En çok nefret edilen kaykaycılardan biri olduğumu sanıyorum.
Bir sürü insan konuşuyor kötü şeyler diyor.
Ama başkalarının dediklerini hiç umursamıyorum.
Onu motivasyon kabul edip yapmak istediğimi yapmaya devam ettim.
Brezilya, São Paulo'da büyüdüm.
Kaymaya başladığımda on yaşımdaydım.
Kaykaya ilk dokunuşumda âşık oldum.
Kaymaya başladığım anda her şeyi çabucak öğrendim.
Kaykaya ilk başladığım gün numaralar yapmaya çalışıyordum.
Yani nasıl gideceğimi bilmiyordum ama numaralar yapmayı deniyordum.
Eskiden kapıya tutunur
ve kickflip, heelflip yapmaya çalışırdım…
Kaykay yaparken düşmek çok kolaydır.
Her zaman düşeriz.
Birçok insan kaykaya başladığında vazgeçer
çünkü çok can yakar.
İlk seferini hatırlıyorum bayır aşağı iniyordum ve düştüm.
Vücudumun her yanı çizik içinde kalmıştı.
Ve şöyle dedim:
"Vay, bu çok eğlenceli. Yine yapayım."
Erkek çocuklarıyla kayardım. Ben de erkek çocuğu gibiydim zaten.
Ben onlarla kavga ediyordum.
Aynı numaraları deniyordum.
Tek kız bendim.
Komşum erkek çocuklarının
giydiklerini giyiyorum diye bana isimler takıyordu.
Bol pantolon, şapka ve elimde kaykay.
Babam kaykaydan nefret ederdi.
Kaymamı istemiyordu.
O çok katı bir babaydı.
Oğlanlarla dışarı çıkmak yerine
evde kalıp ders çalışmamı söylerdi.
Kaykayımı ikiye ayırmıştı.
Ama ertesi sabah arkadaşımla bir kaykay alıp
yeniden süsledik.
Tek yapmak istediğim kaymaktı.
14 yaşımdayken X Games'te kaymak için Los Angeles'a davet edildim.
İşte o zaman fark ettim,
"Tamam, sanırım bu işte iyiyim."
Kaliforn-i-ya Los Angeles'a hoş geldiniz hanımlar ve beyler.
İlk katıldığım X Games'te başarılı olmadım.
Brezilya'daki yarışmalarda kaymaya çok alışmıştım.
Kaykay parkı çok ufaktı.
Buraya, X Games'e geldiğimde her şeyin boyu iki katına çıkmıştı.
Sonuncu oldum.
Sanırım buna ihtiyacım vardı.
Tüm kaykay mantığım değişti.
Yani, daha iyi olmak için beni zorladı.
Şöyle düşündüm "Tamam, daha iyi olmam gerek."
Leticia ilk altın madalyasını
kendi memleketinde kazanıyor.
Letí! Letí! Letí! Letí!
Altın madalya Leticia Bufoni'nin.
Leticia Bufoni tekrar zirvede.
Bir altın madalya daha.
Üç X Games altın madalya galibi.
Bir bronz, iki gümüş.
X GAMES MADALYALARI - 2010 GÜMÜŞ 2011 BRONZ - 2012 GÜMÜŞ
2013 ALTIN - 2013 ALTIN 2013 ALTIN - 2014 BRONZ
X Games'te kazanmaya başladığımda
her şey çok hızlı oldu.
Muhteşemdi.
İki profesyonel kaykaycıyla tanıştım.
Ve dergilere çıkmak için bir sürü fırsatım oldu.
Mesela spor dergilerine,
moda dergilerine.
Bir sürü insan artık kaykayı bıraktığımı
ve tam zamanlı mankenlik yaptığımı söylüyordu.
Fitness mankenliği.
Üzüldüm çünkü her zaman önceliğim kaykaydı.
O benim için hep bir numaraydı.
ESPN Beden sayısına davet aldığımda
onur duymuştum.
Başta çok gergindim
çünkü çıplak olacağımı biliyordum.
Yaptım ve sonucuna bayıldım.
Ama bir sürü insan,
sporcunun bedenini gösterme konseptini bilmiyordu.
Yani diğer şeyleri değil kasları göstermeyi.
Bir sürü insan kötü şeyler diyordu,
bunun için para aldığımı söylüyorlardı.
Kariyerimi sattığımı söylüyorlardı.
Bu da Street League'den hemen önce olmuştu.
Yapılan ilk Street League'den.
Chicago'dan canlı yayındayız.
2015 STREET LEAGUE KAYKAY DÜNYA ŞAMPİYONASI
Street League Kaykayı'nda tarihî bir gün.
Altı yıllık geçmişinde,
kadınlar bu geceye kadar Street League'de hiç yarışmamıştı.
ŞİMDİ YÜZDE YÜZ DAHA FAZLA KADINLA!
Street League kaykaydaki en büyük yarışmaydı.
Kariyerimde zor bir andan geçiyordum
ve kazanmayı çok istiyordum.
Bu, kadınlar kaykayı için çok önemli bir olay.
Şimdi bu unvan için yarışacak olan kadınlara bir bakalım.
Benimle yarışan bir sürü insan vardı,
artık kaykay yapmayacağımı söyleyenler onlardı.
Sahaya indiğimizde herkes dosttu.
Ama aklımın bir köşesinde
benim hakkımda konuştuklarını biliyordum.
Onları haksız çıkarmak için kendime çok baskı kurdum.
Yarışmadan önceki ruh hâlim,
yani içimdeki his, çok iyi bir his değildi.
Ama kaymaya başladığım anda her şey değişiyordu.
Kendi bölgeme giriyor ve hiçbir şeyi dinlemiyordum.
Yanımda bana bağırabilirdiniz, adımı haykırabilirdiniz.
Havai fişekler patlayabilirdi.
Ben numaralarıma odaklanacağım.
Arka arkaya iki ollie yapmayı biliyor.
Güzel tekil numaralar.
Hızlı kaymada iyi.
Geçişlerde iyi. Sokakta usta.
Parkur çok eğlenceliydi.
Parkurun ortasında kimsenin üstünden atlamadığı
büyük bir SLS logosu vardı.
Çünkü boşluk çok fazlaydı.
Dev bir ollie.
Vay! İşte bu.
BUFONI 3.3 BİRİNCİLİK İÇİN 4.4
İşte bu.
Birinciliği ya da ikinciliği düşünmüyordum.
Sadece tüm numaralarımı yapmak istedim.
Güzel. Kusursuz turdu.
Güzel bir ön 180.
BUFONI 15.2 BİRİNCİLİK İÇİN 1.3
İkinci olduğumu hatırlıyorum
ve üç hakkım daha vardı.
Ve yüksek bir skora ihtiyacım yoktu. Normal bir skor istiyordum.
Daha kolay bir şey yapsaydım
puan alıp ilk sıraya çıkabilirdim.
Ama kendi kafamda puanları saymıyordum.
Sadece güzel bir şey yapmak istedim.
Kolay kazanacak bir şey değil. Gerçek bir numara.
Bize ne yapacak?
Büyük 360'lık dönüşü yapamadı. Tam olmadı.
360'lık denedim.
İlkini yapamadım.
"Tamam, iki hakkım daha var. Yapacağım" dedim.
İkincide de yapamadım.
Ondan sonra "Şimdi çok zor olacak. Üzerimde baskı var.
Tek bir şansım kaldı" diye düşündüm.
Ona gereken sadece 3.9.
Bakalım o 360'lık dönüşü yapacak mı… İki kez başarısız oldu…
Yoksa zaten yapabileceğini bildiği bir şey mi deneyecek?
Çok büyük bir şeye gerek olmadığını biliyordum.
Ama büyük bir şey yapmak istedim.
O numarayı yapmak istiyordum.
Özellikle iki kez yapamadığım için bunu yapmam gerekiyordu.
Kazanmayacağım diye numaramı değiştirecek değilim.
Kazanacaksam doğru şekliyle istiyorum.
Odaklanması gerek.
Normalde bir numara yapacaksanız inip inemeyeceğinizi…
İNİŞ % HATA %
…bilirsiniz.
Kaykay ayaklarımın altındaydı,
"Bunu yapacağım, başaracağım" diye düşündüm.
Ama indiğim anda dengemi birazcık kaybettim.
Dengemi tekrar bulduğumda kendime
"Tamam, hallettim" dedim.
Sonra hemen kutlamaya başladım.
Kazanıyor! Evet!
Muhteşem.
Leticia Bufoni resmî olarak ilk kez
kadınların SLS Nike SB Super Crown Dünya Şampiyonu oldu.
Son numaramı yaptığımda
çok iyi bir hisse kapıldım.
O hissi açıklamak zor.
Paraşütle atlamak gibi. Bilmek için atlamanız gerek.
Hayatımın o evresi sayesinde en iyi galibiyetim oydu.
Sonrasında çok saygı gördüm.
Bu bir rüya. Rüya.
İki haftadır Street League'i rüyalarımda görüyorum.
Ve başardım.
Çok mutluyum.
Hayatımın en iyi anlarından biriydi.
İşte o zaman fark ettim ki
iyi bir şey yapıyorsanız insanlar her zaman kötü şeyler söyleyecektir.
Ama ben hiç umursamadım.
Her zaman kaykayı bir üst düzeye taşımak istedim.
Tabii kazanmak önemlidir
ama kaykay yapmak kazanmaktan çok daha fazlasıdır.
Birçok anne baba bana geldi
ve kızlarının videolarımı izledikten sonra kaykaya başladığını söylediler.
Bunu duymak harika.
Kaykaya başladığımda her zaman olmadığım biri olmaya çalışırım.
Çünkü babama kadınların da kaykay yapabileceğini,
profesyonel olabileceklerini göstermek istedim.
Ve bunun örneği yoktu.
Bugün genç kuşak için o kişi olmak istiyorum.
Onlara ne isterseniz yapabileceğinizi göstermek istiyorum.
Sadece tutkunuzun peşinden gitmelisiniz.
Hepsini yapabilirsiniz.
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher