Powiedziałeś, że Grace wsypała coś Edgarowi do drinka?
Zoë, kim jest ta kobieta?
To detektyw Danner.
Pomogła oczyścić Aniqa, gdy go oskarżono o zabójstwo Xaviera.
- Niesłusznie. - Racja.
Może pomóc.
Hej, myślałem, że uzgodniliśmy. Żadnej policji.
Bez obaw, niebieskooki. Nie jestem już z policji.
Aniq prosił, bym przyjechała
i dyskretnie przyjrzała się kilku rzeczom, nim przyjadą psy.
Psy?
Wesela wzbudzają skomplikowane uczucia.
Dotyczące miłości, pieniędzy, rodziny.
A te uczucia sprawiają, że ludzie robią rzeczy, których normalnie by nie zrobili.
Nawet zabijają.
Dlatego chciałaby porozmawiać z każdym
i usłyszeć wasze wersje tego, co się stało w weekend.
Lubię to nazywać waszymi wersjami filmu.
- Jesteśmy gwiazdami w naszych filmach. - Hej,
czemu jej powiedziałeś, że Grace wsypała coś Edgarowi?
Bo wsypała. Widziałem, jak to robiła.
Okej, ale sprowadziliśmy tu Danner, by pomogła dowieść niewinności Grace, tak?
Tak.
- Rozumiemy się? - Rozumiemy.
Okej. Grace, zacznę od ciebie.
AFTERPARTY
Hej. Żeby była jasność,
potrzebuję oczyścić Grace z podejrzeń.
Czyli chcesz, żebym znalazła zabójcę?
Właśnie. Okej. Rozumiemy się.
Zaczekaj.
- Co jest? - Wchodzisz ze mną.
- Tak? - Razem rozwiązaliśmy sprawę Xaviera.
Jesteśmy partnerami.
Jeśli uważasz, że mogę ci się przydać.
- Chodź. - Tak.
Nim zaczniemy, przyjmij moje kondolencje.
Ale mój Boże, zdjęcia ze ślubu będą fenomenalne.
Wyglądasz niesamowicie w tej sukience. Pasuje jak ulał.
Dziękuję.
To vintage. Sama ją odnowiłam.
Też mi się podoba.
Nie zabiłam mojego męża, okej?
Nie wsypałam mu trucizny do drinka,
- ja tylko... - Puk, puk.
Chciałam tylko to zostawić, bo Grace często marznie.
Zostawię to tutaj.
Chyba że chcesz, żebym została?
- Myślę, że chcesz zostać. - Chcę.
- Mogę zostać, prawda? - Chyba tak.
Im więcej, tym weselej.
Grace, to jak się poznaliście?
Niedawno, prawda?
Pół roku temu.
Akurat zerwałam z facetem, który kradł mi bieliznę.
- To był Travis, prawda? - Co ciekawe, to nie on.
Grace zawsze miała pecha w miłości.
Nie, uwielbiam być zakochana.
Tylko nie znajduję właściwej osoby.
Póki nie poznałam Edgara.
On jest w moim typie.
Chłopięco przystojny, trochę dziwny.
Byłam w pracy. Mam sklep z antykami.
To nie jest sklep, tylko przestrzeń w kooperatywie dla rzemieślników.
Odrestaurowywałam tę piękną lalkę z XIX wieku, gdy...
Dzień dobry. Szukam...
Przepraszam. Nie spodziewałam się jaszczurki.
Pani wybaczy.
Nie spodziewałem się krzyku.
Przyszedłem zapytać o maszynę do pisania.
Tak.
To dla pana czy pańskiej towarzyszki?
Roxany?
Nie, taka maszyna by jej się nie przydała.
Bo woli kaligrafię?
Pani sobie żartuje.
Lubię żarty.
Był dziwny, ale było w nim coś rozbrajającego.
Wybaczy pan, że pytam, ale po co panu ona?
To prezent dla mojej siostry,
która lubi takie starocie.
Tak.
Ja wolę to, co ma nadejść. Technologię.
To dzieło sztuki ma większą wartość niż coś z ekranem.
Jest pani amiszką czy nie znosi wygód?
Proszę spojrzeć.
To, jak do pana przemawia.
Kibicuje, gdy pisze pan swoją kolejną powieść...
albo list do ukochanej.
A gdy pan skończy,
wyrywa z niej kartkę,
jakby pan wyrwał słowa z serca i trzyma je pan...
w dłoni.
Mam sprawę do załatwienia.
Zapłacę za nią i pójdę już.
To może być zuchwałe,
ale czy zechce mi pani towarzyszyć
i pójść ze mną jutro na przyjęcie urodzinowe siostry?
Moja jaszczurka panią polubiła
i nie chcę jej zawieść.
Też bym tego nie chciała.
Więc...
To było niespodziewane.
Nie wiedziałam o nim nic poza nazwiskiem.
Pan Edgar Minnows i jego gościni.
Nigdy nie byłam na takim przyjęciu.
Te panie nas wskazują?
Na to wygląda.
Kim jesteś?
Nie sprawdzałaś w Google?
A czemu miałabym to robić?
Urzekająco dziwaczna z ciebie niewiasta.
Pardon. Grace, wiem, że właśnie rozmawiacie,
ale bardzo się cieszę, że mogę cię poznać.
Będziemy przyjaciółkami!
Jesteś siostrą Edgara.
- Adoptowaną. - Adoptowaną.
- Tak. Chodź ze mną. - Okej.
Nieźle namieszaliście.
Gazeta Szybkie towarzystwo
nazwała Edgara najbardziej pożądanym kawalerem w Dolinie Krzemowej.
To te szepczące kobiety są o mnie zazdrosne?
Są zdenerwowane. Halo?
To nie możemy ich zawieść.
Tak.
Najbardziej pożądany kawalerze.
Zaszczycisz mnie tańcem?
Nie, ja nie tańczę.
Gdy ostatnio tańczyłem,
pastor uznał mnie za upiora i poddał egzorcyzmom.
Nie czuję się komfortowo, gdy zwracam na siebie uwagę,
- a już jej sporo zwróciłem. - Rozumiem.
Mam pomysł.
Idziemy w stronę tańców.
Proszę. Tutaj nikogo nie ma.
Teraz możemy zatańczyć.
- Nigdy nie poznałem kogoś takiego jak ty. - Ani ja.
To co tańczymy?
Niezależną damę?
Albo Żołnierzyka?
A może
potańczymy do Douglasa?
Grace, nie sądzę, że moje ciało potrafi robić coś takiego.
A Roxana uwielbia taniec, ale tylko jako widz.
To musimy dać jej pokaz.
Chodź tu.
Sztuczka polega na tym, żeby o tym za wiele nie myśleć.
Rób to, czego chce ciało.
Tak.
Nieźle.
- Tak. - Tak.
- Grace. - Tak?
Kim jesteś?
Przywiodłaś mnie do granicy obrotu.
- Dobrze. - Wspaniale.
Czuję się jak łobuz.
- Weź mnie za rękę. - Tak.
Zwykle nie robię tego, czego nie chcę robić.
To mamy coś wspólnego.
O kurwa. Tak.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Musi się pan zająć pewną pilną sprawą.
Muszę iść.
Roxana.
Nigdy go takiego nie widziałem.
Zaczarowałaś go.
Od razu sprawdziłam go w Google.
Edgar Minnows, magnat technologiczny.
I nagle byłam częścią jego świata.
Zapytał, czy może przedstawić mnie matce.
Uprzedził mnie, że bywa trudna.
Przepraszamy za spóźnienie.
Nasz kierowca naćpał się kodeiną i ciągle mylił drogę.
Czyli to jest dziewczyna, która tak oczarowała mojego syna.
Miło cię poznać, Gail.
Mam na imię Grace.
Co powiedziałaś?
Mówiłem ci, że ma na imię Grace.
Czemu nazywasz ją inaczej?
Bo kobieta o jej pozycji społecznej wygląda bardziej na Gail.
Grace to imię, które pasuje do kogoś, kto jest piękny, ma jej poczucie humoru
i pasję do wszystkiego w życiu.
Przepraszam.
Od śmierci ojca matce wszystko łatwo się myli.
Nie mylę się, a już na pewno nie łatwo.
I nie pomyliłam się.
Cała ona.
Przepraszam.
Większość moich byłych bała się swoich matek,
ale gdy Edgar mnie obronił, byłam przeszczęśliwa.
Patrz, ponad 40 winogron.
Często był zajęty pracą.
Ale gdy go nie było, spędzałam czas z Hannah.
Było wspaniale.
Grace, muszę...
Nie!
Nie, Grace.
Co robisz? Przemokniemy.
Grace.
Przez ostatnie sześć miesięcy całkowicie mnie oczarowałaś.
A teraz Szybkie towarzystwo pyta o listę Pożądanych kawalerów
i bardzo bym chciał na niej nie być.
Nie rozumiem.
Wyjdziesz za mnie?
Mam to uznać za „tak”?
Edgar nie chciał długich zaręczyn,
więc szybko zaczęliśmy planować.
Ale nasze rodziny pochodziły z różnych światów, co wywoływało napięcie.
To wygląda pysznie.
To potpourri.
Bon appétit.
Grace, mam wrażenie, że ciągle podwędzam ci narzeczonego.
Edgarze, samolot czeka.
Podwędzić znaczy zabrać.
To nic złego.
Właśnie.
Nie będzie mnie kilka tygodni. To mój plan podróży.
Bezgranicznie wam ufam.
PLAN PODRÓŻY
Mój syn chce, by ślub odbył się tu, w winnicy.
To będzie wydarzenie sezonu.
Nie będziemy skąpić.
Myślałam, że możemy ponownie wykorzystać kwiaty
z próbnej kolacji na weselu.
Świetny pomysł.
Może ponownie wykorzystamy też wino?
Będziemy chodzić i pluć nim sobie do ust.
Byłoby miło, gdyby to Hannah przygotowała kwiaty.
Byłabym zaszczycona.
Przepraszam.
Zawsze wyobrażałam sobie mój ślub jako prywatne wydarzenie.
Osobiste, ze wsparciem rodziny.
Nie rozumiem, co mówisz.
Lady Isabel, jestem Lodowym Królem. Właśnie kupiłem ten frak.
Niestety nie jesteśmy tak zamożni jak wy.
Bez obaw. Zapłacimy za wszystko jak zawsze.
Hurra!
Nie chodzi tylko o wydatki.
To ślub Grace.
I będzie wspaniały, bo będą tam ludzie, których kocham.
Zorganizujemy pani huczne wesele, lady Isabel.
Ale na deser podamy lody bao bing mojego ojca.
Co...
Dobrze.
Nie pożałuje pani.
Wiesz, że jesz odświeżacz powietrza?
Gdy to uzgodniliśmy,
Edgar udostępnił domek letniskowy na wieczór panieński.
Cieszę się, siostro.
Przyznaję, że bałam się, że nie znajdziesz odpowiedniego partnera.
Mam galerię niechlubnych byłych,
ale Edgar był inny
od chwili, gdy porwał mnie do Amsterdamu na lunch.
Jak romantycznie.
Ale spotkanie mu się przedłużyło,
więc się tam nie widzieliśmy.
Nie widziałaś się z nim?
Nie, ale przeszłam się wzdłuż kanału i było pięknie.
Ale gdy wróciłam, wynagrodził mi to,
zabierając mnie na prywatną kolację biznesową na jachcie.
Ale ty nie znosisz łodzi. Masz chorobę morską.
Tak, długo leżałam potem w łóżku,
ale Edgar wysłał kucharza, by ugotował mi zupę.
- Nie przyniósł jej sam? - Nie...
Bo akurat podpisywał ważną umową,
a to zajmowało dużo czasu.
To bez znaczenia. Po ślubie wszystko będzie idealnie.
Myślisz, że małżeństwo rozwiąże problemy.
Siostro...
Przestań projektować swoje nieudane małżeństwo
z Brettem na moje.
Nie robię tego.
Opowiadasz nam o romantycznych zalotach, tylko nie ma zalotnika.
Czemu jesteś taka okrutna?
Bo jesteś tak zakochana w idei bycia zakochaną,
że nie widzisz, że Edgar cię nie uszczęśliwia.
Czy ty go w ogóle kochasz, czy jego pozycja cię oślepiła?
Nie powiedziałam tego.
Ale zasugerowałaś.
Zapytałam, czy jesteś szczęśliwa,
czy tylko czujesz, że powinnaś być.
Zadałaś mi to okropne pytanie na moim wieczorze panieńskim.
Martwiłam się o ciebie.
To przestań się martwić!
Musisz mi pozwolić podejmować decyzje!
Pozwoliłam i patrz, jak na tym wyszłaś.
Okej.
Zoë, ty, ja i Aniq odbędziemy krótkie spotkanie na korytarzu.
Tak, to dobry...
- Zaraz wrócimy. - Okej.
- Nie o to mi chodziło. - Wiem.
Nie możesz zostać. Za bardzo się angażujesz.
Nigdzie się nie ruszam. To moja siostra.
To prawda. To jej siostra.
Mówię tylko, że talenty Zoë można wykorzystać gdzie indziej.
Jasne.
Tak, to też jest prawda.
Bo może...
Gdy my przesłuchujemy ludzi,
potrzebujemy kogoś, kto będzie szukał poszlak.
Okej. Wiecie co? Dobrze.
Przeprowadzę własne śledztwo i znajdę prawdziwe dowody,
które będą lepsze od wszystkich dowodów.
Byłoby świetnie.
Chyba jest zła.
Siostry, co?
Tak. Opiekuje się mną.
I marznę, więc tak.
Ale naprawdę mnie wkurzyła na wieczorze panieńskim.
Ale Hannah mnie pocieszyła.
Płaczesz, bo twoja siostra ma rację czy może się myli?
Nie wiem.
Edgar jest naprawdę zajęty, ale...
Wiem, że chce ze mną być.
A czego ty chcesz?
Miałam dużo czasu na zastanowienie,
bo nie widziałam Edgara aż do ślubu.
Tu jesteś, moja pustelniczko.
Szukałem cię. Goście zaczynają przyjeżdżać.
Przywitamy się?
Pamiętasz, gdy się zakochaliśmy?
Tańcząc na tarasie bez hałasu i zakłóceń.
Tak.
Chcę, by tak wyglądał nasz ślub.
Czekaj, sugerujesz, żebyśmy uciekli?
Moja siostra miała huczne wesele.
Odbyło się w Elks Lodge, ale poszli na całość.
Jej małżeństwo okazało się katastrofą,
więc chcę, by nasz ślub skupiał się na nas.
Czyż to nie romantyczne?
Grace, zgadzam się. Najgorsi są goście.
Ale zaczęli już przyjeżdżać i wszystko już się rozpoczęło.
Nie możemy tego zmieniać.
Ale obiecuję, że ten dzień będzie się skupiał na nas.
Mam coś dla ciebie.
Prezent ślubny?
Moja pani.
Umowa przedślubna?
Zwój granic.
To przeciwieństwo romantyzmu.
Ale załatwia sprawy finansowe i pozostawia tylko miłość.
Pozbędziemy się haczyków i będziemy pływać wolno.
Lubię żarty.
Mogę to podpisać w poniedziałek?
Wtedy to będzie umowa pomałżeńska.
Ale w porządku.
Nie sądzę, że wiele się zmieni w tym czasie.
Odmówiła podpisania umowy...
Nie odmówiłam... Może pani tak nie pisać?
Podpisałabym ją w poniedziałek, gdyby Edgar nie...
Byłam zdenerwowana, okej?
I miałam rację. Powinniśmy byli wyjechać.
Bo wieczorna kolacja to były tylko problemy i bzdury.
Isabel z trudnej stała się całkowicie nieznośna.
Nie zaakceptujemy tego. Gail? Kim jest Gail?
O co chodzi?
Ona albo nie zna twojego imienia, albo postanowiła je zszargać.
ŚLUB EDGARA I GAIL
Gail. Znowu.
Matko, jak mogłaś?
Wszyscy tracą rozum.
Gail, Grace... To papier do wycierania brudnych ust.
Może jest bogata, ale maniery to ma biedne.
Przepraszam.
Dwa tygodnie temu wypiła napój energetyczny
i od tej pory nie jest sobą. Poproszę, by dr Shulkind ją zbadał.
Straciła kontrolę.
Tak.
Wtedy nagle stanęłam twarzą w twarz z dawnym zalotnikiem.
- Miło cię widzieć. - Panno Grace.
Jesteś taka urzekająca jak w dniu...
gdy złamałaś mi serce.
Travis. Naprawdę przyjechałeś?
Miło wspominam nasze chwile razem.
Wiesz...
Zaprosiłam moich dawnych zalotników z grzeczności, wiesz?
Naprawdę myślałam, że się domyślisz.
Domyśliłem się.
Puk.
Jak wiecie, Sebastian przedstawił prezent od Edgara.
Fujek Ulysses.
Witajcie!
- Fujek Ulysses! - Fujek Ulysses!
Gdy mnie nie było, kiedy planowałaś ślub,
pojechałem go szukać.
Wiedziałem, ile to dla ciebie znaczy, by tu był.
Byłaś zła z powodu fujka?
- Nie. - To nie było miłe z jego strony?
Nie, to było urocze. Tylko wolałabym spędzić ten czas razem.
- Morderczyni! - O Boże.
Morderczyni zawsze wraca na miejsce zbrodni.
Ty jesteś na miejscu zbrodni.
O cholera. To nie wygląda dobrze.
Okej, mniejsza o to. Idę zebrać dowody.
Masz zapał.
Widzę go, bo ja też go mam.
Chcesz, bym tam z tobą wszedł. Jestem oazą spokoju.
- Masz więcej rękawiczek? - W szafie.
Musicie wiedzieć, że Edgar interesował się biohackingiem.
Planował dożyć 140 lat,
a potem wgrać swoją świadomość do chmury.
Moje funkcje życiowe są alarmujące. Muszę iść spać.
Ale przyjęcie się nie skończyło.
To nasz weselny weekend.
I w konsekwencji spędzimy razem resztę życia.
Ale chcę, by to życie było jak najdłuższe,
a SSS, Skalibrowana Spójność Snu, ma mi to zapewnić.
Muszę odpocząć. Jak sowa albo blender.
Widzisz? Już mi nie działają porównania.
Dobranoc, kochanie.
Na wieczorze panieńskim Zoë zapytała, czy jestem szczęśliwa.
W dniu ślubu nie byłam tego pewna.
Mam dla ciebie prezent.
Tę szpilkę do włosów nosiła każda panna młoda od czasów wojny secesyjnej.
Chcę, byś ty też ją miała.
- Jest ohydna. - Jest bezcenna.
- Nie musisz jej nosić. - Tak, musi.
- Nie musi... - Wezmę ją.
Umowa.
Czemu jej nie podpisałaś? Masz ją podpisać przed ślubem.
Chwila. Co to jest?
Narkotyki w moim domu?
To lek pobudzający. By nie zasnąć.
Mogę?
Pewnie.
Dziwna i okropna kobieta.
Co?
Nic.
Wepnijmy ci tę bezcenną szpilkę we włosy,
byś stała się członkinią rodziny Minnows.
- Uważasz, że nie powinnam brać ślubu. - Nic nie mówiłam.
- Ale chcesz to powiedzieć. - Nie chcę.
To dalej. Powiedz.
Powiedz, co naprawdę uważasz.
Dobrze. Uważam, że nie powinnaś za niego wychodzić.
Wiedziałam.
Jeśli nie sprawia, że jesteś najszczęśliwszą kobietą na świecie.
Wiesz, co ja widzę?
To entuzjasta technologii, ty nie znosisz wszystkiego, co powstało po 1985 roku.
Chodzi spać z kurami, a ty jesteś nocnym markiem.
I słyszałam, że zamknęłaś swój sklep z antykami, a przecież go uwielbiasz.
Tylko tymczasowo. Do ślubu.
Boję się, że twoje życie stało się częścią jego życia, ale odwrotnie nie.
I...
Uważam, że zasługujesz na więcej.
Byłam zdenerwowana.
Bałam się, że Zoë ma rację co do mnie i co do Edgara.
A potem włożyłeś nam pudło przysięgi na głowy.
Czyż nie jest miło? Tylko nasze głowy w pudle.
„Najdroższa Grace”.
- „Pasujesz idealnie do mojego życia...” - Nie.
Co robisz?
Na pierwszej randce powiedziałeś, że coś w tobie obudziłam.
Nie jestem pewna, czy tak było.
Ale chcę tego. Bardzo.
Nie czytaj. Powiedz mi, jak się czujesz.
Prosto z serca.
Grace, wiem, że działam w określony sposób.
Jestem dziwny.
Ale myślałem, że spędzę życie z zagadkami jako jedynymi towarzyszkami.
Ale ty jesteś jedyną zagadką, jaką chcę rozwiązać.
Sprawiasz, że chcę się zmienić.
Nie wiem, czy to chciałam usłyszeć,
ale dla Edgara to było szekspirowskie.
Boże, uwielbiam to pudło.
Edgarze.
Zrobię zdjęcie.
Pani Minnows.
Do jakiej muzyki zatańczycie pierwszy taniec?
Oboje wiemy, że Edgar nie tańczy przy ludziach.
Ale to tradycja.
Święty sakrament.
Takie rzeczy są ważne.
Nie pragniesz pierwszego tańca?
Pragnę. Oczywiście, że pragnę.
To musisz go otrzymać.
Chciałabym, żebyśmy zatańczyli jako mąż i żona.
Ale czułbym się niekomfortowo.
Mówiłeś, że sprawiam, że chcesz się zmienić.
To jest moja pierwsza prośba.
I to jest dla ciebie takie ważne?
Dobrze. To zatańczymy.
- Możemy użyć pudła przysięgi? - Nie.
Hej, patrz na mnie, okej?
Nikt inny się nie liczy. Tylko my.
Lewa stopa do przodu,
prawa do przodu i w bok.
Roxana. Muszę iść.
Znam kroki.
Podążaj za mną. Lubię tańczyć szybko.
Było mi wstyd.
Ale na szczęście fujek Ulysses kiedyś w życiu
był zawodowym tancerzem.
On tam po prostu leży całkiem nieżywy.
Przypomina mi się, gdy znalazłem moją babcię.
Hej! Niczego nie dotykaj. To jest miejsce zbrodni.
Pomóż mi go odwrócić.
Ciało? Zwłoki?
Musimy sprawdzić kieszenie, a nie da się, gdy tak leży.
Weź się w garść.
- Raz. - To dla babci.
- Dwa. Trzy. - Raz, dwa, trzy.
Już.
Spojrzałem mu w oczy!
Okej, to ja...
Nie! Hej! Nie dotykaj go! Co ty...
Możesz się zamknąć i mi pomóc?
Telefon. Okej, miętówki.
Boże, balsam do ust.
- Recepta na lek pobudzający? - No dalej.
Co to jest?
Wygląda jak spinka do mankietu, ale jest tylko jedna.
I ma już spinki do mankietów, więc...
Czekaj, smartwatch.
Hej. One rejestrują puls, prawda?
- Tak. - Jeśli odblokujemy telefon,
może określimy czas zgonu.
Jestem o krok przed tobą.
Cholera!
Zablokowało nas. Musimy zaczekać pięć minut.
Travis.
- Możemy użyć Face ID. - Ale zamknęłaś mu oczy.
To musimy je otworzyć.
Gdy Edgar wrócił, zapytałaś, dokąd poszedł?
Nie. Na pewno na jakieś spotkanie biznesowe.
Byłam zła, że wyszedł. Znowu.
A potem o 21.50 jak w zegarku...
Kochana, zgodnie z moim SSS muszę się położyć spać.
Wiedziałam, że to powiesz. Ale to nasze wesele.
Powinniśmy spędzić razem noc.
Mam dla ciebie propozycję.
Lek pobudzający?
Daj spokój, głuptasie.
- Wiesz, że nie biorę leków. - Pamiętasz Sylwestra?
Dałam ci jedną i spędziliśmy cudowną noc.
Nie spałem do 5.00 rano i sam grałem w planszówkę.
To nie była uczciwa gra. Nigdy więcej.
Proszę wszystkich o uwagę.
Czas na wspaniałe zakończenie wieczoru,
czyli powrót waszymi samochodami do waszych domów.
Jedźcie do domu, proszę.
Dla tych, którzy zostają na miejscu, after party w bibliotece.
Z czego się cieszycie? Nie jesteście zaproszeni.
Kochanie, nie możemy nie być na naszym after party. Drinka?
Dobrze. Jednego drinka, a potem do łóżka.
Wspaniale.
Dobry. Poproszę rosé.
- I whisky dla męża. - Już podaję.
Wezmę.
Chciałam więcej niż jednego drinka.
Chciałam, byśmy byli razem i chciałam wiedzieć, że będzie dobrze.
A Edgar mówił, że chce się zmienić, więc...
Nie jestem z tego dumna, ale...
- Doprawiłaś mu drinka. - Wrzuciłam tam lek, nie truciznę.
Który brał wcześniej i nie reagował źle...
Wszystko szło świetnie. Nawet Isabel była dla mnie miła.
Witaj w rodzinie. Jaka by nie była.
Dziękuję.
Wiem, co zrobiłeś. I nie pozwolę ci zrobić tego Grace.
- Dzisiaj umrzesz! - O Boże.
Travisie.
Nie. Bądźmy poważni.
Jesteście demonami.
Każdy z was jest demonem.
Bądźcie demonami.
- Demony mówią: „Co?”. - Co?
„Co?” Mam was!
- Cerber uwiązany przy bramie piekieł. - Kochanie.
- Jesteście demonami. - Hej.
To nie może być piekło,
- bo jesteś aniołem. - Hej. Tak.
Nie wiedziałam, czemu się upił, ale musiał się położyć.
Robi się późno, co?
Myślę, że czas się pożegnać.
- Skarbie. - Dobranoc.
Nie jestem smutny, robiłem sobie z was jaja. Dupki.
Urocza para, co?
Nie dbam o tradycje,
ale powinieneś przenieść mnie przez próg.
Nie jestem dziwką.
Bao bing.
Kocham cię...
Roxano.
Spałam w sukni ślubnej. Nie to, że pospałam.
A następnego ranka...
Edgarze. Budzik.
Mam gdzieś, jakiego masz kaca, na pewno to słyszysz.
Co z twoim bio-czymśtam? Obudź się!
Edgarze.
To wszystko, co pamiętam.
Czemu Travis był pierwszy przy drzwiach? Nie spał w hotelu?
Nie wiem.
Dziękujemy za twoją szczerość. Mamy wszystko, czego potrzebujemy.
No i? Jest niewinna, prawda?
Dała mu lek pobudzający.
Dzięki niemu nie zasypiasz, a nie umierasz.
Albo podała mu coś innego i nas okłamała.
Musimy się dowiedzieć, co go zabiło.
Może powinniśmy pogadać z byłym, który groził Edgarowi śmiercią.
- Zaraz zwymiotuję, a nie chcę. - Bliżej.
- Bliżej twarzy. - Zwymiotuję na niego.
Co, do kurwy?
Hej.
Chcieliśmy tylko sprawdzić czas zg...
- Travis? - Przytrzymam głowę.
Chcieliśmy określić czas zgonu
- dzięki apce Zdrowie w telefonie. - Tak.
Jeśli uda się...
to ustalić, dowiemy się, kiedy serce przestało bić.
- To jest miejsce zbrodni. - Zgadza się.
Gdy skończycie robić to, co robicie,
ułóżcie zwłoki tak, jak leżały wcześniej.
- Co? - A co mnie to obchodzi?
Nie jestem już gliną.
Ale rozpoznam podejrzanego, gdy na niego spojrzę.
Nic nie zrobiliśmy. Staramy się pomóc.
Słyszeliśmy, że pokłóciłeś się z Edgarem.
Nie. Ledwie go znałem.
NAJWIĘKSI INWESTORZY MONETA BUCEFAŁ
Mogę to wyjaśnić.
Możesz?
Napisy: Agnieszka Otawska