Jestem chyba jedną z najbardziej hejtowanych skaterek.
Wiele osób mówi… mówi okropne rzeczy.
Jednak nigdy mnie nie obchodziło, co mówią inni.
Było to dla mnie motywacją i dalej robiłam swoje.
Tajniki geniuszu
Dorastałam w São Paulo, w Brazylii.
Miałam dziesięć lat, gdy zaczęłam jeździć na desce.
Gdy pierwszy raz jej dotknęłam, zakochałam się.
Gdy tylko zaczęłam jeździć na desce, szybko się uczyłam.
Próbowałam robić triki już pierwszego dnia jazdy.
Nie wiedziałam nawet, jak się odpychać, a chciałam robić triki.
Trzymałam się bramki i próbowałam robić kickflipy, heelflipy…
Jazda na desce wiąże się z upadkami.
Cały czas upadasz.
Wiele osób się poddaje już na początku, bo jest to bolesne.
Pamiętam pierwszy raz… Zjeżdżałam z górki i upadłam.
Miałam otarcia na całym ciele.
I pomyślałam wtedy, że to super i chcę to zrobić jeszcze raz.
Jeździłam na desce z chłopakami, byłam właściwie jedną z nich.
Ścierałam się z nimi.
Próbowałam tych samych trików.
Byłam jedyną dziewczyną.
Sąsiedzi ze mnie szydzili, bo ubierałam się tak samo jak chłopacy:
luźne spodnie, czapka. Chodziłam też z deską.
Mój tata nie cierpiał jazdy na desce.
Nie chciał, abym jeździła.
Był surowym ojcem.
Jego zdaniem powinnam być w domu, uczyć się,
nie spędzać czas poza domem z chłopakami.
Złamał moją deskorolkę na pół.
Ale kolejnego ranka zdobyłam nową deskę ze znajomym
i ją przygotowałam.
Chciałam tylko jeździć na desce.
Gdy miałam 14 lat, zaproszono mnie do Los Angeles,
do udziału w X Games.
Wtedy zdałam sobie sprawę z tego, że jestem w tym dobra.
Witamy wszystkich w Los Angeles, w Kalifornii!
Mój pierwszy występ na X Games nie był imponujący.
Byłam przyzwyczajona do zawodów w Brazylii, gdzie…
skatepark był nieduży.
Na X Games wszystko było dwa razy większe.
Zdobyłam ostatnie miejsce.
Potrzebowałam tego.
To zmieniło moją jazdę.
Zmotywowało mnie do doskonalenia się.
Zdałam sobie sprawę, że muszę być lepsza.
Pierwszy złoty medal Leticii
i to zdobyty w ojczyźnie.
Letí! Letí! Letí! Letí!
Leticia Bufoni jest złotą medalistką.
Leticia Bufoni wróciła na szczyt.
Kolejny złoty medal.
Złota medalistka X Games.
Brązowy medal, dwa srebrne.
MEDALE X GAMES - 2010 SREBRO 2011 BRĄZ - 2012 SREBRO
2013 ZŁOTO - 2013 ZŁOTO 2013 ZŁOTO - 2014 BRĄZ
Gdy zaczęłam wygrywać na X Games,
wszystko potoczyło się bardzo szybko.
To było niesamowite.
Poznałam profesjonalnych skaterów i skaterki.
Pojawiło się wiele możliwości, by wystąpić w magazynach,
magazynach fitness,
magazynach mody.
Pojawiło się wiele opinii, że już nie jeżdżę na desce,
że teraz jestem etatową modelką, że jestem modelką fitness.
To było krzywdzące, bo jazda na desce była zawsze najważniejsza.
Była dla mnie niezmiennie priorytetem.
Gdy zaproszono mnie do magazynu „ESPN Body Issue”, byłam zaszczycona.
Początkowo bardzo się denerwowałam,
bo wiedziałam, że będę naga.
Zrobiłam to, a rezultat mnie zachwycił.
Jednak wielu ludziom obca była idea pokazania ciała atletki,
jej muskulatury, nie całej reszty.
Mówiono przykre rzeczy, sugerowano, że mi za to zapłacono.
Że się sprzedałam.
To miało miejsce tuż przed Street League.
Pionierskim Street League.
Nadajemy na żywo z Chicago.
MISTRZOSTWA ŚWIATA STREET LEAGUE SKATEBOARDING 2015
To historyczny dzień dla Street League.
W 6-letniej historii
kobiety nigdy nie występowały w Street League, aż do dziś.
TERAZ 100% WIĘCEJ KOBIET
Street League to największe zawody skateboardingu.
To był trudny czas w mojej karierze
i bardzo chciałam wygrać.
To prawdziwy przełom w skateboardingu kobiet.
Przyjrzyjmy się zawodniczkom ubiegającym się o tytuł.
Wśród moich przeciwniczek były osoby,
które twierdziły, że już nie jeżdżę na desce.
Kiedy jesteśmy na torze, wszyscy są mili,
ale nie mogłam pozbyć się z głowy myśli,
że to one o mnie plotkowały.
Wywierałam na sobie dużą presję, aby udowodnić im, że się mylą.
Zdenerwowanie przed zawodami,
to uczucie, które się pojawia, nie jest przyjemne.
Ale gdy ruszam na desce, wszystko się zmienia.
Wpadam w trans i niczego nie słyszę.
Możesz obok mnie krzyczeć, wołać mnie,
mogą wybuchać fajerwerki,
ja będę skupiona na trikach.
Potrafi wykonać ollie, solidne, pojedyncze triki.
Porusza się szybko.
Dobre przejścia. Dobra na ulicy.
Tor był naprawdę świetny.
Na jego środku znajdowało się wielkie logo SLS,
nad którym nikt nie skakał,
bo odstęp był ogromny.
Wielki ollie.
Łoł. No i proszę.
No i proszę.
Nie myślałam nawet o pierwszym czy drugim miejscu.
Chciałam wykonać swoje triki.
Idealny przejazd.
Ładny frontside 180.
Byłam na drugim miejscu
i miałam jeszcze trzy próby.
Potrzebowałam nie wielkiego, ale dobrego wyniku.
Robiąc coś prostego,
zdobyłabym punkty i wskoczyła na pierwsze miejsce.
Ale ja nie liczyłam w głowie punktów.
Chciałam zrobić coś imponującego.
Prawdziwy trik, nie łatwiznę, byle by wygrać.
Co dla nas szykuje?
Duży 360 flip się nie udał, nie dokręciła.
Próbowałam 360 flip.
Pierwszy się nie udał.
Miałam jeszcze dwie próby, uda mi się.
Drugi obrót znów się nie udał.
Zdałam sobie sprawę, że będzie ciężko.
Została mi jedna szansa, duża presja.
Potrzebuje wyniku 3,9.
Czy znowu spróbuje wykonać 360 flip, który zawaliła dwa razy,
czy zdecyduje się na pewniaka?
Wiedziałam, że nie muszę iść na całość.
Ale chciałam to zrobić.
Chciałam wykonać ten trik.
Zwłaszcza że dwa razy się nie udało. To był ten moment.
Nie zmienię triku, bo mogę nie wygrać,
Jeśli mam wygrać, to jak należy.
Musi się skupić.
Kiedy robisz trik, wiesz, kiedy wylądujesz…
LĄDOWANIE % CHYBIENIE %
…a kiedy się nie uda.
Deskę miałam pod stopami,
więc czułam, że się uda, wyląduję.
Ale przy lądowaniu straciłam nieco równowagę.
Ale kiedy znowu ją odzyskałam,
poczułam, że się udało.
I od razu zaczęłam się cieszyć.
Udało się!
Czad.
Leticia Bufoni jest pierwszą w historii
mistrzynią świata SLS Nike SB Super Crown.
Gdy wykonałam ostatni trik,
czułam się najlepiej w życiu.
Nie da się tego opisać.
To jak skok na spadochronie. Aby wiedzieć, musisz skoczyć.
To było dla mnie w tych okolicznościach największe zwycięstwo w życiu.
Później bardziej mnie szanowano.
To sen. To sen.
Od jakichś dwóch tygodni śniło mi się Street League.
I udało mi się.
Jestem przeszczęśliwa.
To jedna z najlepszych chwil w moim życiu.
Teraz już rozumiem,
że gdy robisz coś dobrze, ludzie zawsze będą krytykować.
Ale to nieważne.
Zawsze chciałam jeździć na innym poziomie.
Wygrywanie ma znaczenie,
ale jazda na desce to dużo więcej niż zwycięstwa.
Wielu rodziców do mnie podchodzi
i mówi mi, że ich córki jeżdżą na desce, bo widziały moje filmiki.
To naprawdę wspaniałe uczucie.
Staram się być tą osobą, której mi brakowało, gdy zaczynałam,
bo chciałam pokazać ojcu, że kobiety mogą jeździć na desce,
mogą być profesjonalistkami.
Nie miałam tego szczęścia.
Dlatego dziś chcę być tą osobą dla młodszego pokolenia.
Chcę im pokazać, że mogą robić, co tylko chcą.
Muszą tylko podążać za pasją.
Mogą robić wszystko.
Napisy: Dorota Miklasińska-Syfert