‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เรากลับมาแล้ว
‎จริงเหรอ
‎เตรียมพร้อมสำหรับการผจญภัยครั้งใหม่
‎เราจะมีโอกาสแค่ไม่กี่ครั้งในการทำเรื่องนี้
‎สองสามปีที่ผ่านมามันบ้ามาก ‎เพราะงั้นให้ผมสรุปเรื่องให้คุณฟังนะ
‎บ้านของแดรินถูกไฟไหม้หมดจากไฟป่าที่มาลิบู
‎แต่เขากำลังสร้างบ้านในฝันหลังใหม่ ‎ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมขึ้นมาแต่ต้น
‎ผมจะให้ผืนแผ่นดินนี่พูดกับผม
‎ถึงนั่นอาจฟังดูบ้าบอก็เถอะ ‎แล้วก็สร้างที่ที่ยอดที่สุดขึ้นมา
‎และในระหว่างนั้น
‎นั่นก็คือกระโจมที่พักของเขา
‎ช่วงต้นปี 2020 ผมออกจากสหรัฐฯ ‎ไปเยี่ยมเพื่อนบางคนเป็นเวลาสองสามสัปดาห์
‎ผ่อนคลาย ไปโต้คลื่นนิดหน่อย
‎แล้วก็บึ้ม!
‎พวกเขาบอกว่าผมจะยืดเวลาพักร้อน ‎ไปอีกสองสามสัปดาห์
‎และนั่นก็กลายเป็นสองสามเดือน
‎และสิ่งที่เริ่มจากการที่ผมติดอยู่ที่นี่
‎ก็กลายเป็นผมตกหลุมรักประเทศนี้
‎และอยากให้เพื่อนๆ กับครอบครัวผมได้สัมผัส ‎ความงดงามที่ผมได้ชื่นชมมาตั้งแต่นั้น
‎ในทวีปนี้ อะไรๆ ต่างออกไปนิดหน่อย
‎มันเป็นเกาะ
‎พวกเขาใช้วิธีที่แข็งกร้าวด้วยการล็อกดาวน์ ‎การจำกัดสิทธิ์ และการใส่หน้ากาก
‎นี่
‎ใจเย็นๆ
‎ซึ่งทั้งหมดนั้นส่งผลเป็น ‎อัตราการติดเชื้อและเสียชีวิตที่ค่อนข้างต่ำ
‎ดังนั้นในช่วงที่มีการถ่ายทำนี้
‎จึงดูเหมือนวิธีที่ปลอดภัยที่สุดคือให้ทุกคนมาหาผม
‎พวกเขาจึงทำแบบนั้น
‎(แควนตัส ‎จิตวิญญาณแห่งออสเตรเลีย)
‎นี่เป็นวันที่เก้าของการกักตัวในโรงแรมของผม
‎มันเหมือนเรื่องกราวน์ฮ็อกเดย์เลย
‎ฉันกินมันไปบ้างแล้ว
‎คราวนี้ เราจะพาคุณดำดิ่งสู่เบื้องลึก ‎ของประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับหกของโลก
‎(วิคเตอร์ ชาง)
‎ซึ่งมีชีวนิเวศ สภาพอากาศ ‎และสิ่งมีชีวิตหลากหลายเป็นเอกลักษณ์
‎ให้ตายสิ
‎เราครอบคลุมพื้นที่มากที่สุดเท่าที่ทำได้ ‎จากยอดเขา…
‎ผมชอบห้องทำงานคุณ
‎ไปสู่แนวปะการัง
‎- ทั้งหมดระหว่างลิ้มลองอาหารท้องถิ่นที่ยอดที่สุด ‎- โอ้โฮ
‎ใกล้แหล่งของมันที่สุดเท่าที่เราจะใกล้ได้
‎แด่น้ำดีๆ
‎เราจะไปเยือนนวัตกรชั้นยอดบางคน
‎และมันก็จะสะสมและรวมตัว
‎ไม่แบ่งแยกกันอีกต่อไป ‎และกระจายออกไปใหม่สู่ทุกส่วนของชีวมณฑล
‎ทุกคนพยายามค้นหาหนทางการใช้ชีวิต ‎ที่สะอาดขึ้น ดีขึ้น และยั่งยืนขึ้น
‎และใช้บทเรียนที่ได้เรียนรู้ในทวีปนี้
‎ในฐานะโลกขนาดจิ๋ว ‎ที่เป็นแบบจำลองสำหรับโลกทั้งใบ
‎ในตอนนี้เราจะเจาะประเด็น ‎ไปยังการอนุรักษ์ถิ่นที่อยู่
‎แกตัวจิ๋วมาก
‎เราจะได้พบนักสู้เพื่อสิ่งแวดล้อม ‎ชั้นแนวหน้าของออสเตรเลีย
‎นี่คือจูราสสิค พาร์คของเรา
‎เพื่อดูว่าพวกเขาทำงานกันยังไง ‎ในการปกป้องทุกสิ่ง จากสัตว์ไปจนถึงการเกษตร
‎- ทางขรุขระสายน้อยสายสุดท้ายของแก ‎- ไง เพื่อน
‎และดูว่าทุกอย่างเชื่อมโยง ‎กลับมาหาเราโดยตรงยังไง
‎เพราะเราทุกคนต้องอาศัยร่วมกันในถิ่นที่อยู่นี้
‎เห็นนั่นไหม นั่นโลก เราทุกคนอาศัยอยู่ที่นั่น
‎กล้องเดิน
‎สเลท
‎ได้เวลาคืนสู่เหย้า
‎สองสัปดาห์ผ่านไป ‎และทุกคนก็ออกจากการกักตัวแล้ว
‎ไชโย!
‎ครอบครัวเที่ยวติดดินกลับมาแล้ว
‎โย่ ไง ว่าไงพวก เป็นไงบ้าง
‎- ดีใจที่ได้เจอ ‎- ดีใจที่ได้เจอเหมือนกัน
‎ฉันตื่นเต้นสุดๆ ‎ออกไปข้างนอกนั่นกันเถอะ ไปสนุกกัน
‎ว่าไง ทุกคน ผมเห็นคุณอยู่หลังกล้อง
‎ดีใจที่ได้เจอนะ พวก
‎- เป็นไงบ้าง ‎- ไม่เจอกันนาน
‎- ยังมีผมใต้หมวกนั่นมั้ย ‎- แน่นอน
‎เย้!
‎นี่คือบทเรียนประวัติศาสตร์แบบย่นย่อ
‎วัฒนธรรมของชาวอะบอริจินในออสเตรเลีย
‎ย้อนกลับไปได้ราว 60,000 ปี
‎และคนรุ่นปัจจุบันก็ยังคงสืบสาน ‎ขนบธรรมเนียมและพิธีกรรมต่างๆ
‎ที่ตกทอดผ่านกาลเวลามา เพื่อแสดงความเคารพ ‎และรักษาประวัติศาสตร์ของตนไว้
‎มีชาวอะบอริจินกลุ่มต่างๆ ‎อยู่ประมาณ 500 กลุ่มในประเทศนี้
‎แต่ละกลุ่มมีภาษาและขนบธรรมเนียมของตนเอง
‎แต่ประเพณีหนึ่งซึ่งส่วนใหญ่มีก็คือพิธีการต้อนรับ
‎ตามธรรมเนียมดังกล่าว ‎ก่อนคุณจะเดินทางเข้าสู่ดินแดนของชุมชน
‎คุณจะแนะนำตัวเองก่อน ระบุวัตถุประสงค์
‎และขออนุญาต ทั้งหมดเพื่อ ‎เป็นสัญญาณแสดงความเคารพ
‎ก่อนการล่าอาณานิคมของอังกฤษ
‎ครั้งหนึ่งออสเตรเลียเคยประกอบขึ้น ‎ด้วยชนชาติพื้นเมืองอันหลากหลายล้วนๆ
‎ชนชาติเหล่านี้เรียกว่าม็อบ ‎อย่างที่ชุมชนอะบอริจินต่างๆ เรียกตัวเอง
‎คนเหล่านี้เป็นคนในชนชาติดารุก
‎ซึ่งมีรากเหง้าย้อนไปได้ถึงจุดกำเนิดของทวีปนี้
‎เราทำพิธีนี้กันตอนนี้ ‎เพื่อแสดงการยอมรับดินแดนของพวกเขา
‎และยอมรับพวกเขาว่า ‎เป็นกลุ่มชนแรกของแผ่นดินนี้
‎(จิเอ พิตต์แมน)
‎(ชนชาติกาดิกัล-ดารุก บูดาวัง-ยูอิน ‎วิรัดจูริ และนเกมบา)
‎ยินดีต้อนรับสู่วงพิธี น้องชาย
‎- ขอบคุณ ‎- ขอบคุณ
‎เมื่อคุณเข้ามาในค่ายของผม ‎คุณก็อยู่ในความคุ้มครองของผม
‎เมื่อคุณข้ามเขตแดนนั่นไป
‎จากนั้นก็เดินผ่านควัน
‎คุณก็จะเป็นพวกเราคนหนึ่ง
‎ผมขอให้คุณแนะนำตัวกับพวกคุณลุงได้มั้ย
‎และบอกเราด้วยว่าพวกคุณมาที่นี่ทำไม
‎ผมชื่อแซ็ค ผมเกิดใน ‎ซานหลุยส์โอบิสโพเคาน์ตี้ รัฐแคลิฟอร์เนีย
‎- ครับ ‎- ผมคิดว่าเหตุผลที่ผมมาที่นี่
‎คงจะเพื่อเรียนรู้ ปรับมุมมอง ‎และทำความเข้าใจวัฒนธรรมของพวกคุณ
‎ผู้คนของคุณ และเพื่อจะได้มีสมาธิ ‎และเป็นหนึ่งเดียวกับทุกอย่างนั่น
‎น่าฟัง ขอบคุณนะ น้องชาย
‎ผมนามสกุลโอเลียน ชื่อแดริน
‎ผมเกิดที่รัฐมินนิโซตา สหรัฐอเมริกา
‎ถือเป็นเกียรติมากครับที่ได้มาที่นี่
‎ผมสัมผัสได้ว่าธาตุที่นี่แข็งแกร่งจริงๆ
‎เจียมตัวมากๆ กับพลังที่มองไม่เห็นที่นี่ ‎และซาบซึ้งที่ได้มาที่นี่
‎พิธีกรรมนี้ผูกโยงกับพิธีดั้งเดิม
‎ซึ่งคนจากเผ่าข้างเคียงกัน ‎จะเดินทางผ่านค่ายอื่นๆ
‎ไฟนั้นเกี่ยวข้องกับจิตวิญญาณ ‎และควันก็คือการชำระล้าง
‎วิญญาณร้ายใดๆ ที่ผู้มาเยือนอาจนำมาด้วย
‎จะถูกควันพัดพาออกไป
‎นักเดินทางจะเหลือเพียงความสะอาดบริสุทธิ์ ‎และได้รับอนุญาตให้เดินทางต่อไปได้
‎ชำระล้างสายสัมพันธ์ของคุณกับพ่อท้องฟ้าสิ ‎แดรินกับแซ็ค
‎เราจึงโบกควันขึ้นเหนือหัวเรา
‎เราชำระล้างสายสัมพันธ์ของเรากับแม่ธรณี ‎เราจึงชำระล้างเท้าเรา
‎และเราก็ชำระล้างทุกส่วนของร่างกายเรา
‎เมื่อเรารู้สึกเหมือนได้เวลาเริ่มต้นใหม่
‎ควันจะไปแต่ในที่ที่มันต้องไป
‎ผมอยากเสนอวัสดุชิ้นหนึ่งให้คุณ ‎ซึ่งก็คือผ้าผูกหัวสำหรับพิธี
‎สีของมันเป็นสีส้ม เป็นสัญลักษณ์ว่า ‎เลือดนั้นมาจากดินแดนนี้
‎และปู่ดวงอาทิตย์ก็คือปู่ผู้ทรงอำนาจของเรา
‎เพื่อนำทุกคนมารวมตัวกัน
‎และผมก็อยากปกป้องคุณ ‎ระหว่างที่คุณอยู่ที่นี่ในตอนนี้
‎แซ็คกับแดริน ถ้าคุณอยากยืนขึ้น เชิญครับ
‎ผ้าผูกหัวสำหรับพิธีนี้เป็นของที่เรามอบให้คุณ ‎เป็นการต้อนรับคุณมาสู่พวกเรา
‎และต้อนรับคุณมาสู่ดินแดนที่เราก้าวเดิน
‎นี่คือดินเหลือง มันจะปกป้องคุณจากอันตราย
‎ในภาษาของผม เราพูดกันว่า "วารามี" ‎นั่นแปลว่า "ยินดีต้อนรับ"
‎ผู้อาวุโสได้ให้พรทั้งหมดของพวกท่านแก่เรา
‎และให้คำแนะนำไปพิจารณา ‎ขณะที่เราเริ่มต้นการผจญภัยของเรา
‎ผมอยากมอบอวัยวะ ‎ที่มีค่าที่สุดของผมไว้เคียงข้างคุณ
‎- ซึ่งคือหัวใจของผมเคียงข้างใจคุณ ‎- ชอบจัง
‎- ผมอยากบอกว่าขอต้อนรับ น้องชาย ‎- ขอบคุณ พี่ชาย
‎- ขอบคุณ ‎- ยินดีต้อนรับ น้องชาย
‎และสำหรับคุณก็เหมือนกัน แซ็ค น้องชาย
‎- ผมมอบหัวใจไว้เคียงใจคุณ ‎- ขอบคุณ
‎นำทางด้วยรัก นั่นคือจุดที่ ‎เราจะอยู่เหนือสถานการณ์ใดๆ
‎ผมรู้ครับ ขอบคุณ
‎- ขอต้อนรับ น้องชาย ขอต้อนรับ ‎- วารามี ขอบคุณ
‎เราได้รับการต้อนรับ ‎พวกเราทุกคนได้รับการต้อนรับ
‎ทีมงานทั้งหมดของเราได้ผ่านพิธีนี้ ‎และทุกคนก็รู้สึกซาบซึ้งใจ
‎และนี่ก็คือการเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
‎ด้วยความพยายาม ‎ที่จะพัฒนาคาร์บอนฟุตพริ้นท์ของเรา
‎ระหว่างการถ่ายทำซีรีส์นี้
‎และทำหน้าที่ในส่วนของเรา ‎ในการอนุรักษ์ถิ่นที่อยู่ของโลกใบนี้
‎เราจึงเปลี่ยนอะไรๆ นิดหน่อย
‎นั่นรถไฟฟ้าเต็มรูปแบบเหรอ
‎จริงเหรอ
‎นั่นมันสุดยอดเลย
‎รถใหม่
‎สำหรับการเดินทางบางเที่ยวและบางพื้นที่ ‎เราจะต้องใช้รถไฮบริด
‎แต่ของเล่นใหม่นี้จะเติมไฟให้ ‎การเดินทางในออสเตรเลียของเราแน่นอน
‎เฉียบ นี่มันเจ๋งไปเลย พวก
‎สุดยอด นายจะขับพาเราไปเหรอ
‎ใช่เลย
‎เราจะขับทับมิทช์ไปเลยมั้ย
‎ไม่ เราจะไม่ขับทับมิทช์
‎สเลท
‎เราพร้อมออกเดินทางแล้วใช่มั้ย ซิปาดีดูดาห์
‎ผมก็แค่ต้องจำไว้ว่าต้องขับฝั่งขวาของถนน
‎หรือในกรณีนี้ ผมหมายถึงฝั่งซ้ายของ… ‎คุณก็รู้ว่าผมหมายความว่าไง
‎- เจ้านี่สุดยอดไปเลย ‎- นายขับไปได้ ส่วนฉันก็หลับไปได้
‎หลับให้สบาย พวก
‎ขณะที่เราออกเดินทาง ‎ไปศึกษาการอนุรักษ์ถิ่นที่อยู่ครั้งนี้
‎เราอยากชื่นชมโลก ‎ส่วนที่บริสุทธิ์สมบูรณ์กว่าส่วนอื่น
‎ในแบบที่ธรรมชาติรังสรรค์ไว้ก่อน
‎ห่างไปทางตะวันตก ‎ของซิดนีย์เพียง 100 กิโลเมตร
‎มีเขตคุ้มครองมรดกโลกที่รู้จักกันในชื่อ ‎เกรทเตอร์บลูเมาน์เทนส์อยู่
‎นอกเหนือจากความงดงามอลังการ
‎มันยังเป็นบ้านของสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ต่างๆ ‎ที่หายากและถูกคุกคามจำนวนมาก
‎โอ้โฮ ดูนั่นสิ
‎ดูที่นี่สิ นี่มันยอดไปเลย
‎และก็มีพื้นที่ที่สงวนไว้ในฐานะเขตอุทยานคุ้มครอง
‎ซึ่งสามารถมาตั้งแคมป์ เดินป่า ‎และทำการท่องเที่ยวแบบอื่นๆ ได้
‎รถไอโอนิคนี่พาเรามาถึงบลูเมาน์เทนส์
‎และถ้าคุณชอบการผจญภัยจริงๆ เหมือนเรา
‎คุณก็ไปพบกับแดนได้ ‎เพื่อสัมผัสประสบการณ์ที่จะไม่มีวันลืม
‎- แซ็ค ยินดีที่ได้รู้จัก พวก ‎- แดน
‎- นี่ แดน ผมชอบห้องทำงานคุณ ‎- ใช่ มันสวยมาก
‎นี่มันเกินกว่าการเดินป่า มันคือแคนยอนนิ่ง
‎ผมรู้สึกเหมือนมีอภิสิทธิ์สุดๆ เลย ‎ที่ได้อยู่และทำงานที่บลูเมาน์เทนส์นี่
‎ทางด้านล่างของเรานี่คือหุบเขาเจมิสัน
‎และใช่ครับ ผมแค่อยากบอกว่า ‎"วารามี มิททิการ์"
‎หรือ "ยินดีต้อนรับนะ เพื่อน" ‎ในภาษาของชาวดารุก
‎ผู้เป็นเจ้าของดั้งเดิม ‎ของส่วนนี้ของบลูเมาน์เทนส์
‎- นี่มัน… เหลือเชื่อจริงๆ ‎- หน้าผาพวกนี้เหลือเชื่อมาก
‎เราจะไปตะลุยหุบเขาเอ็มเพรสกัน
‎มันเป็นหนึ่งในหุบเขาที่ยอดที่สุดในบลูเมาน์เทนส์
‎เรามีหุบเขาแคบลึกที่สวยงามนับร้อยๆ แห่ง
‎เป็นรอยแยกแคบมากๆ ‎ที่ทะลุผ่านหน้าผาหินทรายมหึมาเหล่านี้
‎มีน้ำไหลหลากผ่านไป
‎เราจะใส่ชุดเว็ทสูท ‎ใส่หมวกนิรภัย และสายรัดนิรภัย
‎และลากเชือกเส้นโตหนักๆ เข้าไปในนั้น
‎เราจะกระโดดลงจากโขดหิน เราจะว่ายน้ำกัน
‎จากนั้นเราก็จะปิดท้าย ‎อย่างอลังการด้วยการโรยตัว
‎ลงจากน้ำตกสูง 30 เมตร
‎ได้สิ ฟังดูเรียบง่ายใช้ได้ ไปกันเลย
‎- ลุยกันเลย เอาเลย ‎- เจ๋ง
‎โห นี่มันยอดเลย
‎พรรคพวก ขอบอกอีกครั้งว่าหนึ่งในเหตุผล ‎ที่บลูเมาน์เทนส์ได้เป็นมรดกโลก
‎ก็เพราะความหลากหลายของสิ่งมีชีวิตที่เรามีที่นี่
‎โดยเฉพาะต้นไม้ที่โดดเด่นที่สุดของออสเตรเลีย ‎คือต้นยูคาลิปตัส
‎เรามียูคาลิปตัสประมาณ 100 สายพันธุ์ ‎ในเขตเทือกเขาบลูเมาน์เทนส์นี่
‎ซึ่งเป็นความหลากหลายที่น่าตื่นตะลึง ‎สำหรับพื้นที่ส่วนที่ค่อนข้างเล็กของออสเตรเลีย
‎- ดังนั้นก็ใช่ครับ ต้นไม้เจ๋งทีเดียว ‎- เหลือเชื่อเลย
‎มีน้ำพุธรรมชาติอยู่แถวนี้มากมั้ย
‎ในบลูเมาน์เทนส์นี่ เรามีสิ่งที่เรียกว่าบึงลอยฟ้า
‎ซึ่งอาจเกิดขึ้นได้แม้แต่บนหน้าผาแนวดิ่งสูงชัน
‎เจ้าสิ่งเหล่านี้เป็นแหล่งกักเก็บน้ำขนาดใหญ่ ‎และมันก็กรองน้ำให้สะอาดด้วย
‎ผมไม่รู้ว่าคุณเคยดื่มน้ำประปาในซิดนีย์หรือยัง
‎แต่มันมีน้ำดื่มรสหวานที่สุดแห่งหนึ่ง ‎เท่าที่คุณจะพบได้จากที่ไหนในโลก
‎และนั่นก็เป็นเพราะน้ำทั้งหมดมาจากที่นี่
‎นี่คือการอนุรักษ์ถิ่นที่อยู่ในแบบที่ต่างออกไป
‎พื้นที่คุ้มครองที่สงวนไว้ให้คนหลายชั่วรุ่นได้ชื่นชม
‎ด้วยการเดินผ่านทะลุความงดงามของมันไปเฉยๆ
‎ประเทศส่วนใหญ่ ‎มีระบบอุทยานแห่งชาติในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง
‎และในตอนนี้ ประมาณ 15% ของโลก
‎ก็ถูกกันไว้และปกป้อง ‎จากการพัฒนาในหนทางใดๆ ก็ตาม
‎คืองี้ พรรคพวก ก่อนหน้านี้เราอยู่ข้างบนนั้น ‎ในป่ายูคาลิปตัสแห้งๆ แสนสวยนั่น
‎แต่ตอนนี้คุณสัมผัสได้และมองเห็นได้ ‎ว่าเราอยู่ในที่ที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
‎ตอนนี้เราอยู่ในป่าฝนเขตอบอุ่น
‎มันยังคงเย็นและเปียกชื้น ‎เหมือนมหาทวีปกอนด์วานาในยุคโบราณเคยเป็น
‎พืชยุคโบราณในกอนด์วานาจึงยังอยู่ที่นี่
‎ต้นโค้ชวู้ด เฟิร์น แซสซาฟราส
‎นี่คือจูราสสิค พาร์คของเรา
‎นี่คือออสเตรเลียที่เหล่าไดโนเสาร์ตระเวนผ่าน
‎เราเดินลงมาแค่ไม่กี่ร้อยเมตร ‎แต่ย้อนเวลากลับไป 100 ล้านปี
‎เขาชนะใจผม ‎ตั้งแต่พูดถึงจูราสสิค พาร์ค "เราทุ่มไม่อั้น"
‎การไปแคนยอนนิ่ง ‎เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการสำรวจเรื่องราวนั่น
‎- เข้าไปในนั้นเลย ‎- ใช่
‎ผมคิดว่าเราควรเดินหน้าขึ้นไป ‎หยุดพักที่พื้นที่ราบตรงนี้
‎และนี่คือที่ที่เราจะใส่ชุดเว็ทสูท ‎หมวกนิรภัย และสายรัดนิรภัยกัน
‎แดนประชุมเรื่องความปลอดภัยกับเราอยู่นาน
‎และอธิบายวิธีใช้อุปกรณ์ทั้งหมดอย่างเหมาะสม
‎เชื่อผม คุณไม่อยากทำอะไรแบบนี้ ‎โดยไม่มีมืออาชีพอยู่ด้วยหรอก
‎แคนยอนนิ่งอาจอันตรายได้อย่างเหลือเชื่อ ‎อาจถึงชีวิตได้ด้วยซ้ำถ้าคุณไม่รู้ว่าคุณทำอะไรอยู่
‎ผมไม่ได้บอกหรอกนะ ‎ว่าเรารู้แน่ชัดว่าเราทำอะไรอยู่
‎แต่นี่ อย่างน้อยแดนก็รู้
‎โอเค พวก คุณต้องทุ่มเทกับมันเต็มร้อย
‎- ต้องทำให้เต็มที่ โอเคมั้ย ‎- ได้
‎หนึ่ง สอง สาม!
‎นี่ก็เหมือนหนึ่งในกิจกรรมกระชับสัมพันธ์พวกนั้น
‎ซึ่งเราสร้างความไว้วางใจ ‎ด้วยการล้มตัวไปข้างหลังและให้คนอื่นรับคุณ
‎แต่ไม่มีใครมารับคุณ
‎มันดูเหมือนความคิดที่แย่มาก
‎ยังไงก็เถอะ ไม่ลองไม่รู้
‎ค่อยๆ ไป
‎เอาละ นับจำนวนคน
‎ใช่แล้ว เราทุกคนอยู่ที่นี่
‎ถ้วยนี่มีไว้เพื่อการนั้นแหละ
‎และผมก็ยินดีที่จะรายงาน ‎ว่าไม่มีใครสูญหายหรือบาดเจ็บ
‎ขอบคุณ พวก ยอดเลย
‎เราฉลองที่รอดจากทั้งหมดนั้นมาได้ ‎ด้วยการดื่มชาอุ่นๆ
‎และเตรียมพร้อมสำหรับการปิดฉากอันยิ่งใหญ่
‎โรยตัวลงไปตาม
‎น้ำตกสูง 100 เมตรนี่น่ะเหรอ
‎เหวอ
‎โรยตัวลงไปตอนนี้แหละ เอาเท้าลงก่อน
‎นั่นแหละ ไปกัน
‎- พร้อมจะไปกันหรือยัง ‎- พร้อม
‎โอเค
‎เอาละ แซ็ค ผมอยากให้คุณเริ่มเดินถอยหลังช้าๆ
‎และผมก็อยากให้คุณนั่งสบายๆ ‎ในสายรัดนิรภัยนั่นตอนนี้ โอเคนะ
‎โอเค
‎โอเค วางเท้ากว้างๆ สบายๆ ‎โอเค นั่นแหละ
‎ตอนนี้เองที่ผมนึกสงสัยว่าการตัดสินใจ ‎เลวร้ายอะไรในชีวิตที่พาผมมาถึงจุดนี้
‎ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร ‎ก็ไม่มีทางหันหลังกลับแล้วตอนนี้
‎ใช่แล้ว ลงไปเลย!
‎ไปได้สวย เยี่ยม
‎พระเจ้า ผมทำสำเร็จแล้ว
‎เราทุกคนทำได้!
‎ทำได้เยี่ยมมาก ทีม
‎ประเทศส่วนใหญ่มีพื้นที่คุ้มครอง
‎ซึ่งออกแบบมาเพื่อเก็บที่ดิน ‎จำนวนพอสมควรไว้ไม่ให้ถูกพัฒนา
‎ในสภาพสะอาดเพื่อให้ทุกคนได้เพลิดเพลิน
‎แต่ก็ยังสามารถเข้าไปสำรวจ ‎และชื่นชมได้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
‎แต่มีคนมากมายที่อยากเปลี่ยนแปลงเรื่องนั้น
‎นักพัฒนาเชิงพาณิชย์ ‎อุตสาหกรรมเชื้อเพลิงฟอสซิล และอื่นๆ
‎ต่างก็มองหาพื้นที่ที่มี ‎ทรัพยากรที่ยังไม่ได้นำมาใช้อยู่เสมอ
‎เราอาจปกป้องอุทยานแห่งชาติทั่วโลกได้ ‎ด้วยการบริจาคเงินหรือเวลา
‎และแน่ละว่าอย่าลืมไปเยือนมันเมื่อคุณทำได้
‎ประสบการณ์นั้นที่คุณมีจะคงอยู่ไปชั่วชีวิต
‎เราขับรถไปชั่วโมงครึ่ง ลัดเลาะผ่านเทือกเขา
‎เพื่อจะไปถึงอุทยานคุ้มครองอีกแห่งหนึ่ง
‎มีสัตว์สองสามชนิด ‎ที่พูดชื่อแล้วเหมือนพูดถึงออสเตรเลีย
‎เริ่มจากโคอาล่า
‎บางครั้งมันก็ถูกเรียกว่า ‎"หมีโคอาล่า" อย่างไม่เหมาะสม
‎มันไม่ใช่หมีจริงๆ หรอก
‎แต่มันดูเหมือนของเล่นน่ารักน่ากอดแน่นอน
‎แม้แต่ก่อนจะเสียพวกมันไป ‎เป็นจำนวนมากจากไฟป่าเมื่อไม่นานมานี้
‎สายพันธุ์นี้ก็ถูกลงบัญชีรายชื่อ ‎ไว้ว่ามีแนวโน้มใกล้สูญพันธุ์
‎- ไงครับ ทุกคน ‎- ไงคะ
‎- เป็นไงบ้าง ‎- ดีค่ะ ขอบคุณ
‎ผู้ที่อยู่ที่นี่เพื่อสังเกตการณ์ประชากรโคอาล่า ‎โดยหวังว่าจะช่วยให้จำนวนเพิ่มขึ้นได้
‎คือนักอนุรักษ์ผู้น่าทึ่งเหล่านี้ ‎จากองค์กรไม่แสวงหากำไร ไซนซ์ฟอร์ไวลด์ไลฟ์
‎- นี่สมัดจ์ ‎- สมัดจ์เหรอ ไง สมัดจ์
‎- ว่าไง ‎- ยินดีที่ได้รู้จัก
‎อ๊ะ หวัดดี สมัดจ์
‎สมัดจิเนเตอร์
‎ผมควรอธิบายไว้ล่วงหน้าว่าสมัดจ์เป็นเด็กดีมากๆ
‎แต่เพราะเป็นไปได้ว่าจะเจอ ‎สิ่งมีพิษบางอย่างในบริเวณนี้
‎มันจึงสวมที่ครอบปากแบบฮันนิบาล เล็คเตอร์นี้ ‎เพื่อปกป้องตัวมันเอง ไม่ใช่เรา
‎งั้นสมัดจ์ก็มีความสามารถบางอย่างสินะครับ
‎มันมี ใช่ค่ะ ความสามารถของมัน ‎คือการค้นหาอึโคอาล่า
‎โอ้โฮ
‎ใช่แล้วครับ พลังพิเศษของสมัดจ์ ‎คือสามารถดมหาอึโคอาล่าได้
‎เพราะที่ที่มีอึโคอาล่า ก็จะมีโคอาล่าอยู่
‎และนั่นก็คือสิ่งที่เรากำลังมองหา
‎คุณเจออะไรบ้างครับเท่าที่ผ่านมา ‎มีการย้ายถิ่นเยอะมั้ย
‎แปดสิบเปอร์เซ็นต์ของพื้นที่มรดกโลกนี้ถูกไฟไหม้
‎เราเลยกังวลว่าเราจะเสียพวกมันไปหมด
‎แต่ฉันคิดว่าเพราะมันเป็นเนินเขาและชันมาก
‎ไฟนั่นเลยลามผ่านพื้นที่บางส่วนไปแบบเบาบาง
‎และไม่ได้ไหม้เรือนยอดไม้เสมอไป
‎อาจเป็นเรื่องยากมากที่จะเห็นพวกมันที่นี่ ‎ดังนั้นต้นไม้ในที่แห่งนี้ก็ไม่เลวเท่าไร
‎และถิ่นที่อยู่ที่มีอึมากที่สุด ‎ก็คือที่ที่โคอาล่าชอบมากกว่า
‎ด้วยการหาที่ที่มีอึโคอาล่าอยู่หนาแน่นที่สุด
‎พวกเขาก็จะศึกษาได้ว่า ‎ถิ่นที่อยู่แบบไหนที่โคอาล่าชอบมากกว่า
‎สุดท้ายแล้วพวกเขาหวังจะะสร้าง
‎ถิ่นที่อยู่ที่เป็นมิตรต่อโคอาล่า ‎จากสิ่งที่พวกเขาค้นพบ
‎เราจะทำการสำรวจด้วยการไปทางนี้
‎นี่เป็นพื้นที่ 10,000 ตารางเมตร ‎ที่มันจะค้นหาในเวลาประมาณ 15 นาที
‎มันค้นหาเร็วมาก
‎- นั่นคือ 2.5 เอเคอร์ใน 15 นาทีใช่มั้ยครับ ‎- ค่ะ
‎- ใช่ ‎- โอ้โฮ
‎เยี่ยมไปเลย สมัดจ์
‎ส่วนหนึ่งของสิ่งที่เราทำอยู่ก็คือวัดดูว่า ‎ถ้าโคอาล่าในพื้นที่นี้อยู่รอด ทำไมเป็นงั้น
‎มีอะไรในสภาพภูมิประเทศ ‎ถิ่นที่อยู่ และสภาวะต่างๆ นี่
‎จากนั้นก็พยายามปกป้องพื้นที่เหล่านั้นบางส่วน ‎เพื่อให้พวกมันฟื้นตัวกลับมาได้หลังเกิดไฟป่า
‎มันเป็นแค่เศษเสี้ยวของสิ่งที่เคยมีอยู่
‎แต่การมายังที่แบบนี้นี่แหละทำให้เรามีความหวัง
‎ความหวังเป็นแรงขับเคลื่อน ‎และเราก็ต้องการมันเพิ่มแน่นอน
‎- และรายนี้ก็พร้อมจะขับเคลื่อน ‎- มันพร้อมเนอะ
‎พร้อมนะ โอเค ไปทำงาน!
‎ได้เวลาที่สมัดจ์จะทำอะไรๆ ของมัน ‎ด้วยการดมหา… อะไรๆ ของโคอาล่าแล้ว
‎เย้! หาเจอแล้วเหรอ เด็กดี
‎- มันเจอแล้ว ‎- ไม่มีทาง ว่าไงนะ
‎อะไรกัน
‎นั่นมันเร็วมาก
‎ให้ตาย… ใช่แล้ว
‎เก่งมาก สมัดจ์!
‎นั่นก้อนโตเลย ใช่แล้ว
‎- อ๋อใช่ ‎- นั่นไง
‎ใช่แล้ว ทำได้ดี สมัดจ์ เด็กดี
‎- เด็กดี เก่งมาก ‎- เก่งจริงๆ
‎อะไรเนี่ย
‎- น่าทึ่งมาก ‎- ไม่ใช่ก้อนเต็มๆ ด้วยซ้ำ
‎- แค่เศษๆ ‎- ไม่มีทางที่มนุษย์จะเห็นมันหรอก
‎ไม่เห็นแน่
‎นั่นมันเจ๋งมาก
‎ทำให้งานเราง่ายขึ้นมาก ‎มันไม่ใช่ก้อนที่กลิ่นแรงเท่าไร
‎ใช่ มันโดนชะล้างไปบ้างแล้ว
‎เราควรไปต่อมั้ย
‎- ไปสิ ไปดูกันว่าเราจะหาอะไรได้อีก ‎- โอเค
‎- สมัดจ์ ‎- นั่นมันน่าทึ่งนะ
‎สรุปว่ามันเป็น… ชิ้นที่เก่าหน่อย ‎สมัดจ์ทำได้ดีกว่านี้
‎- ได้มาอีกก้อนแล้วเหรอ ทำได้ดีนี่ ‎- เจอแล้ว
‎- ที่จริงมันเป็นก้อนที่ออกจะแปลก ‎- ก้อนมันเรียว
‎ใช่ แต่ข้างในถูกแล้ว และมันก็มีกลิ่นดีด้วย
‎หนึ่งในวิธีที่จะแยกแยะมัน ‎ออกจากพอสซั่ม คือถ้าคุณดมอึพอสซั่ม
‎- คุณจะ "ให้ตายเหอะ" ‎- คุณจะขย้อน
‎แต่ถ้าดมอึโคอาล่า คุณจะ ‎"มันคล้ายกลิ่นยูคาลิปตัสอับๆ"
‎แล้วจากอึก้อนนี้ คุณบอกอะไร ‎เรื่องโคอาล่าตัวนี้ได้บ้างครับ
‎อ๋อ มันเป็นโคอาล่าตัวเล็กกว่า ‎เพราะงั้นก็อาจอายุน้อย
‎- แค่ดูจากขนาดมันน่ะ ‎- ใช่สิ
‎โห คุณผู้หญิงพวกนี้รู้ดีเรื่องอึจริงๆ นะ
‎- ผมไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมาดมอึวันนี้ ‎- ฉันก็ไม่เคยคิด พวก
‎- มันเจ๋งดี ‎- โอเค
‎นิดๆ หน่อยๆ กับอึก้อนน้อย
‎- กลิ่นอับๆ หน่อย ว่ามั้ย ‎- เต็นท์อึ
‎กลิ่นต่างจากยูคาลิปตัสนะครับ ‎นี่มันกลิ่นเหมือนอึ
‎ไม่หรอก
‎ไม่เอาน่า
‎เราควรหาพอสซั่มให้คุณ
‎- ใช่ ไปหาพอสซั่มกัน ‎- เปรียบเทียบกัน
‎เอ้านี่ ตากล้อง ดมมั้ย
‎คุณไม่ยอมดม
‎- เขาไม่ยอมดม ‎- ใช่เลย
‎เมื่อได้รับการยืนยันแล้วว่า ‎โคอาล่าอาศัยอยู่ในพื้นที่นี้
‎ก็ได้เวลาใช้วิธีไฮเทคขึ้น ‎ในการเจาะหาตัวโคอาล่าจริงๆ
‎ไง ทุกคน
‎- ไง ‎- ไง
‎เป็นไงบ้าง หาโคอาล่าให้เราเจอบ้างมั้ย
‎อืม ดูเหมือนเรามีโคอาล่าอยู่ตัวหนึ่ง ‎ซึ่งโครงข่ายสามเหลี่ยมบอกพิกัดอยู่ในทิศทางนี้
‎โห คุณแยกแยะทิศทางจากเจ้านั่นได้ยังไง
‎คือดูนี่นะคะ มันเหมือนเครื่องบ่งชี้ดิจิทัล
‎ซึ่งตรวจจับโคอาล่านั่นอยู่ ‎ด้วยคลื่นความถี่วีเอชเอฟของมัน
‎โอเค มันกำลังไต่ระดับขึ้นไปที่ 98
‎- นั่นแปลว่าโคอาล่าของเราอยู่ทางนั้น ‎- ใช่
‎งั้นอะไรบนตัวโคอาล่ากันแน่ครับ ‎ที่ส่งสัญญาณนี่กลับมา
‎มันมีปลอกคอค่ะ และมันก็เป็นเหมือนวีเอชเอฟ
‎โห งั้นมันก็ใส่ปลอกคอกันหมดเหรอครับ
‎ค่ะ
‎ผมเข้าใจ มันเหมือนกันเป๊ะ ‎กับอุปกรณ์ติดตามตัวในเรื่องโรโบคอป
‎- เราไปกันดีมั้ย ‎- อยากเข้าไปมั้ย
‎- เอาสิครับ น่าตื่นเต้นสุดๆ ‎- เราจะไปหาโคอาล่าตัวจริงกัน
‎มันจะออกไปอยู่บนกิ่งไม้ที่บางมากๆ ‎ที่คุณคิดว่าจะรับน้ำหนักมันไม่ได้
‎และมันก็จะไปกินอาหารที่นั่นเฉยเลย
‎ถ้าคุณมายืนตรงนี้ คุณก็น่าจะเห็นมันได้
‎มันอยู่นั่นไง
‎- เห็นแล้วเหรอ ‎- โห
‎โอ้โฮ อยู่นั่นไง นั่นมัน… ‎ไม่แปลกใจเลยที่สังเกตเห็นมันยาก
‎มองขึ้นไปบนต้นไม้ต้นนี้ ตรงขึ้นไปตรงกลางเลย
‎- มันอยู่ตรงโน้น ‎- ฝาปิดเลนส์นายยังปิดอยู่
‎ให้ตายสิ ฉันไม่เห็นอะไรเลย
‎ส่วนใหญ่แล้ว โคอาล่าจะทำอะไรน้อยมาก
‎นอกจากกินใบยูคาลิปตัส ‎และนอนประมาณ 20 ชั่วโมงต่อวัน
‎มันกำลังมองตรงมาที่เรา
‎ดังนั้นอย่างน้อยคุณก็ต้องชื่นชม ‎ความสามารถในการผ่อนคลายของมันจริงๆ
‎เจ๋งจริงๆ ที่ได้เห็นพวกมันในธรรมชาติ
‎- ใช่ ‎- เจอกันนะเพื่อน
‎ขอบใจที่มาใช้เวลากับเรา
‎การสร้างหลักประกันว่าโคอาล่าจะมีอนาคตที่ดีขึ้น
‎หลังเกิดไฟป่าและการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ ‎ไม่ใช่งานง่ายๆ
‎ขอบคุณมากครับ
‎- นี่มันสุดยอดเลย ‎- ยินดีค่ะ
‎แต่เพราะการบริจาคอย่างเอื้อเฟื้อ
‎และการทำงานหนักของนักอนุรักษ์ ‎เช่นคนเหล่านี้ มันก็เป็นไปได้
‎เจ๋ง เยี่ยมเลย ทุกคน
‎อ้อ และสมัดจ์ด้วย ‎สมัดจ์ก็ช่วยได้มากเหมือนกัน เด็กดีจริงๆ
‎การอนุรักษ์วัฒนธรรม
‎ก็มีความสำคัญเท่าๆ กับการอนุรักษ์ถิ่นที่อยู่
‎อันที่จริงแล้วในที่แห่งนี้ พวกมันไปด้วยกัน
‎เราจะมุ่งหน้าไปบาร์โก ‎รัฐนิวเซาท์เวลส์เพื่อกินมื้อกลางวันกัน
‎และเราจะต้องทำงานแลกมันมา
‎นิดหน่อยน่ะ เดี๋ยวคุณก็จะเห็น
‎เยอร์ราบิงกินเป็นบริษัทของชาวอะบอริจิน
‎ซึ่งมีเป้าหมายที่การอนุรักษ์แผ่นดิน ‎และส่งต่อความรู้
‎ของชนพื้นเมืองดั้งเดิม ‎ให้กับคนรุ่นหลังโดยเฉพาะ
‎เพื่อให้พวกเขามาเป็นผู้พิทักษ์โลกได้เช่นกัน
‎ถึงแม้พวกเขาจะทำการออกแบบภูมิทัศน์ ‎ซึ่งได้รับอิทธิพลอะบอริจินด้วย
‎เราก็มาที่นี่เพื่อมาเยือนฟาร์มเยอร์ราบิงกิน ‎และให้ผู้ก่อตั้งและเจ้าของมันพาชมสถานที่
‎ไง พรรคพวก ‎ขอต้อนรับสู่ฟาร์มเยอร์ราบิงกิน
‎- ขอบคุณ ‎- คุณหาเราเจอสบายๆ ใช่มั้ย
‎ใช่แล้ว ดีใจที่ได้มาที่นี่ครับ
‎ในภาษาบรรพบุรุษของเขา ‎คำว่าเยอร์ราบิงกินแปลว่า "เราเดินไปด้วยกัน"
‎ตอนนี้เรากำลังเดินไปกับคริสเตียน
‎เพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับ ‎ประวัติศาสตร์การทำฟาร์มบนแผ่นดินนี้
‎คุณจะเห็นว่าทั้งทุ่งนี้เต็มไปด้วยหญ้าพื้นเมือง
‎ผมไม่แน่ใจว่าทำไมมันถึงเรียกว่าหญ้าจิงโจ้
‎นักพฤกษศาสตร์ชาวอังกฤษบางคน ‎อาจเห็นจิงโจ้อยู่กลางหญ้านี่
‎และคิดว่า "มันเป็นหญ้าจิงโจ้" ‎ผมไม่เคยเห็นจิงโจ้กินมันเลย
‎มันดูไม่เหมือนจิงโจ้ เพราะงั้นก็ไม่ใช่เหตุผลนั้น
‎หลักๆ แล้วนี่คือธัญพืชโบราณอย่างหนึ่งเหรอครับ
‎ครับ ใช่ๆ
‎ธัญพืชพื้นเมือง ‎เป็นพืชที่ดูแลง่ายอย่างเหลือเชื่อ
‎ซึ่งหมายถึงมันทนแล้ง
‎และเติบโตได้ง่าย ‎โดยไม่ต้องการปุ๋ยหรือแม้แต่น้ำมากนัก
‎และสำหรับม็อบของเรา เราใช้เมล็ด ‎ทำขนมปังของเราเองโดยเฉพาะ
‎พวกเขาไม่ตระหนักเหมือนกันเหรอ ‎ว่าชาวอะบอริจินทำไร่ทำสวน
‎มานานกว่าที่พวกเขาคิดไว้แต่ต้นมาก
‎นั่นคือสิ่งที่พวกเขาไม่เข้าใจ ‎เขาดูแล้วก็ว่า "ไม่มีอะไรที่นี่ มันแห้งแล้ง"
‎ในหลายกรณี นักล่าอาณานิคมยุคแรกอดอยาก ‎ทั้งที่มีอาหารอยู่เพียบข้างตัว
‎- เพราะมันไม่เหมือนสิ่งที่พวกเขารู้จัก ‎- ใช่เลย
‎ขณะที่นักล่าอาณานิคมยุคแรก ‎เข้าใจผิดว่าพื้นที่นี้เป็นทุ่งวัชพืชรกเรื้อ
‎สิ่งที่เติบโตอยู่ที่นี่ ‎ก็คือหญ้าจิงโจ้ที่ขึ้นตามธรรมชาติอย่างเหลือเฟือ
‎ซึ่งใช้ทำแป้งได้อย่างยอดเยี่ยม
‎ส่วนหนึ่งของการอนุรักษ์แผ่นดิน ‎หมายถึงการใช้มันให้เต็มศักยภาพ
‎และศักยภาพในที่นี้ก็คือหญ้าจิงโจ้
‎สามารถเป็นแหล่งอาหารแบบยั่งยืน ‎ที่เติบโตได้ง่ายในเขตพื้นที่นี้
‎พอลเพื่อนเราคิดค้นสิ่งนี้ที่เรียกว่า ‎"เครื่องฉวยหญ้า" ขึ้นมา
‎บ่อยครั้งสิ่งที่จะเกิดขึ้น ‎คือเราจะเก็บหญ้าจิงโจ้ทั้งหมดนี่ด้วยมือ
‎จากนั้นด้วยวิธีนี้ สิ่งที่เราทำได้ ‎ก็คือเราสามารถไปเก็บเมล็ด
‎ซึ่งอยู่กับสายพันธุ์อื่นๆ อีกมาก ‎โดยไม่ส่งผลกระทบต่อมัน
‎ไม่มีอะไรสูญเปล่า
‎ที่จริงแล้วมันเป็นแค่เครื่องตัดหญ้า ‎ที่สูงมากและละเอียดอ่อนมาก
‎แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังดีกว่า ‎การถอนหญ้าจิงโจ้ทั้งหมดนี้ด้วยมือแบบเห็นๆ
‎ดังนั้นมันก็เจ๋ง
‎- อยากลองมั้ย ‎- เอาสิ
‎ขอดนตรีตลกๆ
‎สำหรับผมแล้ว ‎จะให้นี่เป็นส่วนที่เหลือของรายการเลยก็ได้
‎เขากำลังทำงานถนัดเลยตอนนี้ ดูเขาสิ
‎ดีแลนกับผมดูแดรินเข็นเครื่องตัดหญ้านั่น
‎- สองชั่วโมงต่อมา ‎- ใช่แล้ว
‎ดูเขาสิ เขากำลังมีความสุข
‎นั่นมันเจ๋งดีนะ
‎- ขอดูข้างในหน่อย ‎- ล็อกเอาท์อยู่
‎โอ้โฮ!
‎- คุณต้องมาดูขนมปังของคุณ ‎- ดูนั่นสิ
‎ต้นเขียวๆ คือหญ้าพาสพาลัม ‎แต่คุณมีของทุกอย่างอยู่ข้างใต้
‎เจ๋ง หมอนี่ดีใจมาก พวก ‎เจ้านี่ทำงานได้ยอดเลย
‎นี่คือสองสามต้นที่… ‎ห้าต้นเล็กๆ ตรงนี้คือต้นทดลอง
‎พวกเขากำลังทดลองกับ ‎แหล่งอาหารพื้นเมืองอื่นๆ ด้วยเช่นกัน
‎อย่างใบสนชนิดหนึ่ง มันมีรสชาติคล้ายๆ ตะไคร้
‎- โห นั่นมันยอดเลย ‎- ใช่ มันน่าทึ่งมาก
‎มันเหมือนต้มยำเลย
‎เจ๋ง เราได้กลิ่นอะไรอร่อยๆ
‎ข้อดีของการมีฟาร์มก็คือมีอะไรให้กินอยู่เสมอ
‎- ยอด ‎- ดีจัง
‎- ได้เวลามื้อกลางวัน ‎- มีอะไรให้เรา
‎เรามีขนมปังแดมเปอร์ก้อนเล็กๆ ‎ที่เราจะเอาไปปิ้งไฟนิดหน่อย
‎ผลผลิตจากแรงงานของเรา ‎ส่วนใหญ่เป็นแรงงานของแดริน
‎- ฉลองกัน ทุกคน ‎- ฉลองกัน
‎ขนมปังนี้ทำจากเมล็ดหญ้าจิงโจ้
‎โห ไม่อยากเชื่อเลย
‎ธัญพืชทั้งหมดอยู่ในนั้นด้วยสินะ
‎- โห นั่นมันอร่อยนะ ‎- ใช่เลย
‎แล้วนั่นก็คือฟักทองสด
‎ผมมีฟักทองนี่ปรุงกับเมล็ดวอทเทิลซีด ‎ตั้งไฟมาตั้งแต่เช้านี้
‎เรายังมีเนื้อปลากะพงขาวอยู่ตรงนี้ด้วย
‎วางเนื้อปลาแล่พวกนี้ลงไปบนนั้น
‎มันคล้ายกับการใช้ใบตอง ‎ในอาหารเอเชีย ซึ่งเรา…
‎อ๋อใช่
‎นี่มันบ้ามาก มันเจ๋งไปเลย ‎ที่ได้เห็นทุกอย่างปรุงอยู่บนไฟแบบนี้
‎แต่นั่นไม่ใช่อาหารจานหลัก
‎เรามีมอร์ตันเบย์บั๊ก
‎- เจ๋ง ‎- คลุกเคล้ากับใบเลมอนเมอร์เทิล
‎โห บั๊กคือหนึ่งในสิ่งที่เจ๋งที่สุด ‎ที่ผมเคยเห็นมา
‎"บั๊ก" นั่นคือชื่อเล่น ‎ของสัตว์ตระกูลกุ้งลำตัวแบนนี้
‎มันเป็นกึ่งล็อบสเตอร์ ‎กึ่งอสุรกายจากนิยายวิทยาศาสตร์
‎ให้ตายสิ ผมหิวชะมัด
‎- ดูพิลึกจัง ‎- ระวังนะ มันร้อน
‎มันเหมือนแรงบันดาลใจ ‎ของหนังเรื่องเอเลี่ยน
‎- ใช่เลย ‎- มีอะไรอีกไหม
‎เหมือนกุ้งตัวใหญ่
‎หนึ่งในวิธีที่ดีที่สุดในการเข้าถึง ‎วัฒนธรรมคือผ่านทางอาหาร
‎โอ๊ย ให้ตายสิ
‎- ใช่ นี่เป็น… ‎- นี่เป็นบั๊กที่อร่อยที่สุดที่ผมเคยกินแน่นอน
‎และฟาร์มเยอร์ราบิงกินก็มอบประสบการณ์ ‎ที่เราได้มีส่วนร่วมอย่างเต็มที่
‎พวกคุณอยากกินมั้ย ใครหิวบ้าง
‎ไม่เพียงแต่กับผืนแผ่นดิน ‎และอาหารที่ได้จากแผ่นดินนั้น
‎แต่รวมถึงประวัติศาสตร์สำคัญทางวัฒนธรรม ‎ที่ยึดโยงมันทั้งหมดไว้ด้วยกันด้วย
‎มันหวานมาก
‎และใครจะรู้ว่าการอนุรักษ์จะรสชาติดีได้ขนาดนี้
‎นี่มันเหลือเชื่อเลย ขอบคุณมากที่พาเราชมสถานที่ ‎ขอบคุณครับที่เลี้ยงอาหาร
‎ขอให้โชคดีกับทุกอย่างครับ ทุกคน
‎เราเก็บกิจกรรมการอนุรักษ์ ‎ที่มีความเป็นออสเตรเลียที่สุดที่เป็นไปได้
‎ไว้ท้ายสุด
‎เรามุ่งไปทางเหนือของซิดนีย์ ‎ห่างไป 300 กม. เศษ
‎เพื่อดูสิ่งมีชีวิตที่โดดเด่นที่สุดที่ผุดขึ้นมาในใจ
‎เมื่อคนส่วนใหญ่นึกถึงออสเตรเลีย
‎เปล่าครับ ไม่ใช่จิงโจ้
‎มันคืออะไร โร้ดรันเนอร์เหรอ ‎แทสเมเนียนเดวิลกับโร้ดรันเนอร์
‎ไม่ใช่หรอก แดริน ไม่ใช่โร้ดรันเนอร์
‎การ์ตูนเก่านั่นน่ะ
‎- นั่นมันไวลี อี. ไคโยตี้กับโร้ดรันเนอร์ต่างหาก ‎- งั้นเหรอ
‎เจ้าทอร์นาโดนั่นน่ะเหรอ ฉันจำไม่ได้ ‎ฉันว่ามันมีเรื่องของตัวเอง ไม่ใช่เหรอ
‎ไม่สิ มันเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องโยเซมิตี แซม
‎โยเซมิตี… จำโยเซมิตีแซมได้มั้ย
‎การ์ตูนเช้าวันเสาร์ พวก ‎ฉันจะวิ่งแข่งลงไปดูเลย
‎ฉันก็ด้วย
‎โอเค ต้องยอมรับว่าเรื่องส่วนใหญ่ ‎ที่แดรินกับผมรู้เกี่ยวกับแทสเมเนียนเดวิล
‎มาจากการ์ตูนล้วนๆ
‎ที่ผมบอกคุณได้ก็คือเรื่องนี้
‎มีสิ่งมีชีวิตชนิดนี้เหลืออยู่แค่ ‎ประมาณ 25,000 ตัวบนเกาะแทสเมเนีย
‎และกลุ่มอนุรักษ์เอกชนที่ชื่อออสซี่อาร์ค
‎ก็อยู่ที่นี่เพื่อช่วยสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์นี้ ‎จากการสูญพันธุ์โดยสิ้นเชิง
‎และนำพวกมันกลับสู่แผ่นดินใหญ่
‎กลุ่มออสซี่อาร์คก่อตั้งขึ้น ‎เพื่อปกป้องประชากรแทสเมเนียนเดวิล
‎แต่พวกเขาก็ทำงานอนุรักษ์ ‎สัตว์ใกล้สูญพันธุ์ใดๆ ก็ตามทุกชนิดในพื้นที่นี้ด้วย
‎เพราะถ้ามีสายพันธุ์ไหน ‎หายไปแม้แต่สายพันธุ์เดียว
‎มันก็อาจส่งผลร้ายแรง ‎ต่อระบบนิเวศแวดล้อมทั้งระบบได้
‎ขอต้อนรับสู่กลุ่มอาร์คครับ
‎- ไง พวก ‎- ไง
‎นี่คือผู้ก่อตั้ง ทิม ฟอล์คเนอร์
‎- ยินดีต้อนรับ ‎- ไง
‎- และนั่นไม่ใช่แทสเมเนียนเดวิล ‎- ยินดีต้อนรับ นี่คือชาร์ลี
‎- ไง ชาร์ลี สวัสดี ‎- นั่นคือโคอาล่า
‎ไง
‎นี่ ที่จริงเอาเจ้าพวกนี้ที่อยู่ตรงนี้ไปสิ
‎- นั่นอะไร ‎- สเควอเรลไกลเดอร์ที่ใกล้สูญพันธุ์สองตัว
‎- เป็นสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้อง ‎- เฮ้ย อะไรเนี่ย
‎และสัตว์ตัวเล็กๆ อะไรไม่รู้อีกชนิด ‎ในกระเป๋าเขา โอเค ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
‎- คุณมีกระเป๋า… ‎- นั่นพีทีย์น้อย
‎อะไรอยู่ในกระเป๋ากางเกงคุณน่ะ
‎ใช่ ผมรู้ นี่น้องสาวมัน กัมนัท
‎- เจ๋ง ไง กัมนัท ‎- หวัดดี ที่รัก
‎โห แกตัวจิ๋วมาก
‎แกเป็นเด็กดี
‎- คุณมีสัตว์กี่ตัวเนี่ย ‎- ฉี่เล็ดแล้ว
‎มันฉี่อยู่
‎โอ๊ย ใช่เลย นั่นมันยอด…
‎ครั้งแรกสำหรับทุกอย่าง โอ้โฮ
‎"ฉันก็แค่ต้องฉี่"
‎คุณรับชาร์ลีไปได้มั้ย
‎นี่คือกระเป๋าเทียมใบเล็กๆ ของพวกมัน
‎ก่อนอื่นเราอาจเช็ดฉี่ให้คุณนิดหน่อย
‎- มันไปแล้ว ‎- ใส่มันเข้าไปข้างใน
‎โห แกรู้ว่าแกอยู่บ้านแล้ว โอเค
‎- ครับ มันรู้ ‎- ไปเลยพวก
‎นั่นคือสิ่งที่มันจะอาศัยอยู่ข้างในกับแม่ ‎มีใบไม้เยอะเลย
‎ยังไงก็ขึ้นรถกันเถอะ คุณเอาทุกอย่างมาแล้วนะ
‎มันไม่เป็นไรหรอก
‎- มันจะเปื้อนมั้ย ‎- ก็แค่อย่า…
‎ผมห่วงเรื่องจะโดนกัดน่ะ ไม่ใช่ฝุ่น ‎แต่คุณจะไม่เป็นไรหรอก
‎- ขึ้นมาเลย ‎- แทสเมเนียนเดวิลกัดเหรอ
‎กัดสิ แรงมากด้วย
‎เจ๋ง!
‎- ตื่นเต้นชะมัด ‎- ดีแล้ว
‎ตกลงคุณมีกี่ตัวครับ
‎ตอนนี้มีประมาณ 200 ตัวที่นี่
‎และเราก็เพาะพันธุ์มาแล้วกว่า 450 ตัวนะ ‎แต่พวกมันมีชีวิตอยู่แค่หกปี
‎อะไรนะ
‎อายุขัยของเดวิลคือ
‎มันเกิดมา โตเต็มวัยภายในสองปี ‎มันผสมพันธุ์ได้ตอนอายุสอง สาม หรือสี่ปี
‎แต่มันจะตายภายในหกปี
‎เดิมทีออสซี่อาร์คมีชื่อว่าเดวิลอาร์ค
‎และจากความสำเร็จของมัน เราก็ขยายขอบเขต ‎จากเดวิลไปยังสายพันธุ์อื่นๆ 15 สายพันธุ์
‎และถิ่นที่อยู่กับระบบนิเวศทั้งหมด
‎- แต่พวกเดวิลเจอโรคระบาดในปี 1996 ‎- โห
‎และโรคนั่นก็ทำลายล้างพวกมัน ‎ตอนนี้เดวิล 90% หายไปจากแทสเมเนีย
‎- เราจึงเข้าไปแทรกแซง ‎- ครับ
‎ถ้าเกิดการสูญพันธุ์ขึ้นในธรรมชาติ ‎เราก็คือแผนสำรอง
‎ส่วนสำคัญของการอนุรักษ์ถิ่นที่อยู่ ‎คือการปกป้องสัตว์ป่า
‎โดยเฉพาะสายพันธุ์ที่ใกล้สูญพันธุ์
‎ทำไมต้องปกป้องสายพันธุ์ใกล้สูญพันธุ์
‎แรกสุดเลยคือส่วนใหญ่ ‎ใกล้สูญพันธุ์เพราะกิจกรรมของมนุษย์
‎เช่นการล่าสัตว์ การทำลายป่า การเปลี่ยนแปลง ‎ภูมิอากาศ มลภาวะ หรือสาเหตุอื่นๆ
‎แต่ไม่ว่ามันจะเสี่ยงสูญพันธุ์ได้อย่างไร
‎ก็เป็นเรื่องมีเหตุผลทางนิเวศวิทยา ‎ที่จะช่วยรักษาสายพันธุ์ใกล้สูญพันธุ์ไว้
‎หวัดดี พวก
‎ไง พวก อย่างเช่นแทสเมเนียนเดวิลนี่ไง
‎จากสิ่งมีชีวิตแบบมัน ‎ไปจนถึงโคอาล่าและแพนด้ายักษ์
‎เราต้องปกป้องสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ ‎เพื่อรักษาความหลากหลายทางชีวภาพ
‎- ขอบคุณ ‎ - มันไม่ได้เป็นแบบนั้นเสมอไป
‎แต่ในบางพื้นที่ แค่เอาสัตว์ออกไปชนิดเดียว
‎มันก็อาจส่งผลแบบโดมิโนต่อชนิดที่เหลือ ‎และทำลายรากฐานของระบบนิเวศทั้งระบบ
‎เมื่อมีความหลากหลายทางชีวภาพมากขึ้น
‎เราก็จะรักษาสมดุลที่ดีกว่า ‎ในอากาศ น้ำ และดินของเราไว้ได้
‎ซึ่งก็เป็นการปกป้องโลกทั้งใบของเรา
‎ดังนั้นสำหรับพวกที่ต้องการ ‎ความช่วยเหลือเล็กน้อย เราก็หาให้
‎ผ่านการออกกฎหมาย ‎การจัดหาเขตสงวนคุ้มครอง
‎โครงการเพาะพันธุ์เพื่อการอนุรักษ์
‎และวิธีอื่นๆ อีกหลากหลาย
‎ทั้งหมดเพื่อช่วยเพิ่ม ‎จำนวนประชากรกลับสู่ระดับปกติ
‎- ขอบใจนะ เพื่อน ‎- ได้เลย
‎- ลงรถเลย ‎- โอเค
‎แซ็ค คุณช่วยหยิบถังหลังรถนั่นมาได้มั้ย
‎โห ให้ตายสิ
‎- อื้ม ถังเนื้อเก่าๆ ‎- ใช่สิ
‎เมนูพิเศษของแดริน ดูสิ
‎- นี่คือคนที่… ‎- นั่นกลิ่นอะไรน่ะ
‎ฉันนั่งอยู่หลังรถนั่นพลางคิดว่า "นั่นกลิ่นอะไรน่ะ"
‎- นี่คือคนที่เราจะเข้าไปด้วย ‎- ขอผมสอนวิชาเดวิล 101 ให้พวกคุณนะ
‎คำแนะนำด้านความปลอดภัยสำคัญๆ มาแล้ว
‎เมื่อเราเข้าไป อย่าเอานิ้วไปใกล้ปากพวกมัน
‎ถ้าพวกมันเข้ามาใกล้ๆ ‎ก็แค่ให้รู้ตัวไว้ แค่ยกเท้าขึ้นนิดหน่อย
‎โอเคนะ ถ้ามันเข้ามาใกล้ขึ้นอีก ‎ขยับเท้าหนี ไม่งั้นมันจะงับไว้
‎เรากำลังพูดถึงแรงกัดขากรรไกร ‎ที่แรงเป็นอันดับสามของโลก ปอนด์ต่อปอนด์
‎- เราจึงไม่อยากให้อะไรๆ เข้าไปอยู่ในปากมัน ‎- แรงอันดับสามเลยเหรอ
‎ถูกแล้ว ใช่ มันเป็นเครื่องบดกระดูก เพราะงั้น…
‎งั้นเราจะเข้าไปในนี้ทำไม
‎นี่เรียกว่าการกินอาหารแบบหมู่คณะ
‎ถ้าพวกมันได้ซากสัตว์มาในธรรมชาติ ‎หรือแบบนี้ ที่เราเลียนแบบธรรมชาติ
‎เดวิลตัวหนึ่งสะบัดมัน ไม่เกิดอะไรขึ้น
‎เมื่อเดวิลสองตัวสะบัดมัน ‎ชิ้นส่วนก็เริ่มหลุดออกมา
‎เราจะมีเดวิล 10 หรือ 12 ตัวสะบัดมัน
‎ดังนั้นเพื่อเอามันเข้าไป คุณต้องยื่นเจ้านั่นเข้าไป
‎และปล่อยให้เดวิลสามหรือสี่ตัวงับมัน
‎เราจะคอยเป็นหูเป็นตาให้คุณ
‎เดี๋ยว ทำไมผมถึงเป็นคนทำงานนี้
‎นายมีเนื้อนี่ พวก
‎ระวังเท้าด้วย
‎พอเข้าไปแล้ว คุณต้องเดินถอยหลัง ‎และล่อพวกมันมากับคุณ
‎โอเค
‎พร้อมหรือยัง
‎พร้อมจะโดนฝูงแทสเมเนียนเดวิล ‎รุมทึ้งหรือยังน่ะเหรอ
‎ไม่ ไม่เลย ไม่เชิงหรอก ไม่
‎มาเอานี่ไป
‎- เห็นหลักโลหะเล็กๆ ที่ปักอยู่บนพื้นมั้ย ‎- ครับ
‎- คุณต้องเอาเจ้านั่นคล้องมัน ‎- เดี๋ยวๆ
‎- เอามันคล้องไว้เหรอ ‎- ใช่
‎กลิ่นหอมน่ากินนะ
‎หนึ่งวิในปากมัน ระวังเท้าคุณด้วย
‎ปล่อยให้มันงับไว้
‎โอเค ทีนี้ถอย เราโอเค เข้ามา ช้าๆ
‎ช้าๆ หมุนตัว
‎แป๊บหนึ่ง โอเค พวก ‎พาพวกมันไปช้าๆ ช้าๆ นั่นแหละ
‎ช้าลงหน่อย แล้วพอคุณ ‎ยื่นมือลงไป ระวังด้วยล่ะ โอเคนะ
‎- เพราะ… ‎- งั้นก็คล้องมันไว้เหรอ
‎ครับ ช้าๆ ช้าๆ ไว้ พยายามให้พวกมันตามมันไป
‎- นั่นมันเดือดน่าดู พวก ‎- ใช่เลย
‎โอเค ค่อยๆ
‎ระวังไม่ให้ตัวข้างหลังนี่งับมือคุณ โอเคนะ
‎โอ๊ะ
‎ไม่เป็นไร ให้พวกมันดึงนิดหน่อย ‎ใช่แล้ว คล้องเลย
‎- เย้ ทำได้ดี! ‎- ระวังข้างหลังคุณด้วย
‎ใช่ เหมือนการ์ตูนนั่นเลย
‎นี่คือเหตุผลที่คุณไม่อยาก ‎เมาหลับใต้ต้นไม้ในแทสเมเนีย
‎ลองนึกถึงประสิทธิภาพ ‎ของเจ้าตัวกำจัดขยะในป่าดงพวกนี้สิ
‎พระเจ้าช่วย
‎อะไรก็ตามที่ตายตามอายุขัย โรคภัย ‎ปิ๊ง! มันหายวับไป สะอาดเอี่ยม
‎- ได้ยินเสียงนั่นเลยตอนนี้ ‎- เข้ามาสิ มาดู
‎มาดูสิ
‎ฉากนี้น่ะ มันเกิดขึ้นในออสเตรเลียตั้งแต่
‎แบบว่าตลอดประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา
‎- และตอนนี้มันก็เสี่ยงที่จะสาบสูญไปตลอดกาล ‎- ครับ
‎รู้สึกเหมือนตอนนี้ผมกำลังเสี่ยง ‎ที่จะสาบสูญไปตลอดกาลเลย
‎ดังนั้นก็ไม่ใช่แค่ที่นี่ที่เราป้องกันการสูญพันธุ์
‎โดยรักษาจำนวนประชากร ‎ที่เป็นหลักประกันของสายพันธุ์เหล่านี้ไว้
‎- แต่เรายังพัฒนาระบบนิเวศโดยรวมของเราได้ ‎- ระวัง
‎ไม่เอาน่า พวกแก ทำตัวดีๆ
‎ใช่ ทำตัวดีๆ
‎มันพยายามจะเอาเนื้อหนีไป หรือฉกไปสักส่วน
‎- นั่นเน็ด แฟลนเดอร์ส ‎- ดูเจ้าพวกนี้สิ
‎- คุณพร้อมจะทำงานหรือยัง ‎- นั่นไม่ใช่งานเหรอ
‎อืม
‎คุณเป็นคนกล้าหาญนะ พวก
‎เคลล์
‎- ไง ‎- เป็นไงบ้าง
‎- แซ็ค แดริน ‎- ไงครับ เคลล์ เป็นไงบ้าง
‎- เคลล์เป็นหนึ่งในหัวหน้างาน ‎- ยินดีที่ได้รู้จัก
‎นี่คือพื้นที่ผสมพันธุ์ ที่ที่มนตร์วิเศษทั้งหมดเกิดขึ้น
‎เริ่มจากเอากับดักทั้งหมดมา
‎พวกเขามีกับดักวางไว้ ‎เพื่อจับพวกเดวิลในพื้นที่อย่างมีมนุษยธรรม
‎ใช่สิ ผมได้มาตัวหนึ่ง ตัวเป็นๆ ใช่เลย
‎ทุกตัวมีชิปคลื่นความถี่วิทยุติดตัวเพื่อติดตามสัตว์
‎ในเรื่องสุขภาพ ความสำเร็จในการผสมพันธุ์ ‎และเพื่อติดตามวันเกิด
‎เอ้อ ในนี้ ช่วยทีครับ
‎ผมควรบอกว่าชื่อแทสเมเนียนเดวิล
‎ถูกตั้งให้สัตว์ชนิดนี้โดยผู้ตั้งถิ่นฐานชาวยุโรปยุคต้น
‎เพราะเสียงกรีดร้องโหยหวน ‎ชวนสยองที่มันส่งออกมา
‎ขณะที่เราจัดการกับมัน มันอาจดูหงุดหงิด
‎แต่มันไม่ได้เจ็บปวดหรือเป็นอันตรายแต่อย่างใด ‎ดังนั้นช่วยจำเรื่องนั้นไว้ด้วยครับ
‎เรื่องทั้งหมดนี้ทำไปเพื่อรักษาสายพันธุ์นี้ไว้
‎- ผมมีอีกตัวตรงนี้ ‎- มันโมโห
‎ถ้ามันเป็นตัวเมียที่มีลูกอ่อน เราจะไม่ให้เจ้านั่น
‎ครับ
‎- งั้นเราก็ต้องหาคำตอบเรื่องนั้นก่อน ‎- ถูกต้อง
‎โอเค คุณคิดว่าไง ตัวผู้หรือตัวเมีย
‎- หัวแข็งนิดหน่อย ‎- ตัวเมีย
‎ตัวเมีย
‎- โอเค เหมือนเดิม ‎- โอ้โฮ
‎แซ็ค ช่วยเข้ามาสมทบด้านหลังนั่นได้มั้ย
‎- คุณจะต้องยกมันขึ้นมาให้เรา ‎- พระเจ้า
‎เอ้อ ยังไงคุณก็ไม่มีทางได้เรื่องนี้จากหนังสือแน่
‎ได้แล้ว สี่หลักสุดท้ายใช่มั้ย
‎"4223"
‎ครุกแชงค์ส
‎- ตัวผู้หรือตัวเมีย ‎- ตัวเมีย
‎ใช่ หัวกับกะโหลกมันแข็งแรงมาก
‎เพราะงั้นช่วยออกแรงกดมันหน่อย ‎และพยายามอย่าให้มันขยับ
‎จับตรงที่มือผมจับนี่ มาดูนี่สิ แดริน
‎นั่นใบหน้า
‎ดีแล้ว พวก เพราะงั้นก็จับไว้
‎- เข้าใจแล้ว แซ็คล่ะ ‎- เข้าใจ
‎จับมันไว้ พวก คุณอาจมีเวลา ‎อีกหนึ่งหรือสองนาที แล้วคุณก็จะ…
‎แกจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‎แป๊บเดียว โอเค ปล่อยมันไปสักแป๊บ
‎โอเค แผนสอง
‎คือว่าเห็นนี่มั้ย เมื่อเรายกเจ้านี่ขึ้นมา ‎เรื่องที่ผมอยากให้คุณทำก็คือบีบปากนั่น
‎มันยังจะเป็นสัดอีกรอบ
‎แต่มันโอเค
‎- ใช่ ‎- โอ้โฮ
‎เพราะงั้นก็ไม่มีลูกอ่อน นั่นโอเค
‎จะเห็นได้ชัดพอดูถ้ามีลูกอ่อน
‎ใช่ แกจะมีลูกอ่อน ‎มันจะดูเหมือนถั่วลิสงสีชมพูเม็ดเล็กๆ
‎เอาละ เรามีตัวหนึ่งให้ไปปล่อย
‎ใช่
‎- ตัวต่อไปล่ะ ‎- ตัวหนึ่งให้ย้ายที่
‎นั่นตัวผู้
‎มันดูเหมือนอย่างนั้น
‎คือว่าเราเห็นจากมันได้เหมือนกันว่า…
‎- สภาพมันไม่ดีเท่าพวกสาวๆ ‎- ใช่สิ
‎คือว่าตัวผู้ต้องแสดง ‎ความแข็งแกร่งเหนือตัวเมีย และตัวเมียก็จะสู้
‎มันจะต้องกัดตัวเมียที่หลังคอ
‎แสดงให้ตัวเมียเห็นว่า ‎มันแข็งแกร่งและเหนือกว่าแค่ไหน
‎ลากตัวเมียไปที่รัง และมันก็อยู่ที่นั่น ‎ไม่กินอะไรเป็นเวลาสิบวันและเฝ้าตัวเมียไว้
‎ต่อสู้เพื่อขับไล่ตัวผู้ทุกตัวไป ดังนั้นการได้เห็นมัน…
‎มันดูดีมากในเชิงกายภาพ ‎แต่มันน้ำหนักเบานิดหน่อย
‎สำหรับผม นั่นบ่งบอกว่า ‎มันมีฤดูผสมพันธุ์ที่ยอดเยี่ยม
‎- ดีนี่ ‎- แบบนั้นก็ดีแล้ว
‎ไม่มีเรื่องรักอยู่มากเท่าไรนักในสายพันธุ์นี้
‎นิ่งไว้ มันอายุเท่าไร เคลล์ ห้าปีเหรอ
‎นี่ นิ่งๆ ไว้ นิ่งๆ
‎- ค่ะ ห้า ‎- มันต้องมากับเราด้วย โห นั่นวิเศษเลย
‎ออกไปจากที่นั่น
‎ตัวนี้ดู… เป็นมารร้ายเป็นพิเศษ
‎ไม่มีลูกอ่อน โทษทีนะที่รัก
‎ผมจะไม่หิ้วมัน พวกคุณคนใดคนหนึ่งลองดูสิ
‎จับต่ำๆ ลงมาข้างล่าง นั่นแหละ ต่ำๆ ไว้
‎ตัวเมียตัวนี้ไม่ได้ท้อง แต่มันแสดงให้เห็น ‎ศักยภาพที่ยอดเยี่ยมในการเจริญพันธุ์
‎เราเลยปล่อยมันกลับเข้าไปในเขตผสมพันธุ์
‎และอวยพรให้มันโชคดีกับความพยายามในอนาคต
‎มันเช็คดูนิดหน่อย
‎ให้ตายสิ ผมดีใจจังที่ยังมีชีวิตอยู่หลังจากเรื่องนี้
‎สิ่งที่เริ่มต้นจากแทสเมเนียนเดวิล 44 ตัว
‎ได้กลายมาเป็นการกำเนิด ‎ที่ประสบความสำเร็จ 390 ครั้ง
‎และตัวแรกสุดที่ถือกำเนิด ‎บนแผ่นดินใหญ่ออสเตรเลียในรอบ 3,000 ปี
‎เมื่อพร้อม เดวิล ‎และสัตว์อื่นๆ ที่เพาะพันธุ์ขึ้นมาที่นี่
‎ก็จะถูกส่งคืนสู่ธรรมชาติในที่สุด
‎ส่งออกไปใช้ชีวิตอย่างเป็นอิสระเต็มที่ ‎ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าพื้นที่ 4 ตารางกิโลเมตร
‎สัตว์ทุกตัวที่เคยปล่อยออกไปในนี้ ‎จนถึงทุกวันนี้อยู่บนรั้วนั่น
‎โดยมีอีกสองตัวจากวันนี้เพิ่มขึ้นไปบนบอร์ด
‎ยินดีด้วยนะ เจ้าเดวิล
‎นี่เป็นทางขรุขระสายน้อยสายสุดท้ายของแก
‎คุณแอบดูในนั้นได้ แค่ดูว่ามันทำอะไรอยู่
‎- โอ๊ะ มันไปแล้ว ‎- ไง เพื่อน
‎ดูนั่นสิ
‎- มันมาแล้ว ‎- ไง เพื่อน
‎มันกำลังมุ่งหน้ากลับบ้าน
‎- ใช่ มันกำลังกลับไป ‎- มันไปแล้ว
‎ครับ
‎- โอ้โฮ ‎- นั่นมันสุดยอดน่าดู
‎งานที่คุณทำน่ะ มันพิเศษมากๆ
‎เราเป็นชาติเล็กๆ
‎แต่มีสัตว์ที่มีเอกลักษณ์อย่างเหลือเชื่อ ‎และพวกมันก็ต้องการความช่วยเหลือ
‎- ขอบคุณ ผมซึ้งใจมาก ‎- ขอบคุณ
‎- เป็นวันที่สุดยอดจริงๆ ขอบคุณ ‎- ทำได้ดีครับ
‎- ใช่เลย พวก ‎- ที่คุณมาที่นี่ทำให้ผมปลื้มมาก รู้มั้ย
‎- ดีที่ได้ใช้เวลาด้วยกัน ‎- ขอบคุณที่ให้เราได้เป็นส่วนหนึ่งของมัน
‎ดีจริงที่ได้กลับมากับครอบครัวและเพื่อนๆ
‎ในที่ที่ผมเรียกว่า ‎ถิ่นที่อยู่ใหม่ของผม คือออสเตรเลีย
‎และบทเรียนที่เราได้เรียนรู้ ‎เกี่ยวกับการอนุรักษ์สายพันธุ์ต่างๆ ชีวนิเวศ
‎วัฒนธรรม ‎สิ่งเหล่านั้นล้วนเป็นแนวความคิดสากล
‎เหมือนที่บทกวีกล่าวไว้ว่า "ไม่มีใคร ‎เป็นเกาะโดดเดี่ยว ทุกคนต้องพึ่งพิงกัน"
‎ไม่มีเกาะไหนเป็นเกาะโดดเดี่ยว ‎เพราะทั้งหมดล้วนเชื่อมโยงกัน
‎เราทุกคนเชื่อมโยงกัน มีสมดุลอยู่
‎แผ่นดินที่เราเหยียบย่าง ‎น้ำที่เราดื่ม อากาศที่เราหายใจ
‎ทั้งหมดนั้นเป็นถิ่นที่อยู่ขนาดใหญ่ถิ่นเดียวกัน ‎และเราก็อยู่ที่นี่เพื่อรักษามันไว้
‎แน่ละว่าสนุกกับมันให้เต็มที่ แต่อย่างรับผิดชอบ
‎ทิ้งมันไว้ในสภาพที่ดีหรือดีกว่าที่เราเจอมัน
‎สำหรับคนรุ่นถัดไปและถัดไปจากนั้นอีก
‎นี่ เราเพิ่งเริ่มเองนะครับเนี่ย
‎เพราะงั้นก็รัดเข็มขัดแล้วไปกับเรา
‎นี่จะเป็นการเดินทางที่สนุกแน่
‎(ทีมเที่ยวติดดินยอมรับ ‎เจ้าของดั้งเดิมของแผ่นดินทั่วออสเตรเลีย)
‎(เราเคารพผู้อาวุโสในอดีต ‎ปัจจุบัน และอนาคต)
‎(ผู้เก็บความทรงจำ ‎ประเพณี วัฒนธรรม และความหวัง)
‎(ของชาวอะบอริจิน ‎และชาวเกาะช่องแคบทอร์เรสทั่วประเทศไว้)
‎คำบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร