‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎หยดสีแดงแปลกประหลาด
‎พวกคุณกังวลเรื่องซอมบี้ล้างโลกบ้างมั้ย
‎ประตูกลลับ
‎นายมีรูเล็กๆ ที่…
‎จานเพาะเชื้อที่กำลังเพาะ… อะไรก็ตามนั่น
‎นี่ไม่ใช่นิยายวิทยาศาสตร์ ‎มันเป็นข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์ทั้งหมด
‎ใช่แล้ว
‎- และในตอนนี้… ‎- นั่นแหละ
‎เราจะได้พบกับผู้คนที่คิดนอกกรอบ
‎หัวก้าวหน้า และไม่ธรรมดาที่สุด…
‎ผมเคยเป็นทนาย
‎จากพื้นฐานอันหลากหลาย
‎พวกเขาคิดหนทางแก้ปัญหาที่ไม่เหมือนใครขึ้นมา
‎เปลี่ยนแปลงทั้งอุตสาหกรรม
‎หรือไม่ก็แค่ลดผลกระทบเชิงลบ ‎ที่พวกเขามีต่อระบบนิเวศ
‎ผมพยายามให้ได้มากเท่าที่เป็นได้
‎ทางออกใหม่ๆ ‎ในการเยียวยาโลกนี้ในทางใดทางหนึ่ง
‎เราก็แค่พยายามแก้ไขปัญหา
‎และไม่ว่าจะเป็นความคิดใหญ่ๆ หรือเล็กน้อย…
‎- นี่คือเมล็ดข้าวสาลี ‎- มาเถอะ
‎พวกเขาก็ล้วนเป็นนวัตกรสิ่งแวดล้อม
‎จุดหมายแรกของเรา ‎นำเราไปยังเกาะแทสเมเนีย
‎เพื่อพบกับนวัตกรสิ่งแวดล้อมผู้ปฏิวัติธุรกิจ
‎ที่ปกติแล้วรู้กันว่า ‎มีผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อสิ่งแวดล้อม
‎นั่นคืออุตสาหกรรมปศุสัตว์
‎ปศุสัตว์ผลิตก๊าซเรือนกระจก ‎คิดเป็น 16% ของการปล่อยก๊าซทั่วโลก
‎ในรูปของมีเทน ‎จากกระบวนการย่อยอาหารของพวกมัน
‎ในขณะที่เป็นความคิดที่ดี ‎ที่จะลดการบริโภคเนื้อแดง
‎ด้วยเหตุผลหลากหลาย ‎ทั้งด้านสุขภาพและนิเวศวิทยา
‎ธุรกิจสตาร์ทอัพในแทสเมเนียนี้ก็คิดค้น ‎วิธีใหม่ในการให้อาหารปศุสัตว์ขึ้นมา
‎ดังนั้นถ้าคุณต้องการ ‎คุณก็สามารถกินสเต็กได้ตามใจอยาก
‎ซีฟอเรสต์ปลูกสาหร่ายแดงพันธุ์พิเศษ ‎ที่ชื่อแอสพารากอปซิสในเชิงพาณิชย์
‎และสาหร่ายนี้จำนวนเล็กน้อย ‎ที่เติมลงไปในอาหารวัว
‎ก็ลดก๊าซมีเทนที่วัวปล่อยออกมาได้มากถึง 80%
‎และผู้ที่อยู่ที่นี่เพื่ออธิบายทุกอย่าง ‎ก็คือผู้ร่วมก่อตั้ง แซม เอลซัม
‎ตอนนี้เรากำลังจะไปที่ห้องปฏิบัติการ ‎เราบอกคุณมากเกินไปไม่ได้เรื่องสิ่งที่เกิดใน…
‎- ห้องแล็บเหรอ ‎- ห้องแล็บ
‎เรียกแบบไหนก็อย่างเดียวกัน
‎ในห้องปฏิบัติการนี้ ‎คือที่ที่พวกเขาเริ่มต้นกระบวนการ
‎"ห้องปฏิบัติการวิจัย"
‎- นายไม่ได้เรียกมันแบบนั้น แดริน ‎- เป็นไง
‎- ร็อคกี้ แดรินกับแซ็คมา ‎- ไงครับ แดริน
‎- ไงครับ ร็อคกี้ สบายดีมั้ย ‎- ดีครับ
‎- ร็อคกี้ ยินดีที่ได้รู้จัก ‎- แซ็ค เช่นกันครับ
‎คุณมีการดำเนินงานทางวิทยาศาสตร์ ‎ที่เหลือเชื่อที่นี่ ใช่มั้ยครับ
‎ตอนนี้เราสนุกกันจริงๆ มันดูดีมากๆ
‎นี่ก็คือศูนย์อนุรักษ์ ที่ที่พวกมันทั้งหมดเริ่มต้นชีวิต
‎เหมือนการเพาะเมล็ดพืชให้งอก ‎ไปจนถึงจุดที่โตเป็นต้นอ่อน
‎ก่อนจะนำไปปลูกได้
‎ที่นี่บนชั้นเหล่านี้ ลอยอยู่ในบีกเกอร์เหล่านี้
‎ก็คือที่ที่ชีวิตของสาหร่ายเริ่มต้นขึ้น
‎เราแยกมันออกมาจากเซลล์ขนาดเล็กมากๆ
‎และมันก็อยู่ในขั้นที่มีขนาดเล็กจิ๋วนี่ ‎ที่เรารวบรวมไว้ด้วยกัน
‎แล้วมันก็ก่อตัวเป็นก้อนกลม ‎หรือลูกกลมลอยได้ขนาดเล็กน่ารักพวกนี้
‎และเมื่อมันโตขึ้น มันก็แตกตัวจากกัน
‎เราจึงดูแลมันอย่างระมัดระวัง
‎เลี้ยงมันจากขั้น 500 มิลลิลิตรนี้ ‎ขึ้นไปจนถึงขั้นห้าลิตร
‎คุณเผอิญเจอโคมไฟลาวา ‎ที่เจ๋งที่สุดที่ผมเคยเห็นมา
‎ใช่เลย เป็นงั้นจริงๆ ใช่มั้ยล่ะ
‎ผมคิดจริงๆ ว่าถ้าติดไฟสีนิดหน่อยข้างหลัง ‎ห้องแล็บนี่จะเก๋น่าดู
‎ใช่เลย แน่นอน
‎ถ้าเพิ่มแบล็คไลท์เข้าไปหน่อย ‎ผมก็นั่งจ้องดูเจ้าพวกนี้ไปตลอดกาลได้เลย
‎ในปี 2016 ร็อคกี้เข้าไปร่วมการวิจัย
‎ที่นำมาสู่การค้นพบสาหร่ายทะเลนี้ ‎ว่าเป็นสาหร่ายปราบมีเทน
‎- เขาคือคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้ ‎- น่าทึ่ง เหลือเชื่อ
‎คุณคือยอดมือปราบมีเทน
‎เอ้อ ผมเป็นแค่คนหนึ่ง
‎เรากำลังพบกับหนึ่งในมือปราบมีเทนของโลกนี้
‎หนึ่งในมือปราบมีเทนน่ะนะ
‎เขาเป็นคนถ่อมตัว ‎แต่ร็อคกี้เป็นดาวเด่นในการปราบมีเทนจริงๆ
‎เราต้องให้ความสำคัญ ‎กับคนที่ทำงานอันยอดเยี่ยมแบบนี้ให้มากขึ้น
‎เมื่อสาหร่ายนี้เติบโตขึ้นมาเล็กน้อย ‎ก็จะมีการนำมันออกไปยังทะเล
‎และปลูกในพื้นที่พิเศษนอกชายฝั่ง
‎ที่ที่มันจะเติบโตได้เต็มที่
‎แซมกำลังพาเราออกไปดูที่ที่พวกเขาเช่าในทะเล
‎ซึ่งนั่งเรือจากห้องแล็บไปเพียงช่วงสั้นๆ ก็ถึง
‎นี่คือที่ที่พวกเขาวางเชือกพิเศษนั้น
‎จะมีสปอร์ขนาดเล็กจิ๋วอยู่ในที่เพาะฟักนั่น
‎มันกระจายอยู่ทั่วเชือกนี้ คุณจะไม่เห็นมันหรอก
‎พวกมันจะลงไปในมหาสมุทร ‎จากนั้นก็จะโตเต็มวัย
‎งั้นมันก็เกาะติดกับเจ้านี่เฉยๆ เหรอ
‎ครับ ในอีกแปดสัปดาห์
‎สาหร่ายแบเบาะต้นเล็กจิ๋วพวกนี้ทั้งหมด ‎ที่จริงก็ต้นอ่อนน่ะนะ
‎ก็จะกลายเป็นพืชดกหนาใหญ่โต ‎ยาว 30 เซนติเมตรขึ้นมาจริงๆ
‎เมื่อเราไปถึงพื้นที่เช่าใช้ในทะเลของพวกเขา…
‎ตะขอขนาดใหญ่เหล่านี้ ‎ก็ถูกโยนจากเรือลงไปในน้ำ
‎จากนั้นตะขอเหล่านี้ก็จะใช้เกี่ยว ‎และดึงสิ่งที่เรียกว่ากระดูกสันหลังขึ้นมา
‎กระดูกสันหลังถูกขึงอยู่ระหว่างทุ่นสมอสองทุ่น
‎และนี่คือที่ที่จะใช้ปลูก ‎แอสพารากอปซิสให้เติบโตเต็มที่
‎เพื่อให้เก็บเกี่ยวมัน ‎จากกระดูกสันหลังนี้ได้ในภายหลัง
‎เราจะโยนสาหร่ายออกไป
‎สาหร่ายจะเติบโตในแนวดิ่งจากเชือกนี้ ‎ทั้งด้านบนและด้านล่าง
‎ครับ เอาละนะ
‎เชือกนี้ปกคลุมด้วยสปอร์แอสพารากอปซิส
‎มันคือไส้กรอกสาหร่าย
‎เชือกที่มีสปอร์ปกคลุมนี้ ‎จะห่อหุ้มด้วยปลอกผ้าฝ้ายสีขาว
‎เพื่อปกป้องสาหร่ายอ่อนๆ
‎ในกรณีที่คุณสงสัย ‎ปลอกนี้ย่อยสลายได้ตามธรรมชาติ
‎และจะละลายหลังผ่านไปประมาณสี่สัปดาห์
‎เชือกเหล่านี้เป็นเส้นเดี่ยวๆ ‎วางไว้ห่างกันประมาณ 50 เมตร
‎ในเขตฟาร์มทะเลของท้องทะเลแห่งนี้
‎โดยมีมาตรการป้องกันและหลักปฏิบัติอันเข้มงวด ‎เพื่อให้แน่ใจว่าเชือกเหล่านี้จะไม่เป็นอันตราย
‎กับวาฬ โลมา และสิ่งมีชีวิตในทะเลอื่นใด
‎- เราก็แค่พยายามแก้ปัญหาอยู่ ‎- ครับ
‎พยายามลดการปล่อยก๊าซ ทั้งหมดนี้ ‎เป็นเรื่องของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
‎เมื่อยึดติดกับกระดูกสันหลังแล้ว ‎เส้นเชือกนี้ก็พร้อมให้หย่อนลงไปในน้ำ
‎เพื่อเริ่มต้นขั้นถัดไปของการเติบโต
‎แต่เราไม่ได้มาที่นี่ ‎เพื่อดูกรรมวิธีของพวกเขาเฉยๆ
‎ได้เวลาดูสาหร่ายมหัศจรรย์นี้อย่างใกล้ชิดแล้ว
‎เจ๋ง
‎นั่นก็คือแอสพารากอปซิส
‎ชื่อสามัญของสาหร่ายนี้คือหญ้าฉมวก
‎- มันมีฉมวกเล็กๆ ทั้งหมดนี่ ‎- คุณจะเห็นหนามเล็กๆ พวกนี้บนนั้นได้
‎น่าทึ่งที่พืชทะเลสีแดงเล็กๆ ชนิดนี้
‎มีความสามารถที่จะเปลี่ยนแปลง ‎บรรยากาศของโลกได้มากขนาดนั้น
‎มันเป็นพืชเล็กจิ๋ว ไม่เคยมีใครสนใจมัน
‎แล้วก็ปรากฏว่ามันช่วยโลกได้
‎ผมชอบนะที่แดรินคิดเอาเองตลอด ‎ว่าโอเคที่จะเอามันใส่ปาก
‎โชคดีที่เป็นแบบนั้นจริง
‎ตัดสินว่าไงครับ
‎ครับ มันดี
‎กินแล้วดีเหรอ อาจใช่
‎แต่มันดีต่อสิ่งแวดล้อมแน่ๆ เมื่อวัวกินมัน
‎เพราะมันลดการปล่อยก๊าซมีเทนของวัว ‎ลงอย่างปลอดภัย มากถึง 80%
‎หรือสูงกว่านั้นด้วยซ้ำ
‎และมันก็อาจมีประโยชน์ในการลด ‎การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศของโลก
‎ลองคิดเรื่องนั้นดูสิ สาหร่ายขนาดเล็ก ‎ที่มีศักยภาพมากเหลือเกิน
‎ในการช่วยเยียวยาโลก
‎และแน่ละ ไม่มีการนั่งเรือครั้งไหนที่จะสมบูรณ์ได้ ‎โดยที่ผมไม่ได้โอกาสถือพังงา
‎นี่สนุกจัง เป็นวันที่ยอดเลย
‎เร็วเข้า กัปตันแซ็ค เร็วเข้า พวก
‎นายเป็นโจรสลัดที่ห่วยที่สุด ‎ที่ฉันเคยได้ยินแบบไม่ต้องสงสัยเลย
‎กัปตันแจ็ค
‎หวูดใช้การได้
‎โอ๊ะโอ เอาละนะ
‎(ไมติแม็กซ์ ‎ซีฟอเรสต์)
‎มีโน้ตอีกตัวบนนั้นมั้ย ทำเสียงแบบนี้ได้มั้ย…
‎กระบวนการนี้เริ่มต้นในห้องปฏิบัติการ ‎และดำเนินต่อไปในมหาสมุทร
‎และแม้มันอาจดูยุ่งยากซับซ้อน มันก็ไม่หรอก
‎และมันก็คุ้มค่ากับการลงทุน
‎เอาละ กลับไปบนบกกัน ‎เราจะได้ไปดูผลผลิตที่เสร็จแล้ว
‎โห มันไม่ได้หนาแน่นเท่าไรเนอะ
‎เรากำลังพูดถึงปริมาณขนาดนั้น ‎ต่อวัวแต่ละตัวต่อวัน
‎- อะไรนะ ‎- แค่นั้นเหรอ โห เหลือเชื่อเลย
‎งั้นคุณก็ให้วัวที่อยู่ตรงโน้นกินแค่นั้นในหนึ่งวัน
‎- แล้วการผลิตก๊าซมีเทนของมัน… ‎- ก็จบสิ้น
‎- ก็หายไปเลยก็ว่าได้เหรอ ‎- ราวๆ นั้น
‎ไม่ต้องใช้มากมายอะไร
‎ใช้เจ้านี่แค่หยิบมือผสมลงไปกับอาหารปกติของมัน
‎และการผลิตมีเทนของวัวก็จะลดลงฮวบฮาบ
‎- พวกมันไม่มองด้วยซ้ำ ‎- มาเถอะ พวก
‎เราต้องถ่ายให้ทันตอนยังมีแดด
‎มาสิ เจ้าวัว
‎พวกแก มีมื้ออร่อยยามบ่ายอยู่ตรงนี้
‎โอเคได้เวลาให้อาหารวัวแล้ว
‎แดรินเชื่อว่าตัวเขาเป็นนักกล่อมวัวอยู่นิดหน่อย ‎เพราะงั้นก็มาดูกันว่าเขาจะเป็นยังไง
‎เบอร์โทรฉุกเฉินในออสเตรเลียคือเบอร์อะไรนะ
‎ไง มานี่สิ มานี่
‎ชายผู้ไม่เคยกินเนื้อเลย ตอนนี้กำลังต้อนวัว
‎ใช่เลย โอเค ทำได้ดี
‎ดูเขาสิ
‎เขารู้ว่าเขาทำอะไรอยู่
‎มาเถอะ
‎ดูเขาสิ ไม่เลวเลย แดริน
‎เรื่องนั้นออกมาเลวร้ายกว่ามากในจินตนาการผม
‎ไง พวก
‎หลักๆ แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นคือเมื่อพวกมันกินสาหร่ายนี้
‎จะมีการทำงานของเอนไซม์ ‎ที่ไปขัดขวางการผลิตมีเทน
‎ซึ่งเกิดขึ้นจากสารประกอบภายในสาหร่ายนั้น
‎และเปลี่ยนรูปสิ่งที่จะถูกสัตว์ขับออกมา ‎เป็นของเสียในรูปก๊าซมีเทน
‎เปลี่ยนมันเป็นพลังงาน ‎ที่สัตว์จะใช้ในการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วขึ้น
‎การสกัดกั้นของเอนไซม์นี่ ‎ป้องกันไม่ให้มันตดเหรอครับ
‎อันที่จริงแล้วมีเทนประมาณ 90% ‎ที่ผลิตขึ้นโดยสัตว์เคี้ยวเอื้อง
‎- มันมาจากการเรอ ไม่ใช่การตด ‎- โห
‎เป็นความเข้าใจผิดนิดหน่อย ‎ที่คิดว่าทั้งหมดมันคือตด ที่จริงมันคือการเรอ
‎จริงเหรอครับ
‎ซูเปอร์ฟู้ดของวัว
‎มันดูมีความสุขจริงๆ ดูพวกมันสิ
‎งั้นทำไมชาวไร่ทุกคนไม่ใช้เจ้านี่ล่ะ
‎เอ้อ คุณเพิ่งได้เรียนรู้เรื่องนี้ตอนนี้ ใช่มั้ยล่ะครับ
‎ให้เวลามันบ้าง ‎และมาหวังกันว่ามันจะกลายเป็นที่นิยม
‎เพราะเวลาไม่ใช่สิ่งที่เรามีมากนัก ‎ในเรื่องการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
‎เราเพิ่งได้เห็นว่าพืชต้นเล็กๆ จากท้องทะเล
‎อาจส่งผลใหญ่หลวง ‎ต่อการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศได้ยังไง
‎ต่อไปเป็นความคิดอันล้ำสมัยต่อแผ่นดิน
‎ซึ่งอาจส่งผลกระทบคล้ายกัน
‎เรามุ่งหน้าไปยังออเรนจ์ รัฐนิวเซาท์เวลส์
‎เพื่อเรียนรู้ว่าสิ่งมีชีวิตที่เล็กที่สุดในโลก
‎อาจช่วยแก้หนึ่งในปัญหาที่ใหญ่ที่สุดในโลกได้ยังไง
‎โลมไบโอเป็นบริษัทสตาร์ทอัพ ‎ด้านเทคโนโลยีชีวภาพ
‎ซึ่งประกอบไปด้วยชาวไร่ ‎นักวิทยาศาสตร์ และผู้ประกอบการ
‎ที่อุทิศตัวให้กับการแก้ไข ‎ปัญหาสองเรื่องที่เกี่ยวข้องกันอย่างมาก
‎ระดับคาร์บอนไดออกไซด์ในชั้นบรรยากาศ
‎และคุณภาพดินในการทำฟาร์มที่เสื่อมลง
‎และนี่ก็คือผู้ร่วมก่อตั้ง ทีแกน
‎การเกษตรและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ‎มีความสัมพันธ์อันซับซ้อน
‎และบางครั้งปัญหาซับซ้อน ‎ก็ต้องการเพียงวิธีแก้ไขอันเรียบง่าย
‎เยี่ยม
‎- คุณดูดี ดูเป็นนักวิทยาศาสตร์ ‎- รู้สึกเป็นนักวิทยาศาสตร์
‎สิ่งที่พวกเขาทำอยู่ที่นี่ ‎คือการใส่เชื้อราจุลินทรีย์ลงในเมล็ดพืช
‎ซึ่งเมื่อนำไปปลูกแล้ว ‎จะสร้างคาร์บอนที่เสถียรในดิน
‎กระบวนการนี้ให้สารอาหารแก่พืช
‎และป้องกันไม่ให้คาร์บอน ‎ถูกปล่อยออกไปสู่บรรยากาศ
‎การลดระดับคาร์บอนไดออกไซด์นี้ช่วยต่อสู้ ‎กับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศโลกได้
‎- นี่เจ๋งดี ‎- เรากำลังจะดูอะไรกันครับ
‎นี่คือที่ที่กิจกรรมดีๆ ทางวิทยาศาสตร์ ‎ทั้งหมดเกิดขึ้น
‎เจ้าตัวจิ๋วพวกนี้เป็นเชื้อราเฉพาะชนิด ‎ที่เรานำออกมาจากสภาพแวดล้อมตามธรรมชาติ
‎สิ่งที่เราค้นพบคือมันไม่เพียงเพิ่มผลผลิต
‎แต่ยังเพิ่มความหนาแน่นของสารอาหารด้วย
‎ซึ่งน่าสนใจจริงๆ จากมุมมองด้านการผลิตอาหาร
‎เมื่อคุณดูความสามารถในการทำให้สุขภาพ
‎ของระบบอาหารที่ว่าดีขึ้น มันก็สำคัญจริงๆ ค่ะ
‎นี่คือเมล็ดข้าวสาลี คุณคงจำมันได้ ‎มันใช้ในขนมอบที่เราซื้อขายกันเยอะมาก
‎เมื่อเราปลูกเจ้านี่ลงไปในแปลง ‎เพื่อปลูกพืชรอบถัดไปของเรา
‎เราก็ได้เปลี่ยนราพวกนี้ให้เป็นผลิตภัณฑ์ของจริง
‎จากนั้นเราก็จะได้ผลผลิตที่เพิ่มขึ้นนั่น
‎แต่เรายังทำให้ดินอุดมขึ้นด้วย ‎ขณะที่ดึงคาร์บอนเป็นตันๆ
‎ลงไปในที่ดินเฮคเตอร์นั้น
‎ดินทั่วโลกสูญเสียคาร์บอนในดินไป ‎ระหว่าง 20% จนถึง 60%
‎จากการทำฟาร์มเชิงอุตสาหกรรม ‎ขึ้นอยู่กับว่าคุณอยู่ที่ไหน
‎เมื่อคุณดูเชื้อราที่อยู่บนโต๊ะนี่ ‎มันดูไม่น่าสนใจเท่าไร
‎แต่เมื่อคุณเริ่มเข้าใจชัดเจนถึงสิ่งที่มันทำอยู่
‎มันก็น่าทึ่งสุดๆ ค่ะ
‎น่าสนใจจริงๆ ว่าพวกมัน ‎ซึ่งมีขนาดเล็กจิ๋วและหน้าตาพื้นๆ เอามากๆ
‎เริ่มจะเป็นรากฐานในการช่วยเรา ‎เรื่องปัญหาสภาพภูมิอากาศได้จริงๆ ยังไง
‎เจ๋งจังครับ
‎ผมรู้จักหนังสยองขวัญ ‎สองสามเรื่องที่เริ่มต้นมาแบบนี้
‎ที่เชื้อราบางส่วนหลุดออกมา
‎แล้วก็เริ่มเข้าไปในร่างกายเรา ‎ควบคุมความคิดเราอะไรทำนองนั้น
‎พวกคุณกังวลเรื่องซอมบี้ล้างโลกบ้างมั้ย
‎โชคดีที่นักวิทยาศาสตร์ของเรา ‎ตรวจสอบและกรองอะไรก็ตาม
‎ที่อาจเหมือนตอนต้นของหนังสยองขวัญออกไป
‎- จริงเหรอ แน่ใจนะว่ากำจัดมันหมดแล้ว ‎- แน่นอนค่ะ
‎ฉันว่านายมีรูเล็กๆ ที่…
‎มาดูดินนี่กัน ผมอยากดูว่ามันทำงานยังไง
‎- ยอด เอาเลย ‎- สุดยอด ขอบคุณครับ
‎เราเห็นเมล็ดพันธุ์ที่ผสมเชื้อในห้องแล็บ ‎และทดสอบในเรือนกระจก
‎แต่พื้นที่พิสูจน์ที่แท้จริงของโลมไบโอ ‎คือที่นี่ในฟาร์มจริงๆ
‎ไปออฟโร้ดกันในรถไอโอนิคสินะ
‎ผมคิดไปเองหรือวัวพวกนั้นจ้องเราอยู่น่ะ
‎นี่ พวก
‎เอ้อ ตอนนี้มันไม่สนใจเราเลย
‎ใช่แล้ว แกเข้าใจฉัน
‎แดรินกำลังมีความสุข
‎กับการพูดคุยกับวัวทั้งฝูงในจินตนาการ
‎ผมพูดต่อได้นะ แต่เรามาถึงแล้ว
‎และเราก็กำลังจะได้พบกับชาวไร่ ‎ผู้ร่วมก่อตั้งโลมไบโอ มิค เวทเทนฮอลล์
‎ไงครับพวกคุณ เป็นไงบ้าง
‎- เยี่ยมครับ เป็นไงครับ ‎- ดีครับ
‎- ไงครับ ผมแดริน ‎- แดริน ผมมิค
‎- ยินดีที่ได้พบครับ มิค ผมแซ็ค ‎- ยินดีที่ได้พบ แซ็ค
‎ให้ตายสิ ตื่นเต้นชะมัด ‎ใครครับเนี่ยที่คุณพามากับเรา
‎อ๋อ ผมมีแรงงานอยู่นี่
‎เรามีแฟรงค์ อุมปาห์ เป๊ปเปอร์ แล้วก็กูเบอร์
‎- กูเบอร์ ดีนี่ ‎- กูเบอร์
‎ให้ตาย พวกมันดูเหนื่อยเชียว
‎ผมจะให้ความรักกับหมาพวกนี้หน่อย
‎ครับ เราเพิ่งพบกับทีแกนมา ‎แล้วก็ตื่นเต้นสุดๆ เรื่องการเพาะเชื้อ
‎และการทำงานของรา และ…
‎เจ๋งน่าดูเนอะ
‎- ตื่นเต้นสุดๆ ครับ ‎- น่าสนใจมาก
‎ด้วยประสบการณ์หลายปี ‎ในการทำไร่ธัญพืชและฝ้าย
‎มิคจึงแสดงให้เราดูได้โดยตรง ‎ว่าเมล็ดพืชที่ผสมเชื้อนี้ทำงานในดินยังไง
‎อะไรคือปัญหาที่เราเห็นอยู่ทุกวันนี้
‎เมื่อมีคาร์บอนในดินไม่เพียงพอครับ
‎คาร์บอนเป็นรากฐาน ‎ระบบการทำงานทุกอย่างในดิน
‎จากความสามารถในการอุ้มน้ำ ‎ไปจนถึงความเป็นประโยชน์ของธาตุอาหาร
‎การกรองน้ำของมัน ทั้งหมดเกี่ยวข้องกับคาร์บอน
‎ดังนั้นยิ่งเรามีคาร์บอนมากขึ้น ‎เราก็ยิ่งต้องการฝนน้อยลง
‎เราก็ยิ่งต้องการปุ๋ยน้อยลง ‎อะไรพวกนั้นทุกอย่างที่มากับมัน
‎ใต้เท้าเรานี่ ในดินเอง คุณเห็นอะไรครับตอนนี้
‎เมื่อนำของพวกนี้บางอย่างมาใช้กับดิน ‎คุณจะบอกได้ยังไง
‎เอ้อ คุณเห็นได้เลย เอาละนะ
‎ปกติแล้วคุณจะเห็นว่าดินเป็นสีเข้มกว่ามาก
‎ดังนั้นคุณก็จะเห็นแบบนั้น ‎และมันก็จะมีกลิ่นเฉพาะตัว
‎ใช่แล้ว เอากล้องนั่นเข้ามาใกล้ๆ
‎มาดูกัน ครั้งสุดท้ายที่ผมทดสอบดินในทุ่งนี้
‎มีคาร์บอนในดินประมาณ 2.5%
‎คุณพยายามให้ได้เท่าไรครับ
‎ผมพยายามให้ได้มากเท่าที่เป็นได้
‎ปริมาณคาร์บอนในดินโดยเฉลี่ยของสหรัฐฯ ‎ปกติแล้วอยู่ที่ประมาณหนึ่งถึงสี่เปอร์เซ็นต์
‎แต่ผลของโลมไบโอนั้นสูงถึงหกเปอร์เซ็นต์
‎ยิ่งคุณกักคาร์บอนไว้ในดินได้มากเท่าไร ‎มันก็ยิ่งสุขภาพดีเท่านั้น
‎พืชจะเติบโตแข็งแรงกว่า ‎และมีสารอาหารมากกว่า
‎แต่ผลพลอยได้อีกอย่าง ‎คือสิ่งที่พวกเขาเรียกว่าการดึงลง
‎นั่นแปลว่าคาร์บอนถูกดึงจากอากาศลงสู่ดิน
‎และนั้นก็อาจส่งผลเชิงเยียวยา ‎ต่อระดับคาร์บอนไดออกไซด์ของเราจริงๆ
‎และช่วยชะลอ ‎การเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศลงเล็กน้อย
‎และประเด็นก็คือพวกเขาไม่ต้องเปลี่ยนสิ่งที่ทำอยู่
‎ทำสิ่งที่คุณทำต่อไป ‎และเราก็จะแค่นำเทคโนโลยีไปประกอบ
‎ทุกคนบอกว่า "มันเป็นวิธีแก้ไขทางเทคโนโลยี"
‎และมันก็ไม่ใช่ครับ มันเป็นแค่เครื่องมืออีกอย่าง
‎เครื่องมือที่คุณทำไร่อยู่บนที่แปลงข้างๆ แล้วก็ว่า
‎"ผมมีคาร์บอนปริมาณเท่านี้ๆ ‎ตอนผมใช้เทคโนโลยีนั่น
‎มิคไร่ข้างๆ นั่น เขาใช้ระบบนี้ๆ ‎ใช้เทคโนโลยีนั่น แล้วก็ได้คาร์บอนมากกว่า
‎- ผมก็อยากทำงั้นเหมือนกัน" ‎- ครับ
‎ชาวไร่น่ะเรียนรู้จากการส่องข้ามรั้วเพื่อนบ้าน
‎- ครับ ‎- จริงๆ นะ พวกเขามองข้ามรั้วกันเสมอแหละ
‎พวกเขาไม่ฟังตัวแทนขาย ‎หรือนักวิทยาศาสตร์หรอก
‎พวกเขาจะฟังชาวไร่ที่นำวิธีการไปใช้
‎และเราก็ต้องใช้พลังนั้นให้เป็นประโยชน์
‎การเปลี่ยนแปลงอย่างแท้จริง ‎ในระดับคาร์บอนไดออกไซด์ของโลก
‎จะไม่เกิดขึ้นจากฟาร์มเดียว ‎ที่นำวิธีการใหม่ๆ เหล่านี้ไปใช้
‎แต่จำเป็นต้องให้เรื่องนี้กลายเป็น ‎มาตรฐานใหม่ของฟาร์มทุกแห่ง
‎แต่ผลผลิตที่เพิ่มขึ้น พืชผลที่มีสารอาหารมากขึ้น ‎และดินที่ดีขึ้นสำหรับการทำฟาร์มในอนาคต
‎เป็นแรงจูงใจถูกประเภท ‎ที่ชาวไร่อื่นๆ ต้องการเพื่อเปลี่ยนไปใช้มัน
‎วิธีการอันก้าวหน้าทางการเกษตร ‎ของโลมไบโอให้ผลิตผลที่ดีขึ้น
‎ไปพร้อมๆ กับที่เยียวยาโลกของเรา
‎กระบวนการนี้เป็นส่วนหนึ่งของแนวคิดที่ใหญ่กว่า ‎ซึ่งเรียกว่าเกษตรกรรมฟื้นฟู
‎เพื่ออธิบายให้ลึกซึ้งขึ้น ผมจะให้คุณดูเรื่องนี้
‎เมื่อพูดถึงภาวะโลกร้อน
‎เรามักพูดถึงหนึ่งในสาเหตุหลัก ‎คือก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์
‎นี่ พวก นายไม่ต้องพูดจาเป็นทางการนักหรอก ‎เรียกฉันว่าซีโอทูก็ได้
‎ถ้าใส่ฉันลงไปในน้ำของนายนิดหน่อย ‎นายก็จะได้น้ำอัดลมเย็นชื่นใจ
‎ซึ่งเจ๋งดี
‎ใช่ แต่ถ้ามีมากเกินไปในชั้นบรรยากาศของโลก
‎คุณก็จะทำให้อุณหภูมิของโลกสูงขึ้น
‎ก่อให้เกิดเรื่องเลวร้าย ‎สารพัดแบบ ซึ่งไม่โอเคเลย
‎โอย เสียใจกับเรื่องนั้นด้วยพวก
‎แต่ยังมีความหวังอยู่
‎มีเหรอ ยังไงล่ะ
‎- ด้วยเกษตรกรรมฟื้นฟู ‎- เกษตรอะไรนะ
‎เกษตรกรรมฟื้นฟูเป็นระบบหนึ่ง
‎ที่ชาวไร่ใช้เยียวยาดิน ‎อย่างยั่งยืนและเป็นธรรมชาติ
‎ให้ผลผลิตที่ดีต่อสุขภาพยิ่งขึ้น ‎และมีสารอาหารเพิ่มขึ้น
‎และในขณะเดียวกัน
‎ก็คืนสภาพโลกจากผลกระทบ ‎ของคาร์บอนไดออกไซด์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
‎เจ๋งเลย พวก
‎ใช่แล้ว เกษตรกรรมฟื้นฟู ‎ไม่ใช้สารเคมีหรือยาปราบศัตรูพืช
‎หลักปฏิบัติรวมถึงการเพาะปลูกแบบไม่ไถพรวน
‎ใช้พืชคลุมดินหลากหลาย และวิธีการอื่นๆ อีกมาก
‎เรื่องนี้ไม่เพียงทำให้ผู้บริโภค ‎ได้อาหารที่ดีต่อสุขภาพยิ่งขึ้น
‎แต่ยังได้ผลที่ต้องการในการดึงคาร์บอนลงดินด้วย
‎โอ๊ะ ฟิ้ว!
‎นี่ นายจะไม่เป็นไรใช่มั้ย
‎ให้ตายสิ ข้างล่างนี่มีงานปาร์ตี้
‎ไง เธอชื่ออะไรน่ะ
‎ใช่สิ เขาไม่เป็นไรหรอก
‎บางครั้งนวัตกรรมสิ่งแวดล้อมก็เกิดขึ้นได้
‎แค่ด้วยการตั้งคำถาม ‎ต่อระบบที่อยู่มาหลายทศวรรษ
‎บ่อยครั้งที่เราได้ยินคำพูดที่ว่า ‎"ก็เพราะเราทำแบบนั้นกันมาตลอด"
‎ว่าเป็นเหตุผลที่จะไม่มีวันเปลี่ยน ‎ระบบที่ได้รับการยอมรับมานาน
‎แต่ในใจกลางนครซิดนีย์
‎บ้านสองชั้นยุคศตวรรษที่ 19 ‎ที่ไม่โดดเด่นอะไรหลังนี้
‎กลับแหกกฎทุกข้ออย่างท้าทาย
‎เป็นเพราะเจ้าของ ไมเคิล ม็อบส์
‎บ้านในเมืองชั้นในหลังนี้ ‎จึงอยู่นอกระบบสาธารณูปโภคในทางเทคนิค
‎เขาทำแบบนั้นได้ยังไง เรากำลังจะได้รู้คำตอบ
‎- ว่าไงครับ ผมแซ็ค ‎- ว่าไง
‎- แซ็ค ยินดีที่ได้พบ ‎- เช่นกันครับ
‎- ไงครับ ผมแดริน ยินดีที่ได้พบครับ ‎- ขอต้อนรับสู่กระท่อมน้อยของผม
‎- คุณเป็นคนนอกระบบสาธารณูปโภค ‎- ครับ
‎เรื่องนั้นเกิดขึ้นได้ยังไง
‎- ที่จริงมัน… ‎- คุณอยู่ใจกลางเมืองนะ
‎ผมต้องพูดให้ชัดเจน
‎ว่าที่จริงมันเป็นการตอบสนองแบบเด็กๆ ‎หลังจากมีคนบอกว่าผมทำไม่ได้
‎- คือว่า… ‎- ผมชอบเรื่องนั้น
‎- ผมเคยเป็นทนาย ‎- เคยเป็นทนายเหรอ
‎ตอนนั้นผมมีส่วนร่วมในการสอบสวนของรัฐสภา ‎เรื่องวิธีที่เราจัดการน้ำในซิดนีย์
‎ผมมีลูกเล็กสองคน
‎และผมกับภรรยาก็คิดว่า ‎"มาทำครัวกับห้องน้ำที่ใหญ่กว่านี้กัน"
‎ระหว่างการปรับปรุงนานสามเดือนนั่น ‎ผมตัดขาดจากระบบประปาของเมือง
‎ระบบน้ำเสียของเมือง
‎และติดแผงโซลาร์เซลล์
‎ตลอด 24 ปีที่ผ่านมา ‎ไม่มีน้ำเสียออกจากบริเวณบ้านนี่ ดูมันสิ
‎กว้างห้าเมตร ไม่มีน้ำฝนออกจากบริเวณบ้านนี้
‎ผมเก็บน้ำสองล้านลิตรไว้ที่นี่
‎- สองล้านลิตรเหรอ ‎- น้ำเสียสองล้านลิตร
‎และน้ำเสียนั่นก็ผ่านการบำบัด
‎ผมต้องการข้อมูล ดังนั้นทุกสองสัปดาห์
‎เราก็จะเก็บตัวอย่างที่นี่
‎และเราก็เปรียบเทียบมันในห้องแล็บ ‎กับน้ำประปาของเมือง
‎น้ำของผมสะอาดกว่าทุกครั้งตลอด 12 เดือน
‎- สะอาดกว่าน้ำประปาของเมืองเหรอครับ ‎- ใช่
‎และตอนนี้มันก็ปลดปล่อยผม
‎ชาวบ้านห่วงเรื่องโลกนี้ ผมก็ด้วย ‎แต่มันช่วยให้ผมเดินหน้าใช้ชีวิตต่อไปได้
‎ผมเปิดก๊อกได้ ผมไม่ได้ทำอะไรเป็นพิษเป็นภัย
‎ผมอาบน้ำฝักบัวนานๆ ได้เหมือนกัน ‎ผมไม่ได้ทำอะไรเป็นพิษเป็นภัย
‎โอเค คุณทำให้เราสนใจแล้ว
‎มีพื้นฐานสามอย่าง ‎ในการใช้ชีวิตนอกระบบสาธารณูปโภค
‎คุณต้องมีแหล่งพลังงานและน้ำของตัวเอง
‎แล้วก็วิธีจัดการกับของเสีย ‎มาดูกันว่าไมเคิลทำยังไง
‎- ไปดูระบบของคุณกัน ‎- เข้ามาสิครับ
‎- ผมอยากเห็นว่านี่มันทำงานยังไง ‎- ผมอยากรู้ใจจะขาด
‎ใช่ เจ๋ง
‎ผมต้องบอกว่าตอนเดินเข้าไปทีแรก ‎มันดูเหมือนบ้านธรรมดาทั่วไปไม่ว่าหลังไหน
‎แต่มันมีเอกลักษณ์พอดู มีบรรยากาศบางอย่าง
‎มันแปลก มันก็แค่รู้สึกสบายๆ ‎แค่รู้สึกผ่อนคลายจริงๆ
‎มากๆ
‎บ้านนี้ตอนกลางคืนใช้พลังงานจากแบตเตอรี่
‎และแบตเตอรี่จะอยู่ได้นานกว่าปกติหรือสั้นกว่า
‎ก็ขึ้นอยู่กับจำนวนครั้งที่มันคายประจุ
‎สิ่งที่เจ้าตัวน้อยนี่ทำที่นี่ช่วงกลางวันก็คือ
‎มันจะบายพาสแบตเตอรี่ ‎นำพลังงานแสงอาทิตย์ไปที่หลอดไฟโดยตรง
‎- เจ๋ง ‎- เจ๋งใช่มั้ยล่ะ
‎ดังนั้นคุณก็จะยืดอายุแบตเตอรี่ได้อีก 50%
‎- ใช่เลย ‎- ครับ วิเศษเลย
‎- ผมจะให้คุณดูแบตเตอรี่นั่น ‎- ครับ ยอด
‎ถ้าพวกคุณมายืนตรงนี้…
‎- ข้างล่างนี่ครับ ‎- อยู่นั่นเอง
‎ห้องใต้ดินเป็นที่ที่เหมาะกับแบตเตอรี่ ‎เพราะอุณหภูมิมันเสถียร
‎- ทำให้มันเย็นอยู่ตลอด ‎- ใช่
‎ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น ‎มันจึงรักษาประสิทธิภาพไว้ได้
‎- คุณมี "อิท" มั้ย ‎- ว่าไงนะ
‎- คุณมี "อิท" หรืออะไรมั้ย ไม่มีตัวอะไรเหรอ ‎- ไม่ๆๆ
‎เขาอาจไม่ใช่แฟนสตีเว่น คิง
‎- ไม่มีใครนอนอยู่ข้างใต้นั้นเหรอ ‎- ยังไม่มี แต่คุณสมัครได้นะ
‎ใช่สิครับ
‎ผมขอผ่าน
‎คือว่าผมต้องถาม เรื่องน้ำน่ะ
‎- ครับ ‎- การรีไซเคิล การเก็บกักน้ำ
‎- มันคือสิ่งที่ผมหลงใหล มาดูน้ำกัน ‎- ครับ ผมก็ด้วย
‎ดูแมงมุมนั่นสิ
‎หวัดดี พวก
‎โอเค ออสเตรเลีย
‎น้ำนี่น่ะ…
‎เอาละ
‎มาจากหลังคาบ้านผม
‎- เป็นน้ำฝนที่เก็บมา 100% ‎- น้ำฝน 100%
‎วัดทุกสองสัปดาห์เป็นเวลา 18 เดือน ‎และสะอาดกว่าน้ำประปาของเมือง
‎ดีจังครับ
‎- รสชาติดีใช่มั้ยล่ะ ‎- รสชาติดีมาก
‎- ดื่มให้… ‎- ดื่มให้น้ำดีๆ
‎นอกระบบสาธารณูปโภค น้ำสะอาดจากฟ้า
‎ยอดจริงๆ ที่มีคนที่เห็นคุณค่าของน้ำในโลกนี้
‎เราต้องทำเรื่องแบบนี้ ‎ใช้สิ่งที่ตกลงมาฟรีๆ บนหลังคา
‎ร้อยเปอร์เซ็นต์ครับ
‎คุณเคยขาดแคลนมั้ยใน…
‎ผมเริ่มจะขาดแคลนแล้ว
‎- จริงเหรอ ‎- อืม
‎- ทำไม เพราะฝนตกน้อยลงเหรอ ‎- ใช่
‎แล้วมันก็ตกห่างกันมากขึ้นด้วย
‎ดังนั้นอาจจะมีอยู่ปีละสองสามครั้ง ‎บางทีก็สี่ครั้งต่อปีในตอนนี้
‎ที่ผมจะเอาไข่ไปบ้านข้างๆ
‎- แล้วผมก็บอกว่า "ขอยืมสายยางได้มั้ย" ‎- แลกไข่กับน้ำ
‎- ผมไม่อยากหรอก แต่… ‎- ครับ
‎ปกติเวลาผมทำแบบนั้น ฝนจะตก
‎- มันคือการเต้นขอฝน ‎- มันเหมือน… พระเจ้าปั่นหัวผมเล่น
‎หลักๆ แล้วน้ำครึ่งหนึ่งที่เราใช้ ‎อย่างน้อยก็ในบ้านต่างๆ ในออสเตรเลีย
‎ถูกใช้ไปในการกดชักโครกและซักเสื้อผ้า
‎ทำไมผมถึงจะใช้เจ้านี่
‎น้ำสะอาดงดงามนี่
‎ไปกับการกดชักโครกล่ะ
‎ผมไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้แบบนั้นมาก่อน แต่ก็จริง
‎สำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อม ‎บอกว่าโถสุขภัณฑ์ใช้น้ำประมาณ 30%
‎ของการใช้น้ำในบ้าน ‎ของแต่ละครัวเรือนในอเมริกา
‎ปัจจุบันบ้านส่วนใหญ่ในอเมริกาไม่มีระบบน้ำทิ้ง
‎ที่จะเก็บน้ำใช้แล้วจากที่อาบน้ำ ‎เครื่องล้างจาน หรืออ่างล้างหน้า
‎ซึ่งสามารถนำมารีไซเคิล ‎ด้วยการเปลี่ยนเส้นทางมันลงไปในโถสุขภัณฑ์
‎แต่คงจะเจ๋งกว่านี้เยอะถ้ามี
‎มันเหลือเชื่อมาก ผมรู้สึกเหมือนในทางทฤษฎี
‎ทุกคนอยากมีส่วนร่วมด้วยวิธีพวกนี้วิธีใดวิธีหนึ่ง
‎พวกเขาอยากใช้พลังงานน้อยลง ‎ ใช้น้ำสะอาดจากธรรมชาติ
‎เราไม่อยากใช้ชีวิตโดยพึ่งระบบอย่างเดียว ‎แต่วิธีการบูรณาการมัน
‎ดูยุ่งยากซับซ้อน
‎ผมไม่แน่ใจว่าทำไมมันดูเป็นงั้น
‎ทุกอย่างที่คุณอธิบายให้เราฟังดูค่อนข้างเรียบง่าย
‎- เป็นงั้นจริงๆ ครับ ‎- ครับ
‎และนั่นก็เป็นเรื่องสำคัญจริงๆ ที่ผมต้องได้ยิน
‎เพราะชาวบ้านทำให้ตัวเองท้อ ‎ด้วยการพูดว่า "ฉันทำแบบนี้ไม่ได้หรอก" แล้วดูสิ
‎ผมเป็นแค่ชาวออสเตรเลียธรรมดาๆ
‎ผมแค่เอาสิ่งที่ชาวไร่ ‎ทำกันในชนบทมาทำในเมือง
‎อย่าลืมนะครับว่าไมเคิลใช้ชีวิตนอกระบบ
‎ถ้าจะเรียกแบบนั้น แต่ไม่ได้อยู่ไกลปืนเที่ยง
‎เขาอยู่ใจกลางเมือง ‎ล้อมรอบด้วยโครงข่ายต่างๆ ทุกด้าน
‎เรื่องนี้ถือว่ามีความหมายในฟาร์มที่ไหนสักแห่ง
‎แต่การได้เห็นคุณทำมันสำเร็จที่นี่ ที่ใจกลางเมือง
‎มันโดดเด่นจริงๆ มันวิเศษมาก
‎- ขอบคุณ ยินดีที่ได้คุยกับคุณ ดูแลตัวเองด้วย ‎- เช่นกันครับ
‎ขอบคุณมาก นี่มันเหลือเชื่อเลย
‎ผมไม่อยากเชื่อเลยเรื่องสิ่งที่คุณทำสำเร็จที่นี่ ‎ขอบคุณที่พาเราชมครับ
‎นี่มัน…คือแก่นความคิด ‎ของสิ่งที่เราอยากทำให้สำเร็จ
‎สิ่งที่เรากำลังมุ่งไปหา ‎มันคือเรื่องราวของทั้งรายการของเรา
‎- ผมเคารพคุณ ‎- เช่นกัน
‎ผมไม่มีทีวี แต่ผมยกเว้นให้คุณ ‎แล้วก็ดูรายการของพวกคุณเรื่องไอซ์แลนด์
‎- เป็นรายการที่วิเศษ ขออีกนะครับ ‎- ยอดเลย
‎- ขอบคุณที่มีส่วนร่วมครับ ‎- ครับ
‎ครับ ขอบคุณ ขอบคุณที่เป็นส่วนหนึ่งของมัน
‎บ้านยั่งยืนของไมเคิล ‎ทำให้เห็นภาพว่าอนาคตอาจดูเป็นยังไง
‎และการเปลี่ยนแปลงที่เขาทำกับบ้าน ‎ก็เป็นตัวอย่างที่ยอดเยี่ยม
‎ของผลกระทบที่คนแค่คนเดียวอาจมีต่อสิ่งแวดล้อม
‎แต่เรื่องง่ายๆ แบบการอยู่ในระบบต่อ ‎และเปลี่ยนไปใช้พลังงานแสงอาทิตย์ในบ้าน
‎ก็อาจมีผลสำคัญต่อโลกนี้ ‎ในทิศทางที่ถูกต้องได้เช่นกัน
‎เมืองและเทศบาลต่างๆ อาจต้องการ
‎ระบบสาธารณูปโภคในองค์รวมขนาดใหญ่อยู่เสมอ ‎เพื่อให้ทำงานได้ตามที่ควรอย่างมีประสิทธิภาพ
‎และจุดหมายต่อไปของเรา ‎ก็จะแสดงให้เราเห็นว่ามีพลังที่ยิ่งใหญ่อยู่
‎ในการจัดจำหน่ายแบบองค์รวม ‎ของการค้าส่งพลังงาน
‎บนที่ดินผืนนี้ในรัฐวิกตอเรีย มีฟาร์มขนาดเล็กอยู่
‎ซึ่งพืชผลคือลม
‎และมันก็กำลังถูกเก็บเกี่ยวด้วยกังหัน 39 ตัว
‎และผลิตพลังงานจำนวน 80 เมกะวัตต์
‎นั่นมากพอที่จะจ่าย ‎พลังงานสะอาดให้บ้าน 50,000 หลัง
‎นี่คือฟาร์มกังหันลมโครว์แลนด์
‎ตั้งแต่ปี 1887 มนุษยชาติ ‎ก็ได้นำลมมาผลิตพลังงาน
‎เมื่อประสิทธิภาพเริ่มสูงขึ้น ‎พลังงานลมก็เป็นองค์ประกอบหลัก
‎ของพลังงานหมุนเวียนแบบสะอาดทั่วโลกต่อไป
‎และถึงแม้กังหันลมจะไม่ใช่นวัตกรรมใหม่
‎วิธีจัดตั้งและกระจายพลังงาน ‎จากฟาร์มกังหันลมนี้ก็เป็นนวัตกรรมใหม่
‎และเราก็กำลังจะได้รู้คำตอบว่ายังไง ‎จากนายกเทศมนตรีเมืองเมลเบิร์น
‎จะว่าไป มาหยุดกันสักพักเพื่อรับรู้ว่า ‎ชื่อตำแหน่งนั่นเจ๋งแค่ไหน "ลอร์ดเมเยอร์"
‎- เป็นไงบ้างคะ ‎- ดีครับ
‎ไงคะ ฉันเรเชล
‎และซีอีโอของบริษัท ‎แปซิฟิกไฮโดรของออสเตรเลีย
‎ใช่เลยค่ะ
‎ครับ นี่มันใหญ่กว่าที่ผมคิดไว้เยอะ
‎มันเชื่อได้ยากค่ะ ‎ความสูงขึ้นไปถึงแกนนั่น 100 เมตร
‎แล้วก็มีความยาวใบกังหันอีก 42 เมตรบนนั้น
‎ในการสร้างโครงการใหญ่ๆ แบบนี้
‎เรามีเครื่องจักรพวกนี้ ‎ที่เรายืนอยู่ข้างใต้รวม 30 ตัว
‎มันเป็นฟาร์มกังหันลมขนาดใหญ่
‎ชื่อโครงการพลังงานหมุนเวียนเมลเบิร์น
‎มันเป็นการบุกเบิกปูทางแน่นอนค่ะ
‎เพราะมันแสดงให้เห็นว่า ‎สำหรับผู้ใช้พลังงานรายใหญ่ๆ
‎เราร่วมมือกันได้จริงๆ ‎เพื่อจัดการกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
‎เราตระหนักได้ว่าเราทำแบบนั้นตามลำพังไม่ได้
‎เราต้องนำผู้ใช้พลังงานรายใหญ่ๆ ‎มารวมตัวกันเพื่อให้มันคุ้มค่า
‎เราต้องการปริมาณ ‎เพื่อจะเข้าสู่ข้อตกลงซื้อพลังงาน
‎กับแปซิฟิกไฮโดรได้
‎ผู้ใช้พลังงานรายใหญ่ๆ ก่อตั้งสหกรณ์ ‎และสนับสนุนแหล่งพลังงานนี้
‎ในราคาที่ต่ำลงมาก
‎ทั้งหมดนี้ระหว่างที่ใช้ลมแทนเชื้อเพลิงฟอสซิล
‎นี่เป็นความสำเร็จไม่เบาเลย ‎สำหรับเมืองเมืองหนึ่ง
‎กระแสไฟฟ้าทั้งหมดที่เราใช้ในฐานะองค์กร
‎ที่เมืองเมลเบิร์น ไฟทางทุกต้น
‎เครื่องเดินวงรีทุกเครื่องในฟิตเนสชุมชนของเรา
‎ทุกพอดแคสต์ที่ออกมาจากห้องสมุดของเรา
‎ใช้พลังงานหมุนเวียน 100% ‎จากฟาร์มกังหันลมแห่งนี้ค่ะ
‎ด้วยการทำงานร่วมกับแปซิฟิกไฮโดร ‎เราได้แสดงให้เห็นจริงๆ
‎ว่ามีหนทางที่เราจะรวมตัวกันทำสิ่งนี้ได้
‎ตอนนี้ทั่วทั้งออสเตรเลีย
‎มีเมืองท้องถิ่นต่างๆ กัน 39 เมือง ‎ที่ทำโครงการคล้ายกันนี้
‎การปล่อยก๊าซของเราหายไปแล้ว 5%
‎เจ๋ง
‎นั่นมันใหญ่จังครับ
‎- และก็มีระบบเครื่องกลและไฟฟ้าอยู่ ‎- ค่ะ
‎รู้มั้ยครับว่าดนตรีประเภทไหน ‎ที่กังหันลมพวกนี้ชอบ
‎มันเป็นเมทัลแฟนตัวเป้ง
‎- ใช่เลยค่ะ ‎- ผมจะอยู่ตรงนี้ถ้าคุณต้องการผม
‎เฉพาะในออสเตรเลีย ‎ลมเริ่มมีความสามารถในการแข่งขันสูงขึ้นมากๆ
‎อันที่จริงตอนนี้เราเห็นประกาศว่า ‎โรงไฟฟ้าถ่านหินขนาดใหญ่บางแห่ง
‎ปิดตัวลงเพราะไม่สามารถแข่งขันได้อีกต่อไป
‎คุณอยากหลบลมแล้วไปดูข้างในกังหันมั้ยคะ
‎- ครับ ‎- ตกลงนะ เข้าไปข้างในกันเถอะ
‎ผมรอไม่ไหวแล้ว
‎แล้วคนธรรมดาที่อยู่ที่บ้านตอนนี้
‎จะช่วยผลักดันรัฐบาลของตัวเอง ‎ให้เคลื่อนไหวแบบที่คุณทำได้ยังไงครับ
‎พยายามหาผู้ค้าปลีกพลังงาน ‎ที่ขายพลังงานทดแทนให้คุณได้
‎เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีมากๆ ค่ะ
‎แต่ล็อบบี้สมาชิกสภาของคุณด้วย
‎เรื่อง "เราต้องการพลังงานหมุนเวียน ‎เราอยากก้าวไปข้างหน้า"
‎นี่คือพลังงานแห่งอนาคต ‎ดังนั้นเราควรก้าวไปสู่จุดนั้นในตอนนี้
‎เพื่อลูกหลานเราและคนรุ่นต่อๆ ไป
‎- ได้ยินมันเคลื่อนไหวมั้ย ‎- ไม่รู้จะไม่ได้ยินได้ยังไง พวก
‎ในนี้เหมือนบ้านทั้งหลังเลย มันมหึมามาก
‎ดูนี่สิครับ ด้านในของกังหันลม
‎โอ้โฮ
‎พลังงานส่งลงมาที่นี่ ผ่านบัสบาร์อะลูมิเนียม
‎เข้าไปในสายพวกนี้ ‎แล้วก็เข้าสู่ตู้นี้ ตรงที่แซลลี่ยืนอยู่นี่
‎- ดีนะที่เราปิดมันแล้ว ‎- นี่คืออินเวอร์เตอร์ขนาดใหญ่ใช่มั้ยครับ
‎ค่ะ ถูกแล้ว จากนั้นมันก็จะส่งออกไป ‎ผ่านตู้ที่คุณเห็นด้านนอก
‎แล้วก็ผ่านสายใต้ดินไปยังโครงข่าย
‎แล้วก็ตรงไปยังศาลาว่าการเมือง
‎และเมื่อฉันเปิดไฟในห้องทำงานฉัน
‎ฉันก็รู้ว่ามันมาจากที่นี่
‎มีมหาวิทยาลัย งานศิลปะจัดวาง ‎และธุรกิจทั่วทั้งพื้นที่
‎ที่ได้รับพลังงานจากสหกรณ์กังหันลมนี่
‎ผมเห็นได้เลยว่าทำไมเจ้าพวกนี้ได้ผลนักที่นี่
‎- เขาไปนั่นแล้ว ‎- โห
‎โห
‎มันแรงจริงๆ ลมนั่น
‎- ใช่ นึกภาพข้างบนนั่นสิ ‎- ใช่เลย
‎โอ๊ย หมวกผม
‎- นั่นแหละลมล่ะ ‎- ใช่แล้ว
‎อืม นี่มันยอดไปเลย
‎สิ่งที่เราได้เรียนรู้ที่นี่น่ะ เราทำซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้
‎ทั่วทั้งออสเตรเลีย และฉันคิดว่าทั่วโลกด้วย
‎- ครับ ‎- น่าทึ่งมาก
‎- ขอบคุณมากครับที่มาร่วมรายการเรา ‎- ขอบคุณที่มา ยินดีมากค่ะที่ได้พบคุณ
‎- ทำได้ดีค่ะ ‎- ด้วยความยินดีครับ
‎- ขอบคุณมาก ‎- ขอบคุณ
‎- สุดยอดเลย ‎- ดีค่ะ จับหมวกไว้ดีๆ ล่ะ
‎- ครับ ผมจะพยายามดูมันไว้ ‎- ครับ ผมจะช่วยเขาเอง
‎ขอบใจ พวก นาย… ฉันไม่…
‎บรรจุภัณฑ์อาหารและเครื่องดื่มส่วนใหญ่ ‎ออกแบบมาให้ใช้ครั้งเดียวทิ้ง
‎น้อยครั้งที่จะมีการรีไซเคิล
‎และมันคิดเป็นปริมาณเกือบครึ่ง ‎ของขยะมูลฝอยชุมชนในสหรัฐฯ
‎ระหว่างทางไปยังจุดหมายต่อไป
‎แดรินบอกผมเรื่องบริษัท ‎ที่สร้างนวัตกรรมสิ่งแวดล้อม
‎ซึ่งกำลังทำอะไรกับปัญหานั้นอยู่
‎นั่นคือตอนที่ฉันตื่นเต้นขึ้นมา พวก ‎ตอนที่ตระหนักได้ว่ามีบริษัท
‎ที่กำลังเปลี่ยนเกมโดยใช้เส้นใยจากพืช
‎มาต่อสู้กับพลาสติกแบบใช้ครั้งเดียวทิ้ง
‎พวกเขาร่วมงานกับบรรดาบริษัท ‎ที่ใหญ่ที่สุดในโลก และไม่มีใครรู้เรื่องนั้น
‎ด้วยการช่วยบริษัทยักษ์ใหญ่ที่สุดบางบริษัท ‎ในธุรกิจอาหารและเครื่องดื่ม
‎ทดแทนบรรจุภัณฑ์พลาสติกของพวกเขา ‎ด้วยทางออกพลิกวงการที่มาจากพืชพวกนี้
‎นั่นคือนวัตกรรมสิ่งแวดล้อม ‎ที่อาจสร้างความแตกต่างมหาศาลให้กับโลก
‎- นี่มันยอดเลย ใช่แล้ว ‎- ใช่
‎จุดหมายสุดท้ายของเรา ‎อยู่นอกเมลเบิร์นไปนิดเดียว
‎เพื่อไปพบทีมสามีภรรยา ‎ผู้มุ่งมั่นที่จะเปลี่ยนโลกแห่งแรป
‎(เกรทแรป)
‎หมายถึงแรปห่อของน่ะ
‎ผลิตภัณฑ์ซึ่งปกติใช้ปกป้องอาหาร
‎ซึ่งเป็นการลดขยะในเชิงทฤษฎี ‎แต่ทั่วไปแล้วจะทำมาจากพลาสติก
‎ซึ่งนอกจากผลิตจากปิโตรเลียม
‎ก็ยังย่อยสลายไม่ได้อีกด้วย
‎- หวัดดีครับ ‎- ไง ทุกคน
‎- ไง เข้ามาสิ ‎- ยินดีต้อนรับ
‎- เป็นไงบ้าง ‎- ผมจอร์ดี้
‎เชิญพบกับจูเลียและจอร์ดี้ เจ้าของเกรทแรป
‎เป็นไงบ้างครับ
‎นี่คือโรงงานของเรา ‎มันเป็นโรงงานต้นแบบขนาดเล็ก
‎เรามีวิสัยทัศน์ที่ยิ่งใหญ่
‎อันที่จริงเราจะซื้อเครื่องจักรมา ‎จนเอามาใส่ทั้งห้องนี่ได้เต็มสองเท่าเลย
‎แต่ตอนนี้เราเพิ่งได้เจ้าหนูนี่มา ‎ของเล่นชิ้นเล็กๆ ของเรา
‎เราจะได้ผลิตแรปห่ออาหาร ‎กับแรปพันพาเลทในปริมาณน้อยได้
‎- พลาสติกแรปทางเลือก ‎- ใช่ ถูกต้อง
‎คือว่าเราใช้ไบโอพอลิเมอร์ ‎ดังนั้นมันก็เป็น "พลาสติกชีวภาพ"
‎มันจึงเป็นแรปที่สลายตัวได้ ‎และย่อยสลายได้ทางชีวภาพ
‎แรปปกติทำมาจากอะไรครับ ‎แค่พลาสติกแบบใช้งานหนักเหรอ
‎- พลาสติกจากปิโตรเลียม ใช่ ‎- พลาสติกทั้งหมด
‎น่ากลัวมาก มันอาจ ‎ใช้เวลาถึง 1,000 ปีในการแตกตัว
‎หรือไม่มันก็จะแตกตัวเป็นไมโครพลาสติก ‎ไปลงเอยในมหาสมุทรของเราในที่สุด
‎ปิโตรเลียมสิบเปอร์เซ็นต์ของโลก ‎ใช้ไปในการผลิตพลาสติก
‎เป็นปริมาณที่น่าขยะแขยง
‎เห็นได้ชัดว่าเราเพิ่งได้เห็น ‎ปัญหาใหญ่เรื่องบรรจุภัณฑ์
‎และนี่ก็คือไอเดียยอดเยี่ยมสองอย่าง ‎ซึ่งแค่ไม่เคยใช้ร่วมกันมาก่อน
‎กระบวนการนี้ค่อนข้างเป็นเชิงเทคนิค ‎แต่อธิบายง่ายๆ
‎ก็คือแทนที่จะใช้ปิโตรเลียมมาทำแรป
‎จูเลียกับจอร์ดี้ใช้ขยะที่มาจากพืชแทน ใช่แล้วครับ
‎พืชผักที่ปกติแล้วจะสูญเปล่า ‎กำลังถูกนำไปใช้ประโยชน์จริงๆ
‎เราพบบริษัทนี่จากไอดาโฮ ‎ที่ใช้ขยะเหลือทิ้งจากมันฝรั่ง
‎และหลักๆ แล้วขยะทั้งหมดนี่จากบนเปลือกมัน
‎และทุกๆ อย่างจากการทำ ‎เฟรนช์ฟรายส์หรือมันฝรั่งทอดกรอบ
‎พวกเขาก็เอาทุกอย่างนั่นมา ‎และเปลี่ยนมันเป็นไบโอพอลิเมอร์
‎ผมแบบว่า "นี่มันบ้ามาก"
‎และผมก็แบบ "มันย่อยสลายได้ในทะเล ‎ดังนั้นมันก็แตกตัวได้แม้แต่ในมหาสมุทร
‎เราจะไม่ใช้เจ้านี่ได้ยังไง"
‎เราศึกษามาว่าพลาสติกแรป 150,000 ตัน
‎ไปลงเอยในหลุมฝังกลบในแต่ละปี ‎เฉพาะในออสเตรเลียที่เดียว
‎ดังนั้นในเชิงผลกระทบ มันก็สมเหตุสมผล
‎ว่านั่นคือขยะปริมาณมากที่เราจะจัดการได้
‎เรามองเห็นว่า ‎เราอาจสร้างผลกระทบได้มากที่สุด
‎ถ้าผลิตแรปพันพาเลทกับแรปห่ออาหารได้
‎เราก็แค่ลองปรับสูตรมาเรื่อยๆ
‎และในที่สุดก็มาถึง ‎จุดที่มันจะมีราคาเท่ากับพลาสติก
‎- ราคาเท่ากันเหรอ ‎- ใช่ ดังนั้นคุณก็ไม่มีข้ออ้างแล้วจริงๆ ตอนนี้
‎ไม่เลย ไม่มีความแตกต่างด้านราคา ‎ดังนั้นก็ไม่มีข้ออ้าง
‎มันก็แค่ต้องติดตลาด และมันก็ติดตลาดอยู่
‎เราได้รับการติดต่อจากบรรดาซูเปอร์มาร์เก็ต ‎ที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกา ออสเตรเลีย
‎บริษัทเหมืองแร่ที่ใหญ่ที่สุดในโลกบางบริษัท
‎ทุกคนติดต่อมาว่าอยากใช้แรปพันพาเลทนี่ ‎เพราะทุกคนเข้าใจปัญหา
‎เราระบุไว้ในข้อตกลงผู้ถือหุ้นของเรา ‎ว่าเราให้ความสำคัญกับโลกก่อนผลกำไร
‎ดังนั้นถ้านักลงทุนเซ็นสัญญา ‎พวกเขาก็ต้องเซ็นด้วยอุดมการณ์นั้น
‎เป็นการพิสูจน์ให้เห็นอีกครั้ง ‎ว่าการปฏิบัติต่อโลกอย่างอ่อนโยนยังมีผลกำไรได้
‎- เห็นเม็ดกลมๆ ในถังนั่นมั้ย ‎- คุณอยากเห็นไบโอพอลิเมอร์มั้ย
‎- เอาสิครับ มาดูกันเถอะ ‎- ไปดูกัน
‎- นั่นไงคะ ‎- โห ผมเอามือ…
‎- แตะมันได้มั้ย ‎- แตะเลย เชิญเลยครับ
‎งั้นคุณก็ผลิตเม็ดพวกนี้ก่อน ‎จากนั้นคุณก็ละลายและเปลี่ยนรูปมันได้เหรอ
‎- ใช่เลย ‎- ค่ะ
‎นั่นคล้ายกับอุตสาหกรรมพลาสติกมาก
‎ใช่ๆ เราใช้อุปกรณ์แบบเดียวกันทุกอย่าง
‎หลักๆ แล้วมีกระบวนการหมักในตอนต้น
‎เพื่อให้เราได้แป้งที่เราต้องการมา
‎เรายังคงใช้ผลิตภัณฑ์จากน้ำมันส่วนเล็กๆ
‎และเราก็ผสมมันเข้าด้วยกัน ‎เพื่อสร้างสูตรลับของเรา
‎คุณเอามันมาผ่านตรงนี้ ละลายมัน ‎และก็จะมีฟิล์มออกมาจากอีกฝั่ง
‎สุดท้ายมันแตกตัวเป็นอะไรครับ ‎พอทิ้งลงไปในทะเล
‎สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ ‎ขยะจากผลไม้และขยะจากมันฝรั่งนี้
‎จะเน่าเสีย กลายเป็นมีเทน ‎และเข้าสู่ชั้นบรรยากาศ
‎ซึ่งมีผลรุนแรงกว่าคาร์บอนไดออกไซด์ 30 เท่า
‎ดังนั้นหลักๆ แล้วด้วยการแตกตัวเป็นคาร์บอน ‎ต่อให้มันอยู่ในท้องทะเล
‎มันก็ดีกว่าผลลัพธ์ที่อาจเกิดขึ้นนั่น 30 เท่า
‎และเห็นได้ชัดว่ามันก็ยังแตกตัว ‎มันจะไม่เป็นอันตรายกับอะไร
‎- งั้นนี่มีแป้งมันฝรั่งอยู่เท่าไร ‎- ประมาณ 65%
‎หกสิบห้า แล้วที่เหลือก็คือ…
‎มันเป็นไบโอพอลิเมอร์ที่ได้จากน้ำมัน
‎ดังนั้นมันก็ยังทำจากน้ำมันส่วนหนึ่ง ‎และขั้นต่อไป
‎ซึ่งจะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่เดือน ‎ก็คือใช้ขยะจากผลไม้ 100%
‎โอ้โฮ
‎และนี่ก็คือผลิตภัณฑ์ที่เสร็จสมบูรณ์
‎มันดูเหมือนและรู้สึกเหมือน ‎ของที่เราเคยใช้ไม่มีผิด
‎แต่มันใช้ได้ดีแค่ไหน เรามาทดสอบดูดีกว่า
‎นั่นมันน่าทึ่งมาก ‎นั่นมันรู้สึกเหมือนของที่แม่ผมใช้
‎ห่ออาหารผมตอนผมยังเด็กเป๊ะเลย
‎มันเหมือนกันเป๊ะ
‎งั้นโดยเฉลี่ยแล้ว ‎เจ้านี่ย่อยสลายได้เร็วแค่ไหนครับ
‎ถ้ามันอยู่ในกองปุ๋ยหมักที่บ้านคุณ ‎เราพบว่ามันย่อยสลายได้ในราวๆ สองสัปดาห์
‎ถ้าอยู่ในโรงงานปุ๋ยหมักเชิงอุตสาหกรรม ‎มันก็ย่อยสลายได้ในหนึ่งสัปดาห์
‎ถ้ามันไปอยู่ในหลุมฝังกลบขยะ ‎มันก็ย่อยสลายได้ในหกเดือน
‎หมุนตัวสิ
‎ฉันรู้อยู่แล้วว่านายจะทำงี้ ผมเห็นนัยน์ตาเขา
‎- ผมไม่อยากทำให้พลาสติกสูญเปล่า ‎- ไม่เลย
‎- มันไม่ใช่พลาสติก ค่ะ ‎- มันไม่ใช่พลาสติก
‎- มัน… ‎- ไม่ เอาเลย
‎- มันเจ๋งมาก ยินดีด้วยครับ ‎- ขอบคุณมาก
‎สองสามปีข้างหน้าจะเป็นช่วงเวลาสำคัญ
‎คาร์บอนไดออกไซด์ ‎ที่เราอาจนำออกจากชั้นบรรยากาศได้
‎พลาสติกที่นำออกจากมหาสมุทรได้
‎เป้าหมายสูงสุดของคุณคืออะไร
‎เราทั้งคู่อยากเห็นโลกที่ไม่มีการผลิตพลาสติก
‎จากผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมอีกเลย นั่นคือความฝันค่ะ
‎เราอยากพัฒนาผลิตภัณฑ์ไปเรื่อยๆ ‎กับสูตรนี้ที่เรามีอยู่
‎และจัดการกับจุดที่มี ‎ผลกระทบสูงจริงๆ พวกนั้นไปเรื่อยๆ
‎จนกระทั่งไม่มีพลาสติกในโลกนี้อีก
‎และโปรดสังเกตว่า ‎วันนี้พวกเขากำลังคาลิเบรทเครื่องจักร
‎ดังนั้นผลิตภัณฑ์ทั้งหมดที่คุณเห็นว่าผลิตออกมา ‎ก็จะไปอยู่ในกองปุ๋ยหมัก
‎ให้ตายสิ นี่มันเจ๋งมากครับ พวกคุณ
‎พวกคุณทำให้ทางเลือกนี้เป็นเรื่องง่ายมากจริงๆ ‎ไม่มีทางเลือกอื่นเลย
‎ไม่มี ใช่แล้ว นั่นแหละค่ะ
‎- พวกคุณแก้ปัญหาใหญ่มากๆ ได้ ‎- ครับ
‎นี่มันแข็งแรงพอมั้ย
‎เหวอ ผมไม่ได้บอกให้ทดสอบกับผมนะ
‎แต่เป็นท่าที่เจ๋งดี
‎ทำไมผมเอาแขนไว้ท่านี้เนี่ย
‎โอเค ผมจะเบ่งกล้าม ระเบิดออกจากเจ้านี่
‎ใช่แล้ว
‎- ผมไม่คิดว่ามันจะได้ผล ‎- คุณต้องการความทนต่อแรงดึงมากกว่านี้
‎อืม นั่นคือการปิดท้ายครับ
‎(เกรทแรป)
‎จากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ‎และทรัพยากรที่หมดไป
‎ไปจนถึงมลภาวะทางอากาศและน้ำ ‎โลกกำลังเริ่มเหนื่อยล้าไม่น้อย
‎แต่ยังมีความหวังอยู่เสมอ ‎หัวข้อของตอนนี้
‎คือนวัตกรสิ่งแวดล้อม
‎สามารถนำไปใช้กับทุกแง่มุม ‎ในชีวิตที่วิวัฒนาการไปเรื่อยของเรา
‎เมื่อเราเข้าสู่ช่วงใหม่ของการปฏิวัติเทคโนโลยี
‎นวัตกรรมสิ่งแวดล้อมก็กลายมาเป็น ‎เป้าหมายใหม่ที่อยู่ตรงนั้นเสมอ
‎เป็นเรื่องน่าดีใจที่ได้เห็นธุรกิจ ‎ผู้ประกอบการและนักลงทุนจำนวนมาก
‎ตอบสนองความท้าทายนี้
‎และมองหาวิธีสนองความต้องการของผู้บริโภค
‎ไปพร้อมกับทำร้ายระบบนิเวศเราให้น้อยลง
‎หรือที่ดีกว่านั้นคือพร้อมกับการเยียวยาโลกจริงๆ
‎ไอเดียพวกนี้ไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบ
‎แต่ความเต็มใจที่จะเปลี่ยนแปลงเล็กๆ น้อยๆ ‎และเดินหน้าก้าวเล็กๆ
‎ไปในทิศทางที่ดีขึ้นเสมอ
‎นั่นอาจสร้างความแตกต่างมหาศาลได้ในที่สุด
‎และวิธีเดิมๆ ในการทำอะไรๆ น่ะเหรอ ‎อืม หวังว่ามันจะสูญไป
‎ก่อนเราจะสูญพันธุ์
‎สวัสดี
‎และพร้อมกับที่ตอนนี้จบลง ‎เวลาที่เราใช้ร่วมกันที่นี่ในออสเตรเลียก็เช่นกัน
‎เราฉลองกันด้วยอาหารมื้อสุดท้าย ‎และย้อนทบทวนการเดินทางครั้งสำคัญนี้
‎ออสเตรเลียดีแค่ไหนน่ะ
‎ฉันรักที่นี่
‎ฉันว่านายอาจได้เพื่อนบ้านมาตอนไหนสักตอน…
‎และเราก็มีเมนูมื้อหลักของเรา ‎ฉันจะให้เชฟมาอธิบาย
‎โอ้โฮ
‎ที่เรามีอยู่ตรงนี้คือเนื้อสันนอกวากิว
‎เสิร์ฟกับเกี๊ยวมันฝรั่ง ดอกกะหล่ำบด ‎ฟักทองและแมคคาเดเมีย
‎- โห ‎- ทานให้อร่อยครับ
‎- โห หอมเหลือเชื่อเลย ขอบคุณครับ เชฟ ‎- ขอบคุณครับ เชฟ
‎มีเรื่องเล็กๆ น้อยๆ มากมาย ‎ที่ได้จากการเดินทางทั้งหมดนี่
‎หนึ่งในสิ่งที่สำคัญที่สุดคือการหาสายสัมพันธ์ ‎ของคุณกับธรรมชาติ ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน
‎เหมือนที่เราเห็นกับโยสท์ ในบ้านคุณ รอบบ้านคุณ
‎นั่นคือประเด็นของเรื่องทั้งหมดนี้มาโดยตลอด
‎- มันไม่ใช่เรื่องของการกอบกู้โลก ‎- ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเริ่มตรงไหน
‎โลกนี้จะอยู่ต่อไปไม่ว่ามีหรือไม่มีเรา
‎มันคือเรื่องของคนที่สร้างแรงบันดาลใจให้คนอื่นๆ
‎เลือกทางที่ดีที่สุด ‎ทางที่มีความรู้ที่สุดเท่าที่จะเลือกได้
‎ให้ใช้ชีวิตที่ดีต่อสุขภาพที่สุด ‎มีความสุขที่สุดเท่าที่เป็นได้…
‎ตัวคุณเองเป็นส่วนผสมอย่างหนึ่ง ‎คุณเป็นส่วนสำคัญของกระบวนการ
‎เราต้องพูดคุยเรื่องนี้กันและถามว่า
‎"เราจะยังอยู่ที่นั่นในอีก 20,000 ปี
‎หรือเราจะฆ่าตัวตาย"
‎ให้สนุกกับโลกแสนงามของเรา ‎และทุกอย่างที่มันมีให้
‎พร้อมกับทิ้งมันไว้ ‎ในสภาพที่ดีกว่าสภาพที่เราพบมัน
‎เพื่อคนรุ่นต่อๆ ไปที่จะมาถึง
‎- แด่การทำอะไรๆให้ดีขึ้น ‎- ดื่มกัน พวก
‎- รักนะ พี่ชาย ‎- รักนะ เพื่อน
‎ขอบคุณทุกคน ไว้เจอกันคราวหน้าครับ
‎(ทีมเที่ยวติดดินยอมรับ ‎เจ้าของดั้งเดิมของแผ่นดินทั่วออสเตรเลีย)
‎(เราเคารพผู้อาวุโส ‎ในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต)
‎(ผู้เก็บความทรงจำ ‎ประเพณี วัฒนธรรม และความหวัง)
‎(ของชาวอะบอริจิน ‎และชาวเกาะช่องแคบทอร์เรสทั่วประเทศไว้)
‎คำบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร