‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ชีวิตคือการเดินทาง
‎- ความลับนั่นคืออะไร นี่คลัทช์ของฉันเหรอ ‎- ครับ
‎มันเต็มไปด้วย…
‎เอาละ
‎จุดสะดุดที่ไม่คาดคิด
‎ดีบ้าง ไม่ดีบ้าง
‎และขณะที่แน่นอนว่าคุณควบคุมสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้
‎คุณก็พยายามควบคุมวิธีที่คุณรับมือกับมันได้
‎เพราะในช่วงเวลาอันกดดันนี้เอง ‎ที่ธาตุแท้ของเราจะเผยให้เห็น
‎เราจะไปดูอย่างใกล้ชิดขึ้น
‎แต่ไม่ใกล้เกินไปนัก
‎ถึงผลกระทบที่มองเห็นได้ ‎ของกระบวนการเผาไหม้
‎เรามีสัตว์เข้ามา ‎โดยที่นิ้วหรือมือของมันถูกไฟไหม้กุด
‎ในจุดที่เลวร้ายที่สุด พลังทำลายล้างนั้น ‎อาจก่อความเสียหายมหาศาลและอันตรายถึงชีวิต
‎นี่คือที่ที่บ้านเราเคยตั้งอยู่
‎แต่เมื่อมีการจัดการและควบคุมอย่างเหมาะสม
‎มันก็เป็นหนึ่งในการค้นพบ ‎ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษยชาติ
‎เรื่องราวเกี่ยวกับไฟของเรา ‎เริ่มต้นขึ้นนอกชายฝั่งรัฐเซาท์ออสเตรเลีย
‎ที่ที่เราจะนั่งเรือเป็นระยะสั้นๆ ‎ไปให้ถึงจุดหมายของเรา
‎ผืนดินขนาด 4,400 ตารางกิโลเมตร ‎ที่เรียกว่าเกาะแคงการู
‎(ยินดีต้อนรับ)
‎ในเดือนธันวาคมปี 2019
‎พายุฝนฟ้าคะนอง ‎ในช่วงที่ร้อนและแห้งแล้งที่สุดของปี
‎ทำให้ไฟป่าครั้งใหญ่ที่สุด ‎ในประวัติศาสตร์ของเกาะนี้ลุกไหม้ขึ้น
‎และในแบบนั้นเอง พื้นที่ 46% ‎ของเกาะแคงการูก็มอดไหม้ไป
‎ธรรมชาติทำงานอย่างไร้จิตสำนึก
‎และประชากรสัตว์ป่าอันหลากหลายบนเกาะนี้
‎ก็ถูกทำลายล้างลงในกลุ่มควันและเปลวไฟ
‎แซมและเดน่า มิทเชลล์
‎คือเจ้าของและผู้ดูแลอุทยานสัตว์ป่าเกาะแคงการู
‎และเมื่อเผชิญกับไฟป่า
‎ทั้งสองคนพร้อมกับพนักงาน ‎และคนท้องถิ่นคนอื่นๆ ก็กลายเป็นฮีโร่ทันที
‎เมื่อพวกเขาเริ่มภารกิจช่วยเหลือ ‎สัตว์ทุกตัวที่พลัดถิ่นหรือบาดเจ็บ
‎ใกล้จะสองเดือนแล้ว ‎นับตั้งแต่ไฟป่าปะทุขึ้นครั้งแรก
‎นับแต่นั้นมา เราได้เห็นสัตว์ป่าเกือบ 600 ตัว
‎ผ่านประตูเข้ามา เป็นโคอาล่าประมาณ 95%
‎แซมพาเราขึ้นรถกู้ภัยของพวกเขา
‎เพื่อให้เราเข้าใจได้ว่าความเสียหาย ‎จากไฟป่าที่มีต่อแผ่นดินนี้กว้างขวางแค่ไหน
‎คุณจะเห็นได้ชัดว่ามันไหม้ไปหมดแล้ว
‎- ทั้งหมดนั่นคือที่โตขึ้นมาใหม่เหรอ ‎- ใช่
‎ไม่มีอะไรรอดจากไฟมาได้นอกจากพืชพื้นถิ่น
‎แต่ป่าออสเตรเลียเคยรับมือกับมันมาก่อน
‎ครับ มันถูกสร้างมาเพื่อสิ่งนี้
‎ครับ นี่คือไฟป่าครั้งใหญ่
‎โห
‎ทุกทิศทางไหม้หมด มีหย่อมเล็กๆ ‎อยู่หย่อมหนึ่งข้างหน้าเราที่ไม่ไหม้
‎ให้ตายสิ
‎ให้ตาย
‎ยากจริงๆ ครับที่จะอธิบาย ‎ความเร็วที่ไฟลามเข้ามา
‎คุณเห็นบริเวณที่ถูกไฟไหม้ได้
‎แต่เมื่อคุณขับรถไปทางตะวันตก 100 กม. ‎และทุกอย่างก็ไหม้หมด
‎และทั้งหมดนั่นเกิดขึ้นในชั่วข้ามคืน
‎คุณก็ต้องคิดว่าที่จริงเจ้าสิ่งนี้ลุกลามเร็วแค่ไหน
‎มันมองเห็นอะไรได้ยากพอดู ‎เมื่อควันและขี้เถ้าพัดมาหาคุณ
‎ต่อให้ใส่แว่น ตาคุณก็ยังแสบ
‎ตอนนี้เราผ่านมา ‎ฤดูหนาวหนึ่งแล้วนับจากเกิดไฟป่านั่น
‎ทุ่งนี้ก็เลยเขียวขึ้นมา
‎หญ้าทุกต้น ทุกอย่างเป็นสีดำหมด
‎มีแต่ขี้เถ้า สีดำ
‎พื้นดินตรงนี้น่ะ ‎คุณจะไม่เห็นสีแดงหรอก เห็นแต่ขี้เถ้า
‎มันเกือบจะถึงจุด ‎ที่คุณไม่เชื่อด้วยซ้ำว่ามันจะหวนคืนมาได้
‎ไม่เลย
‎เราจะออกมาข้างนอกนี่และตรวจดูซากสัตว์
‎คุณพลิกมันกลับด้านแล้วก็ไม่เห็น ‎แมลงวัน มด หรือแมลงอะไรสักตัว
‎คุณจะคิดแค่ว่ามันคือทุกอย่าง ‎ทุกอย่างเสียหายหมด
‎และจะต้องใช้เวลาหลายปี ‎กว่าจะมีอะไรย้ายกลับเข้ามา
‎แม้จะผ่านมาปีหนึ่งแล้ว ‎คุณก็รู้ว่ายังมีงานต้องทำอีกมาก
‎ความเสียหายและการทำลายล้างนั้น ‎ทอดไปไกลสุดลูกหูลูกตา
‎ในทุกทิศทาง
‎หลังจากช่วยสัตว์อะไรก็ตามที่รอดชีวิตมาได้
‎ขั้นต่อไปก็คือพามันไปที่ศูนย์เพื่อทำการฟื้นฟู
‎ผ่านมาปีกว่าแล้ว ‎และเราก็ยังมีโคอาล่า 20 กว่าตัว
‎จากไฟป่าครั้งนั้นอาศัยอยู่ที่นี่ในอุทยานนี้
‎- เคยมีเกิน 600 ตัวใช่มั้ย 650 ‎- ใช่ เกิน 650 ตัว
‎จริงเหรอ
‎ในช่วงเวลาสั้นๆ ‎และเราก็ปล่อยไปประมาณ 250 ตัว
‎แต่โชคร้ายที่ตัวที่เหลือไม่รอด
‎งั้นจาก 600 ตัวนั่น ก็มีแค่ 250 ตัวที่…
‎ครับ ใช่
‎เราไม่ได้สร้างที่นี่มาเพื่อเป็นศูนย์ช่วยเหลือ
‎เราเป็นสถานที่ท่องเที่ยว
‎และเราก็ช่วยเหลือและบำบัดฟื้นฟู ‎โคอาล่าและจิงโจ้อยู่บ้างในแต่ละปี
‎เมื่อเกิดไฟป่านั่น ‎มันโดดจากสองสามตัวในแต่ละปีไปเป็น 600
‎ในเวลาแค่สองเดือน
‎ตอนนั้นประชากรมันกำลังเพิ่มจำนวนอย่างมากที่นี่
‎มีการประมาณการว่ามีโคอาล่า ‎อยู่ระหว่าง 50,000 ถึง 60,000 ตัว
‎ตอนนี้ว่ากันว่าเหลือโคอาล่า ‎อยู่ระหว่าง 5,000 ถึง 10,000 ตัว
‎ดังนั้นเราก็เสียประชากรนั่นไปประมาณ 80%
‎ให้ตายสิ
‎- บ้าไปแล้ว ‎- แล้วก็จิงโจ้กับสัตว์เลื้อยคลาน…
‎ค่ะ เราคิดว่าเหตุผลที่เราเห็น ‎โคอาล่ามากที่สุดเทียบกับสัตว์สายพันธุ์อื่น
‎คือมันเป็นสัตว์ชนิดเดียวที่ไม่มีโอกาสหนี
‎ปกติพวกตะกวดและงู ‎จะมีที่บางแห่งใต้ดินที่หนีไปอยู่ได้
‎นกบินหนีไปได้ ‎พวกจิงโจ้อย่างน้อยก็มีโอกาสกระโดดหนี
‎ในขณะที่โคอาล่าอยู่บนยอดไม้ใหญ่
‎และพวกมันก็เห็นไฟลามมา ‎มันลงมาไม่ได้ ยังไงมันก็เร็วไม่เท่าไฟ
‎สองสามสัปดาห์แรกสุด ‎อาจเป็นช่วงที่ยากลำบากที่สุด
‎เพราะเรามีสัตว์เข้ามา
‎โดยที่นิ้วหรือมือของมันถูกไฟไหม้กุด
‎ให้ตายสิ
‎เราเจอจิงโจ้ขาด้วน ‎สองสัปดาห์หลังจากเกิดไฟไหม้
‎ยังคงเลี้ยงลูกของมันอยู่
‎นั่นน่าทึ่งมากครับ ‎พวกคุณถูกบีบคั้นให้ทำเรื่องยิ่งใหญ่
‎- ค่ะ ‎- ใช่ ทำเอาเรายุ่งตลอด
‎เรามีใครให้คุณพบแน่ะ นี่มิคกี้
‎มิคกี้เป็นหนึ่งในผู้ดูแลสัตว์ของเราที่อุทยานนี่
‎- บนไหล่ของเธอนั่นคือเพิร์ล ‎- ให้ตายสิ
‎เพิร์ลเป็นหนึ่งในเจ้าตัวน้อย ‎ที่เราช่วยมาจากไฟป่า
‎แบบที่คุณเห็น มันน่ากอดมากๆ
‎มันอาจเป็นหนึ่งในตัวที่เหลือที่…
‎คุณลูบมันได้นะถ้าอยาก
‎ผมจะลูบ
‎มันเป็นหนึ่งในโคอาล่าตัวที่เหลืออยู่ ‎ซึ่งเป็นหนึ่งในตัวที่ถูกไฟลวกรุนแรงที่สุด
‎ในบรรดาพวกลูกสัตว์
‎ตรงนี้ ผมมองเห็นได้
‎อุ้งเท้าทั้งสี่ข้างของมัน พาดผ่านหูมัน
‎มิคกี้ทำงานร่วมกับฉันเยอะมาก ‎ตลอดช่วงที่เกิดไฟป่า
‎คอยดูแลพวกลูกสัตว์ทั้งหมด ‎ป้อนนมมันและอะไรพวกนั้น
‎เพิร์ลเป็นหนึ่งในเด็กน้อยสุดพิเศษของเราแน่นอน
‎ใครเอ่ยเป็นหมีโคอาล่าที่ดี แกไง
‎โอ๊ะๆ ใช่เลย
‎ฉันจะเอาเพิร์ลมาจากมิคกี้ ‎เราจะพามันเข้าข้างในจะได้ไม่โดนแดด
‎พวกมันไม่ชอบแดดมากนัก
‎จริงเหรอ พยายามรักษาความเย็นอยู่ตลอดสินะ
‎เราจะเข้าไปข้างใน ‎แล้วเราก็จะทักทายเพิร์ลในนั้นได้
‎- ไง ยัยหนู ‎- แล้วเราก็จะดู…
‎- คุณต้องเดินระวังๆ ในนั้นเพราะมีจิงโจ้อยู่ ‎- มันเจ๋งจัง
‎เราจะไปทางนี้กัน ‎เข้าไปข้างใน ที่ที่ไม่ร้อนขนาดนี้
‎คุณว่ามันหนักห้ากิโลได้มั้ยครับ
‎- ประมาณห้าครับ ‎- เกือบๆ ห้าค่ะ
‎- ตัวผู้อาจหนักได้ถึง 15 กิโลใช่มั้ย ‎- ใช่ เรามีตัวผู้ตัวใหญ่อยู่ตรงนี้
‎ผมจะให้คุณดู มันหนักแค่ 11 กิโล ‎แต่มันเป็นก้อนเนื้อน่าประทับใจ
‎โห
‎และคุณก็ต้องเดินระวังๆ ตอนเข้าไป ‎มีลูกจิงโจ้ตัวเล็กวิ่งอยู่รอบๆ
‎- "ก้อนเนื้อน่าประทับใจ" เหมือนนาย ‎- ขอบใจ
‎นี่แหละครับ นี่คือช่วงเวลาที่เราทุกคนรอคอย
‎เราอยู่ในออสเตรเลียบนเกาะแคงการู ‎กำลังจะได้เห็นจิงโจ้
‎ข้างในนี้ก็คือที่ที่ทำการบำบัดฟื้นฟูทั้งหมด
‎- ให้ตายสิ ‎- โห
‎- ไง ฉันไม่รู้ว่าพวกแกนอนลงไปด้วย ‎- ผมเข้าไปหาพวกมันได้มั้ย
‎ได้อยู่แล้ว แซมมีนมมาให้มัน
‎- ฉันไม่เคยเห็นแกนอนมาก่อนเลย ‎- ไง
‎ไง พวก
‎ใช่ แม่สาวน้อยนี่เข้ามาเมื่อวาน มัน…
‎ไง ที่รัก
‎มันสภาพไม่ดีเท่าไร
‎และเกรซน้อยข้างหลังเรานี่
‎ไง ที่รัก
‎เป็นสาวน้อยแสนสวย ออกจะรักการผจญภัย
‎ถ้าคุณอยากก็ลองนี่ดูสิ
‎ขวดนั้นสำหรับจิงโจ้ตัวเล็กข้างหลังคุณ
‎- ขวดนี้สำหรับจิงโจ้ตัวใหญ่กว่า ‎- เอ้านี่
‎ครับ ก็แค่…
‎ไง หนูน้อย
‎ความสนใจมันไปอยู่ที่อื่นนิดหน่อย
‎แบบว่า "ฉันรู้ว่าคนอื่นได้ขวดนมฉันไป"
‎นี่เหมือนนิยามของคำว่าเอาแครอทมาล่อเลย ‎มานี่สิ มาดูนี่
‎สาวน้อยสองตัวนี้เข้ามาจากอุบัติเหตุบนท้องถนน
‎แม่ของมันทั้งคู่โชคร้ายถูกรถชนตาย
‎แต่โชคดีที่ตอนถูกชน ‎ปกติลูกในกระเป๋าหน้าท้องจะได้รับการปกป้อง
‎ดูแกสิ ทรงตัวเก่งมาก หางแก แกโกงอยู่นะ
‎ผมได้ยินเสียงย่อยอาหารของมันเลย
‎- ตอนดื่มเหรอ ‎- เสียงกระเพาะมัน
‎ควรสังเกตว่าลูกโคอาล่า ‎และลูกจิงโจ้นั้นเรียกกันว่าโจอี้
‎ที่จริงแล้วลูกสัตว์ ‎มีกระเป๋าหน้าท้องทุกชนิดเรียกว่าโจอี้
‎เด็กพวกนี้พร้อมเข้านอนแล้ว
‎ถ้าคุณถือถุงนี่ไว้ มันควรจะลงไปในนั้น
‎เจอร์รี่นอนลงไปแล้ว มันอาจเปลี่ยนใจ
‎แค่ถือมันไว้แล้วเปิดปากถุง มันควรจะลงไป
‎พร้อมจะเข้านอน ‎แล้วเราก็แขวนมันไว้ข้างหลังเราได้
‎อยากลงมาในนี้มั้ย
‎เอาเลย
‎อาจจะลง ไม่
‎เจ้าตัวน้อยนี่น่ะ มันจะคิดว่านี่เหมือนกับ…
‎- นั่นไง ‎- กระเป๋าหน้าท้องเหรอครับ
‎ถุงนี่เป็นกระเป๋าเทียมสำหรับมันดีๆ นี่เอง ‎เพื่อให้มันคิดว่าอยู่ในกระเป๋าหน้าท้องแม่
‎ต้องขยับๆ มันเข้าไปหน่อย ใช่
‎ดูสิว่าฉันได้อะไร มันรอจะไปแล้ว
‎- มันพร้อมแล้ว พร้อมแล้วละตอนนี้ ‎- อยากเข้ามาในนี้มั้ย
‎ไม่ เดาว่าคงไม่
‎ถูกปฏิเสธ
‎- สัตว์ป่า ‎- ค่ะ
‎เป็นประสบการณ์ที่น่าทึ่ง
‎อืม แดรินเป็นนักกล่อมลูกจิงโจ้จริงๆ
‎ไฟป่าจะเกิดขึ้น
‎มันไม่ใช่เรื่องของการวางแผน ‎รับมือสิ่งที่ไม่คาดฝัน
‎มันเป็นเรื่องของการวางแผน ‎รับมือสิ่งที่ไม่อาจเลี่ยง
‎และเพราะการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
‎ในฤดูร้อนแต่ละครั้ง ไฟป่าก็ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
‎และลุกลามเร็วขึ้น
‎แซม เดน่า และคนอื่นๆ ในละแวกนี้ ‎กำลังผลักดันให้มีโครงสร้างพื้นฐานที่ดีขึ้น
‎ในการรับมือกับอนาคตดังกล่าว
‎โคอาล่าและจิงโจ้นั้นเป็นส่วนใหญ่ ‎ของสัตว์ที่ได้รับการช่วยเหลือที่นี่
‎และเพราะมันน่ารักน่ากอด ‎ปกติคนจึงมีแรงจูงใจที่จะช่วยมันมากกว่า
‎แต่เงินบริจาคเพื่อการกุศล ‎ถูกใช้ช่วยสัตว์ทุกชนิดไม่ว่าชนิดไหน
‎พวกเขามีความสามารถ ‎ที่จะช่วยเหลือและบำบัดฟื้นฟูที่นี่
‎- และนั่นก็รวมถึงเจ้านี่ด้วย ‎- ยอร์ดี้
‎ไงครับ ผมแซ็ค ยินดีที่ได้รู้จัก
‎- เป็นไงครับ ผมแดริน ‎- แดริน ยินดีที่ได้รู้จัก
‎เจ๋ง
‎มันอายุประมาณแค่สามปี ดังนั้นก็ยังเด็กอยู่
‎โห
‎สัตว์เลื้อยคลานกี่ตัวครับที่พวกคุณเอาเข้ามา
‎ออสเตรเลียจัดการกับไฟมาตลอด
‎ชาวอะบอริจินใช้ไฟในการจัดการดินแดนนี้
‎มีพืชบางชนิดที่นี่ที่ทนไฟ ‎ถ้าไม่มีไฟ มันก็จะไม่ออกดอกออกเมล็ด
‎สัตว์พวกนี้จึงโตขึ้นมากับไฟ
‎มีสัตว์บางชนิดเช่นเหยี่ยวดำ ‎ใช้ไฟให้เป็นประโยชน์ต่อตัวเองจริงๆ
‎เมื่อเหยี่ยวดำเห็นควัน มันจะพุ่งตรงไปที่นั่น
‎มันรู้ว่าจะมีกิ้งก่าและงูที่ถูกย่างสุก ‎และอะไรต่ออะไรที่เหลือ
‎มันไม่จำเป็นต้องออกล่า ‎แค่ไปกินบาร์บีคิวกับเพื่อนๆ ก็พอ
‎- โห ‎- ดูนั่นสิ
‎โอ้โฮ
‎พร้อมถ่ายโคลสอัพให้ฉันมั้ย ‎ดูนั่นสิ ดูเงาสะท้อนของแก
‎- ยังไม่ได้กัดใครเลยสัปดาห์นี้ เพราะงั้น… ‎- ใช่สิ
‎- เจ๋ง เอาละ โห ‎- สุดยอดเลย พวก
‎- ดีแล้ว ‎- ขอบคุณเรื่องนั้นครับ ยอดเลย
‎- ขอบคุณนะ พวก ขอบคุณ ‎- ทำได้ดี
‎ถึงจะชวนหัวใจสลายแค่ไหน ‎ที่ได้เห็นผลของความเสียหายจากไฟป่านี้
‎แต่ก็น่าชื่นใจที่ได้เห็นชุมชนนี้มารวมตัวกัน
‎เพื่อช่วยชีวิตสัตว์ป่ามากมายบนเกาะแคงการู
‎คุณรู้มั้ยว่าคุณจะบอกได้ยังไง ‎ว่าจิงโจ้เป็นตัวผู้หรือตัวเมีย
‎ตัวเมียมีกระเป๋าหน้าท้อง
‎เฮ้ย ผมไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญนะ ‎แต่ผมเชื่อว่านั่นคือจิงโจ้ตัวผู้
‎ฤดูร้อนสีดำเป็นชื่อที่ถูกมอบให้
‎ฤดูไฟป่าของออสเตรเลียในปี 2019 ถึง 2020
‎ไฟป่าหลายร้อยจุด ‎เผาผลาญพื้นที่ 186,000 ตร.กม.
‎นั่นคือ 20% ของป่าในประเทศนี้ ‎และอาคารบ้านเรือนหลายพันหลัง
‎มันเป็นฤดูไฟป่าที่สร้างความเสียหาย ‎ร้ายแรงที่สุดที่เคยบันทึกไว้ของประเทศนี้
‎คิดมูลค่าความเสียหายทั้งหมด ‎ได้ประมาณ 103 ล้านดอลลาร์
‎เรามาที่นี่เพื่อพบกับครอบครัวหนึ่ง ‎ที่สูญเสียบ้าน ที่ดินทำฟาร์ม ปศุสัตว์
‎ทุกอย่างถูกเผาจนราบ
‎แต่ถึงแม้ทอมกับสเตฟานี่ เวิร์สท์ ‎จะรู้สึกถึงความสูญเสียทั้งหมดนั้น
‎พวกเขาก็มีสารแห่งความหวังและความคิดบวก
‎ขณะที่พวกเขาค่อยๆ สร้างชีวิตขึ้นมาใหม่
‎รวมถึงอนาคตที่ดีขึ้น ‎สำหรับลูกๆ ทั้งสามของพวกเขา
‎ไงครับ สเตฟ ยินดีที่ได้รู้จัก
‎นี่คือที่ที่บ้านเราเคยตั้งอยู่
‎ในนี้
‎มันสร้างขึ้นในปี 1950 ‎ดังนั้นก็ใช่ค่ะ มันอายุประมาณ 70 ปี
‎และที่จริงเราก็เพิ่งปรับปรุงมันเสร็จ เพราะงั้น…
‎- ไม่นะ ‎- โอ๊ย คุณเพิ่ง…
‎- จริงเหรอ ‎- ค่ะ
‎เพิ่งทำให้มันเป็นแบบที่เราต้องการ
‎ไฟป่านั่นลามมาถึงเมื่อวันที่ 3 มกราคม
‎และเราก็ไม่เคยคิดมาก่อนเลยสักนิด ‎ว่ามันจะมาไกลขนาดนี้
‎แต่ฉันคิดว่านั่นเป็นครั้งที่สี่ที่ฉันต้องอพยพ
‎ฉันก็เลยอาจไม่ได้เก็บของไปมากเท่าที่ควรเก็บ
‎- มันตลกแบบนั้นแหละ ‎- ค่ะ
‎มันก็แค่ไม่… อะไรคือสิ่งจำเป็นล่ะ ‎ลูกๆ คุณกับอะไรอีกสองสามอย่าง
‎ใช่แล้ว
‎สุดท้ายแล้วตราบเท่าที่ทุกคนปลอดภัย งั้นก็…
‎- ครับ ‎- ใช่
‎- นั่นคือเรื่องสำคัญที่สุดในความคิดผม ‎- ใช่
‎ผมไม่รู้ว่าพวกคุณรู้มั้ย
‎แต่ผมก็เผชิญความทุกข์ยาก ‎กับความท้าทายในเรื่องนั้นมาเหมือนกัน
‎ผมเสีย… ตอนจบซีซั่นแรกของเราน่ะ ‎ผมเสียทุกอย่างไป
‎มันรับมือได้ยาก
‎ตอนแรกมันชวนช็อกเอามากๆ
‎เพราะไม่มีอะไรเหลือเลยสักอย่างบนที่ดินทั้งผืน ‎จากฟาร์มทั้งหมดของเรา
‎อุปกรณ์การเพาะปลูกทั้งหมด
‎ไม่มีแม้แต่ค้อนสักอัน ไม่มีแม้แต่อย่างเดียว
‎สำหรับผม ปศุสัตว์เป็นส่วนที่ทำใจยากที่สุด ‎เราสูญเสียปศุสัตว์ไปเยอะมาก
‎ผมคิดว่ามีปศุสัตว์เกือบ 60,000 ตัว
‎- ที่ถูกไฟคลอก ‎- หกหมื่นเหรอ พระเจ้าช่วย
‎ผมคิดว่าที่จริงนั่นประเมินต่ำไปด้วย
‎แต่แค่ได้เห็นฝูงปศุสัตว์ที่ทุกข์ทรมาน
‎และต้องพยายาม ‎รับมือกับเรื่องนั้นเหมือนกัน มันแบบ…
‎แต่ชุมชนนี้น่าทึ่งมาก ‎ปริมาณความช่วยเหลือที่มาถึง
‎ภายในสองสามวันแรกนั้นมันเหลือเชื่อเลยครับ
‎แบบว่ามันทำให้เจียมตัวพอดู
‎ฉันรู้สึกว่า ‎"เราจะมีวันตอบแทนทุกคนในโลกได้ยังไง"
‎ผู้คนจากทั่วโลกทำอะไรเพื่อเรามากมาย
‎บางทีฉันก็แค่รู้สึกเหมือน ‎มันเป็นอ้อมกอดอบอุ่นที่โอบเราไว้
‎จากทุกคนทั่วทั้งชุมชน
‎ชุมชนนี้ช่วยทอมและสเตฟานี่อย่างมากจริงๆ
‎ขณะที่พวกเขาค่อยๆ กลับมายืนด้วยขาตัวเอง
‎และในไม่ช้าสเตฟานี่ ‎ก็กลายเป็นกระบอกเสียงให้เหล่าเจ้าของที่ดิน
‎ที่ประสบความสูญเสียคล้ายกัน
‎สเตฟานี่เคยให้การต่อหน้า ‎คณะกรรมการวุฒิสภาออสเตรเลียด้วยซ้ำ
‎เพื่อสนับสนุนการใช้วิธีปฏิบัติ ‎ในการจัดการไฟของชนพื้นเมือง
‎รวมถึงการอนุรักษ์และปกป้องสัตว์ป่าอื่นๆ
‎มันเป็นฝันร้ายด้านโลจิสติกส์จริงๆ ‎เพราะทุกคนสูญเสีย
‎อุปกรณ์เพาะปลูกส่วนใหญ่ในไฟป่านั่น
‎ก็เลยไม่มีอุปกรณ์ไว้ช่วยทำอะไร
‎รอบๆ พื้นที่ฟาร์มทั้งหมดมากนัก
‎แผนเรื่องปศุสัตว์เป็นยังไงครับ ‎พวกคุณช่วยมันไว้ได้บ้างมั้ย
‎ครับๆ เราอาจเสียปศุสัตว์ไปเกินครึ่งนิดหน่อย
‎บางตัวก็โชคดี พบที่ดินหย่อมที่ไฟไม่ลามไป ‎แล้วก็มีคนช่วยไว้ได้
‎แต่ใช่ครับ การจัดการกับพวกมัน ‎หลังจากนั้นยากจริงๆ
‎เพราะแน่ละว่ารั้วถูกเผาไปหมด ‎แล้วก็มีแต่ปศุสัตว์เพ่นพ่านไปทุกที่
‎แล้วก็ไม่มีอาหารสัตว์ ซึ่งเป็นเรื่องน่ากังวลที่สุด
‎เห็นๆ อยู่ว่าไม่มีทุ่งหญ้า ไม่มีฟาง ‎เราสูญเสียพืชผล ฟาง ทุกอย่างเลย
‎ดังนั้นจึงไม่มีอาหารสัตว์สำหรับพวกที่เราเหลืออยู่
‎คุณรู้สึกมั้ยว่ามันผูกพัน ‎คุณสองคนและครอบครัวเข้าด้วยกันยิ่งขึ้น
‎ค่ะ แต่แน่นอนว่าอะไรๆ มีขึ้นมีลง
‎ใช่มั้ยล่ะ แจ็ค
‎ใช่ แน่นอน
‎- แน่ละ ไม่ใช่ลงทั้งหมดหรอก ‎- มันไม่ง่ายไปหมดหรอก ไม่เลยสักนิด
‎มีช่วงเวลาที่ยากลำบากจริงๆ อยู่บ้าง
‎- แต่ก็มีบางช่วงเวลาที่ดีมากๆ อยู่ด้วย ‎- ใช่
‎มีช่วงเวลาที่ดีจริงๆ อยู่บ้างเหมือนกัน
‎ตอนนี้ก็ได้เวลาสนุกกันบ้าง
‎แจ็ค ลูกชายของทอมกับสเตฟานี่จะสอนผมขับ
‎รถแทรกเตอร์สีแดงคันใหญ่นี่
‎วู้! ต้องงี้สิ!
‎เรื่องนี้จะไปได้ไม่สวยสำหรับผมแน่
‎เขาทำให้มันดูง่าย
‎บนนี้มีที่ให้นั่งได้แค่สองคน
‎ดังนั้นจึงดูเหมือนแดรินจะต้องนั่งดูเรื่องนี้
‎ใช่สิ นั่นใช้ได้ มอเตอร์ไซค์วิบาก ยอดเลย
‎ลูกขึ้นไปแล้วก็ทำให้แซ็คดู
‎เอาละ โห มีที่บังคับเยอะเลย
‎นี่ โชคดีนะ แซ็ค
‎- ความลับนั่นคืออะไร นี่คลัทช์ของฉันเหรอ ‎- ครับ
‎ส่วนใหญ่แล้วคุณอยากให้… ‎ดันเจ้านั่นเข้าตำแหน่งเดินหน้า
‎- ครับ ‎- โอเค ทีนี้เราจะเคลื่อนที่ไปข้างหน้าใช่มั้ย
‎เหยียบคลัทช์
‎- เหยียบคลัทช์เหรอ ‎- แล้วเข้าเกียร์หนึ่ง
‎โอเค!
‎มาดูกันว่าเจ้านี่มันเร็วแค่ไหน
‎ฉันว่านั่นสี่นะ
‎แล้วเจอกัน
‎ใช่สิ จับไว้ให้แน่นๆ ล่ะ
‎แซงแล้ว โอเค ขอบคุณครับ อาจารย์
‎ถอยหลัง
‎ฉันว่าเราขับทับอะไรบางอย่าง
‎ไง
‎ฟางแน่ะ
‎เจ้าพวกนี้ดูหิวนะ
‎ข้อเท็จจริงเล็กๆ น้อยๆ ‎วัวทั่วไปกินฟางประมาณ 11 กก. ต่อวัน
‎ผมก็แค่บอกให้รู้ไว้น่ะ
‎เป็นวันที่ยอดเลย
‎มันชอบฟางนั่น
‎เราควรดับเครื่องระหว่างพวกวัวกินอาหารมั้ย
‎ครับ
‎เอาละ
‎นี่มันน่าพึงพอใจอย่างเหลือเชื่อเลย
‎และผมก็ไม่ได้พูดถึงการขับแทรกเตอร์อยู่ด้วยซ้ำ
‎ถึงนั่นจะเจ๋งดีก็เถอะ
‎เธอคือมาเวอริค ฉันกูส ‎นั่นมาจากหนังที่เธอยังไม่เคยดู
‎แต่สักวันเธอจะชอบ ชื่อท็อปกัน
‎เมื่อหนึ่งปีก่อน ครอบครัวนี้สูญเสียทุกอย่าง
‎แต่มันเป็นเพียงข้าวของ ‎พวกเขามีกันและกันเสมอ
‎ตอนนี้พวกเขาก็กลับมายืนบนขาตัวเองได้อีกครั้ง
‎โดยมีปศุสัตว์มากขึ้นและวิธีในการเลี้ยงมัน
‎พวกเขากลับมาทำสิ่งที่ตัวเองรักด้วยกัน
‎ฉันว่าฉันพอแล้วเรื่องหนัง
‎- นายไม่ได้บาดเจ็บด้วยซ้ำ ‎- ไปที่ฟาร์มกันเลย ขอบคุณ
‎- แล้วเจอกัน ‎- ขอบคุณมาก พวกคุณน่ารักมาก
‎ขอบคุณที่มา ‎ฉันสนุกกับการมีพวกคุณอยู่ที่นี่จริงๆ
‎ครับ ขอบคุณที่ให้เรามา
‎ยินดีด้วย ทุกคน
‎มีเรื่องมากมายที่สังคมสมัยใหม่เรียนรู้ได้
‎จากประเพณีเก่าๆ และวิธีการในอดีต
‎กับความพินาศจากเหตุไฟป่าที่นี่ในออสเตรเลีย
‎เป็นเรื่องสำคัญกว่าที่เคยที่จะรับฟังเสียงเหล่านั้น
‎วันนี้เราจะเรียนรู้เทคนิค ‎ของไฟแบบเย็น หรือการเผาเชิงวัฒนธรรม
‎กับเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าเกอร์ริงกอง
‎เทคนิคนี้ย้อนกลับไปได้หลายพันปี
‎และสร้างขึ้นโดยชาวอะบอริจิน
‎เพื่อเป็นหนทางจัดการ ‎ความเสียหายที่อาจเกิดจากไฟป่า
‎ผมโตขึ้นมาในแคลิฟอร์เนีย ‎ผมจึงรู้เรื่องการเผาตามกำหนด
‎ซึ่งเป็นความคิดที่คล้ายกัน
‎มันจะน่าสนใจที่ได้เห็น ‎ว่าชาวอะบอริจินทำมันยังไง
‎- คุณกังวลก่อนจะทำเรื่องนี้มั้ยครับ ‎- เป็นบางทีน่ะ
‎ขึ้นอยู่กับว่าพื้นที่ที่เราจะเผาใหญ่แค่ไหน
‎ที่ผมเข้าใกล้การจุดไฟที่สุดน่ะ
‎คือผมเคยพยายามก่อกองไฟด้วยน้ำมันหนหนึ่ง
‎แล้วมันก็ลุกขึ้นมาเป็นลูกไฟ
‎- ลามไปรอบตัวผมเลย ‎- ใช่สิ
‎ผมเสียคิ้วกับขนตาไป ‎ดูตลกน่าดูในรูปถ่ายของโรงเรียน
‎ไม่ เราจะไม่ให้คุณดูรูปถ่ายของโรงเรียนนั่น
‎ดูเหมือนไฟป่าจะเลวร้ายขึ้นเรื่อยๆ แต่ทำไมล่ะ
‎- เฮ้ย นายมาทำอะไรที่นี่น่ะ ‎- ฉันอยู่ที่นี่มาตลอด
‎ตั้งแต่ยุคแรกเริ่ม สายฟ้าก็ผ่าลงมาบนโลก
‎จุดไฟแบบสุ่มๆ และทำให้พุ่มไม้ลุกไหม้
‎ไฟป่าเมื่อเร็วๆ นี้ทั้งหมด ‎ไม่ได้เกิดจากภาวะโลกร้อนเหรอ
‎ไม่มีไฟป่าครั้งไหนที่โทษได้โดยตรง ‎ว่าเกิดจากการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ
‎แต่ไฟป่าเริ่มเกิดบ่อยขึ้น ใหญ่ขึ้น และนานขึ้น
‎เพราะอุณหภูมิที่สูงขึ้น
‎มันต่างกันตรงไหน
‎การเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องของ ‎คาร์บอนไดออกไซด์ในชั้นบรรยากาศ
‎ทำให้อุณหภูมิเฉลี่ยบนโลกสูงขึ้น
‎อุณหภูมิที่เพิ่มขึ้นนี้ ‎ทำให้ฤดูไฟป่ายาวนานขึ้น ร้อนขึ้น
‎ฤดูที่เรารู้จักกันในชื่อฤดูร้อนน่ะ
‎ความร้อนตามฤดูกาลทำให้ดิน ต้นไม้ และพืชแห้ง
‎ทำให้มันเสี่ยงต่อ ‎ศัตรูพืชที่สร้างความเสียหายยิ่งขึ้น
‎พืชที่แห้งตายทั้งหมดนี้ ‎หลักๆ แล้วเป็นแค่เชื้อเพลิงที่รอวันปะทุ
‎(หลักๆ เป็นเชื้อเพลิง)
‎ปกติแล้วฟ้าผ่าเป็นสาเหตุธรรมชาติของไฟป่า
‎และอุณหภูมิที่สูงขึ้นก็ทำให้เกิดฟ้าผ่าบ่อยขึ้น
‎ประมาณสิบเปอร์เซ็นต์ต่อทุกๆ หนึ่งองศา
‎แต่ทำไมธรรมชาติ ‎ถึงทำให้เกิดไฟป่าพวกนี้ตั้งแต่แรก
‎มันเป็นวิถีของธรรมชาติที่จะรักษาป่าให้แข็งแรง
‎ไฟกวาดล้างพุ่มไม้พื้นล่าง ทำความสะอาดพื้นป่า
‎และคืนพื้นที่นั้นกลับสู่ ‎ภาวะที่สุขภาพดีกว่า นั่นไงล่ะ
‎โอกาสที่มากขึ้นในการลุกไหม้ ‎กล่องเชื้อไฟที่เต็มไปด้วยเชื้อเพลิงแห้งๆ
‎และฤดูร้อนที่นานกว่าเดิมที่ทุกอย่างนั้นจะเกิดขึ้น
‎นั่นคือเหตุผลที่เราเจอไฟป่าที่ใหญ่ขึ้น ‎และสร้างความเสียหายกว่าเดิม
‎ทั่วโลก ปีแล้วปีเล่า
‎อย่าลืมว่าในสหรัฐฯ ไฟป่า 80 ถึง 90%
‎เกิดจากกิจกรรมของมนุษย์
‎เช่นการตั้งแคมป์แบบไม่ระมัดระวัง ‎สายไฟชำรุด และแม้กระทั่งการวางเพลิง
‎นั่นทำให้ฉันนึกได้
‎ตอนนี้เมื่อป่านี้กลับมาแข็งแรงอีกครั้ง ‎นายก็ดับฉันจะดีกว่า
‎อ๊ะ แนะได้ดี
‎บาย
‎ชาวอะบอริจินใช้ไฟ ‎เป็นเครื่องมือในการจัดการป่า
‎ซึ่งย้อนกลับไปได้นับหมื่นๆ ปี
‎แนวคิดนี้ค่อนข้างเรียบง่าย
‎การเผาพุ่มไม้พื้นล่างแบบไม่รุนแรง ‎ในส่วนเล็กๆ เป็นประจำ
‎จะทำให้เชื้อเพลิงตามธรรมชาติ ‎ที่จะก่อให้เกิดไฟป่าหมดไปจากป่า
‎สิ่งที่ตามมาคือดินจะอุดมสมบูรณ์ขึ้น
‎และต้นไม้ใหญ่ก็จะอยู่รอดได้ ‎เมื่อเกิดหรือถ้าเกิดไฟป่าครั้งต่อไป
‎เอาละ สเลท
‎เราจะลงรถกันตรงนี้
‎ตามประเพณี ‎ชาวอะบอริจินเชื่อว่าการเผาเหล่านี้
‎มีความเชื่อมโยงทางจิตวิญญาณ ‎กับแผ่นดิน และก็ถูกแล้ว
‎พวกเขาใช้ธาตุไฟอันทรงพลัง ‎เพื่อปกป้องบ้านของพวกเขา
‎แนวคิดซึ่งนักล่าอาณานิคมยุคแรก ‎ไม่อยากยอมรับ และในที่สุดก็ต้องอัศจรรย์ใจ
‎เพราะมันดูบ้า แต่มันได้ผล
‎ทีมงานถ่ายทำกับทุกๆ คน ‎ระหว่างอยู่ที่นี่ผมอยากให้คุณดูอะไรบางอย่าง
‎จะได้ไม่ไปสะดุดมันเข้า ผมทำแบบนั้นสัปดาห์นี้
‎ทางนี้ครับ
‎มดแดงทำรังอยู่ที่นี่
‎และมันก็จะกัดคุณยับเยิน
‎โห มดแดง
‎ผมไม่เคยได้ยินเรื่องมดแดงมาก่อน
‎ผมก็แค่เดาว่ามันคงร้ายกว่ามดคันไฟมาก
‎เจ๋ง
‎ต่อไปก็ได้เวลาจุดไฟของจริงแล้ว
‎คนพวกนี้เป็นเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าที่ผ่านการฝึกมา ‎พร้อมใบอนุญาตและอุปกรณ์ที่เหมาะสม
‎และไม่ควรมีใครพยายามทำสิ่งนี้เองเด็ดขาด
‎ขั้นแรก จะมีการเอา ‎เศษชิ้นส่วนต่างๆ ออกจากตอไม้ที่แข็งแรง
‎เพื่อลดความเสียหายที่อาจเกิดจากไฟให้น้อยที่สุด
‎- ไปจัดการกัน ‎- อือ ไปจัดการกัน
‎มีขั้นตอนที่เป็นพิธีกรรมอย่างมากในการเริ่มจุดไฟ
‎แคลเรนซ์จะจุดไฟกองแรกสุด ‎ด้วยวิธีดั้งเดิมที่สุดที่เป็นไปได้
‎ไม่มีการใช้ไฟแช็กหรือไม้ขีด
‎กองไฟนี้จุดขึ้น ‎จากการเสียดสีของกิ่งไม้กับไม้อีกชิ้น
‎ถ้าคุณอยากทำเป็นคนแรกก็ลองได้นะ
‎- แบบนั้นเหรอ ‎- คุณดูมีพรสวรรค์
‎มีควันขึ้นมาแล้ว
‎ใช่เลย
‎ไม่ พยายามอยู่ในนั้นต่อ แล้วก็อย่า…
‎โอเค
‎นี่คือวิธีที่ทำกันมาเป็นเวลาหลายหมื่นปี
‎และต้นไม้แบบต้นนี้ก็ยังยืนต้นอยู่ได้เพราะมัน
‎ดีแล้ว ทีนี้ก็เป่าเบาๆ
‎ตอนนี้เลย
‎ดูมดเวรพวกนี้สิ
‎มันอยู่ทั่วไปหมดเลย
‎ขอต้อนรับสู่นอร์ทควีนส์แลนด์
‎นั่นไง
‎นี่มันบ้ามาก มันรู้สึกเหมือนสิ่งตรงข้าม
‎กับสิ่งที่คุณควรทำเมื่อมีอะไรติดไฟในป่า
‎- โห ‎- โอเค
‎ผมต้องคอยเตือนตัวเองว่า ‎ประเพณีนี้เก่าแก่หลายพันปี
‎ตอนนี้เมื่อจุดไฟนั่นขึ้นมาแล้ว ‎พวกเขาก็จะใช้ไม้ขีดซึ่งยังคงเป็นไม้
‎ดังนั้นก็ยังใกล้กับขนบธรรมเนียมนั้นอยู่
‎พวกเขาจะทำแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าในวันนี้
‎นี่เป็นประสบการณ์ที่แตกต่างมากครับเกี่ยวกับไฟ
‎มันปฏิบัติต่อไฟในฐานะเพื่อน ในฐานะหุ้นส่วน
‎ใช้มันเป็นเครื่องมือป้องกันไฟป่าที่ควบคุมไม่ได้
‎ไม่ให้ผลาญผืนป่าและทุกอย่างที่ใช้ชีวิตอยู่ในนั้น
‎กับการเผาเชิงวัฒนธรรมที่เรามีนี้ ‎เพราะเป็นการเผาอย่างช้าๆ การเผาแบบเย็น
‎และมันก็จะเปิดโอกาส ‎ให้พวกสัตว์หนีออกไปอย่างรวดเร็ว
‎จากพื้นที่ที่ถูกเผา
‎มันจะช่วยส่งเสริมการเติบโตของหญ้า
‎ที่บางครั้งขึ้นเป็นหย่อมๆ ในป่าเปิดด้วย
‎และเปิดโอกาสให้วอลลาบี้กับสัตว์อื่นๆ มาเล็ม
‎ต้นอ่อนที่งอกขึ้นมา และ…
‎งั้นคุณก็เหมือนรีเซ็ตดินใหม่สินะ
‎ครับ รีเซ็ตดินใหม่ รวมถึงพืชบางชนิดที่นี่
‎ที่ต้องอาศัยไฟเพื่อจะงอกขึ้นมา
‎การมีส่วนร่วมของชาวอะบอริจินยุคใหม่ ‎ในการควบคุมไฟนั้นเป็นเรื่องใหม่พอสมควร
‎แต่นั่นคือเสียงที่จำเป็นอย่างยิ่ง ‎สำหรับกระบวนการและชุมชนนี้
‎เราทำการเผาในบางที่ ‎ที่ไม่ได้ถูกเผามา 30 ปีแล้ว
‎ให้ตายสิ
‎คุณมีเชื้อเพลิงที่สะสมมา 30 ปีกองอยู่ตรงนั้น
‎นั่นคือไฟป่าสุดเลวร้ายที่รอเวลาเกิด
‎- นั่นคือไฟป่าที่รอเวลาเกิด ‎- มันจะลุกพรึ่บขึ้นมาเลย ใช่
‎มันน่าสนใจจริงๆ มันตรงข้ามกับทุกอย่าง
‎ที่ดีต่อป่าในสัญชาตญาณคุณ แต่มันก็ดี
‎ใช่ นั่นคือสิ่งที่ผู้คนต้องตระหนักเกี่ยวกับไฟ
‎มันอาจเป็นเครื่องเยียวยาประเทศนี้ได้เหมือนกัน
‎ไฟในฐานะเครื่องเยียวยา ‎นั่นเป็นแนวคิดที่เหลือเชื่อเลย
‎เรื่องนี้ช่วยผมได้มากจริงๆ
‎เพราะผมเสียบ้านที่แคลิฟอร์เนียไปกับไฟ
‎และผมก็รู้สึกจริงๆ ว่าถ้างานนี้เสร็จ
‎มันอาจป้องกันไฟป่าครั้งใหญ่ที่ทำลายทุกอย่างได้
‎ผมรู้สึกว่านี่เป็นการทำงานเชิงรุก
‎ที่เราควรเรียนรู้จากชนพื้นเมือง
‎ครับ
‎ผมจึงซาบซึ้งใจจริงๆ ที่ได้รับประสบการณ์นี้
‎ไฟนี่จะลุกอยู่เป็นเวลาราวหนึ่งชั่วโมง ‎กำจัดพืชพื้นล่างทั้งหมดออกไป
‎และในที่สุดก็ดับไปเอง
‎วันนี้เคลียร์พื้นที่ไปได้ประมาณ 28,000 ตร.ม.
‎เพราะอาสาสมัครอย่างคนเหล่านี้
‎ประเพณีนี้ก็จะยังตกทอดไปสู่คนรุ่นถัดไป
‎พิธีของชาวอะบอริจินโบราณนี้ ‎เป็นแนวทางแบบองค์รวม
‎ซึ่งคำนึงถึงทุกอย่างในสิ่งแวดล้อม
‎ต้นไม้ต้นไหนจะถูกเผาและต้นไหนไม่
‎ปริมาณพืชพื้นล่างที่ทำหน้าที่เป็นเชื้อเพลิง
‎และทิศทางที่ลมจะพัดพาเปลวไฟไป
‎และการนำมาใช้มากขึ้นอาจให้ความยั่งยืน
‎และการปกป้องชีวิตสัตว์ป่าที่ดีขึ้น ‎กับป่าทั่วประเทศนี้และประเทศอื่นๆ หรือไม่
‎โอ๊ะ นั่นมดที่ว่า
‎ใช่ มดแดงใช่มั้ย
‎ดุน่าดูเวลามันอยากดุ
‎ตอนที่คุณคิดว่าปลอดภัยแล้วนั่นเอง…
‎โอ๊ย!
‎ก็มีมดแดงมา
‎- มันมาจากไหนกัน ‎- วิ่งขึ้นไปตามหลังคอคุณ
‎เราทุกคนรู้อยู่แล้วว่าจะเกิดเรื่องนี้ ใช่มั้ยล่ะ
‎ออกไปจากที่นี่กันเถอะ
‎มันกัดได้เจ๋งน่าดูเลยนะ
‎โอเค สเลท
‎ส่วนที่เป็นแง่บวกกว่าในการเดินทาง ‎เกี่ยวกับไฟและควันของเรานำเรามาที่นี่
‎ทางใต้ของซิดนีย์บนชายหาดอันสวยงามนี้
‎เพื่อพบกับเชฟผู้ก้าวออกมาจากครัวแบบปกติ…
‎มาเถอะ
‎และเข้าสู่กองไฟ
‎นี่คือเชฟเลนน็อกซ์ เฮสตี้ ‎ศิลปินด้านการทำอาหารผู้เลื่องชื่อ
‎ผู้เคยออกรายการเชฟส์ เทเบิ้ล: บาร์บีคิว
‎และในร้านอาหาร ‎ระดับโลกของเขา ร้านไฟร์ดอร์
‎เขาก็ไม่ใช้เตาอบหรือเตาแก๊ส ‎ไม่ใช้แก๊สหรือไฟฟ้า
‎เขาพัฒนาศาสตร์การทำอาหารจนไร้ที่ติ ‎ด้วยวัตถุดิบโปรดของเขาคือไม้
‎โชคดีที่เขาไม่รังเกียจ ‎ที่จะนำครัวของเขามาหาเรา
‎ที่นี่ริมมหาสมุทรแปซิฟิก ‎เพื่อสอนบทเรียนการทำอาหารบนเปลวไฟ
‎- สุดยอด ‎- เป็นไงบ้างครับ
‎- แซ็คครับ ยินดีที่ได้รู้จัก ‎- ไงครับ เชฟ
‎- แดรินครับ ยินดีที่ได้พบ ‎- ขอต้อนรับสู่ครัวกลางแจ้ง
‎- โห ดูการจัดวางนี่สิ ‎- นี่มันเหลือเชื่อเลย
‎เห็นๆ ว่าผมติดเตานี่มาสองชั่วโมงแล้ว
‎หลักๆ แล้วนี่คือขั้นที่กำลังคุกรุ่น
‎นั่นคือสิ่งสำคัญในการทำงานกับไฟ ‎คือคุณต้องคิดอะไรไว้ล่วงหน้าเสมอ
‎เมื่อทุกๆ วันเริ่มต้นขึ้น ‎สิ่งแรกที่เชฟคนไหนก็ตามจะทำ
‎ก็คือจุดไฟแล้วเริ่มจากตรงนั้น
‎และไม้ชนิดต่างๆ กันที่นี่ก็ให้ผลต่างๆ กัน ‎สำหรับไฟและความร้อนใช่มั้ย
‎ใช่ แบบนั้นเลย ‎และคุณก็จะได้เห็นความแตกต่างของไม้
‎ว่ามันเป็นไม้ผลมั้ย ‎หรือมันให้ความร้อนสูงจริงๆ มั้ย
‎ฐานที่เราใช้คือยูคาลิปตัสชนิดหนึ่ง ‎ที่เรียกว่าไอร์ออนบาร์ค
‎ซึ่งมีความหนาแน่นมากจริงๆ ‎เป็นหนึ่งในไม้ที่มีความหนาแน่นสูงสุดในโลก
‎- โห รู้สึกแบบนั้นเลย มันเหมือนก้อนอิฐ ‎- ใช่ มันเกือบจะกลายเป็นหินแล้ว
‎ครับ ดังนั้นก็จุดไฟยากกว่า
‎แต่ให้ความร้อนสูงมากจริงๆ เป็นระยะเวลานาน
‎ซึ่งเห็นได้ชัดว่าแตกต่างจริงๆ ‎จากไม้ที่ลอยมาเกยฝั่งประเภทนี้
‎ที่คุณเจอเมื่อออกมาเดินบนชายฝั่ง มันเบามาก
‎มันเป็นแค่เรื่องความเข้าใจ
‎อย่างแรกคือรูปแบบความร้อน ‎และสิ่งที่ไม้แต่ละประเภทให้คุณ
‎แต่ยังรวมถึงโปรไฟล์รสชาติ ‎ลักษณะเฉพาะพื้นฐานของไม้
‎กลิ่น ความหอม
‎คุณมาสนใจเรื่องไฟเมื่อไรครับ
‎สำหรับผม ผมคิดว่าเราทุกคน ‎มีความทรงจำแรกๆ สมัยเด็ก
‎เรื่องการทำอาหารกับไฟ กองไฟในแคมป์
‎ความคิดเรื่องการนำผู้คน ‎มารวมตัวกันเพื่อเฉลิมฉลอง
‎แต่ในฐานะเชฟ ‎ผมเจอร้านอาหารปิ้งย่างร้านหนึ่ง
‎ในเขตเทือกเขาบาสก์เมื่อหลายปีก่อน ‎แบบว่า 15-16 ปีก่อน
‎- นั่นอยู่ไหนครับ ‎- ทางเหนือของสเปน
‎- โอ้โฮ ‎- ครับ
‎การย่างเป็นส่วนหนึ่งของประเพณีของชาวบาสก์
‎ทั่วโลกนี้ คุณจะพบ ‎วัฒนธรรมดั้งเดิมเหล่านี้อยู่เป็นหย่อมๆ
‎ผู้ปกป้อง ผู้พิทักษ์ประเพณีของพวกเขา
‎ที่พยายามรักษามันไว้ให้มากที่สุดเท่าที่เป็นได้ ‎เพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรม
‎มันคือสิ่งที่ทำให้เราเป็นเรา
‎คุณเริ่มทำอาหารกับพวกเขาที่นั่นเหรอครับ
‎ผมเริ่มทำอาหารกับพวกเขา ‎ผมไปที่นั่นเป็นเวลาหนึ่งปี
‎ตกหลุมรักสไตล์การทำอาหารนั่น
‎และใช้เวลาห้าปีต่อมาที่นั่น
‎แค่ซึมซับ เรียนรู้ เพิ่มพูน ‎ความรู้ของผมให้มากที่สุดเท่าที่เป็นได้
‎ส่วนใหญ่แล้วผ่านการทดลอง
‎การทำอาหารกลางแจ้ง ‎เป็นเรื่องพื้นฐานดั้งเดิมมากๆ
‎คุณต้องเข้าใจว่าตัวคุณเองเป็นส่วนผสมอย่างหนึ่ง
‎เป็นส่วนสำคัญของกระบวนการ ‎นี่คือกีฬาอินเทอร์แอคทีฟอย่างหนึ่ง
‎ผมชอบเรื่องนั้นนะ ที่คุณเพิ่งพูดมา
‎คุณคือส่วนผสมหนึ่งของทั้งกระบวนการนี้
‎- นั่นมันเจ๋งไปเลย ‎- ใช่
‎เรามีกุ้งโอคักสุดสวยอยู่จำนวนหนึ่ง
‎ดังนั้นก็มาใช้ไอเดีย ‎เรื่อง "กุ้งบาร์บีคิว" นั่นกันอีกที
‎เจ๋ง
‎กุ้งโอคักตัวเล็กมากๆ ที่จับมาได้ในท้องถิ่น ‎เลยขึ้นไปตามแม่น้ำนี่เอง
‎ผมจะใช้วิธีสเปรย์น้ำมัน เราใช้น้ำมันเมล็ดองุ่น
‎โปรไฟล์รสชาติเป็นกลาง อุณหภูมิสูงมาก
‎คุณก็แค่ให้สิ่งที่มันต้องการแบบเป๊ะๆ
‎คุณไม่ได้ทาน้ำมันมะกอก ‎หรือโยนมันลงไปในน้ำมันมะกอก
‎ทันทีที่คุณทำแบบนั้น… ‎ผมไม่รู้ว่าคุณย่างบาร์บีคิวที่บ้านมั้ย
‎แต่ผมมีคนจำนวนมากที่มาหาผม
‎บอกว่า "ทุกอย่างโดนไฟลุกท่วม" ‎พวกเขาเอาน้ำมันมะกอกทามัน…
‎- ผมเคยเจอมาแบบนั้น ‎- ใช่เลย
‎จู่ๆ ไฟก็ลุกวาบขึ้นมา แล้วก็แบบว่า "ตายละ"
‎และเพราะมันเป็นไฟ ทุกคนเลยแตกตื่น ‎พวกเขาแบบ "แย่แล้ว เกิดอะไรขึ้น" มันบ้ามาก
‎มีพริกกับกระเทียมอยู่ตรงนั้นนิดหน่อย ‎มีผักเบี้ยทะเลจำนวนหนึ่ง
‎สิ่งที่งดงามก็คือยิ่งคุณทำมากเท่าไร ‎คุณก็ยิ่งเรียนรู้มากขึ้นเท่านั้น
‎ผมทำมันเพราะมันทำให้ ‎ผมได้สัมผัสวัตถุดิบอย่างใกล้ชิด
‎แต่ผมก็ยังทำมันเพราะทุกๆ วันแตกต่างกันด้วย
‎พอเจ้านี่ร้อนได้ที่แล้ว ‎คุณก็มีหอยปีปีรสชาติเยี่ยมนี่
‎ยอดเลย หอยปีปีต่างกันยังไงครับ…
‎- ปีปีเหรอ ‎- กับหอยอื่นๆ
‎ตอนผมมาออสเตรเลียครั้งแรก ‎ผมใช้ชีวิตอยู่ชายฝั่งตะวันออก
‎และเคยไปย่ำเท้าบนหาดทราย ย่ำหาหอยปีปี
‎ผมเคยเจอเจ้าพวกนั้นสองสามตัวโดยบังเอิญ
‎หอยปีปีจะโผล่ขึ้นมาระหว่างนิ้วเท้าคุณ
‎มีความเข้าใจผิดนั่นที่ว่า ‎หลักๆ แล้วหอยปีปีกลายเป็นเหยื่อล่อปลา
‎- ไม่ใช่อาหารหลัก ‎- ครับ
‎ซึ่งถ้าคุณย้อนกลับไปดูวัฒนธรรมชนพื้นเมือง ‎มันก็แค่เป็นของที่พวกเขากิน
‎ถ้าคุณดูที่ทิ้งขยะโบราณ ‎ที่ย้อนกลับไปเมื่อ 60,000 ปีก่อนนั่น
‎ข้างๆ หอยนางรม คุณก็จะเจอเปลือกหอยปีปี
‎- โห ‎- นั่นเป็นแหล่งอาหารที่ดีมาก
‎แล้วก็กระเทียมดีๆ นี่
‎ให้ตายสิ ผมตื่นเต้นชะมัด นี่มันดีมากๆ เลย
‎คุณแค่เอาทุกอย่างนั่นมารวมกัน ‎เพราะคุณจะได้รสทั้งหมดนั่นของควันไม้
‎และผัก กุ้งโอคัก ‎กระเทียมนิดหน่อย เอามารวมกัน
‎- ใส่เกลือกำลังดี ‎- ทั้งตัวเลย มีหัวแล้วก็ทุกอย่าง
‎- หวาน มีรสมันๆ ‎- ให้ตายสิ
‎คุณจะเห็นว่าหอยปีปีพวกนี้อ้าแล้ว
‎มันมีลิ้นแลบออกมา ดูสิ
‎คุณจะอยากเก็บมันไว้ น้ำที่ออกมาจากตัวมันน่ะ
‎เพราะเห็นได้ชัดว่ามันทำน้ำจิ้มได้ดีมากๆ
‎คุณใช้เนยหรืออะไรแบบนั้นมั้ย
‎ไม่ ผมไม่ใช้ มันเป็นสิ่งที่ผมไม่ใช้ทำอาหารแล้ว
‎- จริงเหรอ ไม่ใช้เลยเหรอครับ ‎- ใช่
‎ผมพบว่าเมื่อปรุงอาหารกับไฟ ‎มันกลบรสธรรมชาติของวัตถุดิบ
‎- โห ‎- ซึ่งมัน…
‎โปรไฟล์รสชาติพวกนั้นจะขับเน้นได้ดีกว่ามาก
‎ด้วยรสผลไม้จากน้ำมันมะกอกชนิดต่างๆ
‎ตอนนี้ผมต้องทำอาหารให้เพื่อนวีแกนของผม
‎- คุณรู้สึกยังไงกับผักกาดย่าง ‎- เอาเลยครับ
‎- เอานะ ยอด ‎- ครับ
‎ฉันไม่เคยกินผักกาดย่าง นายเคยมั้ย
‎- แซ็ค คุณจะลองกินเจ้านี่ดูมั้ย ‎- เอาสิครับ
‎สมบูรณ์แบบ ผมต้องการแค่นั้นแหละ
‎พอเอาเข้าปาก คุณจะคิดว่า "พระเจ้าช่วย
‎นี่มันเวทมนตร์อะไรกัน" ‎มันเป็นแค่ศิลปะการทำอาหารด้วยไฟ
‎นี่แหละ ตื่นเต้นมั้ย
‎พนันได้เลยว่านี่จะเป็น ‎ผักกาดที่อร่อยเหลือเชื่อที่สุด
‎ที่นายเคยกินมา
‎ถ่อมาถึงออสเตรเลียเพื่อผักกาดย่างชิ้นหนึ่ง
‎นี่มันดีจริงๆ ปกติถ้าเรามีช่วงทำอาหาร
‎จะไม่มีใครทำอาหารให้แดริน เขาก็แค่ดูผมกิน
‎- คุณต้องทำอาหาร… ‎- แล้วก็รอเงียบๆ คุณใจดีมาก
‎- คุณต้องทำอาหารให้ทุกคน ‎- ครับ
‎- จะไม่มีใครถูกทิ้งไว้ข้างกองไฟ ‎- ขอบคุณ
‎ดูนั่นสิ โอ้โฮ
‎- โห ‎- ยอดเลย
‎- โห ‎- เป็นจานที่ดูดีจัง
‎ไว้เจอกัน
‎เขาไม่ได้ล้อเล่นตอนที่บอกว่าจะไม่มีใครถูกทิ้ง
‎ไม่มีที่ติเลย นั่นแหละทุกอย่างที่อยากได้
‎อาหารจานสุดท้ายที่เชฟเลนน็อกซ์ทำให้เรา ‎ย้อนกลับไปยังสมัยแรกๆ ของเขา
‎ตอนทำงานอยู่ที่ร้านอาหารติดดาวมิชลิน ‎ทางเหนือของสเปน นั่นคือปาเอญ่า
‎และในกรณีที่แดรินกินผักกาดนั่นไม่อิ่ม
‎จานนี้ก็จะเป็นแบบวีแกน
‎อาหารสเปนดั้งเดิมที่เชฟเฮสตี้ ‎นำมาดัดแปลงแบบปลอดส่วนประกอบจากสัตว์นี้
‎เหมาะกับการเลี้ยง ‎กลุ่มคนจำนวนมากที่มารวมตัวกัน
‎โดยเฉพาะกลุ่มคนที่ถ่ายทำมาทั้งวัน
‎เมื่อดวงอาทิตย์ตก กองไฟ ‎จะกลายเป็นของส่วนกลางของชุมชนมากขึ้น
‎ให้แสงสว่างและความอบอุ่นกับกลุ่มของเรา
‎หลังจากได้เห็นความพินาศ ‎และการทำลายล้างทั้งหมดที่ไฟนำมาแล้ว
‎ก็เป็นเรื่องดีที่ได้เห็น ‎ความอุ่นใจพื้นฐานที่มากับเปลวไฟนี้
‎เช่นเดียวกับทุกแง่มุมของธรรมชาติ ‎ธาตุอันทรงพลังนี้
‎ก็เป็นแค่อีกอย่างที่ต้องจัดการด้วยความเข้าใจ
‎ความเห็นคุณค่า และความเคารพ
‎(ขอบคุณนักดับเพลิง)
‎(แด่บุคลากรด่านหน้าทั่วโลก)
‎(ทีมเที่ยวติดดินยอมรับเจ้าของดั้งเดิม ‎ของแผ่นดินทั่วออสเตรเลีย)
‎(เราเคารพผู้อาวุโสในอดีต ‎ปัจจุบัน และอนาคต)
‎(ผู้เก็บความทรงจำ ประเพณี ‎วัฒนธรรม และความหวัง)
‎(ของชาวอะบอริจินและชาวเกาะ ‎ช่องแคบทอร์เรสทั่วประเทศไว้)
‎คำบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร