่า
จบม.ปลายกับเขาสักที ฉันจบม.ปลายค่ะ
อยากได้ใบรับรองจัง
นี่เรียกว่าแฟชั่นไง แฟชั่น
แฟชั่นกับผีน่ะสิ
ใส่แว่นกันแดด ตอนมืดค่ำ คงจะมองเห็นอยู่หรอก
- เห็นชัดจะตายไป - ยังจะเถียงอีก
ถ้าคุณเดินสะดุดหินล้มคว่ำขึ้นมา ฉันจะสมน้ำหน้าให้
เดี๋ยวก็รู้ว่า…
อะไรเนี่ย
ไม่ใช่ของเรานี่นา
อ้าวเหรอ แล้วจดหมายใครล่ะ
ใบแจ้งผลสอบเทียบของหนูแซตบยอลน่ะสิ
ขอดูหน่อย
จริยธรรม ได้ร้อยเต็ม
ได้ 60 คะแนน
กับ 64 คะแนน
แหม แซตบยอลไม่ได้เก่งทุกเรื่องนะเนี่ย
- นี่ นังหนูสอบผ่านแหละ - จริงเหรอ
ตายจริง นี่ถ้ายังอยู่ ฉันคงเอาให้ไปแล้ว
ถ้านังหนูยังอยู่ ฉันคงแสดงความยินดี จัดงานเลี้ยงให้
พาไปเลี้ยงของอร่อยๆ
แต่ดันไม่รู้ว่านังหนูอยู่ไหน
ไม่ต้องห่วงหรอก แซตบยอลสบายดีแน่ๆ
เข้าบ้านกันเถอะ
- คุณไม่ต้องเข้าบ้าน - ทำไมล่ะ มีอะไร
ไปเฝ้าร้านสะดวกซื้อแทนแดฮยอนซะ
ฉันกลัวลูกจะเป็นลมล้มพับไปอีก
เฮ้อ ไอ้ตัวดี
พอลาออกจากที่ปรึกษาปุ๊บ…
อะไรนะ ลาออก…
อ้าว แซตบยอล
ไปแอบทำอะไรตรงนั้น
มานี่เร็ว
แม่คุณเอ๊ย
แซตบยอล
สบายดีไหมคะ
สบายดี ป้ารู้ข่าวแล้วนะ
แดฮยอนเล่าว่ามันบกอสังหาฯ โดนจับ
ส่วนหนูก็ไปที่สถานีตำรวจภูมิภาค
เอาเถอะ
แล้วนี่…
เดินทางเป็นยังไงบ้าง
ได้เงินค่าเช่ารายปีคืนหรือยัง
ขอโทษค่ะ คุณแม่
หนูไม่น่าไปไม่ร่ำลาเลย
หนูขอโทษค่ะ
ไม่เอาสิ ไม่ต้องขอโทษ หนูไม่ได้ทำอะไรผิด
หนูไม่ได้ผิดอะไรเลย
แซตบยอล
โธ่เอ๊ย หนูไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ
โธ่ๆ
ป้าเนี่ยต้องขอโทษ
แซตบยอล ป้าขอโทษนะ
ป้ามันโง่เอง เลยไม่รู้ว่าหนูรู้สึกยังไง
ไม่หรอกค่ะ
ไม่ร้องนะ ไม่ต้องร้องแล้ว
โอ๋ๆ
ไม่ต้องร้อง
โถ แซตบยอลเอ๊ย หนูคงทุกข์ใจน่าดู
ขอโทษนะ ป้าขอโทษ
(21:00 น.)
(ทำงานต่อเนื่องเป็นเวลา 40 ชั่วโมง)
โอย
นี่นาย…
(เงินด่วนทันใจ)
(รับสมัครพนง.พาร์ตไทม์)
(คุณสมบัติที่ต้องการ: จองแซตบยอล)
คุณสมบัติที่ต้องการ จองแซตบยอล
ใครครับเนี่ย
ฉันมาสัมภาษณ์งานพาร์ตไทม์ค่ะ
เอ่อ นี่ฉัน…
ฉันไม่ได้…
นอนติดต่อกัน 40 ชั่วโมง
ก็เลยตาฝาดเหรอ
คุณไม่ได้ตาฝาดค่ะ
โห รู้สึกเหมือนจริงสุดๆ
เฮ้ย อะไรวะเนี่ย
นี่ตัวจริงเหรอ จองแซตบยอลตัวจริงเหรอ
ไอ้เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอกค่ะ
อะไรนะ
ลาออกจากตำแหน่งที่ปรึกษาทำไมคะ
- ก็มาทำร้านสะดวกซื้อไง - มาทำร้านอีกทำไมคะ
เพราะชอบไง
แล้วติดป้ายรับสมัครแบบนั้น ใครจะมาสมัครคะ
ก็เธอนี่ไง
แซตบยอล
ผู้จัดการ
เธอหายไปไหน ทำไมเพิ่งมาป่านนี้
รู้ไหมว่าฉันคิดถึงเธอแค่ไหน
ฉันคิดถึงคุณมากกว่าอีกค่ะ
ฉันคิดถึงเธอทุกวันเลยเหอะ
ฉันเห็นของในร้านสองพันชิ้น เป็นหน้าเธอไปหมด
ฉันก็เห็นดอกไม้ที่ไร่ดอกไม้ เป็นหน้าคุณไปหมด
แซตบยอล ขอบคุณจริงๆ นะ
ที่เธอกลับมา ขอบคุณมากจริงๆ
ขอบคุณที่รอฉันเช่นกันค่ะ คุณผู้จัดการ
ต่อไปนี้ เธอต้องอยู่ติดฉันตลอด ห้ามไปไหน เข้าใจไหม
ขอกอดได้ไหมคะ
ไม่ได้
เพราะฉันจะกอดเธอก่อน
(- ฉันรักเธอ - ฉันรักคุณ)
(- หยิกก่อนชนะ - หยิกก่อนชนะ)
(ขอบคุณผู้อ่านที่ติดตาม "เร็กเก้บอยร้อนรัก" มาจนจบ)
(กำลังอัปโหลด "เร็กเก้บอยร้อนรัก" ตอนสุดท้าย)
(อัปโหลดเสร็จสิ้น)
ถ้ามีรางวัลโนเบลสาขาเว็บตูน รางวัลต้องเป็นของคุณแน่นอน
รักนะคะ คุณนักเขียนภูเขาไฟปะทุ
เมนต์แรกของตอนสุดท้ายก็คือคุณอีกตามเคย
คุณอโฟรไดต์
คุณนักเขียน ฉันรักคุณค่ะ
โอ๊ย เท้าติดๆ
โอ๊ย เดี๋ยวต่อยฟันร่วงเลย
- อุ๊ย - ขอโทษค่ะ
- เป็นอะไรไหมครับ - ไม่เป็นไรค่ะ
- ผมว่าไม่น่าไหวนะ - สบายมากค่ะ
- แน่ใจนะครับ - อย่าเหยียบซ้ำก็พอ
ได้ครับ
คุณนักเขียน เรื่องต่อไปจะเกี่ยวกับอะไรคะ
ผมนึกเรื่องที่จะเขียนไว้แล้วครับ
เรื่องอะไรคะ
เดี๋ยวผมให้คุณดูเอง ตามมาครับ
โห เจ๋งมากเลยค่ะ
ตรงโน้นไงครับ
- ร้านสะดวกซื้อเหรอ - ถูกต้องครับ
ที่ซึ่งเปิดไฟสว่างตลอด 24 ชั่วโมง
พนักงานพาร์ตไทม์จอมเพี้ยน
กับผู้จัดการสุดหล่อจอมเปิ่น จะพาเราไปพบกับเรื่องราวโรแมนติก
เบาสมองยากจะคาดเดา ในร้านสะดวกซื้อ 24 ชั่วโมง
- ชื่อเรื่องก็คือ - คือ
"ร้านสะดวกซื้อกับแดฮยอน"
เป็นไงครับ คุณนักเขียนอโฟรไดต์
"สะดุดรัก 24 ชั่วโมง" น่าจะดีกว่านะคะ
คุณนักเขียนภูเขาไฟปะทุ
- เหรอครับ - ค่ะ
ถ้าอย่างนั้น ชื่อเรื่องก็คือ
- "สะดุดรัก 24 ชั่วโมง" - "สะดุดรัก 24 ชั่วโมง"
เป็นอะไรคะ
- ความรักหมดหลอดครับ - ชาร์จเลย
เต็มขีด
งั้นเรามาคิดเนื้อเรื่องดีไหมคะ
- ได้เลย - อือ
เรื่องราวจะเริ่มขึ้นในร้านสะดวกซื้อ
เมื่อพนักงานพาร์ตไทม์จอมเพี้ยน เริ่มทำงานวันแรก
(กริ๊งๆ ตึกๆ )
ฉันมาสัมภาษณ์งานพาร์ตไทม์ค่ะ
ฉันน่าจะกำจัดระเบิดเวลาลูกนี้ เสียตั้งแต่ตอนนั้น
แบบว่าฉีดตรงนี้ ตรงนี้ แล้วก็ตรงนี้
ผู้จัดการ
- มีแฟนแล้วงั้นเหรอ - แต่ทำไมพอเธอรู้แล้ว
ต้องกัดฟันพูดกรอดๆ ด้วยล่ะ
เป็นใครก็ว่าฉันโกหกทั้งนั้น
ไม่มีใครเชื่อฉันหรอกค่ะ
ใครว่าไม่มีใครเชื่อเธอ อย่างน้อยก็ฉันนี่ไง
ฉันจะเชื่อเธอเอง ฉันนี่แหละ
ผู้จัดการคะ
ฉัน…
(ลังเล)
จะลาออกจากร้านสะดวกซื้อค่ะ
ทำไมดีกับฉันอยู่เรื่อยเลยคะ มันสับสนนะ
- ที่ฉันทำอยู่นี่คือทำดีกับเธอเหรอ - ค่ะ
พูดแบบนี้ แสดงว่ายังไม่รู้
ถ้าฉันดีกับใคร หัวใจคนนั้นต้องละลายเหลวเป๋วเลยเถอะ
มีอยู่ช่วงหนึ่ง ฉันเคยได้ฉายาว่าหล่อละลายใจเลยนะ
ความฝันเปลี่ยนไปแล้วค่ะ
เป็นผู้จัดการร้านสะดวกซื้อ
ฉันจะเป็นผู้จัดการร้านสะดวกซื้อค่ะ
ฉันก็อยากเป็น…
คนพิเศษและสำคัญสำหรับเธอเหมือนกัน
เธอจะรับไว้ไหม
(ตึกตักๆ )
ผู้จัดการคะ
ฉันจะให้คำตอบนั้น
กับคุณทีหลังค่ะ
(ฉุนเฉียว)
ตายแล้วๆ สนุกมากเลยค่ะ
คุณนักเขียน แล้วเรื่องนี้จะจบยังไงคะ
- ตอนจบ… - ค่ะ
ตอนจบ…
- พักชมโฆษณาสัก 30 วิ - ไอ้บ้า
จะเป็นแบบนี้ครับ
ผู้จัดการคะ
ที่คราวก่อน คุณถามฉัน
คำตอบก็คือ…
ตกลงค่ะ
ฉันก็ตกลงนะ
ผู้ที่ได้รับรางวัลอายุงานนานที่สุด คุณกงบุนฮี
(พิธีมอบรางวัลใหญ่ประจำปี ควีฮันประกันชีวิต)
- สุดยอด - ยินดีด้วยครับ
ช้าก่อน
- ยินดีด้วยครับ - โห
แหมๆ
- ไชโย - ดีใจด้วยนะ
- ยินดีด้วยครับ - ยินดีด้วยนะคะ
สวัสดีค่ะ แฮร์ดีไซเนอร์คาริน่า ชาค่ะ
สวัสดีค่ะ
วันนี้เอาทรงไหนดีคะ
รบกวนทำทรงนี้หน่อยค่ะ
ฉันเชี่ยวชาญทรงนี้ค่ะ
จริงเหรอคะ
เป็นยังไงบ้างคะ
สุดยอด
เข้ากับฉันสุดๆ
- วันนี้สุดๆ ไปเลยค่ะ คุณลูกค้า - สุดยอด
ทรงผมวันนี้เป็นไงคะ
ถูกใจกันไหมเอ่ย
- สุดยอดๆ - สุดยอดๆ
- ทำผมเก่งเป็นที่หนึ่ง - ทำผมเก่งเป็นที่หนึ่ง
งั้นเรามาถ่ายรูปกันนะคะ
จะถ่ายแล้วนะ
หนึ่ง สอง สาม
- เหลือเชื่อ - เต็มที่นะ ทุกคน
- มาเลย - หนึ่ง สอง สาม
- สู้ๆ - สู้ๆ
แฟนซีเกิร์ลส์ เตรียมตัวเลยครับ
- ค่ะ - ค่ะ ไปกันเถอะ
- อึนบยอล - อึนบยอล
ตายแล้ว
เลือด เลือดกำเดา
เลือด เลือดกำเดาไหล
ชีวิตฉันไม่มีถอย
- ไปกัน - ไปกัน
โอเค
ยอดเยี่ยมมากครับ เยี่ยมมากครับ
คัต ดีมากครับ ทุกคน