Bumslang został skradziony zeszłej nocy z zoo.
To bardzo niebezpieczne...
Ojcze.
Jakieś wieści na temat mojego wnuka?
Bez zmian.
Nie obudził się.
Zadaniem ojca jest ochrona rodziny.
Kiedy Wataru był na tym dachu...
kiedy został zepchnięty...
gdzie był jego ojciec?
Wataru ma szczęście.
Nigdy nie wiesz, od jak straszliwego losu
ocalił Cię Twój pech.
Dziękuję za podjęcie pracy w tak krótkim czasie.
Jestem gotowy. Dostajesz nową i ulepszoną wersję mnie.
Odkąd współpracuję z Barrym,
doświadczam spokoju jak nigdy dotąd. Nigdy.
Na przykład jestem mniej reaktywny na sytuacje,
bardziej akceptuję niedociągnięcia ludzi.
Byłem trochę niepewny powrotu do pracy, ale to tak, jak mówi Barry:
Dajesz pokój na świecie, odzyskujesz pokój.
Myślę, że Twój nowy terapeuta może zapominać
jak zarabiasz na życie, Biedroneczko.
-Biedronka? -Twoja nowa nazwa operacyjna.
-Biedronka? Naprawdę? -Nie podoba Ci się?
-A Tobie? -Tak.
Cóż, jeśli ci się podoba, w porządku.
Och, widzę co robisz. Biedronki mają dawać szczęście.
-Nie masz pecha. -Naprawdę?
Mój pech jest biblijny. Nawet nie próbuję zabijać ludzi, a ktoś umiera.
To przesada.
Tak? A moje ostatnie zlecenie?
- Zdjęcia z politycznego szantażu? - Głosowałam na ciebie.
Pamiętasz samobójczego boya hotelowego, który wspiął się na dach swojego hotelu,
bo nie mógł już tego znieść?
To wygląd abardziej bardziej jak jego pech niż twój.
Trzymaj się, kolego!
No i nie umarł.
Prawda? Zawiozłeś go do szpitala. Miałeś szczęście.
-Zależy jak na to patrzysz. -Pewnie.
Muszę powiedzieć, że mi się tu podoba. Mógłbym tu mieszkać.
Podoba mi się atmosfera, ludzie są taktowni....
Z wyjątkiem tego faceta.
Dlaczego ta praca tak dobrze się opłaca?
Miał należeć do Carvera, ale ma coś z żołądkiem.
-Carver? -I nie zajmuje się przechwytywaniem celu.
Zastępuję Carvera? Wybrałaś mnie za Carvera?
Powiedziałeś, że chcesz coś prostego na początek.
Prościej się nie da.
-Cholera. -Co jest?
Chyba zgubiłem klucz, kiedy ten facet na mnie wpadł.
- Jaki jest numer? - 523.
Carver.
Co za ego.
W sensie, to on powinien wziąć zajęcia z samodoskonalenia.
Zwalnia się z roboty? Co to ma być? Liceum?
Właśnie słyszę jak dorosłeś.
Wiem, że osądzam. Muszę nad tym popracować.
Ale Jezu, co za dupek.
Masz najdziwniejsze prośby. Petardy?
Jestem pracowity.
Proszę powiedz mi, że nie zamówiłeś proszku nasennego.
Nie.
Prawie spowodowałeś atak serca u tego ochroniarza w Anchorage.
Dopracowałem dawkowanie.
Weź broń.
Poproszę bilet.
Dziękujemy za skorzystanie z naszego pociągu.
Pierwsza klasa - to jest to.
-Zakładam, że nie wziąłeś broni? -Barry mówi każdy konflikt
to okazja do spokojnego.... Co to było?
A twój doradca mówi, że niektóre konflikty wymagają broni.
Cholera.
Dobra, jestem.
Cóż, przynajmniej to się udało.
Hej, ładnie tu.
Klasa ekonomiczna?
Zastanawiam się nad założeniem własnej agencji. Wiesz, same proste zlecenia.
To okropny biznesplan.
Nigdy więcej socjopatów, żadnych maniaków. Tylko jakościowi ludzie.
Barry mówi, że czas na zmiany. Myślę, że ma rację.
Barry nie wie, czym się zajmujesz.
Dobra, zaczynamy. Ekspres ma 16 wagonów.
Dziesięć ekonomicznych, sześć pierwszej klasy,
i pamiętaj, zatrzymuje się tylko na minutę na każdej stacji.
No kurwa mać. Mógłbyś uważać?
Co on, kurwa, ślepy jest?
Daj spokój. Nie, nie musisz podkradać herbatników, człowieku.
O nie. Wszystko w porządku? Ok spoko.
-Pieprzony dupek. -Dziękuję.
Dlaczego to zrobiłem?
To tak, jakbym po prostu musiał czy coś. Po prostu muszę to zabrać, jeśli to zobaczę.
Musisz z kimś porozmawiać. Serio.
Ciastko w kształcie złotej rybki? No nie kumam tego.
OK, proste przechwycenie. Co mam ukraść?
Teczkę. Wywiad twierdzi, że na rączce jest naklejka pociągu.
Teczki mają właścicieli. Właściciele nie są prości.
A najnowsze dane mówią, że właściciele będą w klasie ekonomicznej.
Właściciele, liczba mnoga? Dlaczego nie kazałeś mi przynieść broni?
Kazałam. Wybrałeś duchowe oświecenie.
Chiketto, proszę.
Bilet.
Proszę.
Ach nie, nie. Paragon fiskalny.
Cholera, chyba zgubiłem też mój bilet.
Ale ten paragon pokazuje, że kupiłem bilet, prawda?
Jeden przystanek.
Tak.
Myślałem, że się tu kłaniają.
PCHNĄŁEM GO. PIERWSZA KLASA, SIEDZENIE B4
Przepraszam, dzieciaku. Szukam...
Znalazłeś ją.
-Och, Cytryno. -Mandarynko.
Krwawisz, kolego.
O, rany, cholera. O cholera, stary.
Kogo do cholery zabiłem?
-Weź to zapierz czy coś. -To nie ja, stary.
-Och, to nie twoje? -Tak. Nie krwawię.
W takim razie nie zapinaj się, niech wszyscy się Ci przyjrzą.
-No tak, chcę, żeby widzieli mój krawat. -Co jest, kurwa, z Tobą nie tak?
Zasłoń to płaszczem, żeby nikt nie zauważył, Cytryno.
Myślę, że najpierw zauważą dziecinne kryptonimy.
Ale jeśli już mamy pozostać przy owocach, dlaczego nie jabłko lub pomarańcza?
Więc, co jest w tej tezcce?
Znowu ta śpiewka?
Wiesz, co jest w teczce.
Pieniądze. To zawsze są pieniądze.
Mandarynki są wyrafinowane.
Owoc jest wyrafinowany?
Tak, to krzyżówka innych owoców.
Są elastyczne. Jak ja.
Mówiłaś, że jest sześć wagonów w klasie ekonomicznej,
powiedzmy 30 pasażerów na wagon,
zgaduję, że dwie torby na... Zobaczmy... Razy dwa i przenosisz...
Taa... Nie ma szans, żebym znalazł jedną pieprzoną te--
-Chwila... -Co?
-Naklejka pociągu na rączce? -Tak.
No ja pierdolę.
-A dlaczego jestem Cytryną? -Bo jesteś kwaśny.
-Nikt nie lubi cytryn. -Bzdury, kolego.
Lemoniada, krople cytrynowe.
-Boli Cię gardło? -Cytrynowe ciasto bezowe.
Kiedy ostatni raz jadłeś cytrynowe ciasto bezowe?
-Ciasto z polewą cytrynową. -Przepraszam, mówisz o cytrynach?
-Mam teczkę. -Cóż, to świetnie.
-Na pewno? -Tak.
-A gdzie jest haczyk? -Nie ma haczyka.
-Zawsze jest jakiś haczyk. -Wysiadaj z pociągu.
Zupełnie jak cytryny. Po prostu nienawidzę kryptonimów.
No cóż, spójrz na to. Śpiąca Królewna.
-Pobudka. -Śniadanko gotowe.
Gdzie ja jestem?
Jesteś teraz bezpieczny. Twój ojciec nas przysłał.
Wy idioci pracujecie dla mojego ojca?
Och, spokojnie, możemy dostarczyć cię z powrotem do ojca w pudełku.
Technicznie jesteśmy zewnętrznymi wykonawcami.
Jestem Mandarynka. On jest Cytryną.
Jak owoc?
-Oglądałeś kiedyś Tomka i Przyjaciół? -Zaczyna się.
Hej, w dzisiejszych czasach coś oglądasz i co? Nic.
Same zwroty akcji, przemoc, dramaty, żadnego przesłania.
Gdzie w tym sens, co?
Czego mamy się nauczyć?
Wszystko, czego dowiedziałem się o ludziach, nauczyłem się od Tomka.
-Przyniosłeś swoją książkę z naklejkami, tak? -Wiesz, że zawsze przynoszę swoje naklejki.
Spójrz na Mandarynkę. Jest Gordonem. Ten niebieski.
A Gordon jest najsilniejszy, najważniejszy.
Ale nie zawsze słucha innych.
Że co, proszę?
Niektórzy ludzie to Edward. Mądry, miły.
Niektórzy to Henry. Pracowity, silny.
Niektórzy ludzie to Diesle.
Ja pierdolę!
Ci to są same kłopoty.
Ty jednak....
Tak, wyglądasz jak Percy.
Młody.
Słodki.
Nie do końća przy zdrowych zmysłach.
Skończyliście już?
-Tak. -Dobrze. Twój tatuś
wynajął nas, abyśmy wydobyli cię z kłopotów, w które się wpakowałeś, niegrzeczny chłopcze.
-Dlaczego jesteś Mandarynką? -Och, jest taki wyrafinowany, kolego.
Do cholery. To nieważne, prawda?
Ważne jest 17 martwych ciał, które zostawiliśmy
próbując Cię odbić z rąk Triady, która porwała Cię
z zamiarem wymuszenia okupu na Twoim popierdolonym ojcu.
Właściwie to 16.
Co znowu?
-Szesnaście zabójstw, kolego. -Nie, było 17.
-Było 16. -Siedem.
Zaczynasz mnie cholernie wnerwiać.
-Szesnaście. -Rozwalę sobie pieprzoną głowę
-waląc ten ceglany mur. -Może to poprawiłoby Ci pamięć.
Bo to było 16.
Było 17, do cholery. Teraz mam ochotę Cię, kurwa, udusić.
Czy masz coś przeciwko, jeśli rozwiążemy to teraz?
Jeden.
Dwa, trzy.
Pięciu facetów grających w pokera.
Nie zatrzymuj się!
-Duży facet. -Tak, duży facet.
Ale dzisiaj!
Dziesięć.
Trzech dupków z mieczami.
Kurwa, masz. Ja pierdolę!
Dlaczego zawsze przynosicie miecze?
Pieprzona Triada. Ale w sumie ma to sens, nie?
Sukinsynu!
Właściwie to lubię miecze.
Chyba już czas na ciasto Jaffa.
Co powiesz na koło u wozu?
Och, no jasne.
Kręć się!
Czternaście piętnaście.
I kutas na motocyklu.
-Więc 16. -Zapomniałeś o biednym,
-niewinnym cywilu na ulicy. -O kim Ty kurwa...
Hej, kolego, kolego, wszystko w porządku? O mój--
Kurwa... To nie była nasza wina.
-Nie nasza wina. -Nie? -Nie.
Co powiedziałby Pociąg Tomek, Cytryno?
To naprawdę podłe.
Powiedziałby: „Hej, weź odpowiedzialność, kolego”.
On tak nie brzmi.
Oddalę się trochę od właścicieli.
-Jesteś zdenerwowany? -Tak, jestem zdenerwowany.
-Brzmisz nerwowo. -Bo rzeczywiście jestem zdenerwowany.
Hej, słuchaj, po prostu wysiądę na następnym przystanku.
Och, lepiej usiądź, co?
Czy wiesz, jak nazywają Twojego staruszka?
Oczywiście, kurwa, że tak.
Biała śmierć. Niezupełnie owoc.
Nie. No i proszę.
Jest taka historia... Zatrzymaj mnie, jeśli ją słyszałeś.
--w której taka kobieta znalazła się
w niefortunnej sytuacji, gdzie była winna Twojemu ojcu porządną sumę pieniędzy.
Problem polegał na tym, że zdobycie tych pieniędzy zajęło jej trochę czasu.
Ale zapłaciła, chociaż z pięciominutowym opóźnieniem, prawda?
-Tak, i co on zrobił? -Odciął jej ramię.
-O ja pierdolę! -Tak.
Powiedział, że jest mu winna palec za każdą minutę.
Nie jest potworem. Nie kazał jej przez to przesiedzieć pięć razy.
Ciął tylko raz, prawda?
-To zbyt proste. -Za dużo myślisz.
-A Ty "niedomyślisz". -Nie ma takiego słowa.
-Tak, jest. -Naprawdę?
Myślę, że tak.
- Wygooglowałeś to? -Nie ma znaczenia.
Co by powiedział Barry?
Barry powiedziałby: „Negatywna perspektywa prowadzi do negatywnego wyniku”.
Wow. Ile Ty mu płacisz?
Naszym zadaniem jest zapewnienie Ci bezpieczeństwa
i odzyskać teczkę z pieniędzmi okupu w środku.
I planuję dokończyć moją pracę i utrzymać...
Cytryna. Gdzie jest teczka?
Och, schowałem ją.
Teczka, Cytryno.
Przynieś mi pieprzoną teczkę.
Jesteś kulą u nogi, wiesz? Dla mojego ojca.
A on nie potrzebuje powodu, by zabijać ludzi takich jak ty.
Potrzebuje powodu, by tego nie robić.
Ale czy taki powód ma?
To jest cholernie mylące.
-Halo? -Czy masz syna Białej Śmierci?
Masz na myśli tego palanta z głupimi tatuażami na twarzy?
-Właśnie tu siedzi. -A teczka?
Tak, oczywiście, mam teczkę.
Oboje wysiądziecie na stacji Kyoto.
Wtedy Twoja praca zostanie zakończona.
Była dokładnie tutaj.
Cóż, już nie jest.
Musimy znaleźć osobę, która ją ukradła.
Może masz rację.
Może rzeczywiście mam teraz szczęście.
Ty.
Tak.
Ja.
A Ty jesteś Yuichi Kimura.
I przyszedłeś tu, żeby mnie zabić.
Moi rodzice nazywają mnie Malenki Prince.
To znaczy Mały Książę. Oczywiście chcieli chłopca.
Będziesz chciał usłyszeć całą historię.
Albo będzie Ci bardzo, bardzo przykro.
To szpital.
Zaczekaj.
Cześć. Tak, możesz teraz iść zobaczyć chłopca.
Dobrze. Jeśli nie skontaktuję się z Tobą co dziesięć minut
lub jeśli nie odbiorę telefonu,
chcę, żebyś tam poszedł i zabił...
Przepraszam, jak ma na imię Twój dzieciak?
Wataru.
Racja, racja.
Zabij Wataru.
Nie cieszysz się, że zaczekałeś?
Mamy jego syna. To było nasze zlecenie.
Naszym zadaniem było wrócić z synem i jego 10 milionami dolarów.
Trzy słowa opisują naszą obecną sytuację.
-Wiesz jakie? -Jasne. Uratowaliśmy... jego... syna.
Rodzina jest ważniejsza niż pieniądze, prawda?
Czy naprawdę nie wiesz, kim jest Biała Śmierć?
Znam Białą Śmierć. Właśnie mi powiedziałeś 5 minut temu.
Dlaczego w ogóle zawracam sobie głowę przekazywaniem Ci odpraw?
Nie wiem.
Japoński półświatek był kiedyś rządzony przez człowieka o imieniu Minegishi.
Minegishi był naprawdę brutalnym draniem.
Ale był staromodny, wiesz?
Dla niego liczyła się tylko tradycja i lojalność.
Jeśli byłeś z nim, byłeś z nim. Byłeś jak rodzina.
Traktował cię tak, jakbyś był jednym ze swoich.
Wtedy znikąd pojawia się ten dwumetrowy, pierdolony palant z Rosji.
Ludzie mówią, że został wygnany z rosyjskiej mafii lub że był w KGB.
Nikt nie zna prawdy.
Ale wiadomo, że ten Rosjanin
wspinał się po szczeblach kariery.
Kawałek po kawałku. Zabójstwo za zabójstwem.
I bardzo, bardzo szybko stał się jednym z najbliższych doradców Minegishi'ego.
Wierni podwładni mówili:
„Wstrzymaj się. Gość nie jest pewny.
Nie można mu ufać."
„Jest niebezpieczny”, mówili.
"Jest jak plaga”, mówili.
„Biała śmierć”.
No i, oczywiście, mieli rację.
Zawarł własny sojusz.
Stworzył własny gang.
I co zrobił?
Dźgnął go w plecy.
To znaczy metaforycznie. Rozwalił jego pieprzony mózg, nie?
W ciągu jednej nocy wymazał imię Minegishi z powierzchni ziemi.
I stworzył imperium godne Białej Śmierci.
Więc powiem to wprost.
Właśnie ten bezduszny, psychotyczny przywódca
z największą organizacją przestępczą na świecie,
siedzi teraz w naszych dupskach.
Ten skurwysyn to zdecydowanie Diesel, prawda?
Jeśli jeszcze raz wspomnisz o Pociągu Tomku...
-... to strzelę Ci, kurwa, w twarz. -Ok, jeśli to taki twardziel,
jak to się stało, że zatrudnił dwóch losowych operatorów, zamiast samemu odzyskać syna?
Gdybyś rzeczywiście przeczytał briefingi, wiedziałbyś, że ma żonę.
Co, miał żonę?
Była najważniejszą, pieprzoną rzeczą w jego życiu i umarła.
Wypadek po pijanemu lub jakieś gówno.
Teraz siedzi w swoim ośrodku. Od tamtego czasu nie wyszedł.
Pewna lokomotywa mogłaby powiedzieć, że jest w tym pewna lekcja.
I nie zatrudnił dwóch losowych operatorów, Cytryno.
Nie, on chciał najlepszych.
Chciał dwójkę odpowiedzialną za robotę w Boliwii.
Chciał profesjonalistów, którzy nie spartolą.
Trzy słowa, Cytryno.
-Jesteśmy... -W dupie.
Czego chcesz?
Ludzie myślą, że jestem tylko jakąś młodą dziewczyną.
Czyjąś przyszłą żoną...
lub przyszłą matką.
Ale nie jestem w historii kogoś innego.
Wszyscy jesteście w mojej.
Kurwa, ale co to ma wspólnego ze mną?
Pracujesz dla najstraszniejszego szefa w mieście: Białej Śmierci.
Och, możesz zaprzeczać ile chcesz.
Ale pracujesz dla kogoś, kto pracuje dla kogoś innego, i tak dalej, i tak dalej
i wszystko podlega tej samej osobie.
Dostarczyłeś teczkę dwa dni temu
do jednego ze współpracowników Białej Śmierci,
i wtedy ujrzałam swoją szansę.
Podążaj za teczką i znajdź Białą Śmierć.
Nie wiem, co według Ciebie mogę dla Ciebie zrobić.
Och, to moja ulubiona część historii.
Zabijesz go dla mnie.
Jak do cholery mam zabić Białą Śmierć?
Zobaczysz.
Och, spójrz na to.
Wszystko zgodnie z rozkładem.
Usiądź wygodnie, zrelaksuj się trochę. Wyglądasz na spiętego.
Uratowaliśmy jego pieprzonego syna.
Znajdziemy skurwiela, który zabrał teczkę, naprawimy wszystko
i będzie tak, jakby to się nigdy nie wydarzyło.
Nadal masz na sobie kamizelkę?
Nie, kamizelki dają fałszywe poczucie bezpieczeństwa.
Możesz zostać postrzelony w szyję.
I uniemożliwiają postrzelenie w klatkę piersiową,
ale chyba przegapiłeś ten odcinek Tomka.
Rzeczywiście chyba tak, bo to brzmi mrocznie jak cholera.
Dobra, zamknij się i pokaż na co Cię stać.
A więc, drobna zmiana planów.
Najpierw jego żona, teraz syn?
To dużo białych śmierci.
Chcę, żebyś był silny, synu. Rozumiesz?
Bądź silny.
Moje serce.
Nie!
Znajdź skurwysyna, który to zrobił.
Ty pierdolony szczęściarzu.
Dźgnąłeś mnie?!
-Zniszczyłeś moje życie. -Nawet Cię nie znam!
Przyszedłem po zemstę.
Zabójca, który zabił El Saguaro, zabił moją żonę.
Ale los sprawił, że to jedna to dwa za jednego.
Czy możemy po prostu zrobić sobie przerwę? Porozmawiać o tym?
Nigdy nie przestanę Cię szukać.
Co?
Uciekaj gdzie chcesz. Znajdę cię.
Czemu?
I zrujnuję Ci życie tak, jak Ty zrujnowałeś moje!
Stary, nawet Cię nie znam!
Moje serce.
Co--?
Wow. Naprawdę?
Niech to będzie lekcja o toksyczności gniewu.
Wenezuela, Urugwaj, Barcelona.
Kim Ty jesteś?
Wszyscy pasażerowie: zrobimy krótki postój
-w Shin Yokohamie. -W porządku, stary, załóż mu je.
-To okulary Momonga. -Co to, kurwa, jest Momonga?
Leci w każdy czwartek po Tomku.
-Dobra. -Jest dobrze.
-Właśnie tak. -Powinien wyglądać jakby spał. O, właśnie tak.
Wasabi.
Musimy się upewnić, że nie opuści pociągu.
Widzisz teczkę, załatwiasz kogokolwiek ją ma.
W porządku, jak mam to zrobić? Porozmawiać z nimi, czy "porozmawiać" z nimi?
Może opowiesz mu historię o tym, jak Gordon poznał Percy'ego
i jak Percy krwawi teraz ze swoich pieprzonych oczodołów!?
Masz na myśli, żeby go zabić.
Wszyscy pasażerowie:
-Zatrzymamy się na krótko w Shin Yokohama. -Cholera jasna.
Przepraszam.
Masz, kurwa, przebaczone.
Joburg.
Przepraszam, kolego.
Oddawaj!
Kurwa mać!
To nie była minuta.
-Ominąłem mój przystanek. -Dlaczego?
-Bo Bóg mnie nienawidzi. -Nie, ona Cię nie nienawidzi.
-Wciąż masz teczkę? -Tak, schowałem ją.
-Wysiądź na następnym przystanku. -To tylko brzmi tak łatwo.
Czy nazwa El Cigarillo coś dla ciebie znaczy?
-El Saguaro? Szef kartelu? -Tak, dlaczego to brzmi tak znajomo?
Był na weselu, które zinfiltrowałeś w Meksyku.
-Tequila? -Byłeś kelnerem koktajlowym.
Pan młody. Wiedziałem, że rozpoznałem tego faceta.
-Mam pamięć do twarzy. -Czekaj, jaki facet?
Przepraszam. Zaraz wracam.
Facet, który mnie dźgnął. Wylałem wino na jego garnitur. Nie żyje.
-Zabiłeś Wilka? -To był wypadek.
Naprawdę będę musiał przetworzyć mój udział w tym incydencie w poniedziałek.
Kurwa! Ja pierdolę! Nie...
Kurwa. Ja pierdolę. Ale co?
Pamiętasz tych dwóch wariatów z boliwijskiej roboty?
- Bliźniaki? -Tak, nie jestem pewien, czy są bliźniakami.
Przestań. Wszyscy wiedzą, że są bliźniakami.
Jeden z nich idzie teraz w moją stronę.
Chyba widziałem drugiego na peronie.
Zajęty.
Teraz wiemy, do kogo należała teczka.
To dokładnie to, o czym mówiłem.
Musimy przeprowadzić trudną rozmowę o rodzaju ludzi,
-którymi się otaczamy. -Dlaczego szepczemy?
-Witam. -Biała Śmierć chciałby wiedzieć
-dlaczego wysiadłeś z pociągu. -Chciałem złapać trochę świeżego powietrza.
Miałeś pozostać w pociągu.
Nie wiedziałem, że czekam na opienkukę, która ma zaraz odciąć mi jaja.
Jestem profesjonalistą. Upewniamy się, że teczka i jego syn są całkowicie bezpieczni.
Czy mogę teraz wrócić do pracy?
Och, bardzo miło z Twojej strony. Dziękuję Ci bardzo.
Kurwa mać! Jezu Chryste.
To bardzo niegrzeczne, rozmawiać przez telefon w pociągu w Japonii.
To wystarczająco niegrzeczne dla Ciebie, pieprzony kutasie?
Wsadź sobie ten pieprzony kapelusz w dupę, słyszysz?
Pieprzyć tą robotę.
Wiedziałem, że powinniśmy jechać pierwszą klasą. Ja pierdolę.
Przepraszam, przepraszam.
Nie wiedziałem, że jestem w obecności młodej damy. Proszę o wybaczenie.
Nie widziałaś przypadkiem kogoś ze srebrną teczką, co?
Na rączce jest mała naklejka z pociągiem.
Właściwie to tak.
Miał go mężczyzna w okularach w czarnych oprawkach. Tam poszedł.
Dziękuję, kochanie.
Ten pieprzony drań.
Chodźmy.
– Facet w czarnych okularach. Zatrzymaj go.
Cześć. Pod stołem jest pistolet...
Cśśś... To jest cichy wagon. Tutaj musisz mówić szeptem, synu.
Pod stołem jest pistolet wycelowany w Ciebie, więc chciałbym...
- Naprawdę nie słyszę, co mówisz. -Mam broń...
Jaja sobie robię, stary.
Minęło dużo czasu od Johannesburga.
Tak. Kim ty kurwa jesteś?
Naprawdę. Nie pamiętasz mnie?
Wyglądasz jak każdy biały bezdomny, jakiego kiedykolwiek widziałem.
Dobra.
Cóż, mam coś, czego szukasz...
-Naprawdę? Nie pamiętasz mnie? -Pamiętam Johannesburg,
-ale Ciebie nie pamiętam. -Postrzeliłeś mnie.
- Strzelam do wielu ludzi. - Strzeliłeś do mnie dwa razy.
Oj!
Cóż, masz taką twarz, że chętnie bym do Ciebie strzelił.
Wiem, że masz okulary w czarnych oprawkach.
Jesteś bezczelnym skurwielem, który zabrał naszą teczkę.
Tak. To ja.
Wiesz, bardzo dorosłem od czasu Joburga.
Wybaczyłem, ruszyłem dalej.
Nauczyłem się, że w każdym potencjalnym konflikcie
jest szansa na rozwój, droga do pokojowego rozwiązania.
Ciekawe.
Kto to jest?
Nie mam pojęcia.
Skąd wiedziałaś, że tam jest?
Nie wspominałam?
Zawsze miałam szczęście.
Właśnie wtedy dokładnie przejrzałem się w lustrze.
I wiesz co?
Kolego, nie podobało mi się to, co zobaczyłem.
Nie. Nada.
Aż mi się nie spodobało. Wiesz?
Między nami stoi teraz ściana.
Ale to iluzja.
Bo w każdej ścianie czeka okno.
Och, czekaj, to drzwi.
Szybciutko, każdy dzień z Tobą to straszny ból głowy, prawda?
Racja. Ty i Twój partner...
Jestem Cytryna, on jest Mandarynka.
Dobrze, Cytryna... Jak owoc?
Dokładnie.
-Jaki masz plan? -Oto plan.
Oddaję ci teczkę, Ty mnie nie zabijesz.
Przekaż teczkę swojemu pracodawcy, on Cię nie zabije.
Ty żyjesz, ja żyję, wszyscy są szczęśliwi.
Wszyscy wygrywają, nie sądzisz?
Skąd wiesz, że ten kto Ciebie zatrudnił nie zabije Cię za nieudaną pracę?
Lose-Lose. Słabo.
Człowieku, chcę tylko wysiąść z tego pociągu
iść zobaczyć ogród Zen czy jakieś inne gówno, wiesz?
-Chciałbym przyjąć Twoją ofertę. -Świetnie!
Ale kogoś zabiłeś. Nieprawdaż?
-Skąd wiedziałeś...? -Nie było to zbyt subtelne.
To był wypadek. Tragiczny.
Dziwaczny, nawet.
Świetna historia stary,
ale myślę, że miałeś własne plany wydostania się stąd z tą teczką.
-Nie, nie. -Winę za trupa zrzuciłbyś na nas.
Z nadzieją, że Białą Śmierć
będzie zajęty odcinaniem nam rąk, a nie palców.
To tak, jak zawsze mówi Tomek: „Proste jest lepsze”.
-Bajka dla dzieci? -Tak, pieprzona bajk-- Człowieku.
Od Tomka dowiedziałem się wszystkiego o ludziach.
-Wszystkiego. -Naprawdę?
Dzięki temu tak dobrze potrafię czytać ludzi takich jak Ty.
-A Ty jesteś Dieselem. -Nie jestem Dieselem.
-Jesteś najdieselwniejszym Diesel'em... -Ani trochę!
...jakiego kiedykolwiek widziałem, człowieku.
Bo Diesle blefują. Posuwają się za daleko.
Próbuję usunąć Diesely z mojego życia, wiesz?
Gdyby pod tym stołem była broń to byłbym tak samo martwy jak tamten dzieciak.
Nie.
Ty skurwy...
Miej odwagę słuchać.
No dalej, Joburg.
Nie.
Strzał numer trzy.
Nie, nie, nie. Nie mam czasu ani cierpliwości, nie mówiąc już o zainteresowaniu.
Ja pierdolę.
Śledzisz mnie? Zatrzymaj się!
i $#%*
Dupek!
Zawołam konduktora!
A weź spierdalaj!
Przepraszam, przepraszam. Pracuję nad tym.
Nie jestem Dieselem, Ty jesteś Dieselem.
- Tu jest jeszcze jedno ciało. - Oczywiście, że jest.
To nie moja wina i myślę, że to syn Białej Śmierci.
Czy Bliźniacy Cię zidentyfikowali?
Słyszałaś, co powiedziałem? Biała śmierć. Śmierć. Śmierć.
Jebane przechwycenie przesyłki.
Ktoś jeszcze ma tu robotę do wykonania.
Bliźniacy. Wiemy to.
Znowu - nie są bliźniakami.
Świrusy, ale nie biźniaki.
Są tu dla dzieciaka, ale ktoś go zabił.
-Facet z nożem. -Wilk.
Powiedział, że przyszedł tu dla zemsty.
Po prostu przypadkiem na mnie wpadł, no bo oczywiście, że tak.
Słuchaj to.
Dzieciak został otruty w taki sam sposób jak El Sbarro na weselu.
To El Saguaro.
-Ten sam zabójca? -Tak.
Jestem jak MacGyver.
Kurwa!
Cała Japonia panikuje z powodu kradzieży jadowitego węża.
Węże bumslangowe mają bardzo silną truciznę.
Ugryzienie może spowodować krwawienie wewnętrzne...
a także krwotok z różnych otworów ciała.
O cholera.
Co Ty robisz?
Coś nie tak?
Pieprzyć to, człowieku.
Pieprzyć Carvera.
Kurwa.
Dzięki bogu. Przez chwilę myślałem...
Jezu Chryste, dostałeś niezły wpierdol, kolego.
W porządku. Pięć stacji do Kyoto.
Lepiej miej przy sobie bilet.
Czy opisałabyś mnie jako kogoś, kto żyje w ciągłym niepokoju?
Nie... Nie.
Ach, ja pierdolę.
A jeśli nie było jasne, miałam na myśli „tak”.
-Konduktor, nie mam biletu. -Nie jestem pewna, czy to Twój największy problem.
Nie rozumiesz, ten facet jest jak Criss pieprzony Angel.
Pojawia się wszędzie.
Spowalnia mnie, Mandarynka mnie łapie, nie żyję.
Nie żyję. Nie żyję.
Zaczekaj.
Hej brachu.
Chcesz łatwo zarobić 200 dolców?
Chodzi Ci o... seks?
Nie.
Oh okej. Żartowałem.
Jasne, co jest? Czego potrzebujesz, bracie?
Dobra, gra skończona, chłoptasiu.
Gdzie jest teczka?
Powiedz mi, a obiecuję, że zastrzelę Cię tylko...
Whoa, whoa, chodzi o seks?
KURWA!
-Kurwa. -Podoba mi się Twój akcent.
Daj spokój.
Ups.
Wyobraź to sobie.
Co mam sobie wyobrazić?
Mężczyznę. Obserwuje Twojego syna.
Zastanawiam się, jak to zrobi.
Może poduszka na twarz.
A może coś sprytnego.
Jak pęcherzyk powietrza w kroplówce.
Nie? Nie. Zatrzymaj go.
Akt niewinnej, młodej dziewczyny nie zaprowadzi cię zbyt daleko
jeśli trzymasz naładowany pistolet.
Daj na głośnomówiący.
-Ojcze. -Yuichi?
Dlaczego opuściłeś szpital?
Bądź szczery.
Kto jest z Tobą?
Dowiedziałem się, kto zepchnął Wataru z tego dachu.
Poszedłeś do władz?
Sam chciałem się tym zająć.
Synu.
Nie masz władzy nad tym, co szykuje dla nas los.
Ojcze.
Przykro mi.
Jeszcze nie skończyliśmy.
Usiądziesz tutaj i sprawdzić każdą kombinację
dopóki nie otworzysz tej teczki.
- Dzieciaku, to może zająć... - Nie, nie. Nie będzie.
Zacznij od niskich liczb. Taki pomysł.
Ja pierdolę!
-No i jesteś. -Załatwił mnie.
Tak. Tak, mnie też.
Myślę, że teraz naszą najlepszę opcją
jest sprowadzenie Białej Śmierci człowieka, który zabił jego syna.
-Ale Okulary tego nie zrobił. -Chuja mnie to interesuje.
Nie, mówię Ci, rozpoznałem go. To nie ten typ, stary.
Powiem ci co, lubisz swoje ramiona?
-Wiesz, że lubię moje ramiona. -No więc
ktoś musi wziąć na siebie winę, prawda?
-To ty czy ja? -Ty albo ja?
Cholera, ten dupek ukradł mój telefon.
I mój pistolet, Lucille.
-Och przestań. -To moja ulubiona broń. Sukinsyn.
Cholera.
-Tak, słucham? -Wysiądź z pociągu na następnym przystanku
-z teczką i z synem. -Chwileczkę, czy nie umówiliśmy się na Kyoto?
Nadal wyjedziesz do Kyoto.
Biała Śmierć chce się upewnić, że mówisz szcerze o obecnej sytuacji.
Cóż, to kompletna strata naszego cza--
W porządku, w porządku. Musimy tylko udowodnić, że mamy teczkę, której nie mamy
i żywego syna zamiast martwego.
O czym myślisz?
-Stary Punch i Judy? -Stary Punch i Judy.
Wszystkim kazano wyjść z pociągu.
Tak? Cóż, w przeciwieństwie do Ciebie, jestem profesjonalistą.
Chciałem się upewnić, że to nie jakaś pułapka Yakuzy, ale najwyraźniej nie.
To jakiś pierdolony pojedynek taneczny z lat 80., co?
Gdzie jest twój bliźniak? Mandarynka?
Ja jestem Mandarynka.
Cytryna pilnuje walizki.
A syn Białej Śmierci?
Tak, on tam jest.
Pomachaj swoim pieprzonym fanom, księżniczko.
Jest cholernie wesoły, nieprawdaż?
Ale muszę wracać do pociągu, no wiesz, zostało dziesięć sekund, więc pa-pa.
Trzymamy się planu, wyjeżdżamy do Kyoto.
Zrób nam przysługę: weź się odpierdol, dobra?
Dobra.
Łał!
Dobra.
-Nie mogło wyjść lepiej. -Tak, miejmy nadzieję, że to kupią.
Musimy teraz znaleźć tę ciotę w okularach, do cholery.
Pójdę do przodu pociągu, ty pójdziesz na tył. Wracaj jak tylko skończysz.
Jeśli go zobaczysz, zajmij się nim, tak?
Tak.
-Do przodu to...? -Tamtędy. W kierunku Tokio.
Odjeżdżające pociągi zawsze jadą w dół.
I słuchaj, bądź ostrożny.
-Coś jeszcze się tu dzieje. -Tak.
Tak, nadal czuję, że czai się tu Diesel.
Przysięgam na Boga, co powiedziałem? Co powiedziałem?
-Powiedziałem, że strzelę Ci w-- -Strzelisz mi w twarz. Tak.
Tomek nauczył mnie, jak widzieć ludzi, czytać ich na serio.
Tak.
-I nigdy się nie mylę, prawda? -Nie.
Okulary nie jest naszym facetem.
Dobra.
Najpierw strzelasz, a odpowiedzi znajdziesz później.
Zawsze tak robię.
I, Cytryna?
Tak chłopie?
Ty też uważaj.
Znaczy się, nie wchodzić kiedy wagon się kołysze, co nie?
Jeszcze siedem minut i wysiadam z tego pociągu.
Ukrywasz się w łazience?
Tak. Widziałaś te inteligentne toalety?
Są przyjemnością dla zmysłów.
Gdybym miał taki na chacie, to bym teraz kołysał tym złym chłopcem.
Granice. Potrzebujemy granic.
Cholera jasna.
Wow, uważaj.
Spójrz na to.
Wiedziałem, że moje szczęście spłynie na ciebie.
Kurwa.
Co Ty kurwa robisz?
Robię to samo, co z pistoletem w Twojej dłoni.
Po prostu robię rzeczy interesującymi.
Można powiedzieć, że zabezpieczam swoje zakłady.
Kurwa.
Jeśli broń go nie zabije, teczka to zrobi.
Ta rzecz mogła w każdej chwili wybuchnąć w mojej dłoni.
Nie, nie. Jest nieaktywne, dopóki nie strzelisz.
Ale nie strzelaj, wiesz o co mi chodzi?
W przeciwieństwie do tego, co umieściłem w tej teczce tutaj. To jest bardzo....
Cóż, to wcale nie jest nieaktywne. To jest.... 744 00:53:45,9 76 --> 00:53:50,230 Czy wiesz, że dokonano 31 zamachów na życie Białej Śmierci?
wyłącznie z wewnątrz własnej organizacji?
Każdego zamordował własną bronią.
Widzisz, do czego zmierzam?
Kimura, sprowadziłem cię tutaj, abyś poniósł klęskę.
Zrzucasz mojego syna z dachu...
-Racja. -...przywiodłaś mnie do tego pociągu...
Wrabiasz mnie, abym zaatakował
Białą Śmierć, po to, żeby użył mojej broni...
i ta wybuchła mu w twarz?
Dokładnie.
Bardzo, bardzo dobrze.
To głupi plan.
To jest...
genialny plan.
Zajęte.
Pamiętasz tego chirurga mafii, który zmarł w trakcie operacji serca?
-Tak, miał udar, prawda? -Nie, to była przykrywka.
Został otruty. Zabójca nosi imię Szerszeń.
O mój boże!
Używał jadu węża boomslang.
Zastyga krew, powodując wykrwawienie się z każdego otworu.
Jeśli antidotum nie zostanie podane w ciągu 30 sekund, jesteś martwy.
Ciekawostka: ta sama trucizna, której użyto na...
El Sagardo.
To El Saguaro.
Co Szerszeń robi w tym pociągu?
Cóż, jakakolwiek umowa została zawarta, nie została zawarta normalnymi kanałami.
Coś jeszcze się tu dzieje.
-Jak długo jeszcze? -Nadal zajęte, panienko.
Co za dupek...
Wilk musiał się domyślić, kim jest Szerszeń,
przyjechał tu, by zemścić się za żonę, swojego szefa, przyjechał tu, by zgnieść Szerszenia.
O mój Boże, czy właśnie powiedziałeś "zgnieść"?
-Tak, chcę, żeby wróciła moda na to słowo. -Nie, ono musi odejść.
Jeśli dowiem się, kim jest Szerszeń,
Mogę go oddać Cytrynie i Mandarynce, żeby mnie nie zgnietli.
-Naprawdę? -Widzisz, co tam zrobiłem?
Naprawdę jesteś z siebie dumny, co?
Jezu, oni zwykle są tutaj tacy uprzejmi.
Pani, jestem...
Oh. Cool.
Dupek!
Chodź tu, pieprzony skurwysynu!
Czekaj czekaj czekaj. Wiem, kto zabił dzieciaka.
W dupie to mam! Gdzie jest moja pieprzona teczka!?
Tak.
Oh tak mi przykro. Przepraszam.
O nie, dziękuję. Wszystko w porządku.
Och, poproszę butelkę wody.
Wiesz co? Czy masz coś musującego? Z bąbelkami?
To jest to. Dziękować--
Tak.
O tak.
Bracie, właśnie sobie przypomniałem, że oddałem wszystkie pieniądze temu facetowi, żeby założył mój kapelusz i okulary.
Mógłbyś?
Ile za butelkę wody, kochanie?
Proszę. Nie, nie trzeba. Dziękuję.
Tysiąc jenów. To dziesięć funtów za butelkę wody, kolego.
Pa-pa.
-Jesteś pewien, że nie chcesz o tym pogadać? -Nieszczególnie, nie.
Dobra.
Ty pieprzony draniu! Skurwiel! Chodź tu, mały skurwielu!
Wiem, kto zabił dzieciaka.
Tak? Gdzie więc on jest, do cholery?
Jest w tym pociągu.
Cóż, to zawęża krąg poszukiwań, prawda?
Puszczaj! Złaź!
Odbierzesz?
Nie.
Raczek powinieneś.
To może być ważne.
Dobra, to może być ważne.
Ja pierdolę. Chodź tu.
Tak, czego chcesz?
Biała Śmierć każe wysiąść na następnym przystanku z teczką
albo zabije wszystkich w tym pociągu.
Ok, tak, dam radę, ale Cytryna jest teraz trochę zajęty.
Tym razem oboje. Z z teczką. Albo wszyscy umierają.
Jebani paranoicy.
Chyba nie masz przy sobie teczki, prawda?
Nie.
Tak, i tak nie sądzę, żebym dotarł do Cytryny na czas.
Nadal masz jego telefon.
Masz przy sobie broń?
-Nie lubię. -Cóż...
Gra skończona, kolego.
Ile to jest warte, wydajesz się być spoko pieprzonym dupkiem
i cieszę się, że umrzesz razem ze mną.
To miłe.
-Jestem ciekaw... -Tak?
Czy w ogóle wiedzą, jak wygląda Cytryna?
Wow.
Wy dwoje wyglądacie jak bliźniaki, co?
Tak ok. Mamy teczkę, co teraz?
Pojedziesz dalej pociągiem do stacji Kioto.
Tak. Dobra. Możemy to zrobić. Wspaniale.
Hej.
-Otwierałeś teczkę? -Nie, oczywiście nie.
Nigdy nie proszę o kombinację, wiesz o co mi chodzi?
Tak jest bezpieczniej.
Nikt nie zrobi się chciwy.
Wiem wiem. Przepraszam, przepraszam, przepraszam.
- Mam pecha. -Tak to nazywasz?
Uderzyłem to i poszło:
-Dlaczego w ogóle próbowałeś? -Próbowałem to sprzedać.
Cóż, nie sądzę, że chcieli kupić
pieprzone wibratory i rajstopy, prawda?
Ale oni to kupowali.
Prawie ich miałem.
Udowodniłeś, że jesteś mądrzejszy niż wszyscy. Wygrałeś, dzieciaku.
Proszę.
Proszę, dzieciaku.
Zadzwoń do swojego człowieka.
Zrobię co chcesz.
Po prostu zostaw mojego syna w spokoju.
Twój syn.
Czy wiesz, jak łatwo było nakłonić go, żeby poszedł za mną na ten dach?
Nie sądziłam, że zajmie Ci trzy godziny
by zdać sobie sprawę, że Twój syn zaginął.
Jesteś okropnym ojcem,
a twój syn zapłaci
za wszystkie błędy, które popełniłeś.
Nic nie wiesz o życiu.
Jakie jest ciężkie.
Jesteś tylko...
jakąś zepsutą dziewczyną,
która psuje swoje zabawki
kiedy mama mówi, że ma je pozbierać.
Przepraszam. Przepraszam, nie chcę przerywać tego, co się tutaj dzieje.
Ale nie widzieliście, żeby
wszedł tu mały, biały kutas w okularach, prawda?
Nie.
A co ze srebrną paczką z naklejką pociągu na rączce? Widziałeś to?
Nic mi to nie mówi...
Wujku Kimura, czy widziałeś srebrną teczkę z naklejką...
Czy powiedziałeś „naklejka w kształcie pociągu na rączce?
-Na rączce była naklejka w kształcie pociągu. -To wyjątkowe.
Nie, nie widziałam czegoś takiego. Myślę, że bym pamiętała.
„Wujek Kimura”?
-Tak. -Tak. Wszystko w porządku?
O tak. Nigdy nie gol się w ekspresie, wiesz, co mówią.
Cóż, nie zaszkodzi zapytać, nie? Po prostu będę go śledził.
Przepraszam, wujku Kimura.
Uważajcie.
Ale tylko jedna rzecz...
Większość ludzi zakłada "walizkę", wiesz, bo to pociąg,
nocny i w ogóle.
Ale Ty....
Powiedziałaś „teczka”.
Nigdy nie powiedziałem „teczka”.
Myślę...
Znalazłem mojego Diesela.
Wiesz, co nas czeka w Kyoto.
Powinniśmy po prostu wysiąść z tego pociągu. Ale już.
Jeśli myślisz, że wysiadam z tego pociągu bez Cytryny i teczki,
to bardzo się mylisz.
Dobra. Cóż, teczka jest w jadalni pierwszej klasy.
Jest za barem. W koszu na śmieci. Weź ją.
Ja wysiadam.
Pójdę znaleźć świątynię i przewartościować swoje wybory czy coś.
Ooh, to brzmi bardzo uroczo, ale będzie tak:
Nadal potrzebuję kozła ofiarnego.
Kurwa...
-Potrzebujesz kozła ofiarnego. -Tak.
Nie, rozumiem. Kumam.
I mam trochę zagwozdkę, bo myślę:
"Oddać go w jedym kawałku,
czy też posiekać na małe kawałki i wepchnąć do pieprzonego Momomona?"
To właśnie przechodzi mi teraz przez głowę.
Lub....
Albo co? Masz lepszy pomysł, co?
Wiesz, między nami jest teraz ściana,
ale to iluzja, człowieku, to konstrukt.
Wiesz, bo w tej ścianie jest okno.
Okno możliwości.
Cholera. To są drzwi.
W tej ścianie są drzwi.
Bardzo trudno mi śledzić tą historię.
Chodzi mi o to, że te drzwi się zamykają.
Teraz jedyne pytanie brzmi:
Który z nich to Diesel, który to Kaczka?
"Kaczka"?
To bajka dla dzieci. Tomek lokomotywa.
Blisko. Tomek i Przyjaciele.
Proszę, panie.
Ten człowiek, porwał mnie,
i powiedział, że zatrzyma mnie dla okupu.
Przykro mi. Urzekają mnie łzy białej dziewczyny.
Brawo.
Zdrowy rozsądek podpowiada mi, że ten stary, chwiejny staruszek tu rządzi,
ale jestem naprawdę dobry w czytaniu ludzi
i coś mi mówi, że po prostu nie mówisz prawdy.
Więc... zobaczmy. W sensie, nie mogę zastrzelić was obu.
Wtedy nie dostanę odpowiedzi.
Co powiesz na to? Na pewno Wam się to spodoba. Zagramy w małą grę.
Jeśli chcesz zagrać w grę, podnieś obie ręce do góry.
Idealnie. Wiedziałem, że się Wan to spodoba.
Zamkniecie oczy, a ja policzę do trzech.
Ktokolwiek dowodzi, podnosi rękę.
Ten, kto nie dowodzi wskazuje na drugą osobę.
Ale jeśli oboje podniesiecie ręce lub oboje wskażecie na siebie wzajemnie,
Będę wiedział, że oboje kłamiecie i nie ma w Was prawdy.
A potem zastrzelę oboje. Gotowi?
Powiedziałeś, że nie możesz zabić nas oboje. Nie dostaniesz odpowiedzi.
-Powiedziałem to. Czyż nie? -Tak.
Czasami trzeba najpierw strzelać, a później zadawać pytania.
Jeden.
... lub jeśli nie odbiorę telefonu, gdy zadzwonisz...
- Dwa. Trzy. - ...zabij Wataru.
Czy ja śnię?
Przepraszam kolego. To nie jest Twój szczęśliwy dzień.
Mam w plecaku drut
i myślę, że moglibyśmy go użyć do zamknięcia drzwi od zewnątrz.
To było takie straszne.
Powiedział, że jeśli nie zrobię tego, co powiedział, lub jeśli krzyknę, czy coś,
że zrobiłby mi okropne, okropne rzeczy.
Więc dlaczego tego nie użyłaś?
Taa, porwał Cię i dał Ci swoją broń, co?
-Nie, nie, nie. -Spokojnie...
Proszę. Nie umiem posługiwać się bronią. Nie wiem. Proszę.
Kurwa mać... Jesteś cholerną...
Jesteś naprawdę dobra. Na pewno się tego nie uczyłaś?
Nawet się nie boisz, a usta Ci drżą.
To łza. To naprawdę autentyczne, mała.
Jesteś Dieselem.
-Muszę Cię zabić. -Proszę.
Jestem tylko dzieckiem. Proszę.
Jak to robisz?! To naprawdę niewiarygodne!
Proszę. Proszę.
Mam....
Co jest, kurwa... Zostań tam.
Czy ty--? Co się do cholery dzieje?
Wszycy kochają cytryny.
Kurwa, umieraj!
Cieszę się, że podobał Ci się występ.
Jak to zrobiłaś?
Nie jestem pewna.
Po prostu szczęście, jak sądzę.
Powiedz Mandarynce... Powiedz Mandarynce...
Mandarynka....
To Gordon.
Mandarynka to Gordon.
Wysiadając z tego pociągu. Zabieram teczkę i koniec.
Halo?
Yuichi.
Wygląda na to, że Yuichi zgubił telefon w pociągu.
Możesz go odebrać na stacji Kyoto.
-Kyoto? -Jest taka aplikacja Znajdź mój telefon.
Zaskakująco dokładne.
Do widzenia.
Boże, jak od dobrze chodzi...
Pan Wilk.
Więc przyszedłeś zabić Szerszenia.
Co się stało?
Wszystko w porządku?
Kurwa, jak w tym gorąco.
Momomomo. Momomon. Momonie. Momomon.
Cukiernik.
Ukradłaś mojego węża, suko.
On był Twój...? Naprawdę powinniśmy zadzwonić do władz, bo ktoś...
A masz, gnoju!
Hej, suko. Jedno małe ukłucie i wiesz co?
-Tak -Twoja krew krzepnie, zatykając żyły.
-Wykrwawiasz się z pieprzonego oczodołu. -Powiedziałem tak!
Słaba suka.
-Przestań! -Zabieram teczkę!
Oddawaj!
Obiecano mi pieniądze.
-Przez kogo? -Nie wiem. Wszystko odbywało się online.
Powiedzieli, że moje pieniądze są w teczce.
Co? Ktoś ci zapłacił za zabicie dzieciaka własnym okupem?
Wow. Mrocznie.
To jest mroczne jak... Przestań!
Szerszeń kłuje, suko!
Kobieto, możesz zabrać teczkę.
Och, ale widziałaś moją twarz, suko.
Trzydzieści sekund, zanim jad zrobi swoje.
Ty suko.
O cholera, stary. Masz zapas?
Jak myślisz, suko?
O cholera, stary.
Nie masz innego?
Musisz być lepiej przygotowana.
Wymądrzam się, znowu się wymądrzam. Przykro mi.
Podać Ci coś?
Nie wyglądasz na osobę religijną.
Woda? Chcesz trochę wody?
Nie?
Chcesz koc?
Chcesz, żebym trzymał Cię za rękę?
Karma to suka.
Mów do mnie.
To mój pech. To pech na kwasie.
Muszę wysiąść z tego pociągu.
Masz teczkę?
Tak.
Leżysz na ziemi w pozycji płodowej?
Nie leżę na ziemi.
Musisz wstać.
-Skąd zawsze wiesz, co robię? -Ponieważ znam Cię.
Mógłbym prowadzić pamiętnik. Powinienem to zapisywać.
Biedronka. Biedronka. Oddychaj. Głębokie oddechy.
Jesteśmy prawie na miejscu. Musisz tylko wstać.
Racja.
Okłamałeś mnie, przyjacielu.
Cóż, wyszło szydło z worka, co?
Byłeś odpowiedzialny za bezpieczeństwo mojego syna,
za bezpieczeństwo moich pieniędzy.
Nie wiem nic o byciu rodzicem.
Ale wiesz, co bym zrobił biorąc pod uwagę
że to Twój syn i Twoje pieniądze?
Przestałbym płakać z powodu zmarłej żony, wstałbym ze swojego leniwego dupska
i przyszedł dokończyć robotę samemu.
Ale ponieważ rozmawiamy od serca,
mam kilka rzeczy do powiedzenia.
Twój syn jest kompletnym idiotą
i kurwa zasługuje na krwawienie z oczodołów.
A co do twojej teczki, nie widziałem jej od Tokyo.
I mam nadzieję, że ktoś ją znalazł, kurwa
postawił wszystko na czerwone i świetnie się bawił.
Spotkamy się na stacji Kyoto.
Och, jak cudownie. Nie mogę się, kurwa, doczekać.
Chcę patrzeć Ci w oczy, kiedy będę zabijać Ciebie i Twojego brata.
Mój brat.
Będę zawsze puszczać bąbelki
Ładne bąbelki w powietrzu
West Ham przejął piłkę!
West Ham 1, Chelsea 0.
Poranne godziny szczytu mijają całkiem ładnie.
Jaki masz plan, kolego?
Będziesz tu kurwa walcował i rozwalisz mi łeb
przed całym pierdolonym wagonem świadków?
W tym pociągu nie ma nikogo.
Wiem.
Kupiłem każdy bilet do końca kursu.
Ej.
Ty.
Znam Cię.
Jesteś tą dziewczyną, nie?
O mój Boże.
Tak, ja nigdy nie zapominam twarzy.
Tak się cieszę, że Cię widzę. Proszę pomóż mi.
Jest tu człowiek, który trzymał mnie jako zakładnika.
Nosi okulary i zabił mojego wujka.
I zabił też tego drugiego człowieka, który, nie wiem,
po prostu mówił o Tomku Pociągu i...
Tomu i Przyjaciołach.
Tak, tak. Dokładnie.
Ale zabił ich obu,
a potem powiedział, że ucieknie z jakimiś pieniędzmi. Nie wiem.
Przepraszam kochanie. Wybacz. Nie wiem kim Ty, kurwa, jesteś.
Jestem tylko dziewczyną, która miała wysiąść w Nagoi, a potem ten mężczyzna...
To było pieprzone wieki temu.
Wiem, ale ten człowiek właśnie powiedział, że mogę być dobrym planem awaryjnym
i że ładna dziewczyna jest dobrym zakładnikiem.
Cóż, w tym się nie myli. Ale słuchaj, trzymaj swoje pieprzone majtki.
-Proszę po prostu mi pomóż. -W porządku. Uspokój się.
Wysiądź lub rób, co Ci się kurwa podoba. Możesz iść.
-Dziękuję Ci. -W porządku.
I tak nie wiem, co tu robisz.
Czy wszystko w porządku?
Diesel.
Absolutnie najgorsza osoba.
Mąciwoda.
Słuchaj, Cytryna...
Boże daj pokój jego duszy,
to był gościu.
I potrafił czytać ludzi,
widział ich takimi, jakimi naprawdę są.
I miał rację.
Był tu Diesel
kręcił się po całym pociągu, powodując różnego rodzaju, pieprzone spustoszenie.
I to byłaś przez ten cały pieprzony czas Ty! Mała, brudna Diesel!
Sprawiłaś, że Cytryna krwawił...
a Cytryna nigdy nie krwawi.
O mój Boże! Proszę pomóż mi!
Proszę! Proszę pomóż mi! Proszę!
Co ty kurwa wyprawiasz, debilu!
Co?
Diesel!
Co?
Ty pieprzony debilu!
Jesteś Dieselem.
Co do cholery?
Powiedział, że Cię zabije i zwali wszystko na Ciebie.
Powiedział też, że ktoś czeka na nas na stacji Kyoto.
Ktoś przerażający, kto by mnie skrzywdził.
Nikt cię nie skrzywdzi.
W porządku.
Wysiadamy z tego pociągu.
Dojedziemy na następny przystanek i wszystko będzie dobrze.
Dobra, dzieciaku, chodź...
Mała, chodź!
Nie mogę, mój plecak się zaciął!
Co?
Zostaw go, chodźmy.
-Musimy iść, musimy iść. -Nie, nie mogę!
Teraz, młoda damo!
-Nie! -To nasza ostatnia szansa!
Proszę wróć!
Dziecko, proszę.
Boję się, nie chcę być sama, proszę!
Udało się!
To nie twoja wina, mała.
To moje szczęście, nie Twoje.
Masz przed sobą całe życie.
Upewnij się, że robisz coś, co przynosi Ci spokój.
Bo wszystko inne jest wrzodem na tyłku.
A jeśli natkniesz się na faceta o imieniu Carver, to jest kutasem.
Możesz mu powiedzieć, że tak powiedziałem.
Zabrałam to. Nie chciałam tego tak zostawić.
Mężczyzna go miał i pomyślałam, że prawdopodobnie mógłbyś go użyć,
żeby zabić każdego, kto czeka na końcu kolejki.
Nie pozwolisz im mnie zranić.
Bądź szczery.
Kto jest z Tobą?
Naprawdę?
Super...
Dobra kolego, przerażasz mnie.
Więc jeśli nie masz nic przeciwko, czy możesz po prostu znaleźć inne miejsce, na przykład
tam daleko, daleko na końcu?
I w ten sposób nie będę musiał Ci powtarzać dwa razy.
Nie.
Nie będziesz musiał.
Po prostu chodźmy. Pozwól, że wezmę twoją torbę.
Czy to był wąż?
Czy wiesz, gdzie jest mój syn?
O kurwa.
Po tym wszystkim.
Jesteś osobą
która zepchnęła mojego wnuka z dachu domu towarowego.
Dlaczego?
Twój syn.
Miał mi pomóc zabić Białą Śmierć na stacji Kyoto.
I to był jedyny sposób, by wsadzić go do tego pociągu.
Biała Śmierć.
Zgadza się.
Ale nawet tego nie potrafił zrobić.
Więc nie żyje.
Zaledwie kilka wagonów dalej.
Obaj nie żyją.
Mój wnuk został zepchnięty z dachu.
Dlaczego myślisz, że zostawiłbym go bez ochrony?
Mój wnuk jest bezpieczny.
A mój syn nie umarł.
Posłuchaj, staruszku...
Jedyne, co wiesz o starym człowieku, młoda damo,
jest to, że przeżył znacznie więcej,
i pokonał gorszych wrogów, niż Ty.
Sama go, kurwa, zabiję.
-Wszystko w porządku? -Chodzi o to?
Nie uwierzysz w ten zbieg okoliczności
ale mam już dziś w sobie dawkę antidotum, więc nic mi nie będzie.
Prawdopodobnie.
Dziewczyna....
Jej intencje wobec Ciebie nie były honorowe.
Tak.
Ślepiec mógł zobaczyć, że o niczym nie masz pojęcia.
No nie wiem. Była całkiem przekonująca.
-Co jej zrobiłeś? -Nie musiałem nic robić.
Los zrobi, co chce.
Dlaczego śmiejesz się z losu?
Człowieku, los dla mnie to tylko inne słowo oznaczające pecha.
I to podąża za mną jak...
... sam nie wiem, coś dowcipnego.
Mój przewodnik nazywa mnie Biedronka.
Jest dowcipna.
Biedronka?
Tak.
To naprawdę bardzo szczęśliwe.
Nie, to ironia, ona...
Uwaga.
Opowiem ci teraz historię.
-Nie, dzięki. -To jest krótka.
Naprawdę, nie trzeba.
To nie potrwa długo.
Nie, nie.
Myślę, że to dobra historia dla Ciebie.
Nie trzeba.
No to słuchaj.
Dawno temu,
Złożyłem sobie obietnicę
że będę dbał o moją rodzinę bez względu na koszty.
Doszedłem do bardzo pożądanej pozycji w rodzinie przestępczej Minegishi.
Przybył mężczyzna, by zająć moje miejsce.
Człowiek z Północy.
Poprosiłem Minegishi'ego, żeby nie ufał temu człowiekowi.
Minegishi powiedział mi, że straciłem pazur.
Nie mylił się.
Ale ja też nie.
Wróciłem do domu
i nie znalazłem nic prócz popiołu i krwi.
Biała Śmierć odebrał mi wszystko.
Prawie.
Ukryłem się.
Szukałem sposobu na uderzenie w Białą Śmierć
bez narażania tego, co mi pozostało.
Ale zawsze był poza zasięgiem.
Nie sądziłem, że
los kiedykolwiek da mi szansę, żeby wszystko naprawić.
Czy wiesz, jak nazywają się biedronką w Japonii?
Tentumushi.
Kiedy byłem chłopcem, powiedziano mi, że na grzbiecie noszą plamy
za każdą z siedmiu boleści świata.
Widzisz, tentoumushi nie ma szczęścia.
Zawiera w sobie cały pech, aby inni mogli żyć w pokoju.
Nie chcę trzymać siedmiu smutków.
Wszystko, co Ci się kiedykolwiek przydarzyło, doprowadziło Cię tutaj.
Los.
Strasznie gówniany interes.
Na stacji Kyoto,
Biała Śmierć wsiądzie do tego pociągu.
Wreszcie będę mógł wszystko naprawić.
Mój syn jest kilka wagonów dalej.
Gdybyś mógł go odeskortować z tego pociągu...
Taa... Biała Śmierć raczej nie ma powodu, żeby wypuścić nas z tego pociągu.
Pozwolól mi martwić się o Białą Śmierć.
Dobra.
Panie Biedronka?
-Twoja teczka. -Dziękuję.
Ojcze.
Nie rozumiem.
To przeznaczenie, mój synu.
A Wataru?
Jest bezpieczny.
Cóż...
Wydawał się przyzwoitym facetem.
Zastrzelił mnie.
Ja też.
Dwa razy.
Mimo to miał inną stronę do siebie...
Wow.
O stary.
Czy jestem w piekle?
Ach, kurwa.
Kurwa kamizelka, człowieku.
Och, piłeś wodę.
Gdzie do cholery jest mój brat?
Ah człowieku.
Ty....
I tak byłeś bardziej podobny do Tomka, prawda?
Chłopaki.
Musimy wymyślić plan.
Zabiłeś mojego brata. Zabiłeś mojego brata, Ty kupo gówna!
Tak, a Ty mnie kurwa postrzeliłeś!
Następnym razem strzelę ci w pierdolone gardło
i Twoją pieprzoną partnerkę Keira Knightley!
-Ona nie jest moją... -Hej! Chłopaki!
Kiedy tak szybko wpadamy w gniew, bardzo powoli zaczynamy rozumieć...
Ale za to szybko skopię ci tyłek, przysięgam na Boga.
Pieprzony skurwiel! Powinienem wystrzelić kulę w Twój pieprzony tyłek!
Kiedy wskazujesz palcem kogoś winnego,
są cztery palce wskazujące na ciebie.
Albo trzy. To jest dziwne.
Pieprzyć to! Otóż to! Wiesz, co mógłbym zrobić!
-"My" przede "mną"! -Ty przed pieprzonym Bogiem--
Panowie!
Spadaj!
Śliwka nie czuje urazy do głodnego człowieka, ale do rolnika, który zasadził drzewo.
Nie podoba mu się rolnik?
Więc jak śliwki mają jebane urazy? Więc jak może to urazić?
Słuchać. Biała Śmierć to rolnik.
Więc jesteśmy śliwkami. Jesteśmy śliwkami?
To nie ma sensu. Dlaczego skurwysyny używacie metafor?
Spójrz, zastrzelił mojego pieprzonego brata!
Zastrzeliłeś mojego syna!
Przytogujemy się wspólnie...
albo umrzemy samotnie.
To wszystko, co próbowałem powiedzieć.
Biała Śmierć czeka na Ciebie ze swoją armią zabójców.
Zabójcy ze wszystkich krajów.
Ale nie ma pojęcia, że ja i mój syn jedziemy tym pociągiem.
Jeśli los zechce,
Zemszczę się.
Pójdę na tyły i zatrzymam tak wielu, jak będę w stanie.
Pójdę do wagonu maszynisty i nas stąd wyprowadzę.
Co zamierzasz zrobić, Joburg?
Kupię nam trochę czasu.
Córko.
Ojcze.
Hej, chłopaki, szukam Pana Śmierci.
Mam tu swoją teczkę.
Hej, spokojnie.
Ranni ludzie krzywdzą ludzi.
Przyszłam do Ciebie.
Żebyś mnie wreszcie zobaczył.
Prawdziwą mnie.
Zbudowałam się z niczego, które mi dałeś.
Wszystko po to, żebym mogła stanąć dzisiaj przed Tobą...
... z palcem na spuście.
Byłam jedyną...
...która zasłużyła na Twoją uwagę.
Twoją miłość.
Jestem bardziej do Ciebie podobna niż ten mały skurwiel kiedykolwiek był.
Zrób to.
Przyszłam tu, żeby cię zabić.
Więc mnie zabij.
Zabij mnie tak jak wszystkich innych, którzy próbowali tego samego.
Zrób to.
Kurwa, zrób to!
Pow.
Widzę cię, córko.
Zawsze widziałem.
Ale nigdy nie byłaś częścią mojego planu.
Znaleźliśmy Amerykanina!
Co z innymi?
Wszyscy nie żyją.
Dobra wiadomość jest taka, że mam twoją sprawę.
Tak, dobre wieści, dobre wieści.
Sprawdź teczkę.
Pospiesz się. Dalej! Dalej!
Oczyścić pociąg.
W porządku, Tomku. Czas, abyś zaczął...
O cholera. Wszystko jest po japońsku.
Nie ma odcinka po japońsku. Co do cholery--?
Na ziemię!
Człowieku, mam złe przeczucia. Nie mamy pojęcia, co jest w tej teczce.
O czym gadasz?
Dlaczego to my zawsze musimy otwierać takie gówno?
Po prostu otwórz tę cholerną teczkę.
Chciałbym zachować moje pieprzone ramiona.
Panie Śmierć, jeśli mogę?
Anonimowy kupiec,
który kupił wszystkie nasze kontrakty i wciągnął nas wszystkich do tego pociągu.
Mnie, Szerszeń,
Mandarynkę, Cytrynę....
To byłeś Ty, prawda?
Tak, jesteś bardzo bystry.
Przywiozłem Cię tym pociągiem z nadzieją, że zabijecie się nawzajem.
Dobra.
Gdybym mógł... Dlaczego?
Dlaczego robisz to, co robisz?
Wiesz, zadawałem to samo pytanie.
Jeśli jest tak bezpieczna, dlaczego po prostu jej nie otworzył?
A jeśli to bomba, która wybuchnie nam w twarz?
Myślisz, że te głupie maski nas ochronią?
Wszystkie te lata później...
ciężar Waszej zdrady wciąż ciąży na Waszych głowach.
Pozwól, że uwolnię Was od obu.
Moja żona...
została mi odebrana.
Słyszałem. Przykro mi z powodu Twojej straty. To był straszny wypadek.
-Okropny. -O nie.
Nie. Nic w życiu nie jest przypadkiem.
To był zamach na mnie.
Ale los....
Los postawił dwóch ekspertów od mokrej roboty,
bliźnięta, w pracy w Boliwii,
masakrujących całą moją załogę.
I musiałem się z tym uporać.
I nie zatrudnił, dwóch losowych operatorów, Cytryno.
Nie, zatrudnił gości odpowiedzialnych za pracę w Boliwii.
Dlatego tej nocy w samochodzie była moja żona,
nie ja.
Los umieścił moją żonę w szpitalu.
Kawałek jej żebra
przebijający jej serce.
Tylko najbardziej wykwalifikowany chirurg sercowo-naczyniowy mógł uratować jej życie.
Ale dwie noce wcześniej ten chirurg został otruty.
O mój Boże!
Los. Znowu los.
Powiedzieli, że moje pieniądze są w tej teczce!
Nie chcę brzmieć osądzająco, ale jeśli zatrudniłeś Szerszeń,
to zabiłeś własne dziecko?
-O tak. -Dobra.
Tak zrobiłem. Mały gnój.
Proszę proszę.
Tej nocy...
-Proszę, odbierz mnie. -...Powiedziałem jej, żeby nie wychodziła.
Czekaj na mnie.
Ale obiecała, że to ostatni raz, kiedy wyciągamy go z kłopotów.
Przyjdę. Zawsze po ciebie przyjdę.
Cóż, przypuszczam, że miała rację.
Gdybym amputował tę słabość
z mojego życia lata temu,
nadal byłaby przy mnie!
Tak, pomogłoby Ci to przetworzyć. Mam dobrego terapeutę.
Bardzo kochałem moją żonę.
Dała mi cenną lekcję.
Jeśli nie kontrolujesz swojego losu...
to on będzie Cię kontrolować.
Więc przejąłem stery.
Sprowadziłem ich tu wszystkich, żeby zginęli.
A teraz został już tylko jeden.
Pan Carver.
Przepraszam?
Zastępuję Carvera? Zwolnił się?
Pieprzyć Carvera.
Człowiek, który zamordował moją żonę.
Bracie.
-Po prostu otwórz! -Dobra! Zadowolony?
Nie jestem Carverem!
Tam poszedł!
O cholera. Dobra.
O cholera. Coś się dzieje.
Przepraszam.
Tak.
Kimura.
Dlaczego tu jesteś?
Twoja córka.
Wygląda na to, że...
zepchnęła niewłaściwego wnuka z dachu!
Ach, dzieci. Robisz wszystko, co w Twojej mocy, aby je dobrze wychować.
Karaluchu, nie wiem dlaczego tu jesteś,
ale zejdź mi z drogi, albo dołączysz do swojej żony.
Nasze drogi musiały się znów skrzyżować.
Dobra.
Chwila. Kurwa, zwolnij, kolego. No dalej!
Hej, jak dotąd tak dobrze. Możesz zatrzymać pociąg.
Skoro o ty mowa... Wziąłem prędkość pociągu i podzieliłem ją przez masę,
i zdałem sobie sprawę, że nie umiem jeździć ekspresem!
Stary, bez przerwy gadasz o pociągach!
Tomek jest metaforą życia, a nie kursem prowadzenia...
Padnij!
Kurwa.
Mam to! Zatrzymaj pociąg!
Co?!
angielski, angielski, angielski, angielski.
Język angielski. Hamulce!
Jest dobrze! Mam to!
Nie!
-Trzymaj się! -Jesteśmy na złym torze!
-Oj, Joburg! -Co?
Przepraszam, że Cię postrzeliłem!
Właściwie to było dwa razy!
Przepraszam?
Strzeliłeś do mnie dwa razy!
Przepraszam, że postrzeliłem Cię dwa razy.
Dzięki stary!
Widać, że dorastasz!
Kurwa! Kurwa! Kurwa!
Nie rządzi Tobą siła.
Rządzi Tobą strach!
Strach przed jedną rzeczą, której nie możesz kontrolować!
Strach przed losem!
Hej, przepraszam za Mandarynkę.
Tak.
Ale teraz mam innego brata.
Naprawdę?
Kurwa nie!
Ze względu na stare czasy.
Pieprzyć to.
Kurczaki!
B-20.
Dawaj.
-Kolego. -Tak?
Chciałem herbatę z bąbelkami.
Co powiesz na koło wozu?
Ojciec...
chroni swoją rodzinę.
O kurwa.
Jeśli chodzi o Twoją żonę, nie mam z tym nic wspólnego.
To pomyłka.
Nie jestem Carverem.
Zajmuję się tylko przechwytem paczek.
Carver! Chcę Carvera! Zatrudniłem Carvera!
Nie, on miał coś z żołądkiem, człowieku.
Jestem w zastępstwie.
W zastępstwie...
O ile jest to cośwarte... Carver jest kutasem.
Najbardziej przebiegły zabójca...?
Może najbardziej leniwy.
Ej, no daj spokój...
Po prostu odpuść, bracie.
Nie nazywaj mnie „bracie”!
Dobra.
Stary, widziałeś to?
Co to było?
Koleś.
Zrobione.
Hej, o tej śliwce. Czy śliwka nie powinna wyzbyć się urazy? Tak jak--
O mój Boże.
Moje szczęście przyniosło mi ciało ojca.
Narcyzm w tej lasce.
Nieuleczalne.
Teraz jestem...
Dobra, czekaj, czekaj, czekaj.
Co?
Co jest z tą popieprzoną rodziną?
Potrzebujesz sugerowanej lektury, jeśli mogę.
Jak przetrwać z osobowością borderline.
Co?
Gorąco polecam.
Teraz jestem Białą Ś--
Co to było?
Czy to była karma?
Żegnaj, tentoumushi.
Mandarynka.
Maria?
Weź broń.
O mój Boże, czy właśnie powiedziałeś "zwalić"?
Jesteśmy prawie na miejscu. Musisz tylko wstać.
Przyszłaś mnie uratować?
Potrzebowałeś ratunku?
Przyszłaś mnie uratować.
Proszę nie każ mi tego żałować.
Dobra, nie rób tego. Nie. Co się dzieje z Twoją twarzą? Płaczesz?
To dużo do przetworzenia.
Chcę, żebyś wiedział, że jesteś najlepszym,
najwspanialszym przewodnikiem
jakiego kiedykolwiek mógłbym mieć. Kiedykolwiek. Kiedykolwiek.
Czy myślisz, że może masz uraz głowy?
-Może. -Trochę, tak.
- Trochę oszołomiony. -Tak. Potrzebujesz banana?
- Potas może być dobry. - Mam jednego w samochodzie.
Hej.
Następnym razem weź broń. Nie słuchaj Barry'ego.
Dobra? To tyle.
Przestań.
-Już dobrze. -Wiesz, że,
-Myślę, że miałaś rację w jednym. -Zazwyczaj mam. Daj spokój.
Może chodzi tylko o to, jak to ujmujemy.
Może nie ma pecha ani szczęścia.
Może wszyscy jesteśmy tylko agentami losu.
-Ładny samochód. -Tak to jest.
Staraj się nie krwawić na tapicerkę.
Jasna chole--
Dobrze....
Skąd wiesz, że to zła rzecz?
Naprawdę?
-Widzisz co zrobiłem? -Widzę.
-Odwracam to do góry nogami. -Widzę.
To działa.
Tak.
Groch Wasabi.
Los najwyraźniej nie chciał, żebym miał tego banana.
Los nie chciał, żebyśmy wsiedli do tego samochodu.
Cóż, może mimo wszystko czegoś się nauczyłeś.
Los potrzebuje, żebym znalazł inteligentną toaletę.
-Cofam tamto. Wytrzymasz? -Krecik już puka.
-Idź szybciej. -Dobra. Tak.
Żyję! Jestem ży--
O kurwa. O kurwa.
Chodź, skurwielu.
Pierdol się!
Zatrzymaj się! Stój kurwa!
Mandarynki.
Jebać Diesle.
-Jestem Białą Śm-- -Pieprz się, suko Diesel!
Ostateczna kurtyna, co? Ostateczna kurtyna! Zrób pieprzony ukłon!